Tags Posts tagged with "Lichte Tour"

Lichte Tour

Minke van der Linden - © DigiShots

Minke van der Linden maakte haar Prix St. Georges debuut met haar Edmar D (v. Jazz) in Beers. De combinatie kreeg 67,6% voor hun proef. “Het is wel iets magisch met die lange jas. Ik was al een week zenuwachtig maar toen ik erop stapte voelde het meteen al heel goed.”

Slipjas

Van der Linden vertelt enthousiast “Ik had heel fijn gereden maar ik kon de punten niet echt inschatten. Ik dacht het zou wel genoeg moeten zijn voor 60%. Hanneke (Ariens, red.) mijn goede vriendin en trainster zei dit was wel echt goed, dit moet wel 66/67% zijn. Nou, ze had gelijk.” Het waaide hard in Beers waardoor de nieuwe slipjas ook ging bewegen. “Dat was best wel spannend voor hem. Thuis hebben we een keer met de slipjas gereden maar toen was het windstil. Ik had in de proef echt het gevoel dat ik er goed aan kon rijden. De proef wist ik naar mijn eigen hand te zetten.”

Nette proef

“De uitgestrekte draf deed hij heel netjes, daar kregen we bij één jury een 8,5 voor. Ook was ik heel tevreden over de linker pirouette. Het was een proef zonder hoge uitschieters maar een rit waarin alles heel lekker liep. Ik had echt het gevoel dat het een beetje vanzelf ging” aldus de amazone. Ook de juryleden waren gecharmeerd en schreven ‘hele leuke combinatie en hele nette proef’. Ze zaten dicht bij elkaar met de punten. “Ik vond het extra leuk dat beide juryleden het een goede proef vonden. Dat is toch een heel fijn gevoel.”

Logische lijnen

De laatste wedstrijd voor de combinatie was een week voor de uitbraak van het Corona virus. Toen scoorden ze twee maal ruim 65% in het ZZ-Zwaar. “Na die wedstrijd dacht ik er wel aan ons op te geven voor de Lichte Tour. Toen brak het Corona virus uit en hebben we thuis door geoefend. Nu was deze wedstrijd er en dacht ik, we wagen het er maar eens op. Het is wel iets magisch om die met lange jas te rijden. Ik vind de PSG een hele fijne proef met logische lijnen, het staat als een huis.”

Zelf opgeleid

Het paard Edmar D is in eigendom van Van der Linden en haar vader. “We hebben hem als vijfjarige gekocht en zijn in de L2 begonnen. Ik heb hem zelf opgeleid naar dit niveau en we lessen bij Hanneke. Ze kent me heel goed en weet hoe ze me het beste moet motiveren. We zijn een goed team met zijn drieën” vertelt van der Linden.

Vertrouwen

Het volgende doel wordt de Intermediaire I. De amazone vertelt “We gaan door starten in de Lichte Tour. Maar dit was al best een mijlpaal en de Grand Prix is maar voor weinig mensen weggelegd. Een week voor de wedstrijd was ik al heel zenuwachtig en dacht ik, waar ben ik aan begonnen. Toen ik zondag opstapte voelde het meteen al heel goed. Ik had meteen vertrouwen in Ed en hij heeft het waargemaakt.”

Tekst: Michelle Klutman

Foto: Digishots

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

0 7644
Yomini Pitambergsingh en Hutopia STH

Yomini Pitambersingh (26) reed als jong meisje bij de pony’s in het Z1, totdat ze op veertienjarige leeftijd helemaal stopte met rijden. Een jaar geleden begon het toch weer te kriebelen en kocht ze weer een paard. Na ruim een half jaar wedstrijden heeft ze sinds afgelopen weekend twee paarden geklasseerd in de Prix St. Georges.

Verliefd

“Twee jaar geleden ben ik moeder geworden en kochten mijn vriend en ik een nieuw huis. Bij dat huis zaten twee stallen. Toen begon het weer te kriebelen en ik dacht ik koop een paard voor in de tuin en waarmee ik lekker buiten kan rijden. Vroeger was ik één van de eerste lesklanten van Yessin Rahmouni, hij was toen iets van 18 jaar. Mijn moeder is sinds die tijd zijn boekhoudster, zodoende dat het contact er nog was. Ik vroeg aan Yessin of ik een keer op één van zijn paarden mocht rijden om te kijken of ik het nog kon. Daar werd ik op zijn beste paarden gezet, waardoor ik weer helemaal verliefd werd en heel graag dressuur wilde rijden”, vertelt Yomini.

Van Krack STH

“Via een klant van Yessin  kocht ik toen een merrie Hutopia STH, een nakomeling van Rousseau. Ze liep M, maar kon verder nog niks. Zo’n drie kwart jaar geleden zijn we met wedstrijden begonnen en we zijn echt door de klasses heen gevlogen. Voor de Coronacrisis liep ze ZZ-Licht met 70%. Toen we weer weg mochten ben ik ZZ-Zwaar gestart en haalden we direct al twee keer 67%. Eigenlijk dacht ik dat zij nooit Lichte Tour zou kunnen lopen. Yessin vroeg me toen of ik niet met Van Krack STH aan de gang wilde. Hij is achttien jaar en heeft met Yessin en met Nicky Schneider Lichte Tour gelopen. Ik heb hem toen gekocht.”

Trots

“Ondertussen had mijn merrie de punten voor de Lichte Tour binnen. Zaterdag heb ik haar in Velsen voor het eerst in de Prix St. Georges gestart.  We hadden wel fouten, maar toch nog 61%. Ik was echt zo enorm trots. Tegelijkertijd besefte ik dat ik Van Krack nu ook direct Prix mocht starten. Ik heb hem toen voor de zondag bijgeschreven, ook al vormden we pas drie weken een combinatie. Ik moest tegen Yessin rijden, wat ik heel bijzonder vond. We haalden de hoogste score van de Lichte Tour met 68,5%. Dat is natuurlijk wel Yessin zijn verdienste, maar ik ben echt super blij. Nu heb ik ineens twee paarden in de Lichte Tour.”

Wist niks

“Ik ben op mijn veertiende gestopt en wist helemaal niks over het management van een paard. Mijn moeder regelde vroeger alles. Ik heb eerst een jaar bij Yessin op stal gestaan, voordat ik mijn paard mee naar huis nam. Hij hielp en helpt me nog steeds met alles, waar ik heel dankbaar voor ben. Hij zegt ook dat het niet normaal snel is gegaan allemaal.”

Pensioen in de tuin

“Natuurlijk zou ik ook graag Grand Prix willen rijden, maar niet met Van Krack. Van hem leer ik nu enorm veel, wat ik ook weer toe kan passen op mijn merrie. Ik wil graag wat mooie wedstrijden in de Lichte Tour met hem rijden en misschien internationaal een keer weg. Daarna mag hij van zijn pensioen genieten in onze tuin. Ik heb er weer enorm veel zin en ben echt super fanatiek. Ik had nooit gedacht dat het zo zou lopen”, besluit ze blij.

Bron: De Hoefslag

Carola Kullik-Paauwe en Exposition Boy - © Digishots

Carola Kulik-Paauwe reed haar Exposition Boy (v. Spielberg) naar 71,103% tijdens het meetmoment in Nispen. De combinatie reed de Prix St. Georges proef.

Harmonieus

Vorige week maakten de combinatie hun debuut in de Subtop. “We kregen toen 72,5% van de juryleden en hadden nog een fout in de keertwending. Tijdens de proef gingen de schouderbinnenwaarts, uitgestrekte stap en serie om de drie heel goed. Daarvoor kregen we allemaal achten of hoger. Vorige week kregen we een tien voor de uitgestrekte galop, dat was nu een 7,5. Dat verschilt per proef natuurlijk. Exposition Boy heeft drie hele goede basisgangen. Het beeld is heel harmonieus en hij heeft de oortjes erop. Zijn silhouet is heel chique wat het plaatje echt afmaakt” vertelt de amazone.

Once in a lifetime

Kulik-Paauwe kocht de hengst als 2,5 jarige samen met familie van de Bosch. Ze hadden hem samen tot zijn vijfde in hun bezit. De hengst werd verkocht naar Polen en verhuisde naar de stallen van Beatriz Ferrer-Salat in Spanje. De stalamazone leidde de hengst verder op. “Hij staat sinds een paar maanden weer bij mij op stal. De eigenaresse wilde graag dat ik hem weer ging rijden. Mijn man heeft hem opgehaald in Barcelona. Exposition Boy is voor mij altijd heel bijzonder geweest. Echt een once in a lifetime horse. Ik vond het heel erg toen hij weg ging en nu ben ik heel blij dat hij er weer is” vertelt Kulik-Paauwe.

Imponerend paard

De hengst komt eventueel te koop in de toekomst. “De eigenaresse wilt heel graag dat hij op concours gaat. We gaan nu eerst nog een paar keer Lichte Tour starten. Als het mogelijk is zouden we ook graag internationaal op pad gaan. Thuis trainen we rustig verder voor de piaffe, passage en de eners” aldus de amazone. De juryleden waren ook onder de indruk en schreven ‘imponerend paard, goed voorgesteld en goede proef’.

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Digishots

0 3258
Melissa Janssen en Dreamy Boy. Foto: Bertha Willms

Lichte Tour-amazone Melissa Janssen maakt binnenkort de overstap van de reguliere dressuur naar de paradressuur. Dit maakte ze vrijdag bekend via een video op het YouTube kanaal Drafgekeurd.

Tijd nodig

Eigenlijk speelt haar handicap al jaren een rol in het leven van de amazone. Toch besloot ze het nu pas op deze manier naar buiten te brengen. Ze vertelt: “Ik had daar gewoon even tijd voor nodig. Ik ben de ene dag stijver dan de andere dag, maar je ziet het altijd wel. Mensen zien me natuurlijk ook lopen op stal en op andere stallen waar ik les geef. Aan het begin wil je het niet zeggen, maar je komt er op een gegeven moment niet meer onderuit. Je kan niet iedere dag zeggen dat je van te trap bent gevallen.”

Hoe hoger hoe zwakker

Al haar hele leven had Janssen minder spierkracht in haar linkerbeen dan in haar rechterbeen. Omdat ze zelf rechts was, zocht ze daar niet zoveel achter. Tot de kracht in haar linkerbeen sinds ongeveer drie jaar alsmaar minder werd. “Naarmate je hoger gaat rijden zou toch ook je conditie beter moeten worden”, stelt ze. “Je zou je fitter en gezonder moeten voelen. Maar hoe hoger ik kwam, hoe zwakker ik me ging voelen. Uiteindelijk moest ik ook echt met hulpmiddelen gaan rijden, zoals een zweepje en meer stemgebruik. Thuis kon dat, maar op wedstrijd niet.”

Onderzoeken

“Ik gooide de handdoek niet in de ring, want ik had veel te veel plezier in het rijden van wedstrijden. Maar het werd na een tijdje zo’n groot verschil tussen met en zonder hulpmiddelen rijden, dat ik besloot niet meer te starten”, licht Janssen toe. Ondertussen waren er onderzoeken gestart naar de reden waarom de amazone last had van krachtverlies, tintelingen, coördinatieproblemen, vermoeidheid en een klapvoet. “Na veel onderzoeken bleek dat ik axonale schade en een klapvoet heb, die veroorzaakt worden doordat ik de spierziekte CIAP heb. Normaal gesproken komt deze ziekte vooral bij ouderen voor, maar ik ben één van de weinige jongeren die het heeft.”

Goede hulp

Die diagnose kwam toch wel als een klap. Zeker omdat de ziekte progressief is, en dus niet geneesbaar. “Ze kunnen niet echt zeggen hoe het bij mij gaat verlopen. Sommigen lopen op krukken, sommigen zitten in een rolstoel maar anderen lopen gewoon nog. Ik heb fysiotherapie en bijpassende medicatie zoals ontstekingsremmers, maar dat is alles wat ze kunnen doen.” Ze zag haar paardendroom in duigen vallen. “Dan heb je twee hele goede paarden staan, en dan kom je er niet op de reguliere manier. Zodoende kwam ik bij Joyce Heuitink terecht, zij kan me daar goed bij helpen. Daar ben ik heel erg dankbaar voor.”

Gouden karakter

Onder andere door aanmoedigingen van Heuitink, besloot de Limburgse zich te laten beoordelen voor een Grade. Door het Coronavirus is de procedure iets vertraagd, maar haar medisch dossier ligt klaar. Janssen heeft het geluk dat haar twee paarden ook geschikt zijn voor de parasport. Ze vertelt daarover: “Mijn paard Dreamy Boy (v. Donnerhall) heb ik 14 jaar geleden als veulen van mijn oma gekregen. Ik heb hem zelf zadelmak gemaakt en van de B naar de Inter II opgeleid. Hij heeft echt een gouden karakter en doet aan alles mee wat ik me maar bedenk. Hij heeft echt mijn meisjesdromen waargemaakt!”

Tweede troef

Melissa Janssen en Bailando. Foto: Bertha Willms

Nog niet zo lang geleden kocht ze er ook een tweede paard bij. De toen 2-jarige Bailando (v. Bretton Woods) sprak haar gelijk aan. “Ik wilde wel weer een onbeleerd paard hebben zodat ik hem naar mijn eigen hand kon zetten. Vorig jaar eind zomer heb ik hem met behulp van mijn oom ingereden. Hij was zó lief! Helaas kreeg hij in de herfst een klein ongelukje waardoor hij een tijdje moest revalideren. In verband met mijn gezondheid leek het me beter om er in de lente weer op te stappen, wanneer hij minder fris was. Nu zijn we weer lekker aan het opbouwen. Ik mag mijzelf gelukkig prijzen met twee van deze lieve paarden”, klinkt ze trots.

Go Social Familie

Haar transformatie van Lichte Tour-amazone tot para-amazone deelt Janssen via YouTube en Instagram onder de naam Dressage By Me. “Ik had Floor Schoenmakers van Go Social al wel voorbij zien komen. Ik was al wat met Social Media bezig en heb haar gevraagd of ze wat tips kon geven. Ik had op Facebook namelijk 5000 vrienden, en zat dus vol. Toen ik dat aan haar vroeg, vroeg zij of ik het niet leuk vond om bij de Go Social Creators te komen. Vijf dagen later was ik bij Anky van Grunsven voor de eerste bijeenkomst met de groep. Ik kon laten zien wie ik was en waar ik voor stond, dat was heel leuk. Vanaf daar raakten we aan de praat over mijn handicap en zo kwamen we ook bij deze ‘coming-out video’.”

Leuke uitdaging

Of ze zich nu doelen heeft gesteld voor in de parasport? “Oh ja!”, antwoordt ze volmondig. “Als ik geen doelen stel, dan leef ik niet. We komen waarschijnlijk in Grade V terecht, daar gaan we voor nu vanuit. Dat is vergelijkbaar met Lichte Tour, dus dat is een leuke uitdaging voor mij. Dan wil ik nationaal ook de scores halen om internationaal te mogen rijden. Dat was natuurlijk ook al mijn droom in de reguliere sport. Ook wil ik nog wel eens regulier blijven starten, maar mijn focus gaat vooral liggen bij de parasport. Het is wel echt mijn droom om voor Nederland uit te mogen komen en daar misschien wel hele mooie wedstrijden mee te pakken, met mijn eigen opgeleide veulentje. Dat zou echt geweldig zijn!”, sluit ze gemotiveerd af.

Bekijk hieronder de ‘coming out video’ van Melissa Janssen samen met Glasten Krapels.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Bertha Willms

0 1265
Corinda Luttjeboer
© EquineShot - Corinda Luttjeboer - Endyrava DC

Corinda Luttjeboer reed vandaag de hoogste dagscore bij elkaar tijdens het Subtop meetmoment in Nunspeet. Ze reed haar Endyrava DC (v. Lord Leatherdale) naar 65,44%. De combinatie reed de Intermediaire I proef.

Meetmoment

Luttjeboer vertelt “Het was de eerste keer dat ik mee deed aan een meetmoment en ook voor het eerst weer outdoor.” Ze kon merken dat haar Endyrava DC weer in het ritme moest komen. “Het was weer even wennen. Thuis rijd ik niet zo vaak de proeven door en dat kon ik wel merken vandaag. We hadden een fout in het zig-zag appuyement maar er waren ook veel goede dingen. De pirouettes gingen heel fijn waardoor de score weer wat omhoog ging. Voor de series kregen we gemiddeld een acht. Er zaten nog wel een paar kleine stomme foutjes in de proef. Ik begon heel goed met zevens en achten maar liet daarna zelf wat steekjes vallen” aldus de amazone.

Talentvol

De juryleden waren positief over de combinatie en schreven ‘netjes voorgesteld, jammer van de foutjes en fijn gereden’. Luttjeboer vertelt “Naast Endy was het ook de eerste keer een meetmoment voor de zesjarige JumJum DC (v. Elcapone).” De amazone kreeg voor haar M1 proef 196,5 punten. Ze vertelt enthousiast “JumJum is een heel talentvol paard en dit was zijn derde wedstrijd. Hij ging heel groot draven waardoor ik de hoeken niet mooi in kon rijden. Ik ben er wel heel tevreden over maar het is nog wel even wennen met hem.” De juryleden schreven ‘netjes opgelost, erg goed paard met veel vermogen en veel toekomst mogelijkheden’.

Leerzame dag

“Het was wel ideaal voor JumJum om Endy ook mee te nemen. Hij vindt het allemaal nog wel spannend op de wagen. Endy is de rust zelve en een heel goed paard om naast hem neer te zetten. Het was een hele leerzame dag voor hem en Endy kon weer even inkomen” aldus Luttjeboer. Over de organisatie van het meetmoment vertelt ze “Het was heel netjes geregeld. Er werd duidelijk afstand gehouden van elkaar zoals de regels beschrijven. Het geeft wel een andere sfeer, ook voor de organisatie. Ik hoop dat we snel weer op een echte wedstrijd mogen rijden.”

Kwaliteit

Luttjeboer laat voorlopig haar zesjarige JumJum wat meer ringervaring opdoen. Ze vertelt “De punten kunnen dan ook omhoog, hij heeft veel kwaliteit. Met Endy ga ik thuis de proeven oefenen. Hij kan ook makkelijk de lucht in qua score. We moeten wat meer ritme op doen en daar weer verder in groeien.”

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: EquineShot

De ‘gouden hengst’ Bosco is niet alleen heel populair op social media. Hij heeft inmiddels ook steeds meer fans die een veulen van hem willen. Logisch, want iederéén wil een paard met zo’n mooi kleurtje, lief koppie en klasse bewegingen! We vragen even aan zijn amazone Esmee van Gijtenbeek hoe het met Bosco gaat.

Informatie over dekken met Bosco

“Het is heel erg goed met Bosco. Nadat we eind januari ons ZZ-Licht debuut gemaakt hadden, wilde ik heel graag door naar het ZZ-Zwaar, daar was hij namelijk eigenlijk wel al klaar voor. Die eerste wedstrijd was een test om te zien hoe hij zich zou gedragen op vreemd terrein en hoe lang je moet losrijden, en zo. Dat soort dingen weten we helemaal niet over hem, omdat hij met zijn bijna zeven jaar nog zo onervaren is. Nou, het is wel bekend hoe ons debuut verliep; hij werd eerste en tweede met twee dikke winstpunten!”

Voorbeeldig in de ring

Esmee was super tevreden over ‘haar’ gouden beauty. “Bosco was wat jolig, maar dat mag als je zo jong bent en hengst. Afgezien van dat hij een paar keer hinnikte naar een aantrekkelijke merrie (:)), gedroeg hij zich voorbeeldig. Eenmaal in de ring lette hij perfect op mij. Hij is zo koel in z’n hoofd als wat, en helemaal niet schrikkerig of zo, hoewel er rondom de baan best veel te zien was.”

Wedstrijdmentaliteit

“Hij heeft een super karakter en mentaliteit: toen ik er eenmaal op zat gedroeg hij zich perfect. En in de baan was hij helemáál fijn! Vooral de tweede proef ging heel goed; ik kreeg het gevoel dat hij wel 70% kan lopen.” Volgens de amazone zou het een kwestie van kilometers maken zijn na deze eerste wedstrijd. “Het is zaak om te werken aan een stukje bevestiging en stabiliteit, waarbij ook de afwerking aandacht krijgt.”

Rustig doortrainen

Dat ‘kilometers maken’ kwam er niet van, in verband met het coronavirus. Wedstrijden rijden was er vanaf begin maart niet meer bij. Omdat het met Bosco hard genoeg was gegaan de ruim vier maanden dat ik hem reed, was dat voor hem niet zo erg. We kunnen nu rustig doorwerken. Ik rijd hem bijna elke dag. Als het mooi weer is, en dat is het nu vaak, train ik hem het liefst buiten; we hebben een hele mooie buitenbaan, en dan heeft hij het helemaal naar zijn zin, en ik ook!”

Ontspanning

Verder heeft Bosco ook gewoon lekker tijd voor ontspanning. “Hij komt aan de longe, we grazen met hem … lekker relaxed. En hij loopt los in de paddock. Dan gaat hij lekker tekeer, en laat hij zien hoeveel souplesse hij heeft. Dan bokt en steigert hij er op los, haha. Gelukkig doet hij dat niet als hij een zadel op heeft!”

Lichte Tour-oefeningen

Inmiddels worden Bosco en Esmee wel een beetje ongeduldig. “Het duurt nu wel lang genoeg hè, dat ruiters niet kunnen starten … al ziet het er nu wel naar uit dat binnen afzienbare tijd weer kleine wedstrijden georganiseerd gaan worden. Bosco is klaar voor een stapje hoger: het ZZ-Zwaar. En we zijn al een beetje bezig met de oefeningen die in de Lichte Tour gevraagd worden, zoals wissels om de drie en vier galopsprongen, en halve pirouettes. Dat gaat hem goed af, dus ik heb er heel veel zin in om hem weer in de ring voor te stellen!”

Palomino

Dit seizoen wordt Bosco aangeboden voor de dekdienst middels diepvriessperma. Veulens van Bosco kunnen bij elk stamboek worden ingeschreven. Als je een merrie met de vosfactor met Bosco dekt, is de kans op een palomino veulen vijftig procent. Heb je een zwarte merrie of een merrie zonder vosfactor, dan is de kans op een andere bijzondere kleur, zoals valk of smokey black, ook vijftig procent.

Passende match

Wordt het geen nakomeling met een opvallend kleurtje, dan heb je nog altijd sowieso een fijn sportpaard. Bosco kan het karakter, de rijdbaarheid en de instelling verbeteren en past het beste bij merries met een sterke bovenlijn die iets opwaarts gebouwd zijn.

 

Informatie over dekken met Bosco

 

Bosco heeft ook een eigen Facebook-fanclub. Like je hem?

Foto: Sanne van der Meer

Esther van der Vegt en Evera.

Het fokken van sportpaarden is een gedeelde hobby van Esther van der Vegt en haar ouders. Samen fokten ze de inmiddels 11-jarige merrie Evera (v. Sir Oldenburg), die de amazone zelf opleidde tot nu de Lichte Tour. “Dat was totaal onverwacht, maar ze leert elke keer weer wat nieuws.”

Eerste merrieveulen

“Mijn ouders en ik fokken elk jaar een veulentje”, vertelt Van der Vegt. “We zijn begonnen met mijn eerste sportpaard. Het eerste veulen dat we kregen, was gelijk Evera, het paard waar ik nu Lichte Tour mee rijd. In eerste instantie hebben we haar alleen maar gehouden omdat ze het eerste merrieveulen was. Toentertijd was ik vooral van de jonge paarden; het zadelmak maken en het aanrijden.”

Langer dan de bedoeling

Toen ze begon met het rijden van Evera, was Van der Vegt nog niet gelijk onder de indruk. “Ik vond haar toen helemaal niet zo geweldig. Ze was een klein beetje propperig en ook altijd een beetje te dik”, klinkt het lachend. “Toen kwam ik met haar aan het rijden en ze pakte alles zo goed op. Ze is heel werkwillig. Dan vroeg ik een keer een wisseltje of een pasje wijken, en tsja, over de uitvoering kan je discussiëren maar ze deed het allemaal. Daardoor is ze ook veel langer in de sport gebleven dan de bedoeling was. Het was eigenlijk de bedoeling dat ze fokmerrie zou worden op het moment dat ze het ster- en sportpredicaat op zak had. Toch leerde ze elke keer wat nieuws en pakte ze dat steeds zo goed op. Nu zijn we bezig met de piaffe, passage en de wissels om de pas.”

Overtuigd van kwaliteit

Dat Evera een zelfgefokt paard is, maakt het voor Van der Vegt wel extra speciaal om haar nu op dit niveau uit te brengen. Ze vertelt: “Mijn opa heeft destijds haar moeder gekocht. Qua predikaten zit daar helemaal niet zo veel achter, maar ik ben overtuigd van haar kwaliteit. Samen met mijn ouders probeer ik daar nu een lijn uit op te bouwen. Evera is nu ster, sport én Lichte Tour. Haar zusje Jevera loopt nu onder Bart Veeze. Zij behaalden vorig jaar een negende plaats in de Pavo Cup. Op dit moment hebben we ook nog een halfzusje van Evera die zadelmak gemaakt wordt. Daar heb ik best hoge verwachtingen van, maar ze is nu drie. Er moet dus nog van alles mee gebeuren voordat we daar wat over kunnen zeggen. Als zij straks ook het sterpredicaat behaalt wordt onze fokmerrie preferent op haar nakomelingen. Dat zou natuurlijk een hele mooie mijlpaal zijn voor ons.”

Als een bommetje

Over haar merrie vertelt de amazone: “Het is een heel lief, maar ook wel heel sensibel paard. Ze zal nooit gemeen doen, bokken of steigeren, maar ze is wel een echte binnenvetter. Daardoor kan ze heel veel spanning opbouwen. Soms kom ik uit de proef en denk ik echt dat het een drama was. Dan voelt ze als een bommetje onder mij, dat rijdt niet zo lekker. Maar voor het oog ziet het er dan nog best goed uit. Als ze eenmaal ontspannen loopt, dan loopt ze haar beste proeven. Maar dan moet natuurlijk wel alles bij elkaar komen. Ze beweegt wel bovengemiddeld, maar niet heel spectaculair. Ze is vooral heel erg functioneel”, stelt ze. “Tot volgend jaar rijd ik nog met haar in de sport en volgende zomer mag ze bij de hengst als het gaat lukken. Tot die tijd gaan we natuurlijk wel kijken wat er in zit!”

Uitviegelieren

Wanneer Evera straks wordt ingezet als fokmerrie, hoeft Van der Vegt niet stil te zitten. “Er staat nog genoeg nieuws voor de toekomst”, klinkt ze enthousiast. “Het is een ontzettend fijne merrie, maar je moet ook wel kijken naar je eigen capaciteiten en mogelijkheden. Ik werk ook nog op het Zone College Paard als docent Bedrijfskunde, dus ik doe het rijden en de fokkerij er allemaal omheen. Dan moet je je wel afvragen of het reëel is om op zo’n niveau te blijven rijden. Het is namelijk nu af en toe al wel zoeken en uitviegelieren hoe ik dat het beste kan doen. Ik doe het uiteindelijk ook gewoon voor de lol, dus dit was gewoon heel mooi meegenomen.” Wel hoopt ze de 3-jarige merrie die net zadelmak is weer naar het Z en misschien wel weer hoger te rijden.

Mooie combinatie

De combinatie van haar werk in het paardenonderwijs en het zelf rijden bevalt Van der Vegt erg goed. “Net als mijn studenten, zij vinden het ook heel erg leuk dat ik op een hoger niveau actief ben in de sector, vooral omdat ik hun economiedocent ben”, lacht ze. “Zelf heb ik hippische bedrijfskunde gestudeerd en ben ik via een omweg in het onderwijs beland. Op het Zone College in Almelo en Zwolle geef ik les bij de opleidingen paardenhouderij, paardensport en hoefsmid. Ik heb dus ook nog wel een baan in de hippische sector. Ik voel me dan ook gezegend dat ik deze kans heb gekregen, het is een hele mooie combinatie. Voor mij is het heel erg leuk om met een team van ervaringsdeskundigen de studenten wegwijs te maken in de hippische sector”, besluit ze gedreven.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto:

0 1077
Rixt Feenstra en Fox Bij-S

Rixt Feenstra bereidde zich vorig jaar met haar merrie Fox Bij-S (v.Jazz) voor op een overstap naar de Lichte Tour. Een val van Fox in de wei veroorzaakte een flinke blessure en zette de combinatie aan de kant.

Pony

Het pad dat Feenstra en Fox doorlopen hebben is een bijzonder verhaal. “Toen ik 16 was verkocht ik mijn toenmalige Z2-pony, Jasmijn”, vertelt Feenstra. “Jan Smelt zocht een goede sportpony voor zijn zoon Stefan en wilde haar kopen, maar ze bleek röntgenologisch niet in orde te zijn. Toch had Jan veel zin om met haar aan de slag te gaan, dus hebben we een constructie bedacht waarbij Stefan de pony zou gaan rijden en ik haar terug zou nemen als ze niet in orde was. Uiteindelijk heb ik met Jasmijn nog een veulen gefokt, Majos Cannon, die nog steeds internationaal goed meedoet en ook een EK heeft gelopen.”

Geweldige kans

De amazone ging vaak naar haar pony kijken. Ook toen Jasmijn alweer elders stond hielden Smelt en Feenstra contact. “Op een gegeven moment waren we allebei op zoek naar een paard. We stuurden heel wat filmpjes over en weer. Met het paard wat ik toen kocht ben ik helaas opgelicht. Jan vond dat zo ontzettend sneu voor mij, dat hij in overleg met mijn instructrice Katja Gevers besloot zijn driejarige Jazz-merrie Fox ter beschikking te stellen. Hij schonk mij de helft van Fox maar stelde drie voorwaarden: 1. Dat ik heel veel plezier met haar zou hebben, 2. Dat ik er een veulen mee zou fokken die van ons samen zou zijn, 3. Alle lusten maar ook alle lasten waren voor mij. Een geweldige kans, waarvoor ik Jan nog steeds iedere dag dankbaar ben.”

Plezier

Fox en Feenstra bleken een fantastische match te zijn. “Ik heb heel veel succes met haar gehad. We zijn in het ZZ-Licht derde geworden op de Brabantse Kampioenschappen, maar ook op jonge paardenwedstrijden heeft Fox regelmatig in de finale gelopen. Met mij als amateur erop, ik denk dat een prof er meer uit had kunnen halen, maar wij hadden wel plezier. Ik had er nooit aan durven denken om een keer met lange jas te rijden, maar het kwam steeds meer in zicht. Fox sprong al vijf eners en we waren begonnen aan de piaffe. Natuurlijk moest alles nog beter, maar alles wat we samen deden ging met plezier. Trainen met Fox was het gouden randje van mijn dag.”

Groot cadeau

Inmiddels heeft Feenstra ook Fox’ dochter Lovinde Bij-S onder het zadel. “Ik kom het karakter van Fox weer tegen. In het begin moet je haar een beetje voor je winnen en je krijgt het niet cadeau, maar als je dat eenmaal voor elkaar hebt gaan ze voor je door het vuur. Ze heeft er altijd zin in, wil werken en is slim. Zij en Fox zijn wel heel scherp, maar leren heel makkelijk nieuwe dingen aan. Fox’ veulens zijn dapper, vinden het leuk om aandacht te krijgen en te mogen werken. Ik heb nu zoveel plezier in het rijden van haar dochter, het is een groot cadeau dat zij er is. Het zal even duren voordat ze weer op niveau is, maar dat maakt me helemaal niet uit.”

Vreugdesprong

In oktober ging Feenstra met Fox op wedstrijd om de laatste punten voor de Lichte Tour binnen proberen te halen. Ze wonnen de ZZ-Zwaar rubriek. “Het was mooi weer, dus ik zette haar na de wedstrijd nog even op de wei. Zoals altijd maakte ze een vreugdesprongetje a la Fox: Een verticale sprong omhoog, landen op de achterbenen en vervolgens met een grote sprong naar voren en een lekker sprintje trekken. Helaas gleed dit keer één van haar achterbenen weg, en dat terwijl het helemaal niet nat was, ze smakte hard op haar billen op de grond. Ik dacht meteen: dit is goed mis. Maar toch leek ze in eerste instantie goed op te knappen, totdat ik haar tien dagen later stokkreupel uit de stal haalde. Misschien was ze gaan rollen en is er iets verkeerd geschoten of is ze vast komen liggen, wie zal het zeggen… Ik heb haar toen naar de kliniek in Moerbeke gebracht. Daar heeft ze zeven weken vastgebonden gestaan, want vanwege de vermoedelijke breuk of scheur in haar bekken en schade aan de weke delen in dat gebied, mocht ze absoluut niet gaan liggen. Wonder boven wonder heeft ze deze periode heel rustig en dapper doorstaan. En tegen de verwachtingen in verbeterde ze stukje bij beetje.”

Genieten

Fox is nog steeds aan het herstellen. “Ze is er nog lang niet maar ze gaat nog steeds vooruit. Ze kan nu weer vrij normaal gaan liggen en weer opstaan. Stappen gaat redelijk en rechtuit kan ze kleine stukjes draven, maar op een volte draven kan ze nog niet. Ik durf er echt niet meer op te hopen dat ze nog in de sport terugkomt. Ik hoop wel dat ze zo herstelt dat ik haar nog durf te laten dekken. Ze fokt goed en paarden met een instelling zoals zij daar wil je er wel meer van. Hoe dan ook, ze mag hier gewoon zijn en blijven. Ik hoop dat ze nog lang van haar leven kan genieten en ik van haar en van haar kinderen. En voor alle andere ruiters en amazones; geniet van je paarden, elke dag. Ook al gaat een training of wedstrijd niet zoals je het graag had gezien. Geef die beesten een extra knuffel, schouderklopje en appeltje. Dat verdienen ze!”

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Foto: Carla van Mol

Clarissa van Biezen en Vancouver. Foto: Foto4u.

Voor Clarissa van Biezen was het niet vanzelfsprekend dat ze ooit in de subtop of de Lichte Tour terecht zou komen. Toch kwam ze er, en traint ze nu samen met haar paard Vancouver (v. Stravinski XX) hard om de overstap naar de Zware Tour te kunnen maken. “Met heel hard werken en trainen, een heleboel doorzettingsvermogen en een hoop zelfreflectie kom je een heel eind”, vertelt de amazone.

Penny-verhaal

“Vancouver is als 3-jarige bij een eliteveiling voor €30.000 geveild”, vertelt de amazone. “Toen is hij naar België gegaan, waar zijn amazone M10 met hem reed. Zij ging studeren in Amsterdam, dus had geen tijd voor hem. Toen is hij als leerpaard gekocht door de eigenaar van de stal waar ik op dat moment een paard bijreed. Hij was voor zijn dochter”, vertelt Van Biezen over haar kennismaking met de ruin. “Toen bleek zijn dochter geen klik met hem te hebben, en heb ik hem een half jaar bijgereden. Na dat halve jaar heb ik hem voor een stuk minder geld over kunnen kopen. Het is eigenlijk een beetje een ‘Penny-verhaal,” lacht de Brabantse. “Van bijrijdpaard naar eigen paard, en nu in de Lichte Tour.”

Aan de kletter

Het is nu 6,5 jaar geleden dat de amazone Vancouver in haar bezit kreeg. “Ik vind het wel echt leuk dat hij geen standaard paard is die het allemaal zomaar doet”, vertelt Van Biezen over haar zware parel. “De eerste keer dat ik er op ging zitten, ging hij binnen de eerste 10 seconden aan de kletter. Toen was ik verliefd”, lacht ze. “Vancouver is liever lui dan moe, als hij weet dat hij je bang kan maken of je te snel af kan zijn, dan doet hij dat. Zo slim is hij wel. In het begin was hij lui en sterk. Toen ben ik gewisseld van instructie, nu heb ik les van Rosalie Mol. We zijn samen bezig om hem sneller te maken, en ook lichter van voor.”

Meest fijne paard

Vancouver krijgt van Van Biezen veel afwisseling. “Ik doe best veel met hem, eigenlijk. We springen eens in de twee weken een hindernisje. Ook ga ik regelmatig met hem naar het bos. Dat vindt hij super leuk en dan is hij ook mega braaf. Als je er naast staat is hij trouwens ook het meest fijne paard dat je kan hebben. In de omgang is hij heel gemoedelijk en aanhankelijk, en hij geeft super veel kusjes. Eigenlijk is Vancouver het ideale paard: hij is groot, hij is zwart en hij is ook nog lief. Het is soms alleen jammer dat hij af en toe een beetje stout is”, vertelt ze.

Zenuwen

“Nu we zo dichtbij zijn, is het wel het uiteindelijke doel om Grand Prix te rijden”, geeft ze toe. “Hij is nu 18 dus ik hoop hem heel te kunnen houden. Sowieso is iedere mijlpaal die je behaalt een cadeautje. Er zijn al mensen die niet kunnen zeggen dat ze ooit Inter I hebben gereden”, beaamt ze. Ze gaat verder: “Omdat ik heel erg last heb van zenuwen, gaan we eerst Inter A en Inter B starten voordat we de overstap maken naar de Inter II. Vancouver kan het goed zat hoor, maar mijn zenuwen zijn vaak de belemmerende factor. Ik heb zelf momenten gehad dat ik de proef in reed, groette, en dan niet meer kon rijden. Ik bevroor gewoon.” Na hard werken is de amazone nu voor een groot deel haar zenuwen te boven, al doet ze het nog wel rustig aan.

Geen talent

Toen Van Biezen begon met paardrijden, werd er tegen haar gezegd dat ze geen talent had. Dat ze ook maar beter niet naar Deurne kon gaan. “Ik denk zelf dat je door heel hard trainen en doorzettingsvermogen een heel eind komt. Je hoeft niet per sé hele rijke ouders of heel veel talent te hebben. Ik vind zelf ook dat ik niet veel talent heb, maar ik rijd nu wel mooi Inter I. Ik doe het omdat ik het leuk vind, en daarom wil ik anderen ook gewoon meegeven: als je hard werkt en doorzet, dan kom je er wel. Je hoeft niet per sé dure spullen te hebben. Als je moet kiezen waar je je geld aan uitgeeft, doe het dan liever aan een goede les.”

Luister naar jezelf

“Natuurlijk is dressuur voor 70% uiterlijk vertoon”, stelt Van Biezen. “Ik ben de laatste die dat ontkent. Als het plaatje klopt qua aankleding, dan maak je natuurlijk een betere indruk op de jury. Maar dat is van latere zorg, als je eerst maar zorgt dat je rijden goed voor elkaar is. Dat je doorzet en niet opgeeft, en dat je het vooral bij jezelf zoekt. De fouten van je paard liggen voor 90% bij jou. Het enige waar je paard zich van bewust is, is dat jij spanning in je lijf krijgt. Ze denken niet: ‘Nu moet het gebeuren, dus nu zal ik je eens dwars zitten’. Zoek het ook bij jezelf als je zelf heel graag wilt, maar anderen zeggen dat het je niet gaat lukken. Gewoon doen. Ik heb ook naar niemand geluisterd, alleen naar mijzelf.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Foto4u

Diederik van Silfhout - Impression
Diederik van Silfhout - Impression CDI Lier 2020 © DigiShots

De Lichte-Tour-rubriek van de internationale wedstrijd in het Belgische Lier werd donderdagavond een Nederlands feestje. Diederik van Silfhout schreef de rubriek op zijn naam met Impression (72,588 procent).

Het complete podium was Nederlands, met Tommie Visser op de tweede plek met Genesis Begijnhoeve (71,824 procent) en Dominique Filion met Frida K op de derde plaats (71,412 procent).

Veel talent

Van Silfhout gaf eerder aan dat hij altijd al gek was van de KWPN goedgekeurde Impression. “Hij wordt dit jaar pas zeven, maar hij heeft heel veel talent voor het hogere werk,” vertelde hij. “Nu pas komen zijn kwaliteiten echt naar boven. Naast de galoptour die hij in de Lichte Tour al verschrikkelijk makkelijk doet, kan hij goed stappen en fantastisch piafferen. Ik zie dus niet in waarom hij geen goed Grand Prix paard kan worden. Natuurlijk zijn het nog geen vijftien passen perfect op de plaats, maar dat hoeft ook nog niet. Hij laat zien dat alles erin zit en dat is voor ons genoeg.”

Overige rubrieken

In Lier staan deze week diverse rubrieken op het programma, van de pony’s en de jeugd tot en met de Zware Tour. Om 16.00 uur start de Zware Tour rubriek, met onder meer Adelinde Cornelissen en de KWPN hengst Aqiedo op de startlijst. Zij maken na een lange wedstrijdpauze hun wedstrijdrentree.

Hier vind je de startlijsten en uitslagen van de wedstrijd in Lier.

Je kunt de wedstrijd live volgen via Clipmyhorse.

Bron: Hoefslag

Foto: Digishots

 

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer