Tags Posts tagged with "merrie"

merrie

0 125
fries

Djara Jede (v. Fabe 348) was de uitschieter op de locatiekeuring bij Stal fan de Kadyk in St. Johannesga. Marcel en Jacqueline Schoo van Stal Jede in Vledder fokten de vierjarige merrie uit Juwiel H. fan Lutke Peinjum Model Sport AA (v. Tsjalle 454). Afkomst verloochent zich niet: alle merries in de Namke-moederlijn na Juwiel zijn Preferent. Djara is een halfzus van de vijfjarige Kroonmerrie Crystal Jede (v. Alwin 469). Crystal Jede is met amazone Lisanne Veenje geselecteerd voor de tweede observatietraining richting het Wereldkampioenschap voor Jonge Dressuurpaarden.

Sterk achterbeengebruik

Corrie Terpstra, die samen met Wil Thijssen jureerde, had bij het uitreiken van de eerste premie lovende woorden voor de jonge merrie. Djara Jede overtuigde de juryleden zowel in exterieur als in beweging. Terpstra benoemde het edele hoofd, sterke bovenlijn en de lengte in het kruis. Daarnaast stapte Djara Jede met regelmaat en draafde met schwung en een sterk achterbeengebruik.

Balans

De driejarige Geke út Terherne (v. Nane 492 x Norbert 444) van Siebren Kalsbeek kreeg haar Ster tweede premie vooral op basis van haar uitstekende beweging: ze stapte namelijk best en draafde met veel balans.

Bron: Phryso

Foto: Shutterstock

Wesley Candt

Bij Stal de Mersken in Siegerswoude vond de aftrap plaats van de locatiekeuringen van dit seizoen, met vijftien te keuren paarden een bescheiden evenement. Juryleden Corrie Terpstra en Jan Hellinx konden een eerste premie Ster geven aan de 3-jarige Imke T.M. (Jehannes 484 x Take 455) van A. Talsma en O.J. van Marion.

Voldoende ruimte

De elegante Imke draafde overtuigend door de baan. “Rassige, langgelijnde merrie die iets sterker in de rug mocht zijn”, verklaarde Corrie Terpstra. “Ze stapt met voldoende takt en laat in ontspanning ook voldoende ruimte zien”. Imke T.M. is na de keuring nog een keer beoordeeld om te kijken of ze in aanmerking komt voor Voorlopig Kroon. De uitslag daarvan is niet bekend gemaakt, dat wordt pas gedaan als duidelijk is of de Centrale Keuring dit jaar doorgang kan vinden. Gaat de Centrale keuring niet door, dan blijft het oordeel van de tweede bezichtiging op de locatiekeuring staan. Als de Centrale Keuring wel gewoon plaatsvindt, dan hebben alle eerste premie merries daarvoor uitnodiging. Daar bepaald worden welke merries (Voorlopig) Kroon achter hun naam krijgen.

Driejarige Sterren

Nog een Jehannes 484-dochter werd Ster met een tweede premie In de rubriek driejarigen: Hendrika fan ’t Suvelstjelpke (mv. Dries 421) van G. Wiersma. De laatste driejarige Stermerrie was Grytsje fan ‘e Oasterein (Rommert 498 x Gjalt 426), uit de lijn van Ritse 322, van Tj. Langhout-Bos. De vierjarige Do fan de Marrewyk (Jehannes 484 x Beart 411) van June Lindeman, gefokt door K.E. Bouma, werd als Ster met een tweede premie in het stamboek opgenomen. Deze merrie heeft volgens de juryleden een jeugdige opdruk. Ze draaft met veel buiging in het achterbeen maar mocht meer lengte in stap laten zien.

Van stamboek naar Ster

De zesjarige stamboekmerrie Zipora fan Oostenburg AA (Norbert 444) van Arie de Hoek is een volle zus van, en bovendien even oud als, de oud-fokdagkampioen van Garijp, Zarina fan Oostenburg Ster. De zussen werden via embryotransplantatie gefokt uit Ursula van de Olde Mette Moate Ster (Beart 411). Fokker Arie de Hoek bleef het elk jaar proberen met Zipora en na een aantal derde premies was het dit keer raak: Zipora stond er prachtig voor en werd, mede dankzij de IBOP score van 79 punten, beloond met een Ster tweede premie.

Bron: Phryso

Foto: Remco Veurink

0 2031

Zes jaar geleden, na jaren op maneges en paardenclubs te hebben gelopen, kwam de vosmerrie Waroda bij Annette Soetens terecht. Na een hele hobbelige weg met moeilijke trainingen en slechte diagnoses, heeft de combinatie nu een stijgende lijn te pakken en hoopt Soetens haar droom om het Z te bereiken waar te kunnen maken.

“Ik kocht Waroda van een handelaar”, blikt de amazone terug. “Voorheen had ik ook een ex-manegepaard dat heel erg opknapte bij mij. Daarnaast kende ik Waroda haar voormalig eigenaren, zij konden mij laten zien hoe ze kon lopen. Ik zag er gelijk een eerlijk dier in en besloot haar te kopen en het hele riedeltje opnieuw aan te gaan. Al bleek ze qua gezondheid niet het makkelijkste paard te zijn. Ze was heel erg in zichzelf gekeerd, reageerde boos op alles en wilde alleen maar bijten en trappen. Daarom besloot ik de eerste twee jaar niks van haar te vragen, en zette ik haar op een paddock paradise”.

Grondwerk

Na twee jaar op een paddock paradise in Brabant te hebben gestaan, besloot Soetens haar merrie terug naar huis te halen. “Ze zat op dat moment nog steeds niet goed in haar vel en ze was heel erg onbespierd. Toen ik voor het eerst rustig op haar ging zitten kwam ik er ook achter dat ze heel erg vast zat in haar lijf, ze kon niet buigen en kwam moeilijk door de hoeken heen. Ik ben gelijk gaan uitzoeken wat het beste voor haar was, en we zijn begonnen met het werken aan de hand. Daarnaast ging ze iedere drie maanden naar de ostheopaat, wat ervoor zorgde dat ze losser werd in haar lijf”.

Toen Soetens het rijden weer wilde oppakken kwam ze nieuwe problemen tegen. “Waroda kwam onwijs tegen het bit in, dus toen ben ik gestopt met het rijden en weer volledig teruggegaan naar werken aan de hand. Vanaf de grond heb ik haar toen geleerd om op commando haar hoofd naar beneden te doen, zodat we vanaf daar konden werken aan de ontspanning. Zo leerde ze de rugspieren strekken en konden we beginnen met longeren, waarbij ik uiteindelijk als een soort gek door de bak liep om het commando ‘hoofd laag’ te geven’”, blikt de amazone lachend terug.

Ziekte van Crohn

“Toch bleef de ellende, want elke keer als we een bit probeerde gooide ze haar hoofd omhoog en ging ze er vol tegenin. Ze is ook meermaals gecontroleerd door de tandarts, maar die bevestigde dat haar gebit gewoon goed was. Ik had haar helemaal laten monitoren waar het aan kon liggen, maar uiteindelijk leek het allemaal in haar hoofd te zitten”. Door al het grondwerk begon de merrie steeds meer haar lichaam op een correcte manier te gebruiken. “In kleine stapjes hebben we het rijden ook weer opgepakt, elke keer als ze haar hoofd omlaag deed beloonde ik haar uitbundig, en zo hebben we het uiteindelijk uitgebouwd. Doordat ze met touwhalster ontspannen liep onder het zadel, besloot ik een kaptoom te kopen, waardoor ik mét bit, zónder teugels kon rijden. Dit heb ik geleidelijk opgebouwd zodat ze vertrouwen in het bit leerde krijgen”.

De combinatie kreeg de smaak in het rijden te pakken, maar liep weer tegen een probleem aan. “Waroda was nog steeds dun, en stopte op een gegeven moment helemaal met eten. Ze ging heel hard achteruit, maar niemand kon echt een oorzaak vinden. Na een week sukkelen hebben we haar naar de kliniek in Utrecht gebracht, waar ze een maand gestaan heeft. Onze dierenarts had haar opgegeven, maar dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen. In Utrecht is uitgekomen dat ze de ziekte van Crohn heeft, waarna ze een stuk opknapte van de medicatie”.

Lichtpuntjes

Na de diagnose en de nieuwe medicijnen knapte de merrie goed op, ondertussen is de combinatie grote sprongen vooruit aan het maken in de dressuur. “Ze doet supergoed haar best, we mogen bijna M2 starten. Uiteindelijk is ons doel echt om het Z te behalen, al weet ik niet of dat nog lukt want Waroda is ondertussen al 18 jaar. Maar het is toch voornamelijk ‘lol met je knol’, we doen naast het trainen nog van alles en nog wat. Ze kan springen, freestylen, vrijheidsdressuur en we hebben vorige jaar onze eerste oefencross gereden”.

Soetens had niet verwacht dat ze dit nog met haar merrie kan doen. “Het was een moeilijk tijd, maar ik heb de hoop nooit opgegeven. De kleine lichtpuntjes hebben ervoor gezorgd dat we toch hebben doorgezet. Emotioneel was het wel echt een achtbaan. Als je ziet hoe ik haar kreeg en als je kijkt hoe ze nu is, is het echt een wereld van verschil. Ze heeft onwijs veel plezier in het trainen en ze wil heel graag werken. Ik ben ook echt trots op hoe ze zo veranderd is”, sluit de amazone enthousiast af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

© Caroline de Witte

Simone van Gassen-Boon kocht Rinske (v. Tetse) om haar verloren vertrouwen in de paarden weer terug te krijgen. Ondanks dat de koop van de merrie niet de meest doordachte beslissing was, vullen de amazone en het zwarte paard elkaar tot in de puntjes aan. Ondertussen zijn ze samen zo gegroeid dat niet alleen het vertrouwen terug is, maar dat ook de sportgerichte doelen steeds meer uitgebreid worden.

Voordat Van Gassen-Boon Rinske kocht, had ze een Friese merrie waarmee het niet klikte. “We waren niet echt de juiste match, omdat ze best wel sensibel was en ik zelf na een slechte bevalling heel bang en gespannen was tijdens het rijden”, legt ze uit. “We konden elkaar niet het vertrouwen geven dat we beide nodig hadden. Ze bloeide helemaal op als ze gereden werd door een zekere ruiter, terwijl we niet gelukkig werden als we samen reden. Hierom heb ik besloten om haar te verkopen aan iemand die beter bij haar past”.

Groeien

© Carlijn Goossen

De amazone besloot om opzoek te gaan naar een paard dat haar het vertrouwen weer terug kon geven. “Natuurlijk ging ik weer bewust opzoek naar een Fries, omdat dat al vanaf jongs af aan mijn droom is geweest. Het zijn supermooie paarden, ze zijn sierlijk en hebben daarnaast ook nog eens een superkarakter”, vervolgt ze. Via een advertentie kwam ze terecht bij Rinske. “Gelijk toen ik opstapte voelde het goed, ondanks dat ik heel gespannen was wist ik dat ze niks geks zou gaan doen”.

Er waren nog twintig andere geïnteresseerden in de zwarte merrie, dus Van Gassen-Boon besloot dezelfde dag nog om de koop door te laten gaan. “Ik heb een gokje genomen en ik zag wel waar het schip zou stranden, daar heb ik nog geen moment spijt van gehad. Samen met Rinske heb ik dingen durven ondernemen waarvan ik nooit had gedacht dat ik het kon. Zelf was ze, toen ik haar kocht, ook onervaren en was ze heel onbespierd. Maar stapje voor stapje hebben we elkaar het vertrouwen gegeven om door te gaan en zijn we heel erg gegroeid”.

Overwinning

© AJ Pictures

Nadat de basis onder het zadel goed bevestigd was, maakte de combinatie hun B-debuut. “Inmiddels zijn we online aan het rijden op L-niveau, wat superleuk is omdat we echt zichtbaar sprongen maken. Momenteel zijn we fanatiek aan het oefenen met wijken, omdat Rinske het nog moeilijk vindt om haar achterhand goed te gebruiken. Ook zijn we bezig met het doseren van de galop, zodat ze iets beter gaat verzamelen, en gaan we ons richten op schouderbinnenwaarts zodat we ons niveau omhoog kunnen halen”.

De amazone kijkt positief terug op de afgelopen jaren. “Ik durfde niks meer, als er maar iets bewoog langs de bak schrok ik enorm. Elke keer als we weer een stapje zette, zoals ons eerste buitenritje, voelde als een mega-overwinning. Het was een feest om te durven genieten, de spanning los te laten en om niet meer bang te zijn,” vervolgt ze enthousiast. “Ik denk dat ik altijd wel een beetje spanning zal blijven houden, want het ‘jong en onbezonnen’ is er wel een beetje af.  Maar vergeleken met een aantal jaar geleden ben ik enorm gegroeid. Rinske heeft mij vertrouwen gegeven om er vol voor te gaan, in plaats van de rem erop te houden omdat ik bang ben”.

Droom

Nu het vertrouwen zo sterk is hoopt de amazone de reguliere wedstrijden binnenkort ook weer op te kunnen pakken. “Mijn eerste doel was het B, wat uiteindelijk uitmondde in het L. Nu dit gelukt is hoop ik ooit het Z te bereiken, dat zou toch echt wel een droom zijn. Naast mijn persoonlijke doelen om nog meer vertrouwen te krijgen lijkt het mij geweldig om nog een keer bij Judith Pietersen te mogen trainen en wil ik via Instagram bewijzen dat Friese paarden makkelijk mee kunnen lopen in de sport”.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Caroline de Witte/ Carlijn Goossen

Birth Alarm gallagher

Er breekt een spannende periode aan wanneer uw merrie drachtig is! Toch kunt u uzelf gerust stellen en tijdig voorbereid zijn. Birth Alarm waarschuwt u op het juiste moment zodat de geboorte van het veulen niet onopgemerkt blijft!

Eerste minuten cruciaal

U beleeft spannende tijden wanneer u één of meerdere drachtige merries heeft. Uw merrie heeft behoefte aan een vertrouwde omgeving en rust. Tegelijkertijd wilt u aanwezig zijn bij het veulenen! Wanneer er eventuele complicaties optreden, zijn de eerste minuten cruciaal voor de gezondheid van zowel de merrie als het aanstaande veulen. Echter, is het nog altijd lastig te voorspellen wanneer de bevalling exact gaat plaatsvinden.

Een merrie kan de bevalling uitstellen. Bovendien wordt een geboorte vaak ingezet bij een lange rustperiode, oftewel ’s nachts.

Bijzondere gebeurtenis

Birth Alarm is de ideale oplossing om onder alle omstandigheden tijdig bij het veulen aanwezig te zijn. De geboorte van een veulen blijft tenslotte een bijzondere gebeurtenis. Een mooi voorbeeld van hoe techniek al sinds 1992 het leven van mens en dier veiliger en comfortabeler kan maken.

Hoe werkt Birth Alarm?

Uit onderzoek is gebleken dat de merrie tijdens de persweeën gedurende korte of langere tijd volledig op de flank gaat liggen. In deze totale zijligging kan de merrie de hevige persweeën opvangen en de uitdrijvende kracht bevorderen.

Birth Alarm is gebaseerd op dit fysiologische verschijnsel. Het systeem bestaat uit een zender en een ontvanger. De zender wordt bevestigd aan een antirolsingel die op de schoft van de merrie wordt geplaatst.

Vrijwel zeker een wee

Onder het halster is ook mogelijk, waar de merrie geen hinder van ondervindt. De zender registreert het moment waarop ze in de typische bevallingshouding gaat liggen en geeft na 7,6 seconden alarm. Het is dan namelijk vrijwel zeker dat het om een wee gaat. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat een perswee minimaal 7 seconden duurt.

Website: birthalarm.com/nl/

Acht jaar geleden kwam Franka Vulto terecht bij de schimmelmerrie Eternity (v. Wizzerd WV), waar ze gelijk helemaal weg van was. De papieren van de merrie voldeden aan alle eisen, het uiterlijk klopte perfect en ook het karakter was precies waar de toen 16-jarige amazone naar opzoek was. Ondanks dat het doorrijden moeilijk van start ging, is de combinatie nu volledig aan elkaar gewend en kunnen ze niet meer zonder elkaar.

Vulto kwam de advertentie van de toen 4-jarige merrie online tegen. “In de eerste instantie hadden we een afspraak staan op woensdag, maar helaas werden we gebeld dat we niet meer hoefden te komen omdat ze verkocht was”, blikt de amazone terug. “Toch kregen we een paar dagen later de vraag of we nog interesse hadden, omdat ze toch niet verkocht was. Op dat moment gingen er natuurlijk wel wat belletjes rinkelen, maar het bleek dat ze verkocht was tegen inruil van een andere pony. Op het moment dat het jongere meisje haar pony zou achterlaten en ET zou meenemen, kon ze geen afscheid nemen van de pony waardoor ET is blijven staan. Zo is ze bij mij terecht gekomen”.

Trots

“Eternity voldeed aan al mijn eisen. Ik wilde graag een schimmel, een springpaard tussen de drie en de zeven jaar, en minimaal 1.70M groot”, vervolgt ze. “Toen ik daar kwam was ik ook gelijk weg van haar uitstraling, ze had echt een puppyhoofdje. We lieten haar los in de bak waar op dat moment allemaal waterplassen lagen, en het enige wat ze deed was de hele tijd heel hard naar voren komen rennen en dan vol stoppen in de plassen, waardoor wij helemaal onder de modder zaten. Dan draafde ze een stukje weg terwijl ze heel trots keek naar wat ze had gedaan. Zowel haar uiterlijk als haar karakter spraken mij gewoon heel erg aan, ik zag heel veel in haar”.

De merrie was net zadelmak toen ze bij Vulto kwam. “Ze was beleerd, maar ik heb haar zelf doorgereden, wat zeker niet zonder slag en stoot ging. Er zit geen greintje kwaad in Eternity, maar ze is een heel onzeker paard. Vooral onder het zadel had ze heel veel bevestiging van de ruiter nodig. Ik was op dat moment zestien en ze was mijn eerste eigen paard. Ik ben er dan ook ontelbaar keer vanaf gevallen omdat ze helemaal uit haar plaat ging, ze heeft ook best wel veel gesteigerd onder het zadel. Het was niet uit kwade wil, maar ze snapte gewoon niet wat ze moest doen. Ze raakte in paniek omdat ze het heel graag goed wilde doen, wat niet altijd lukte”.

Vertrouwen

“Doorzetten, veel lessen, elkaar goed leren kennen en vooral niet te veel verwachten hebben ons erg geholpen in dit proces. Werken aan de basis en lekker veel buiten werken aan de basis was ook heel fijn”, vervolgt ze. “ET is gewoon een merrie die je goed moet leren kennen, moet vertrouwen en moet weten dat het goed zit. Het heeft echt wel even geduurd, maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen”.

Ondertussen vertrouwt de combinatie elkaar zo goed, dat ze van alles samen doen. “Tuurlijk heeft ze nog wel eens haar momentjes, maar als ze vroeger iets eng vond dan ging ze er vol vandoor en was er geen houden meer aan. Op dit moment stopt ze vaak om te kijken, waardoor ik soms nog wel eens af moet stappen om haar vanaf de grond te begeleiden, maar dat vind ik geen probleem. Ze is echt opgebloeid”.

Droompaard

Vulto kocht de merrie om er springwedstrijden mee te gaan rijden, maar vooralsnog is dat er nog niet van gekomen. “We zijn zeven jaar verder en hebben nog maar één springwedstrijd gereden”, lacht ze. “Niet omdat Eternity het niet kan, want ze spring makkelijk een parcours van 1.30M, maar het komt er gewoon niet van. Ik vind het vooral belangrijk om lekker veelzijdig bezig te zijn. Vooral omdat ik altijd alles met haar gedaan heb en overal mee naartoe genomen heb is ze heel mak en heel braaf geworden. Ze heeft heel veel gezien, weet dat het goed is, ze weet dat ze bang mag zijn en ze weet dat we er met zijn tweeën wel weer doorheen komen”.

“Niet alleen op papier, maar ook fysiek heb ik mijn droompaard gevonden. We matchen heel erg qua karakter en ze is ook heel erg op mij gericht. Als doel zou ik wel heel graag fanatieker willen gaan springen en straks ook de wedstrijden meepakken. Daar waren we al vol voor aan het trainen, maar corona gooide roet in het eten. Ik vind het gewoon belangrijk om veelzijdig bezig te blijven, zo doen we aan dressuur, springen, buitenrijden en vrijheidsdressuur. Wie weet dat ik ooit nog een keer een endurancewedstrijd zou willen rijden, want buitenrijden vindt Eternity het leukste wat er is. Het liefst gaan we zo hard mogelijk”, sluit de amazone enthousiast af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Noël Grannetia Photography

Op papier kan het interessant zijn om bij een fokmerrie zoveel mogelijk predicaten te krijgen. Aan de andere kant is een gezegde: ‘Op een mooi papier kun je niet rijden’.

Toch valt er ook zonder de predicaten wat voor te zeggen om een merrie eerst een poosje uit te brengen in de sport, voordat ze wordt ingezet in de fokkerij. Je komt immers behoorlijk wat van haar te weten zodra je met haar op wedstrijd gaat.

De vraag

Wordt jouw merrie eerst uitgebracht in de sport?

Bekijk stemmen

Laden ... Laden ...

0 64
fries paard

Vandaag leverde de ABFP eindtest voor Bo van ‘t Lansink (Hessel 480 x Maiko 373) 83 punten op. Hiermee is de merrie van Carla Nijdam en Rinus Loman uit Zwiggelte definitief Kroon.

Vreugde en verdriet

Vreugde en verdriet liggen voor de fokkers/eigenaren van Bo dichtbij elkaar. Afgelopen week overleed hun Pleun van ‘t Lansink Model AA (Norbert 444), de oud CK-kampioene die afgelopen juli nog met verve het Modelpredicaat binnenhaalde.

Bo liet onder Ludo van der Weide een prima presentatie zien. ‘Veel schwung en lossigheid in het lijf’, zo luidde de toelichting van de verrichtingsjury. Met een 8 voor draf, houding & balans en impuls verdiende ze een AAA score. Bo is een dochter van Lobke van ‘t Lansink Ster Sport Preferent AAA (Maiko 373) en dat betekent dat Bo een halfzuster is van de dertienjarige Wyp van ‘t Lansink Model Sport Preferent Prestatie AAA (Beart 411), die genomineerd is voor de titel Paard van het Jaar 2020.

De ABFP eindtest 7 kende naast Bo nog vier deelnemende paarden. Klik hier voor de complete uitslag van de ABFP-test.

Bron: Phryso

Foto:

0 2151

Toen Amber Rosenbrand moest stoppen met het verzorgen van haar toenmalige verzorgpony, besloot ze de stap te zetten en een eigen paard te kopen. Na een lange zoektocht kwam ze terecht bij de nu negenjarige merrie Gently, waar de amazone op slag verliefd op werd.

“Toen ik met mijn laatste verzorgpony stopte kwam ik er achter dat ik steeds heel veel liefde en tijd in iets stak, maar het uiteindelijk niet kon afmaken”, begint ze haar verhaal. “Ik besloot om op zoek te gaan naar een paard voor mezelf, zodat ik niet weer afscheid hoefde te nemen. Omdat ik niet zo goed wist wat ik wilde, plaatste ik een advertentie op facebook waar de voormalige eigenaar van Gently op reageerde. De eigenaar vertelde dat Gently eigenlijk niet te koop stond, maar eventueel wel weg mocht als ze een goede match kond vinden”.

Droompaard

Rosenbrand besloot om langs te gaan bij de merrie en werd op slag verliefd. Ondanks dat ze nog wel verder heeft gekeken, was de keuze om Gently te kopen eigenlijk meteen al gemaakt. “Toen ik haar voor het eerst zag, dacht ik dat ze te mooi was om waar te zijn. Ze stond helemaal te shinen op stal. Mijn droompaard stond daar, het was liefde op het eerste gezicht”, blikt de amazone lachend terug. “Ondanks dat ze een hele tijd stil had gestaan, kon ik zo opstappen en wegrijden. Ze vond alles prima en was super aanhankelijk. Daarnaast was ze toen super mensgericht, en dat is nog steeds zo. Als je door de paddock loopt komt Gently altijd naar je toe en als je aan het mesten bent komt ze altijd zo dicht mogelijk bij je staan”.

Wennen

De eerste dagen dag Gently bij Rosenbrand op stal stond, moest de combinatie best even aan elkaar wennen, “Ik wilde haar gelijk oppakken met wat ik normaal ook zou doen, maar ze was best wel kijkerig. Tijdens de eerste keer poetsen schrok ze en kwam ze zo plotseling omhoog dat het zadel er gelijk weer af lag”, blikt Rosenbrand lachend terug. “Maar nu is ze op terein wat ze kent super bomproof. Je kan alles met haar doen en ze vindt alles wel goed”.

Tegenslag

Toch ging niet alles zonder tegenslagen. “Eén van de eerste keren dat we naar buiten gingen en we een grote groep ruiters tegenkwamen, was Gently gelijk in paniek. Dan was ze niet meer zichzelf. Ze wilde me er niet met opzet afgooien maar ze had echt een waas voor haar ogen en stond recht overeind. We hebben toen veel vanaf de grond gewerkt, ik wilde dat ze zich volledig kan focussen op mij in plaats van op de omgeving. Daarnaast hebben we veel gewandeld en zijn we met stalgenootjes op pad geweest zodat Gently en ik elkaar beter leerden kennen. Dat heeft heel erg geholpen, als er nu iets gebeurt spring ik er af. Zodra ze mij ziet is het gelijk klaar, zelfs als we alleen zijn. Het gaat nu echt super goed”.

Online dagboek

Niet alleen Rosenbrand zelf is weg van haar pony. Op instagram laat ze ruim veertigduizend volgers meegenieten van haar paardenleven. “Ik ben het account destijds gestart met mijn verzorgpony, als een soort online dagboek. Dat was in de beginfase dat de combinatie van paarden en Instagram een beetje populair begon te worden, zo is ook mijn account heel hard gaan groeien. Daarnaast werden mensen nieuwsgierig op het moment dat ik mijn eerste eigen paard kocht”.

De amazone wil haar volgers laten zien dat niet alles is zoals het lijkt. “Op Instagram zie je vaak het perfecte plaatje en perfecte rijfoto’s. Natuurlijk doe ik ook wel eens een fotoshoot met mooie jurken en matchende setjes, maar ik vind het ook belangrijk om mijn dagelijkse dingen te laten zien. Gewoon de normale klusjes en zelfs de mindere momenten deel ik met mijn volgers”.

Doel

De komende tijd wil de combinatie zich meer focussen op het bitloos rijden. “We zien wel waar we komen en we doen gewoon wat we doen. Stiekem lijkt het mij heel gaaf om bitloos door de duinen of bossen te rijden. Dat oefenen we nu wel in de bak, maar op buitenrit is dit wel een dingetje omdat ze nog steeds niet helemaal gewend is aan grote groepen. We gaan er hard mee aan de slag, het lijkt me uiteindelijk heel mooi om dit doel te bereiken”, sluit ze enthousiast af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Sanne van Dee (Equishoots) & Alina Nieman (Alina Nieman photography)

Grace of Rose
Lotje Schoots - Grace of Rose Jumping Amsterdam 2020 © DigiShots

Lotje Schoots heeft haar Lichte Tour-merrie Grace of Rose (v Jazz) verkocht. De 9-jarige merrie is vrijdagochtend verhuisd naar de stallen van Andreas Helgstrand. “Verkoop zat er altijd al een beetje in”, vertelt Schoots. “Grace is een hele fijne merrie, zo makkelijk te rijden. Ze had nu de goede leeftijd en ze doet alle oefeningen heel makkelijk, dan is dit het moment.”

De amazone had de vosmerrie vijf jaar onder het zadel. “Ze kwam hier om haar klaar te maken voor de IBOP, maar we besloten al snel om haar van de fokker, de familie Bruins, te kopen. Ik was meteen heel gek van die merrie.”

Niet makkelijk

Maandag werd Grace of Rose of Rose goedgekeurd, vrijdagochtend werd ze opgehaald. “Ondanks dat de verkoop een zakelijke afspraak is, is het natuurlijk echt niet makkelijk. Het belangrijkste is dat ze goed terecht komt en Helgstrand heeft natuurlijk alleen heel serieuze klanten, dus ik ben ervan overtuigd dat dat wel goed zit. Het zou leuk zijn als we haar terugzien in de sport, maar het kan natuurlijk ook dat ze voor de fokkerij wordt ingezet. Hoe vervelend de verkoop van een paard ook is, het blijft een deel van mijn werk, een paard van jongs af aan opleiden en verkopen. Je weet dat het eraan zit te komen, dan kan het maar beter snel gaan.”

HC Groenraven

Deze week werd bekend dat Schoots en haar partner Patrick Berends HC Groenraven hebben overgenomen. Ze verhuizen op 11 december vanaf hun huidige locatie. “We zouden hier eigenlijk in maart gaan bouwen, maar nu komt ons bedrijf te koop. Er is veel animo voor, dus ik verwacht dat dat snel zal gaan. HC Groenraven in Houten vonden we altijd al een prachtige locatie dus de kans om het te kopen hebben we met beide handen aangegrepen. Maar er gebeurt inderdaad nu een hoop.”

Qua topsport focust Schoots zich nu op haar Grand-Prix-paard Equitop Favorit (v Jazz). “Die zit nog lang niet aan zijn top,” vertelt ze. “Daarnaast heb ik nog een paar fijne jonge paarden waaronder een 7-jarige Painted Black, een 5-jarige Expression en een 4-jarige Ferguson. Het doel was om een aantal kwaliteitsvolle jonge paarden aan te kopen en op te leiden en dat is goed gelukt.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via hoefslag@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer