Tags Posts tagged with "paardenarts"

paardenarts

0 23633
Dierenarts en paardenfokker Ruud van der Linde overleed zondag na een ongeluk met zijn paard. Tijdens een buitenrit is het paard gaan steigeren, en vervolgens achterover op het slachtoffer gevallen. Dit vertelt de beheerder van nabijgelegen manege De Wijsthoeve aan het Brabants Dagblad. “Dit is verschrikkelijk.”

Meerdere paarden

Van der Linde reed al jaren paard. Ook had hij een dierenkliniek, gespecialiseerd in paarden, in Heesch. Op De Wijsthoeve stonden meerdere paarden gestald. “Het was zijn eigen paard, waarop hij net een uur in het bos had gereden”, zegt de beheerder van De Wijsthoeve. Het ongeluk gebeurde vanmorgen rond 11.30 uur. De toestand van het paard is niet vermeld en daarom dus onbekend.

Omstanders

“Het paard is op hem terechtgekomen,” gaat de beheerder verder. “Omstanders hebben nog geprobeerd hem te reanimeren, maar dat hielp niet meer. We vinden het verschrikkelijk wat er gebeurd is. Hij reed al lang paard en had er meer bij ons staan.” De hulpdiensten kwamen met meerdere voertuigen ter plaatse. Ook een traumahelikopter werd opgeroepen. De hulp mocht echter niet baten.

FEI Dierenarts

Van der Linde was al sinds 1976 werkzaam als dierenarts in Heesch. Hier werkte hij bij Paardenkliniek de Hooge Wijst. Ook was hij FEI dierenarts op meerdere grote concoursen zoals Jumping Amsterdam, Indoor Brabant en Hickstead (Engeland). Als gastdocent bij de Faculteit voor diergeneeskunde in Utrecht en Helicon Opleidingen gaf hij zijn kennis door. Ook was hij 26 jaar lang dierenarts bij Cacalerie Ere Escorte. Bovendien was hij op veel kleinere evenementen dierenarts, zoals o.a. “De Metworstrennen” in Boxmeer.

Bron: Brabants Dagblad

Foto: Remco Veurink

hooi ruwvoer

Mensen kunnen last hebben van maagzweren, helaas komen ze ook bij paarden voor. Veel paarden hebben last van maagzweren. Verminderde prestaties, minder eetlust, verlies van gewicht, tandenknarsen, een doffe vacht en (lichte) koliekverschijnselen kunnen symptomen zijn van maagzweren.

De maag van een paard is heel gevoelig. Als het maagslijmvlies en/of de maagzuurhuishouding uit evenwicht worden gebracht, kunnen er beschadigingen aan de maagwand ontstaan. De wond die hierdoor ontstaat, heet een maagzweer.

Slecht helen

Door het zuur in de maag kan de wond slecht helen. Deze kan zelfs dieper of groter worden. Een maagzweer is heel pijnlijk en is soms de oorzaak van chronisch bloedverlies. De ernst van de maagzweer is afhankelijk van het aantal en de diepte van de beschadigingen.

Een aantal factoren vergroot het risico op een maagzweer:

Onregelmatige voedselopname

Paarden zijn graasdieren en eten het liefst de hele dag door. Er wordt de hele dag door maagzuur aangemaakt, in tegenstelling tot bij de mens. Als de maag zelden leeg is, kan het maagzuur geen schade aan de maagwand aanrichten.

Onregelmatige of een vermindering van de voedselopname kan daarentegen binnen een paar dagen schade aanrichten. Hieruit kan een maagzweer ontstaan.

Te weinig speeksel

Ruwvoer zoals hooi, kuilvoer, luzerne en gras zorgen ervoor dat het paard meer kauwt en dus meer speeksel produceert. Speeksel neutraliseert het maagzuur. Als het paard weinig ruwvoer tot zijn beschikking heeft, maakt hij veel minder speeksel aan. Dit vergroot de kans op het ontwikkelen van maagzweren.

Ruwvoer en krachtvoer verschillen in het aantal kauwbewegingen en dus ook in de aanmaak van speeksel. Krachtvoer zorgt voor een zuurdere maaginhoud. Het is daarom verstandig om krachtvoer na ruwvoer te geven, zodat er in de maag een buffer aanwezig is.

Verkeerde verhouding training en voeding

Paarden hebben tijdens de training niet de mogelijkheid om te eten en eten soms enkele uren niet. Als het maagzuur onvoldoende wordt gebufferd door speeksel en voedsel, veroorzaakt het soms schade aan het maagslijmvlies.

Dit heeft ermee te maken dat de paardenmaag uit twee delen bestaat, waarvan er één minder goed is beschermd tegen maagzuur. Tijdens de training neemt de druk in de buik vaak toe, waardoor het maagzuur omhoog geduwd wordt en kan het klierarme deel van de maagwand makkelijker beschadigd raken.

Stress

Bij stress verlaagt de toevoer van bloed, ook naar de maag. De maagwand wordt minder gevoed en maakt minder maagslijmvlies aan. Zo wordt deze gevoeliger voor het maagzuur en zullen er eerder maagzweren ontstaan.

Verschillende factoren zorgen voor stress: pijn of ziekte, een vreemde omgeving, langere tijd om stal en eventueel transport.

Medicijnen

Sommige medicijnen hebben vaak invloed op de aanmaak van het maagslijmvlies. Wanneer deze medicijnen (zoals ontstekingsremmers en pijnstillers) langdurig of in hoge doseringen worden gegeven, is de kans op een maagzweer groter.

De symptomen van een maagzweer

De meeste paarden met maagzweren vertonen nauwelijks of geen verschijnselen. De symptomen die kunnen duiden op een maagzweer zijn vaak zeer uiteenlopend en kunnen ook op andere problemen wijzen.

Symptomen kunnen zijn:

  • verminderde eetlust en vermagering
  • een doffe vacht
  • verminderde prestaties
  • gapen
  • lichte koliekverschijnselen
  • tandenknarsen
  • diarree

Maagscopie

Vaak als de symptomen zichtbaar zijn, zijn er al duidelijk maagzweren aanwezig en wordt de behandeling lastiger. Indien je een van de bovenstaande symptomen ziet, neem dan contact op met je dierenarts. Deze kan een definitieve diagnose alleen stellen met een maagscopie.

Bij een maagsopie brengt de dierenarts een slang met camera via de neus van het paard in de maag. Hierdoor kunnen ze de binnenkant van de slokdarm, de maag en het eerste stukje van de dunne darm zien. De dierenarts kan zo het aantal maagzweren en de ernst ervan bekijken.

Behandeling maagzweren

De dierenarts geeft een paard met maagzweren medicijnen, maar als eigenaar moet je het voedings- en stressmanagement aanpassen. De medicijnen zorgen voor een snelle verbetering, binnen tien dagen verminderen de klachten.

De totale genezing van een maagzweer duurt langer, meestal een maand of soms nog langer, zeker bij paarden die volop in training blijven. Of de medicijnen hun werk hebben gedaan, wordt gecontroleerd met een volgende maagscopie. De dierenarts geeft aan wanneer je kunt stoppen met de medicijnen.

Bekijk een video over maagzweren op Paardenarts.nl

Bron: Nederlands Hippisch Kenniscentrum

Dit artikel is afkomstig van het Nederlands Hippisch Kenniscentrum. Op http://www.nhk.nl vind je veel artikelen over de meest uiteenlopende onderwerpen van gezondheid tot verzorging en van stalling tot transport. Het NHK is een initiatief van de Sectorraad Paarden en word door verschillende kennispartners ondersteund. Meer weten over paarden, neem eens een kijkje!

Foto: Archief

0 2716

De Belgische paardenchirurg Tom Mariën heeft een voedingssupplement tegen artrose ontwikkeld dat ook bij mensen heel efficiënt blijkt te zijn. ‘Heel wat mensen namen dit paardenmiddel. Ik heb het recept dan maar voor menselijk gebruik aangepast’, zegt de dierenarts. ‘Ze liepen mijn deur plat voor de anti-artrosepillen. Maar die voedingssupplementen waren bestemd voor paarden en niet voor mensen. Dat kon dus niet langer en ik heb in samenspraak met specialisten en chirurgen een product ontwikkeld voor menselijk gebruik’, vertelt de veterinair uit Lummen.

‘Acht jaar geleden startte ik een onderzoek naar voedingssupplementen voor paarden met artrose. Ik opereer ontzettend dure paarden, die soms miljoenen euro’s waard zijn. Als die paarden kreupel worden door kraakbeenletsels betekent dat een grote waardevermindering. De eigenaren van de dieren die het voedingssupplement tegen artrose nemen, zijn bijzonder tevreden over het resultaat. Ze zeggen dat hun paard spectaculair verbeterd is.’

Tom Mariën had nooit kunnen vermoeden dat zijn paardenmiddel ook door mensen met artrose zou worden ingenomen. ‘Ze kwamen me vertellen dat ze zich veel beter voelden. Daarom heb ik het aangepast voor menselijke consumptie.’

Het product Anti-Forte is geen geneesmiddel, maar een voedingssupplement. ‘Het bestaat uit uitsluitend natuurlijke stoffen. Deze supplementen vervangen de stoffen die alleen bij jonge mensen worden aangemaakt. Er zitten ook ontstekingsremmende stoffen in, waardoor sommige patiënten al na een week beterschap voelen.’

Volgens de paardenchirurg is er geen enkel risico mee gemoeid. ‘Het product werd uitgebreid getest door medici. Het is zonder doktersvoorschrift uitsluitend te koop in de apotheek’, zegt Tom Mariën.

Bron: Nieuwsblad.be

Foto: Remco Veurink 

0 2689

Er is veel geschreven over vergiftigingen bij paarden door de esdoorn en eikels. Maar wat is een vergiftiging precies en wat voor typen vergiftigingen zijn er? De meeste vergiftigingen bij paarden ontstaan wanneer het paard met de voeding schadelijke stoffen opneemt. De gevolgen van een vergiftiging kunnen variëren van lokale (huid)aandoeningen tot de dood van het paard. Er kan sprake zijn van acute vergiftigingsverschijnselen, waarbij het paard vrij snel na inname klachten krijgt, of van een chronische vergiftiging, waarbij het paard gedurende langere tijd kleine hoeveelheden van een schadelijke stof heeft binnengekregen en vage klachten vertoont. Veel voorkomende symptomen zijn trillen, ongecontroleerde bewegingen, slapte en koliek. Het herkennen van de symptomen van een vergiftiging is van groot belang, zodat er tijdig kan worden ingegrepen door een dierenarts.

Giftige planten

De meeste vergiftigingen bij paarden worden veroorzaakt door giftige planten, bomen en struiken, zoals jacobskruiskruid, basterdklaver, heermoes (paardenstaart), nachtschade, buxus, taxus en esdoorn. Deze kunnen ook voorkomen in hooi of kuilgras.

 Loodvergiftiging

Tegenwoordig zijn loodhoudende verven niet meer toegestaan en zijn loodvergiftigingen vrij zeldzaam, maar voorheen werd loodmenie gebruikt om bijvoorbeeld staldeuren te verven. Door aan de verf te likken of knagen kan een paard loodvergiftiging oplopen.

Botulisme

De botulismebacterie komt veel voor bij vissen en (water)vogels en kan de gifstof botuline produceren. Zorg er vooral in de zomermaanden voor dat paarden niet aanraking komen met stilstaand water waar mogelijk gestorven vogels of vissen in liggen. Botuline kan echter ook in het voer voorkomen.

Amitraz

Amitraz is een stof die bij landbouwhuisdieren gebruikt wordt bij de bestrijding van luizen en mijten. Lees voor gebruik altijd de bijsluiter van medicijnen en shampoos en gebruik alleen middelen die geregistreerd zijn voor gebruik bij paarden.
Mycotoxines

Mycotoxines zijn giftige stoffen die worden geproduceerd door schimmels. Lolitrem B en slaframine zijn voorbeelden van mycotoxines die in Nederland met enige regelmaat voor problemen zorgen bij paarden. Lolitrem komt voor in raaigras en is goed bestand tegen hitte en droogte; het blijft na verwerking van het gras tot hooi of kuil aanwezig in het voedsel. Slaframine kan worden aangetroffen op vrijwel alle soorten ruwvoer, gras en planten. Ook deze gifstof is goed bestand tegen droogte en kan dus ook in hooi voor problemen zorgen.

Behandeling bij vergiftigingen

Raadpleeg bij vermoeden van een vergiftiging direct een dierenarts. Deze zal willen weten wat het paard gegeten of anderszins binnengekregen heeft om adequaat te kunnen behandelen. Hoe eerder met de behandeling wordt begonnen, hoe groter de kans op herstel van het paard.

Dit is een samenvatting. Meer weten over vergiftigingen en de behandeling en prognose ervan? Lees hier het volledige artikel Vergiftigingen bij paarden op Paardenarts.nl.

Mark van Manen (paardenarts & auteur bij Paardenarts.nl)

Meer over de auteur: Sinds Januari 2010 ben ik dierenarts bij Paardenkliniek Wapenveld. In 2002 ben ik begonnen met de studie Diergeneeskunde aan de Universiteit van Utrecht; na een algemene opleiding tot allround dierenarts ben ik uiteindelijk afgestudeerd als erkend paardenarts. Tijdens mijn studie heb ik bijna twee jaar onderzoek gedaan naar de invloed van hoofd/halshouding op het ontstaan van blessures aan de halswervelkolom. Naast de algemene geneeskunde en fertiliteitbegeleiding van het paard hebben hoofd-, gebit, hals- en rugproblemen mijn speciale interesse.”
De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders door paardenartsen, waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

Foto: Paardenarts.nl

0 173

Wanneer de herfst begint en er bladeren en zaden van de bomen vallen, kunnen deze door grazende paarden worden opgegeten. Daarmee ontstaat het risico op Atypische Myopathie (AM), een levensbedreigende spierziekte bij paarden. Deze ziekte wordt veroorzaakt door de bladeren en zaden van de esdoorn, een boomsoort die veel in Nederland voorkomt.

Wat is AM?

Bij Atypische Myopathie wordt in zeer korte tijd de stofwisseling in de skeletspieren zodanig aangetast dat het paard moeilijk tot niet meer beweegt. Omdat AM tamelijk recent ontdekt is (1984), is er betrekkelijk weinig over bekend en bestaat er nog geen effectieve behandeling. Sinds 2000 komt de ziekte steeds vaker voor. AM kan binnen 24 uur fatale gevolgen hebben door de spierafbraak bij een tot op dat moment kerngezond paard. De ziekte wordt voornamelijk gezien bij jonge, grazende paarden in het najaar, bij de omslag naar koud, nat en winderig weer, maar komt af en toe ook in het voorjaar voor. De gevallen van AM worden niet landelijk geregistreerd, maar naar schatting krijgen in Nederland tussen de tien en zestig paarden per jaar deze ziekte.

Er is een verband gelegd tussen AM en beschimmelde esdoornbladeren, maar recenter onderzoek  heeft aangetoond dat de zaden en zaailingen van bepaalde (dus niet alle!) esdoornsoorten Hypoglycine A bevatten, de stof die naar alle waarschijnlijkheid AM veroorzaakt. Dit wordt nog nader onderzocht. Er komen drie soorten esdoorns voor in Nederland, maar Hypoglycine A is alleen aangetroffen in de zaden van de gewone esdoorn en niet in die van de Noorse esdoorn en veldesdoorn/Spaanse aak.

De symptomen van AM
  • Spierzwakte of spierstijfheid
  • Spiertrillingen
  • Zweten
  • Onderkoeling
  • Het paard gaat vaak liggen/kan niet meer opstaan
  • Het paard beweegt moeilijk, stijf of helemaal niet meer
  • Versnelde en/of moeilijke ademhaling en verhoogde hartslag
  • Door spierafbraak is de urine vaak koffiekleurig en heeft het paard een volle blaas

Heb je een vermoeden van Atypische Myopathie? Raadpleeg dan direct een dierenarts, geef het paard onmiddellijk absolute rust en houd het warm. Verwijder indien mogelijk alle andere paarden uit het weiland. Omdat het paard absolute rust moet hebben is het noodzakelijk dat de dierenarts op de desbetreffende locatie komt en het paard niet getransporteerd wordt.

Houd weilanden altijd zoveel mogelijk vrij van bladeren en zaden, maar haal ook paddenstoelen en takken, bladeren en zaden van giftige bomen en struiken weg om andere problemen te voorkomen.

Meer weten over dit onderwerp? Lees hier het volledige artikel Atypische Myopathie op Paardenarts.nl.

Mark van Manen (paardenarts & auteur bij Paardenarts.nl)

Meer over de auteur: ‘Sinds Januari 2010 ben ik dierenarts bij Paardenkliniek Wapenveld. In 2002 ben ik begonnen met de studie Diergeneeskunde aan de Universiteit van Utrecht; na een algemene opleiding tot allround dierenarts ben ik afgestudeerd als erkend paardenarts. Tijdens mijn studie heb ik bijna twee jaar onderzoek gedaan naar de invloed van hoofd/halshouding op het ontstaan van blessures aan de halswervelkolom. Naast de algemene geneeskunde en fertiliteitbegeleiding van het paard hebben hoofd-, gebit-, hals- en rugproblemen mijn speciale interesse.’

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders door paardenartsen, waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

0 4704
Foto: Made By Jessy

We zien graag een paard met veel actie in de benen, tenzij er in plaats van een ‘actief achterbeen’, sprake is van hanetred. In de nieuwe Hoefslag legt paardenarts en chiropractor Anna Lagendaal – zij werkt bij Paardenkliniek Midden-Nederland en schrijft voor Paardenarts.nl – uit wat het is verschil is tussen hanetred en kramperigheid, hoe je het herkent, welke oorzaak eraan ten grondslag ligt en wat je eraan kunt doen.

‘Hanetred is voornamelijk te zien in stap. Tijdens de arbeid trekt het paard een van de achterbenen duidelijker op dan de ander. Soms bij elke pas, soms maar een enkele keer. Dit is afhankelijk van de mate van de aandoening. Het kan ook bij beide achterbenen voorkomen, waardoor het net lijkt alsof het paard een zeer ’actief’ achterbeen heeft. Kramperigheid kenmerkt zich vaak juist niet tijdens de arbeid, maar bij het uitkrabben van de hoeven of het achterwaarts zetten van het paard. Het dier heeft vaak ook moeite met het vinden van de balans. In feite is er geen balans tussen de strekkers (spieren die het been strekken) en de buigers (spieren die het been buigen). Door een afwijkende zenuwgeleiding ontstaat een gebrek aan afstemming tussen buigers en strekkers wat resulteert in een overdadig gebruik van het achterbeen. Deze beweging is totaal ongecontroleerd, het paard kan er dus zelf niets aan doen.’

Het hele artikel over vervelende zenuwtrekjes, staat in het septembernummer van Hoefslag.

Tekst: Anna Lagendaal – Paardenarts.nl

Foto: Jessica Pijlman/Made by Jessy

 

0 275

Uit een enquete van twee jaar geleden bleek al dat paardenarts één van de meest risicovolle beroepen is in Engeland. In 2013 vulden 620 paardenveterinairen een werkgerelateerde enquete in. Uit de resultaten bleek dat een paardenarts gedurende een 30-jarige loopbaan zeker zeven tot acht beroepsgerelateerde blessures kon verwachten. Deze risicoanalyse zou zelfs hoger liggen dan de gevaren van een brandweerman.

Organisatie British Equine Veterinary Association wil de gevaren beperken en is inmiddels een onderzoek gestart voor het minimaliseren van werkgerelateerde verwondingen bij paardenartsen. In samenwerking met het Royal College voor veterinaire chirurgen en een verzekeringsmaatschappij voor veterinairen organiseerden zij onlangs een rondetafel discussie, waarbij de meest risicovolle factoren en sleutelproblemen werden besproken. Volgens het team moet er een verbeterd systeem komen voor het rapporteren van serieuze en fatale ongelukken. ‘Er is duidelijk behoefte aan het bijscholen van veterinairen, maar ook paardeneigenaren en grooms, om de werkomgeving van dierenartsen veiliger te maken,’ aldus BEVA president Mark Bowen. ‘Een kordate training moet hen ervan bewust maken van risicovolle procedures en de methodes die zij zouden moeten hanteren om op een veilige manier te kunnen werken met paarden.’

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: Remco Veurink

0 7268

Als een paard gaat staartschuren, verandert de bovenkant van de staart in een wilde bos uiteenstaande, gebroken en gespleten haren. Blijft het paard schuren, dan zal de staartwortel plaatselijk kaal worden en kunnen zelfs verwondingen ontstaan. De bekendste oorzaak van staartschuren is staart- en maneneczeem (zomereczeem), waarover al veel geschreven is. In dit artikel worden de minder bekende oorzaken besproken.

Wat veroorzaakt staartschuren?

Staartschuren wordt vaak veroorzaakt door irritatie van de huid, maar kan ook ontstaan door stress en verveling. Veel voorkomende oorzaken zijn losse haartjes die na het knippen achterblijven in de staart, vuilophopingen, droge huid en het slecht uitspoelen van zeep na het wassen. Daarnaast spelen parasieten vaak een rol. Staartschuren wordt in toenemende mate veroorzaakt door de aarsmade, maar kan ook een gevolg zijn van luizen of mijten. In dat laatste geval heeft het paard ook jeuk op andere delen van het lichaam.

Hoe verder?

Probeer bij staartschuren snel de oorzaak te vinden. Wanneer er door het schuren beschadigingen ontstaan kan dit het staartschuren in stand houden. Raadpleeg een paardenarts voor een goede diagnose en behandeling. Deze zal daarbij naar het gehele paard en de omgevingsfactoren kijken. Soms is microscopisch onderzoek van huidmonsters nodig. Daarnaast moeten eventuele huidbeschadigingen worden behandeld.

Wat kun je zelf doen?

Staartschuren is vrij eenvoudig te voorkomen. Reinig de staart regelmatig, spoel deze goed uit en zorg dat er geen losse haren in voorkomen. Check of het paard geen vuilophopingen heeft; reinig twee keer per week de anus en controleer wekelijks de huid van anus, staart, uier en koker. Een droge huid kan behandeld worden met een milde creme en op langere termijn door het toevoegen van plantaardige olie aan de voeding. Het gebruik van antiparasitaire middelen kan nodig zijn bij mijt en luizen. Ontworm het paard daarnaast tenminste eens per jaar, ook wanneer er geen eitjes worden aangetroffen in de mest en vermijd contact met besmette dieren. Zoek indien nodig naar oplossingen om stress of verveling te verminderen en zorg voor voldoende ruwvoer en beweging.
Dit is een samenvatting. Wil je meer weten over staartschuren en de preventie ervan? Lees dan hier het volledige artikel ‘Jeuk aan de staart | staartschuren ’ op Paardenarts.nl.

Floor Bernard (paardenarts & auteur bij Paardenarts.nl)
Meer over de auteur: “Sinds ik in 1989 mijn dierenartsdiploma in Utrecht heb behaald ben ik werkzaam geweest als paardendierenarts in diverse praktijken in Nederland. Na het opzetten van de eerste professionele Kraamkliniek voor paarden heb ik bij de buitenpraktijk van de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht gewerkt. Een mooie kans om mijn kennis te vergroten en ervaringen uit de praktijk te delen met specialisten. Sinds medio 2013 werk ik met mijn collega Jessica Bakker in Paardenpraktijk Utrecht. Mijn interesse is brééd en gericht op het gehele dier en zijn omgeving. Preventie, voortplanting en tandheelkunde maken mij éxtra enthousiast.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders door paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

Foto: Paardenarts.nl/Paardenpraktijk Utrecht

0 1250
veulens

Het Equine Arteritis Virus (EAV), een (seksueel) overdraagbaar virus, is de veroorzaker van Equine Virale Arteritis (EVA). Een infectie kan bij drachtige merries leiden tot abortus of vroeggeboorte van het veulen. Vermelding van EVA is met name voor de fokkerij van belang. Zo mag sperma besmet met EAV niet worden geëxporteerd en in sommige landen geldt er een importverbod op seropositieve paarden. Er zijn vaccinaties beschikbaar, maar de deze mogen in Europa niet worden uitgevoerd. Wereldwijd is er zelden tot nooit melding van een uitbraak van EVA.

Overdracht van het virus

EAV wordt overgedragen op andere paarden door inademing van het virus door de neus of via dekking met besmet sperma van een drager-hengst. Het paard is tijdens de acute fase van besmetting (enkele weken) zeer besmettelijk voor andere paarden. Na deze periode is het paard geen besmettingsbron meer en heeft het antistoffen aangemaakt. Deze antistoffen zijn echter de rest van het leven aantoonbaar in het bloed (seropositief). Ongeveer 50% van de hengsten zal echter na de acute fase het virus niet kwijtraken, maar opslaan in zijn geslachtsorganen, waardoor de hengst een ‘persistente drager’ wordt. De vruchtbaarheid komt niet in gevaar, maar de hengst zal het virus permanent uitscheiden via zijn sperma. Invriezing van het sperma heeft helaas geen effect op de aanwezigheid van het virus! Dit blijft even besmettelijk als gekoeld of vers sperma.

Ziektebeeld EVA

Het ziektebeeld van EVA is niet-specifiek. Zo kan het paard ongemerkt een infectie doormaken, maar kunnen ook symptomen optreden als koorts, oogontsteking, neusuitvloeiing, huiduitslag en/of opgelopen benen. Een drachtige merrie kan een abortus krijgen (1-3 weken na besmetting), maar dat hoeft niet. Besmetting tijdens de laatste 2-3 maanden van de dracht kan leiden tot een te vroeg en/of te zwak geboren veulen. De infectie kan bij veulens met bijvoorbeeld een onderdrukt immuunsysteem of een tekort aan antistoffen via de biest leiden tot een longontsteking of zelfs sterfte.

Diagnose en behandeling

Doordat de ziekteverschijnselen niet-specifiek zijn, kan de diagnose EVA niet met enkel klinisch onderzoek worden gesteld. Bij verdenking van EVA kan tijdens de acute fase een neusswab/spoelsel, een swab van het oogvocht en/of een bloedonderzoek worden uitgevoerd. Bij een merrie kan een biopt van het baarmoederslijmvlies worden genomen. Ook het sperma van hengsten kan worden getest. De infectie kan door een gezond volwassen paard zonder al te veel problemen worden overwonnen. Eventueel is ondersteunende medicatie van een dierenarts nodig.

Dit is een samenvatting. Wil je meer weten over EAV en EVA bij hengsten, merries of veulens? Lees dan hier het volledige artikel EAV en EVA bij paarden op Paardenarts.nl.

Renate Ottenheim (paardenarts & auteur bij Paardenarts.nl)
Meer over de auteur: “In 2008 heb ik mijn studie diergeneeskunde afgerond aan de Universiteit van Gent, waarna ik heb gewerkt bij meerdere praktijken waard bij ik ervaring heb opgedaan binnen alle disciplines van de paardengeneeskunde. Mijn interesse gaat met name uit naar de drachtbegeleiding van merries en naar de kreupelheidsdiagnostiek. In 2009 heb ik mijn collega Anna Lagendaal leren kennen, waarmee ik sinds kort het ‘paardenteam’ vorm binnen Dierenkliniek Midden Nederland.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders door paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

Foto: Remco Veurink

0 1635

Dry Needling is binnen de fysiotherapie een zeer effectieve methode voor de behandeling van chronische (spier)pijn en gerelateerde klachten aan het bewegingsstelsel.

Een goed functionerende spier kan samentrekken en ontspannen. Door bijvoorbeeld trauma, overbelasting en stress kan de stofwisseling in de spier verslechteren, waardoor afvalstoffen zich ophopen en er een tekort aan zuurstof kan ontstaan in de spierbundel. Het resultaat is een gevoelige plek in de betreffende spier; een trigger point of spierknoop. Deze is pijnlijk bij aanraking en kan uitstralende pijn geven naar andere delen van het lichaam.

Langdurig onbehandelde trigger points kunnen leiden tot spierzwakte, algehele beperking van de beweeglijkheid en zelfs verminderde coördinatie. Klinisch kan dit herkenbaar zijn in rijtechnische problemen, zoals problemen met nageven, onrustige hoofd-/halshouding, moeite met gebruik van de achterhand, problemen met opzadelen en aansingelen of zelfs staken.

Wat houdt Dry Needling bij paarden in?

Door kleine acupunctuurnaaldjes in de zogenaamde trigger points te plaatsen‚ ‘ontlaad’ je als het ware de betreffende spier, resulterend in verlichting van pijn en herstel van de normale functionaliteit. Hierdoor kan de spier ontspannen en de betreffende functie weer uitvoeren. In tegenstelling tot (klassieke)acupunctuur worden bij Dry Needling dus geen energiebanen maar spieren geprikkeld, wat resulteert in een directe toename van de beweeglijkheid. Over het algemeen reageren paarden heel goed op de behandeling en nauwelijks op het aanprikken met de naalden. Meestal is één behandeling voldoende om weer verder te gaan in de training, mits de oorzaken weggenomen zijn.

Diagnose en behandeling

Een paardenarts, veterinair chiropractor of dierfysiotherapeut kan door middel van een gedegen klinisch onderzoek analyseren waar betreffende klachten vandaan komen. Het is van belang dat er goed gekeken wordt naar de oorzaak van de problemen. Bij een aantal aandoeningen is een Dry Needling behandeling juist niet gewenst, maar over het algemeen is deze korte en effectieve therapie een uitstekende aanvulling op een chiropractische of fysiotherapeutische behandeling.

Dit is een samenvatting. Wil je meer weten over Dry Needling bij paarden en hoe het precies zit met trigger points? Lees dan hier het volledige artikel Dry Needling bij paarden op Paardenarts.nl.

Anna Lagendaal (paardenarts, chiropractor & auteur bij Paardenarts.nl)
Meer over de auteur: “In juni 2008 ben ik afgestudeerd aan de Universiteit Utrecht. Direct na mijn afstuderen ben ik gaan werken in Jordanië. Als allround dierenarts en daarna als dierenarts voor de Koninklijke stallen heb ik met veel passie mijn beroep kunnen uitoefenen in dit Arabische land. Hierbij is ook mijn voorliefde ontstaan voor het Arabische paard waarmee ik nu dan ook graag werk. Mijn interesses liggen met name in de orthopedie wat maakt dat ik bezig ben om mij verder te specialiseren op dit vakgebied. Ik heb onder andere de opleiding Focus on the Equine Spine afgerond. Een 2-jarige internationale studie welke zich volledig richt op de diagnostiek, behandeling en preventie van rugproblemen bij paarden. Ik ben werkzaam als Erkend Paardendierenarts en veterinair chiropractor bij Paardenkliniek Midden Nederland, een dependance van Dierenkliniek Midden Nederland.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

Foto: Wiepke Wilting

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,869FansLike
0VolgersVolg
7,030VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer