Tags Posts tagged with "Joyce Heuitink"

Joyce Heuitink

0 3137
Melissa Janssen en Dreamy Boy. Foto: Bertha Willms

Lichte Tour-amazone Melissa Janssen maakt binnenkort de overstap van de reguliere dressuur naar de paradressuur. Dit maakte ze vrijdag bekend via een video op het YouTube kanaal Drafgekeurd.

Tijd nodig

Eigenlijk speelt haar handicap al jaren een rol in het leven van de amazone. Toch besloot ze het nu pas op deze manier naar buiten te brengen. Ze vertelt: “Ik had daar gewoon even tijd voor nodig. Ik ben de ene dag stijver dan de andere dag, maar je ziet het altijd wel. Mensen zien me natuurlijk ook lopen op stal en op andere stallen waar ik les geef. Aan het begin wil je het niet zeggen, maar je komt er op een gegeven moment niet meer onderuit. Je kan niet iedere dag zeggen dat je van te trap bent gevallen.”

Hoe hoger hoe zwakker

Al haar hele leven had Janssen minder spierkracht in haar linkerbeen dan in haar rechterbeen. Omdat ze zelf rechts was, zocht ze daar niet zoveel achter. Tot de kracht in haar linkerbeen sinds ongeveer drie jaar alsmaar minder werd. “Naarmate je hoger gaat rijden zou toch ook je conditie beter moeten worden”, stelt ze. “Je zou je fitter en gezonder moeten voelen. Maar hoe hoger ik kwam, hoe zwakker ik me ging voelen. Uiteindelijk moest ik ook echt met hulpmiddelen gaan rijden, zoals een zweepje en meer stemgebruik. Thuis kon dat, maar op wedstrijd niet.”

Onderzoeken

“Ik gooide de handdoek niet in de ring, want ik had veel te veel plezier in het rijden van wedstrijden. Maar het werd na een tijdje zo’n groot verschil tussen met en zonder hulpmiddelen rijden, dat ik besloot niet meer te starten”, licht Janssen toe. Ondertussen waren er onderzoeken gestart naar de reden waarom de amazone last had van krachtverlies, tintelingen, coördinatieproblemen, vermoeidheid en een klapvoet. “Na veel onderzoeken bleek dat ik axonale schade en een klapvoet heb, die veroorzaakt worden doordat ik de spierziekte CIAP heb. Normaal gesproken komt deze ziekte vooral bij ouderen voor, maar ik ben één van de weinige jongeren die het heeft.”

Goede hulp

Die diagnose kwam toch wel als een klap. Zeker omdat de ziekte progressief is, en dus niet geneesbaar. “Ze kunnen niet echt zeggen hoe het bij mij gaat verlopen. Sommigen lopen op krukken, sommigen zitten in een rolstoel maar anderen lopen gewoon nog. Ik heb fysiotherapie en bijpassende medicatie zoals ontstekingsremmers, maar dat is alles wat ze kunnen doen.” Ze zag haar paardendroom in duigen vallen. “Dan heb je twee hele goede paarden staan, en dan kom je er niet op de reguliere manier. Zodoende kwam ik bij Joyce Heuitink terecht, zij kan me daar goed bij helpen. Daar ben ik heel erg dankbaar voor.”

Gouden karakter

Onder andere door aanmoedigingen van Heuitink, besloot de Limburgse zich te laten beoordelen voor een Grade. Door het Coronavirus is de procedure iets vertraagd, maar haar medisch dossier ligt klaar. Janssen heeft het geluk dat haar twee paarden ook geschikt zijn voor de parasport. Ze vertelt daarover: “Mijn paard Dreamy Boy (v. Donnerhall) heb ik 14 jaar geleden als veulen van mijn oma gekregen. Ik heb hem zelf zadelmak gemaakt en van de B naar de Inter II opgeleid. Hij heeft echt een gouden karakter en doet aan alles mee wat ik me maar bedenk. Hij heeft echt mijn meisjesdromen waargemaakt!”

Tweede troef

Melissa Janssen en Bailando. Foto: Bertha Willms

Nog niet zo lang geleden kocht ze er ook een tweede paard bij. De toen 2-jarige Bailando (v. Bretton Woods) sprak haar gelijk aan. “Ik wilde wel weer een onbeleerd paard hebben zodat ik hem naar mijn eigen hand kon zetten. Vorig jaar eind zomer heb ik hem met behulp van mijn oom ingereden. Hij was zó lief! Helaas kreeg hij in de herfst een klein ongelukje waardoor hij een tijdje moest revalideren. In verband met mijn gezondheid leek het me beter om er in de lente weer op te stappen, wanneer hij minder fris was. Nu zijn we weer lekker aan het opbouwen. Ik mag mijzelf gelukkig prijzen met twee van deze lieve paarden”, klinkt ze trots.

Go Social Familie

Haar transformatie van Lichte Tour-amazone tot para-amazone deelt Janssen via YouTube en Instagram onder de naam Dressage By Me. “Ik had Floor Schoenmakers van Go Social al wel voorbij zien komen. Ik was al wat met Social Media bezig en heb haar gevraagd of ze wat tips kon geven. Ik had op Facebook namelijk 5000 vrienden, en zat dus vol. Toen ik dat aan haar vroeg, vroeg zij of ik het niet leuk vond om bij de Go Social Creators te komen. Vijf dagen later was ik bij Anky van Grunsven voor de eerste bijeenkomst met de groep. Ik kon laten zien wie ik was en waar ik voor stond, dat was heel leuk. Vanaf daar raakten we aan de praat over mijn handicap en zo kwamen we ook bij deze ‘coming-out video’.”

Leuke uitdaging

Of ze zich nu doelen heeft gesteld voor in de parasport? “Oh ja!”, antwoordt ze volmondig. “Als ik geen doelen stel, dan leef ik niet. We komen waarschijnlijk in Grade V terecht, daar gaan we voor nu vanuit. Dat is vergelijkbaar met Lichte Tour, dus dat is een leuke uitdaging voor mij. Dan wil ik nationaal ook de scores halen om internationaal te mogen rijden. Dat was natuurlijk ook al mijn droom in de reguliere sport. Ook wil ik nog wel eens regulier blijven starten, maar mijn focus gaat vooral liggen bij de parasport. Het is wel echt mijn droom om voor Nederland uit te mogen komen en daar misschien wel hele mooie wedstrijden mee te pakken, met mijn eigen opgeleide veulentje. Dat zou echt geweldig zijn!”, sluit ze gemotiveerd af.

Bekijk hieronder de ‘coming out video’ van Melissa Janssen samen met Glasten Krapels.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Bertha Willms

Doron Kuipers - Charley FEI European Championships 2019 © DigiShots

Doron Kuipers had de eer om plaats te nemen in het zadel van Gaudi Vita. Bondscoach para- dressuur Joyce Heuitink komt uit in de Grand Prix dressuur met de Apache nakomeling Gaudi Vita. De springruiter laat moeiteloos de moeilijkste oefeningen zien. De series, pirouettes en appuyementen schudt hij zo uit zijn mouw.

Kuipers daagt Heuitink uit om plaats te nemen in het springzadel. Zien we dat binnenkort terug op beeld?

Bekijk hieronder het filmpje:

Bron: Instagram Kuipers / Heuitink

Foto: Digishots

0 10141
Anouk Hendriks en haar droommerrie. Foto: Kayleigh de Haas

Twee jaar geleden kreeg Anouk Hendriks een heftig ongeluk. Het paard waar ze op reed steigerde en viel achterover, bovenop de amazone. Na een lange tijd revalideren en een stage bij Joyce Heuitink, besloot de amazone zich te richten op de para-sport. “De eerste week in de revalidatiekliniek vroegen ze me waar ik heen wilde, ik zei volmondig: ‘Naar stal!'”, vertelt ze.

Goed fout

“Ik reed op een heel braaf paard, hij was altijd super lief, maar zo uit het niets kwam hij omhoog”, begint de amazone te vertellen over haar ongeluk. “We reden een overgang van stap naar draf, en omdat hij vaart had waren zijn achterbenen meteen onder hem weg. Daardoor is hij bovenop mij gevallen.” Ze vervolgt: “De eigenaresse van de stal heeft meteen 112 gebeld, want zij wist gelijk dat het goed fout was. Ik ben door de ambulance opgehaald, ik kon mijn benen helemaal niet bewegen. Ik was wel bij bewustzijn maar ik weet er niet veel meer van. Ik weet alleen nog dat toen ze me in de ambulance ergens op moesten leggen, het zoveel pijn deed dat ik alles bij elkaar heb geschreeuwd.”

Veel schade

Wat volgde was een hele heftige en onzekere tijd. Hendriks vertelt: “In het ziekenhuis wisten ze ook al snel dat het goed fout was. Er werden natuurlijk gelijk foto’s gemaakt en er werden onderzoeken gedaan. Uiteindelijk bleek mijn hele bekken verbrijzeld, mijn schaambeen was verbrijzeld, mijn staartbeen was afgebroken en mijn bekken waren van mijn rug afgebroken. Daarnaast had ik ook nog veel orgaanschade. Ze hebben me verplaatst naar de Intensive Care, waar ze me in slaap hebben gehouden. Ik heb 10 dagen moeten wachten op een operatie, er was niemand die het eerder durfde èn kon vanwege de inwendige bloedingen.”

Naar stal

De amazone lag ongeveer anderhalve maand in het ziekenhuis voor ze naar de revalidatiekliniek ging. “Ze hebben me daar heel goed geholpen. Ik kreeg een eigen rolstoel, helemaal op maat gemaakt. We zijn bezig gegaan met krachttraining, maar ik had nog heel veel moeite met mijn benen. Mijn rechtervoet had uitval, dat is nu nog steeds. Ik heb heel langzaam weer leren lopen, eerst tussen de rekstokken en daarna met een rollator en krukken.” Ondanks dat het revalideren heel zwaar was, wist de amazone precies wat ze wilde. En dat was naar stal. “Dat wist iedereen natuurlijk allang, dus ze hadden al stiekem iets voor me geregeld. Dat was op 5 mei, een dag die ik nooit meer zal vergeten.”

De eerste keer dat Hendriks weer bij haar merrie kwam.

Grote verrassing

Er stond de amazone namelijk een hele grote verrassing te wachten op stal. “Het bleek dat mijn ouders stiekem het paard dat ik eerder reed voor Marcella Hesselink hadden gekocht. Zij is echt mijn droompaard, dus ik was helemaal gelukkig. De eerste keer dat ik weer bij haar kwam legde zij haar hoofd op mijn schoot en bleef ze een hele tijd zo staan. Dat gaf me nog meer kracht. Vanaf toen had ik echt iets van; ik wil eerst paardrijden en dan pas weer lopen.” Dit streven gaf Hendriks ook aan in haar doelstellingen bij de revalidatiekliniek. “Toen ik weer wat kon zijn we naar Manege Roessingh gegaan, daar heb ik voor het eerst weer op een paard gezeten. Zijwaarts en alleen in stilstand, meer was het niet, maar het was een fantastisch gevoel. Daardoor heb ik super hard geoefend, en uiteindelijk kon ik steeds een stapje verder gaan.”

Stageplek

Hoewel Hendriks wist dat ze het schooljaar niet ging halen, ging ze het jaar toch nog wel wat uurtjes naar school. Op het moment dat het nieuwe schooljaar begon, werd er door haar school gelukkig veel rekening gehouden met haar handicap. “Ik doe de opleiding paardenhouderij en daar hoort natuurlijk ook veel praktijk bij. Je moet natuurlijk die examens ook gewoon halen, net als je ORUN. Gelukkig denkt de school daar heel flexibel in mee, dat is echt super.” Uiteindelijk moest ze wel stage gaan lopen.  “Ik was daar heel laat mee omdat ik niet wist of ik het wel mocht en kon. School zei tegen mij: ‘We gaan gewoon Joyce Heuitink vragen’. Eigenlijk zat ze al vol, maar ze wilde me wel een kans geven. Dat was echt geweldig.”

Parasport

“Ik had het echt niet verwacht, want wie wil er nu iemand bij hebben die bijna niets kan”, geeft ze toe. “Omdat het reizen voor mij niet te doen was ben ik intern gegaan. Ik heb mijn paard meegenomen naar Joyce en uiteindelijk vroeg ze of ik het niet wat vond om para te gaan rijden. Ik vroeg me af of ik daar wel geschikt voor was, omdat mijn handicap naar mijn idee niet zo groot was. Uiteindelijk vond ik het wel super tof. In de reguliere sport gaat het wel, maar daar kom ik er echt niet door. Joyce vertelde me over de inschrijfdagen, dus dat heb ik gedaan. Ik zou al gekeurd worden, maar dat is vanwege het coronavirus afgelast. Nu word ik waarschijnlijk op 1 juni gekeurd en mag ik daarna in de parasport gaan rijden!”, klinkt het enthousiast.

Mooie toekomst

Hoewel haar paard in eerste instantie heel erg ondeugend was, maakt ze nu een perfect para-paard. “Het is net alsof ze het aanvoelt. Het is een super lieve merrie, maar voorheen had ze echt merriestreken. Ze ging er vandoor en bokte veel. Zo hebben we er met het zadelmak maken een jaar over gedaan voordat we er op konden blijven zitten. Op de één of andere manier bleef ik altijd wel zitten. Na mijn ongeluk is zij helemaal veranderd, ze is zo braaf geworden. Gisteren hebben we bijvoorbeeld voor het eerst een buitenrit gemaakt, dat had ik een jaar geleden echt niet kunnen doen. Ook op ander terrein lessen met haar, wat we nu veel doen, daar kon ik alleen over dromen”, aldus de amazone. Nu het zo goed gaat heeft ze maar één doel: “Ik hoop dat we een hele mooie toekomst tegemoet gaan in de para-sport.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Kayleigh de Haas

0 2310
Joyce Heuitink - Gaudi Vita tijdens KNHS Indoorkampioenschappen 2019 © DigiShots

In Mechelen reed Joyce Heuitink haar Gaudi Vita (v. Apache) naar een hele nette eerste plaats in de Inter I Freestyle met een prachtige score van wel 78.245%. Hoewel ze recent hun Grand Prix-debuut maakten, reed de amazone op deze internationale wedstrijd mee in de Intermediaire I. “Mensen vroegen al aan mij; “Mag dat wel?!” Ja, dat mag!”, lacht de amazone.

Alles heel solide

“Ik was heel tevreden, het voelde heel makkelijk”, steekt Heuitink van wal. “Ik had nergens het gevoel dat er iets fout zou gaan, dat was wel heel fijn. Dat is een gevoel dat je niet heel vaak hebt, denk ik. Ik heb dat in ieder geval niet heel vaak.” Dat het vandaag zo fijn ging was nog niet vanzelfsprekend voor de combinatie. “Vanaf het begin was alles nu heel solide, dat was heel erg lekker. Vooral nadat hij gisteren een beetje spanning had waardoor ik, laat maar zeggen, géén eerste plaats had.”

Gaudi-waardig

“Het was fijn, makkelijk, en safe”, vervolgt de amazone. “Ik zei al tegen ClipMyHorse: ‘Het voelde wel Gaudi-waardig!’. Het gevoel wat hij geeft is super goed, dit werk past gewoon bij hem. Een plaatsing als deze had hij dan ook wel verdiend.” Heutink werd bíjna unaniem op één gezet. Door één van de juryleden werd ze echter als vierde geplaatst. “Het is best grappig dat, ondanks dat één jurylid je zo laag zet, je toch nog met zo’n score wint. Maar, dat is niet erg. Misschien had ze nog wat van gisteren in haar hoofd…”

Aardig aan rijden

Dat ze zou winnen had ze wel gehoopt, maar Heuitink was er nog niet vanuit gegaan. “Ik groette af en toen dacht ik wel: ‘Hier moeten ze nog wel aardig aan rijden om dit te evenaren’. En dat kan natuurlijk altijd. Want de andere ruiters die hier rijden zijn ook allemaal erg goed. Ik hoopte natuurlijk wel dat ik zou winnen, maar als een ander nog veel beter is dan houdt het op. Ik was als eerste na de pauze en er moesten er nog 5 na ons. Ik dacht, ik kan ook nog gewoon zesde worden.”

GP-debuut

Men keek er vreemd van op dat Heutink en Gaudi Vita meereden in de Intermediaire I. Dit komt doordat ze recent hun nationale Grand Prix-debuut maakten. “Heel wat mensen denken; ‘Hé, hoe kan dat?’, maar dat mag dus in de hele wereld. Zo lang je nog niet internationaal Grand Prix bent gestart mag je nog meerijden in de Lichte Tour. Daar heb ik me 20 jaar geleden ook wel eens over verbaasd. Mensen vroegen al aan mij; “Mag dat wel?!” Ja, dat mag!”, lacht de amazone.

Wereldbeker

“Dit is natuurlijk ook een Wereldbekerwedstrijd, dus die rijd je niet zomaar”, gaat de amazone verder. “Ik kreeg een uitnodiging om hier mee te rijden in de Lichte Tour. Toen zei Alex (van Silfhout, red.) ook: ‘Doe maar gewoon’. Nu kon ik met het baan verkennen en het losrijden al wat Grand Prix-oefeningen rijden in deze omgeving. Dat pakte hij heel goed op, dus in het vervolg dan maar Grand Prix!”

Nuchterheid

Op de vraag wat ze nou de fijnste eigenschap van Gaudi Vita vindt, antwoordt Heuitink: “Ik zei altijd dat het zijn nuchterheid was, en dat is ook nog steeds wel zo. Hij heeft altijd goede zin, hij is net een schakelaar, lampje aan is lopen, en lampje uit is slaapstand. Hij is gewoon een heel nuchter, rustig en lief paard in de omgang. dat is heel fijn, hij zal me eigenlijk nooit in de steek laten. Dat hij dan gisteren schrikt, dat is niet in de steek laten. Daarna loopt hij namelijk gewoon een hele nette foutloze proef.”

Power en routine

“Ik verwacht dat hij nog wel een heel eind omhoog kan natuurlijk. Hij wordt over een paar dagen pas 9, maar de nieuwe oefeningen doet hij al heel goed. Hij moet natuurlijk power en routine krijgen maar dat komt vanzelf, iedere dag dat je traint ontwikkelt zich dat. Dat is een kwestie van geduld en een kwestie van heel houden en met verstand rijden. Iedereen weet dat forceren toch niet lukt. Wat ik zeg, het is zo’n betrouwbaar en lief paard, hij zal toch altijd zijn best doen”, sluit ze af.

Joyce Heuitink en Gaudi Vita na hun winnende Kür in Mechelen.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan

Foto: © DigiShots

Joyce Heuitink - Gaudi Vita NK Dressuur 2019 © DigiShots

Joyce Heuitink en Gaudi Vita (v. Apache ) debuteerde gisteren in de Grand Prix van Exloo en wisten deze meteen te winnen met een score van 71,47%. Ook met haar andere paard Lukas 911 (v. Lagiator) was Heuitink succesvol in deze klasse en schreef de tweede plek ook op haar naam, hier was de score 65,60%.

Foutloos rijden

Heuitink vervolgt: “Ik ben super tevreden. Het is natuurlijk super leuk als je twee paarden meeneemt en met allebei zo goed scoort” begint de amazone vrolijk te vertellen. “De focus lag natuurlijk op Gaudi die voor het eerst Grand Prix ging doen. Omdat ik al met andere paarden in deze klasse heb gereden weet je gewoon dat foutloos rijden heel erg moeilijk is en dat lukte nu ook niet. Toch zaten er wel hele goede dingen bij.”

Prinsheerlijk

“Ik had veel achten voor onder meer de series, galoppirouette, uitstrekken, negens voor de draf appuyementen. Die foutjes waren dan wel weer jammer. In de galop pirouette zat ie een keer op twee benen. En de laatste lijn ging ook niet helemaal lekker, er overkwam mij iets wat iedereen wel eens overkomt. Op X dacht mijn paard; oh hier is X, hier moet ik halthouden. Dus ik voelde dat hij prinsheerlijk ging staan. Maar de rest was heel fijn en goed.”

Zware Tour

Een week of vier geleden startte Heuitink voor het eerst in de Zware Tour. “Ik ben in een keer doorgegaan, hij is pas acht, maar ik wist dat hij er klaar voor was. Sommige mensen doen eerst een half jaar over de Inter II, maar ik vond dat niet nodig. Je merkt dat ieder nieuw onderdeel in een proef even wennen is. Bijvoorbeeld bij de piaffe, de eerste twee keer doet hij netjes alleen bij de derde keer dacht hij; ‘yo ik ga staan’. Hij is wel heel werkwillig en op de andere onderdelen scoorde hij zijn hele leven al heel hoog tussen de 7,5 en de 9. En dat doet hij nu ook nog dus dat is heel erg fijn.”

Aankomend weekend is de Kadervormingswedstrijd in Friesland, waar Heuitink naartoe gaat. “En daarna rijd ik Lichte Tour op de Internationale in Mechelen dus dan kan ik dit spul meepakken om te kijken hoe dit gaat op ander terrein. Volgend jaar gaan we dan maar weer door” besluit de amazone lachend.

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag

Foto: DigiShots

0 1910
zomer
foto: Jennifer-Fotografie

Joyce Heuitink liet gisteren op haar Facebook-pagina weten dat Hans Olthof, mede-eigenaar van haar toppaard Gaudi Vita en voormalig eigenaar van Wup, donderdagnacht in zijn slaap is overleden. Woensdag was hij nog aanwezig op de veulenveiling in Borculo.

“Woorden kunnen niet beschrijven hoe gebroken ik mij nu voel. Hans, mijn grote vriend, de meest geweldige eigenaar van Gaudi Vita en voormalig eigenaar van Wup is afgelopen nacht onverwachts overleden.”

“15 Opeenvolgende jaren reed ik paarden voor hem en het waren de beste paarden die ik ook heb gehad. Hij steunde mij altijd in mijn carrière en we waren een grote familie. En dat is precies hoe ik mij nu voel. Alsof ik een familielid kwijt ben, een deel van mijn ziel.”

“Hans, we droomden altijd groot en ik zal onze dromen niet opgeven. Ik weet dat je ons blijft volgen. Mijn gedachten gaan uit naar zijn zonen Mark en Pieter, zijn partner Gerdie en naar zijn vrienden en familie.” Schrijft Heuitink op Facebook.

Namens de redactie wensen wij alle nabestaanden veel sterkte toe.

Bron: Facebook

Foto: Jennifer-Fotografie

 

 

 

 

wim van dijck
Podium Para Dressuur Nations FEI European Championships 2019 © DigiShots

Op het EK in Rotterdam pakten de Nederlandse para-combinaties een gouden teammedaille. Daarnaast wonnen alle vier de deelnemers ook nog eens acht individuele medailles, waaronder vier gouden medailles. Bondscoach Joyce Heuitink kijkt tevreden terug op haar week, het was het eerste Europese teamgoud voor de Nederlandse para-dressuur.

Grote glimlach

“Ik heb een heel voldaan gevoel en ik krijg een grote glimlach op mijn gezicht als iemand over deze week begint. Aangezien dat diverse malen per dag is, kun je gerust stellen dat die glimlach er nog niet vanaf is”, blikt Heuitink enthousiast terug op het EK. “Ik ben blij dat het weer gelukt is om iedereen in topvorm aan de start te krijgen en drie goede proeven te laten rijden. Winnen is niet vanzelfsprekend en in dit geval is het een absolute teampresetatie, waarin iedereen het hoofd koel heeft weten te houden.”

Vertrouwen

De para-combinaties kunnen zich op gaan maken voor de Olympische Spelen volgend jaar in Tokio. “Dit geeft wel vertrouwen, maar dat vertrouwen had ik al voor de Wereldruiterspelen in Tryon; en dat is niet weg geweest. Ik kan me eigenlijk geen moment herinneren waarop ik dacht ‘nu moet ik me zorgen gaan maken’. Alle dingen waar we dit seizoen tegenaan liepen, waren relatief snel opgelost. Als je maar vooruit blijft denken in oplossingen!”

Landenwedstrijd Tokio

De landenwedstrijd in Tokio krijgt volgend jaar een nieuw format, dit is ook in de andere Olympische disciplines zo. Drie ruiters komen van start in de landenwedstrijd en er is geen wegstreepresultaat. “Dat biedt 0% garantie op succes in Tokio. Na afloop van de individuele medaillestrijd moet ik drie namen doorgeven die starten in de landenwedstrijd. Eentje rijdt er dan dus niet mee en alle scores van de andere drie combinaties tellen mee. Het podium kan er dan compleet anders uitzien, want iedere fout kan je een plek kosten.”

In vorm

Na het winnen van een gouden teammedaille vorig jaar op de Wereldruiterspelen in Tryon waren er hoge verwachtingen van de Nederlandse para-combinaties op het EK. “Ik had zeker gehoopt op goud, want ze waren allemaal in vorm. Ik denk dat ze ook geen hele hoge druk gevoeld hebben, omdat ze het hele seizoen al zo goed in vorm waren. We hadden vier hele sterke combinaties en konden, mocht het nodig zijn, een misser hebben. Gelukkig reden ze alle vier top, en was het wegstreepresultaat ook nog goed geweest voor goud. Dat is wel vrij zeldzaam.”

Topsport

Heuitink voert haar taak als bondscoach heel fanatiek uit. “Voor mij staat para-dressuur gelijk aan dressuur. Het gaat veel verder dan therapeutisch rijden; het is topsport. In topsport streef je naar perfectie, alles moet in detail kloppen. Je begeleidingsteam, je spullen, je management, je rijderij en dus ook je tempo, ritme, aanleuning, buiging, et cetera moeten optimaal zijn. Het halthouden moet vierkant zijn, de lijnen recht, de voltes rond en de zijgangen constant en in balans, zo kan ik nog wel even doorgaan! Van al die dingen word ik als dressuurtrainer, -ruiter en –jurylid super fanatiek. Zij willen de beste zijn en dat wil ik ook voor hen!”

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Rixt van der Horst - Findsley N.O.P. FEI European Championships 2019 © DigiShots

Bij de Europese kampioenschappen springen, dressuur en para-dressuuur in Rotterdam is gisteren de landenwedstrijd voor de para-dressuur van start gegaan. Voor TeamNL kwamen Rixt van der Horst en Nicole den Dulk aan de start, beide amazones reden een goede proef. Met Vandaag de ritten van Sanne Voets en Frank Hosmar nog te gaan, ligt het team op koers voor een mooie medaille.

Fijn uitgangspunt

Bondscoach Joyce Heuitink was direct na de eerste rit van Rixt van der Horst al zeer te spreken. “Rixt reed een goede proef, prima om zo als eerste te starten. Ze had even een kleine storing in het achterwaarts gaan, maar verder was het een mooie harmonieuze verrichting. Haar score is een fijn uitgangspunt voor de rest van het team.” Rixt van der Horst en haar Findsley N.O.P. scoorden 74.029%.

Steeds beter

Voor TeamNL was Nicole den Dulk de tweede die in de piste kwam. Met Wallace N.O.P. realiseerde ze een mooie 73.364%. De amazone was blij met haar verrichting. “Ik heb heerlijk gereden, hij stond er heel goed aan. Ik hoefde mijn paard echt geen moment te motiveren, iets wat in het verleden nog wel eens anders was. Nu was hij misschien in sommige overgangen iets te fanatiek, maar we worden steeds beter.”

Niet te vergelijken

Het heeft nog weinig zin om iets te zeggen over de tussenstand in de landenwedstrijd van de para-dressuur. Er zijn landen die al drie ruiters aan de start hebben gehad en landen waarvan pas een ruiter heeft gereden, dat laat zich dus niet vergelijken. Toch is bondscoach Joyce Heuitink duidelijk: “Met Frank Hosmar en Sanne Voets nog te gaan, durf ik wel te zeggen dat we op koers liggen voor een mooie medaille.”

Frank Hosmar en Alphaville N.O.P. starten vandaag om 9.18 uur. Sanne Voets en Demantur RS2 N.O.P. verschijnen om 13.18 uur in de ring.

Kür op muziek

Zondag wacht voor de beste para-dressuurruiters nog de kür. Per Grade hebben de beste acht combinaties uit de woensdag en donderdag verreden individuele proef zich hiervoor geplaatst. Alle vier de Nederlandse combinaties wonnen een medaille in de individuele proef en zijn dus ruimschoots geplaatst. Grade II bijt zondag het spits af, de eerste ruiter zal om 8.00 uur de ring in rijden.

Bron: persbericht

glamourdale
Charlotte Fry - Glamourdale CHIO Aachen 2019 © DigiShots

Charlotte Fry won met de KWPN-goedgekeurde hengst Glamourdale (v.Lord Leatherdale) de Lichte Tour-rubriek in Aken. De combinatie scoorde 77,971 en eindigde bij alle jury’s unaniem aan kop.

Glamourdale

De combinatie Fry en Glamourdale scoorde over de gehele linie hoge cijfers. In de galop verschenen zelfs meerdere negens op het protocol. Ze sloten hun proef af met een prachtige laatste lijn, waarbij ze tweemaal een tien kregen voor het halthouden en groeten. Bij het jurylid uit Oostenrijk ontving de hengst van Van Olst Horses een score van maar liefst 81,324%.

Uitslagen

Het beste Nederlandse resultaat was voor Joyce Heuitink, die in het zadel van haar Gaudi Vita (v.Apache) tweede werd. De amazone, die tevens bondscoach is van de Nederlandse para-dressuur, scoorde 72,471%. Daarmee bleef ze voor op een sterke groep Duitsers, waarvan Hubertus Schmidt het dichtste in de buurt kwam bij het resultaat van Heuitink. Hij scoorde met Denoix PCH (v.Destano) 70,588%. “Zo blij met deze proef”, reageert Heuitink. “Gaudi Vita had wat spanning toen we rond de ring reden, terwijl Judy Reynolds langs haar paard de ring verliet omdat haar hoofdstel losgeraakt was. Gaudi besloot daarop om haar te volgen, maar we pakten net op tijd de focus terug en de proef was heel fijn. Ik ben trots om oranje te dragen op de mooiste wedstrijd ter wereld!”

Bron: Hoefslag

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Nicole den Dulk - Wallace N.O.P.
Nicole den Dulk - Wallace N.O.P. FEI World Equestrian Games Tryon 2018 © DigiShots

Van 19 tot en met 25 augustus worden in Rotterdam de Europese Kampioenschappen springen, dressuur en para-dressuur verreden. Na de laatste observatie voor de para-dressuurruiters is bondscoach Joyce Heuitink de eerste die haar TeamNL selectie bekend maakt.

Ervaren

Joyce Heuitink gaat met een zeer ervaren team de strijd aan. De ploeg bestaat uit de combinaties die in 2018 op het wereldkampioenschap in het Amerikaanse Tryon het historische teamgoud wisten te winnen. Ook individueel hebben alle ruiters al meerdere Olympische, WK en EK medailles op hun palmares staan. De verwachtingen omtrent haar selectie liegen er dan ook niet om.

Team

Nicole den Dulk – Wallace N.O.P. (Grade II)
Rixt van der Horst – Findsley N.O.P. (Grade III)
Frank Hosmar – Alphaville N.O.P. (Grade V)
Sanne Voets – Demantur RS2 N.O.P. (Grade IV)

De reservecombinatie is Demi Vermeulen met Wannabe (Grade IV). Frank Hosmar heeft zijn paard Guetta als eigen reserve.

Zie ook: Joyce Heuitink: “Mijn combinaties zijn al vroeg in het seizoen in vorm”

Bron: persbericht

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Volg ons!

102,847FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer