Tags Posts tagged with "onderzoek"

onderzoek

0 2560
paard oog algemeen

Een recent Canadees onderzoek zou het eerste onderzoek zijn die stelt dat samenknijpende oogleden een indicator van stress is bij paarden.

“We weten al dat bij mensen het knipperen van onze ogen verandert wanneer we onder druk staan,” licht professor Kartina Merkies van de University of Guelph toe. “Ons team wilde erachter komen of de snelheid van het knipperen ook bij paarden verandert naarmate ze meer stress hebben.”

Minder knipperen, meer samentrekken

Ondanks dat vele paardeneigenaren wel kunnen zien wanneer hun paard opgewonden is, kan het soms lastig zijn om een indruk te krijgen van het humeur van een paard. Dit is vooral lastig te merken bij goed getrainde paarden, stelt het onderzoeksteam. In hun onderzoek stelden zij vast dat paarden minder knipperden met hun ogen en hun bovenste ooglid meer samentrokken wanneer ze milde stress hadden. Dit gegeven kan voor paardeneigenaren een simpel teken zijn dat hun paard gestresst raakt.

Onderdrukken

“Als we paarden trainen, leren we ze vooral om hun stressreacties te onderdrukken. We willen namelijk niet dat paarden wegspringen wanneer ze schrikken of nerveus zijn,” zet professor Merkies. Het onderzoeksteam wilde een non-invasieve meting doen, waardoor ze besloten zich op het oog van het paard te richten.

33 verschillende soorten paarden deden mee aan het onderzoek. Zij werden blootgesteld aan drie licht stressvolle situaties. In het eerste experiment werd er een bal voor het paard gegooid met als doel het paard te laten schrikken. Daarna werd het paard een paar minuten weggehaald bij zijn kudde. Ten slotte werd in de laatste situatie het voer van het paard onthouden terwijl de andere paarden op stal al wel mochten eten.

Voer experiment

Tijdens alle drie de experimenten filmden de onderzoekers de paarden. Aan de hand hiervan bekeken ze de oog- en oorbewegingen van de paarden, het geschud met het hoofd en de algemene rusteloosheid. Het experiment waarbij de paarden voer werd onthouden bleek het meest stressvol. De paarden hadden hierbij een verhoogde hartslag, ze waren rusteloos en schudden met hun hoofd.

De andere twee experimenten veroorzaakten weinig respons. “De reden voor het gebrek aan respons kan zijn dat de paarden allemaal manegepaarden waren. Zij waren het dus gewend om te schrikken en om weg te zijn van de kudde. Waarschijnlijk is dit de reden dat ze minder gestresst waren,” voegt Merkies hier aan toe.

Evaluatie

Bij evaluatie van de videobeelden viel het de onderzoekers op dat de paarden minder knipperden met hun ogen, maar wel hun bovenste oogleden meer samenknepen. Gemiddeld gezien knippen paarden maar vijf keer per minuut wanneer ze gestresst zijn. Dit staat tegenover negen keer wanneer ze rustig zijn. Tijdens het onthouden van het voer steeg het aantal samenknijpingen van het ooglid van gemiddeld twee keer naar zes keer per minuut.

Merkies geeft aan dat ze hoopt dat de resultaten van haar team paardeneigenaren helpt om op een simpele manier een indruk te krijgen van de gemoedstoestand van hun paard. “Er is geen meting dat ons alles gaat vertellen, maar dit is wel iets wat we kunnen toevoegen aan onze ‘toolbox’. We kunnen dit gebruiken om onze paarden beter te leren begrijpen.”

Bron: Horsetalk

Foto:  Remco Veurink

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Michael Jung (GER)_Tokyo test event
TOKYO, JAPAN - AUGUST 13 : Jung Michael & FISCHERWILD WAVE of GER in the Cross Country NO.17-A during the READY SRADY TOKYO Equestrian test event at the Sea forest Park on August 13, 2019 in Tokyo, Japan. (Photo by Yusuke Nakanishi)

De FEI hield in augustus van dit jaar een test-event om de gevolgen van de omstandigheden tijdens de Olympische Spelen volgend jaar in Tokio na te bootsen. Tijdens het ‘Ready Steady Tokyo Test Event’ werd in kaart gebracht wat de invloed van het warme klimaat op de paarden is.

FEI’s klimaatexpert Dr David Marlin had de leiding over het onderzoek.

Hitte en luchtvochtigheid

In het onderzoek zijn onder meer de gevolgen van de lange reis van de paarden naar Tokio, het tijdverschil en de hitte en luchtvochtigheid bij wedstrijdpaarden meegenomen. Van de paarden werden gegevens voor, tijdens en na het test-evenement verzameld. Daarbij lag de focus op hoe zij zich aanpasten aan het klimaat tijdens een cross country.

Volgens de studie pasten de paarden zich in het algemeen zeer goed aan. Ze bleven in goede conditie gedurende de gehele wedstrijd. Die was in dezelfde periode als de spelen volgend jaar plaatsvinden.

Aan het testevenement deden voornamelijk Japanse combinaties mee. Maar ook de Duitser Michael Jung, de Australiër Andrew Hoy en de Britse William Fox-Pitt kwamen er voor naar Japan.

Maximale inspanning

De omstandigheden waren volgens de zogenaamde Wet Bulb Globe Thermometer (WBGT) regelmatig uitdagend, met temperatuurgemiddelden van 32-33°C. De verzamelde gegeven, zoals hartslag, bloedwaardes en temperatuur, lieten zien dat van de paarden bijna de maximale inspanning werd gevraagd.

Het rapport van de FEI benadrukt daarom de noodzaak om de omstandigheden zo optimaal mogelijk te maken. Dat betekent dat de organisatie onder meer rekening moet houden met de lengte van het crossparcours en het tijdstip van de wedstrijd.

Een beslissing hierover moet het Tokyo Organising Committee nog nemen.

Voorbereidingen

“De resultaten van dit onderzoek spelen een grote rol in de beslissingen die wij nemen ten behoeve van zowel de atleten als de paarden,” aldus FEI veterinair Göran Akerström. “De deelnemers en de landelijke ruitersportbonden krijgen de uitslagen van het onderzoek ook. Zij kunnen hier in de voorbereidingen op de Olympische Spelen rekening mee houden.”

In ieder geval zullen er voor de paarden stallen met airconditioning beschikbaar zijn. Bij beide hippische arena’s (Bajikoen en Sea Forest) kunnen de combinaties ’s morgens vroeg en ’s avonds laat trainen bij kunstlicht. Daarbij kunnen de ruiters met hun paarden constant verkoeling zoeken in speciale tenten en gebruikmaken van ventilatoren en mobiele koelingsruimtes.

De resultaten van het onderzoek vind je hier.

Foto: FEI / Yusuke Nakanishi

hoofd paard algemeen

Dierenartsen vertrouwen al langer op middeltjes met honing als heilzaam bestanddeel. Nieuw onderzoek bevestigt opnieuw de kracht van dit middel. Wonden die gehecht moesten worden en behandeld werden met honing, herstellen echt sneller, concluderen de onderzoekers.

Langdurig traject

Het voorkomen van infecties of het opnieuw opengaan zijn de grootste uitdagingen bij de behandeling van wonden bij paarden. Daarnaast ligt ook resistentie voor middelen met antibiotica op de loer. Daarom kan het herstel van ernstige wonden een langdurig traject zijn.

Voorgaande studies werden in een testomgeving gedaan, maar voor het nieuwe onderzoek hadden de onderzoekers de beschikking over ‘echte’ wonden, die de paarden op een ‘natuurlijke’ manier hadden opgelopen. Speciale medicinale (gesteriliseerde) honing bleek het herstelproces aanzienlijk te verbeteren.

Compleet herstel

De honing werd aangebracht op wonden voordat deze door een dierenarts werden gehecht. De kans op compleet herstel binnen twee weken, nog voordat de hechtingen werden verwijderd, was veel groter bij de paarden die behandeld werden met honing, dan bij paarden waarbij deze behandeling niet werd toegepast.

Volgens Gal Kelmer van de Hebrew University of Jerusalem was de kans op infecties daarnaast veel kleiner. “De dierenartsen waren over het algemeen veel tevredener over het wondherstel,” aldus Kelmer.

De onderzoeker is niet verbaasd over de uitkomsten van het onderzoek. “Ik gebruik zelf altijd honing bij operaties, vlak voor het hechten. Ik ben erg blij met de resultaten.”

Willekeurig wonden

Voor het onderzoek werden 127 paarden behandeld aan willekeurig verwondingen, waarvan 69 met honing. Voor het overige was de aanpak bij alle wonden, van 2 tot en met 37 centimeter en op verschillende delen van het paardenlichaam, hetzelfde.

Van de paarden waarbij geen honing werd gebruikt, herstelde 31 procent nog voordat de hechtingen werden verwijderd. Bij de paarden die wel werden behandeld met honing was dat aandeel de helft. “Beenwonden hebben een ander herstelproces dan wonden op het lichaam, maar omdat ze over beide groepen verdeeld waren, zijn de resultaten vergelijkbaar.”

Het goede herstel zou te danken zijn aan de antibacteriële eigenschappen van honing, zonder het risico op resistentie van de diverse soorten antibiotica. “Het gebruik van dit natuurlijke middel geniet dus absoluut de voorkeur.”

Bron: The Horse

Foto: Jennifer-Fotografie (archief)

paard algemeen

Onderzoekers hebben een verband ontdekt tussen verhoogde insulinewaardes en een overschot aan ijzer bij paarden. Paarden met verhoogde insulinewaardes lopen een hoger risico op aandoeningen als cushing en hoefbevangenheid.

Eleanor Kellon en Kathleen Gustafson, die de resultaten van hun onderzoek publiceerden in het ‘Open Veterinary Journal’, zien een ijzeroverschot als een voorbode van insuline-resistentie, maar ook als een neveneffect daarvan.

Onder de loep

De onderzoekers werkten samen met de Equine Cushing’s and Insulin Resistance Group, een instelling in de Verenigde Staten. Zij namen bestaande onderzoeken en gegevens van laboratoriums opnieuw onder de loep.

Van 33 paarden waarbij insulineresistentie werd vastgesteld, gingen ze na wat de ijzerwaardes waren. Het bloed van alle onderzochte paarden bleek een overschot aan ferritine te bevatten, een eiwit dat zorgt voor de binding van ijzer bij de opslag in de lever en het beenmerg. Hoe ouder het paard, hoe hoger het gehalte aan ferritine.

Paarden met insulineresistentie hadden automatisch een hoger ferritine-gehalte.

Meer risico’s

Kellon en Gustafson benadrukken dat een verhoogd ijzer-gehalte meer risico’s met zich meebrengt. “Verder onderzoek is nodig, maar met deze kennis kunnen we in de toekomst wellicht invloed uitoefenen op het risico dat paarden lopen op insulineresistentie.”

Ook onderzoek bij mensen en andere dieren toont aan dat veel ijzer in het bloed vaak gepaard gaat met een hoge bloedsuikerspiegel en diabetes type 2.

Bron: horsetalk.co.nz

Foto: archief

marc houtzager calimero europees kampioenschap rotterdam

Eindelijk is er een gedegen onderzoek uitgevoerd over hoe de Nederlander aankijkt tegen de paardenwereld in het algemeen. Gedegen? Jazeker!

Ruim 2.600 Nederlanders werden ondervraagd, naar rato verdeeld over de provincies, mannen en vrouwen en in de onderscheiden leeftijdscategorieën. De vragen waren relevant en ter zake doende.
Dank aan Trendpanel Paard, die deze enquête initieerde.

Negatieve kant

De prangende vraag waarop een antwoord kon worden gegeven, is de volgende: is er een groot draagvlak voor het houden van paarden, het verantwoord berijden van en sporten met paarden in Nederland? Het antwoord is positief.

Maar als paardenminnend Nederland nu onder het motto ‘we doen een plas en alles blijft zoals het was’ doorgaat, zou dat antwoord op termijn wel eens in een volmondig ‘nee’ kunnen gaan omslaan. Waarom? Omdat het percentage ‘neutrale’ mensen, overweldigend groot is en juist heel gemakkelijk naar de negatieve kant kan overhellen.

Geen eigen paard

Op de vraag of men wel eens een paardensportevenement bezoekt, antwoordt drie procent ‘zeer regelmatig’, negen procent ‘regelmatig’, maar 57 procent ‘nooit’. Maar liefst 86 procent van de geënquêteerden zegt niet over een eigen paard te beschikken, terwijl vijf procent daarop bevestigend antwoordt. Van de ondervraagden zegt 44 procent ooit wel eens een paard te hebben bereden, maar 35 procent nog nooit.

We laten de (grote) tegenstanders nu even buiten beschouwing. Het percentage dat neutraal staat tegenover de sport dressuur is veertig, terwijl 56 procent (groot) voorstander is.

Tegenover springwedstrijden staat 48 procent neutraal; 44 procent is een groot voorstander. Bij eventing is het percentage voorstander 33 procent en is 53 procent neutraal. Bij de minder bekende disciplines (endurance, voltige, TREC, horseball) ligt het percentage voorstanders op minder dan dertig procent.

Zorgelijk!

Slecht verkopen

Wat ik persoonlijk ontluisterend aan het rapport vind, is dat hieruit zonneklaar blijkt dat de BV Nederland Paardenland zichzelf onwaarschijnlijk slecht verkoopt. Hoe ik dat weet? Uit de resultaten van de enquête.

“De KNHS én de stamboeken preken uitsluitend voor eigen parochie”

Vijftig procent of meer weet niet dat er 500.000 actieve ruiters zijn en 400.000 paarden, dat er 60.000 vrijwilligers zijn, dat onze sector goed is voor een omzet van 1.5 miljard (in werkelijkheid zelfs het dubbele) en dat circa 15.000 mensen een boterham verdienen in de hippische sector. Men weet niet dat in Nederland gefokte paarden bovengemiddeld veel medailles winnen en dat de hippische sport na voetbal in economisch opzicht de grootste is.

Intern gerichte communicatie

De oorzaak van deze onbekendheid is simpel. De KNHS en de stamboeken preken uitsluitend voor de parochie die ze kennen. Alle communicatie is intern gericht en de enorme grote buitenwereld wordt veronachtzaamd. Dat kon eigenlijk allang niet meer, maar we zijn als collectief verantwoordelijk voor de gehele sector. Van mij mag de Sectorraad Paarden de Koninklijke Vereniging het Nederlands Trekpaard direct royeren. En bij de politiek moet er vanuit de sector op aangedrongen worden het predicaat Koninklijk in te trekken, zolang deze club geen keiharde maatregelen neemt tegen het couperen van de staarten.

Lading publiciteit

De twee lieden beschilderd met kreten als ‘Stop Horse Slavery’ die de Rotterdamse piste binnenstormde terwijl Marc Houtzager met zijn parcours bezig was, riepen binnen de hippische wereld terecht boze reacties op. Mede omdat door deze actie het welzijn van paard en ruiter juist in gevaar werd gebracht. De actie werd echter bewonderd door de sympathisanten van de streakers, want door op het ‘moment suprême’ hun actie uit te voeren werd een lading publiciteit gegenereerd.

Initiatief

Ik hoop dan ook van harte dat het rapport van het Trendpanel Paard er toe zal leiden dat de hippische wereld gaat reageren zoals het vierspan van IJsbrand Chardon. Hij slaagt er immers in om met zijn span – met de neuzen één kant op gericht – alle hindernissen, hoe moeilijk ook, te overwinnen. Het initiatief om de gehele hippische wereld met één visie naar de toekomst te laten kijken ligt bij één van de hoofdrolspelende organisaties. Welke, is de vraag. De Sectorraad, FNRS, KNHS of KWPN?

Om de tafel

Laat ik deze column afsluiten met het uitspreken van de hoop dat de voorzitters van deze clubs met elkaar om tafel gaan zitten. Dat ze tijdens die sessie besluiten om fondsen beschikbaar te stellen. Om vervolgens een collectief propaganda-programma voor de gehele sector op te zetten én uit te voeren. En dat alle andere hippische organisaties zich aansluiten en financieel bijdragen.

Waarom? Omdat de toekomst van de hippische sport in Nederland afhangt van ‘nu gaan handelen’! U twijfelt nog? Lees het rapport van Trendpanel Paard nog eens goed door. Dan raakt ook u overtuigd!

Jacob Melissen is hippisch journalist, fotograaf en initiator van het Springpaardenfonds Nederland.

Deze column verscheen in Hoefslag 15/2019. Op verzoek van de auteur en vanwege de relevantie voor de toekomst van de paardensport, bieden we dit artikel ook aan ons online-lezerspubliek aan.

Hoefslag 15 bestel je via paardenmagazines.nl

Foto: Digishots

Sabine Timman - Wiseguy © DigiShots

Elektrische auto’s zijn de auto’s van de toekomst, wordt er gezegd. Maar wat denken de paarden eigenlijk van dit muisstille vervoersmiddel?

Onderzoek

De bovenstaande vraag wordt onder handen genomen in een onderzoek van Askham Bryan College in York, Engeland. De Engelse Princess Anne zorgt er voor dat het onderzoek in sneltreinvaart gaat. Zij bezocht de school om een ‘road safety awareness’-evenement bij te wonen. De school organiseerde dit evenement in samenwerking met de British Horse Society.

Beschermer

De Engelse prinses kwam als mede-beschermheer (of eigenlijk vrouw) van de gemeenschap, naar demonstraties van elektrische auto’s. Deze werden gehouden door het bedrijf Alfa Power, een bedrijf wat oplaadpunten voor elektrische auto’s ontwikkelt. Alfa Power interesseert zich in de manier waarop deze voertuigen impact hebben op de veiligheid van paarden. Dit gaat vooral om de situaties waarbij het voertuig het paard van achter benaderd.

Vereerd

Dr. Tim Whitaker, de directeur van Askham Bryan College zei: “We waren vereerd de prinses te mogen ontvangen en onze studie te tonen. Het is een erg belangrijk onderdeel van verkeersveiligheid voor zowel ruiters als bestuurders.” Hij vervolgt: “Onze studenten en medewerkers waren opgetogen om de prinses te ontmoeten, vooral vanwege haar gigantische ervaring als een volleerd paardenvrouw.”

Veel ongelukken

In maart 2016 lanceerde de British Horse Society haar Dead Slow campagne na het verzamelen van statistieken over ongelukken met paarden in het verkeer. Sinds 2010 zijn er in Engeland 3758 incidenten gemeld bij de vereniging. Bij deze ongelukken zijn in die tijd 315 paarden en 43 mensen overleden. De meeste ongelukken gebeuren doordat auto’s te dicht langs de paarden heen rijden of te snel passeren.

Als ik een paard op de weg zie, zal ik…

  1. Rustig rijden en passeren met een snelheid van maximaal 25 km/h
  2. Geduldig zijn, niet claxonneren of even gas geven
  3. Het paard langaam en ruim passeren, als het kan het liefst met een autowijdte afstand
  4. Rustig verder rijden en niet gelijk optrekken

Bron: Horsetalk

Foto: © DigiShots

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Stapmolen
Stapmolen Veiling Dutch Sport Horse Sale 2013 © DigiShots

Er is een nieuw deel van een onderzoek van het Hartpury College uit het Verenigd Koninkrijk. Uit het onderzoek blijkt dat een paard dat 20 minuten in een stapmolen, loopt evenveel beweging krijgt als een uur in de wei of paddock. Projectleider Hieke Brown vertelt dat de bevindingen uit het onderzoek paardeneigenaren kunnen helpen om problemen aan te pakken. Brown doelt op de mogelijkheden die mogelijk beperkt worden in de winter periode.

Meting

De studie gebruikte een Trackener-apparaat, beschreven als een ‘Fitbit’ bij paarden. Hiermee wordt de hartslag en de afgelegde afstand van paarden gemeten. De lichaamsbeweging bij de terugkeer naar de stallen werd ook gemeten. De paarden die in het onderzoek werden gebruikt, waren eraan gewend om minimaal zes uur per dag op stal te staan. Zij waren ook bekend met de persoon die ze buiten zette en de route naar de wei/paddock.

Geen verschil

De resultaten lieten geen significant verschil zien, in de afstand die de paarden aflegden tijdens een uur in de wei/paddock of 20 minuten in de stapmolen.

Hartslag

Paarden vertoonden aanzienlijk hogere hartslagen tijdens de vrijheid in de wei/paddock. Dan wanneer ze in de stapmolen liepen, vanwege de korte duur van draf en galop in de stapmolen. De politie onderzoekt nog een frauduleuze misdaad op eBay gericht op mensen die stapmolens kopen. Bij een diefstal werd een volledige stapmolen gestolen van een boerderij in Noord-Ierland. Dr. Brown zei dat de studie was beperkt tot “een korte tijdsperiode waarin naar een aspect van het management werd gekeken”. De psychologische voordelen van de vrijheid in de wei/paddock niet zijn meegenomen in het onderzoek.

Geen vervanging voor wei/paddock

“De boodschap is voornamelijk van toepassing op situaties waar in de winter beperkt daglicht is. Waardoor ze in de wei/paddock te zetten tijdelijk is beperkt of gestopt vanwege grondomstandigheden,” zei ze.

“Paarden die een korte hoeveelheid tijd aan de stapmolen besteden, is een goede manier om wat energie te verbruiken en wat extra oefening te krijgen. Met als waarschuwing dat het geen vervanging is voor de wei/paddock vanuit een psychologisch- en gezondheidsperspectief.”

Maximaal 20 minuten

Dr. Brown benadrukte ook dat de tijd in de stapmolen beperkt was tot 20 minuten. Dit deden ze om te voorkomen dat het een nadelige invloed op de ledematen zou kunnen hebben omdat de paarden op een cirkel lopen.” We weten dat het gebruik van de stapmolen breed en gevarieerd is, maar we hebben vastgesteld dat 20 minuten een tijdsbestek was dat niet te veel werd gebruikt en waar een eigenaar vertrouwd mee was,” voegde ze eraan toe.

Bron: Horse and Hound

Foto: Digishots

paardensport
© DigiShots

Er is een groot draagvlak voor het houden van paarden, het rijden van paarden en het sporten met paarden. Dat blijkt uit een representatieve enquête onder meer dan 2500 Nederlanders. De resultaten uit de enquête zijn verwerkt in de Hippische Monitor 2019 van HAS Hogeschool.

De 8e uitgave van het rapport is gepresenteerd tijdens de FNRS Ondernemersdag op Horse Event.

Weinig kennis

Bijna de helft van de bevolking (43.5%) is positief betrokken bij de paardensport. De rest is te kenmerken als ‘kritisch afzijdig’. Deze groep heeft geen mening over het houden van paarden en heeft er ook weinig kennis van.

Volgens de samenstellers van de Hippische Monitor maakt de combinatie ‘geen mening’ en ‘weinig interesse’ dat deze groep gevoelig is voor de actiegroeperingen, organisaties en ook politieke partijen die zich negatief uitlaten over de paardensector. ‘Onbekend maakt dan snel onbemind’.

“De oplossing hiervoor is dat de sector proactief naar buiten moet treden,” concluderen de onderzoekers.

Publieke opinie

De Hippische Monitor is samengesteld uit verschillende onderzoeken die HAS Hogeschool jaarlijks in samenwerking met het Trendpanel Paard uitvoert en bijeenbrengt. De focus ligt dit jaar op de publieke opinie.

Het publieke-opinie-onderzoek benadrukt ook het belang van welzijn. Nederland vindt het houden van paarden prima, zolang de paardensector het welzijn van paarden borgt. Zodra er incidenten naar buiten komen waarbij het welzijn van paarden in het gedrang komt, kan de publieke opinie gemakkelijk omslaan.

Onderzoeken

De volgende onderzoeken zijn in de Hippische Monitor bijeengebracht:

– Onderzoek Publieke Opinie 2019, Trendpanel

– Nationaal ruiteronderzoek 2019, HAS Hogeschool

– Sportfocus 2019, INretail

– Branchemonitor Paardenhouderij, ABAB Accountants en Adviseurs

– Onderzoek Duurzaamheid, Eisma Horsemedia

Je kunt de Hippische Monitor 2019 hier inzien.

Bron: HAS Hogeschool

Foto: archief Digishots

graasmasker

Veel paardeneigenaren twijfelen aan het gebruik van een graasmasker omdat ze het ‘zielig’ vinden. Onderzoek wijst nu uit dat een graasmasker geen negatieve invloed uitoefent op het sociale gedrag of het welzijn van paarden.

Graasmaskers zijn zeer effectief in de aanpak van overgewicht. Ze zorgen ervoor dat een paard of pony 30 tot wel 83 procent minder gras binnenkrijgt.

Kalmerende invloed

Doordat een graasmasker de mond en de neusharen bedekt heeft hij wel invloed op het graasgedrag en de lichaamstaal van paarden. Ze kunnen met het masker niet ‘groomen’, hun gezichtsuitdrukking tonen of bijten. Onderzoek toont echter aan dat dit niet zorgt voor een verhoogd stressniveau en dat het zelfs een kalmerende invloed kan hebben.

Amy Burk van de Universiteit van Maryland (Verenigde Staten) deed onderzoek naar het effect van graasmaskers, samen met studente Kristina Davis. Zij presenteerden de resultaten van hun onderzoek tijdens het Equine Science Society Symposium.

Drie groepen

Burk en Davis gebruikten voor hun onderzoek zes mini-paarden, die erom bekend staan snel last te hebben van overgewicht. Zij stonden gedurende het onderzoek verdeeld in drie groepen voortdurend op drie verschillende weides.  Een groep zonder masker, een groep met tien uur per dag een graasmasker op en een groep die het masker de hele dag op had.

Het gedrag van de pony’s werd voortdurend op video vastgelegd en bovendien werden factoren als gewicht, body condition score, halsomvang en buikomvang veelvuldig vastgelegd. Iedere pony kreeg ook een score tussen 1 en vijf dat de acceptatie van het graasmasker weer moest geven. Een 1 staat voor volledige acceptatie, een vijf voor afwijzing. Indicators daarvoor waren hartslag en cortisol-gehalte in het speeksel, dat de hoeveelheid stress aangeeft.

Enkele conclusies van het onderzoek

De pony’s die de graasmasker onbewerkt om hadden vielen af, maar vertoonden geen andere fysieke veranderingen. Ze vertoonden geen stereotype gedrag of frustratie.

De pony’s die tijdelijk een graasmasker droegen, graasden minder en rustten meer.

De pony’s met een graasmasker graasden langduriger en moesten dus harder werken om aan gras te komen. Ze hadden een lagere hartslag en vertoonden meer variatie in hartslag.

Er was tussen de verschillende groepen geen verschil in het cortisol-gehalte in het speeksel.

Op een weide

Een soortgelijk onderzoek op een grotere weide met alle pony’s bij elkaar toonde aan dat de pony’s met een permanent graasmasker gewicht verloren, terwijl de pony’s uit de andere twee groepen juist zwaarder werden. “Klaarblijkelijk konden de pony’s die slechts tijdelijk een masker droegen het gebrek aan gras er weer bij-eten,” aldus Burk.

De pony’s legden allemaal dezelfde afstand af, omdat ze als kudde functioneerden. “De pony’s met masker bewogen het minst, de pony’s zonder masker of die er tijdelijk een droegen draafden en galoppeerden vaker.”

Ondanks dat de pony’s maar beperkt dominant gedrag konden vertonen, veranderde de hiërarchie binnen de kudde niet.

Burk concludeert dat graasmaskers een goed middel zijn om overgewicht aan te pakken. “Het constante grazen kan de conditie van te zware dieren verbeteren en het heeft een kalmerend effect.”

Bron: The Horse

Foto: archief Remco Veurink

0 6435
Onderzoeker David Marlin bestudeerde de efficiëntie van verschillende koelmethoden voor de benen van paarden. Uit zijn onderzoek bleek dat het staan in een bak water met ijsklontjes nog steeds de beste techniek is.

De studie

Men gebruikt verkoeling of cryptotherapie veel in de reguliere, dieren- en sportgeneeskunde. Het gebruik hiervan reikt van plaatselijke behandelingen tot behandeling van het hele lichaam. In de paardensport worden er veel verschillende manieren gebruikt voor het koelen van de benen. Hiervoor bestaan allerlei producten. Tot op heden heeft echter nog nooit iemand onderzoek gedaan naar de efficiëntie.

Het onderzoek

Gezien het voor de onderzoeker moeilijk was om het onderzoek op levende paarden te standaardiseren, is er een laboratorisch alternatief ontwikkeld. In plaats van een paardenbeen, hebben ze een metalen fles gebruikt. De onderzoeker corrigeerde hierbij de natuurlijke afkoeling van de fles. Er zijn traditionele manieren gestest op de fles, en een variatie van verschillende commerciële koelingsproducten.

De methodes die getest werden zijn:

  • Koud afspuiten (15 °C)
  • Staan in een bak met koud ijswater (0 °C)
  • ice-cube packs en instant cold-packs
  • Koelbandages, zowel met ijs als met water
  • ice gel en klei

Resultaten

Koelen in een bak ijswater was binnen een tijd van 30 minuten de snelste methode om de benen van het paard te koelen. Daarna kwam het koud afspoelen van de benen, en de koelende bandages. Klei verkoelde daarentegen het minst van alle geteste producten. We kunnen dus stellen, dat over het algemeen de meest natuurlijke methodes het best helpen.

Deze benadering toont de efficiëntie van verschillende koelmethoden, zonder de moeilijkheidsgraad van het standaardiseren van het onderzoek bij levende paarden.

Bron: Eurodressage

Foto: Jessica Pijlman

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer