Tags Posts tagged with "overleden"

overleden

De zwarte goedgekeurde Gelderse dekhengst Rubus B (v. Ahoy) is gisteren plotseling overleden. De hengst werd 23 jaar.

Veelzijdige hengst

Rubus B werd gefokt door mevrouw H.A. Post Kettelerij uit Hall. Als veulen werd hij verkocht aan Gerrit te Bokkel uit Eerbeek. De hengst groeide uit tot een eerlijke en betrouwbare hengst die  makkelijk in de omgang was. Rubus B was veelzijdig inzetbaar wat ook benoemd werd in zijn verrichtingsrapport.

Dressuur

Op 6-jarige leeftijd liep Rubus B samen met zijn toenmalige amazone, Daniëlle te Bokkel, al Z-dressuur. De combinatie behaalde in 2006 een vierde plaats behaalden in de Z2 dressuur op de Regiokampioenschappen van Gelderland. Vervolgens werden ze achtste op de Hippiade. De combinatie doorliep het ZZ-Licht en ZZ-Zwaar en behaalden de punten voor de Lichte Tour.

Film

Daarnaast maakte Rubus B ook zijn debuut in een albumfilm van de band Haze uit Zelhem in 2006. De hengst werd gefilmd in de drukke binnenstad van Arnhem en in het Sonsbeekpark.
Bron: Facebookpagina Stal te Bokkel
Foto: Jessica Pijlman

0 1171

Ondanks dat de meeste paardenmensen er liever niet aan denken, hoort ook afscheid nemen bij het paardenleven. Dit kan erg moeilijk zijn, dat ondervond Melanie Zevenbergen ook. Na het verlies van haar paard Bolle viel het rouwproces haar zwaar. Om alles te verwerken besloot ze een biogrofie te maken over de stoere ruin, in het boek Bolle: Niet zomaar een paard’, vertelt ze over de speciale band tussen haar en haar paard, en over het verdrietige afscheid wat ze heeft moeten nemen.

“Het boek is een eerbetoon aan Bolle, omdat hij heel voor voor mij heeft betekend tijdens mijn depressie”, begint Zevenbergen te vertellen. “Hij heeft zo veel voor mij gedaan, dat ik het heel belangrijk vind dat hij niet vergeten wordt. Daarnaast heeft het schrijven mij heel erg geholpen met het verwerken van het afscheid. Ik kon het verlies geen plekje geven, ook omdat het allemaal zo snel is gegaan en het inslapen niet verliep zoals het hoorde. Dit heeft mij een enorm schuldgevoel opgeleverd, daarom ben ik begonnen om alles van me af te schrijven”.

Eerbetoon

In het boek is alles te lezen over de combinatie. Van hoe ze elkaar ontmoet hebben, tot het afscheid wat ze plotseling moesten nemen. “Het is Bolle zijn biografie, dus echt alles staat erin beschreven. Van het moment dat we elkaar voor het eerst zagen tot het zadelmak maken, de wedstrijden en het moment dat hij ziek werd. Bolle heeft tijdens mijn depressie meer betekend dan wat de mensen op dat moment voor mij konden betekenen. Hij was mijn anker en heeft ervoor gezorgd dat ik nog hier ben. Hij was er toen ik mijn dieptepunt bereikte, als dat niet zo was geweest had ik hier nu niet meer gestaan”.

Met het schrijven van het boek probeerde Zevenbergen de heftige periode te verwerken. “Ik bleef met een schuldgevoel lopen vanwege de nare ervaring met het inslapen, daarom wilde ik heel graag een eerbetoon aan hem hebben. Ik wilde iets doen voor hem, omdat hij zoveel voor mij heeft gedaan. Zo ben ik begonnen met schrijven van dit boek”.

Trots

Ze vervolgt: “Ik ben heel trots, maar ben wel onzeker geweest tijdens het schrijven. Het is echt niet makkelijk geweest, ik had vooral heel veel moeite met het stukje over het inslapen en over mijn schuldgevoel. Maar ik heb wel altijd het gevoel gehad dat als het boek eenmaal klaar was, ik verder kon. Als het een plekje krijgt kan ik ook weer verder, want ik bleef er zo in hangen dat ik het idee had dat mijn leven helemaal stilstond”.

De amazone hoopt dat mensen die in dezelfde situatie zitten, kracht uit de biografie kunnen halen. “Bolle was mijn reddende engel, zo staat hij ook omschreven in het boek. Hij is precies op de juiste tijd in mijn leven geweest en heeft mij echt gered. Juist door mijn depressie vind ik een stukje mentale gezondheid heel belangrijk en ik merk dat daar nog steeds een beetje een taboe op rust. Het is voor sommige mensen nog steeds moeilijk om over gevoelens te praten en ik vind het belangrijk om dit aan te kaarten. Ik hoop dat mijn boek mensen kan helpen die ook door een donkere periode gaan of ook een paard verloren hebben”.

Het boek ‘Bolle: Niet zomaar een paard‘ is online verkrijgbaar.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

0 1209

De Duitse dressuurruiter Frederic Wandres reed voor het eerst mee tijdens het Global Dressage Festival in Wellington. Zijn nieuwe paard Rebroff (v. Robespierrot) is zaterdag overleden in zijn stal.

Autopsie

De combinatie won vrijdag de Grand Prix met net geen 70%. Zondag zouden ze voor het eerst de kür op muziek rijden. Het paard, eigendom van Hof Kasselmann voor wie Wandres rijdt, zou zijn overleden aan wat leek op een aneurysma of een hartaanval. Het paard werd naar een pathologielaboratorium in Florida gebracht voor een autopsie om de precieze oorzaak vast te stellen.

Voormalig amazone

Insa Hansen uit Duitsland reed Rebroff tijdens de Grand Prix in Hagen afgelopen juli en in Oldenburg in oktober. Vorig jaar nam Wandres de teugels over van de twaalfjarige ruin. 

Bron: Dressage-News

Foto: Remco Veurink

0 1987
Kelly Outhuijse & Empaire W

Empaire W (v. Jazz), het Lichte Tour paard van Kelly Outhuijse is niet meer. De amazone leidde de ruin zelf op naar de Prix St Georges.

Reus

Outhuijse kocht de ruin toen hij vier jaar oud was en heeft hem zelf opgeleid naar de Lichte Tour. “Empaire was heel erg groot, als vierjarige al ruim 1,76 meter. Ik ben maar 1,68 meter en ik vond hem een echte reus. In het begin zag ik daar best tegenop, maar al snel ontdekte ik dat hij echt super braaf was. Ik voelde dat hij het voor mij wilde doen en zo zijn we samen begonnen.”

Kracht

“Hij was ontzettend werkwillig en gedreven. Uiteindelijk is hij uitgegroeid tot 1,83 meter, maar als je erop zat had je dat niet in de gaten. Hij had drie hele goede gangen waar hij vaak hoge punten voor kreeg. Zijn galop was mega goed, ik kan ook niks noemen wat hij moeilijk vond. Het belangrijkste in zijn opleiding was de krachtwinning. Het was voor hem ook heel fijn toen we de grote baan in mochten” vertelt de amazone.

Subtop

Empaire was het eerste Subtop paard van Outhuijse. “Vroeger waren de regels anders waardoor ik geen Subtop en basissport tegelijk mocht rijden. Ik heb toen de keuze gemaakt om basis te blijven rijden voor de jonge paarden. Toen Empaire klaar was voor de Subtop werden de regels aangepast waardoor het beide kon.”

Bos

“Ik kende hem door en door en hij mij ook, we wisten precies wat we aan elkaar hadden. Als je die band met elkaar hebt ben je elke dag met enorm veel plezier aan het rijden. We gingen vaak naar het bos, minimaal twee keer per week. Hij was als Jazz nazaat best scherp op de wind en we hadden alleen een buitenbak. Ik koos ervoor om de stress niet op te zoeken en dan gingen we naar het bos. Naar het bos gaan was een mooie afwisseling op het dressuurmatige werk, hij werd daar heel handig in de wissels. De proeven en wedstrijden waren geen punt. Binnen de witte hekjes voelde hij zich helemaal thuis, hij had een echte wedstrijdmentaliteit. Hij ging altijd voor mij door het vuur, fris en met de oortjes erop.” vertelt de amazone.

Kelly Outhuijse & Empaire W tijdens Indoor Brabant

Meerdere levens

Outhuijse heeft de ruin meerdere keren gered omdat het mis ging. “Een kat heeft negen levens maar Empaire had er ook meerdere. Als 2,5-jarige had hij een heftige bloedworm infectie. Toen hij vier jaar oud was kwam hij een keer bijna onder een vrachtwagen toen hij nog voor de kar liep. Ook heeft hij een keer vastgezeten tussen de spijlen” vertelt ze.

Zwanger

“In november 2017 raakte ik zwanger, op de dag dat ik de test deed maakten we ons Lichte Tour debuut. Ons Lichte Tour debuut was een droom die uit kwam, eindelijk mocht ik die slipjas aan. In het voorjaar bracht ik hem naar Theo Hanzon om hem in training te houden. Nadat ons kindje was geboren kwam hij terug en ging ik op zoek naar een geschikte klant. Een baby en mee willen rijden in de Subtop, zou teveel tijd kosten. Ik wil ook graag presteren en daarvoor moet je wel serieus trainen. Ik had toen ook nog twee andere jonge paarden te rijden.”

Koliek

“Het werd een lange zoektocht, maar toen ik een geschikte klant had gevonden kreeg hij een peesblessure. Het was een blessure van niks en hij herstelde. We vonden uiteindelijk een geschikte klant in het buitenland en waren in afwachting om hem in quarantaine te laten gaan. Helaas mocht het niet zo ver komen en kreeg hij twee weken geleden koliek. Ik moest de beslissing nemen en hem uit zijn lijden verlossen.”

Kelly Outhuijse & Empaire W

Dankbaar

Ze vervolgt “Ik heb heel zijn leven voor hem gezorgd met een speciaal management. Zo groot als hij was zo gevoelig was hij ook. Het moest tot in de puntjes precies om hem goed te verzorgen. We hebben samen veel bereikt, we waren vanaf de M tot en met het ZZL kringkampioen. In het M2 werden we zelfs Brabants Kampioen. We mochten twee keer naar Indoor Brabant die we één keer wonnen en een keer tweede werden. We zaten er altijd bij, we zijn naar alle finales geweest van de Pavo Cup, Horse Food cup, regiokampioenschappen en Nederlandse kampioenschappen. Zijn goede hart, tomeloze inzet en bijzonder lieve karakter maakte hem geweldig. Ik deed het voor hem en hij deed het voor mij.”

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Kelly Outhuijse

Nadine Bergsma weet niet beter dan dat haar haflinger Stewe aan haar zijde staat. Hij was er toen ze geboren werd en ze zijn 21 jaar onafscheidelijk geweest. Op 28-jarige leeftijd is de ruin gister vredig ingeslapen, Bergsma blikt terug op alle mooie momenten die ze samen beleefd hebben.

Bergsma haar ouders kochten Stewe in 1998 en haar moeder heeft de ruin zelf beleerd en opgeleid. Bergsma zelf is dus vanaf jongs af aan opgegroeid met de ruin en heeft alle beginselen van het rijden en mennen van hem geleerd. “Hij was in tegenstelling tot onze shetlander, altijd heel voorzichtig met mij”, blikt ze terug. “Stewe kon echt alles. Voor de wagen met sinterklaas, tussen de gillende kinderen, of zelfs meelopen op een bruiloft. Het deed hem niks. Sterker nog, hij genoot ervan. We werden regelmatig opgehaald van school met paard en wagen, wat altijd zorgde voor positieve reacties van klasgenootjes”.

Echte clown

Door Stewe kreeg Bergsma het paardenvirus te pakken. “Hij leerde mij echt goed rijden. Toch had hij ook echt een ondeugende kant en was het af en toe echt een clown. Hij probeerde altijd overal te ontsnappen, alsof het gras bij de buren altijd groener was”, lacht de amazone. “En als hij zijn slobber op had, maakte hij dat duidelijk door gewoon zijn emmer weer terug te brengen”.

Alle mooie momenten werden samen met haar paard gedeeld. Verjaardagen, feestjes en ook examenuitslagen werden gevierd vanaf de rug van Stewe. “Ik zal nooit meer vergeten dat ik een ballon vast had terwijl ik op hem zat, vlak nadat ik geslaagd was. Niet heel slim natuurlijk, want die klapte zo hard dat er twee fietsers bijna in de berm belandden”, geeft Bergsma lachend toe. “Maar Stewe gaf geen reactie, ook al kon hij soms tekeergaan alsof rodeo reden”.

Afscheid

Tot het grote verdriet van Bergsma en haar familie werd de ruin op 28-jarige leeftijd ingeslapen. “Hij begon steeds slechter te lopen, kreeg koorts en zijn toestand verslechterde met de dag. In overleg met de dierenarts, en heel veel pijn in ons hart, hebben we afscheid van hem genomen. Hoe graag we Stewe ook bij ons hadden gehouden, liefde is soms ook loslaten”.

“Het is heel bijzonder om je hele leven dezelfde pony bij je te hebben, het zal dan ook heel raar zijn dat hij er nu niet meer is. Wij hebben de paarden aan huis staan, en als het ontbijt hem te lang duurt kwam het regelmatig voor dat hij me gewoon wakker hinnikte. Het zal heel gek zijn dat dit nooit meer gaat gebeuren”.

Speciaal

Ondanks dat de amazone meerdere jonge paarden op stal heeft staan, zal Stewe altijd speciaal voor haar blijven. “Wie weet komt er in de toekomst een nieuw ‘gezinspaard’, maar dit zal nooit als vervanging voelen voor Stewe. Zoals hij was er beslist maar één, en ik ben ontzettend blij dat hij zo lang bij ons is geweest”.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

0 4895
water
foto: Shutterstock

Rivier de Maas steeg afgelopen dagen zo hard dat meerdere plekken in Bichterweerd en Rotem onder water kwamen te staan. Een paard overleefde het hoge waterpeil van de Maas niet, zo meldt Nieuwsblad.

Melding

Jemp Peeters van Natuurpunt vertelt dat ze een melding hebben gekregen van een drijvend paard in de Maas. “Het paard dreef van Stokkem richting Ophoven en was overleden. Voorlopig weten we nog niet of het om een Konikpaard gaat, die langs de maas grazen, of een paard van een particulier”, legt hij uit. “We hebben geen melding gekregen van een vermist paard. Helaas zullen we het paard pas vinden als het water weer gaat dalen”.

Bron: Nieuwsblad

Foto: Shutterstock

0 820
Ingeborg Klooster - Jorn 430 Zwolle International 2011 © DigiShots

KFPS stamboekhengst Jorn 430 (v. Fabe 348) is op 17-jarige leeftijd overleden. Hij genoot bekendheid dankzij zijn dressuurtalent en vele kampioenschappen die de Sport Elite hengst haalde met Ingeborg Klooster. Bovendien liet hij zoon en Grand Prix hengst Elias 494 na.

Goede instelling

Jorn 430 werd geboren als Johan R. in de stallen van Jappie en zoon Sjoerd Ruiter uit Nij Beets. In 2006 doorliep hij als driejarige het Verrichtingsonderzoek waar hij werd getypeerd als een moderne hengst met veel rasuitdrukking. Een eerlijke, betrouwbare hengst die het werk als licht ervaart, zo werd de hengst beschreven. Een hengst met een goede instelling die mede dankzij zijn lage verwantschap goedgekeurd werd voor de dekdienst. Met zo’n 900 dekkingen kreeg hij beperkt kansen, maar zijn dressuurtalent was onbetwist.

Grand Prix

‘Hij was super talentvol’, vertelt amazone Ingeborg Klooster die de langste tijd met de hengst heeft gewerkt en met hem startgerechtigd was in de Grand Prix. ‘Hij was zeer werklustig en dat maakte hem soms ook wat ingewikkeld. Maar die eigenschap was ook zijn kwaliteit, hij ging voor me door het vuur. Het laatste jaar dat ik hem heb gereden hebben we ook het beste jaar gehad omdat we elkaar begrepen.’ Vele hengstenkampioenschappen schreven ze op hun naam, maar de mooiste herinnering heeft de amazone aan de kür op muziek in Zuidbroek in 2013. ‘Daar viel alles op zijn plek. Hij danste, ik genoot.’

Elias 494

Naast Jorn 430 reed Ingeborg ook de merrie Maaike Brechtsje D. Kroon Sport Prestatie AA (Maiko 373). Vol enthousiasme over beide paarden en daarmee logischerwijs adviseerde ze de eigenaren een combinatie te maken. Het resultaat is Elias 494, die samen met Peter Spahn een ongelooflijk grote ambassadeursrol vervult voor het Friese paard. Naast deze Grand Prix hengst bestaat de nalatenschap van Jorn 430 uit één Model-, één Kroonmerrie en zes paarden met het Sportpredicaat.

0 26975
Edward Gal - Moorlands Totilas Jumping Amsterdam 2010 © DigiShots

Totilas, het wereldberoemde paard dat tot 2010 onder Edward Gal op topniveau uitgebracht werd, is overleden. De zwarte Gribaldi-zoon is twintig jaar geworden. Hij is overleden aan koliek, zo vertelde Alexander Rath aan Eurodressage.

Geopereerd

“Het gebeurde afgelopen nacht, maar we hebben even de tijd genomen om het te verwerken. Totilas is geopereerd en stond zelfs weer op, maar hij heeft het niet gered. Hij verkeerde nog in topvorm. Ann Kathrin heeft hem nog gereden op de galoppeerbaan”, aldus Rath.

Wereldrecords

Gal en Totilas maakten hun debuut in 2008 op CDI Aachen in 2008 waar ze de Lichte Tour-rubriek gelijk wonnen. In 2009 wonnen ze de Nederlands Kampioenschappen en vertrokken ze naar het EK in Windsor, waar ze de ene na het andere wereldrecord op hun naam schreven. De zwarte hengst veroverde vele harten van het publiek met zijn expressieve uitstraling. In 2010 wonnen ze de Wereldbekerfinale en wonnen ze drievoudig goud op de Wereldruiterspelen. Edward Gal en Totilas waren onverslaanbaar en de zwarte hengst werd gedragen en geliefd bij het publiek als geen ander dressuurpaard ooit eerder.

Verkocht

In 2011 werden Gal en Totilas van elkaar gescheiden omdat de hengst voor een recordprijs van maar liefst 11,2 miljoen euro verkocht werd aan Schockemöhle en Linsenhoff. Dit besluit veroorzaakte behoorlijk wat ophef in de paardenwereld, omdat veel fans het niet eens waren met deze beslissing. Er ontstonden discussies die tot op de dag van vandaag nog steeds wel eens opnieuw op gang komen. Veel mensen waren het er niet mee eens dat de hengst verkocht was aan een Duitse rivaal.

Blessure

De stiefzoon van de Duitse teamruiter Ann Kathrin Linsenhoff, Matthias Rath, nam de teugels van Totilas in handen. Samen wonnen ze gelijk de Duitse dressuurkampioenschappen en mochten ze Duitsland vertegenwoordigden op de Europese dressuurkampioenschappen 2011 in Rotterdam. Ze wonnen teamzilver en werden individueel vijfde.

Na het winnen van de CDIO Aachen 2012 liep Totila een blessure op, waardoor de combinatie niet mee kon rijden op de Olympische Spelen in 2012. In 2014 maakte de combinatie hun comeback in België die ze tevens wonnen. De hengst nam deel aan twee proeven op de CDIO Aken 2014, maar is toen teruggetrokken uit de kür vanwege een andere blessure.

Pensioen

De Europese kampioenschappen dressuur in Aken in 2015 waren een tegenvaller. Hoewel de hengst 75,971% scoorde en zesde werd in de Grand Prix, kreeg de rit veel gefluit – van tegenstanders die zagen dat een paard niet goed uitkwam in de verruimingen en van fans die het niet eens waren met de “lage” score die de juryleden het paar gaven. Duitsland eindigde met teambrons, verslagen door een gouden Nederlands team op eigen terrein. Een dag hierna is Totilas teruggetrokken uit verdere wedstrijden en overgebracht naar een paardenkliniek in België met een blessure aan zijn linkerachterbeen. De volgende dag, op 18 augustus 2015, maakten eigenaren Schockemöhle en Linsenhoff bekend dat Totilas met pensioen zou gaan.

Bron: Eurodressage / De Hoefslag

Foto: Digishots

0 1775
vuurwerk

Tijdens een buitenrit door Eemnes is een paard zo geschrokken van vuurwerk, dat hij ten val kwam en is overleden aan zijn verwondingen, dit laat pensionstal de Paardenstek weten. “Wat een rustig staprondje met de paarden had moeten worden, eindigde voor de amazones in een nachtmerrie”.

Volgens de stal werden de paarden tijdens het ritje opgeschrikt door een grondtol die voor hun neus, vanuit een tuin, voor hun voeten werd gegooid. “Ondanks de roep om vanwege de paarden geen vuurwerk te gooien, belandde er een genaamde grondtol vlak voor de paarden. Welke met een knal uit elkaar spatte”. Beide paarden schrokken en draaiden zich om na de knal, waarbij een van de paarden ten val kwam en daardoor geen stap meer kon verzetten.

Onherstelbare schade

Na een scan werd geconstateerd dat het paard onherstelbare schade aan het kniegewricht had opgelopen bij zijn val. Vanwege de vele gescheurde banden en botsplinters was de enige optie om het dier te verlossen uit zijn lijden. “Er kwam plots een zeer abrupt einde aan het leven van haar geliefde paard”.

Stimulans

“Ook de gooier van het vuurwerk en zijn ouders waren diep onder de indruk van wat er was gebeurt. Dat dit het gevolg van zijn daad zou zijn, had de jongen zich nooit gerealiseerd. Zeer waarschijnlijk zal hij ook nooit zoiets meer doen”, aldus De Paardenstek.

“Het paard komt er niet meer door terug, maar hopelijk is dit bericht een stimulans aan alle ouders om hun kinderen nogmaals op de gevaren van vuurwerk te wijzen. Hopelijk blijft zo mens en dier in de toekomst veel leed bespaard”.

Bron: pensionstal De Paardenstek 

Foto: archief

0 1212
fries

Op bijna 29-jarige leeftijd is de Friese hengst Adel 357 van Peter Spahn ingeslapen. Adel was het eerst Friese paard wat internationaal uitkwam in de Grand Prix en daarmee geschiedenis schreef in de paardenwereld.

Succesvolle nakomelingen

Adel 357 is een zoon van Ludse 305 uit een Stermerrie van Tsjalling 235, gevolgd door een Ster Preferente dochter van Ritske 202. Dankzij zijn sportprestaties kreeg Adel 357 in 1998 via het verkorte onderzoek zijn dekbrevet. In 2003 werd hij op afstammelingen afgekeurd, maar zijn nalatenschap is onverminderd groot. Zijn zoon Anders 451 – gestationeerd in Zuid Afrika – was in 2014 het eerste Friese paard dat aan de Wereldruiterspelen deelnam. Anders 451 heeft met Ulbe 506 een zoon die het schopte tot KFPS stamboekhenst en daarmee een kleinzoon is van Adel 357, die gefokt werd door de familie Gevers in Schijndel uit merriestam 15.

Groots afscheid

Op 17-jarige leeftijd kreeg Adel 357 een groots afscheid tijdens de Hengstenkeuring.2009. Hij werd volop in de schijnwerpers gezet toen er werd stilgestaan bij zijn indrukwekkende palmares en zijn belangrijke rol bij de promotie van Friese paarden wereldwijd. Afgelopen week kwam Adel 357 nog in het nieuws omdat hij – net als Nane 492 – al eens poseerde op het voetbalveld van sc Heerenveen.

De in 1992 geboren Adel 357 stond al jaren in België bij zijn eigenaren familie Vanderlocht. “Hij heeft fijn kunnen genieten van zijn pensioen”, vertelt Nele Vanderlocht.

Bron: Phryso

Foto: Shutterstock

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer