Tags Posts tagged with "inslapen"

inslapen

0 2601

Afscheid nemen van een paard waar je jarenlang plezier van hebt gehad, is ontzettend moeilijk. Toch moet de eigenaar ervoor waken dat de kwaliteit van leven van zijn paard zo achteruit gaat, dat elke dag een strijd wordt. In ‘Dossier Oud Paard’ in de nieuwste Hoefslag, geven een dierenarts en twee paardeneigenaren antwoord op de vraag ‘wanneer is het genoeg?’

Vraag een willekeurige paardeneigenaar wanneer hij zijn oude paard zou laten inslapen, dan is het antwoord negen van de tien keren ‘als hij ziek wordt’ of ‘pas als ik écht het idee heb dat hij niet meer wil’. Lastiger wordt het als dat steeds ouder wordende paard lichamelijk wel aftakelt, maar tussen de oren nog heel oké lijkt. Dierenarts Martine Noordermeer van Paardenpraktijk Dier-N-artsen in Oosteind en haar collega’s zijn er voorstander van om de beslissing tot het uitvoeren van euthanasie te maken uit het oogpunt van dierenwelzijn. ‘We laten niet een relatief gezond paard inslapen omdat hij 35 is, maar wel als dat 35-jarige gezonde dier ineens problemen krijgt waarvan zeker is dat de situatie niet meer gaat verbeteren. Vaak zie je dat oudere paarden vermageren en steeds minder energie hebben, zonder dat ze echt ziek zijn. Dan kun je beter niet gaan zitten wachten tot hij helemaal is verzwakt.’ Toch komt het voor dat eigenaren te lang wachten, zegt Noordermeer. ‘Ik begrijp volkomen dat het moeilijk is om afscheid te nemen, maar het afgelopen jaar heb ik zeker vier of vijf oude paarden geëuthanaseerd waarvan ik dacht: ‘hier had de eigenaar wel wat eerder aan de bel mogen trekken’.

Koek was op

Iemand die het niet zo ver liet komen, is Sandra Moerman uit Musselkanaal. In de zomer van 2014 nam ze afscheid van haar paard King (37). Ze had de hengst geboren zien worden en bracht hem uit tot en met Z-dressuur. ‘King was oud en kerngezond, maar het leek alsof hij er zelf geen zin meer in had. Hij was zijn leven lang een brutaal en ondeugend paard, op een leuke manier. Op een gegeven moment was hij niet meer de hengst die ik al zo lang had. Hij had wel eens een jolige bui, maar over het algemeen sjokte hij steeds meer achter me aan als ik hem naar de wei bracht en was zijn blik leeg. Bovendien werd hij steeds magerder. Dan kun je alles proberen, maar de koek was gewoon op.’

Meer over dit onderwerp, waar vroeg of later iedere paardeneigenaar mee te maken krijgt, lees je in ‘Dossier Oud Paard’ in het oktobernummer van Hoefslag.

 

Tekst: Marjolijn Munnich

Foto: Sabine Timman/Hoefslag

0 3161
Foto: Remco Veurink

Paardeneigenaren en dierenartsen staan elke dag voor lastige beslissingen. Dierenarts Roger Lee zet de vijf meest voorkomende situaties waarin een eigenaar voor een moeilijke keus kan komen te staan op een rijtje en geeft aan welke dilemma’s er zijn.

1. Wanneer laat ik mijn oude paard inslapen?

Meteen een van de moeilijkste beslissingen waar je als eigenaar voor kunt komen te staan. Paarden en pony’s worden immers een soort van familie. Maar toch moet je als eigenaar de verantwoordelijkheid nemen en weten wanneer de kwaliteit van leven voor je paard zo slecht is geworden dat elke dag voor hem als een strijd ervaren wordt.
Twee belangrijke gezondheidsproblemen voor oude paarden zijn gewichtsverlies en artritis. Een slechter wordend gebit en maag zorgt ervoor dat oude paarden uiteindelijk mager worden en spierkracht verliezen. Een zwak lijf gecombineerd met stijfheid en pijnlijke gewrichten maken het steeds lastiger voor een paard om in de benen te komen, zeker als het kouder wordt.
‘Ik adviseer eigenaren altijd dat het beter is om een paard in te laten slapen terwijl het nog plezier heeft in het leven. De meeste mensen kennen hun paard goed en weten wanneer de tijd daar is. Als je te lang wacht, loop je het risico dat je het dier voor je eigen plezier in leven houdt en niet het welzijn van het paard zelf voor ogen houdt.’

2. Koliekoperatie of niet?

Meer dan 80% van de koliekgevallen gaat over met alleen pijnstillers en maagontspanners. Een klein deel overleeft het niet zonder een operatie. Koliekoperaties moeten echter snel plaatsvinden, vóórdat de schade aan de darmen te groot is. Eigenaren moeten dus snel beslissen of ze tot opereren willen overgaan of niet. Hoe eerder je er bij bent, hoe groter de kans van slagen is. De redenen om niet te opereren hebben meestal te maken met de leeftijd van het dier en met de kosten. Heeft een paard al andere gezondheidsproblemen, dan kan een operatie teveel zijn. De kosten van een operatie variëren hele erg, maar een operatie alleen al kost zo’n 3000 euro. Daar komen dan eventuele intensive care-kosten bij, of wellicht zelfs een tweede operatie. Zelfs als je paard verzekerd is, kan het zijn dat je niet (al) deze kosten vergoed krijgt. Meestal volstaat echter zo’n drie maanden boxrust in de eigen vertrouwde omgeving.

3. Wanneer is een veterinaire keuring nuttig?

Paarden kunnen net zo goed een blessure opdoen of een ziekte oplopen als mensen. Een kneuzing, een bloeduitstorting, een volle kogel, een tumor, staar… elk paard zal meer gebreken krijgen naarmate het ouder wordt. Maar dat wil niet zegen dat het dier nooit door de veterinaire keuring komt. Natuurlijk, als het paard kreupel is of half blind, is het een bekeken zaak, maar de meeste gevallen zijn minder zwart-wit. Dan zijn de ervaring en het oordeel van de dierenarts van belang.

Het belangrijkste is dat het paard wordt gekeurd om aan te geven of het geschikt is voor het doel waar het voor gebruikt wordt. De eerste pony voor een kind hoeft niet te bewegen als een Grand Prix-dressuurpaard. Ook moet de leeftijd van het paard in acht genomen worden. Een zestienjarige draaft na een buigproef niet net zo vlot weg als een zesjarige. Spat is een probleem voor een keuringspaard, maar niet voor een paard dat in de eventingsport loopt. Een jong paard mag dan gezond lijken, maar in zo’n slechte conditie zijn dat het waarschijnlijk later, in het werk, wel problemen krijgt.
Al dat soort aandachtspunten moet een dierenarts in acht nemen om de koper te kunnen adviseren. En ja, ook een dierenarts is maar een mens en heeft het wel eens mis. Zijn oordeel is geen garantie.

4. Laat ik een mri-scan maken?

Een ‘magnetic resonance imaging’, oftewel mri- scan, toont anders dan een röntgenfoto waarop je de botten kunt zien, de weefsels van het lichaam. Een mri-scan is veel gedetailleerder; ook pezen, kraakbeen en gewrichtsbanden kunnen bestudeerd worden; juist die gedeelten van het paardenlichaam dus waar zich problemen voordoen bij kreupelheid. Maar scans zijn duur. Alleen al de twee voorvoeten scannen kost zo’n 1000 euro. Vaak worden dus eerst röntgenfoto’s gemaakt, en als daaruit geen diagnose gesteld kan worden, adviseert de dierenarts een mri-scan.
Een mri-scan zal vrijwel zeker uitwijzen waar de kreupelheid van je paard uit voortkomt en hoe groot de schade is. Het is echter nog altijd slechts een diagnose, geen behandeling. Pijnstillers, steroïde injecties en rust zijn waarschijnlijk de enige remedies en die had de dierenarts ook wel voorgeschreven zonder mri-scan.

5. Operatie aan kissing spines: ja of nee?

Je paard is niet meer lekker voorwaarts en begint te bokken als je doorzet. Je hebt het zadel laten nakijken en röntgenfoto’s laten maken. De ruggenwervels staan wel erg dicht bij elkaar en sommige uitsteeksels lijken elkaar zelfs te raken. Wat nu? Het probleem is dat je nooit zeker weet of je paard inderdaad last heeft van kissing spines. Een ruggenwervel is altijd in beweging. Het kan ook zijn dat je paard zich alleen maar misdraagt. Rugpijn is een lastige diagnose.
Een mogelijkheid is om een kleine hoeveelheid steroiden in te spuiten in het verdachte dorsal spinous process (DSP). Als het paard dan veel beter presteert, is de kans groot dat er inderdaad een rugprobleem is. Houdt de verbetering niet aan, dan kan er overgegaan worden tot een operatie. Tegenwoordig wordt een rugoperatie vaak uitgevoerd terwijl het paard staat. Het slagingspercentage is 80%. Maar, om de keuze voor een operatie nog maar eens lastiger te maken, er is een nieuwe operatietechniek waarbij de gewrichtsbanden tussen de ruggenwervels worden doorgesneden in plaats van dat een deel van de ruggengraat zelf verwijderd wordt. Dat is een minder ingrijpende operatie, maar of die op de lange termijn beter is, is nog niet bewezen.

Horse&Hound/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 8734

Het euthanaseren van je paard is altijd een verdrietige aangelegenheid. Vaak twijfelen eigenaren toch nog over de gekozen methode. Is euthanasie wel zo paardvriendelijk? Een groep wetenschappers onderzochten dit dilemma. Euthanasie is de veelgebruikte term voor het beëindigen van een leven op een pijnloze en stressloze wijze. Om bewijs te leveren dat het paard op een snelle manier hersendood is en niets meer meekrijgt van het overlijden, werden tijdens de studie de fysieke parameters (zoals hartslag en hartritme hersenfuncties, pupilreflexen en hersenreactief vermogen) getest. Vijftien paarden, die al zouden worden geëuthanaseerd, deden mee aan het onderzoek. Bij alle paarden werd deze manier van levensbeëindiging gebruikt, waarbij een infuus werd aangebracht, gevolgd door een kalmeringsmiddel en daarna een snelle toevoeging van pentobarbital sodium (77 tot 109 mg per kilo, of ongeveer 100 ml voor paarden die meer dan 400 kilo wogen).

De wetenschappers kwamen tot de volgende conclusies:

– De gemiddelde tijdsduur voor het injecteren van het pentobarbital sodium bedroeg 46.8 seconden.
– Tegen het einde van de spuit werd geen zichtbare of hoorbare ademhaling meer waargenomen.
– De activiteit van de hersenstam hield er als eerste mee op. Dit gebeurde vaak tijdens het toedienen van de injectie of binnen 52 seconden nadat de injectie was gegeven.
– Reflexen van de hersenstam stopten vrijwel direct na de activiteit van de hersenschors.
– Binnen een minuut werd geen hartactiviteit of pols meer waargenomen.
– Dit betekent dat de bloeddruk na 52.6 seconden eveneens niet meer vindbaar bleek.
– Spiertrekkingen van het hart waren het laatste wat werd waargenomen. Volgens het team onderzoekers is dit te wijten aan het laatste stukje energie in het hart.

‘De resultaten van ons onderzoek bevestigen dat het toedienen van een overdosis pentobarbibtal sodium via een intraveneuze injectie een snelle, effectie en paardvriendelijke manier is voor euthanasie. Het dier is hersendood binnen 73 tot 261 seconden na de behandeling,’ aldus een woordvoerder.

Klik hier voor het onderzoek.

Bron: Hoefslag/TheHorse

Foto: Remco Veurink

0 100

De internationale welzijnsorganisatie voor paardachtigen The Brooke mag voortaan werkpaarden in Ethiopië met extreme verwondingen of ongeneeslijk ziektebeeld euthanaseren. Dit betekent dat zij uitzichtloos lijden bij paarden, ezels en muildieren mogen voorkomen. Veel werkpaarden in Ethiopië eindigen op straat wanneer zij te ziek of te zwak zijn om nog te werken. De dieren lopen hierbij het gevaar te worden opgegeten door hyenas. In de meeste gevallen kunnen deze paarden niet meer geholpen worden en is euthanaseren de enige humane optie. In de plaats Habala, waar de nood het hoogste is, moet de eigenaar van het dier toestemming geven voor het mag worden ingeslapen, tenzij het om een paard gaat dat in de steek gelaten is. De wetswijziging betekent dat Brooke nu zelf ter plekke de beslissing mag maken om het dier uit zijn of haar lijden te verlossen.

‘Euthanasie is altijd een emotionele beslissing voor zowel ons team als de eigenaren die met het dier gewerkt hebben. Het is echter onze taak om comfort te bieden aan de paarden, ezels en muildieren die zich altijd hebben ingezet voor de mens,’ aldus Brooke woordvoerder Melissa Liszewski. Afgelopen jaar hielp The Brooke meer dan 1.5 miljoen paarden, ezels en muildieren in twaalf landen. Naar verwachting zal in 2016 ruim twee miljoen dieren hulp krijgen van deze organisatie.

Hoefslag/Horsetalk

0 202

Iedere paardeneigenaar moet vroeg of laat definitief afscheid nemen van zijn paard en komt dan voor de emotionele vraag te staan: wat te doen met het kadaver? Er zijn in principe vier mogelijkheden, of vijf, als we begraven meetellen, al is dat niet toegestaan. Hoefslag sprak met vijf eigenaren die allemaal voor een andere optie kozen nadat hun geliefde paard was overleden. Onder hen dressuuramazone Joyce Lenaerts. In 2009 moest zij onverwacht haar beste en favoriete paard Katell (v. Rubinstein) in laten slapen. ‘Het was voor mij snel duidelijk dat ik hem wilde laten cremeren. Hij is lang bij ons geweest en ik heb veel aan hem te danken. Het klinkt wat cru, maar hij hoefde van mij niet bij het afval van de Rendac. Daar was hij te speciaal voor.’

Het persoonlijk verhaal van Joyce Lenaerts en vier andere amazones, plus zaken om aan te denken bij het overlijden van een paard, is te lezen in Hoefslag 11.

 

Tekst: Steef Roest/Foto: Remco Veurink

0 39

Een paardeneigenaresse uit het Britse Esher heeft de moeilijke beslissing genomen om haar vier paarden in te laten slapen. Dit besluit kwam na het herhaaldelijk onder water lopen van haar weilanden. De boerderij van Jenny Andersson ligt vlakbij een rivier, die door de aanhoudende regenval in Engeland veelvuldig overstroomd. De eventingamazone moest eerder dit jaar al noodgedwongen evacueren, waarbij ze ook nog een schadepost van 20.000 Britse ponden opliep aan haar stallen. Omdat ze het zich niet langer kon veroorloven ‘geld te pompen in een zwart gat,’ besloot Andersson haar paarden, twee van veertien jaar oud, een van zeventien en een twintigjarige, in te laten slapen.

‘Dit is de moeilijkste dag van mijn leven, maar ik kan het hen niet langer aandoen steeds te moeten verhuizen. Ik heb deze beslissing in het belang van het welzijn en de veiligheid van mijn paarden genomen. Het werd te gevaarlijk hen in het weiland te zetten omdat de stroming van de rivier te sterk was en de omheining steeds wegspoelde. Daarnaast stond er geregeld een meter diep vies water in de stallen. Het was voor mij geen optie om mijn vier volbloeds bij anderen onder te brengen. Daar waren ze te nerveus voor. Ook verkopen was daarom geen optie meer. Ze hebben hier vijftien jaar vredig gestaan. Een mooier einde kunnen ze zich vast niet wensen.’

Hoefslag/Horseandhound

0 362

Er is een nieuw project geopperd om het aantal ongewenste Dartmoor-pony’s, dat jaarlijks moet worden ingeslapen te verminderen. De daling in vraag naar deze pony’s in combinatie met de willekeurige voorplanting in de vrije natuur heeft als gevolg dat er jaarlijks honderden ongewenste veulens worden geboren.

Volgens Charlotte Faulkner, de secretaris van de Britse Dartmoor Pony Vereniging werd minder dan een derde van de bijna 160 aangeboden pony’s op de jaarlijkse herfstveiling in Chagford verkocht. ‘Traditioneel gezien hielden de meeste mensen, die toestemming hebben om hun vee op de heide te houden, er naast hun runderen en schapen pony’s op na. Door de dalende vraag naar Dartmoor pony’s is het voor verschillende van hen economisch niet meer haalbaar hun kuddes goed beheersbaar te houden.

Petitie voor prikpil

Het antwoord moet nu komen van het project ‘pony’s aan de pil’. Door ze de prikpil te geven, kunnen de merries in de vrije natuur in de kuddes blijven zonder de onnodige nafok. ‘Het zou de beheerders in staat stellen hun fokdieren te behouden zonder al het werk, de zorg en pogingen tot verkoop die nu voor problemen zorgen’, aldus Faulkner.
Er is al getest in 2012 met een twintigtal Dartmoor merries, wat een succesvolle aanpak bleek. Om het project in grotere aantallen mogelijk te maken is er ondersteuning nodig van het Britse Staatsbosbeheer. Faulkner heeft, om haar anticonceptie-plan kracht bij te zetten, een petitie gelanceerd die al meer dan 2.000 handtekeningen heeft opgeleverd.

Bron: Horse&Country/Hoefslag

0 26

Ierland heeft het afgelopen jaar 2600 paarden in laten slapen. De meeste van deze paarden werden zwervend aangetroffen. Volgens rapporten werden 3288 paarden gevangen of in beslag genomen, waarbij 2658 van hen een spuitje kregen. Slechts 308 paarden (9 procent) werd opgehaald door eigenaren.

Gevangen paarden worden in Engeland en Ierland alleen aan de eigenaren terug gegeven wanneer zij hebben voldaan aan de wetten van paardenregistratie en kunnen aantonen dat zij een geregistreerde stal hebben voor de dieren. 95 paarden zouden nog steeds in beslag genomen zijn, terwijl 262 paarden werden ondergebracht bij welzijnsorganisaties.

Over de afgelopen twee jaar zijn er in totaal 5000 gevangen paarden ingeslapen in Ierland.

Het in beslag nemen van paarden kost Ierland zo’n 5 miljoen euro per jaar.

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer