Tags Posts tagged with "Paard Zoekt Baas"

Paard Zoekt Baas

Nikita Purschel met Stip. Foto: Privébezit

Nikita Purschel adopteerde haar paard Stip via de stichting Paard Zoekt Baas. “Toen ik bij hem ging kijken stond hij echt in een hoekje alsof hij dacht: ‘Ik hoop dat je me niet ziet'”, vertelt de amazone. “Stip is echt van bang vogeltje naar parel gegaan.”

Iets mis gegaan

Purschel weet vrij veel over de achtergrond van haar gestippelde paard. “Stip was ooit een semi-wild paard, tot hij gevangen werd en op stal werd gezet in Ierland. In de periode vanaf dat hij gevangen is tot hij naar Nederland kwam is er waarschijnlijk iets mis gegaan. Hij werd door zijn vorige eigenaar naar Nederland geïmporteerd. Het zou een prima en braaf paard zijn, maar hij bleek totaal niet mak te zijn. Stip was heel erg bang en onzeker. In het begin kon hij niet eens een halster om.”

Gestippeld paard

“Stip stond een tijdje bij haar aan huis, ze deed niet veel met hem”, vervolgt ze. “De toenmalige eigenaresse had geen idee wat ze met hem aan moest. Daarom is hij bij Paard Zoekt Baas in training gegaan. Maar ja, het is een paard dat heel veel tijd en aandacht nodig heeft en bij Paard Zoekt Baas hebben ze er nog 20 staan die dat nodig hebben. Daarom zijn ze toen naar iemand gaan zoeken die hem kon adopteren.” Purschel had toevallig net tegen een vriendin gezegd dat ze graag een gestippeld paard wilde, toen ze de advertentie van Stip doorgestuurd kreeg. “Dat was best wel een beetje bijzonder”, lacht ze.

Onzichtbaar

“Op dat moment had ik nog een merrie van 27 staan. Zij ging met pensioen, dus het was voor mij wel leuk om er een paardje bij te nemen. Toen ik bij Stip ging kijken was het wel heel zielig. Hij stond daar in een hoekje van de stal in de hoop dat hij onzichtbaar was. Mijn vorige paard was ook al een projectpaard, maar zij was heel mager. Ik vond het wel interessant om met Stip juist de uitdaging op mentaal gebied aan te gaan. Een week later heb ik Stip opgehaald en meegenomen naar huis.” Vanaf dat moment is Purschel via Instagram een dagboek gaan bijhouden op het account @stippelstap. “Die naam staat voor de stappen die Stip en ik in de tussentijd hebben gezet”, licht ze toe.

Wachten

In het begin ging het nog niet van een leien dakje. De ruin was bang en onzeker waardoor Purschel eigenlijk niet in de buurt kon komen. “Ik ben hem toen als enige gaan voeren. De liefde van een paard gaat ook door de maag, dus dat schepte wel een band”, klinkt de amazone vrolijk. “Stip had een grote uitloop aan zijn stal. Daar ben ik gewoon steeds in gaan staan wachten tot hij naar me toe kwam. De ene keer duurde het wat langer, de andere keer ging het snel. Ik vond het niet erg om te wachten. Liever buiten wachten dan dat we samen opgesloten zitten in die stal, dat helpt hem al helemaal niet.”

Bang vogeltje

“Op een gegeven moment kon hij eindelijk zonder gezeik een halster om. Hij liep niet meer weg van mij. Het is wel heel speciaal dat je een band schept met zo’n bang vogeltje”, geeft ze toe. “Toen alles op een normale manier ging ben ik begonnen met grondwerken en Natural Horsemanship. We zijn begonnen met de basis en dat breidde zich steeds verder uit met verschillende oefeningen. Zo kon hij ook van de één op de andere dag ineens wijken. Hij is echt super slim en mega schattig. Stip is ook altijd vrolijk. Het enige dat hem soms tegenhoudt is zijn onzekerheid.”

Goed voor elkaar

Op dit moment is de amazone heel veelzijdig met haar ruin bezig. Ze vertelt: “Hij kan al wat vrijheidsdressuur, hij doet Natural Horsemanship ontzettend goed en hij wordt op dit moment ook ingereden. In totaal is hij nu vijf keer gereden. De tweede keer liep hij al los en de derde keer draafde hij al een rondje door de bak. Ik ben van ook van mening dat als je een paard op de grond goed voor elkaar hebt, je zo kan opstappen en wegrijden. Dat was bij hem ook zo. Stip wordt western ingereden. Het liefst zou ik straks reining met hem gaan rijden, maar dat hangt er vooral ook van af wat ik leuk vindt, wat hij leuk vindt, en wat we samen leuk vinden”, stelt Purschel.

Grote sprong

“Ik weet nog niet of mijn doelen in de sport liggen”, geeft de amazone toe. “Aan de ene kant wil ik hem graag starten, maar als hij niet wil dan gaan we niet. Ik doe alles in overleg met hem. Dat is ook wat hij nodig had, daardoor is hij minder bang geworden. Het enige wat hij nodig had was iemand die hem zag als gelijke en met respect behandelde. Hij heeft mentaal echt een grote sprong vooruit gemaakt. Momenteel rijd ik hem zelf nog niet omdat ik vind dat ik nu nog te zwaar ben. Ik ben daarmee bezig en een vriendin rijdt hem nu voor me door. Ik vind het ook heel leuk om er lekker naast te lopen, er is zoveel meer dan alleen maar rijden. We gaan vooral gewoon lekker genieten samen!”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Amber Bakema en Blue Eyes. Foto: Mevrouw Wiebelkont

Toen Amber Bakema het paard Blue Eyes voorbij zag komen op de pagina van Paard Zoekt Baas, wist ze gelijk dat ze hem wilde hebben. De bruine ruin was zwaar ondervoed toen hij bij de stichting kwam. Inmiddels ziet hij er goed uit en traint de combinatie richting hun wedstrijddebuut.

Geen moment getwijfeld

“Ik volgde de stichting al een tijdje via Facebook maar dacht nooit dat het iets voor mij zou zijn om een paard te adopteren”, begint Bakema haar verhaal. “Ik vind het idee super mooi en ik vind het fantastisch voor de paarden dat ze weer een goed huis krijgen, maar dacht echt dat het niet voor mij was weggelegd. Tot ik Blue voorbij zag komen. Ik heb zijn proces een tijdje gevolgd via Facebook, van toen hij binnenkwam tot hij ter adoptie kwam. Toen hij uiteindelijk ter adoptie kwam heb ik geen moment getwijfeld en gelijk naar meer informatie gevraagd.”

Eerste eigen paard

De amazone maakte een afspraak om bij Blue Eyes te komen kijken. “Het was voor ons dik twee uur rijden maar ik heb nooit getwijfeld of ik wilde gaan. Ik had gewoon het gevoel dat het juist was met hem. Toen ik daar aankwam vroeg ik me echt af hoe mensen dit een paard aan kunnen doen. Zeker hem, want hij is zo ontzettend lief en echt een goedzak. Het klikte meteen tussen ons. Wel is Blue mijn eerste eigen paard. Hiervoor verzorgde ik altijd paarden van anderen. Ik wist dus wel hoe het moest, alleen was hij natuurlijk ondervoed. Het was even uitproberen welk voer het beste werkte, maar het gaat steeds beter nu.”

Niet naar omgekeken

Ook was het gebit van Blue was verwaarloosd en zijn hoeven waren niet goed. “Blue had moeite met naar de hoefsmid gaan, dus we hebben eerst heel veel moeten oefenen met voetjes optillen.” Over het verleden van Blue Eyes is niet zo heel veel bekend. “Ik heb geprobeerd informatie op te zoeken en kwam in contact met iemand die hem kende voor hij naar de opvang ging. Toen zijn voormalige eigenaren naar Indonesië verhuisden kwam hij bij deze vrouw terecht. Zij gaf hem later cadeau aan een vriendin die er helaas niet voor kon zorgen. Blue is uiteindelijk in een weilandje terecht gekomen waar er nooit meer naar hem werd omgekeken.”

Internationale springsport

“Van deze vrouw hoorde ik ook dat Blue vroeger onder een andere naam internationaal in de springsport heeft gelopen”, gaat Bakema verder. “We zijn nu het springen een beetje aan het oppakken en daar wordt hij heel vrolijk van. Eigenlijk is het juist een beetje het doel om dressuurwedstrijden te gaan rijden met hem. Ik vind het Z daarin een mooi doel, maar dat moet natuurlijk wel haalbaar zijn. Blue is nu 17 en kan nog heel lang mee als hij zo doorgaat, maar je weet het natuurlijk nooit. Ik wil ook heel graag nog een keer met hem crossen. Dat vindt hij super gaaf, en ik ook. We hebben eigenlijk nog een hoop plannen samen”, klinkt ze enthousiast.

Heel veel zin

“Op dit moment heb ik nog geen startpas maar het staat wel op de planning om die in het komende halfjaar aan te vragen”, stelt de amazone. “Laatst hebben we wel de Dressage Cup gereden, zonder punten maar met beoordeling. Daar kregen we best positieve reacties op. Als het wel voor punten was, dan hadden we rond de 193 gezeten.” Het verbeteringsproces van Blue en haarzelf houdt Bakema bij via Instagram. “Ik had nooit verwacht dat mensen dat zo leuk zouden vinden. Iedereen is benieuwd wat we gaan doen en hoe we gaan eindigen. Ik heb heel veel zin om aan de wedstrijden te gaan beginnen. Ik heb het gevoel dat we er wel klaar voor zijn. Maar goed, ik ben hoe dan ook al heel blij met Blue”, sluit ze af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Mevrouw Wiebelkont

paard oog algemeen

Zes jaar geleden richtte Henk ten Napel zijn stichting ‘Paard Zoekt Baas’ op. Inmiddels heeft hij rond de 800 paarden opgevangen en herplaatst. De appel valt daarbij niet ver van de boom: dochter Calijn ten Napel zet zich inmiddels fulltime in voor het welzijn van de opgevangen paarden. Team Expeditie Oost ging bij haar op bezoek.

Voor sommigen heel moeilijk

In de video van Expeditie Oost wordt een inkijkje gegeven op het bedrijf van de Ten Napels. De interviewster vraagt zich af: “Dit zijn allemaal paarden met een verhaal. Hoe is het voor ze om in een groep te leven?”. De 20-jarige Calijn vertelt: “In het begin is het voor sommigen heel moeilijk, omdat ze echt jaren binnen hebben gestaan. Dan moeten ze erg wennen. We hebben meerdere paarden die wel zes jaar binnen hebben gestaan en tot twee meter hoog ‘in de stront’. Die paarden waren aan het begin zo angstig dat als ze naar buiten gingen, ze in paniek door de stroomdraden heen renden.”

Goed huisje zoeken

Met wat tijd en liefde zijn hebben ook die paarden het vertrouwen in mensen teruggekregen. “Na twee weken waren ze eindelijk weer paard. Dan mogen ze lekker dag en nacht buiten staan en worden ze lekker gepoetst”, aldus Calijn. Wat doen al die verhalen van de verwaarloosde paarden met haar? “Je bent natuurlijk heel veel gewend, maar het went natuurlijk nooit als je zo’n mager ziet of als je al die verhalen hoort. Nu kan je wel denken: het is goed, we gaan er een goed huisje voor zoeken en we zorgen dat ze echt een goede tweede kans krijgen.”

Nog heel lang doen

De interviewster merkt op dat vader Ten Napel al heel lang met het bedrijf bezig is, en vraagt Calijn of zij het bedrijf op den duur wil overnemen. “Ja, ik wil hiermee verder. Mijn vader doet nu meer de administratie en als er hulp nodig is dan komt hij hier. Ik doe dit nu eigenlijk met een hele groep vrijwilligers. Dit wil ik echt zeker heel lang blijven doen. Zo lang als het kan natuurlijk, je bent natuurlijk wel een non-profit organisatie dus het hangt van donaties en adoptieprijzen af. Maar ik hoop dat ik dit echt nog heel lang kan doen.” De paarden spelen een ontzettend grote rol in het leven van de weldoenster: “Voordat ik ga eten hebben de paarden al eten gehad.”

Bekijk hier de video van Expeditie Oost.

In 2014 richtte vader Henk ten Napel paardenopvang 'Paard Zoekt Baas' op. Sindsdien zijn er rond de 800 paarden verzorgd en herplaatst door de ten Napels. Meervoud inderdaad want inmiddels is ook dochter Calijn zich volledig gaan inzetten voor de opvang van de verwaarloosde paarden. Team Expeditie Osot zocht de 20-jarige weldoenster uit Enschede op bij de stallen waar ze de paardenopvang runt. #teamexpeditieoost #rtvoost #paardzoektbaas #stopverwaarlozingvandieren

Geplaatst door Expeditie Oost op Vrijdag 5 juni 2020

Bron: RTV Oost 

Foto: Remco Veurink

Volg ons!

102,946FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer