Tags Posts tagged with "oorzaken"

oorzaken

0 1210
paard rollen algemeen

Herken jij de symptomen van koliek? Uit een Britse studie blijkt dat de meeste eigenaren moeite hebben met het ontdekken van kolieksymptomen bij hun paard. Anders dan voorheen werd gedacht, zorgt koliek in de dikke darm vaak in slechts milde ziektesymptomen, waardoor deze vaak onopgemerkt voorbij gaan aan de eigenaren.

‘Het gaat hierbij om iets vaker liggen, het eten niet compleet of juist heel langzaam opeten, of minder mesten,’ aldus een woordvoerder van het onderzoek. Toch gaat het vaak om serieuze koliekgevallen en moeten deze in een zo vroeg mogelijk stadium behandeld worden. Het is daarom essentieel om de eerste tekenen te herkennen. Het studieteam ondervroeg daarom 69 Britse paardenartsen over bezoeken voor verstoppingskoliek gedurende een periode van 1 jaar. In totaal werden 120 gevallen gerapporteerd, waarbij rekening werd gehouden met het ras, geslacht, voermanagement, stallingsmethode, jaargetijden, trainingsmanagement, gezondheidsgeschiedenis, klinische symptomen, diagnostische onderzoeken, behandeling en de uitkomst. Op deze manier probeerden de onderzoekers patronen in het ziektebeeld vast te stellen.

9% procent sterft

In de meeste gevallen (53.4%) genas het paard zonder of met een simpele medische behandeling tijdens het eerste bezoek van de arts. Iets meer dan eenderde vereiste meerdere bezoeken of moest opgenomen worden in een kliniek, terwijl de overige 9% in kritieke toestand bleek. Hierbij herstelde één paard alsnog na een operatie. Zeven van hen werden geëuthanaseerd en drie paarden stierven zelf tijdens de behandeling.

Uit het onderzoek blijkt dat de leeftijd, het ras en de lichaamsconditie van het paard geen invloed hadden op de uitkomst van verstoppingskoliek. Wel bleek dat recente veranderingen in het voedingsmanagement, stallingsmethodes en seizoenswisselingen de oorzaak kunnen zijn van een koliekaanval. Daarnaast had éénderde ook al last van andere gezondheidsproblemen, waaronder gevoeligheid voor koliek. Ook een opvallend detail: In bijna 50% van de koliekaanvallen ging het om paarden die nog niet onder het zadel waren. Mogelijk bestaat er dus een verband tussen verstoppingskoliek en een weinig actief trainingsniveau.

Pijnsymptomen

Slechts 4% van de paarden bleek ernstige pijnsymptomen te vertonen tijdens het eerste dierenartsbezoek. In de meeste gevallen (68%) ging het om milde pijn of lichte pijn (26%). Drie procent van de paarden leken zelfs helemaal geen pijn te hebben. De sterfgevallen bleken veelal last te hebben van één van deze drie symptomen: een hoge hartslag, weinig tot geen darmgeluiden en rode slijmvliezen. De lichaamstemperatuur en ademhaling bleken geen indicatie van een mogelijk kritiek koliekgeval.

In meer dan 90% van de koliekaanvallen schreef de arts anti-ontstekingsremmers voor. Bij 50% werden combinaties van medicaties toegediend. Er is verder onderzoek nodig om het effect van deze medicamenten op koliek te onderzoeken. ‘De meest gestelde vragen die we krijgen gaat over de redenen voor een koliekaanval en hoe deze in de toekomst te voorkomen is. Toch zijn daar meestal geen solide antwoorden voor, hoewel koliek één van de meest voorkomende problemen bij paarden is.’

Lees meer over koliek in onze veterinaire database.

Lees hier meer over het onderzoek.

Bron: Hoefslag/TheHorse

Foto: Remco Veurink

0 1282
neus algemeen
Foto: Jessica Pijlman

Als een merrie haar veulen aborteert of wanneer paarden om onduidelijke redenen verlammingsverschijnselen gaan vertonen en zelfs bij verkoudheidsverschijnselen, slaat de angst veel paardenhouders om het hart. Want het paard zal toch geen rhino hebben? Rhino, oftewel rhinopneumonie is een ziekte die veroorzaakt wordt door het Equine Herpes Virus (EHV). Dit virus is wijd verspreid in de paardenpopulatie op de hele wereld. Er zijn twee varianten, EHV1 en EHV4, welke beide verschillende vormen van rhinopneumonie veroorzaken. Als rhino gediagnosticeerd wordt, is er vaak sprake van een uitbraak; meerdere zieke paarden op een stal vertonen vergelijkbare verschijnselen.

Drie vormen van rhinopneumonie

Rhinopneumonie kan zich uiten in zeer uiteenlopende symptomen. Deze worden ingedeeld in drie groepen:

  1. Verkoudheidsvorm
    Een paard kan één of meerdere van deze symptomen tegelijk hebben. Paarden kunnen hoesten en/of heldere neusuitvloeiing hebben, plotseling dikke benen krijgen, een wisselend verhoogde lichaamstemperatuur hebben en een verminderde eetlust vertonen. Meestal zijn al deze symptomen binnen een week weer verdwenen als het paard wat rust krijgt. Soms zien echter andere ziekteverwekkers kans zich in het lichaam te nestelen waardoor het paard langer ziek is. De besmetting van het paard heeft meestal 2 tot 10 dagen voor het optreden van de verschijnselen plaatsgevonden.
  2. Abortusvorm
    Bij besmetting met het EHV1-virus kunnen uiteraard alleen bij drachtige merries symptomen van de “abortusvorm” optreden. Hoewel de naam doet vermoeden dat het alleen om het aborteren van een vrucht gaat en de veulens in veel gevallen inderdaad te vroeg en dood geboren worden, krijgen merries met deze vorm van rhino soms toch levende veulens. Deze zijn dan echter erg slap bij de geboorte en kunnen vaak slecht of niet staan, drinken te weinig en gaan meestal binnen enkele dagen dood. Merries die aborteren of een slap veulen krijgen met rhinoverschijnselen zijn minstens twee weken daarvóór besmet met het virus.
  3. 3.   Neurologische vorm
    Deze variant komt gelukkig weinig voor, maar heeft altijd grote consequenties omdat het centrale zenuwstelsel wordt aangetast. De verschijnselen zijn niet bij ieder paard hetzelfde en treden, in tegenstelling tot de abortusvorm, snel (binnen 1 tot 14 dagen) op na de infectie. Het meest voorkomende symptoom is een slechte coördinatie van de bewegingen van de benen. Heel vaak komen verlammingen voor.
Het EHV-virus

Het EHV-virus is een herpesvirus. Herpesvirussen hebben enkele eigenschappen die het voor ons en het paard lastig maken om het virus de baas te blijven. Deze virussen wekken in het lichaam van het besmette dier weinig afweer op en die afweer blijft dan ook nog maar kort in stand. Ook vaccinaties tegen EHV-virussen zijn maar kort werkzaam. Daarnaast blijft het virus bij alle geïnfecteerde paarden “slapend” in het lichaam aanwezig en kan het, op momenten dat de weerstand van het dier laag is, weer actief worden. Buiten het lichaam kan het virus gelukkig niet lang overleven. Het advies is dan ook om handen en kleren goed te wassen en te drogen en om materialen en stallen goed te reinigen en te desinfecteren (zie desinfectieprotocol EHV).

In Nederland heeft bijna 100% van de paarden afweerstoffen tegen EHV4 en ongeveer 30% van de paarden heeft ook afweerstoffen tegen EHV1. Dat betekent dus dat ook jouw paard zeer waarschijnlijk het rhinovirus bij zich draagt.

Behandeling

Voor de behandeling van dieren met rhino zijn we beperkt tot het ondersteunen van de lichaamsfuncties en het voorkomen van problemen die vaak ontstaan als gevolg van rhino. Er zijn voor paarden geen middelen beschikbaar die het EHV-virus doden of remmen. De paardendierenarts zal een passende behandeling instellen.

Meer weten over overdracht van het EHV-virus, diagnose, prognose en behandeling?
Lees hier het volledige artikel Rhinopneumonie op Paardenarts.nl 

Meer over de auteur:
Floor Bernard (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): “Sinds ik in 1989 mijn dierenartsdiploma in Utrecht heb behaald, ben ik werkzaam geweest als paardendierenarts in diverse praktijken in Nederland. Na het opzetten van de eerste professionele Kraamkliniek voor paarden heb ik bij de buitenpraktijk van de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht gewerkt. Een mooie kans om mijn kennis te vergroten en ervaringen uit de praktijk te delen met specialisten. Sinds medio 2013 werk ik met mijn collega Jessica Bakker in Paardenpraktijk Utrecht. Mijn interesse is brééd en gericht op het gehele dier en zijn omgeving. Preventie, voortplanting en tandheelkunde maken mij éxtra enthousiast.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

Foto: Jessica Pijlman

0 710

Maagzweren komen ook bij paarden voor en vaker dan je zou denken. Ongeveer de helft (!) van alle paarden heeft maagzweren en bij renpaarden ligt dit zelfs rond de 90%. Gapen, verminderde eetlust, gewichtsverlies, tandenknarsen, lichte koliekverschijnselen, verminderde prestaties, gapen en/of een slechte vacht kunnen verschijnselen zijn die duiden op de aanwezigheid van maagzweren bij het paard. Het is belangrijk om te weten hoe de paardenmaag werkt om te kunnen begrijpen wat maagzweren zijn en hoe ze ontstaan.

De paardenmaag is anders

Paarden hebben in vergelijking met andere dieren maar een kleine maaginhoud. Bij koeien heeft de maag bijvoorbeeld een bepaalde opslagcapaciteit. De maag van een paard dient echter als een soort doorgeefluik naar de darmen. Dit doorgeefleuk is constant in gebruik; het paard eet de hele dag door constant kleine beetjes. Het paard produceert 24 uur per dag maagzuur, ongeacht tijdstip, eetfrequentie en hoeveelheid voedsel (in tegenstelling tot mensen die pas maagzuur produceren als ze eten). Het maagzuur helpt het voedsel te verteren  en zorgt ervoor dat bacteriën e.d. niet kunnen overleven, waardoor infecties voorkomen kunnen worden. De maagwand wordt tegen het krachtige maagzuur beschermd door een gezonde slijmlaag. Eet het paard niet, dan komt er teveel maagzuur in het de maag, waardoor irritatie aan de maagwand kan ontstaan. Het slijmvlies van de paardenmaag is verdeeld in 2 delen. Het klierrijke onderste deel produceert o.a. het maagzuur en wordt beschermd door een slijmlaag. Het klierarme bovenste deel heeft slechts een dun laagje gladde cellen. In dit bovenste deel komen dan ook de meeste maagzweren voor. Speeksel en voedsel neutraliseren het maagzuur. Als het paard kauwt, met name op ruwvoer als hooi, lucerne, stro en kuil, wordt de aanmaak van speeksel gestimuleerd. Een paard in de natuur kan zo wel 40-60 liter speeksel per dag produceren. Het maagzuur heeft daardoor zelden kans om schadelijk te zijn.

Wat zijn maagzweren precies?

Als de maagzuurhuishouding uit evenwicht raakt, kan het maagslijmvlies beschadigd raken. Er ontstaat een beschadiging van/een wond in de maagwand. Dit wordt een maagzweer genoemd. Door het aanwezige maagzuur geneest zo’n wond slecht en kan groter en dieper worden. Een maagzweer kan erg pijnlijk zijn voor het paard en ook de oorzaak zijn van chronisch bloedverlies.

Het risico op maagzweren bij paarden wordt vergroot door:

  • Voedselopname
    Een maagzweer kan al in elke uren tot een paar dagen ontstaan als de voedselopname onregelmatig is (bijv. slechts enkele grote porties per dag, weinig ruwvoer, vasten).
  • Voeding
    Als het paard weinig ruwvoer kan eten, produceert het ook minder speeksel
  • Training
    Paarden die getraind worden (bijv. renpaarden) eten vaak tijdens de training enkele uren niet. Voeding en speeksel kunnen het maagzuur dan niet neutraliseren. Tijdens het presteren is er vaak ook een toegenomen druk in de maag, waardoor het maagzuur omhoog geduwd wordt en het klierarme deel van de maag kan beschadigen.
  • Stress
    Dit veroorzaakt een verlaging van de bloedtoevoer naar de maag. De maagwand wordt hierdoor minder gevoed en gevoeliger voor maagzuur.
  • Medicijnen
    Als bepaalde medicijnen langdurig of in te hoge doseringen worden gegeven kunnen maagzweren ontstaan.

Symptomen

Deze zijn vaak zeer uiteenlopend en kunnen daardoor ook op andere problemen duiden!

  • Vermindering eetlust
  • Vermagering
  • Doffe vacht
  • Vermindering prestaties
  • Gapen
  • Lichte koliekverschijnselen
  • Tandenknarsen
  • Diarree

Diagnose en behandeling

Alleen met behulp van een maagscopie is het mogelijk om te bepalen of het paard maagzweren heeft. De dierenarts brengt hierbij een slang met camera (endoscoop) via de neus in de maag. Hij of zij kan zo de slokdarm, binnenkant maag en het eerste deel van de dunne darm inspecteren. Als de symptomen al duidelijk aanwezig zijn, bevinden maagzweren zich vaak al in een verder gevorderd stadium en zijn daardoor moeilijker te behandelen. Neem bij twijfel over de symptomen dan ook altijd contact op met je dierenarts.

Wil je meer weten over de behandeling  van maagzweren en hoe je ze kunt voorkomen?
Lees dan hier het volledige artikel over Maagzweren bij paarden op Paardenarts.nl.

Meer over de auteur:
Iris van Gulik (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): “In mei 2008 ben ik in Utrecht afgestudeerd als Erkend Paardendierenarts. Tijdens mijn studie heb ik veel stage gelopen in verschillende paardenklinieken in Nederland, Amerika en Nieuw-Zeeland. Ook heb ik twee jaar deel uitgemaakt van de Veulenbrigade, opvang van zieke en te vroeg geboren veulens. Na mijn studie ben ik meteen als paardendierenarts aan de slag gegaan bij Dierenkliniek Hellendoorn-Nijverdal en daar werk ik nog steeds met veel plezier. In 2009 ben ik naar Kentucky (Rood&Riddle, grootste paardenkliniek van de wereld) en Florida geweest om stage te lopen. In 2010 naar een paardenkliniek in Texas. Ik vind het erg leuk om op deze manier mijn kennis te verbreden en te zien wat er allemaal mogelijk is met betrekking tot behandeling van paarden. Mijn persoonlijke interesse binnen het werk gaat uit naar de interne geneeskunde (waarbij zieke pasgeboren veulens een speciaal plekje verdienen), kreupelheidonderzoek (vooral echografie), embryotransplantatie, wond behandeling en oogproblemen.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

0 3900

Dampigheid is een chronische aandoening van de diepere luchtwegen, de longblaasjes of bronchiolen  van een paard die helaas onherstelbaar is. Een paard dat eenmaal dampig is, zal er dus de rest van zijn leven last van hebben. Dampigheid is te vergelijken met COPD (Chronic Obstructive Pulmonary Disease) bij mensen.

Hoe weet ik of mijn paard dampig is?

Dampigheid ontstaat meestal doordat de bronchiën geïrriteerd raken. Deze irritatie kan het gevolg zijn van een verwaarloosde verkoudheid of het veelvuldig inademen van stoffige of scherpe ammoniakhoudende lucht. Wanneer een dampig paard uitademt, zal hij zijn buikspieren aanspannen om het laatste beetje lucht uit de longen te persen. Dit is te herkennen aan de onderkant van de romp bij zijn buik waar op termijn de zogenaamde dampigheidsgroeve zichtbaar wordt. Een dampig paard zal in de loop van het ziekteproces de uitademing in twee momenten verdelen; eerst de normale uitademing (passief) en dan het aanspannen van de buikspieren (actief). Dit wordt een dubbelslag genoemd.

Een dampig paard kan verschillende symptomen vertonen:

  • een snellere ademhaling
  • hoesten (chronisch)
  • een slome algemene indruk
  • dampigheidsgroeve
  • dubbelslag
  • verminderde prestaties
  • wijde neusgaten bij het ademen
  • bewegen van de anus bij het ademen
  • neusuitvloeiing

Een chronische ontsteking van de luchtwegen kenmerkt zich door de aanmaak van een soort van littekenweefsel in de longen. Dit littekenweefsel is veel stugger dan normaal longweefsel en vermindert dan ook de elasticiteit van de longen. Omdat het moeilijker is uit te ademen dan in te ademen door kleinere of deels verstopte luchtwegen kan er zogenaamde ‘ventielwerking’ optreden; er wordt gedurende de ademcyclus onvolledig uitgeademd waardoor de longblaasjes overvuld raken met lucht. Uiteindelijk zorgt dit voor het knappen van de longblaasjes met emfyseem als gevolg.

Diagnose en behandeling

Helaas is de bindweefselvorming die aan dampigheid ten grondslag ligt onomkeerbaar en dus niet te genezen. Raadpleeg bij twijfel over de gezondheid van de luchtwegen van je paard altijd een dierenarts. Deze kan de diagnose dampigheid stellen op basis van lichamelijk onderzoek, al dan niet uitgebreid met aanvullend onderzoek om de ernst, het type en de mate van actieve irritatie/ontsteking vast te stellen. Als aanvullende onderzoeken kunnen een bronchoscopie, een longdrukmeting en een longspoeling (BAL: Broncho-Alveolaire-Lavage) worden gedaan.

 

Meer weten? Lees hier het volledige artikel Dampigheid bij paarden op Paardenarts.nl 

Meer over de auteur:
Mark van Manen (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): ‘Sinds Januari 2010 ben ik dierenarts bij Paardenkliniek Wapenveld. In 2002 ben ik begonnen met de studie Diergeneeskunde aan de Universiteit van Utrecht; na een algemene opleiding tot allround dierenarts ben ik uiteindelijk afgestudeerd als erkend paardenarts. Tijdens mijn studie heb ik bijna twee jaar onderzoek gedaan naar de invloed van hoofd/halshouding op het ontstaan van blessures aan de halswervelkolom. Naast de algemene geneeskunde en fertiliteitbegeleiding van het paard hebben hoofd-, gebit, hals- en rugproblemen mijn speciale interesse.’

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

12-12-12, precies een jaar geleden, was de landelijke livegang van Paardenarts.nl een feit. Inmiddels hebben velen van jullie al kennisgemaakt met onze nieuwsbrief en berichtgeving via Facebook. Alle nieuwe ontwikkelingen binnen onze Veterinaire Kennisbank zijn zo op de voet te volgen.  We zullen regelmatig is leuks verzinnen voor onze trouwe volgers en trappen morgen af met een verlotingsactie. Nieuwsgierig? Houd onze Facebookpagina dan goed in de gaten!

0 4367

Schimmelinfecties zijn een veelvoorkomende oorzaak van huidaandoeningen bij het paard. Schimmels zijn vaak sterker dan bacteriën of virussen en kunnen overleven zonder daadwerkelijk op het paard te zitten. Schimmelinfecties worden ook wel phytose, ringschurft of ringworm genoemd. Hoe ontstaan schimmelinfecties? Wat zijn de ziekteverschijnselen? Hoe wordt de diagnose gesteld en hoe kun je schimmelinfecties behandelen en voorkomen?

Oorzaken en ziekteverschijnselen

Schimmels gedijen goed in de herfst- en winterperiode vanwege het vochtige klimaat. Schimmelinfecties zie je vaak op de plek van het zadel, hoofdstel of het tuig omdat de huid daar vaak vochtig is door zweet en het harnachement altijd een beetje over de huid schuurt. Paarden met onvoldoende afweer en jonge dieren zijn het meest vatbaar voor schimmelinfecties. De incubatietijd (de tijd die verstrijkt tussen de besmetting en de eerste klinische symptomen) van een schimmelinfectie is circa één tot vijf weken en is te herkennen aan kleine schilferige ronde bultjes in de huid met opstaande haren en korstjes. Na de besmetting ontstaat een ronde verdikking in de huid waarbij de haren vaak uitvallen. De plekken hebben een grijswitte kleur en veroorzaken doorgaans geen jeuk bij het paard.

Huidschimmels zijn besmettelijk en overdraagbaar door direct contact tussen paard, mens en andere huisdieren. Besmetting kan ook indirect plaatsvinden via borstels, voerbakken, tuigen, zadels e.d. In stallen of op maneges is het daarom een lastige taak om schimmelinfecties uit te bannen.

Diagnose en behandeling van huidschimmels

Vanwege de besmettelijkheid voor mens en dier en de conditie van het paard is het noodzakelijk paarden voor de schimmelinfectie te behandelen. De diagnose van een schimmelinfectie is meestal duidelijk te stellen. Je dierenarts kan een monster van haren en korsten nemen en onderzoeken in het laboratorium en je adviseren over behandeling met schimmeldodende middelen, reiniging van de omgeving van het paard en de mogelijkheid tot vaccinatie.

Meer weten? Lees hier het volledige artikel Huidschimmels bij paarden op Paardenarts.nl 

Meer over de auteur:
Mark van Manen (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): ‘Sinds Januari 2010 ben ik dierenarts bij Paardenkliniek Wapenveld. In 2002 ben ik begonnen met de studie Diergeneeskunde aan de Universiteit van Utrecht; na een algemene opleiding tot allround dierenarts ben ik uiteindelijk afgestudeerd als erkend paardenarts. Tijdens mijn studie heb ik bijna twee jaar onderzoek gedaan naar de invloed van hoofd/halshouding op het ontstaan van blessures aan de halswervelkolom. Naast de algemene geneeskunde en fertiliteitbegeleiding van het paard hebben hoofd-, gebit, hals- en rugproblemen mijn speciale interesse.’

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

 

Volg ons!

102,982FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer