Tags Posts tagged with "Lichte Tour"

Lichte Tour

De ‘gouden hengst’ Bosco is niet alleen heel populair op social media. Hij heeft inmiddels ook steeds meer fans die een veulen van hem willen. Logisch, want iederéén wil een paard met zo’n mooi kleurtje, lief koppie en klasse bewegingen! We vragen even aan zijn amazone Esmee van Gijtenbeek hoe het met Bosco gaat.

Informatie over dekken met Bosco

“Het is heel erg goed met Bosco. Nadat we eind januari ons ZZ-Licht debuut gemaakt hadden, wilde ik heel graag door naar het ZZ-Zwaar, daar was hij namelijk eigenlijk wel al klaar voor. Die eerste wedstrijd was een test om te zien hoe hij zich zou gedragen op vreemd terrein en hoe lang je moet losrijden, en zo. Dat soort dingen weten we helemaal niet over hem, omdat hij met zijn bijna zeven jaar nog zo onervaren is. Nou, het is wel bekend hoe ons debuut verliep; hij werd eerste en tweede met twee dikke winstpunten!”

Voorbeeldig in de ring

Esmee was super tevreden over ‘haar’ gouden beauty. “Bosco was wat jolig, maar dat mag als je zo jong bent en hengst. Afgezien van dat hij een paar keer hinnikte naar een aantrekkelijke merrie (:)), gedroeg hij zich voorbeeldig. Eenmaal in de ring lette hij perfect op mij. Hij is zo koel in z’n hoofd als wat, en helemaal niet schrikkerig of zo, hoewel er rondom de baan best veel te zien was.”

Wedstrijdmentaliteit

“Hij heeft een super karakter en mentaliteit: toen ik er eenmaal op zat gedroeg hij zich perfect. En in de baan was hij helemáál fijn! Vooral de tweede proef ging heel goed; ik kreeg het gevoel dat hij wel 70% kan lopen.” Volgens de amazone zou het een kwestie van kilometers maken zijn na deze eerste wedstrijd. “Het is zaak om te werken aan een stukje bevestiging en stabiliteit, waarbij ook de afwerking aandacht krijgt.”

Rustig doortrainen

Dat ‘kilometers maken’ kwam er niet van, in verband met het coronavirus. Wedstrijden rijden was er vanaf begin maart niet meer bij. Omdat het met Bosco hard genoeg was gegaan de ruim vier maanden dat ik hem reed, was dat voor hem niet zo erg. We kunnen nu rustig doorwerken. Ik rijd hem bijna elke dag. Als het mooi weer is, en dat is het nu vaak, train ik hem het liefst buiten; we hebben een hele mooie buitenbaan, en dan heeft hij het helemaal naar zijn zin, en ik ook!”

Ontspanning

Verder heeft Bosco ook gewoon lekker tijd voor ontspanning. “Hij komt aan de longe, we grazen met hem … lekker relaxed. En hij loopt los in de paddock. Dan gaat hij lekker tekeer, en laat hij zien hoeveel souplesse hij heeft. Dan bokt en steigert hij er op los, haha. Gelukkig doet hij dat niet als hij een zadel op heeft!”

Lichte Tour-oefeningen

Inmiddels worden Bosco en Esmee wel een beetje ongeduldig. “Het duurt nu wel lang genoeg hè, dat ruiters niet kunnen starten … al ziet het er nu wel naar uit dat binnen afzienbare tijd weer kleine wedstrijden georganiseerd gaan worden. Bosco is klaar voor een stapje hoger: het ZZ-Zwaar. En we zijn al een beetje bezig met de oefeningen die in de Lichte Tour gevraagd worden, zoals wissels om de drie en vier galopsprongen, en halve pirouettes. Dat gaat hem goed af, dus ik heb er heel veel zin in om hem weer in de ring voor te stellen!”

Palomino

Dit seizoen wordt Bosco aangeboden voor de dekdienst middels diepvriessperma. Veulens van Bosco kunnen bij elk stamboek worden ingeschreven. Als je een merrie met de vosfactor met Bosco dekt, is de kans op een palomino veulen vijftig procent. Heb je een zwarte merrie of een merrie zonder vosfactor, dan is de kans op een andere bijzondere kleur, zoals valk of smokey black, ook vijftig procent.

Passende match

Wordt het geen nakomeling met een opvallend kleurtje, dan heb je nog altijd sowieso een fijn sportpaard. Bosco kan het karakter, de rijdbaarheid en de instelling verbeteren en past het beste bij merries met een sterke bovenlijn die iets opwaarts gebouwd zijn.

 

Informatie over dekken met Bosco

 

Bosco heeft ook een eigen Facebook-fanclub. Like je hem?

Foto: Sanne van der Meer

Esther van der Vegt en Evera.

Het fokken van sportpaarden is een gedeelde hobby van Esther van der Vegt en haar ouders. Samen fokten ze de inmiddels 11-jarige merrie Evera (v. Sir Oldenburg), die de amazone zelf opleidde tot nu de Lichte Tour. “Dat was totaal onverwacht, maar ze leert elke keer weer wat nieuws.”

Eerste merrieveulen

“Mijn ouders en ik fokken elk jaar een veulentje”, vertelt Van der Vegt. “We zijn begonnen met mijn eerste sportpaard. Het eerste veulen dat we kregen, was gelijk Evera, het paard waar ik nu Lichte Tour mee rijd. In eerste instantie hebben we haar alleen maar gehouden omdat ze het eerste merrieveulen was. Toentertijd was ik vooral van de jonge paarden; het zadelmak maken en het aanrijden.”

Langer dan de bedoeling

Toen ze begon met het rijden van Evera, was Van der Vegt nog niet gelijk onder de indruk. “Ik vond haar toen helemaal niet zo geweldig. Ze was een klein beetje propperig en ook altijd een beetje te dik”, klinkt het lachend. “Toen kwam ik met haar aan het rijden en ze pakte alles zo goed op. Ze is heel werkwillig. Dan vroeg ik een keer een wisseltje of een pasje wijken, en tsja, over de uitvoering kan je discussiëren maar ze deed het allemaal. Daardoor is ze ook veel langer in de sport gebleven dan de bedoeling was. Het was eigenlijk de bedoeling dat ze fokmerrie zou worden op het moment dat ze het ster- en sportpredicaat op zak had. Toch leerde ze elke keer wat nieuws en pakte ze dat steeds zo goed op. Nu zijn we bezig met de piaffe, passage en de wissels om de pas.”

Overtuigd van kwaliteit

Dat Evera een zelfgefokt paard is, maakt het voor Van der Vegt wel extra speciaal om haar nu op dit niveau uit te brengen. Ze vertelt: “Mijn opa heeft destijds haar moeder gekocht. Qua predikaten zit daar helemaal niet zo veel achter, maar ik ben overtuigd van haar kwaliteit. Samen met mijn ouders probeer ik daar nu een lijn uit op te bouwen. Evera is nu ster, sport én Lichte Tour. Haar zusje Jevera loopt nu onder Bart Veeze. Zij behaalden vorig jaar een negende plaats in de Pavo Cup. Op dit moment hebben we ook nog een halfzusje van Evera die zadelmak gemaakt wordt. Daar heb ik best hoge verwachtingen van, maar ze is nu drie. Er moet dus nog van alles mee gebeuren voordat we daar wat over kunnen zeggen. Als zij straks ook het sterpredicaat behaalt wordt onze fokmerrie preferent op haar nakomelingen. Dat zou natuurlijk een hele mooie mijlpaal zijn voor ons.”

Als een bommetje

Over haar merrie vertelt de amazone: “Het is een heel lief, maar ook wel heel sensibel paard. Ze zal nooit gemeen doen, bokken of steigeren, maar ze is wel een echte binnenvetter. Daardoor kan ze heel veel spanning opbouwen. Soms kom ik uit de proef en denk ik echt dat het een drama was. Dan voelt ze als een bommetje onder mij, dat rijdt niet zo lekker. Maar voor het oog ziet het er dan nog best goed uit. Als ze eenmaal ontspannen loopt, dan loopt ze haar beste proeven. Maar dan moet natuurlijk wel alles bij elkaar komen. Ze beweegt wel bovengemiddeld, maar niet heel spectaculair. Ze is vooral heel erg functioneel”, stelt ze. “Tot volgend jaar rijd ik nog met haar in de sport en volgende zomer mag ze bij de hengst als het gaat lukken. Tot die tijd gaan we natuurlijk wel kijken wat er in zit!”

Uitviegelieren

Wanneer Evera straks wordt ingezet als fokmerrie, hoeft Van der Vegt niet stil te zitten. “Er staat nog genoeg nieuws voor de toekomst”, klinkt ze enthousiast. “Het is een ontzettend fijne merrie, maar je moet ook wel kijken naar je eigen capaciteiten en mogelijkheden. Ik werk ook nog op het Zone College Paard als docent Bedrijfskunde, dus ik doe het rijden en de fokkerij er allemaal omheen. Dan moet je je wel afvragen of het reëel is om op zo’n niveau te blijven rijden. Het is namelijk nu af en toe al wel zoeken en uitviegelieren hoe ik dat het beste kan doen. Ik doe het uiteindelijk ook gewoon voor de lol, dus dit was gewoon heel mooi meegenomen.” Wel hoopt ze de 3-jarige merrie die net zadelmak is weer naar het Z en misschien wel weer hoger te rijden.

Mooie combinatie

De combinatie van haar werk in het paardenonderwijs en het zelf rijden bevalt Van der Vegt erg goed. “Net als mijn studenten, zij vinden het ook heel erg leuk dat ik op een hoger niveau actief ben in de sector, vooral omdat ik hun economiedocent ben”, lacht ze. “Zelf heb ik hippische bedrijfskunde gestudeerd en ben ik via een omweg in het onderwijs beland. Op het Zone College in Almelo en Zwolle geef ik les bij de opleidingen paardenhouderij, paardensport en hoefsmid. Ik heb dus ook nog wel een baan in de hippische sector. Ik voel me dan ook gezegend dat ik deze kans heb gekregen, het is een hele mooie combinatie. Voor mij is het heel erg leuk om met een team van ervaringsdeskundigen de studenten wegwijs te maken in de hippische sector”, besluit ze gedreven.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto:

0 1034
Rixt Feenstra en Fox Bij-S

Rixt Feenstra bereidde zich vorig jaar met haar merrie Fox Bij-S (v.Jazz) voor op een overstap naar de Lichte Tour. Een val van Fox in de wei veroorzaakte een flinke blessure en zette de combinatie aan de kant.

Pony

Het pad dat Feenstra en Fox doorlopen hebben is een bijzonder verhaal. “Toen ik 16 was verkocht ik mijn toenmalige Z2-pony, Jasmijn”, vertelt Feenstra. “Jan Smelt zocht een goede sportpony voor zijn zoon Stefan en wilde haar kopen, maar ze bleek röntgenologisch niet in orde te zijn. Toch had Jan veel zin om met haar aan de slag te gaan, dus hebben we een constructie bedacht waarbij Stefan de pony zou gaan rijden en ik haar terug zou nemen als ze niet in orde was. Uiteindelijk heb ik met Jasmijn nog een veulen gefokt, Majos Cannon, die nog steeds internationaal goed meedoet en ook een EK heeft gelopen.”

Geweldige kans

De amazone ging vaak naar haar pony kijken. Ook toen Jasmijn alweer elders stond hielden Smelt en Feenstra contact. “Op een gegeven moment waren we allebei op zoek naar een paard. We stuurden heel wat filmpjes over en weer. Met het paard wat ik toen kocht ben ik helaas opgelicht. Jan vond dat zo ontzettend sneu voor mij, dat hij in overleg met mijn instructrice Katja Gevers besloot zijn driejarige Jazz-merrie Fox ter beschikking te stellen. Hij schonk mij de helft van Fox maar stelde drie voorwaarden: 1. Dat ik heel veel plezier met haar zou hebben, 2. Dat ik er een veulen mee zou fokken die van ons samen zou zijn, 3. Alle lusten maar ook alle lasten waren voor mij. Een geweldige kans, waarvoor ik Jan nog steeds iedere dag dankbaar ben.”

Plezier

Fox en Feenstra bleken een fantastische match te zijn. “Ik heb heel veel succes met haar gehad. We zijn in het ZZ-Licht derde geworden op de Brabantse Kampioenschappen, maar ook op jonge paardenwedstrijden heeft Fox regelmatig in de finale gelopen. Met mij als amateur erop, ik denk dat een prof er meer uit had kunnen halen, maar wij hadden wel plezier. Ik had er nooit aan durven denken om een keer met lange jas te rijden, maar het kwam steeds meer in zicht. Fox sprong al vijf eners en we waren begonnen aan de piaffe. Natuurlijk moest alles nog beter, maar alles wat we samen deden ging met plezier. Trainen met Fox was het gouden randje van mijn dag.”

Groot cadeau

Inmiddels heeft Feenstra ook Fox’ dochter Lovinde Bij-S onder het zadel. “Ik kom het karakter van Fox weer tegen. In het begin moet je haar een beetje voor je winnen en je krijgt het niet cadeau, maar als je dat eenmaal voor elkaar hebt gaan ze voor je door het vuur. Ze heeft er altijd zin in, wil werken en is slim. Zij en Fox zijn wel heel scherp, maar leren heel makkelijk nieuwe dingen aan. Fox’ veulens zijn dapper, vinden het leuk om aandacht te krijgen en te mogen werken. Ik heb nu zoveel plezier in het rijden van haar dochter, het is een groot cadeau dat zij er is. Het zal even duren voordat ze weer op niveau is, maar dat maakt me helemaal niet uit.”

Vreugdesprong

In oktober ging Feenstra met Fox op wedstrijd om de laatste punten voor de Lichte Tour binnen proberen te halen. Ze wonnen de ZZ-Zwaar rubriek. “Het was mooi weer, dus ik zette haar na de wedstrijd nog even op de wei. Zoals altijd maakte ze een vreugdesprongetje a la Fox: Een verticale sprong omhoog, landen op de achterbenen en vervolgens met een grote sprong naar voren en een lekker sprintje trekken. Helaas gleed dit keer één van haar achterbenen weg, en dat terwijl het helemaal niet nat was, ze smakte hard op haar billen op de grond. Ik dacht meteen: dit is goed mis. Maar toch leek ze in eerste instantie goed op te knappen, totdat ik haar tien dagen later stokkreupel uit de stal haalde. Misschien was ze gaan rollen en is er iets verkeerd geschoten of is ze vast komen liggen, wie zal het zeggen… Ik heb haar toen naar de kliniek in Moerbeke gebracht. Daar heeft ze zeven weken vastgebonden gestaan, want vanwege de vermoedelijke breuk of scheur in haar bekken en schade aan de weke delen in dat gebied, mocht ze absoluut niet gaan liggen. Wonder boven wonder heeft ze deze periode heel rustig en dapper doorstaan. En tegen de verwachtingen in verbeterde ze stukje bij beetje.”

Genieten

Fox is nog steeds aan het herstellen. “Ze is er nog lang niet maar ze gaat nog steeds vooruit. Ze kan nu weer vrij normaal gaan liggen en weer opstaan. Stappen gaat redelijk en rechtuit kan ze kleine stukjes draven, maar op een volte draven kan ze nog niet. Ik durf er echt niet meer op te hopen dat ze nog in de sport terugkomt. Ik hoop wel dat ze zo herstelt dat ik haar nog durf te laten dekken. Ze fokt goed en paarden met een instelling zoals zij daar wil je er wel meer van. Hoe dan ook, ze mag hier gewoon zijn en blijven. Ik hoop dat ze nog lang van haar leven kan genieten en ik van haar en van haar kinderen. En voor alle andere ruiters en amazones; geniet van je paarden, elke dag. Ook al gaat een training of wedstrijd niet zoals je het graag had gezien. Geef die beesten een extra knuffel, schouderklopje en appeltje. Dat verdienen ze!”

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Foto: Carla van Mol

Clarissa van Biezen en Vancouver. Foto: Foto4u.

Voor Clarissa van Biezen was het niet vanzelfsprekend dat ze ooit in de subtop of de Lichte Tour terecht zou komen. Toch kwam ze er, en traint ze nu samen met haar paard Vancouver (v. Stravinski XX) hard om de overstap naar de Zware Tour te kunnen maken. “Met heel hard werken en trainen, een heleboel doorzettingsvermogen en een hoop zelfreflectie kom je een heel eind”, vertelt de amazone.

Penny-verhaal

“Vancouver is als 3-jarige bij een eliteveiling voor €30.000 geveild”, vertelt de amazone. “Toen is hij naar België gegaan, waar zijn amazone M10 met hem reed. Zij ging studeren in Amsterdam, dus had geen tijd voor hem. Toen is hij als leerpaard gekocht door de eigenaar van de stal waar ik op dat moment een paard bijreed. Hij was voor zijn dochter”, vertelt Van Biezen over haar kennismaking met de ruin. “Toen bleek zijn dochter geen klik met hem te hebben, en heb ik hem een half jaar bijgereden. Na dat halve jaar heb ik hem voor een stuk minder geld over kunnen kopen. Het is eigenlijk een beetje een ‘Penny-verhaal,” lacht de Brabantse. “Van bijrijdpaard naar eigen paard, en nu in de Lichte Tour.”

Aan de kletter

Het is nu 6,5 jaar geleden dat de amazone Vancouver in haar bezit kreeg. “Ik vind het wel echt leuk dat hij geen standaard paard is die het allemaal zomaar doet”, vertelt Van Biezen over haar zware parel. “De eerste keer dat ik er op ging zitten, ging hij binnen de eerste 10 seconden aan de kletter. Toen was ik verliefd”, lacht ze. “Vancouver is liever lui dan moe, als hij weet dat hij je bang kan maken of je te snel af kan zijn, dan doet hij dat. Zo slim is hij wel. In het begin was hij lui en sterk. Toen ben ik gewisseld van instructie, nu heb ik les van Rosalie Mol. We zijn samen bezig om hem sneller te maken, en ook lichter van voor.”

Meest fijne paard

Vancouver krijgt van Van Biezen veel afwisseling. “Ik doe best veel met hem, eigenlijk. We springen eens in de twee weken een hindernisje. Ook ga ik regelmatig met hem naar het bos. Dat vindt hij super leuk en dan is hij ook mega braaf. Als je er naast staat is hij trouwens ook het meest fijne paard dat je kan hebben. In de omgang is hij heel gemoedelijk en aanhankelijk, en hij geeft super veel kusjes. Eigenlijk is Vancouver het ideale paard: hij is groot, hij is zwart en hij is ook nog lief. Het is soms alleen jammer dat hij af en toe een beetje stout is”, vertelt ze.

Zenuwen

“Nu we zo dichtbij zijn, is het wel het uiteindelijke doel om Grand Prix te rijden”, geeft ze toe. “Hij is nu 18 dus ik hoop hem heel te kunnen houden. Sowieso is iedere mijlpaal die je behaalt een cadeautje. Er zijn al mensen die niet kunnen zeggen dat ze ooit Inter I hebben gereden”, beaamt ze. Ze gaat verder: “Omdat ik heel erg last heb van zenuwen, gaan we eerst Inter A en Inter B starten voordat we de overstap maken naar de Inter II. Vancouver kan het goed zat hoor, maar mijn zenuwen zijn vaak de belemmerende factor. Ik heb zelf momenten gehad dat ik de proef in reed, groette, en dan niet meer kon rijden. Ik bevroor gewoon.” Na hard werken is de amazone nu voor een groot deel haar zenuwen te boven, al doet ze het nog wel rustig aan.

Geen talent

Toen Van Biezen begon met paardrijden, werd er tegen haar gezegd dat ze geen talent had. Dat ze ook maar beter niet naar Deurne kon gaan. “Ik denk zelf dat je door heel hard trainen en doorzettingsvermogen een heel eind komt. Je hoeft niet per sé hele rijke ouders of heel veel talent te hebben. Ik vind zelf ook dat ik niet veel talent heb, maar ik rijd nu wel mooi Inter I. Ik doe het omdat ik het leuk vind, en daarom wil ik anderen ook gewoon meegeven: als je hard werkt en doorzet, dan kom je er wel. Je hoeft niet per sé dure spullen te hebben. Als je moet kiezen waar je je geld aan uitgeeft, doe het dan liever aan een goede les.”

Luister naar jezelf

“Natuurlijk is dressuur voor 70% uiterlijk vertoon”, stelt Van Biezen. “Ik ben de laatste die dat ontkent. Als het plaatje klopt qua aankleding, dan maak je natuurlijk een betere indruk op de jury. Maar dat is van latere zorg, als je eerst maar zorgt dat je rijden goed voor elkaar is. Dat je doorzet en niet opgeeft, en dat je het vooral bij jezelf zoekt. De fouten van je paard liggen voor 90% bij jou. Het enige waar je paard zich van bewust is, is dat jij spanning in je lijf krijgt. Ze denken niet: ‘Nu moet het gebeuren, dus nu zal ik je eens dwars zitten’. Zoek het ook bij jezelf als je zelf heel graag wilt, maar anderen zeggen dat het je niet gaat lukken. Gewoon doen. Ik heb ook naar niemand geluisterd, alleen naar mijzelf.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Foto4u

Diederik van Silfhout - Impression
Diederik van Silfhout - Impression CDI Lier 2020 © DigiShots

De Lichte-Tour-rubriek van de internationale wedstrijd in het Belgische Lier werd donderdagavond een Nederlands feestje. Diederik van Silfhout schreef de rubriek op zijn naam met Impression (72,588 procent).

Het complete podium was Nederlands, met Tommie Visser op de tweede plek met Genesis Begijnhoeve (71,824 procent) en Dominique Filion met Frida K op de derde plaats (71,412 procent).

Veel talent

Van Silfhout gaf eerder aan dat hij altijd al gek was van de KWPN goedgekeurde Impression. “Hij wordt dit jaar pas zeven, maar hij heeft heel veel talent voor het hogere werk,” vertelde hij. “Nu pas komen zijn kwaliteiten echt naar boven. Naast de galoptour die hij in de Lichte Tour al verschrikkelijk makkelijk doet, kan hij goed stappen en fantastisch piafferen. Ik zie dus niet in waarom hij geen goed Grand Prix paard kan worden. Natuurlijk zijn het nog geen vijftien passen perfect op de plaats, maar dat hoeft ook nog niet. Hij laat zien dat alles erin zit en dat is voor ons genoeg.”

Overige rubrieken

In Lier staan deze week diverse rubrieken op het programma, van de pony’s en de jeugd tot en met de Zware Tour. Om 16.00 uur start de Zware Tour rubriek, met onder meer Adelinde Cornelissen en de KWPN hengst Aqiedo op de startlijst. Zij maken na een lange wedstrijdpauze hun wedstrijdrentree.

Hier vind je de startlijsten en uitslagen van de wedstrijd in Lier.

Je kunt de wedstrijd live volgen via Clipmyhorse.

Bron: Hoefslag

Foto: Digishots

 

himalaya lianne crielaard

Lianne Crielaard maakte het afgelopen weekend haar Lichte-Tour-debuut met haar 8-jarige schimmelruin Himalaya. Met de score van ruim 64 procent was de amazone dik tevreden.

“Ik was zelf als jury wellicht nog wat strenger geweest,” vertelt ze eerlijk. “In ieder onderdeel zit nog ruimte voor verbetering, dus met die 64 procent was ik oprecht blij.”

ZZ-Licht

De amazone heeft de door Petra Smalbraak gefokte Himalaya (v Uphill) nu zo’n anderhalf jaar onder het zadel. De ruin was tot het L2 opgeleid. Eind vorig jaar reed Crielaard haar laatste wedstrijd met hem in het ZZ-Licht. “Toen reed ik één proef. De bedoeling was om in januari weer in die klasse te starten om te kijken: wat doet ‘ie en waar staat ‘ie. De proeven in het ZZ-Licht zijn best lastig, met al die korte lijntjes. En zeker voor een paard als Himalaya, dat eerder wat terug is dan dat hij naar voren denkt. Toen zei mijn trainer Leunus van Lieren: waarom start je dan geen Prix St. Georges? Je hoeft immers niet gelijk 70 procent te rijden. Maar dat is eigenlijk wel wat ik het allerliefste wil; dat het meteen goed is.”

De amazone realiseerde zich echter ook dat die redenering voor haar paard niet opgaat. “Voor hem is dat helemaal niet belangrijk. Voor hem is van belang dat hij in een klasse kan groeien en leren. Hij hoeft niet gelijk te knallen. Daarom besloot ik lekker mijn ding te doen en te kijken hoe mijn paard groeit. De proeven zijn voor hem niet per se moeilijker, voor hem zijn ze zelfs fijner.”

In haar hoofd

Van Van Lieren leerde Crielaard om haar proeven eindeloos te trainen in haar hoofd en niet op het paard. “Het schijnt zo te werken dat als je de proef in je hoofd perfect kan, je motoriek het zo kan volgen. Dus dat heb ik heel veel gedaan. En in stukjes ook op Him, maar zeker niet eindeloos! In je hoofd mag je geen fouten maken, anders sluipen die ook in je proef. Het probleem was echter wel dat ik in mijn hoofd steeds op Amerto, mijn vorige Grand Prix-paard zat. Dus ging ik in gedachten zitten, terugrijden en afblijven. Maar met Himalaya heb ik heel andere taken. Met hem moet ik voorwaarts blijven en gas geven.” Lachend: “In mijn hoofd was de proef wel echt heel goed.”

Teveel prikkels

Tijdens de ‘echte’ wedstrijd in Udenhout kwam de amazone precies tegen wat ze al dacht. “Himalaya was wat onder de indruk en kreeg hij teveel prikkels. Het gevoel van ‘het moet allemaal nu’, daarvan kruipt hij in zijn schulp. Daardoor liep hij wat terughoudend, een kwestie van kilometers maken. Maar we hadden geen grote fouten, dus ik ben zeker tevreden.”

De eerder genoemde en inmiddels 15-jarige Amerto verhuisde in 2017 naar de in Amerika woonachtige amazone Yvonne de Haan. Zij kwam met hem deze maand aan de start van de Inter II en de Grand Prix in Wellington, waar ze mooie scores noteerde. “Afgelopen zomer was Yvonne met Amerto in Nederland en ben ik uiteraard bij hem wezen kijken.”

Goed combineren

Crielaard combineert het rijden met een fulltime baan als lerares. “Ik heb daar nadrukkelijk voor gekozen omdat ik dat goed met het rijden kan combineren. Ik zie bij het paardrijden ook heel veel overeenkomsten met het onderwijs en soms vergelijk ik mijn paarden met mijn leerlingen. Ook voor de klas moet je consequent zijn. Net als bij mijn leerlingen ga je bij het coachen uit van de kwaliteiten en haak je in op de basiskennis. Heb je geen controle in de klas, zie ik als dat hapje van een jong paard dat uitgroeit naar een flinke hap. Ik houd ervan om zoveel mogelijk te doen wat ik leuk vind en dit vult elkaar op alle vlakken mooi aan.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: amazone

0 2736
Patrick van der Meer en Jazz Clone III, inmiddels omgedoopt tot Hollywood.
Patrick van der Meer en Hollywood.

Patrick van der Meer maakte vandaag zijn Lichte Tour debuut met Jazz kloon Hollywood. Ze reden bij manege Chardon in Den Hoorn 69,27% bij elkaar. De combinatie nam hiermee de overwinning mee naar Naaldwijk.

Derde wedstrijd

Van der Meer vertelt “Het was nog even zoeken of we wel of niet konden gaan met het oog op de storm. Onze thuiswedstrijd was afgelast omdat ze zulk slecht weer voorspelden. Ik was ’s ochtends bij manege Chardon om leerlingen te helpen en ’s middags om zelf te rijden. We moesten iets eerder starten door uitvallers maar het weer was goed te doen. Het was pas de derde wedstrijd voor Hollywood. Hij was met losrijden nog een beetje gespannen maar ik kwam er goed doorheen. Hij werd relaxed ondanks dat hij zo weinig is mee geweest.”

Ervaring

De combinatie kwam al heel dicht in de buurt van de 70%. De ruiter uit Naaldwijk vertelt “In de galop had ik een heel fijn gevoel. De pirouettes en de serie om de drie waren heel mooi. Hij kan harstikke mooi draven en uitstrekken. De appuyementen laat hij goed zien en hij heeft ook een goede stap. Vandaag was de stap iets behouden door een klein beetje spanning. In de serie om de vier sloop een fout, één wissel was om de drie. Er zijn nog zat dingen die beter kunnen maar ik ben harstikke blij en heb fijn kunnen rijden. Thuis ging het de laatste tijd al echt goed. Hij moet toch ervaring op gaan doen en de wedstrijd was dichtbij.”

Talent

De juryleden waren ook gecharmeerd van de combinatie. Ze schreven ‘getalenteerd paard, mooie combinatie en soms nog iets meer afwerken’. Van der Meer kan zich hier goed in vinden. “Het is een paard met heel veel potentie. Hij laat zien talent te hebben voor het grote werk. Voor mij is het sowieso een paard voor de toekomst, hij moet nu alleen meer kilometers maken. Alles is voor hem nog nieuw, op de vrachtwagen, het losrijden en in de ring.”

Internationaal

Het doel voor dit jaar is om internationaal te gaan rijden. “We zijn thuis al een beetje bezig met de zwaardere oefeningen. Hij heeft het talent en de instelling en het is een super leuk paard. Meneer Broere (eigenaar, red.) was er vandaag ook bij. Hollywood heeft echt stappen gemaakt en is veel sterker geworden. Ik was heel blij met onze rit vandaag en we oefenen lekker door” aldus van der Meer.

Tekst: Michelle Klutman

Foto: Digishots

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Saskia Maertens - Fatal Attraction
Saskia Maertens - Fatal Attraction Dressage at Blom 2017 © DigiShots

Grand Prix-amazone Saskia Maertens heeft haar Lichte-Tour-paard Fatal Attraction (v Vivaldo) verkocht. Met de 10-jarige ruin was Maertens onder meer succesvol in de jonge paarden-competities. Ze reden in de finale van zowel de Pavo Cup als de Horsefood competitie.

Fatal Attraction komt in Finland onder het zadel van een jonge, ambitieuze amazone. “Zij is onder meer naar het EK geweest, dit wordt haar nieuwe toekomstpaard”, vertelt Maertens.

Aan de maat

De Finse amazone had al een aantal paarden geprobeerd, voor ze bij Fatal Attraction uitkwam. “Voor haar was Pipo, zoals wij hem thuis noemden, wel wat aan de maat. Daarom was er wat twijfel, maar ik weet hoe fijn hij te rijden is. Ze zijn toch gekomen en het bleek inderdaad een fijn paard voor haar. Nu is hij onderweg naar Finland.”

De amazone maakte niet veel wedstrijdkilometers met Fatal Attraction in de Lichte Tour. De reden daarvoor is onder meer haar toppaard Legend of Loxley (v Lord of Loxley I), waarmee Maertens actief is in de internationale Grand Prix. Ze komt met de bruine ruin volgende week aan de start van de Wereldbekerwedstrijd in Götebur. “Als ik het avontuur met Buffel goed wil doen, dan kost dat veel tijd. Fatal Attraction stond steeds op de 2e plek, en nu heeft hij een mooie leeftijd om te verkopen. Ik wist heel zeker dat iemand heel gelukkig van hem kan worden en er een fijn leerpaard aan zou hebben.  Hij kwam nu niet tot zijn recht en hij verdiende veel meer. Het grappige is dat hij is verkocht op precies dezelfde dag als ik hem zeven jaar geleden heb uitgeprobeerd.”

Ironic

Naast Legend of Loxley heeft Maertens nog een 6-jarige merrie van Johnson en een neef van haar Legend of Loxley onder het zadel. Deze Ironic is een zoon van de hengst Alexandro P. “Ik ben nu een paar keer in de L2 gestart met hem. Hij is wat laat zadelmak gemaakt en ik heb wat pechdingetjes met hem gehad. Daardoor kwamen we net niet aan de gang. Het is een heel braaf dier, maar hij moet nog sterker worden. Dan wordt het echt een leuk paard.”

Maertens geeft aan dat ze de verkoop van Fatal Attraction ‘pittig’ vond. “Maar we hebben een super match kunnen maken met een jeugd amazone die er direct top op wegreed. Ik heb er een goed gevoel bij, maar het is altijd verdrietig. Het is een ontzettend grappig paard.”

Bron: Hoefslag / overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

blog sara ouwehand
FOTO: Marcel Fischer | Fischer Fotografie

“Aan het einde van komend jaar zeg ik mijn startkaart op,” zucht ik vanaf de blauwe bank. Hij kijkt niet eens op uit zijn laptop. “Dat zei je vorig jaar ook”. Ik natuurlijk beledigd.

Alleen is de ellende met mannen dat ze soms gelijk hebben. Een jaar later ligt er een verse startkaart op de mat. We doen nog een rondje.

Paardenwijsheid

Dit jaar ben ik er vroeg bij, met evalueren. Het is gewoon nu al duidelijk. Ik laat me te vaak vangen door mijn eigen stelligheid. Verkondig ideeën met een stelligheid van uitvoering waar je akelig van wordt. Sommige mensen schrik ik echt af. Vooral de flegmatieke medemens. “Hun probleem”, denk ik dan. “Ik weet waar ik sta en waar ik naar toe ga.” Maar alles liep anders. Alweer.

Gelukkig zit ik in de paarden. Daar luister ik toch beter naar dan naar mijn man. Ze leiden me ook beter. Niks ten nadele van mijn echtelijke wederhelft, maar er kan geen mens tegen op. De wijsheid van paarden gaat verder. Veel verder. Voorbij bruggen en de horizon. Logisch. Ze staan dieper in het ritme van het leven. Komen wij aan met ons rationele gehuppel. Paarden ademen emoties. Incongruentie bestaat niet. Dat maakt luisteren zoveel makkelijker.

Andere afslag

Hoe dan ook, mijn paard had dus een ander plan. Ik dacht vast te lopen in de ZZ-Zwaar, hij stapt de ring in om een Intermediair proef te rijden. Ik zit er nog steeds op en maak het mee. Liet los en gaf me over. “Dan is dit ons pad”. Makkelijk? Nee. Verrijkend? Ja.

Misschien is het de leeftijd, maar het gaat me steeds makkelijker af. Meebewegen. Daar heeft mijn werk extreem aan bij gedragen. Als houding en zit expert draait het maar om één ding. Meebewegen. Over de koppeling tussen fysiek en mentaal gesproken.

Levensritme

En dus maak ik geen plannen meer. Niet echt. Ik zit namelijk al in een stroom die ergens naartoe beweegt. Het is veel meer zaak om beweging aan te brengen dan richting aan te geven. Denk aan het paard. Als je hem in beweging houdt, brengt hij je vanzelf ergens naar toe. Het enige dat aan jou is, is jou hoe comfortabel je wilt zitten. Beweeg je mee of houd je tegen? Meer smaken zijn er niet. Zo helder maken paarden het.

Het heeft lang geduurd totdat ik het niet meer zag als capituleren. Mijn pubertijd strekte zich uit tot mijn 37e. Maar inmiddels zeg ik het volmondig. “Ik geef me over.” Laat het ritme van het leven zijn werk maar doen.

Sara Ouwehand is initiatiefneemster van www.ruiterpilates.nl, start haar Haflinger Lichte Tour en loopt verwonderd rond in de paardenwereld

FOTO: Marcel Fischer | Fischer Fotografie

Bart Veeze - Ferguson
Bart Veeze - Ferguson Outdoor Gelderland 2019 © DigiShots

Bart Veeze maakte in Voorthuizen zijn wedstrijddebuut met de KWPN-goedgekeurde hengst Ferguson (v Floriscount). De combinatie won de Lichte -Tour-rubriek met een score van 71,6 procent.

“Het was best spannend,” vond Veeze. “Ik had al best lang geen Lichte Tour gereden, ik heb me de afgelopen jaren voornamelijk op de jonge-paarden competities en de hengstencompetitie gericht. Dan is op de letter rijden niet zo belangrijk, daar wordt meer op beweging en dergelijke gelet. Nu moest ik echt weer een keer een echte proef rijden.”

Goede weg

De ruiter heeft de 8-jarige Ferguson sinds april onder het zadel. “Ik ben blij dat ik van de eigenaren Rom Vermunt en de familie Bruinier alle tijd heb gekregen om een combinatie te worden. Ik heb deze zomer lekker kunnen trainen, zonder de druk dat hij mee op wedstrijd moet. Met Marieke van der Putten en Johan Hamminga hebben we eraan gewerkt om hem losser te krijgen. De oefeningen waren minder belangrijk, want die kende hij al. Ik heb nu wel het idee dat we op de goede weg zitten. Ferguson vindt het leuk en nu kunnen we dit uit gaan bouwen.”

Wedstrijd nabootsen

Ter voorbereiding op het wedstrijddebuut nam Veeze de voshengst enkele weken geleden mee naar Vragender om te oefenen in de wedstrijdring. “Want huis oefenen is toch anders. In Vragender hebben we de proef gereden en dat ging al heel fijn. Je probeert een beetje een wedstrijd na te bootsen om te kijken hoe lang je het beste kunt losrijden en wat nog meer handig is om op te letten. Zo wist ik al een beetje hoe hij op wedstrijd was, al was het voor het ecchie wel weer spannend. Zo’n wedstrijddebuut is toch anders, dan wil je het met zo’n bekende dekhengst meteen goed doen.”

Voor de gelegenheid was ook de 4-jarige Ferguson-zoon Kyton mee. Voor deze, eveneens goedgekeurde, hengst staat de hengstencompetitie voor de deur. “Ik wilde kijken hoe hij indoor is. Ook Kyton gaat heel goed. Ter voorbereiding op de hengstencompetitie op 11 november zijn we al een keer L1 gestart. We kregen hele hoge punten. Kyton doet eigenlijk alles dat je van hem vraagt. En het blijft natuurlijk grappig om vader en zoon tegelijk mee te hebben.”

Negen voor de wissels

Over het wedstrijddebuut van Ferguson in Voorthuizen kan Veeze niet anders dan tevreden zijn. “Vorig jaar heb ik nog een merrie voor de verkoop één keer Lichte Tour gestart. Met Devito is het al zeker twee jaar geleden. De dingen die in Voorthuizen fout gingen, waren ook echt mijn fout. Alle drafstukken waren heel goed, maar de keertwendingen waren niet zo mooi, die had ik beter moeten voorbereiden. Eén pirouette was nog wat groot, maar die wilde ik ook niet te klein rijden. Een wissel was niet zo goed; dat kost punten en dat is zonde. De serie om de drie, daar kregen we dan weer een negen voor. Het binnenkomen kan nog netter, ik moet in alles weer wat handiger worden. Ferguson was goed geconcentreerd en deed super mee. Ik kon hem ook fijn wat scherper maken. Voor de draf hadden we hoge punten en de uitgestrekte stap leverde een negen op. Verder stonden er veel achtten op het protocol. Ik wil nog een paar van zulke wedstrijden rijden, om te kijken of we het nog beter krijgen. Ik moet zelf ook weer kilometers maken. Misschien neem ik Ferguson dan volgend jaar een keer internationaal mee.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

Volg ons!

102,703FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer