Tags Posts tagged with "ontsteking"

ontsteking

Madeleine Witte Vrees - Cennin
Madeleine Witte Vrees - Cennin Jumping Amsterdam 2019 © DigiShots

Madeleine Witte Vrees komt morgen niet aan de start van de kür op muziek tijdens de Dutch Masters (Indoor Brabant). Haar Cennin (v Vivaldi) heeft een infectie aan zijn been, laat de amazone weten.

Witte Vrees kwam met de voshengst vrijdag aan de start van Grand prix van de CDI3*. Die werd gewonnen door Daniel Bachmann Andersen en Blue Hors Don Olymbrio.

Tiende plek

Madeleine Witte Vrees eindigde met Cennin op de tiende plek met een score van 69,043 procent. “We hadden een proef met een hoop fouten,” schrijft Witte Vrees op haar Facebookpagina. “Nu blijkt Cennin ook een infectie aan zijn achterbeen te hebben.”

De combinatie verschijnt dus niet aan de start van de kür op muziek zaterdag.  Die begint om 11.30 uur.  Marlies van Baalen betreedt als eerste de ring met Ben Johnson (v Johnson).

De startlijst vind je hier.

Klik hier voor alle uitslagen van de Grand Prix van vrijdag.

Bron: Hoefslag

Foto: Digishots

Ja wat zal ik zeggen!Soms zit het mee en soms zit het tegen!We hadden n proef met n hoop fouten en nu blijkt Cennin…

Geplaatst door Madeleine Witte-vrees op Vrijdag 15 maart 2019

hoefkanker

Hoefkanker is een ernstige ontsteking van de hoeflederhuid. Bij een paard met hoefkanker blijft het weefsel van de straallederhuid, en soms ook de rest van de hoeflederhuid, doorgroeien en raakt het geïnfecteerd.

De aandoening lijkt aanvankelijk sterk op rotstraal, maar is hardnekkiger en veel moeilijker te behandelen. Het is een niet veel voorkomende, ernstige aandoening die in een zo vroeg mogelijk stadium behandeld moet worden.

Geen echte kanker

Hoefkanker, ook wel straalkanker genoemd, is een zeldzame aandoening van de hoef die naar schatting bij één op de 200 tot 500 paarden voorkomt. Het is geen echte kanker, maar wordt zo genoemd vanwege de woekering van hoornweefsel en het feit dat het een moeilijk te behandelen aandoening is.

In werkelijkheid is het een ernstige infectie van de straallederhuid. Vaak wordt hoefkanker verward met rotstraal. Maar waar bij rotstraal sprake is van afname van straalhoorn, zie je bij straalkanker juist een toename van hoorn. Dit hoorn woekert en is abnormaal zacht, korrelig en heeft een rare, weeïge geur.

Ontstekingen in het weefsel

De aangetaste straalhoorn raakt gemakkelijk aangetast, waarna bacteriën kunnen binnendringen die ontstekingen in het weefsel kunnen veroorzaken. Uitkrabben van de stralen is vaak pijnlijk en in ernstige gevallen kan een paard kreupel worden. Bij verwijdering begint het afwijkende weefsel snel en hard te bloeden.

De aandoening kan aan één of meerdere hoeven voorkomen, zowel aan de voor- als aan de achterbenen.

Operatie

Hoefkanker is moeilijk te behandelen en te genezen. In de meeste gevallen moet het paard een operatie ondergaan. In 30 tot 45 procent van alle gevallen keert de aandoening na behandeling terug. In ernstige gevallen is euthanasie noodzakelijk.

(Foto’s: Faculteit Diergeneeskunde)

Oorzaak van hoefkanker

Over de oorzaak van hoefkanker is weinig bekend. Het is niet bewezen, maar het lijkt erop dat rotstraal die niet grondig behandeld wordt, kan omslaan naar hoefkanker. Ook zijn er aanwijzingen dat hoefkanker mogelijk een auto-immuunreactie van het lichaam is.

Het lijkt er op dat hoefkanker veel meer voor komt bij koudbloeden en paarden met behang, zoals Tinkers, Shires, Belgen, Fjorden en Friezen) dan bij warmbloeden.

Kenmerken

  • Het hoornweefsel in de straal begint ongeremd te groeien. Dit weefsel is soms wat bloemkoolachtig van structuur, korrelig en heeft een vieze geur (‘kazig’). Dit proces begint vaak in de straallederhuid, maar kan zich uitbreiden naar ballederhuid, de steunsellederhuid en soms ook naar het aansluitende deel van de zool en wandlederhuid.
  • In sommige gevallen groeit er een hoornsteel uit de middelste straalgroeve. Soms is er aan de buitenkant van de straal niets te zien, maar heeft een paard regelmatig een dik been.
  • Straalkanker wordt soms samen gezien met coronitis, waarbij het hoorn van de kroonrand, zwilwratten en sporen ontstoken en daardoor verdikt raken.
  • Bij verwijderen van het weefsel bloedt de hoef snel en veel.
  • Paarden met straalkanker zijn in ernstige gevallen kreupel.

Behandeling en prognose

Hoefkanker is een hardnekkig proces dat moeilijk te stoppen is. Soms is de woekering van weefsel explosief. Hoe eerder de aandoening herkend en behandeld wordt, hoe beter.

Er zijn veel verschillende klinieken die allemaal een eigen versie van de behandeling hebben, met verschillende resultaat Soms wordt gekozen voor behandeling met medicatie. Vaak moet chirurgisch worden ingegrepen, omdat in het leven gesneden wordt. De hoefsmid kan en mag zonder verdoving niet zo diep snijden. Ook is het risico op ernstige bloedingen te groot.

Ontstekingsremmer

De prognose bij de meeste behandelingen is op korte termijn redelijk. Op lange termijn keert de straalkanker in zo’n 30 tot 45 procent terug, met name als de kroonranden verdikt zijn. In de Universiteitskliniek voor Paarden in Utrecht zijn goede resultaten behaald met aanvullende behandeling met Prednisolon (ontstekingsremmer) na operatie.

Na de eerste keer wegsnijden is het soms nog enkele keren nodig om weefsel weg te snijden. Er zijn paarden die in enkele weken herstellen maar er zijn ook casussen bekend waar er zes maanden wekelijks gesneden moest worden voordat de hoefkanker verdwenen was.

Bron: nhk.nl

Het Nederlands Hippisch Kenniscentrum verzamelt kennis en informatie over de meest uiteenlopende onderwerpen rondom paard, paardensport en de paardensector. Van gezondheid tot verzorging, transport tot huisvesting en ziektes, het komt allemaal aan bod in de kennisbank.

nederlands hippisch kenniscentrum

0 209

De Duitser Hans-Dieter Dreher heeft zijn deelname aan de Hong Kong Masters voor dit weekend moeten annuleren. De huidige nummer 34 van de wereld heeft een ontsteking aan de spieren in zijn lies opgelopen waardoor hij het even rustig aan moet doen. Dreher verwacht dat hij binnen een twee weken opnieuw op wedstrijd zal kunnen gaan. De Iduna Cup in Dortmund, vanaf 6 maart, is de eerste wedstrijd die op zijn agenda staat. Daarna is ‘Hansi’ waarschijnlijk weer van de partij op Indoor Brabant.

De winnaar van Jumping Indoor Maastricht 2015 (foto) was in de vorige editie van de Hong Kong Masters succesvol, met een vijfde, zevende en achtste plaats met de dertienjarige Casall-zoon Callisto.

Equnieuws/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 4845

Ontstekingen van peesschedes zien we veel bij paarden. Een lichte vorm van deze aandoening hoeft geen problemen te geven, maar wanneer de verschijnselen verergeren is het zaak de blessure op tijd en goed te behandelen om onherstelbare schade te voorkomen.

Afgelopen voorjaar  werd er een mooi rijpaard aangeboden op de kliniek voor onderzoek. Volgend de eigenaresse was het paard kreupel aan het rechter achterbeen en zat er op dat been een bult. Ze vroeg zich terecht af of dat soms iets met de kreupelheid te maken had.

Toen we het paard goed bekeken, bleek het dier aan beide achterbenen, maar met name rechtsachter, een forse zwelling te hebben, net boven de kogel aan de achterzijde van het been. De zwelling was stevig, maar toch indrukbaar. Op de plek zelf was het been warm. Bij het monsteren bleek het paard inderdaad kreupel aan het betreffende been en na het uitvoeren van een buigproef van de ondervoet liep het dier erg pijnlijk weg.

De zwelling waar we het over hebben, werd veroorzaakt door een overvulling van de sesamschede, de tunnel waardoor de buigpezen achter de kogel geleid worden naar de ondervoet. Om te bevestigen dat de pijn inderdaad veroorzaakt werd door deze ontsteking heb ik verdovingsvloeistof in de peesschede gespoten waarna het paard niet meer kreupel liep.

Zoals iedereen met paarden ongetwijfeld weet, zijn de pezen een zeer belangrijk onderdeel van de paardenbenen. Ze brengen de kracht van de spieren over op het skelet en zorgen op deze manier voor de voortbeweging van het paard. Op iedere plaats waar het skelet van het paard een ‘hoek’ maakt, moeten de pezen in de eerste plaats op hun plaats worden gehouden. Daarnaast ze een soepele glijbaan te hebben om ongestoord hun functie te vervullen. Vergelijk in dit geval dat een hijsinstallatie een stuk gemakkelijker werkt met behulp van een katrol dan met een los touw over een paal geslagen.

De belangrijkste peesschedes vinden we bij het paard aan de achterzijde van de voorknie, de carpaalschede, en aan de achterzijde van het spronggewricht, de tarsaalschede. Daarnaast bevindt zich aan de achterzijde van de kogels de sesamschede. Tot slot hebben we helemaal onderin de voet nog de bursa podotrochlearis, ofwel de slijmbeurs van de hoefkatrol.  De pezen lopen op deze plaatsen door een tunnel. Om ze op hun plaats te houden zijn de peesschedes voorzien van ligamenta annulare; de ringbanden. Om het glijden van de pezen door de tunnel te vergemakkelijken is er in de peesschedes een dun laagje zeer visceuze vloeistof aanwezig, de zogenaamde synovia. Dit is een zelfde vloeistof als welke de gewrichten smeert. In dit artikel wil ik vooral de problemen rond de sesamschede bij het kootgewricht beschrijven.

Windgallen

Bij veel paarden zie je met name aan de achterbenen nog al eens zogenaamde windgallen. Dit is een eerste symptoom van peesschedeontsteking. Deze windgallen kunnen in principe geheel onschuldig zijn en verder symptoomloos voorkomen. Het probleem kan echter ook ontsporen en tot grote klinische problemen leiden.

Er kunnen meerdere oorzaken zijn voor het ontstaan van problemen in de peesschede. Chronische overbelasting komt voor, maar ook trauma van buitenaf kan leiden tot peesschedeontsteking. Met name rond de achterzijde van de kogel is het een ingewikkeld samenspel van sesambeentjes, buigpezen en steunbandjes. Een aandoening van elk van deze structuren kan leiden tot het in gang zetten van een vicieuze cirkel waarbij de ene beschadiging volgt op de andere. In de regel begint het met de productie van te veel synovia ten gevolge van bijvoorbeeld een letsel aan de oppervlakkige buigpees. Dit leidt vervolgens tot een verhoogde druk op de ringband. Dit alles leidt weer tot een mindere werking van de glijdfunctie van de peesschede waarop een verdere beschadiging van de pees kan optreden, waarna de hele cyclus weer van voren af aan begint.

Er zijn drie stadia van peesschedeontsteking te onderscheiden. Het eerste stadium is de symptoomloze symmetrische overvulling. Deze dikte is goed indrukbaar en het paard is niet kreupel. In het tweede stadium zien we dat de zwelling hard wordt, zowel onder als boven de kogel zichtbaar is en niet meer symmetrisch. Hierbij is het paard soms kreupel en heeft in de regel een positieve buigproef aan dat been. Het derde stadium kenmerkt zich door een forse harde zwelling waarbij de wand van de peesschede sterk verdikt is. De hoeveelheid vocht in de peesschede neemt dan vaak al af en er treden vergroeiingen op tussen pees en peesschede. Bovendien is er vaak sprake van sterk verdikte ringbanden. Het spreekt voor zich dat in het laatste geval de functie van de peesschede sterk beperkt wordt en dat er bijna altijd sprake is van kreupelheid.

Echo

Voor een goede inventarisatie van het probleem en om de primaire oorzaak vast te stellen is het noodzakelijk een uitgebreide echo van het betreffende gebied uit te voeren. We kijken dan naar de toestand van de buigpezen, de dikte en structuur van de ringband, de toestand van de diverse steunbandjes, de dikte van de wand van de peesschede en we beoordelen de toestand van het synoviaweefsel in het kapsel van de peesschede alsmede de eventuele verklevingen. Het maken van een aantal röntgenfoto’s om de toestand van de sesambeentjes  en de kogel vast te stellen is geen overbodige luxe om het plaatje compleet te maken.

Op grond van het uitgevoerde onderzoek gaan we bepalen wat er moet gebeuren om het paard weer rad te krijgen. In het eerste en tweede genoemde stadium van ontsteking proberen we met een injectie van een ontstekingsremmer in de peesschede het probleem de baas te worden. Naast injectie van ontstekingsremmers locaal kiezen we meestal ook voor een aantal dagen een pijnstiller/ontstekingsremmer via de mond te geven. Altijd moet de arbeid van het paard worden aangepast en spreken we een revalidatietraject af. Bovendien is het goed om het betreffende been te koelen en eventueel te smeren met een ontstekingsremmend middel. Paarden die worden aangeboden in het derde stadium of paarden die niet goed reageren op de medicinale behandeling komen in aanmerking voor een operatie.

De chirurgische behandeling van peeschedeproblemen gaat eigenlijk altijd via een kijkoperatie, in dit geval tenoscopie geheten. De voordelen van een kijkoperatie zijn groot vanwege de relatief kleine operatiesnedes die moeten worden gemaakt. In het geval van een tenoscopie is het nog beter mogelijk een inventarisatie van de afwijkingen te maken omdat niet altijd alles wat met het blote oog zichtbaar is met een echo of röntgenfoto te zien is. Middels de kijkoperatie wordt vervolgens zoveel mogelijk de verdikte wand van de peesschede schoongemaakt en overtollig synoviaal weefsel verwijderd. Verklevingen worden zo mogelijk losgemaakt en bijgewerkt. Het belangrijkste deel van de operatie is dat in bijna alle gevallen de ringband rond de peesschede van binnenuit wordt doorgesneden. Hiermee wordt er voor gezorgd dat er meer ruimte ontstaat in de peesschede, de glijdfunctie wordt hersteld en daarmee de vicieuze cirkel verbroken. De functie van de ringband gaat hiermee niet verloren omdat er vrij snel vergroeiing optreedt.

De kans op herstel na een operatie is heel redelijk zolang er geen peesproblemen ten grondslag liggen aan de peesschedeontsteking, in dat geval wordt de prognose een stuk minder. Een nadeel van de operatie is wel dat de kogel achterop in de regel iets dik blijft maar de functie van de peesschede kan evengoed prima herstellen.

Het paard waar we het artikel mee begonnen had een peesschedeontsteking in het tweede stadium. Redelijk hard gezwollen, maar toch indrukbare zwelling onder en boven de kogel. Op de echo en röntgenfoto werden geen grote afwijkingen gevonden behalve een sterk verdikte ringband. Na injectie van de peesschede knapte het paard snel op. Bij de controle twee na de behandeling leek het probleem grotendeels verdwenen. Controle na vier weken gaf te zien dat de zwelling grotendeels verdwenen was. Echter de ringband was nog even dik.

Het paard is na verloop van tijd rustig terug in het werk genomen, maar al gauw kwam het probleem terug. Door de verdikte ringband verdroeg de peesschede geen belasting en in overleg met de eigenaresse is het paard vervolgens geopereerd volgens de hierboven beschreven methode. Enkele weken terug is voor het laatst contact geweest over dit paard. Het laatste deel van het revalidatietraject is aangebroken en het laat zich tot nu toe prima aanzien. |

Tekst: Waling Haytema / Foto’s: DAP Wolvega

0 9256

Help, je paard heeft een ernstig dik been, is fors kreupel en lusteloos en sloom door koorts. Wat kan dit zijn en wat moet je doen? Je paard heeft waarschijnlijk einschuss, een onderhuidse ontsteking in een van de benen. Het wordt in de volksmond ook wel bloedvergiftiging of olifantsbeen genoemd. Einschuss is een spoedgeval, waarbij je direct je dierenarts moet bellen. Deze kan de aandoening in een vroeg stadium meestal nog goed behandelen.

Wat is einschuss precies?

Einschuss is een forse onderhuidse ontsteking in één van de benen van het paard. Vaak betreft dit een achterbeen. Vaak zijn ook de lymfebanen ontstoken en soms de bloedvaten. Er hoopt zich veel onderhuids vocht op (oedeem), wat zorgt voor een warme en pijnlijke zwelling in het been. De zwelling kan zich in een paar uur verspreiden over het gehele been.

Einschuss komt qua ernst in veel verschillende vormen voor, waardoor het stellen van een diagnose niet altijd eenvoudig is. Verschijnselen zoals bij einschuss kunnen namelijk ook duiden op bijvoorbeeld een peesblessure of een gewrichtsverstuiking en/of ontsteking.

Meestal ontstaat einschuss acuut en is het vrij heftig. Het ernstig gezwollen been is dan rondom overal even dik en de gewrichten zijn niet meer duidelijk te zien. Door de grote hoeveelheid onderhuids ontstekingsvocht is einschuss in veel gevallen heel pijnlijk. Het paard zal het been niet meer willen gebruiken. Vaak is de lichaamstemperatuur van het paard verhoogd (boven de 38,0 °C). Als de aandoening al wat langer bestaat en de huid komt door de zwelling onder spanning te staan, kunnen er natte plekken op het been te zien zijn met daarbij een beschadigde en pijnlijke huid. De natte plekken worden veroorzaakt door een helder gele vloeistof uit het bloed (serum) dat door de huid heen komt.

De vergelijking met een olifantsbeen is niet geheel correct. Een olifantsbeen is een complicatie van een einschuss en is in tegenstelling tot einschuss een chronische aandoening. Het been zal hierbij altijd dik en gevoelig blijven en het paard zal blijvend kreupel worden en gevoelig blijven voor nieuwe aanvallen van einschuss.

Oorzaak

Als de natuurlijke afweer van de huid verstoord is door bijvoorbeeld mok, een wondje of andere huidproblemen, kan de huid geïnfecteerd raken door bacteriën waardoor een onderhuidse ontsteking kan ontstaan.

Diagnose & behandeling

Einschuss is een spoedgeval en het is belangrijk direct je dierenarts te bellen, zodat het paard snel behandeld kan worden met antibiotica en ontstekingsremmers. Het been moet binnen 1-2 dagen weer dun zijn. Het is daarnaast uiteraard van belang om de eventuele oorzaak van einschuss, zoals een wondje of mok, adequaat te behandelen. Dit om in de toekomst herhaling te voorkomen.

Meer weten over de gevolgen van einschuss, ontsteking van de lymfebanen, een olifantsbeen en wat je zelf kan doen?  Lees dan hier het volledige artikel Einschuss bij paarden op Paardenarts.nl. 

Meer over de auteur:
Jessica Bakker (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): ‘Sinds mijn afstuderen aan de Universiteit van Utrecht in januari 2008 ben ik werkzaam als erkend paardendierenarts. De afgelopen jaren ben ik op twee bekende paardenklinieken werkzaam geweest: Het Veterinair Centrum Someren en de Ambulante Kliniek voor Paarden van de Universiteit Utrecht. In juni 2013 ben ik samen met mijn collega Floor Bernard een mobiele paardenpraktijk gestart in de provincie Utrecht: Paardenpraktijk Utrecht. In onze praktijk houden we ons naast de reguliere gezondheidszorg van het paard veel bezig met de preventieve gezondheidszorg: Voorkomen is namelijk altijd beter dan genezen! Door het delen van kennis en overleg met de eigenaar proberen we gezamenlijk de beste maatregelen voor hun dierbare paard te vinden. Echt maatwerk dus. Gebitsverzorging, merriebegeleiding, voorlichting en het adviseren in o.a. bedrijfsspecifieke wormbestrijdingsstrategieën zijn enkele speerpunten van de praktijk.’

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

0 1190

De bacterie die botulisme veroorzaakt, is altijd aanwezig in de bodem. Volgens onderzoek raken paarden echter ook dikwijls besmet door hooi, waarbij de bacterie zich door teveel vocht of een dood dier in de baal heeft gemanifesteerd. De bacterie: clostridium botulinum ontwikkelt zich goed op warme vochtige plaatsen. Tijdens een studie onderzochten wetenschappers 92 paarden die symptomen vertoonden van een botulismebesmetting. 86 van hen werden behandeld, waarbij 37 paarden snel aansterkten en zelfs rechtop bleven staan tijdens de behandeling. Van de 49 paarden die niet konden staan, stierven er 40. Dit betekent dat 48% van de behandelde paarden de ziekte overleefde. De dieren die binnen zes uur een dosis antigif ontvingen, hadden 121 keer meer kans op overleving.

Paarden zijn zeer gevoelig voor botulisme. De eerste symptomen van de ziekte zijn spierzwakte, vallende oogleden en slechte controle over de staart. Bij verzwakking zal het paard moeilijk kunnen slikken en gaat het liggen, waarna het dier snel achteruit gaat en meestal wegens ademnood sterft. Tijdens het onderzoek genas bijna 50% van de behandelde paarden, maar werden ook complicaties als longontsteking, koliek en drukkingen waargenomen bij de herstellende paarden. Gemiddeld moesten de paarden veertien dagen in de kliniek verblijven voor ze genezen werden verklaard.

Hoefslag/Equinews

0 8844

Het eten van de stalbodembedekking is niet de bedoeling en kan tot ernstige gezondheidsproblemen leiden. Verstoppingskoliek komt vaak voor bij paarden die zich vergrijpen aan stro, vlas of houtvezel, maar ook darmperforatie en buikvliesontsteking kan het gevolg zijn van het eten van stro of vlas. Beide zijn vaak fataal. Veel stro eten zorgt bovendien voor een bolle buik, wat menig ruiter niet graag ziet bij zijn paard. Gelukkig is dit probleem in de meeste gevallen vrij gemakkelijk op te lossen.

1. Meer ruwvoer

Een van de belangrijkste redenen voor een paard om aan zijn stalbodembedekking te beginnen, is een gebrek aan structuur. Met structuur worden vezels bedoeld die langer zijn dan 8mm, ofwel ruwvoer. Ruwvoer geeft vulling aan het darmstelsel, waardoor het paard verzadigd is, zorgt voor veel kauwactiviteit, werkt tegen verveling en houdt de darmen gezond. 1,5 kg hooi of 2-2,5 kg kuilgras per 100 kg. lichaamsgewicht zijn het absolute minimum. Een paard dat regelmatig zijn stal leeg eet, heeft waarschijnlijk behoefte aan extra ruwvoer.

2. Sociaal contact

Paarden zijn kuddedieren en het belang van sociaal contact wordt door veel paardeneigenaren nog steeds behoorlijk onderschat. Bij gebrek aan paard-tot-paard contact kan stress ontstaan, wat vervolgens weer kan leiden tot het opeten van bodembedekking. Een gat in de tussenwanden van de box maakt sociaal contact met de buurman/-vrouw mogelijk zonder dat paarden elkaar kunnen beschadigen. Dagelijks weidegang of in de paddock met soortgenoten is echter een betere oplossing.

3. Verveling voorkomen

Net als dat paarden op de paddock soms uit verveling zand gaan eten, kan verveling op stal ook nare gevolgen hebben. Naast het voeren van meer ruwvoer kan het betreffende ruwvoer uit een slowfeeder gevoerd worden, waardoor een paard veel langer over zijn eten doet en niet de kans krijgt zich te vervelen. Verder zijn regelmatige beweging en afwisseling van omgeving van belang om verveling tegen te gaan.

In tegenstelling tot vlas en houtvezel telt stro als ruwvoer. In verhouding tot hooi en kuilgras bevat het echter veel lignine, een onverteerbare vezel die tot verstopping kan leiden. Stro is daarom nooit geschikt als enig ruwvoer, maar meer als ‘knabbelmateriaal’ om de periodes tussen de voerbeurten door te komen. Voer naast stro altijd minimaal 1,5 kg hooi of 2 kg kuil per 100 kg. lichaamsgewicht.

Lees meer over hoe belangrijk voldoende ruwvoer is voor het welzijn van paarden.

Ir. Marike Jacobs (Voerconsultant & Columniste VoerVergelijk.nl)

Meer over de auteur: Marike Jacobs is afgestudeerd aan Wageningen Universiteit voor de masteropleiding Animal Nutrition en gespecialiseerd in paardenvoeding. Tijdens haar studie schreef Marike o.a. artikelen voor PaardenSport en verder werkt ze als stalmedewerker op een pensionstal. Mennen is haar favoriete tak van de paardensport, maar voeding en verzorging, en het waarborgen van de ‘happy athlete’ vanuit dat oogpunt, hebben de meeste aandacht.

VoerVergelijk.nl brengt iedere week op de site van de Hoefslag een voedingsverhaal met nuttige tips. VoerVergelijk is een onafhankelijke vergelijkingswebsite die is uitgegroeid tot een platform voor paardenvoer. Op VoerVergelijk kan een bezoeker paardenvoer zoeken, vergelijken en beoordelen. De database bevat alle paardenvoeders en supplementen die in Nederland en België verkrijgbaar zijn.

Foto: Remco Veurink

 

0 956

In dit artikel belichten we de ontstekingen van de baarmoeder die tijdens de dracht aanwezig zijn en welke uiteraard ook resulteren in ontsteking van de nageboorte/placenta (placentitis). Deze ontstekingen komen bij drachtige merries regelmatig voor en worden heel vaak niet herkend.

Oorzaken

Micro-organismen die de ontstekingen veroorzaken  zijn er in meerdere typen, zoals virussen, schimmels, gisten en bacteriën. De ontstekingen zijn soms plaatselijk in de baarmoeder aanwezig en in andere gevallen is de gehele baarmoeder betrokken. Een achtergrondartikel over de nageboorte (placenta) vindt je hier.

Micro-organismen kunnen op 2 manieren de baarmoeder bereiken:
Via de bloedbaan
De virussen EHV1 (Rhinopneumonie ), EIA (Equine Infectious Anemia) en EVA (Equine Arteritis Virus) en gisten bereiken de baarmoeder altijd via de bloedbaan.
– Via de schede
Bacteriën kunnen de baarmoeder ook bereiken via de bloedbaan, maar komen veel vaker binnen of worden binnengebracht via de schede. Als de merrie bijvoorbeeld lucht zuigt of een slecht sluitende schede heeft, kunnen schimmels en bacteriën de baarmoeder binnenkomen.

Symptomen

Baarmoederontstekingen tijdens de dracht worden vaak niet als zodanig herkend.
De merrie is meestal niet zichtbaar ziek. Voordat er iets opgemerkt wordt, heeft een merrie bijvoorbeeld vaak al geaborteerd bij een infectie met het EHV1 virus (Rhinopneumonie).

– Bij een infectie met Rhinopneumonie (type (EHV1) zal er weken tot maanden voordat de – baarmoederontsteking duidelijk wordt, koorts optreden. Op andere momenten is koorts geen verschijnsel van deze baarmoederontsteking en placentitis.
– Het uier kan onverwacht vroeg ontwikkelen en melk produceren.
– De merrie heeft wittige uitvloeiing uit de schede.
– Een deel van de merries verwerpt haar veulen of krijgt het wat te vroeg. Sommige merries hebben een normale draagtijd en baren een dood veulen, een slap veulen óf krijgen een veulen dat gezond lijkt maar na een of enkele dagen doodziek wordt. Foetussen en veulens waarbij sprake is van een virale placentitis overleven nooit.

Diagnose & behandeling

De diagnose zal vanwege de zeer verschillende oorzaken en verschijningsvormen niet altijd op dezelfde wijze gesteld worden. De paardenarts kan bijvoorbeeld rectaal echo onderzoek doen van baarmoeder en vruchtvliezen of met een kijkbuis vaginaal onderzoek doen. Door onbekendheid van de aandoening en de minimaal zichtbare symptomen, zal soms pas na het verwerpen opvallen dat de placenta afwijkende plaatsen vertoont. Vaak kan door een uitgebreide inspectie van de placenta vastgesteld worden dat er sprake is van een baarmoederontsteking en placentitis.

Indien de baarmoederontsteking door bacteriën tijdig geconstateerd en gediagnosticeerd is, kan een langdurige medicamenteuze behandeling zeer succesvol zijn om het veulen te redden. Een chirurgische behandeling (bijvoorbeeld een Caslick operatie, waarbij de merrie wordt dichtgezet) kan geïndiceerd zijn bij een merrie die lucht zuigt via de schede.  Er is geen behandeling voor deze baarmoederontstekingen door virussen, schimmels en gisten.

 Meer weten over deze ontsteking of andere baarmoederontstekingen, diagnose, onderzoek, behandeling, prognose en preventie (vaccineren) hiervan? Lees dan hier het volledige artikel Baarmoederontsteking en ontsteking van de placenta bij een drachtige merrie op Paardenarts.nl 

Meer over de auteur:
Floor Bernard (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): “Sinds ik in 1989 mijn dierenartsdiploma in Utrecht heb behaald, ben ik werkzaam geweest als paardendierenarts in diverse praktijken in Nederland. Na het opzetten van de eerste professionele Kraamkliniek voor paarden heb ik bij de buitenpraktijk van de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht gewerkt. Een mooie kans om mijn kennis te vergroten en ervaringen uit de praktijk te delen met specialisten. Sinds medio 2013 werk ik met mijn collega Jessica Bakker in Paardenpraktijk Utrecht. Mijn interesse is brééd en gericht op het gehele dier en zijn omgeving. Preventie, voortplanting en tandheelkunde maken mij éxtra enthousiast.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.

foto: Paardenarts.nl

 

0 530

In het dekseizoen willen we de fokmerries weer drachtig hebben. Gelukkig gaat dat bij de meeste zonder complicaties, maar ieder jaar is er een aantal merries waarbij dat niet voorspoedig verloopt. Een deel van deze merries heeft een baarmoederontsteking. Ze krijgen vocht in de baarmoeder, ‘vuilen’ (scheiden vuil af uit de schede) of blijken herhaaldelijk niet of niet meer drachtig. Dit artikel belicht de baarmoederontstekingen die we bij merries in het dekseizoen zien.

Oorzaken

Er zijn veel oorzaken van baarmoederontstekingen tijdens het dekseizoen. Denk bijvoorbeeld aan ontstekingen waarbij micro-organismen als bacteriën, schimmels als gisten, maar ook bijvoorbeeld anatomische factoren een rol spelen. Bovendien is sperma niet steriel, het bevat micro-organismen. Een gezonde baarmoeder heeft hiertegen tijdens de hengstigheid gelukkig een zeer effectieve afweer. Baarmoederontsteking kan ook ontstaan doordat een baarmoeder tussen het veulenen en het dekken onvoldoende tijd heeft gekregen om te kunnen genezen. Hieronder een aantal oorzaken op een rij:

-Overmatige afweerreactie van de baarmoeder op het ingebrachte sperma
De baarmoeder maakt hierbij extreem veel vocht en ontstekingscellen aan als reactie op het sperma. Het vocht ziet er uit als pus. Hierbij wordt de ontsteking niet veroorzaakt door micro-organismen. Als het vocht niet uit de baarmoeder afgevoerd wordt kunnen micro-organismen de ontsteking wel in stand houden.
-Infectie door micro-organismen
Indien het afweersysteem van de merrie/baarmoeder onvoldoende effectief is kunnen micro-organismen de overhand krijgen en een ontsteking veroorzaken door o.a.:
1. Een slecht sluitende schede
Denk hierbij aan een anatomische afwijking of bijvoorbeeld door scheuren in de baarmoedermond door een moeilijke geboorte.
2. Vocht dat in de baarmoeder achterblijft
Als een baarmoeder niet in staat is alle vocht uit te scheiden kan dat liggen aan baarmoeder, baarmoedermond of hormonale problemen. Een inseminatie of behandeling van een merrie die niet goed hengstig is, resulteert vaak in een baarmoederontsteking. 3. Een verstoring van het natuurlijke microbiële evenwicht in de baarmoeder
Als een baarmoeder herhaaldelijk met antibiotica behandeld wordt, bestaat het risico dat er gisten of schimmels in gaan groeien. De baarmoeder heeft hiertegen dan geen goede afweer meer. Door besmetting met micro-organismen zoals Taylorella equigenitalis kan de merrie een typische baarmoederontsteking (ook wel C.E.M.) krijgen die via schouwen, dekking of misschien ook via kunstmatige inseminatie verspreid kan worden naar andere paarden. .

Diagnose en behandeling

Een merrie wordt verdacht van baarmoederontsteking als zij niet drachtig wordt, onregelmatig hengstig is, een slecht sluitende schede of een uitscheiding uit de schede heeft. Uitwendig en inwendig onderzoek, herhaalde rectale onderzoeken en echo’s kunnen de verdenking versterken en/of bevestigen. Denk bijvoorbeeld aan het doen van laboratorium onderzoek en/of een scopie. Iedere ontsteking heeft een passende behandeling, antibiotica is daarbij geen wondermiddel.

Als een ontsteking langdurig aanwezig is, kan de baarmoederwand zodanig veranderd zijn dat het voor de merrie niet meer mogelijk is om drachtig te worden of te blijven. Gezien de factoren die een rol kunnen spelen bij het ontstaan van een baarmoederontsteking, moet er altijd goed nagedacht worden over de in te zetten behandelingen. In veel gevallen moet namelijk ingegrepen worden op meerdere niveaus. Het is bijvoorbeeld niet zinvol een bacterie te bestrijden die gedurende de volgende cyclus de baarmoeder alweer binnen gedrongen is omdat de schede niet goed sluit.

Meer weten over deze ontsteking of andere baarmoederontstekingen, diagnose, onderzoek, behandeling, prognose en preventie hiervan? Lees dan hier het volledige artikel Baarmoederontsteking bij merries in het dekseizoen op Paardenarts.nl (foto: Paardenarts.nl)

Meer over de auteur:
Floor Bernard (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): “Sinds ik in 1989 mijn dierenartsdiploma in Utrecht heb behaald, ben ik werkzaam geweest als paardendierenarts in diverse praktijken in Nederland. Na het opzetten van de eerste professionele Kraamkliniek voor paarden heb ik bij de buitenpraktijk van de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht gewerkt. Een mooie kans om mijn kennis te vergroten en ervaringen uit de praktijk te delen met specialisten. Sinds medio 2013 werk ik met mijn collega Jessica Bakker in Paardenpraktijk Utrecht. Mijn interesse is brééd en gericht op het gehele dier en zijn omgeving. Preventie, voortplanting en tandheelkunde maken mij éxtra enthousiast.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

0 341

Een baarmoederontsteking is een ontsteking van de wand van de baarmoeder en komt regelmatig voor, zeker bij merries die voor de fokkerij gebruikt worden. De ontsteking kan voorkomen tijdens de dracht, direct na het veulenen, in het dekseizoen of geheel onafhankelijk van het seizoen. Er zijn veel verschillen in oorzaak, ernst, behandeling, complicaties en genezingskansen. Dit artikel behandelt de baarmoederontsteking bij merries kort na het veulenen.

Baarmoederontsteking kort na het veulenen

Deze typische baarmoederontsteking treedt in de eerste dagen na een geboorte op en is altijd een ernstige bedreiging voor de merrie. Laat daarom bij iedere verdenking hiervan direct de paardenarts komen.

De meest voorkomende oorzaak is het te lang achterblijven van delen van de placenta in de baarmoeder. Dit hoeft maar een heel klein stukje te zijn! Daarnaast kunnen baarmoeder en geboorteweg bijvoorbeeld beschadigd zijn door bewegingen van het veulen tijdens de geboorte. Ook bij een keizersnede is de kans op een acute baarmoederontsteking groot. Uiteraard zijn onhygiënisch uitgevoerde inwendige onderzoeken tijdens of na de geboorte of geboortehulp eveneens bronnen van deze ontsteking.

Symptomen

De merrie die een tot enkele dagen ervoor geveulend kan de volgende symptomen vertonen.

– wordt ineens minder attent
– krijgt (vaak hoge) koorts
– de placenta is er vaak niet of niet geheel afgekomen, het paard ‘stond aan de nageboorte’
– stijf en kort lopen, of zelfs niet meer willen lopen door acute hoefbevangenheid 

Diagnose & behandeling

De dierenarts zal expliciet vragen naar het verloop van de geboorte en het afkomen van de placenta. De kans op deze ernstige acute baarmoederontsteking is groot wanneer er in deze fasen problemen waren. Merries hebben daarbij soms ook verschijnselen als uitvloeiing uit de geboorteweg en/of hoefbevangenheid. De diagnose kan met zekerheid gesteld worden met een inwendig onderzoek van de baarmoeder. De baarmoeder is slap, te groot en bevat veel bruinrode vloeistof met wellicht stukjes placenta.

Beschadigingen van geboorteweg en of baarmoeder zullen afhankelijk van de plaats en ernst behandeld worden. Als de merrie al hoefbevangen is, wordt zij hiervoor behandeld met medicijnen en zullen er daarnaast managementmaatregelen genomen moeten worden. De belangrijkste behandeling is het uitgebreid herhaald spoelen van de baarmoeder met grote hoeveelheden water dat met keukenzout aangepast is tot een concentratie die vergelijkbaar is met die in normale weefsels. Na de behandeling zal een aantal keren een hormoon ingespoten moeten worden dat de baarmoeder doet samentrekken waardoor de inhoud van de baarmoeder afgevoerd wordt. Afhankelijk van de ernst van de verschijnselen kan de dierenarts beslissen om het paard te behandelen met ontstekingsremmers, eventueel aangevuld met antibiotica.

Meer weten over andere baarmoederontstekingen, diagnose, behandeling, prognose en preventie hiervan? Lees hier het volledige artikel Baarmoederontsteking bij merries kort na het veulenen op Paardenarts.nl 

Meer over de auteur:
Floor Bernard (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): “Sinds ik in 1989 mijn dierenartsdiploma in Utrecht heb behaald, ben ik werkzaam geweest als paardendierenarts in diverse praktijken in Nederland. Na het opzetten van de eerste professionele Kraamkliniek voor paarden heb ik bij de buitenpraktijk van de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht gewerkt. Een mooie kans om mijn kennis te vergroten en ervaringen uit de praktijk te delen met specialisten. Sinds medio 2013 werk ik met mijn collega Jessica Bakker in Paardenpraktijk Utrecht. Mijn interesse is brééd en gericht op het gehele dier en zijn omgeving. Preventie, voortplanting en tandheelkunde maken mij éxtra enthousiast.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

Foto: Paardenarts.nl

Volg ons!

103,153FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer