BOG Auctions
BOG Auctions
BOG Auctions
Tags Posts tagged with "onderzoek"

onderzoek

paard vliegen gedrag

Dekenfabrikanten onderkennen de werking van zebrastrepen tegen insecten al langer. Nu is opnieuw aangetoond: de strepen verstoren de vliegpatronen van bijtende vliegen.

De bevindingen die zijn gepubliceerd dragen bij aan het bewijs dat de strepen van een zebra de afgelopen jaren zijn geëvolueerd om bijtende insecten te dwarsbomen. Dat is dan ook de reden dat mensen vaak een gestreepte vliegendeken bij hun paard omdoen.

Onderzoek

Professor Tim Caro en Martin How hebben de kwestie verder onderzocht en probeerden te ontdekken of de strepen een meerwaarde hebben, en of het de vliegen tegenhoudt om bloed te gaan zuigen.

De proeven vonden plaats op een paardenbedrijf in Groot-Brittannië waar zowel zebra’s als paarden worden gehouden.

De onderzoekers maakten gebruik van:

• Close-upobservatie van zebra’s terwijl vliegen probeerden om op ze te landen.

• Gedetailleerde video’s om vluchttrajecten vast te leggen, terwijl de vliegen vlakbij de zebra’s waren.

• De paarden en zebra’s opeenvolgend zwart, witte en vervolgens zwart-wit gestreepte dekens op te doen.

Resultaat

Uit het onderzoek is gebleken dat vliegen net zo aangetrokken worden door zebra’s als door paarden zijn, wat aangeeft dat strepen vliegen op afstand niet ontmoedigen. Echter: Zodra ze in de buurt van de zebra’s komen, hebben ze de neiging voorbij te vliegen of tegen hen aan te botsen.
Caro legt uit hoe dat komt: “Het strepenpatroon kan de vliegprestaties en een gecontroleerde landing verstoren.”

Vergeleken met de snelheid waarmee de vliegen op de zwarte en witte dekens landden, sloegen ze de strepen meestal over. “Strepen kunnen vliegen op de een of andere manier verblinden. Daarvoor moeten ze zich wel op redelijke afstand bevinden, want ze hebben een heel ander gezichtsvermogen dan mensen,” zegt How.

Dat strepen werken om landingen van bijtende vliegen te bemoeilijken, wordt al meer dan 75 jaar gedacht.

Gedrag

De onderzoekers stelden daarnaast vast dat zebra’s en paarden heel verschillend reageren op de aanwezigheid van vliegende insecten.

Zebra’s slingeren hun staart bijna continu gedurende de dag om vliegen af te weren. Ze stoppen met eten wanneer ze er last van hebben, en als de vliegen bijzonder volhardend zijn, rennen de zebra’s van ze weg.

Paarden proberen vliegen af te weren met een ‘bibberende’ vacht en met hun staart, wat veel minder effectief is. Vliegen worden dus door de zebra’s veel sneller verdreven dan bij paarden.

Onderzoekers begrijpen nog niet waarom zebra’s deze geavanceerde verdedigingsmechanismen hebben ontwikkeld. Een mogelijke verklaring is dat zebra’s zeer vatbaar zijn voor infectieziekten die door Afrikaanse bijtvliegen worden overgedragen, hoewel die hypothese nader bestudeerd moet worden.

Bron: Horsetalk

Foto: archief Remco Veurink

0 3550
paardrijden algemeen
foto: Remco Veurink

Maar liefst veertig procent van de amazones geeft aan wel eens pijnklachten te hebben tijdens het paardrijden. Volgens onderzoekers komt dat onder meer omdat ze geen goede sportbeha dragen.

Jenny Burbage (University of Portsmouth) en Lorna Cameron (University Centre Sparsholt) concluderen dat maar een derde van de amazones een link legt tussen hun klachten en het paardrijden.

Goede ondersteuning

Burbage en Cameron deden onderzoek naar de oorzaak van pijnlijke borsten, beha-problematiek en de invloed van een grotere cupmaat van amazones op de pijnklachten. Vanzelfsprekend betekent een grotere cupmaat ook dat de kans op klachten groter wordt.

De onderzoekers stellen vast dat er maar weinig bekend is over goede ondersteuning en dat veel amazones zich er niet eens van bewust zijn waar hun klachten, zoals een zere rug, vandaan komen. Twintig procent van de amazones met klachten erkent dat pijn hun prestaties beïnvloedt.

Doorzitten

Volgens Cameron geeft doorzitten de meeste klachten, aangezien dat de meeste beweging in het bovenlichaam veroorzaakt. In de hogere klassen van de dressuursport vindt doorzitten het vaakst plaats.

Er is meer onderzoek nodig naar de impact van paardrijden op de beweging van de borsten en de invloed van een goede sportbeha. “Amazones dragen nauwelijks sportbeha’s en rijden met pijn,” legt Cameron uit. “We moeten nog beter uitzoeken wat het gevolgen voor de amazones, maar ook voor de prestaties van de paarden zijn.”

Wanneer je pijn ervaart tijden het rijden, heeft dat invloed op je houding. Wanneer jij gespannen bent, zal je paard dit ook zijn.

Benodigdheden

Er is veel bekend over beha’s voor bijvoorbeeld hardlopers, maar naar beha’s voor amazones is amper onderzoek gedaan. “Dat komt omdat paardrijden vaak niet als sport wordt gezien. Borstklachten weerhouden vrouwen er zelfs van om überhaupt paard te rijden. De Britse ruitersportbond heeft een sportbeha op de lijst van benodigdheden om paard te rijden staan, maar andere bonden zouden dat voorbeeld moeten volgen.”

De onderzoekers roepen beha-fabrikanten op om een goede sportbeha voor amazones op de markt te brengen.

Bron: FEI

Foto: archief Remco Veurink

longeren longeersingel

De longeersingel heeft een duidelijke invloed op de inwerking van de hulptegels en de beweging van een paard tijdens het longeren, blijkt uit onderzoek.

Britse onderzoekers van de Royal Veterinary College wilden eigenlijk weten wat de invloed is van verschillende hulpteugels tijdens het longeren, maar ze stuitten op een ander verschijnsel.

Verschillende hulpteugels

Promovendus Russell Guire liet tien paarden longeren door één persoon en met verschillende hulpteugels.  Een keer gebeurde dat met alleen een longeersingel, een keer met een singel in combinatie met een pessoa-teugel, een keer met een eenvoudige longeerhulp en een keer met bijzetteugels.

Alle paarden liepen in een cirkel van 16 meter. Sensoren registreerden de bewegingen van de dieren.

Longeersingel

De resultaten met de verschillende soorten bijzetten waren nagenoeg identiek.  Opvallend was echter wel dat de druk van de longeersingel bijna gelijk was aan het zadel tijdens het rijden.  Omdat de gebruikte singel de wervelkolom niet vrijliet, werd die druk voornamelijk op de 12e en 13e thoracale wervel uitgeoefend.

Deze druk heeft zelfs een nadelig effect op de inwerking van de hulpteugels, vermoeden de onderzoekers.

Bron: reiterrevue.de

Foto: archief

 

Hoefbevangenheid ook veel voorkomend in de winter
Bij hoefbevangenheid zou Botox heilzaam kunnen werken.

Britse wetenschappers waarschuwen voor hoefbevangenheid  in de winter. De aandoening kan het hele jaar door een probleem vormen voor paarden en pony’s.

Onderzoekers van Britain’s Animal Health Trust constateerden dat er geen sprake zou zijn van een zogenoemd ‘veilig seizoen’ waarin de kansen tot ontwikkeling van hoefbevangenheid beperkt zouden zijn.

Opletten geblazen

Eigenaren wordt geadviseerd waakzaam te blijven, ook wanneer het meest risicovolle seizoen (voorjaar) gepasseerd is. Uit het onderzoek blijkt dat één op de tien paarden of pony’s elk jaar last heeft van de terugkerende verschijnselen die horen bij het ziektebeeld van hoefbevangenheid.

Daarmee is deze ziekte net zo ‘veelvoorkomend’ als koliek.

De onderzoekers attenderen paardeneigenaren op het belang van het tijdig herkennen van de voortekenen van hoefbevangenheid. Daardoor kan een mogelijke fatale afloop voorkomen worden.

Verschijnselen

Opvallend is dat de meeste paarden die gediagnosticeerd werden met hoefbevangenheid, ‘buiten het seizoen’ last hadden van minder karakteristieke verschijnselen. Het betrof in deze gevallen met name paarden die moeite hadden met omdraaien en last hadden van een onregelmatige of korte/hoge gang.

Echter, minder dan een kwart van gevallen werd gediagnosticeerd met de ‘klassieke symptomen’, zoals de typische houding waarin het paard de achterbenen ver onder het lichaam plaatst en zijn voorbenen naar voren strekt. Maar ook de aanwezigheid van een verdikte en pijnlijke kroonrand in combinatie met warme hoeven.

Klassiek kenmerk

Daarnaast  toonde het onderzoek aan dat de meeste eigenaren het ‘kloppen van de bloedvaten in de onder-hoef’ niet hebben herkend. Dit is een opvallende constatering omdat dit verschijnsel een klassiek kenmerk is van hoefbevangenheid.

Zorgelijk was ook de bevinding waaruit bleek dat slechts de helft van alle gerapporteerde gevallen met een veterinaire diagnose werd bevestigd. Veel dieren met hoefbevangenheid kregen daardoor aanvankelijk geen veterinaire aandacht. Onderzoekers adviseren de paardeneigenaren om hun dierenarts bij een voorvermoeden al te waarschuwen. Wanneer subtiele klinische symptomen optreden, is ernstige schade in de hoef vaak al begonnen. Hoe eerder een dierenarts een ziektegeval kan behandelen, des te groter de kans is om de schade te beperken.

Voorkomen is beter dan genezen

Door het koude weer komt momenteel vaker ‘winterlaminitis’ voor, waarschuwt Dierenartsenparktijk Oude Tonge. Door de kou trekken de bloedvaatjes in de hoef zich sterk samen om de warmte in het lichaam te kunnen behouden.

“Bij paarden die al schade hebben van eerdere laminitis of die een onderliggende aandoening hebben zoals PPID (ziekte van Cushing) of insulineresistent zijn, kan het zijn dat de bloedvaten enorm samengetrokken blijven en daardoor pijn geven aan de voeten,” meldt de praktijk op de Facebookpagina.

Warm houden

Er is een aantal dingen die paardeneigenaren zelf kunnen ondernemen om hoefbevangenheid te voorkomen of de gevolgen te beperken. Allereerst is het belangrijk het paard goed warm te houden door hem te voorzien van een deken, op stal te zetten of zelfs te voorzien van beenwarmers.

Daarnaast is het belangrijk om goed op de voeding te letten. Door het koude weer bevat het gras veel fructaan, wat bevorderlijk is voor de ontwikkeling van hoefbevangenheid.

Bron: Horsetalk.co.ukDAP Oude-Tonge, Wurft & Ouddorp

neus algemeen
foto: Jessica Pijlman

De bewering dat dieren angst kunnen ruiken, kennen we allemaal. Maar is dat ook echt zo? Onderzoekers denken van wel.

Paarden kunnen namelijk emoties onderscheiden in menselijk transpiratievocht.

Angst en blijdschap

Italiaanse onderzoekers legen een verband tussen de hartslag van paarden en de aanwezigheid van lichaamsgeuren. Verschillende paarden reageerden anders op angstgevoelens en blijdschap.

“Deze resultaten laten zien dat de menselijke lichaamsgeur invloed heeft op het parasympathische zenuwstelsel van paarden,” geeft Dr Antonio Lanata van de Universiteit van Pisa aan. “Dat betekent de overdracht van emoties bij paarden ook via de lichaamsgeur plaatsvindt.”

Okselpads

De menselijk geuren werden verkregen door proefpersonen met steriele okselpads naar 25-minuten durende filmpjes te laten kijken die ofwel grappig of beangstigend waren.

Van zeven paarden werd voorafgaand aan het daadwerkelijke onderzoek een hartfilmpje gemaakt waarna ze in contact werden gebracht met, voor hen, vreemde mensen die de geur van de verschillende okselpads op hun handen hadden gewreven. Ook werd een deel benaderd door mensen met een ‘neutrale’ geur.

Groot verschil

Vervolgens werd weer en hartfilmpje gemaakt. Daarop was een groot verschil te zien tussen de paarden die aan de ‘angstgeur’ hadden moeten ruiken en paarden die de geur van blijdschap hadden geroken. Dat verschil zat hem met name in de elektrische signalen met een lage frequentie.

De onderzoekers proberen met de resultaten in kaart te brengen wat de invloed van de menselijke emotie is op het gedrag van een paard. Dat is vooral ook interessante materie voor angstige ruiters die hun gevoelens wellicht onbewust overbrengen.

Bron: Horse & Hound

Foto: Jessica Pijlman

kudde agressief gedrag paarden

Paardeneigenaren vinden het vaak belangrijk dat hun paard gezelschap heeft. Maar letten ze ook voldoende op de samenstelling van de kudde? Die blijkt van grote invloed op het gedrag.

Onderzoekers brachten in kaart wat de invloed van de samenstelling van een kudde is op het gedrag en het welzijn van paarden. De resultaten werd gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Animals.

Heel sociaal

“Van nature zijn paarden heel sociale dieren, ze hebben een groep nodig om te kunnen overleven” benadrukken wetenschappers Hrefna Sigurjónsdóttir en Hans Haraldsson van de universiteit van IJsland.
Vanwege dat sociale karakter van paarden hebben ze behoefte aan interactie, binding en en aan de mogelijkheid om van elkaar te leren.

De twee onderzoekers bestudeerden zo’n twintig groepen van in totaal 426 IJslandse paarden. Ze hielden rekening met de grootte van de groep, hoeveel ruimte ze hadden, of het ging om hengsten, merries of ruinen, het aantal jonge paarden en de stabiliteit van de groep.

Ze keken ook naar de seizoenen en of de paarden werden bijgevoerd.

Zoals in de natuur

De onderzoekers concludeerden dat er het minste sprake was van agressie wanneer de samenstelling van een groep was zoals die in de natuur is. Dus met de aanwezigheid van zowel merries met hun veulens als hengsten.

Een hoog aantal mannelijke dieren lijdt vaak tot agressief gedrag, maar niet wanneer er hengsten in de groep worden gehouden.

Ook in de groepen zonder hengst, bleek dat in de groepen waarin ook veulens stonden, minder sprake was van agressie. Ook stabiliteit bleek een belangrijke gunstige factor.

Groter risico

Sommige combinaties geven een groter risico op agressie. De meeste agressie kwam voor in een groep jaarlingen die niet aan elkaar verwant waren. In groepen met veel jonge paarden werd veel gekrauwd, wat erop wijst dat ze bezig waren onderlinge verbanden te smeden. Dat bleek later, toen er minder werd gekrauwd, maar sommige paarden duidelijk een voorkeur voor elkaar hadden.

“Paardeneigenaren zouden langer stil moeten staan bij de samenstelling van de kuddes,” vinden de onderzoekers. “Ze zouden ook moeten proberen de samenstelling zo stabiel mogelijk te houden.”

Status behouden

Oudere paarden blijken overigens vaker agressief gedrag te vertonen dan jonge paarden, maar gedragen zich ook vaker onderdanig. “Het lijkt erop dat ze een bepaalde status proberen te behouden en daardoor ook weer agressie van andere dieren opwekken.”

Agressief gedrag is ook afhankelijk van de seizoenen. In de herfst is er minder sprake van en in de winter het meest.

Bijvoeren leidt, bijna vanzelfsprekend, ook tot agressief gedrag.

Bron: Horsetalk.co.nz

Foto: archief

Veertien paarden van de Venezolaanse springruiter Emanuel Andrade worden verkocht via een online veiling. De paarden werden in november 2018 in beslag genomen.

De inbeslagneming houdt verband met een onderzoek naar witwaspraktijken van Alejandro Andrade, de vader van Emanuel Andrade.

Veertien paarden

Op de oorspronkelijke lijst van het ministerie van justitie in Florida komen zeventien paarden voor, maar uiteindelijk komen veertien paarden onder de digitale hamer.

Het gaat om: Anastasia Du Park, Boy IV, Bon Jovi, Clouwni, Cortina 186, Dipssy, Hardrock Z, Jenni’s Chance, Joli Jumper, Leonardo RGS, Quilina VD Laarseheide Z, Reus De La Nutria, Ricore Courcelle en Tupac Van De Vrombautshoeve Z.

De veiling duurt van 19 tot en met 26 februari.

Licht getraind

Na de inbeslagname zijn de paarden ondergebracht bij het Delray Equestrian Center in Delray Beach, Florida. Daar worden ze ook licht getraind. Voor de veiling zal de training langzaam aan worden opgevoerd zodat de paarden zich bij de bezichtiging aan potentiële kopers goed kunnen laten zien.

De 22-jarige Emanuel Andrade bezet de 478e plaats op de Longines wereldranglijst. Hij kwam met Hardrock Z aan de start van de Wereldruiterspelen in Caen in 2014 en met Reus De La Nutria nam hij deel aan de Regional Games in het Colombiaanse Bogotá vorig jaar.

Bron: http://www.chronofhorse.com

Foto: Digishots

stro

Een bed van stro en het voeren van droog hooi zijn geen aanraders voor sportpaarden, toont recent onderzoek aan. Beide zaken verhogen het risico van ontstekingen en kunnen bovendien zorgen voor schimmels in de luchtwegen.

Onderzoekers Julie Dauvillier, Fe ter Woort en Emmanuelle van Erck‐Westergren zijn verbonden aan de Equine Sports Medicine Practice in het Belgische Waterloo. Hun bevindingen verschenen in het Journal of Veterinary Internal Medicine.

Inflammatory airway disease

Het drietal bestudeerde de bacteriën die voorkwamen in de luchtwegen van paarden waarbij inflammatory airway disease (IAD) werd vastgesteld. Aan het onderzoek deden 731 paarden mee, zowel recreatiepaarden als renpaarden en sportpaarden.

In meer dan de helft (55 procent) van de kweekjes uit de luchtwegen kwamen schimmels voor. Paarden met deze schimmels lopen tweemaal zoveel kans om IAD te ontwikkelen als paarden zonder schimmels in de luchtwegen. De aanwezigheid van de schimmels werd vooral gemeten bij paarden die op stro stonden en droog hooi gevoerd kregen.

Droog hooi

Paarden die droog hooi aten, hadden 2,6 keer zoveel risico op schimmels in de luchtwegen. Het risico op IAD nam met 65 procent af wanneer het hooi werd gestoomd.

Paarden die op zaagsel stonden, hadden 40 procent minder vaak last van schimmels en 30 procent minder kans op IAD. Paarden op een strobed hadden maar liefst 90 procent meer kans op een schimmel.

Via de lucht

Penseelschimmel (53%), aspergillus (34%), rhizomucor (5%), en candida (5%) zijn de schimmels die het vaakst werden aangetroffen. Penseelschimmel en aspergillus verspreiden zich via de lucht en komen vaak voor op stal. Aspergillus zit vaak in hooi.

De onderzoekers vatten samen dat schimmels in de lucht een grote rol spelen bij het ontwikkelen van IAD. Ze stellen vraagtekens van de behandeling met corticosteroïden omdat het verzwakken van het immuunsysteem risico’s met zich meebrengt.

Lees hier de uitkomsten van het onderzoek.

Bron: horsetalk.co.nz

Foto: archief Remco Veurink

0 459
Ingvar Fredicson opfok
© DigiShots

Een Canadese ruitersportvereniging heeft besloten geen ledenpassen meer uit te delen. Het geld dat daarmee wordt bespaard, gaat naar een goed doel.

Ontario Equestrian heeft meer dan 22.000 leden. Door deze geen lidmaatschapsbewijs meer te overhandigen, wordt 30.000 dollar (ruim 26.000 euro) bespaard.

Spijsvertereing bij paarden

Het geld wordt overgemaakt aan Equine Guelph, dat zich richt op onderzoek naar de spijsvertering van paarden.

Twee medewerkers van het Ontario Veterinary College doen onderzoek naar de darmflora van paarden. Dr. Luis Arroya ontwikkelt een kunst-darm om er zo achter te komen hoe het microbioom (micro-organismen) van een gezond paard eruit ziet.

Aandoeningen bij paarden

Volgens zijn collega Dr. Scott Weese is het niet altijd eenvoudig om dergelijk onderzoek te bekostigen. ‘En het is juist zo belangrijk om inzicht te krijgen in voorkomende aandoeningen bij paarden.’

Weese is zelf bezig met onderzoek naar de mest van gezonde paarden, die hij een jaar lang intensief onder de loep neemt. Het doel hiervan is onder meer om de invloed van de seizoenen in kaart te brengen en het effect van verschillende rantsoenen te meten.

Het geldbedrag dat Ontario Equestrian bespaart door geen ledenpassen meer uit te reiken, zal worden ingezet om middels onderzoek het welzijn van paarden te verbeteren.

Bron: Horse & Hound

Foto: archief

0 1115
haar paard oren

Ras en geslacht hebben een grote invloed op het aantal allergenen dat in paardenhaar en huidschilfers wordt aangetroffen, blijkt uit onderzoek. Zoals bekend veroorzaakt de Curly horse de minste allergische reacties bij mensen, stellen de onderzoekers vast, maar dat heeft niets te maken met de hoeveelheid allergenen.

Duitse onderzoekers constateerden dat er een behoorlijk verschil zit in de concentratie van allergenen die paarden door middel van hun huid en vacht produceren. Dat verschil wordt bovendien bepaald per ras en het geslacht.

Allergisch

Van alle volwassenen in Duitsland is 3,5 procent allergisch voor paarden. In Finland is dit 5,4 procent en in Zweden zelfs 7,1 procent. Dit aantal blijkt wereldwijd te groeien. Bij kinderen ligt het percentage tussen de drie en tien procent.

De oorzaak zijn huidschilfers. Die worden overal aangetroffen. Allergenen van zoogdieren verspreiden zich via de lucht en via kleding. Paardallergenen komen voor op scholen, kinderdagverblijven en zelfs in vliegtuigen.

Equ c 1

Tot 76% van de patiënten die allergisch zijn voor paarden reageren op het glycoproteïne Equ c 1.  Om vast te stellen welke paarden de meeste allergische reacties veroorzaken, werden 224 plukjes haar van 32 verschillende rassen onderzocht.  Sommige dieren produceerden maar liefst vier keer meer allergenen dan anderen.

Grappig genoeg produceert juist de Curly horse veel allergenen. De onderzoekers geven aan dat de huid van van deze paarden aanzienlijk meer talg produceert, waardoor de huidschilfers zwaarder zijn en zich lastiger via de lucht verspreiden.

Rasgebonden

Vooral de allergenen Equ c 1 en Equ c 4 bleken rasgebonden. Juist Curly Horses produceren die dus in hoge mate. Het zijn juist Tinkers, IJslanders en Shetlandpony’s die weinig allergenen te verspreiden. Hengsten verspreiden er weer meer dan merries en ruinen.

In een ander onderdeel van het onderzoek werden 20 Curly horses en 20 Quarter horse uitgebreid gepoetst. Dat leverde geen verschil in de concentratie van allergenen in de lucht op. Dat is opmerkelijk aangezien al werd vastgesteld dat de huidschilfers van Curly horses deze wel in een hogere mate bevatten.

De onderzoekers geven dan ook aan dat meer onderzoek nodig is om betere inzichten te kunnen geven.

Bron: horsetalk.co.nz

Foto: archief Remco Veurink

 

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,736FansLike
0VolgersVolg
7,006VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer