Notice: Trying to get property of non-object in /storage/files/cus0044/web/dehoefslag.nl/html/wp-content/plugins/popup-builder-gold/popup-builderPro.php on line 270
Tags Posts tagged with "onderzoek"

onderzoek

0 12088
Bitloos Hippiade 2016 © DigiShots

Tijdens de ISES (International Society for Equitation Science) Conferentie in Australië presenteerden vier wetenschappers hun onderzoeksresultaten naar de acceptatie van teugeldruk met verschillende bitloze hoofdstellen, vergeleken met een een gebroken bit.

Naast een conventioneel touwhalster werd een aantal merken bitloze hoofdstellen getest én een hoofdstel met een enkelgebroken bit. Het onderzoek toonde aan dat paarden hetzelfde reageerden op gelijke teugeldruk.

‘Vriendelijke’ inwerking

In de zoektocht naar een zo ‘vriendelijk’ mogelijke inwerking nemen ruiters vaak hun toevlucht tot bitloos rijden, als alternatief voor een conventioneel hoofdstel, met bit. Er is echter weinig bekend over de mate waarop paarden reageren op druk. Voor de test werden 21 recreatie- of manegepaarden gebruikt van uiteenlopende rassen (4 volbloed-paarden, 14 warmbloed-paarden, 3 koudbloed-paarden of zware pony’s).

Teugeldrukmeter

De teugels die waren bevestigd aan de genoemde soorten hoofdstellen waren uitgerust met een teugeldrukmeter die 10 cm boven de schoft bevestigd was aan een stabilisatorstang om zo de positie van de handen van de ruiter na te bootsen. De positie van het hoofd was nu 5 à 10 graden voor de loodlijn. Vervolgens werden paarden met voedsel gelokt om hen aan te moedigen hun hoofd horizontaal naar beneden uit te strekken tegen de teugels.

Verschil in teugeldruk mét of zonder bit?

Conclusie
Vooropgesteld dat paarden een bepaald africhtingsniveau hebben, wijzen de resultaten uit dat de paarden met de onderzochte hoofdstellen, met uitzondering van de Sidepull, vergelijkbare niveaus van teugeldruk ‘aankunnen’. De hoofdstellen mét of zonder bit veroorzaken dezelfde mate van ongemak bij dezelfde teugeldruk. .

De Sidepull is uitgerust met een stijvere en dunnere neusriem. Die veroorzaakt een hogere druk op de neus van het paard en dat verklaart waarom het paard hier eerder op reageert.

Bron: Eurodressage

Foto: Shutterstock

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 52)

0 690

De FEI heeft met behulp van een internationaal onderzoek een poging gedaan om te definiëren waaruit good horsemanship zou moeten bestaan. Het doel van het onderzoek was om na te gaan of het begrip meetbaar gemaakt kon worden.

Levende wezens

De aanleiding van het onderzoek was een uitspraak die Olympisch kampioen Steve Guerdat deed tijdens het FEI Sportforum van 2016. Hij zei: ‘Mensen moeten leren om regels op te volgen, juryleden ook, maar wat we niet mogen negeren is het horsemanship waar deze mensen over zouden moeten beschikken. Ja, we hebben duidelijke regels nodig, maar we mogen nooit vergeten dat we met levende wezens werken en dat juryleden het belang van goed horsemanship moeten begrijpen.’

Onderzoek

Er werd een literatuuronderzoek opgestart, wat werd aangevuld met semi-gestructureerde interviews met 105 mensen (51 mannen, 54 vrouwen), afkomstig uit dertig verschillende landen die verbonden zijn aan acht verschillende takken van sport.

De conclusie was dat horsemanship te definiëren valt als een optelsom van de volgende veertien eigenschappen:

  • Diepgaande kennis
  • Praktijkervaring
  • Een op groei gerichte mindset
  • Respect voor het paard
  • Empathie
  • Correcte toepassing van de leertheorie
  • Begrip van en openstaan voor lichaamstaal
  • Paardenwelzijn prioriteren
  • Emotionele intelligentie
  • Bescheidenheid en integriteit
  • Flexibiliteit
  • Geduld
  • Wijze waarop men met het team omgaat
  • Het ontwikkelen van een duurzame relatie met het paard

‘Het is belangrijk om te benadrukken dat deze eigenschappen niet alleen voor de topsport, enkele takken van sport, of zeer ervaren ruiters gelden. Het is de combinatie van alle veertien elementen die hebben bewezen ingrediënten voor good horsemanship te zijn’, zo valt in het onderzoek te lezen.

Horsemanship verbeteren

‘De uitkomst van dit onderzoek is niet schokkend of onverwacht’, voegen de onderzoekers toe. ‘Het is in feite een samenvoeging van zowel de theorie als praktijkervaring van mensen uit de paardenwereld. Echter, deze studie zal wel van invloed zijn op de verbetering van onderwijs, regels en selectieprocedures voor niet alleen de FEI, maar voor alle betrokkenen. Het geeft een duidelijk beeld van de noodzakelijke vaardigheden en kennis en daarmee een duidelijk toepasbare structuur om het horsemanship in alle takken van sport te verbeteren.’

Bron: Horse & Hound
Foto: Shutterstock

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 52)

 

fokken veterinair gezondheid onderzoek

Krijgen paarden lichamelijke problemen door de eisen die we stellen aan dressuur- en renpaarden? Dat is de vraag die gesteld wordt in de Volkskrant, die de Australische paardenanatoom Sharon May-Davis aan het woord laat. ‘Ik ben in 2005 met de dood bedreigd als ik dit zou publiceren.’

May-Davis sloeg aan het speuren toen haar paard Tarcoola stierf. ‘Had ik net een grote dressuurprijs mee gewonnen, bleek hij een tumor van 30 kilo in de maag te hebben,’ vertelt ze.

Nekband

De amazone besloot om andere paarden te helpen door onderzoek te doen. Ze ontdekte in 1999 dat alle gedomesticeerde paarden een stukje nekband missen dat wilde paarden wel hebben. Wilde, of verwilderde paarden hebben zonder uitzondering een volledige nekband die de halswervels ondersteunt.

‘We denken dat het ontbrekende stukje nekband de oorzaak is van veel problemen, zoals artrose van de gewrichten, maar ook hyperbeweeglijkheid en coördinatieproblemen doordat het zenuwstelsel vanuit de nek is verstoord.’  Maar het zijn aannamen, geen echt bewijs, geeft ze toe.

Vanwege haar vermoeden werd ze met de dood bedreigd. ‘Het zou op een ongeluk lijken,’ werd haar verteld.

Coördinatieproblemen en slijtage

May-Davis gaf echter niet op. Ze speurde verder naar een verklaring voor coördinatieproblemen en slijtage. Zij vreest dat paarden afwijkingen hebben doordat ze verkeerd gefokt worden. ‘Onbewust hebben we de laatste vijftig jaar alleen gekeken naar uiterlijk, sierlijkheid en snelheid en is de stabiliteit er verder uit gefokt.  Misschien moeten we op termijn meer op gezondheids- en welzijnskenmerken gaan fokken.’

De 58-jarige anatoom bracht haar bezoek in Nederland onder meer door voor de snijtafel bij een Nederlandse paardenslager. Voor zestien aanwezigen vertelde ze onder meer over de vele huidkankergezwellen die ze aantrof bij de ontleding van een paard. De onderzoekster was ook aanwezig op een seminar in Utrecht, georganiseerd door educatiebureau Equinestudies.

May-Davis ontleedde in totaal meer dan vijfhonderd paarden, zowel gedomesticeerd als wild, waaronder dressuurpaarden, zebra’s, ezels en renpaarden.

Lees het volledige verhaal op de website van de Volkskrant.

Foto: DigiShots

0 1041
shetlandpony
Groot en klein paard © DigiShots

Je zou je niet af moeten vragen waarom een shetlandpony klein is, maar waarom een paard zo groot is. Dat blijkt uit raadpleging van een aantal deskundigen en een duik in de literatuur door de redactie wetenschap van het NRC.

Van oudsher was het paard namelijk best klein, blijkt uit het onderzoek van het dagblad. Als voorbeeld worden de huidige rassen als de shetlander, de ijslander en het przewalskipaard genoemd. Volgens ponydeskundige Sandra Nieuwendijk, die al 40 jaar ijslanders houdt, is beter om te zeggen dat de shetlander klein is gebleven, in plaats van geworden. ‘Juist het gangbare rijpaard is veranderd. Dat is, door eeuwenlange fok, aanzienlijk gegroeid.’

Veelgestelde vraag

Het NRC zoekt wekelijks het antwoord op een veelgestelde vraag. In het vraagstuk over de shetlandpony komt verder naar voren dat het niet de Vikingen waren die de shetlander vanuit Scandinavië naar de Shetlandeilanden brachten. ‘Want er zijn op de eilanden ponybotten gevonden uit de Bronstijd’, geeft June Brown van de Pony Breeders of Shetland Association aan.

Waar de oorspronkelijke paarden vandaan kwamen, wordt niet duidelijk.

Uit het boek Shetland Ponies (2000, Margaret Hunter) blijkt dat de kleine, veelzijdige en makkelijk te houden pony na 1842 opeens in trek waren omdat de ‘Mines Act’ een eind maakte aan de inzet van vrouwen en kinderen in de mijnen.

Volgens Hunter zijn er overigens nu net veel shetlanders in Nederland als in de rest van de wereld.

Bron: NRC.nl

Foto: DigiShots

 

Ruwvoer

Het gedrag en het welzijn van het paard kunnen drastisch veranderd worden door hun hooi op een andere manier aan te bieden, aldus een onderzoeksteam in Frankrijk.

In totaal waren 24 ruinen en 14 merries bij het onderzoek betrokken. De paarden waren in boxen van 3×3 meter gehuisvest en stonden op stro. Elk paard had een automatische drinkbak, en alle paarden dezelfde hoeveelheid hooi per dag, 9 kilo.

Natuurlijke graasgedrag imiteren

Hoepels en slowfeeders zijn ontworpen om de kauwtijd te verlengen en zo het natuurlijke graasgedrag van het paard imiteren. De paarden kregen hun hooi op drie manieren aangeboden: in een hoop in de stal, in een hooinet of in een plastic slowfeeder. Dit was een zogenaamde Pacefeeder, een rechthoekige 78cm hoge plastic container waar het hooi in zit, met een ‘deksel’ met ronde gaten erin.

Slowfeeder

De paarden kregen elke ochtend hun hooi, de hele ochtend in de slowfeeder en ’s avonds op de stalbodem of in het hooinet. De onderzoekers ondervonden zoals verwacht dat de voertijd met de slowfeeder flink verlengd werd. Het hooinet leverde frustratie en onvriendelijk gedrag op. De slowfeeder verminderde ongewenst gedrag, zoals oren in de nek leggen zodra iemand hen stoorde tijdens het eten. De paarden werden vriendelijker als ze aten uit de slowfeeder.

Vriendelijker

Elf uur nadat het gegeven was, zat er nog altijd hooi in de slowfeeder, zonder dat het tot frustratie leidde. Zowel met als zonder hooinet was het hooi vier uur nadat het gegeven was al op.

Lees het volledige artikel.

Horsetalk/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

beenbescherming

De Britse fysioloog David Marlin pleit voor een keurmerk voor beenbeschermers, zoals ook caps en bodyprotectors die hebben. Uit onderzoek dat hij tien jaar geleden deed, bleek al dat er veel mis is, maar er is nog niets veranderd,  legt Marlin uit aan horseandhound.co.uk.

Marlin is het voormalig hoofd van de Animal Health Trust. Hij deed onderzoek naar het effect van beenbescherming bij paarden, in opdracht van een vooraanstaande fabrikant van ruitersportartikelen. Daar kwam onder meer uit naar voren dat sommige beschermers niet voldoen. Toen ontstond al het idee om een keurmerk te introduceren. Nu is actie noodzakelijk, vindt Marlin.

Stuk regenpijp

‘Sommigen beenbeschermers die ik onderzocht waren goed, maar andere behoorlijk slecht. Het meest kwalijke artikel dat ik in handen kreeg, bestond uit een stuk afgezaagde regenpijp dat voor peesbeschermer door moest gaan. Het gevaar dat zoiets barst en de pezen beschadigt is groot.’

‘Nog steeds weet je niet wat het effect van beenbeschermers is wanneer je paard zichzelf aantikt of een hindernis raakt,’ vindt Marlin. ‘Er zou een standaard moeten zijn waaraan alle beschermers moeten voldoen. Als je ze gebruikt, zou je er vanuit moeten kunnen gaan dat ze aan bepaalde kwaliteitseisen voldoen. Dat is nu al zo bij caps en bodyprotectors voor ruiters.’

Disciplines

Marlin erkent dat er grote verschillen zijn in beenbescherming. ‘Sommigen doen het goed in de ene discipline, maar minder in de andere. Het gebruik van metaal kan bijvoorbeeld voorkomen dat een hard voorwerp, zoals een achterijzer, de benen beschadigt, terwijl de benen wellicht ook bescherming tegen kneuzingen nodig hebben.’

Uit het onderzoek van Marlin bleek verder dat beschermers zonder voering voorkomen dat de benen te heet worden en dat beschermers die veel vocht absorberen aanmerkelijk zwaarder worden bij gebruik. Ook dit heeft invloed op de werking ervan.

Heftige beschermers

‘Ik zou willen dat producenten niet te heftige beschermers produceren. Deze zijn onnodig zwaar en duur terwijl ze niet in iedere discipline nodig zijn. Een beschermer die dressuurruiters gebruiken zou speciaal daarvoor geschikt moeten zijn en een beschermer voor eventingpaarden vraagt om weer heel andere kwaliteiten.’

Hij voegt eraan toe dat er voldoende informatie beschikbaar is over de krachten die van toepassing zijn wanneer paarden tijdens een wedstrijd een hindernis raken of wanneer ze zichzelf aantikken. ‘Het zou bijzonder gemakkelijk moeten zijn om te bepalen aan welke eisen goede beenbeschermers voor welke discipline moeten voldoen. Op lange termijn kunnen we zo het aantal blessures aanzienlijk verminderen.’

Bron: horseandhound.co.uk

Foto: DigiShots

0 2827
oog
foto: Remco Veurink
Een Duitse studie heeft aangetoond dat mensen met multiple sclerose (MS) gebaat zijn bij hippotherapie in combinatie met de standaardbehandeling. MS is een ziekte waarbij de bescherm- en isolatielaag rondom de zenuwen in de hersenen, het ruggenmerg en de oogzenuwen (het centrale zenuwstelsel) beschadigd is. Daardoor krijgen patiënten onder meer problemen met lopen, voelen en zien.

Twaalf weken hippotherapie

Vanessa Vermöhlen is onderzoekster aan de universiteit van Keulen. Zij en haar collega’s zagen dat de complementaire behandelopties voor MS beperkt waren. Het onderzoeksteam wilde dan ook het effect van hippotherapie gecombineerd met standaardzorg op MS-patiënten onderzoeken. Ze wilden bepalen of er verschil was met patiënten die enkel standaardzorg kregen.

Zeventig MS-patiënten werden in twee groepen verdeeld. De controlegroep kreeg enkel de standaardbehandeling, de andere groep kreeg daarnaast ook twaalf weken hippotherapie. Na twaalf weken werden de patiënten geëvalueerd op de Berg Balance Scale (een test die het evenwicht evalueert). Ook vermoeidheid, pijn, levenskwaliteit en spasticiteit werden geëvalueerd om te zien of er een verschil was met het begin van de behandeling.

Duidelijk positief effect

Hippotherapie gecombineerd met de standaardbehandeling bleek een duidelijk positief effect te hebben op het evenwicht van de MS-patiënten. Ook hun vermoeidheid, spasticiteit en levenskwaliteit verbeterden, zeggen de onderzoekers. Er is dus verbetering merkbaar, maar die ligt wel nog onder de grens van een minimaal klinisch  belangrijk verschil.

Je kan hier het volledige rapport lezen.

Bron: Horsetalk

Foto: Remco Veurink

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 31)

 

 

plezier in de sport
'Het plezier in de sport’ is de belangrijkste drijfveer voor juryleden. © DigiShots

Bij alle sporten is ‘het plezier in de sport’ (79%) de belangrijkste drijfveer om actief te zijn als scheidsrechter/jurylid, maar bij de KNHS-juryleden ‘scoort’ deze reden extreem hoog (89%). Dat blijkt uit de ‘tevredenheidsmeting officials 2017’ van NOC*NSF.

Vanaf 2009 doet de KNHS mee aan de ‘arbitragemonitor’. In dit onderzoek wordt elke twee jaar de tevredenheid gemeten onder juryleden en overige officials binnen 17 sportbonden. Dit jaar hebben 893 KNHS-officials meegedaan aan het onderzoek.

De meting wordt gedaan aan de hand van verschillende deelthema’s: motivatie, begeleiding en opleiding, faciliteiten en randvoorwaarden, beoordeling, informatievoorziening, klimaat en imago en veiliger sportklimaat.

De motivaties ‘iets terug doen voor de sport/ vereniging’ (46%), het betrokken blijven bij de sport (22%) spelen bij de hippische bond een grotere rol dan bij de meeste andere bonden.

Nog een paar uitkomsten van het onderzoek:

– 65% van de KNHS-juryleden is vrouw, vs. 23% (alle bonden)
– De gemiddelde leeftijd is 53 jaar, vs. 50 jaar (alle bonden),
– Gemiddeld hebben KNHS-officials 19 jaar ervaring, vs. 18 jaar (alle bonden)
– KNHS-juryleden zijn nog relatief vaak actief als sporter (52%, vs. 38%/alle bonden) en als trainer of coach (59%, vs. 38%/alle bonden).

Klik hier voor het volledige onderzoek.

Bron: KNHS

Foto: DigiShots 

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 41)

0 1202

De Belgische, Nederlandse en Duitse fiscus werken samen in een onderzoek naar fraude met de verkoop van toppaarden. ‘De exacte waarde van een toppaard is moeilijk te bepalen. Net dat laat ruimte voor misbruik’, verklaart woordvoerder Francis Adyns van het Belgische FOD Financiën.

Adyns vervolgt: ‘Het economische belang van de handel in paarden wordt in heel Europa geschat op 100 miljard euro, en kent een jaarlijkse groei van vijf procent. Wat de handel in elitepaarden betreft, is de driehoek Eindhoven­-Brussel-Aken het centrum, op wereldvlak zelfs. Vandaar de samenwerking.’

Witwaspraktijken

In België bleek al langer dat verkopers van toppaarden vaak niet voldoen aan fiscale verplichtingen. De aandacht van de fiscus werd nog eens extra getrokken toen er een grote hoeveelheid cash werd gevonden tijdens een transport van drie paarden via een Belgische luchthaven. Een witwascircuit, zo bleek.

De daarvoor verantwoordelijke persoon bleef nadien paarden in- en uitvoeren, maar probeerde het deze keer via Nederland. Dat ging goed tot een ­douanier zich grote vragen begon te stellen bij de schommelende waardeverschillen. De paarden bleken bij de uitvoer miljoenen euro’s waard. Toen ze weer werden ingevoerd, was die waarde gezakt naar slechts tienduizenden euro’s.

Bron: Nieuwsblad

Foto: Remco Veurink

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 41)

0 441

Logica vertelt ons dat een klap van een paard met hoefijzers meer pijn doet dan een klap van een paard met blote voeten. Daarom staan sommige bedrijfsleiders erop dat paarden geen hoefijzers onder hebben als zij met andere paarden de wei op gaan.

Metalen hoefijzers = groot risico

Uit recent Zwitsers onderzoek blijkt dat een schop van een paard met metalen hoefijzers een veel groter risico lopen op breuken bij andere paarden dan een trap van een paard met kunststof hoefijzers. Het risico is een stuk kleiner als het paard helemaal geen hoefijzers heeft.

Beter af zonder hoefijzers

‘Trappen door paarden met hoefijzers is overduidelijk gevaarlijker dan trappen door paarden zonder hoefijzers. Dus de paarden in de kuddes op de wei zijn het beste af zonder hoefijzers’, aldus Michelle Jackson, onderzoeker bij de universiteit van Zurich. ‘Het managen van een kudde met behulp van gedragsaanwijzingen en het aantrekken van een gedragsspecialist kan ook helpen bij het verminderen van blessures in een kudde, met of zonder hoefijzers’, voegt Jackson toe.

Trappen van machine

Tijdens het onderzoek heeft Jackson het effect van trappen op de botten van het paardenbeen onderzocht. Ze hebben 32 botten net boven de knie genomen en 32 botten net boven de enkel van dode paarden met een gezond skeletsysteem. De botten kregen automatische trappen van een machine die een paardenhoef moest voorstellen. De machine kon met vier verschillende materialen trappen geven, aluminium, staal, kunststof en een blote hoef. De trappen werden met acht meter per seconde gegeven, zo hard trapt een paard doorgaans. Als het bot niet brak, werd er nog een trap gegeven van dertien meter per seconde.

Resultaten

Schade aan de botten bij acht meter per seconde:
– 81% van de gevallen met aluminium
– 75% van de gevallen met staal
– 0% van de gevallen met kunststof en blote voeten

Schade aan de botten bij dertien meter per seconde:
– 25% van de gevallen met kunststof
– 12,5% van de gevallen met blote voeten

Het beste is dus om paarden de wei op te sturen zonder hoefijzers. Sommige paarden doen het niet goed zonder hoefijzers, dan zijn kunststof hoefijzers een goede optie. Minder risico op beenbreuken en toch iets onder hun voeten. Onderzoeker Jackson gaat nog meer onderzoeken naar het effect van schade aan de botten met trappen van kunststof hoefijzers.

Bron: Thehorse.com
Foto: Remco Veurink

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,658FansLike
0VolgersVolg
7,001VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer