Tags Posts tagged with "moederloos"

moederloos

Deze merrie heeft een gezond veulen. Als zowel vader als moeder drager zijn van WFFS, kan dat heel anders uitpakken.
Deze merrie heeft een gezond veulen. Als zowel vader als moeder drager zijn van WFFS, kan dat heel anders uitpakken.

De pleegmerrie Kavanta F van Eefje Vinken heeft dit jaar voor de vierde keer een veulen aan de voet. Op zich al heel bijzonder, maar helemaal omdat ze al 26 jaar is. ‘Ze verdient een koninklijke onderscheiding,’ vindt de trotse eigenaresse.

Vinken kreeg de merrie toen deze zestien was. ‘Ze was van mijn hoefsmid geweest, die ermee in de springsport reed op 1.30 m. niveau en er een aantal veulentjes mee heeft gefokt. Dat laatste ging niet meer vanwege cystes op de eierstokken.’

Echte allrounder

De merrie is een echte allrounder, vindt Vinken. ‘Ze heeft met een vriendin de instucteursopleiding doorlopen, ze liep in de manegelessen en ik maakte bosritjes met haar. Vanwege een peesblessure ging ze met pensioen, maar dat zag ze zelf niet zo zitten. Ze zat niet lekker en haar vel en kreeg koliek. Ze bloeit pas op als ze iets mag doen.’

Omdat rijden niet meer ging, zocht Vinken naar een ander ‘doel’ voor haar merrie. ‘Een paar jaar terug hoorde ik van een methode om merries geschikt te maken om moederloze veulens aan te nemen. Ik dacht meteen dat dat iets voor Kavanta zou zijn. De kliniek die hier actief in was, had merries nodig, maar ik wilde geen afstand doen van mijn paard. Ik wilde dat ze van jij bleef.’

Fantastisch moedertje

Daarom kwam Kavanta op een reservelijst, voor wanneer de merries van de kliniek ‘op’ waren. Dat leverde dat jaar meteen een moederloos veulen op. ‘Kavanta nam hem moeiteloos aan. Ze is een fantastisch moedertje.’

Ook de jaren erop kreeg de merrie een veulen aan de voet, onder meer via een oproep op Facebook. ‘Social media vergroten het netwerk voor mensen die een veulen of een merrie zoeken enorm.’

Kennis van de hoefsmid

Dit jaar leek het er, onder meer vanwege de hoge leeftijd van Kavanta, niet meer van te komen. Tot hoefsmid Chris van Engeland, de vorige eigenaar van de merrie, belde. ‘Mirjam Bierings, een kennis van hem, had een merrie die een bloeding had en die uiteindelijk is overleden. Chris vroeg of we het net toch nog eens konden proberen. Zijn vrouw Karin is Kavanta komen halen en toen zij het veulen zag, was het liefde op het eerste gezicht. De eigenaresse van de overleden merrie kon alleen maar huilen van blijdschap.’

Het voorbereidende proces duurt voor de merries normaal gesproken een week of zes. Daar was de afgelopen week uiteraard geen tijd meer voor. ‘Het moest in een paar uur gebeuren. De merrie krijgt een injectie die weeën opwekt en als ze zweterig wordt, dan zie je bijna meteen dat ze naar een veulen gaan zoeken. Als je die er dan bij zet, dan denkt ze dat het van haarzelf is.’

Regelmatig foto’s

Vinken heeft nog met bijna alle eigenaren contact. ‘Ik krijg nog regelmatig foto’s en berichtjes van de jonge paarden, van wie de oudste nu drie is. Ze doen het allemaal heel goed.’

Ze weet nog niet of Kavanta volgend jaar weer als pleegmerrie wordt ingezet. ‘Ze komt nog moeiteloos door haar wintervacht, blijft mooi op gewicht en loopt als een zesjarige door de wei. Dus als ze het nog aankan, dan weet je het maar nooit.’

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Archieffoto: DigiShots

kavanta F

0 685

Onwetende wandelaars krijgen het verzoek om van de veulens in Dartmoor af te blijven, nadat een veulen overleed nadat het was ‘gered’ door passerende sportievelingen. De wandelaars dachten dat het dier door zijn moeder was achtergelaten en liepen meer dan een uur met hem onder de arm richting bewoonde wereld. Daar gingen ze een kroeg binnen om om hulp te vragen. Hen werd geadviseerd om contact op te nemen met Charlotte Faulkner van ‘Friends of Dartmoor Hill Pony’.

De wandelaars wisten echter niet meer precies waar ze het veulen hadden achtergelaten, maar gelukkig vonden Faulkner en haar dochter hem onder wat struiken. Samen legden ze hem achter in hun auto en brachten hem naar hun huis. Het veulen was uitgedroogd en vlug gaven ze hem de fles. Twee dagen lang zochten ze zonder succes naar de moeder. Het veulen deed het inmiddels goed, met elke twee uur een flesvoeding. Maar vijf dagen later overleed Billy, zoals hij gedoopt was, toch. ‘Hartverscheurend’, aldus Mrs. Faulkner. Het was al de tweede keer dat goedbedoelde voorbijgangers een veulen ‘redden’. ‘Het beste is het om de locatie van een veulen in nood te onthouden en ons of de politie te bellen’, vertelt Faulkner. ‘Alleen op die manier zal op een adequate manier worden gehandeld en heeft het veulen een kans om te overleven.’

Horseandhound/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

 

Volg ons!

103,138FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer