Tags Posts tagged with "overgewicht"

overgewicht

graasmasker

Veel paardeneigenaren twijfelen aan het gebruik van een graasmasker omdat ze het ‘zielig’ vinden. Onderzoek wijst nu uit dat een graasmasker geen negatieve invloed uitoefent op het sociale gedrag of het welzijn van paarden.

Graasmaskers zijn zeer effectief in de aanpak van overgewicht. Ze zorgen ervoor dat een paard of pony 30 tot wel 83 procent minder gras binnenkrijgt.

Kalmerende invloed

Doordat een graasmasker de mond en de neusharen bedekt heeft hij wel invloed op het graasgedrag en de lichaamstaal van paarden. Ze kunnen met het masker niet ‘groomen’, hun gezichtsuitdrukking tonen of bijten. Onderzoek toont echter aan dat dit niet zorgt voor een verhoogd stressniveau en dat het zelfs een kalmerende invloed kan hebben.

Amy Burk van de Universiteit van Maryland (Verenigde Staten) deed onderzoek naar het effect van graasmaskers, samen met studente Kristina Davis. Zij presenteerden de resultaten van hun onderzoek tijdens het Equine Science Society Symposium.

Drie groepen

Burk en Davis gebruikten voor hun onderzoek zes mini-paarden, die erom bekend staan snel last te hebben van overgewicht. Zij stonden gedurende het onderzoek verdeeld in drie groepen voortdurend op drie verschillende weides.  Een groep zonder masker, een groep met tien uur per dag een graasmasker op en een groep die het masker de hele dag op had.

Het gedrag van de pony’s werd voortdurend op video vastgelegd en bovendien werden factoren als gewicht, body condition score, halsomvang en buikomvang veelvuldig vastgelegd. Iedere pony kreeg ook een score tussen 1 en vijf dat de acceptatie van het graasmasker weer moest geven. Een 1 staat voor volledige acceptatie, een vijf voor afwijzing. Indicators daarvoor waren hartslag en cortisol-gehalte in het speeksel, dat de hoeveelheid stress aangeeft.

Enkele conclusies van het onderzoek

De pony’s die de graasmasker onbewerkt om hadden vielen af, maar vertoonden geen andere fysieke veranderingen. Ze vertoonden geen stereotype gedrag of frustratie.

De pony’s die tijdelijk een graasmasker droegen, graasden minder en rustten meer.

De pony’s met een graasmasker graasden langduriger en moesten dus harder werken om aan gras te komen. Ze hadden een lagere hartslag en vertoonden meer variatie in hartslag.

Er was tussen de verschillende groepen geen verschil in het cortisol-gehalte in het speeksel.

Op een weide

Een soortgelijk onderzoek op een grotere weide met alle pony’s bij elkaar toonde aan dat de pony’s met een permanent graasmasker gewicht verloren, terwijl de pony’s uit de andere twee groepen juist zwaarder werden. “Klaarblijkelijk konden de pony’s die slechts tijdelijk een masker droegen het gebrek aan gras er weer bij-eten,” aldus Burk.

De pony’s legden allemaal dezelfde afstand af, omdat ze als kudde functioneerden. “De pony’s met masker bewogen het minst, de pony’s zonder masker of die er tijdelijk een droegen draafden en galoppeerden vaker.”

Ondanks dat de pony’s maar beperkt dominant gedrag konden vertonen, veranderde de hiërarchie binnen de kudde niet.

Burk concludeert dat graasmaskers een goed middel zijn om overgewicht aan te pakken. “Het constante grazen kan de conditie van te zware dieren verbeteren en het heeft een kalmerend effect.”

Bron: The Horse

Foto: archief Remco Veurink

0 2126
Zomereczeem

Zomereczeem is een huidaandoening die waarschijnlijk wordt veroorzaakt door een allergie voor de beten van de Culicoïdes, ofwel knutten: kleine vliegjes die gedurende het voorjaar en zomerseizoen vooral ’s ochtends en ’s avonds actief zijn. Naast een allergie voor deze beestjes lijkt ook voeding een rol te spelen bij het tot uiting komen van een allergische reactie. Hoe kun je een paard of pony met zomereczeem het beste voeren?

1. Voorkom overgewicht
Overgewicht en een overdaad aan voedingsstoffen zoals zetmeel en suikers worden in verband gebracht met allerlei kwaaltjes. Zomereczeem valt hier ook onder. Voorkom dat je paard of pony te dik wordt door hem/haar op de behoefte te voeren.  Tegenwoordig zijn er ook voeders op de markt die speciaal zijn ontwikkeld voor paarden en ponies met zomereczeem.

2. Sober voeren
Paarden en ponies die lijden aan zomereczeem behoren meestal tot de sobere rassen. Deze rassen gaan efficiënter om met hun voeding en kunnen daarom meer voedingsstoffen halen uit minder voer. Deze rassen ontwikkelen snel overwicht op een rantsoen met gemiddeld ruwvoer en krachtvoer. Voer deze dieren schraal ruwvoer, zoals grofstengelig hooi en zo min mogelijk krachtvoer met weinig suikers en zetmeel.

3. Ondersteuning van de weerstand/zelfherstellend vermogen
Onder andere omega-3  vetzuren lijken de symptomen van zomereczeem te verminderen. Lijnzaad en lijnzaadolie zijn goede bronnen van omega-3 vetzuren. Verder zijn er verschillende kruiden die een gunstig effect zouden hebben op de algehele gezondheid en weerstand en die de huid helpen herstellen.

In veel gevallen is zomereczeem niet te genezen; dieren houden er hun hele leven last van. Dit vraagt om continue aandacht en maatregelen, zowel uitwendig als inwendig.

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Istockphoto.com

algemeen paard oog
Archieffoto

Zwaarlijvige paarden kunnen afvallen door alleen te diëten. Maar het kan een trainingsprogramma met lage intensiteit vereisen om hun insulinesensitiviteit te verbeteren, zo hebben Australische en Britse onderzoekers geleerd. 

Onderzoek

Bamford, onderzoeker aan de Veterinaire Faculteit van de Universiteit van Melbourne en zijn collega’s bestudeerden 24 zwaarlijvige paarden en pony’. Alle dieren kregen een verlaagde hoeveelheid hooivoer gedurende de onderzoeksperiode van 12 weken. De helft van de dieren begon ook met een trainingsprogramma met een lage intensiteit (15 minuten draven op een loopband, beginnend en eindigend met vijf minuten lopen). Ze voerden deze oefeningen een keer per dag uit, vijf dagen per week.

Resultaten

“Terwijl alle paarden tijdens de studie min of meer evenveel gewicht verloren en hun scores voor de conditie van het lichaam verlaagden, hadden de uitgeoefende paarden aan het einde van de onderzoeksperiode een betere insulinegevoeligheid”, zei Bamford. Dit is een goede zaak, omdat insulinegevoeligheid een gezond metabolisme bevordert. Terwijl de verstoorde insulineregulatie, die vaak wordt geassocieerd met obesitas, kan leiden tot gevolgen zoals hoefbevangenheid .

Obesitas

“Obesitas komt veel voor in paardenpopulaties over de hele wereld en is een groot probleem. Voornamelijk  vanwege de associaties tussen obesitas, disregulatie van insuline en hoefbevangenheid,” zei Bamford. “Dit probleem komt door het verschil in energie-inname en energieverbruik.

Steeds meer paarden en pony’s krijgen toegang tot weiden. Zij eten hier veel energierijk gras waardoor de paarden vaak overvoerd zijn wat uiteindelijk lijdt tot obesitas.

Met deze uitkomst willen de onderzoekers aantonen dat Obesitas op diverse manieren te verhelpen is, maar dat niks doen zeker schadelijke gevolgen kan hebben voor de gezondheid van het paard.

Bron: The Horse / Hoefslag

 

pony
Welsh Pony Hay Bluff 2016 © DigiShots

Er komt een voedingssupplement op de markt om paarden met overgewicht en Equine Metabolic Syndrome (EMS) te ondersteunen tijdens het afvallen. Deze reep bevat naast vitaminen, mineralen, sporenelementen en aminozuren ook ‘kortketen fructo-oligosacchariden’.

Van deze scFOS is volgens producent van het supplement Boehringer Ingelheim Animal Health wetenschappelijk aangetoond dat het de insulinegevoeligheid van paarden met overgewicht verbetert en de normale darmflora ondersteunt.

Hormonale aandoening

EMS is een veel voorkomende hormonale aandoening waarbij paarden vaak overgewicht hebben. Ook kunnen ernstige ziekteverschijnselen zoals hoefbevangenheid optreden.

Daarom is het belangrijk om EMS zo vroeg mogelijk te onderkennen. De diagnose kan worden gesteld op basis van het klinisch beeld en bloedonderzoek.

Afvallen

Het doel van de behandeling is het verbeteren van de insulineregulatie. Dat wordt bereikt door het paard te laten afvallen en meer te laten bewegen. Volgens Boehringer Ingelheim kunnen paarden met overgewicht met de hulp van Nutraxin op een gezonde en verantwoorde wijze afvallen. Daardoor vermindert het risico op hoefbevangenheid.

Nutraxin wordt vrijdag tijdens het European Equine Health and Nutrition Congress in Utrecht gelanceerd.

Bron: Boehringer Ingelheim

0 3378

Een hippisch centrum in het Engelse Dartmoor gebied sluit haar deuren na 35 jaar. Volgens eigenaresse Dee Dee Wilkinson heeft het te maken met de hoge kosten, maar ook met de ruiters die steeds zwaarder worden.

Hard werken en hoge kosten

Eigenaresse Dee Dee Wilkinson kan een aantal redenen opnoemen waarom haar Babeny Farm gaat sluiten op 2 september 2018. ‘De kosten worden te hoog en families hebben maar beperkte tijd om hier hun vakantie te komen vieren.’ Wilkinson legt uit dat het bedrijf ongeveer acht weken heel goed draait. Dat zijn de schoolvakanties, maar de rest van het jaar is het hard werken en hoge kosten.

Wachten op een ongeluk

Daarnaast is het een groeiend probleem dat ze steeds meer te maken krijgen met zware ruiters. ‘Er zijn ruiters die niet zo groot zijn, maar wel veel kilo’s met zich meedragen. Het probleem is dat we grotere paarden nodig hebben voor deze mensen vanwege het gewicht, maar een klein persoon op een groot paard is wachten op een ongeluk. We kunnen geen paarden vinden die groot genoeg zijn én veilig genoeg voor deze mensen.’

Ruim 150 kilo

Dee Dee Wilkinson vertelt dat het toppunt was dat een vrouw van ruim 1.60 centimeter met een gewicht van ruim 150 kilo wilde komen paardrijden. ‘Zij loopt gevaar als ik haar een paard van ons toewijs. We hebben een gewichtslimiet van 100 kilo voor een uur paardrijden.’ Het baart de Engelse grote zorgen. ‘Het is moeilijk. We hebben wel een paar paarden die dit aankunnen. Maar ik denk dat er nu 30 procent meer zwaardere ruiters bij ons komen dan in 2014 toen ik begon.’

Bron: Horse and Hound / Foto: Shutterstock

ruitergewicht, overgewicht
foto: Shutterstock

De onderzoeker die een pilootstudie over het effect van het ruitergewicht op het paard heeft geleid, zegt dat het heel onwaarschijnlijk is dat onderzoek naar die materie ooit de ideale verhouding zal opleveren. Dokter Sue Dyson zegt: ‘Het hangt van zo veel factoren af!’

Problemen na dertig minuten

Die factoren omvatten onder meer de bouw, fitheid en kracht van het paard. Ook het feit of het paard verborgen of zichtbare problemen heeft en of het zadel past en geschikt is spelen een rol. Daarnaast hebben ook de vaardigheid van de ruiter, diens balans en symmetrie, de ruiterfitheid een invloed. En tenslotte hebben we ook nog het type, de duurtijd en de intensiteit van de arbeid, de ondergrond en het soort terrein.

De pilootstudie van Dyson bekeek de gangen én het gedrag van zes paarden, die gereden werden door vier ruiters die even kundig waren. Het gewicht van de ruiters verschilde van licht tot erg zwaar. Ze zag dat de paarden na dertig minuten pistewerk onder de zware ruiter al problemen kregen. Die woog ongeveer 16,7% van het gewicht van het paard. Maar: de zadels die tijdens de test gebruikt werden, waren niet geschikt voor de ruiter.

Passend zadel

Dyson zegt: ‘Dat betekent niet dat dat een betrouwbare verhouding is. We moeten bekijken of de combinatie van paard en ruiter geschikt is, ongeacht van het gewicht en de BMI van de ruiter. Is de rug van het paard lang genoeg voor een zadel dat ook voor de ruiter geschikt is? Als dat het geval is, is het mogelijk dat met een langer zadel het gewicht van de ruiter beter verdeeld wordt. Dan kan de verhouding dus helemaal anders zijn. We moeten dus verder werken om te bepalen welke factoren een invloed hebben op het gewicht dat een paard kan dragen.’

Volgens Dyson nemen we intuïtief aan dat een ruiter die te zwaar is voor een paard, het welzijn van dat paard kan schaden. Er zijn echter geen wetenschappelijke studies die onder levensechte omstandigheden zijn uitgevoerd die dat onderbouwen. Daarnaast zijn er ook geen praktische richtlijnen die zeggen wat al dan niet ‘te zwaar’ is.

‘BMI minder belangrijk’

‘Bij eerdere studies is gekeken naar het effect van een dood gewicht. Dat is compleet anders dan het effect van een bewegende ruiter. Onze studie heeft ook rekening gehouden met het feit dat ruiters met een ander gewicht hetzelfde zadel gebruikten. Dat paste niet voor alle ruiters, en had dus een invloed op de verdeling van het gewicht.’

Dyson zegt verder dat gewicht een grotere invloed heeft dan het BMI. ‘Je kan obees zijn zonder echt heel zwaar te zijn. Wat effect heeft op het paard, zijn het ruitergewicht en de verdeling daarvan.’

Tijdelijk kreupel met zware ruiter

Sommige paarden die deelnamen aan het onderzoek, werden tijdelijk kreupel toen ze de zwaardere ruiters op hun rug kregen. ‘Dat had ik verwacht, na alle klinische observaties die ik de voorbije jaren heb uitgevoerd. Ik heb veel paarden gezien die opeenvolgend gereden werden door ruiters met een erg verschillend gewicht, en zag onmiddellijk verandering in de manier waarop de paarden bewogen. Ik heb paarden gezien die geen problemen hadden, die kreupel werden toen ze door een zwaardere ruiter gereden werden. Bij paarden die licht kreupel waren onder een lichtere ruiter, verergerde de kreupelheid onder een zwaardere ruiter.’

‘Die kreupelheid was tijdelijk, omdat het een onmiddellijk effect was van het ruitergewicht. Na drie kwartier was het weer voorbij. Maar als een paard geregeld bereden zou worden door een te zware ruiter, zou die kreupelheid permanent kunnen worden.’

Bron: Horse and Hound

Foto: Shutterstock

Laat drachtige merries niet te dik worden. Dat is het advies van een aantal Franse onderzoekers. Merries die teveel overgewicht hebben hebben een grotere kans dat hun nakomelingen op jonge leeftijd osteochondrose ontwikkelen. Daarnaast is er meer risico op insulineresistentie.

Osteochondrose

OC (osteochondrose) is een verstoring van het verbeningsproces van kraakbeen naar bot, waardoor er afvlakkingen aan of scheurtjes in het kraakbeen en bot ontstaan. We spreken van OCD (osteochondrosis dissecans) als er bij dat proces ook losse stukken bot loskomen. Paarden die last hebben van OC(D) kunnen een verdikt, pijnlijk en/of warm gewricht hebben en/of kreupel zijn.

Uit een ander onderzoek blijkt dat een groot deel van de paardenpopulatie overgewicht heeft, waarvan een klein gedeelte echt obesitas heeft. De exacte percentages verschillen per land, seizoen soort paard en is tevens afhankelijk van het einddoel van het paard. Paarden die uitkomen in de sport zijn over het algemeen slanker.

Onderzoek

Van de 24 onderzochte merries waren er tien met een normale bodyscore, de andere veertien waren obese. Vanaf inseminatie tot zes maanden in de dracht stonden de merries samen. Daarna krijgen zij individuele boxen, hooi en speciaal voer met een uitgebalanceerd dieet.

Tijdens de dracht werden ze regelmatig onderzocht en na 300 dagen werd er tevens een glucosetest uitgevoerd. De veulens werden de eerste 18 maanden van hun leven op diverse punten onderzoek. Op een leeftijd van 6, 12 en 18 maanden werden ook zij onderworpen aan een glucosetest en werden botgewrichten onderzocht.

Afwijkende waardes

Bij de drachtige merries bleek dat de groep dat overgewicht had diverse afwijkende waardes hadden. Zo troffen de onderzoekers bijvoorbeeld meer Serum Amyloid A (SAA) en minder adiponectine aan. SAA is een eiwit dat vaak in hoge hoeveelheden in het bloed wordt aangetroffen bij de eerste fase van een ontsteking. Een lage adiponectinegehalte is geassocieerd met een verminderde insulinegevoeligheid, iets dat ook bij mensen voorkomt.

Uit eerder onderzoek bleek al dat te dikke merries ook vaak veulens met een hoger geboortegewicht krijgen. Bij de veulens leek er verder geen verschil te zijn qua groei, al nam de hoeveelheid SAA wel toe als hun moeder overgewicht had. Ook de veulens leken een hogere insulineresistentie te hebben. Het grootste verschil leek hem echter te zitten in het feit dat de veulens met 12 maanden oud significant meer OC ontwikkelden dan hun soortgenoten met moeders die een normaal gewicht hadden tijdens de dracht.

Lichte ontstekingen

De te dikke merries werden eveneens nog onderzocht en daaruit bleek dat, ondanks dat beide groepen dezelfde hoeveelheden en soort voer kregen, hun koolhydraat- en stikstofmetabolisme was veranderd, iets dat vaker voorkomt bij overgewicht. De merries leken tevens last te hebben van lichte ontstekingen, zo bleek uit de verhoogde waardes.

 

De onderzoekers vermoeden dat deze ontstekingen mogelijk een van de factoren zijn bij het ontwikkelen van OC bij de veulens. In dat kader willen zij meer onderzoek doen naar de energiemetabolisme en de aanwezigheid van deze lichte ontstekingen. Zij raden sterk aan dat overgewicht bij drachtige merries voorkomen moet worden om zoveel mogelijk de veulens te beschermen. Aangezien ondergewicht het veulen ook schaadt, raden de onderzoekers dat eveneens af.

Lees hier het volledige Engelstalige artikel

Foto: Remco Veurink 

dik, zwaar, obesitas
foto: Remco Veurink
Volgens World Horse Welfare, een belangrijke liefdadigheidsinstelling, is gewicht een van de grootste welzijnsproblemen voor Britse paarden. Het gaat niet alleen om te zware ruiters, maar ook om paarden met overgewicht.

‘Paarden met overgewicht en te zware ruiters’

Er is al heel wat te doen geweest rond het thema ‘gewicht’ in de paardensport. Afgelopen zomer vroegen de organisatoren van een wedstrijd in het Engelse Yorkshire nog aan twaalf deelnemers om van hun paard te stappen. De reden? De ruiters zouden te zwaar geweest zijn voor hun paard.

Roly Owers van World Horse Welfare zegt dat zowel het gewicht van de paarden als van de ruiters een probleem vormt. Paarden met overgewicht en ruiters die te zwaar zijn voor hun paarden zijn allebei zorgwekkend. Owers zag recent tijdens een cross-country heel wat ruiters die niet het goede gewicht hadden voor de paarden of ponies waarop ze reden. ‘Dat is voor mij een onderliggend, maar een heel ernstig probleem, dat schadelijke effecten kan hebben op het paardenwelzijn,’ zegt hij.

‘Effect op de gangen en het gedrag’

Owers: ‘Animal Health Trust heeft, onder meer samen met de Britse Paardensportfederatie en World Horse Welfare, een onderzoek uitgevoerd. Daaruit bleek dat het gewicht van de ruiter al zeker een tijdelijk effect had op de gangen en het gedrag van het paard.  Er is echter meer research nodig.’
Owers refereert aan een onderzoek dat in september werd uitgevoerd. Zes paarden en vier ruiters waren daarbij betrokken. Het gewicht van de ruiters werd omschreven als ‘licht, gemiddeld, zwaar en erg zwaar’. De ruiters reden allemaal op een redelijk niveau.

‘Een te zwaar paard kan geen zware ruiter dragen’

Owers: ‘We willen praktische richtlijnen opstellen, die ruiters kunnen helpen om te bepalen of ze het goede gewicht hebben voor hun paard. De huidige richtlijnen zijn nogal ruw en kunnen misleidend zijn. Het is bijvoorbeeld absoluut niet zo dat een paard met overgewicht beter in staat is om een zwaardere ruiter te dragen. Het tegendeel is waar.’
Foto: Remco Veurink

 

De Gezondheidsdienst voor Dieren (GD) en Pavo zijn op zoek naar paarden en pony’s voor een onderzoek naar de risico’s van overgewicht bij paarden en pony’s. Zo willen ze een aanpak ontwikkelen voor paarden met overgewicht.

50 procent overgewicht

In Nederland worden ongeveer 400.000 paarden en pony’s gehouden. Veruit het grootste deel van deze paarden wordt hobbymatig gehouden en recreatief gereden. Een probleem dat met name in deze groep meer en meer wordt vastgesteld, is overgewicht (obesitas). Schattingen zijn dat ruim 50 procent van de paarden en pony’s een (veel) te ruime conditie heeft en dit is niet zonder risico. Bekende gevolgen van overgewicht zijn insulineresistentie en hoefbevangenheid, verminderde prestaties, problemen met de afgifte van warmte, verminderde vruchtbaarheid en goedaardige vettumoren in de buik (waardoor ook risico op ernstige koliek). Voor de gezondheid van een paard is het beter dat het niet te dik is. Het risico op het ontstaan van dit soort complicaties/problemen wordt dan sterk verminderd.

Wat houdt het project in?

Tijdens het gezamenlijke project wordt een groot aantal paarden een half jaar gevolgd. Deze groep bestaat uit zowel paarden met een normale conditie, als paarden met overgewicht. Daarbij is voor de paarden waarbij sprake is van overgewicht een soort ‘Weight watchers’-programma ontwikkeld: ze krijgen een speciale voeding met aangepast voedermanagement en uiteraard huiswerk ten aanzien van de activiteit en beweging. Ook worden ze tijdens de proef gemonitord op gewichtsontwikkeling en diverse belangrijke bloedparameters, die een indicatie kunnen geven of een paard risico loopt op problemen door zijn of haar overgewicht. Om de activiteit en beweging van de paarden objectief te monitoren, zal gebruik worden gemaakt van een speciaal voor paarden ontwikkelde bewegingssensor: de Equestic SaddleClip.

Paarden gezocht

Wat zoekt de Gezondheidsdienst voor Dieren? Ze zijn op zoek naar zowel paarden met een normale conditie, als paarden met overgewicht met daarbij een eigenaar die gemotiveerd is zijn/haar paard te laten volgen en in geval van overgewicht te managen volgens adviezen vanuit het project. Heb je een paard of ken je zo’n paard? Meld het dan aan. Vervolgens wordt op basis van een aantal selectie criteria gekeken of het dier inderdaad geschikt is voor deelname aan deze proef.

Wil je je paard aanmelden voor het onderzoek? Dat kan op de website van Pavo!

Bron: Persbericht Gezondheidsdienst voor Dieren (GD)
Foto: Shutterstock

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 31)

0 12583
pony

De organisatoren van een wedstrijd in het Engelse Yorkshire hebben aan twaalf deelnemers gevraagd van hun paard te stappen. De reden? De ruiters zouden te zwaar zijn voor hun paard. Vorig jaar namen de organisatoren ook al het standpunt in dat ruiters die te zwaar zijn moeten afstappen.

Aan de twaalf ruiters werd gevraagd om zich te laten wegen, maar slechts vier van hen gingen op die vraag in. Alle vier wogen meer dan 25% van het lichaamsgewicht van hun paard. De organisatoren van de wedstrijd hebben als regel dat ruiters 20% van het lichaamsgewicht van hun paard mogen wegen.

Achteruitgang

Vorig jaar bevond de organisatie acht ruiters te zwaar voor hun paard. Coördinator Amanda Stoddart-West vindt het erg jammer dat de situatie er dit jaar nog op is achteruit gegaan. ‘Het enige wat we willen is het welzijn van de paarden waarborgen, maar ik weet niet hoe we de houding van mensen kunnen veranderen.’

‘Onze wedstrijd, onze regels’

De organisatie had de regels in verband met het gewicht van de ruiters (die zowel voor, tijdens als na de proeven gelden) op voorhand duidelijk gemaakt en ook tijdens de wedstrijd was de boodschap te zien op borden.  Bepaalde ruiters trokken zich daar echter niet veel van aan.

Het grootste deel van de mensen die gevraagd werden om af te stappen, waren volwassen ruiters die een pony bereden. Ze reden de pony soms langere tijd, voor een kind met de pony de ring in ging. Bepaalde ruiters reageerden erg onbeleefd toen de organisatie hen verzocht om af te stappen.

‘Ze zeiden dat we de sport niet begrepen en dat we eetstoornissen aanmoedigen. We kregen verwensingen naar ons hoofd geslingerd, maar er kwamen ook mensen naar ons toe die zeiden dat we goed handelden. We willen niet arrogant klinken, maar als mensen willen meedoen aan onze wedstrijd, moeten ze zich aan onze regels houden.’

Bron: Horse & Hound

Foto: Shutterstock

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 41)

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,908FansLike
0VolgersVolg
6,963VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer