Tags Posts tagged with "Las Vegas"

Las Vegas

wereldbekers dressuur en springen

De Wereldbekerfinale in april in Las Vegas gaat niet door. De International Equestrian Federation (FEI) heeft dat zojuist bevestigd.

De Werelbekerfinale zou plaatsvinden van 15 tot en met 19 april in het Thomas & Mack Center.

Juist keuze

“Deze beslissing is genomen in het belang van de gezondheid van het publiek, de deelnemers en iedereen die bij de organisatie van het evenement berokken is,” aldus de FEI. “We begrijpen dat deze beslissing tot teleurstelling zal leiden, maar dit is de enige juiste keuze.”

Volgens FEI-voorzitter Ingmar Vos had de FEI geen andere keuzen. “Sinds de eerste edities in 1978 (springen) en 1985 (dressuur), is de finale niet eerder afgezegd. Maar met de wereldwijde zorgen om de verspreiding van het Corona-virus en de restricties voor wat betreft het reizen van en naar de VS is het niet verantwoord de finale door te laten gaan.”

Vos snapt uiteraard de teleurstelling bij de deelnemers die zich al hadden geplaatst voor de finale. “Maar de gezondheid van alle betrokkenen staat voorop.”

Wie een ticket had voor het evenement krijgt zijn geld terug.

Bron: WorldCupLasVegas.com / FEI

Foto: FEI

0 1567
Painted Black
Morgan Barbancon Mestre en Painted Black.

Painted Black is verhuisd naar Duitsland. De preferente KWPN-hengst stond tot op voorheen op het dekstation bij Gertjan van Olst in Den Hout, maar heeft sinds januari een plek gevonden op Gestüt Schafhof, bij de familie Rath-Linsenhoff.

Op bezoek

Weer een Nederlands toppaard dat naar Duitsland is verkocht? “Nee,” zegt Morgan Barbançon. De nog altijd even trotse eigenaresse van de zwarte hengst. “Painted Black is naar Duitsland verhuisd, omdat het voor mij makkelijker is om hem te blijven bezoeken, maar hij is nog steeds van ons.” Barbançon traint met de Duitse amazone Dorothee Schneider. “En dit ligt in de buurt bij de stal van Matthias Rath. Zo kan ik mijn trainingen mooi combineren met een bezoekje.”

Painted Black

Painted Black kwam bij Morgan Barbançon Mestre terecht toen hij dertien jaar oud was. Hiervoor was hij onder het zadel van Anky van Grunsven. Na zijn vele prestaties, waaronder meerdere Wereldbekerfinales, de Olympische Spelen van Londen en het EK in Aken ging Painted Black vijf jaar later met wedstrijdpensioen. Nog een jaar later verhuisde de opvallende zwarte hengst naar Van Olst in Den Hout om zijn carrière als dekhengst voort te zetten. Nu, tien jaar later, heeft hij een prominent plekje op Gestüt Schafhof ingenomen. Ook hier zal de inmiddels 22-jarige Painted Black worden ingezet in de fokkerij.

Totilas

“Op Gestüt Schafhof wordt hij gezien als de superster van het dekstation. Hij is gelukkig en het gaat goed met hem. Dat is natuurlijk ook waar het om gaat, maar het is natuurlijk ook wel heel fijn dat hij de erkenning krijgt die hij verdient,” aldus Barbançon, die vervolgens lachend zegt dat Painted Black nu een stal heeft naast niemand minder dan Totilas.

Las Vegas

Barbançon boekt momenteel haar successen samen met Sir Donnerhall II (v. Sandro Hit), maar heeft internationaal alleen de Wereldbekerfinale in Las Vegas op de agenda staan. Of dit doorgaat is nog onzeker door het inreisverbod voor Europeanen naar Amerika. “Als het niet doorgaat dan zal ik er wel flink van balen, maar goed. Wat doe je eraan? Voor nu start ik nationaal in Zwitserland met de jonge paarden. Met een van hen mag ik in de Grand Prix starten, dus we blijven lekker bezig.”

Gestüt Schafhof postte woensdag een filmpje van twee Nederlanders aan het ‘kletsen’. Bretton Woods en Painted Black.

Zwei Holländer im nachmittäglichen Small Talk #brettonwoods #paintedblack

Geplaatst door Gestüt Schafhof op Woensdag 11 maart 2020

 

Tekst: Denise Meijer

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Digishots

Maikel van der Vleuten

Maikel van der Vleuten is zondagmiddag knap 6de geworden in de FEI Wereldbekerwedstrijd op Jumping Amsterdam. De Brabantse springruiter kwam in de barrage met zijn paard Beauville Z na 36,46 seconden foutloos over de finish. Net niet genoeg voor een podiumplek, maar Van der Vleuten deed daarmee uitermate goede zaken voor het bereiken van de FEI Wereldbekerfinale in Las Vegas.

Hoefslag sprak met Maikel van der Vleuten na zijn rit op Jumping Amsterdam 2020:

Door: Robert Hüsken / Hoefslag

0 156
remco been
Remco Been - Holland vd Bisschop CSI Eindhoven 2019 © DigiShots

Remco Been sloot het laatste outdoorconcours op Paardensportcentrum Lichtenvoorde af met winst in de 1.40m Grote Prijs. Met Balou van het Molenhof Z eindigde springruiter bovenaan, met Las Vegas werd hij ook nog eens vierde.

“Het was wel uitkijken voor Steven Veldhuis”, lacht Remco Been. “Steven won al het Z en was één en twee in het ZZ. Hij was in vorm.”

Laagstaande zon

De deelnemers noemden de proef van Sjack Meuleman flink aan de maat, maar de parcoursbouwer Meuleman relativeerde dat. “Ik denk eerder dat sommige paarden zich vergisten door de wat laagstaande zon en harde schaduwen op de grond, waardoor we er niet meer dan vijf in de barrage kregen en dan hadden we er nog drie met tijdfouten die er net buiten vielen.”

“Ik vond het een mooie proef!” reageert Been. “Sowieso was het weer een mooi concours.”

Spannende barrage

Samen met Robin Bril, Steven Veldhuis en Robert Vos zorgde hij voor een spannende barrage. “Met Las Vegas kreeg ik een foutje op de laatste, maar met Balou lukte het wel. Een tienjarige Berlin x Grand Pilot waar ik sinds een half jaar mee rijd. Een fijn, voorzichtig paard. Daar won ik de Grote Prijs van Rijssen mee en was ik tweede in de Grote Prijs van Haaksbergen, die ik toen met Las Vegas won.”

Planning nog niet concreet

Afgelopen seizoen was Remco Been regelmatig op internationaal concours te zien en voor komende maanden heeft hij Wierden, Zwolle en Vragender op de kalender staan. “Maar de planning is nog niet helemaal concreet. M’n vriendin Anouk is zwanger en volgende week uitgeteld. Daar wil ik natuurlijk wel bij zijn! Het kan volgende week zijn, maar net zo goed ook wat later. Dan wil ik niet op concours zijn.”

Steven Veldhuis werd met zijn ZZ-winnaar Famariloma (v. Azteca VDL) tweede op een kleine afstand. De twee foutloze omlopen van Robert Vos met Diabeau (v. Vaillant) leverden een derde prijs op.
Met een foutje finishte Robin Bril als vijfde op Balou Puissant (v. Balouco).

Bron:  PSC Lichtenvoorde

Foto: Digishots

0 252
las vegas tuigpaardhengst

De hengstenkeuringscommissie heeft het verrichtingsonderzoek voor Las Vegas (v Eebert) beëindigd.  Dat is besloten aan de hand van de verrichtingen die de hengst de afgelopen weken heeft laten zien.

Vorige week gaf de keuringscommissie al aan dat driejarige Las Vegas met nog meer ‘tuigpaard typische eigenschappen en allure’ door de baan zou moeten gaan.

Toen kwam al een einde aan het onderzoek van de 5-jarige Jean Pierre (v Avion). Hij blijft op kosten van de eigenaar in Ermelo.

Laatste beoordeling

Vrijdagmiddag vond de laatste trainingsbeoordeling plaats voor de tuigpaardhengsten. Trainingsleider Demi van Nispen stelde de hengsten voor en Lubbert van Oene nam de leidsels over als gastrijder.

Lanto HBC (v Delviro) en de eerder genoemde Jean Pierre hebben op zaterdag 20 april hun eindbeoordeling. Die begint om 10.00 uur op het hoofdterrein van de KNHS. De toegang is gratis.

Bron: KWPN

Foto: Digishots

tuigpaard verrichtingsonderzoek

De driejarige tuigpaardhengst Las Vegas is vanmorgen opnieuw aangeboden en kreeg groen licht van de veterinair. De aangewezen vierjarige tuigpaard hengst Knaller F is door de hengstenkeuringscommissie doorverwezen naar het najaarsonderzoek.

Las Vegas

Vorige week maandag zijn de tuigpaardenhengsten aangeleverd voor het voorjaarsverrichtingsonderzoek. De driejarige tuigpaardhengst Las Vegas (Eebert uit Boukje stb keur pref van Plain’s Liberator), van fokker Piet de Groot die hem in gezamenlijk eigendom heeft met de Gebr. Van Manen, kon om veterinaire redenen niet geaccepteerd worden. Vanmorgen is de hengst opnieuw aangeboden en kreeg nu wel groen licht van de veterinair.

Knaller F naar najaarsonderzoek

De aangewezen vierjarige tuigpaard hengst Knaller F (v Cizandro), gefokt door Stoeterij Fleurstables, neemt momenteel deel aan het verrichtingsonderzoek. Deze hengst is vandaag door de hengstenkeuringscommissie doorverwezen naar het najaarsonderzoek, aangezien de hengst last heeft van een hoornscheur.

Bron: KWPN

Foto: Archief

0 852
Lanto V.D.B.
Lanto V.D.B. KWPN Hengstenkeuring 2019 © DigiShots

Voor de tweede bezichtiging Tuigpaarden waren voor Den Bosch zeven deelnemers uitgenodigd. Tijdens de eerste bezichtiging bleek al sterk te zijn geselecteerd, want alle zeven hengsten kregen groen licht voor het verrichtingsonderzoek in Ermelo.

Het was een geweldige dag voor Lambertus Huckriede, want hij won niet alleen de Oregon-Trofee met Hubert BDM, zijn Just Lucky (Wentworth Ebony x Waterman) werd ook aangewezen voor het verrichtingsonderzoek.

Las Vegas

Voor de kampioenskeuring mochten twee hengsten nogmaals aantreden: Las Vegas (Eebert x Plain’s Liberator) en Lanto VDB (Delviro HBC x Patijn). De eerste toonde veel front en een zeer goed ontwikkelde schoft- en schouderpartij. Hij bewoog met veel actie en schoudervrijheid, maar zou ten opzichte van zijn concurrent in zijn rug een fractie sterker en bespierder mogen zijn.

‘Lanto onbetwist de kampioen’

Lanto VDB ontlokte het publiek tijdens zijn eerste optreden al een groot applaus en hij werd dan ook uitgeroepen tot kampioen. Een zeer elegante, tuigtypische hengst met een sterke bovenlijn met een breed ontwikkelde lendenpartij. Hoogbenig met hard en droog beenwerk. Die heel sterk bewoog vanuit de achterhand en daardoor veel front kon maken met een rijzende voorhand en een ruim grijpend voorbeen en veel expressie liet zien.

Johan Hamminga verwoordde: ‘Geweldig om een paar van zulke luxe tuigpaarden in de baan te mogen hebben. De beoordelingscriteria voor een tuigpaard zijn houding en beweging. Terugkomen in het front en van daaruit rijzen in de voorhand. Dat kan alleen als een hengst over een heel sterk achterbeengebruik beschikt. Pas dan kan de schouder liften en het voorbeen weggezet worden. Lanto DVB doet dit uit het boekje en is vandaag dan ook onbetwist de kampioen!’

 

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

wereldbekerfinale dressuur las vegas

De Wereldbekerfinale voor zowel de dressuur als het springen zal in 2020 plaatsvinden in een compleet vernieuwde Thomas & Mack Center in Las Vegas.

Eerder werd het evenement toegewezen aan de MGM Grand Garden Arena, maar dat bleek bij nader inzien niet beschikbaar.

Verbouwing

In het Thomas & Mack Center vonden al meerdere wereldbekerfinales plaats. Het stadion, dat stamt uit 1983, werd in de afgelopen twee jaar voor 66 miljoen euro verbouwd. Onder meer de stalling voor de paarden werd verbeterd en de stoelen in de arena werden vervangen. Ook de entree, vloer en toiletten werden vernieuwd en het geluidssysteem verbeterd.

De meest in het oog springende verbetering is de nieuwe VIP-ruimte van meer dan 3000 vierkante meter van waar je over de wereldberoemde Strip uitkijkt. Ook kun je vanuit het ‘Strip View Pavilion’ de stallen zien.

Wereldbekerfinale

Las Vegas was al zes keer eerder de thuishaven van een Wereldbekerfinale, onder meer in 2015. De finale is in 2020 van 15 tot en met 19 april.

Bron: dressage-news.com

Foto: Remco Veurink

blog koosje mulders

Eerder schreef ik hier dat ik Wim helaas een tijdje niet kon rijden. Dat werd besloten door een verrekt bandje. Mijn andere paard Las Vegas rijd ik inmiddels ook al even niet meer. Maar dat werd besloten door mij.

Na eindeloos wikken en wegen heb ik een tijdje terug de knoop doorgehakt om niet meer verder te gaan met Las en ik denk dat ik hem daar heel blij mee maak.

Teveel moeite

Het zit zo. Las liep al een aantal jaren niet geheel onverdienstelijk Lichte Tour met mij. Geen topscores, maar wel internationaal. Hij leerde zelfs langzaamaan alle Grand Prix oefeningen en even hebben we gedacht dat hij dat wellicht ook zou redden. Maar ik moet eerlijk zijn tegenover mezelf en vooral tegenover mijn paard, het kost hem echt veel moeite.

In tegenstelling tot zijn witte broer Wim moet Las het uit zijn tenen halen en hij zou dat voor mij nog doen ook. Zo lief is ‘ie. Inmiddels weet ik hoe zwaar het is om al die oefeningen in de proef aan elkaar te breien en dat wil ik hem eigenlijk niet aandoen. Dan neem ik hem liever in bescherming, want zelf zou Las dat nooit doen.

Conclusie: Las Vegas hoeft van mij de Grote Overstap niet te maken. Hij is alleen ‘pas’ 15 en topfit, dus wat dan?

Geen heftige dingen meer

Kijk, ik vind wedstrijd rijden onwijs leuk, maar ik wil alleen gaan als ik op den duur kan verbeteren. Na vier jaar Lichte Tour weet ik dat Las niet ineens heel veel hogere percentages gaat halen. Daarnaast vind ik het juist wel lekker voor hem als hij geen heftige dingen meer hoeft te doen.

Verkopen daarom liever niet, want dan moet hij misschien toch weer op hoog niveau lopen. Maar het is wel fijn als we de maandelijkse kosten kunnen inperken, hij staat immers op een pensionstal.

Zij blij, ik blij, Las blij

Uiteindelijk heb ik de ideale oplossing kunnen vinden. Een stalgenootje van me, die Las al wel eens reed als ik op vakantie was, least hem nu. Zij blij, ik blij, Las blij. Perfect! Hij blijft in zijn eigen stal, krijgt mega veel aandacht (ook nog van mij natuurlijk) en gaat hooguit af en toe nog de ring in voor een M-proefje. Hoe fijn!

Bovendien doet hij alweer net zo zijn best voor haar als voor mij. Fantastisch om te zien. Zo kan Las nog een beetje ‘schoolmasteren’ tot aan zijn pensioen en kan ik nog elke dag van hem genieten.

Rustig opbouwen

Gelukkig gaat het met Wim intussen weer de goede kant op en mogen we rustig opbouwen. Na twee maanden niet trainen ben ik terug waar ik het liefste ben: in het zadel.

Foto’s: Koosje Mulders / Digishots

Koosje Mulders - Las Vegas
Koosje Mulders - Las Vegas CDI Zeeland Outdoor 2017 © DigiShots

De vorige keer vertelde ik al dat mijn paarden Wim en Las Vegas heel verschillend van elkaar zijn, maar dat ik dat juist super leerzaam vind. Daarom schrijf ik een klein serietjes blogs, waarin ik vertel wat ik dan zoal heb opgestoken van mijn lievelingsmonsters, want monsters zijn het af en toe echt.

In deel 1 en 2 legde ik uit hoe zij mijn beoordeling van een goed dressuurpaard hebben veranderd (en wie weet verbeterd) en wat hun verschillende bouw van mijn rijderij verlangt. Dat ging dus over het uiterlijke vertoon, vandaag ga ik het hebben over hun innerlijk. Daar zit per slot van rekening de ware schoonheid, toch?

Dat zeggen ze ja, maar tjonge jonge jonge wat zit er een kop op deze beesten. Zelden heb ik paarden gehad met zulke uitgesproken karakters. Leuk hè?

Trouw als een hond

Zo baas, zo paard. Misschien wel, maar in mijn geval zou dat betekenen dat ik extreem bipolair ben, want Lassie en Wim zijn elkaars tegenovergestelde. Wederom vergt dat van mij een verschillende benadering. Zowel op stal als onder het zadel. Zoals ik al zei: erg leerzaam.

Toen ik ooit in een ver verleden Las kocht, was hij een beetje bangig van mensen. Je moest vooral niet met teveel bombarie zo op hem afstappen, want dan raakte hij echt in paniek. Inmiddels is zijn vertrouwen in de mensheid gigantisch gegroeid, maar ik probeer nog steeds rust hetzelve te zijn als ik met hem bezig ben.

Constante factor

Hij is dus een tikkie onzeker en onderdanig en zoekt zijn steun altijd bij mij. Puur en alleen omdat ik zijn constante factor ben en hij er van op aan kan dat ik er voor hem ben. In de omgang is hij een volgzaam hondje.

En ook in het rijden heeft hij mijn leiderschap nodig. Ik moet niet boos op hem worden, want dan begrijpt hij er niets meer van en dat zou ook echt niet eerlijk zijn. Ik moet hem daarentegen aan het handje meenemen en rustig uitleggen dat iets niet eng is of dat hij het heus wel kan.

Door het vuur

Las is enorm werkwillig en gaat voor mij door het vuur. Soms moet ik hem tegen zichzelf beschermen. Ik voel hem dan ook onder mij groeien van zelfvertrouwen als ik hem beloon. Zo hebben we jaren geleden erg lang gedaan over de vliegende wissel. Hij bleef ze in tweeën springen. Mijn juf kon ruim een jaar haar geduld bewaren en legde mij telkens uit dat ik van de rustige aanpak in de toekomst profijt zou hebben.

Natuurlijk, zoals altijd, had ze gelijk. Toen het kwartje eenmaal viel, sprong hij ze geweldig. Later heeft het ons zelfs wel eens tienen voor de series opgeleverd op het protocol. Belangrijker nog: hij vindt de wissels inmiddels leuk en ik kan ze gebruiken om hem te laten ontspannen (met hartslagmeter bewezen!) en meer vertrouwen te geven.

Bijzonder eigenwijs

Dan komen we bij Wim. Het grootste geval apart wat ik ooit heb meegemaakt. Nu ben ik natuurlijk behoorlijk bevooroordeeld, maar er wordt mij door anderen toch wel erg vaak verteld wat voor een bijzonder paard hij is. Dat bleek ook wel toen hij zo doodziek was dat hij alle records moest breken om te overleven. Ik zeg altijd: ‘Wim kon zich simpelweg geen wereld voorstellen zonder Wim, daarom is hij er nog’.

Zo is het ook echt, het is een arrogant ding. En heel intelligent, soms meer dan goed voor mij is. Godzijdank, want het heeft hem destijds gered. Maar dat maakt hem ook op z’n zachtst gezegd ingewikkeld. Hij laat zich gewoon niets vertellen, Wim weet het namelijk allemaal beter. En oh zo blij met zichzelf, zelfs van vier weken IC op de kliniek kon hij niet chagrijnig worden.

Constante discussie

Onder het zadel betekent dit constante discussie. Wim hoeft niets uitgelegd te krijgen, Wim loopt reeds olympisch, al zegt hij het zelf. Dus ben ik al vijf jaar op zoek naar een manier om een beetje de baas te worden. Iedere pas moet eigenlijk van mij zijn, maar dat lukt lang niet altijd.

Het vraagt om zo’n klein motorische techniek, poeh, moeilijk! Als ik even een seconde niet oplet, neemt hij het over. Fysiek en technisch gezien (wederom met geregelde hartslagmetingen gezien) zou hij nog makkelijk een tandje er op kunnen zetten. Wim: “Maar ach, waarom zou ik? Ik ben toch sterker en groter en mijn baasje vindt mij toch wel lief.”

Hij heeft nog gelijk ook. Ik kan er ook wel om lachen als hij me weer eens in volle galop achter zich aantrekt naar de paddock of terug naar stal omdat hij even geen zin heeft in de smid. Het symboliseert de gedachte die als een rode draad door zijn leven (ook in de proeven) gaat: ‘Super gezellig als je mee gaat, maar ik weet wel al waar ik heen wil’.

Gemene deler

Gelukkig hebben ze een ding met elkaar gemeen: ze zijn allebei ongelofelijk lief en aanhankelijk. Hoewel ze ieder op eigen wijze om aandacht vragen. Waar Las bij mijn aankomst op stal zachtjes en beleefd een hoog piepend hinnikje geeft en mij lieflijk aankijkt, eist Wim brullend dat ik NU (ja echt NU) mij kom melden. En ze krijgen ook altijd hun zin, want met twee van die blije enthousiastelingen kan ik niet zonder knuffels gewoon langs lopen. Verwend tot het bot. Dus toch zo baas, zo paard.

Volgende week sluit ik het serietje af met de hartslagmetingen die ik hier al even noemde. Want hoe goed ik ook dacht mijn paarden te kennen, de keiharde wetenschap heeft me nog veel meer inzichten gegeven.

Foto: DigiShots

Volg ons!

102,865FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer