Tags Posts tagged with "Mustang"

Mustang

Zoë met Mia en Kheelen - © Privébezit

De van oorsprong Engelse Zoë Coade is een Horse Professional en geeft lessen en clinics in Nederland, Duitsland en zelfs Amerika. Ondanks dat ze steeds groter en bekender wordt, had ze dit vroeger nooit durven dromen. “Ik was vroeger heel verlegen en onzeker, maar het is nu de tijd om te groeien”, vertelt ze trots.

Indiaans bloed

Coade is opgegroeid in Londen, waar ze de paarden van de buren vanuit haar slaapkamerraam kon zien. “Ik was al met paarden geobsedeerd voordat ik überhaupt kon praten. Het woord ‘paard’ was ook een van de eerste woorden die uit mijn mond kwam”, steekt Coade van wal. “De familie van mijn moeders kant is tot twee generaties geleden afkomstig van de indianen. Dat zie je er ook wel aan terug, ze zijn donkerharig en hebben donkere ogen. Vooral het haar van de vrouwen is lang en zijdeachtig zwart. Mijn grootmoeder Ilo Mai was de laatste zuivere Indiaanse bloedlijn in de familie. Toen ik ongeveer zes maanden was zette ze me altijd op de rug van een Duitse herdershond en deed alsof het een paard was. Ze fluisterde in mijn oor: ‘De geest van het paard is bij je, hij zal je altijd beschermen’”.

Ze vervolgt: “Dan is er nog krullend haar en een bleke huid, mijn genen ontwikkelden zich meer van de Ierse kant van mijn vader. Maar het was mijn hart, ziel en lichaam waarin ik leef dat schreeuwde om de liefde voor paarden”.

Mia

Toen de amazone opgroeide in Engeland kreeg ze steeds meer met paarden te maken. “Ik kan me nog herinneren dat ik vanaf mijn vijftiende het natuurlijke gedrag van mijn paard een beetje opzij schoof. Ik had het te druk om mijn paard er mooi uit te laten zien volgens de tradities die toen golden. Het winnen van een rozet was voor mij belangrijker. Ik deed mee aan spring- en dressuurwedstrijden, maar ik zocht wat meer uitdaging. Dus ik besloot dat ik ook mee wilde doen aan eventing. In 2002 kocht ik een paard wat ik zelf kon opleiden, een Iers sportpaard genaamd Mia. Zij heeft mij heel anders leren kijken naar paarden. Naar wie ze echt zijn en hoe ik ze kan begrijpen. Ik heb samen met haar een hele lange weg moeten afleggen. Het heeft best lang geduurd voordat we elkaar volledig snapten”.

Mia © Michiel Boer

Vanaf het moment dat Coade Mia kocht begon ze te beseffen dat paardrijden niet alleen om presteren draait. Ze begon zich te verdiepen in het natuurlijke gedrag en besloot enkele studies te gaan volgen. “Vanaf 2002 heb ik twee jaar meegelopen met de beste paardentrainers in Amerika en in vanaf 2012 ben ik op zoek gegaan naar verschillende manieren van trainen. Ik wilde een manier vinden die het best bij mijn filosofie en de hedendaagse paardensport past”.

Nederland

In 2005 verhuisde ze, samen met Mia, naar Nederland om bij haar huidige echtgenoot te gaan wonen. “Cultureel kan Nederland heel anders zijn dan Engeland. Niet alleen de alledaagse zaken zoals het eten, maar ook de manier waarop de paarden zijn gehuisvest. Ziekten en gezondheidsproblemen verschillen ook enigszins, wat natuurlijk logisch is”.

Mustang make-over

Coade begon zich steeds meer te verdiepen in het natuurlijke gedrag van paarden. Ze werd steeds populairder en steeds bekender. In 2017 werd ze gevraagd om mee te doen aan de Mustang Make-over in Duitsland. Ze kreeg op dat moment honderd dagen om een wilde mustang te transformeren naar rijpaard. “Het was een fenomenale ervaring. Ik sliep in een open tent naast de kleine merrie en reisde door Duitsland om er zeker van te zijn dat ze de beste training kreeg. De eerste ochtend dat ik wakker werd naast de Mustang is er een om nooit te vergeten. Ze stond daar met de ochtendzon achter zich, net genoeg licht zodat ik haar ogen en haar neusgaten zacht zag bewegen. Niet verder dan 30 centimeter van mijn hoofd. Ik gaf haar haar hooi naast onze tent en ze begon te spelen met mijn slaapzak, die ze door de tralies trok. Geen boosheid of angst, alleen nieuwsgierigheid”.

Dezelfde avond gebeurde er nog wat bijzonders. “Ik lag naar haar te kijken en toen werd er iets in mij wakker. Ik voelde iets wat ik nooit eerder had gevoeld. Haar angsten waren niet vergelijkbaar met een gedomesticeerd paard. Haar angsten waren pure overleving, puur instinct. Ze deed mijn hart bonken op een manier die ik daarna nooit meer heb gevoeld. Puur, rauw en uiterst natuurlijk. Mocht ik ooit nog de kans krijgen, zou ik dit zonder twijfel nog een keer doen”.

Mustang River – © Maria Feel a Pic

Bewustzijn

Dit evenement kreeg veel commentaar van buitenstaanders. “Dat komt omdat er niet genoeg kennis en informatie over is”, legt Coade uit. “Het evenement is opgericht om bewustzijn voor de mustangs te creëren. De mustangs in Amerika hebben het zwaar, ze hebben niet genoeg ruimte en eten voor de hoeveelheid die er nu rondloopt. Daarom worden ze heel vaak geslacht. De organisatie van Mustang make-over schenkt een deel van de opbrengst aan reddingsorganisaties, zodat er nog een toekomst voor deze dieren is.

Gebrek aan kennis

Coade wil haar kennis graag doorgeven aan andere mensen, dit doet ze door middel van lessen en clinics. “Het gaat vaak fout op het moment dat mensen paarden als mensen gaan behandelen of als paarden gestraft worden uit eigen ego of trots. Als iets niet goed gaat in een training, is het vaak een gebrek aan kennis of bezorgdheid dat ze moeite of tijd moeten steken in het leren van iets nieuws. We moeiten flexibel en veelzijdig zijn in onze trainingen. Paarden zijn individuen en kunnen ook mensen individualiseren. Ze zijn meesters in lichaamstaal en kennen het verschil tussen positieve en negatieve houdingen. Vaak zijn mensen een goede ouder maar een slechte leraar, of omgekeerd. Een goede en gelijke dosis is ideaal”.

Het afgelopen jaar was erg spannend voor Coade. Zo werd ze lid van GoSocial, lanceerde ze haar eigen Get good with Horses-Academy en werd ze ambassadeur voor Freedom Riding Articles. Ook brengt ze aankomende zomer, samen met goede vriend Eddy Modde, een aantal zelfgemaakte paard gerelateerde muziekvideo’s uit en heeft ze een boek geschreven over Mia: ‘Het paard dat twee benen brak en overleefde’.

Coade haar eigen kledinglijn – © Felicia Heres Photography

Diepste dal

Coade wil graag nog meegeven dat goede paarden, een kast vol spullen, de mooiste stallen en de beste vrachtwagens niet meteen betekenen dat je goed bent met paarden. “Paarden zijn een passie: ze zijn niet alleen maar op te rijden. Ik ben door de paarden naar van het diepste dal naar de hoogste top geklommen. Zij hebben me laten inzien wie ik op dat moment was en met wat voor mensen ik mezelf associeerde. Velen beseffen niet dat het paard niet om winstpunten of rozetten geeft. De paarden kennen de regels en logica van de wedstrijden niet. Waar het paard om geeft is dat hun waardigheid intact is en dat dingen aan hen worden uitgelegd. Als ze weten dat we gelukkig zijn en dat we erkennen dat ze zie dag hun best hebben gedaan, zullen ze er alles aan doen om die rozet te winnen. Niet om de prijs, maar hoe we hun laten voelen op het moment dat het doel behaald is”.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

0 131
val

In St. Augustine in Florida, Amerika hebben archeologen een paardenskelet gevonden. Op zich is dat niet heel bijzonder, maar de omstandigheden tonen aan dat het graf speciaal voor het dier was aangelegd. Werklui kwamen het graf tegen bij graafwerkzaamheden voor een nieuw aan te leggen zwembad. De archeologen hielden de locatie al in de gaten.

Paardengraf

Het skelet stamt vermoedelijk uit de jaren 1680 – 1700 en is dus ongeveer 330 jaar oud. Daarmee is het één van de oudste paardengrafen in de Verenigde Staten (VS). Slechts één ander paardengraf dat stamt uit dezelfde periode is tot op heden gevonden in de VS. De positie van het skelet toont aan dat het zorgvuldig daar is neergelegd, het dier ligt op zijn rechterzijde. Met een stokmaat van iets meer dan 1 meter was het geen groot dier. De onderzoekers houden nog een slag om de arm of het inderdaad een paard of een ezel betreft, aangezien het hoofd nog verder uitgegraven moet worden. Mogelijk was het een voorouder van de mustang.

Ziekenhuis

De resten van het dier zijn gevonden in de buurt van een ziekenhuis, een van de eerste in de VS. Mogelijk was dier in eigendom van het ziekenhuis of van iemand die daar werkte.

Bekijk hier een video

Bron: First coast news / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

 

 

 

0 996

Ooit waren paarden te vinden op elk continent, van Europa tot aan Zuid-Amerika. Op het laatste continent alsook op het Noord-Amerikaanse continent stierven de paarden zo’n 12.000 jaar geleden uit. De oorzaak van deze uitsterving is tot op heden nog niet altijd duidelijk. De komst van bizons, ook zo’n 12.000 jaar geleden, werd als oorzaak aangemerkt. Maar dat verklaarde dan weer minder waarom naast de paardensoorten ook mammoeten, kamelen, sabeltandtijgers, bepaalde soorten wolven, neushoorns en luiaards verdwenen. Zo’n 70 procent van de Noord-Amerikaanse grote dierensoorten stierven uit tussen 20.000 en 10.000 v. Chr. Klimaatverandering wordt ook wel eens de schuld gegeven, maar dit zou dan wel iets heftiger geweest zijn dan een simpele ijstijd. Meteorieten zijn ook al als schuldige aangewezen. En natuurlijk heeft ook de komst van de jagende mens (De Clovis cultuur) de schuld gekregen. Dat de klimaatverandering en de jagende mensen debet zijn stoelde tot nu toe niet op veel bewijs. Dertig soorten legde in zeer korte tijd het loodje en de menselijke bevolking was toen niet zodanig groot om dit te kunnen veroorzaken. Er zijn ook geen tot heel weinig plaatsen met veel van de botten van de uitgestorven beesten gevonden om het uitsterven van alle die dieren te verklaren.

Pleistoceen

Klimaatveranderingen kwamen vaker voor in het Pleistoceen (geologische tijdschaal dat van 2,58 miljoen tot 11.700 duizend jaar geleden duurde). In deze periode kwamen vaker kleine en grote ijstijden voor. Toen verschoven hele zones van plant en dier gewoon op zonder massale uitstervingen. Toch hebben wetenschappers nu meer bewijs gevonden dat de mens samen met een klimaatverandering toch de oorzaak is van het uitsterven van zoveel soorten inclusief alle paardensoorten (vier stuks).

Australische onderzoekers hebben aangetoond dat de klimaatverandering er voor heeft gezorgd heeft dat het paard uitstierf. De mens was in dat gebied zeker zo’n duizend tot drieduizend jaar, maar toen het eenmaal snel warmer werd konden de dieren nergens meer heen. Zij stierven in een tijdsframe van ongeveer 100 jaar massaal uit.

Verspreiding mens

Uit hun onderzoek blijkt dat de Zuid-Amerikaanse paardensoort samen met de drie andere diersoorten snel na de komst van de mens uitstierf. Dit bevestigt eerdere onderzoeken. De verspreiding van de mens door beide Amerikaanse continenten gecombineerd met de temperatuurstijging heeft de onderzoekers overtuigd dat de komst van de mens wel degelijk een van de oorzaken is van de uitsterving. De mens veroverde beide continenten zo’n 15.000 jaar geleden en deed daar slechts zo’n 1500 jaar over. Daarbij kregen zij te maken met twee verschillende klimaten. De hitte in Noord-Amerika en de kou in het Zuiden.

De onderzoekers hebben diverse botten onderzocht van een van de weinige plaatsen waar massaal botten gevonden zijn. Het sterven van deze dieren is bepaald op ongeveer 12.280 jaar geleden met tijdsmarge van 100 jaar. De mens kwam zo’n 3000 jaar daarvoor via de landtong van Alaska aan, in een periode dat het daar toen ookal koud was. De daarop volgende 1500 jaar gebruikte de mens om zich volledig te verspreiden. Vervolgens zorgt het snel warmer wordende klimaat ervoor dat de mens ook daadwerkelijk overal prettig kon verblijven, zodat de soorten inclusief het paard nergens meer naar toe kon zonder de mens tegen te komen. De dieren die vooral konden overleven in een zeer klein gebied, zoals de mammoet stierven uit door hun leefgebied steeds kleiner werd, terwijl ze in datzelfde gebied ook werden opgejaagd.

Mustangs

Alle huidige paarden in Noord- en Zuid-Amerika zijn of stammen allemaal af van geïmporteerde paarden. De eerste paarden kwamen via de Spaanse veroveraars aan land. Deze losgelaten en ontsnapte paarden zijn de voorouders van het huidige Amerikaanse wilde paard: De mustang.

Klik hier voor het onderzoek

Foto: Anaite / shutterstock

 

0 66
pony algemeen oog

Plannen om het aantal brumby’s in de Australische Snowy Mountains terug te brengen van 6000 naar 600 stuiten op fel protest. Voorstanders zeggen dat de wilde paarden de natuur schade toebrengen, maar tegenstanders spreken dat tegen.

De paarden werden door Europese kolonisten op het continent geïntroduceerd. Ontsnapte dieren leidden in het wild tot een zeer taai paardenras, omdat alleen de sterkste dieren overleefden. De exemplaren in The Snowies stammen vooral af van legerpaarden uit de Eerste en Tweede Wereldoorlog, afkomstig uit India en Zuid-Afrika.

De brumby spreekt tot de verbeelding in Australië, net zoals zijn Amerikaanse neefje de mustang in de VS. Het dier wordt gezien als krachtig, vrijgevochten en zelfredzaam; precies de kwaliteiten die de Australiërs zichzelf graag toedichten. Het ruimen van de dieren is dan ook een gevoelig onderwerp in Australië.

Afschieten en geboortebeperking

Toch is het nodig, vindt de staat New South Wales. De 6000 dieren beschadigen namelijk de fragiele natuur in de bergen en bedreigen zo inheemse diersoorten. Hun aantal moet daarom het komende decennium worden gehalveerd en daarna in nog eens tien jaar tijd worden teruggebracht naar 600.

Om dat te bewerkstelligen mogen de dieren worden afgeschoten, maar ook wordt er gekeken naar geboortebeperking en het vangen en verplaatsen van dieren. Het controversiële afschieten vanuit de lucht is verboden, evenals het opjagen van dieren.

Tegenstanders van de plannen zeggen dat het wel meevalt met de schade die de dieren aanrichten. Wombats en verwilderde varkens, katten en honden zouden kwalijker zijn, maar minder opvallen omdat ze ’s nachts actief zijn. Burgers kunnen zich tot begin juli uitspreken over het plan. Daarna wordt er een definitief besluit genomen.

Bron: NOS

Foto: Remco Veurink

0 1254

In Groot-Brittannië zal vanaf volgende week de documentaire/film Unbranded te zien zijn. De documentaire gaat over vier mannen die met 16 wilde mustangs van de Mexicaanse grens naar de Canadese grens door de VS te rijden. De documentaire is gebaseerd op het gelijknamige boek van Ben Masters. Of de film ook in Nederland te zien zal zijn is op dit moment nog onbekend. In Duitsland en Oostenrijk is de film vanaf 7 januari te zien. In mei 2016 komt hij op DVD uit.

Crowd funding maakte het mogelijk om de documentaire daadwerkelijk te maken. De filmmaker, Ben Masters, hoopt met de film de veelzijdigheid van de mustang aan te tonen. Voor de film zijn een aantal wilde mustangs aangekocht, ingereden en vervolgens meegenomen op een reis waarbij vier mannen op hun paard, elkaar en de natuur moeten vertrouwen om hun einddoel te halen.

Mustangs

De documentaire heeft inmiddels al diverse prijzen in de wacht gesleept, waaronder de Audience Award van het  Hot Docs International Film Festival. Op Itunes stond de documentaire vier aaneengesloten dagen op één.

De mustang is een paardensoort dat in Amerika in het wild leeft, maar hun aantal neemt steeds meer af. De dieren veroorzaken soms schade aan gewassen en hun leefgebied wordt kleiner. Met regelmaat worden de dieren gevangen, mak gemaakt en vervolgens op de markt verkocht. Onder de Amerikaanse bevolking is weinig animo om een mustang te kopen, omdat ze van oorsprong wild zijn.

Bekijk hieronder de trailer

Bron: Unbranded / Hoefslag

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer