Tags Posts tagged with "leren"

leren

Ooit dacht ik dat paardentrainer zijn betekende dat ik het paard dingen moest leren. En als het paard het niet deed, dat ‘ie dan maar ietsje beter z’n best moest doen en moest luisteren. Zo was ik ook een beetje opgevoed in de paardenwereld, eerlijk gezegd.

Door de jaren heen kwam ik steeds vaker na mijn lessen thuis met het idee dat ik meer ging zien. Doordat ik al die uren naar al die verschillende paarden en ruiters keek. Dat ik daardoor beter werd in het lesgeven en beter werd in het zelf rijden. Het moment kwam dat ik mij realiseerde dat niet ik de leermeester was, maar het paard. Die omslag ging heel geleidelijk en ik heb ook fouten gemaakt.

Leren luisteren

Ik leerde al beter luisteren naar de paarden waarmee ik werkte. Ik begreep dat als ze iets niet snapten, of erger, vervelend deden, ze doodgewoon niet de juiste signalen kregen van de ruiter. Op dat moment was geduld, en niet een grove correctie, de oplossing. Vooral het werk met merries heeft daarbij geholpen. Doordat zij over het algemeen veel minder pikken. Daar ben ik niet minder doortastend, maar wel beleefder door geworden.

Rotte appels

Natuurlijk zitten er rotte appels tussen. Net zoals bij iedere soort gaat er ook in de paardenfokkerij wel eens iets verkeerd. Toch zit achter veel van de beste paarden die op topniveau gepresteerd hebben een verhaal van: ‘hij kwam hier omdat de vorige ruiter er niks mee kon’ of erger. Juist die superintelligente en sensibele paarden hebben vanaf het begin ruiters met veel ervaring en gevoel nodig.

‘Schoolmaster’

In Engeland noemen ze een ervaren paard een ‘schoolmaster’. Die term wordt nog wel eens verkeerd uitgelegd. Ooit belde iemand mij op voor een les. ‘’Ik heb een ‘schoolmaster’ gekocht, maar hij doet helemaal niet wat ik wil.’’ Nee, een ‘schoolmaster’ doet het als het goed is alleen als je de juiste hulpen geeft.

Er zijn inderdaad zeer ervaren paarden die, als ze in galop al een diagonaal zien en een ruiter op hun rug hebben met een wat onrustige beenligging, meteen maar beginnen met de wissels. Misschien een puik gevoel, maar je leert er geen snars van.

Het leren houdt nooit op

Het paard heeft dus altijd gelijk. De ‘schoolmaster’, het jonge paard en alles wat er tussenin zit. Als het jonge paard duidelijk heeft begrepen dat vooruit vooruit betekent en we met een stil been en een contactteugel aan het werk kunnen, dan is het een kwestie van voelen en luisteren. En leren begrijpen hoe gevoelig en intelligent het paard is. Om te leren het paard nodig heeft om te blijven begrijpen wat hem wordt opgedragen. En, hoeveel nieuws we kunnen toevoegen zodat het werk interessant blijft. Maar nooit te veel en daardoor verwarrend. Als het paard protesteert geeft het aan dat er of teveel gevraagd is, of het niet goed is aangegeven. Dan moeten we daar als ruiters op een verantwoordelijke manier mee omgaan.

Het leren houdt dus nooit op, begint bij ieder paard opnieuw en dat maakt het hele paardengebeuren alleen maar interessanter.

Auteur: Liz Barclay

Het liefst zijn we allemaal gelijk perfect, of streven we naar perfectie. De fouten die we ondertussen tegenkomen, vinden we maar lastig. Die maken we liever niet. Toch is het nodig om ze te te maken, zodat je leert hoe het de volgende keer beter kan. Zonder fouten te maken, zul je nooit op je gewenste niveau komen.

Hieronder lees je waarom het maken van fouten lang niet zo erg is, en waarom ze je juist helpen een betere ruiter te worden.

Nummer 1: Leren

Om verder te komen in je rijden, is het belangrijk om je trainingen te evalueren. Wat ging er goed? Waar liggen nog verbeterpunten? Wanneer je deze punten weet, kun je hier in de volgende training ook aan werken. Weet je niet wat je zwakke punten zijn, dan zal er ook niets aan verbeterd worden. Dit patroon zorgt voor een gestage verbetering van je rijden.

Nummer 2: Ze zorgen voor een gezonde ‘mindset’

Als je een ‘Growth Mindset’ hebt, ben je er van overtuigd dat capaciteiten kunnen groeien. Leren is een proces van groeien, en fouten zijn een deel van deze groei. Een ‘Fixed Mindset’ laat geen fouten toe, zij gelooft dat fouten een gevolg zijn van een gebrek aan capaciteiten. Het is dus belangrijk om met een open, groeiende blik te kijken naar je rijden. Zelfs de beste ruiters maken nog fouten.

Nummer 3: Ze zetten aan tot actie

Een andere karaktertrek van een perfectionist is uitstelgedrag. Dit komt vanuit een angst om fouten te maken. Toch is het jammer wanneer je geen actie wilt ondernemen. Zo blijf je hangen op het niveau waar je al zit. Wanneer je gewoon aan de slag gaat en een keer wat verkeerd doet, kun je ze oplossen en doorgaan met je training. Zo blijf je altijd aan een stijgende lijn werken.

Nummer 4: Ze zorgen voor zelfacceptatie

Het is voor sporters ontzettend belangrijk om zichzelf te accepteren om hoe ze zijn, zowel plus- en minpunten. Toegeven dat fouten een deel uitmaken van het proces maakt ruimte voor zelfacceptatie en daarmee ook zelfvertrouwen. Wanneer je in jezelf gelooft, ben jij veel overtuigender in de communicatie naar je paard. Zo kunnen jullie samen veel verder komen dan wanneer je twijfelt en onzeker bent.

Nummer 5: Ze zorgen dat je risico’s neemt

Met een gezonde houding ten opzichte van de onvermijdelijkheid van fouten, ben je niet bang om risico’s te nemen en het een keer te verprutsen. Risico’s zorgen er voor dat je je comfort zone vergroot, wat ook weer leidt tot groei in jouw trainingen en wedstrijden. Wanneer je geen risico’s neemt, stagneert je groeiproces.

Nummer 6: Ze zorgen voor verantwoordelijkheid

Jij bent als ruiter zelf verantwoordelijk voor je rijden en je acties. Vaak voelen jonge ruiters weinig verantwoordelijkheid voor hun resultaten, en ligt het aan het paard of de pony. Fouten zorgen voor de kans om volledig eigenaar te zijn van je eigen prestaties, en hierbij positieve ontwikkeling te bevorderen.

Bron: Horse Network

Foto: Remco Veurink

0 3552

Onderzoekers zijn onlangs tot de conclusie gekomen dat een van nature schichtig karakter bij een paard niet per sé negatief hoeft te zijn. Franse gedragswetenschappers hebben ontdekt dat de angst van het paard ook een positief punt met zich mee brengt. ‘Deze paarden presteren vaak beter wanneer er geen stress aanwezig is, of wanneer de stress is gericht op een specifiek moment of oefening. Wanneer het schuchtere paard iets nieuws moet worden aangeleerd, doe dit dan in een kalme en rustige omgeving. Het paard zal de taak dan juist sneller leren dan een paard dat niet snel onder de indruk is,’ aldus een woordvoerder. ‘Van nature bang aangelegde paarden blijken ook nog eens een zeer goed geheugen te hebben in niet-stressvolle omstandigheden. Het is echter wel zo dat het dier langzamer zal leren in een omgeving waar het wel sterk van onder de indruk is.’

Uit het onderzoek bleek tevens dat de angsthazen veel sneller de neiging hebben om automatismes te ontwikkelen. Het dier heeft dan een specifieke routine en zal daardoor, over een langere termijn genomen, zijn opgelegde taken met steeds meer punctualiteit vervullen. Daarentegen is het moeilijker om bij hen een slechte routine, waaronder stalondeugden als bijvoorbeeld weven of luchtzuigen, af te leren. ‘Dit onderzoek zal ons helpen om gepersonaliseerde trainingsprogramma’s voor ieder individueel paard samen te stellen.’

Bron: Hoefslag/The Horse

Foto: Remco Veurink

 

0 535

Ze zijn alle drie gek op paarden en fotografie en geven hun kennis over het maken van de mooiste plaatjes graag door. Daarom bieden Lisa, Merel en Marlinda nu onder de naam Horse Photo Experience cursussen, workshops en prachtige fotoreizen aan. Vooral naar dat laatste was Hoefslag erg benieuwd.

Hoe regelen jullie de mooiste paarden en bestemmingen?
Merel: ‘We gaan eerst zelf op reis om met eigen ogen te zien hoe het ergens is, of de mensen gastvrij 
en meewerkend zijn en of de locatie en paarden geschikt zijn. We zijn al naar Oostenrijk, Spanje, Tunesië, meerdere malen naar Duitsland en dichterbij, op Ameland, geweest om te scouten en dat werkt goed. Als alles is goedgekeurd, plannen we voor het jaar daarop een fotoreis met deelnemers.’

Lisa: ‘In mei gaan we weer voor een workshop naar Duitsland, waarbij we verschillende mooie stallen bezoeken. En in oktober staat er een leuke reis naar Djerba in Tunesië op de planning. Dat is echt een droomreis: witte stranden, blauwe zee, prachtige hengsten. Je zit in zo’n andere wereld. De fotografiemogelijkheden zijn er fantastisch.’

Voor wie zijn de trips geschikt?

Merel: ‘Voor alle fotografieliefhebbers, van hobbyist tot prof. Zelfs als je niet direct iets met paarden hebt, zijn onze reizen een echte belevenis.’

Lisa: ‘Ik ken genoeg professionele fotografen die niet direct iets met paarden hebben, maar ze wel graag fotograferen. Je ziet paarden nog wel eens terugkomen in modeshoots. Zonder hoofd, of suf kijkend met de oren opzij. De menselijke modellen staan er leuk op, maar de paarden… Dat kan beter. Behalve hobbyisten gaan er dus ook wel eens beroepsfotografen mee die meer ervaring willen opdoen met dieren- of specifiek paardenfotografie.’

Het volledige interview met de meiden is te lezen in de nieuwste Hoefslag Special, die geheel in het teken staat van Reizen.

Tekst: Viola Robbemondt

Foto: Horse Photo Experience

0 126

Een slimmer paard betekent niet dat deze makkelijker een training zal oppakken. Dit blijkt uit Pools onderzoek. Wetenschappers aan de Universiteit in Lublin organiseerden een studie waarbij 120 paarden moesten proberen een houten deksel van een ton te openen om zich toegang tot voedsel te verstrekken. Het resultaat hiervan zou een indicatie geven over de snelheid waarmee de dieren een training zouden oppakken. De opvallende conclusie: hoe korter een paard nodig had om de deksel te verwijderen, hoe langer het duurde voor het dier kon worden bereden.

Voor de studie werden 40 volbloeds, 40 arabieren en 40 Anglo-arabieren ingezet. Voor ieder paard werd de handeling door een vrouw voorgedaan, waarna het paard vijftien minuten de tijd kreeg om de deksel los te krijgen. Wanneer dit ook lukte, werd de deksel opnieuw bevestigd om toevalstreffers uit te sluiten. De volgende dag werd de routine herhaald, waarbij de paarden over het algemeen zich nog sneller toegang wisten te verstrekken tot het voer. Vervolgens werden de dieren getraind voor de eerste keer onder het zadel, waarbij de onderzoekers evalueerden hoeveel tijd het paard nodig had vanaf de eerste keer opzadelen tot de eerste keer onder het zadel. Drie gediplomeerde trainers gebruikten hiervoor een freestyle trainingsmethode.

De volbloeds bleken aanmerkelijk langer nodig te hebben om de voerton te openen dan de Anglo-arabische paarden, namelijk 306 seconden tegenover 191 seconden. Hierbij was het ook opvallend dat de merries het kunstje sneller doorhadden. Vijftien paarden kregen de ton helemaal niet open. 22 van de 105 succesvolle paarden konden niet gezadeld worden, hoofdzakelijk Anglo-arabieren.

‘Het lijkt erop dat paarden met een hoge intelligentie het niet als vanzelfsprekend zien dat een trainer op hun rug klimt,’ aldus een woordvoerder van het onderzoek. ‘De Anglo-arabier is over het algemeen een vrij onafhankelijk paard en zijn niet onderdanig tijdens de training. Dat kan het verschil hebben uitgemaakt. Het resultaat van de training hangt dus af van het ras en het geslacht van het paard. Dit betekent dat de relatie tussen de leervaardigheden en de snelheid waarmee de training effect heeft, apart moet worden geanalyseerd.’

Hoefslag/Horsetalk

Foto: Jessica Pijlman

Volg ons!

102,860FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer