Tags Posts tagged with "Hoefbevangenheid"

Hoefbevangenheid

Hoefbevangenheid ook veel voorkomend in de winter
Bij hoefbevangenheid zou Botox heilzaam kunnen werken.

Botox lijkt perspectief te bieden voor de behandeling van paarden met hoefbevangenheid. Zo’n vijf jaar geleden startte dierenarts Lotte Hardema een wetenschappelijk onderzoek naar de werking van Clostridium botulinum toxine, ofwel botulinetoxine, bij hoefbevangen paarden. De werkzame stof is bij het grote publiek bekend onder de geregistreerde merknaam Botox. Doel is het voorkomen van het verplaatsen van het hoefbeen in de hoef en het verminderen van de pijn. De resultaten bij twee acuut hoefbevangen paarden waren positief. Het onderzoek werd uitgevoerd in samenwerking met dr. Inge Wijnberg en andere onderzoekers van de Universiteitskliniek voor Paarden (UKP), faculteit Diergeneeskunde (Utrecht).

Minder pijn, betere vooruitzichten op herstel
Hardeman verdedigde verleden jaar het daaruit voortvloeiende proefschrift met succes. Hoefbevangenheid bij paarden en pony’s wordt al sinds eeuwen beschreven maar een goede therapie die de verplaatsing van het hoefbeen kan voorkomen en daardoor betere voorwaarden voor genezing schept, is er tot heden niet. Stel dat je het kantelen of zakken kan voorkomen, dan bespaar je het paard niet alleen veel pijn maar ook de vooruitzichten op herstel zijn veel beter, bedacht Hardeman met de wetenschappers van de UKP.

Rol spelen
Hoe Botox daar precies een rol in kan spelen, staat in het complete artikel dat je kan lezen in Hoefslag Magazine Voeding & Verzorging. Heb je deze gemist? Geen probleem. Hij is te koop in de betere boekhandel, of als los exemplaar te bestellen via Paardenmagazines. Ook kan je het magazine op je tablet of via je smartphone lezen (klik hier).

 

Tekst: Marjet Bosma
Foto: Shutterstock.com

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 16)

0 645
benen paard paardrijden

World Horse Welfare roept Britse eigenaren via een dramatische video op om hun paarden te laten deelnemen aan een onderzoek naar laminitis (hoefbevangenheid). Eerder deze maand werd de korte film -met rockmuziek, rookmachines en op de popgroep Kiss geïnspireerde makeup- wereldkundig gemaakt via het web.

Het onderzoek wordt uitgevoerd door Animal Health Trust en de Royal Veterinary College en wordt gefinancierd door World Horse Welfare en Rossdales Equine Hospital. Het is het eerste web-based onderzoek. Hoefbevangenheid wordt in de helft van de gevallen niet (h)erkend door eigenaren, zo wijst een eerste indicatie uit.

‘Het is nodig om bewustzijn te creëren bij eigenaren, professionals en onderzoekers en te helpen een vroege diagnose te stellen als hoefbevangenheid aan de orde is’, aldus onderzoeksleider Dee Pollard. ‘Niet alle klinische symptomen zijn hetzelfde en hoefbevangenheid kan zich in eerste instantie voordoen als een ander klinisch probleem, zoals een abces of koliek. Vandaar dat het ontzettend belangrijk is om het zo snel mogelijk te herkennen en een behandeling te beginnen.’

Horseandhound/Hoefslag

Foto: Remco Veurink 

0 200
Wesley Candt

Volgens Australische wetenschappers moeten endotoxinen meer onderzocht worden in hun rol bij het ontwikkelen van hoefbevangenheid.

Hoefbevangenheid is een van de meest voorkomende aandoeningen bij paarden. Bij de aandoening raakt de witte lijn, die het hoefbeen en de hoefwand verbindt, ontstoken en verliest het daarbij zijn draagkracht. Er zijn vele factoren bekend die de aandoening kunnen veroorzaken, maar de precieze biologische mechanismen achter hoefbevangenheid zijn nog steeds niet volledig bekend.

Endotoxines, beter bekend als lipopolysacchariden, lijken een belangrijke rol te spelen tijdens de ontwikkeling van bevangenheid. Endotoxinen zitten bevestigd aan de celwand van gram-negatieve bacteriën. Zodra de bacterie beschadigd of dood gaat, komen de schadelijke stoffen vrij. Ook exotoxinen, giftige stoffen die door bacteriën worden afgegeven, lijken belangrijk. Uit het onderzoek van Nicole Resinger en haar collega’s bleek dat wanneer het aantal endotoxinen toenam in het bloed, er significant minder kracht nodig was om het hoefweefsel uit elkaar te trekken. De onderzoekers zeggen dat endotoxinen geen giftige effecten hebben op de epidermale en dermale cellen op individueel niveau, maar dat het de integriteit van het hoefweefsel wel aantast. Ook heeft het effect op de productie van melkzuur in de witte lijn. “Endotoxinen kunnen op zichzelf geen hoefbevangenheid veroorzaken, maar ze kunnen de aandoening zeker wel verergeren.”

Foto: Remco Veurink
Bron: PLOS One / Hoefslag

 

0 111
Foto: Made By Jessy

In Groot-Brittannië hebben de World Horse Welfare, Animal Health Trust en de Royal Veterinary College de handen ineengeslagen voor een grootschalig onderzoek naar hoefbevangenheid. De drie organisaties hopen ongeveer 3.000 Britse paarden te vinden voor hun onderzoek. Hierbij maakt het niet uit van welk ras het dier is. Het is ook van ondergeschikt belang of het paard al eerder hoefbevangen is geweest. Zowel paarden met en zonder een geschiedenis van hoefbevangenheid zijn uitgenodigd voor deelname.

Voor het onderzoek zullen de eigenaren van de deelnemende paarden een uitgebreide vragenlijst invullen en daarna regelmatig verdere gegevens uit wisselen. Als het dier hoefbevangen raakt dient er een apart formulier ingevuld te worden. Voor het onderzoek zal circa twee jaar worden uitgetrokken. Daarna worden alle gegevens anoniem verwerkt tot een rapport.

Klik hier voor meer informatie

Bron: Hoefslag

Foto: Jessica Pijlman

0 5205

Je dierenarts kan, als aanvulling op het lichamelijk onderzoek van je paard, besluiten om bloedonderzoek uit te voeren. Bloedonderzoek kan antwoord geven op veel vragen omtrent de gezondheid van je paard. Je dierenarts kan het bloed op specifieke waarden controleren. Als deze waarden als afwijkend kunnen worden beschouwd, kan de dierenarts een behandelplan opstellen. Daarnaast worden ook bloedmonsters genomen van paarden die voor export naar het buitenland gaan of bijvoorbeeld bij een dopingcontrole.

Wat houden referentiewaarden van bloed precies in?

Bloed bevat naast celbestanddelen als witte en rode bloedcellen, ook een grote verscheidenheid aan vitamines, mineralen, eiwitten en enzymen. Al deze bestanddelen zijn belangrijk voor het functioneren van de organen en/of de regulatie van de vochtbalans, zuurgraad, e.d.

Bloedonderzoek kan bij verstoringen in deze regulatie duidelijke aanwijzingen geven om deze te bestrijden. Denk bijvoorbeeld aan het toedienen van vocht of regelaars van de zuurgraad. Ook kan met behulp van bloedonderzoek schade aan weefsels worden onderzocht door te kijken naar de verschillende enzymen die een rol spelen in het functioneren van bepaalde weefsels. Door de celopbouw en -afbraak die continu plaatsvindt in de verschillende weefsels, is er voor de meeste enzymen een ‘normaal’ gehalte in het bloed. Referentiewaarden betreffen de spreiding van dat gehalte in een gezond dier (95% van de gezonde dieren vallen binnen deze populatie van gezonde dieren). Als er bijvoorbeeld door schade of ontsteking aan een orgaan meer cellen dan normaal beschadigd raken, dan worden enzymen die zich normaal in de cel bevinden (en niet worden gemeten) uitgestoten in de bloedbaan. Bij chemische analyse van het bloed kan worden aangetoond dat het gehalte van deze enzymen boven de referentiewaarden uitkomt, waarbij er dus sprake is van een afwijking. Je dierenarts kan de verschillende combinaties van afwijkingen interpreteren en de relevantie ervan beoordelen met betrekking tot de gezondheidsklachten van je paard.

Wat kan bijvoorbeeld uit bloedonderzoek naar voren komen?

Bloedarmoede of anemie
Bloedarmoede duidt op een te lage Ht-waarde (hematocriet; dit is het volume van de rode bloedcellen in het bloed). Bloedarmoede kan worden veroorzaakt door een verwonding, maar bijvoorbeeld ook door een ernstige worminfectie of beenmerg dat onvoldoende nieuwe rode bloedcellen aanmaakt.

Spierbevangenheid (tying-up, maandagziekte)

Specifieke biochemische processen in de spiercellen worden mogelijk gemaakt door spierenzymen als Creatinekinase (CK) en Aspartaat-AminoTransferase (ASAT). De activiteit van CK en ASAT in het bloed raakt flink verhoogd bij spierschade of verhoogde spierafbraak.

PPID (voorheen ziekte van Cushing)

Via bloedonderzoek is goed te achterhalen of een paard PPID heeft. Hierbij zal een verhoogde concentratie van het Adrenocorticotroop hormoon (ACTH) in het bloed te vinden zijn.

Ontstekingen

Als het paard ergens in zijn lichaam een ontsteking heeft, kan dit via bloedonderzoek vaak achterhaald worden door aantoning van afwijking in aantal of de samenstelling van de witte bloedcellen (deze zijn verantwoordelijk voor verschillende functies van het afweersysteem). Ook zijn specifieke eiwitten in verhoogde mate terug te vinden in het bloed.

Lever- of nierafwijking

Lever en nieren vervullen in het lichaam een belangrijke rol bij verwerking en uitscheiding van afvalstoffen. Nierproblemen kunnen bijvoorbeeld aangetoond worden door een toename van ureum en creatinine in het bloed. Voor volledig onderzoek van de nieren zal ook urineonderzoek gedaan moeten worden.

Vitamine- en/of mineralentekort

Het paardenlichaam heeft vitamines nodig voor o.a. een goed afweersysteem en de afvoer van afvalstoffen. Mineralen zorgen voor het functioneren van enzymen en hormonen en zijn nodig voor spieropbouw, botgroei, opname van water en andere stoffen. Een bloedmonster kan de waardes van essentiële vitamines en mineralen aantonen.

Meer weten over de samenstelling van bloed, de functie van witte en rode bloedcellen, e.d.? Lees hier het volledige artikel Bloedonderzoek bij paarden op Paardenarts.nl

Meer over de auteur:
Mark van Manen (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): “Sinds Januari 2010 ben ik dierenarts bij Paardenkliniek Wapenveld. In 2002 ben ik begonnen met de studie Diergeneeskunde aan de Universiteit van Utrecht; na een algemene opleiding tot allround dierenarts ben ik uiteindelijk afgestudeerd als erkend paardenarts. Tijdens mijn studie heb ik bijna twee jaar onderzoek gedaan naar de invloed van hoofd/halshouding op het ontstaan van blessures aan de halswervelkolom. Naast de algemene geneeskunde en fertiliteitbegeleiding van het paard hebben hoofd-, gebit, hals- en rugproblemen mijn speciale interesse.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

Foto: Remco Veurink

0 584

Hoefbevangenheid, ook wel Laminitis genoemd, is een ontsteking tussen de hoefwand en het hoefbeen en ontstaat in 90% van de gevallen door een stofwisselingsstoornis. De plek waar de lamellen het hoefbeen aan de hoefschoen bevestigen kan door verschillende oorzaken ontstoken raken. Door de ontsteking ontstaan zwelling en vloeistof die weer een grote druk en enorme pijn veroorzaken in het omliggende gebied. In het ernstigste geval kunnen de lamellen beschadigen en zelfs losraken, waardoor het hoefbeen in de hoef kantelt en door de zool kan breken. Het paard kan in dit geval meestal niet meer gered worden. Hoefbevangenheid is een zeer ernstige aandoening waarbij snelle hulp van de dierenarts geboden is.

Acute en chronische hoefbevangenheid

Bij acute hoefbevangenheid treden de verschijnselen plotseling en hevig op. Het paard is ernstig kreupelen heeft veel pijn.  Om te voorkomen dat acute hoefbevangenheid over gaat in chronische hoefbevangenheid is het belangrijk dat het paard onmiddellijk wordt behandeld door een dierenarts. Binnen 1 à 2 dagen treedt de chronische fase namelijk al in en wordt de kans op genezing klein of zelfs onmogelijk.

Bij chronische hoefbevangenheid zit het hoefbeen niet meer recht in de hoefschoen; het hoefbeen komt al los van de hoefwand.

Beide vormen komen soms ook in combinatie voor, met als pijnlijk gevolg dat de punt van het hoefbeen steeds meer druk uitoefent op de zool, welke gekneusd raakt. In het ergste geval kan het hoefbeen de zool doorboren, ook wel zoolbreuk of hoefperforatie genoemd. Een extremer gevolg kan zijn dat het paard zijn ‘schoen’ verliest. Het hoefbeen wordt dan compleet afgescheurd van het hoornkapsel, waardoor de hoefhoorn langs de kroonrand loslaat.

Symptomen van hoefbevangenheid

Doorgaans betreft het bij hoefbevangenheid de voorste hoeven, maar het is zeker mogelijk dat het ook om alle vier de hoeven kan gaan.

De eerste symptomen kunnen zijn:
–    Stram en stijf bewegen.
–   Hoeven zijn warm en hebben een soms verdikte en pijnlijke kroonrand.
–   Bloedvaten in de ondervoet kun je duidelijk voelen kloppen.
–    Gevoelige punt van de straal van de hoef.

Duidelijkere symptomen zijn:
–    Het paard zal zijn voeten om de beurt willen ontlasten
–    Het paard loopt kreupel of wil helemaal niet meer lopen.
–   Het paard zal in een gevorderd stadium een typische houding aannemen en zet de voorbenen zo neer dat ze zo min mogelijk belast worden. Dit doet het door zijn achterbenen ver onder zijn lichaam te plaatsen en de voorbenen meer naar voren. Wenden gaat moeizaam.
–   Koorts, zweten en verhoogde hartslag (bij acute hoefbevangenheid) door de pijn.
–   In ernstige gevallen kan het paard niet meer staan en ligt het veel.
–   Het paard is rusteloos en voelt zich zichtbaar niet lekker.

We kunnen de vele oorzaken onderverdelen in 3 groepen: stofwisseling, ernstige ziekte en overbelasting. Denk hierbij aan verkeerde voeding zoals te veel gras, maar ook ziektes als EMS (Equine Metabool Syndroom) en PPID (voorheen ziekte van Cushing) kunnen aan de basis van de problemen staan.
Behandeling
De dierenarts zal direct moeten worden ingeschakeld bij verdenking van hoefbevangenheid. Deze zal bepalen eventueel röntgenfoto’s maken om het stadium van de hoefbevangenheid te bepalen en een behandelplan vast te stellen. Ook kunnen er indien nodig medicijnen worden voorgeschreven om de pijn te verlichten en de ontsteking te remmen. Om de oorzaak te kunnen achterhalen is vaak ook bloedonderzoek noodzakelijk. Bij behandeling van hoefbevangenheid is een goede samenwerking met dierenarts en hoefsmid noodzakelijk.

Meer weten over de ziekteverschijnselen, diagnose, behandeling, preventie en prognose? Lees hier het volledige artikel over Hoefbevangenheid bij paarden op Paardenarts.nl.

Meer over de auteur:
Iris van Gulik (paardenarts en auteur bij Paardenarts.nl): “In mei 2008 ben ik in Utrecht afgestudeerd als Erkend Paardendierenarts. Tijdens mijn studie heb ik veel stage gelopen in verschillende paardenklinieken in Nederland, Amerika en Nieuw-Zeeland. Ook heb ik twee jaar deel uitgemaakt van de Veulenbrigade, opvang van zieke en te vroeg geboren veulens. Na mijn studie ben ik meteen als paardendierenarts aan de slag gegaan bij Dierenkliniek Hellendoorn-Nijverdal en daar werk ik nog steeds met veel plezier. In 2009 ben ik naar Kentucky (Rood&Riddle, grootste paardenkliniek van de wereld) en Florida geweest om stage te lopen. In 2010 naar een paardenkliniek in Texas. Ik vind het erg leuk om op deze manier mijn kennis te verbreden en te zien wat er allemaal mogelijk is met betrekking tot behandeling van paarden. Mijn persoonlijke interesse binnen het werk gaat uit naar de interne geneeskunde (waarbij zieke pasgeboren veulens een speciaal plekje verdienen), kreupelheidonderzoek (vooral echografie), embryotransplantatie, wond behandeling en oogproblemen.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.

Foto: Paardenarts.nl

0 90

Het farmaceutische bedrijf Boehringer Ingelheim stelt ook dit jaar paardeneigenaren in de gelegenheid om in de maanden augustus, september en oktober hoefbevangen paarden gratis te laten onderzoeken op pituitary pars intermedia dysfunction (PPID) door middel van een bloedtest. PPID, ook wel de ziekte van Cushing genoemd, is in veel gevallen namelijk de oorzaak van hoefbevangenheid.

Zeer pijnlijke aandoening

Hoefbevangenheid is een zeer pijnlijke aandoening die zich kan uiten in ‘trippelen’, op de achterbenen staan, langdurig liggen of kenmerkende ‘hoefringen’ (fot0) en kan zelfs zo ernstig zijn dat het laten ‘inslapen’ van het paard de enige resterende mogelijkheid is. Paarden met hormoonafwijkingen, zoals PPID, hebben een verhoogd risico deze voetaandoening te ontwikkelen tijdens het grazen op ‘vette‘ weiden en het eten van krachtvoer. Uit de resultaten van grootschalig bloedonderzoek in het najaar van 2013, blijkt dat 69% van de hoefbevangen paarden PPID heeft.

Gratis bloedtest

Hoefbevangenheid voorkomen is beter dan genezen en daarom is het belangrijk om samen met de dierenarts op zoek te gaan naar de oorzaak. Boehringer Ingelheim helpt daarbij door in augustus, september en oktober een bloedtest te vergoeden waarmee PPID kan worden aangetoond. Voor meer informatie over deze campagne kunt u terecht op www.ppidbijpaarden.nl of door contact op te nemen met uw dierenarts.

Persbericht

 

0 81
Sisther de Jeu

Het farmaceutische bedrijf Boehringer Ingelheim stelt paardeneigenaren in de gelegenheid om in de maanden september en oktober hoefbevangen paarden gratis te laten onderzoeken op pituitary pars intermedia dysfunction (PPID) door middel van een bloedtest. PPID, ook wel de ziekte van Cushing genoemd, is in veel gevallen namelijk de oorzaak van hoefbevangenheid.

‘Hormoonafwijkingen, zoals PPID en equine metabole syndroom (EMS), zijn in meer dan 80% van de gevallen verantwoordelijk voor de aanwezigheid van hoefbevangenheid. Paarden met zo’n hormoonafwijking hebben een verhoogd risico deze voetaandoening te ontwikkelen tijdens het grazen op ‘vette‘ weiden’, aldus het bedrijf

Voor meer informatie over deze campagne kunt u terecht op www.ppidbijpaarden.nl of door contact op te nemen met uw dierenarts.

Bron: Boehringer Ingelheim

 

0 622

Voor veel paarden vormen granen een groot deel van het rantsoen, waardoor deze een belangrijke energiebron zijn. Tussen granen bestaan echter veel verschillen; ze zijn niet allemaal even goed verteerbaar en leveren daardoor niet allemaal dezelfde hoeveelheid energie. Ook het bewerkingsproces heeft invloed op de verteerbaarheid en dus de energiewaarde.

1. Haver
Van de onbewerkte, rauwe granen is haver het beste verteerbaar, omdat haverzetmeel bestaat uit kleine moleculen. Mits een paard goed kauwt, hoeft haver niet eens geplet te worden om het zetmeel beter beschikbaar te maken voor verteringssappen.

2. Gepofte granen
In rauwe vorm hebben granen zoals maïs en gerst een veel lagere verteerbaarheid. Daarom worden ze vaak in gepofte vorm ingezet. Poffen of expanderen gebeurt onder hoge temperatuur en hoge druk, waardoor de zetmeelmoleculen ‘gelatiniseren’, ofwel beter oplosbaar en beter verteerbaar worden.

3. Vlokken en hele granen
Gerst en maïs worden ook vaak gevlokt. Bij dit proces staat het zetmeel, net als bij poffen, bloot aan hoge temperaturen, wat de verteerbaarheid verhoogd. In de markt zijn veel granenmixen verkrijgbaar, die vaak bestaan uit hele granen. Voor haver is dit geen probleem, maar het voeren van een grote hoeveelheid onbewerkte gerst, maïs en/of tarwe kan leiden tot problemen in de blinde en dikke darm. O.a. Koliek, diarree en hoefbevangenheid kunnen dan ontstaan.

Paarden zijn eigenlijk geen graaneters. Hun alvleesklier produceert maar een beperkte hoeveelheid van het enzym amylase, wat zetmeel verteert. Sommige paarden produceren nog minder amylase dan anderen, waardoor deze paarden extra gevoelig zijn voor veel granen in het rantsoen. Bij zulke paarden komen koliekverschijnselen en diarree regelmatig voor.

Lees meer over granen en de mogelijke bewerkingsprocessen.

Ir. Marike Jacobs (Voerconsultant & Columniste VoerVergelijk.nl)

Meer over de auteur: Marike Jacobs is afgestudeerd aan Wageningen Universiteit voor de masteropleiding Animal Nutrition en gespecialiseerd in paardenvoeding. Tijdens haar studie schreef Marike o.a. artikelen voor PaardenSport en verder werkt ze als stalmedewerker op een pensionstal. Mennen is haar favoriete tak van de paardensport, maar voeding en verzorging, en het waarborgen van de ‘happy athlete’ vanuit dat oogpunt, hebben de meeste aandacht.

VoerVergelijk.nl brengt iedere week op de site van de Hoefslag een voedingsverhaal met nuttige tips. VoerVergelijk is een onafhankelijke vergelijkingswebsite die is uitgegroeid tot een platform voor paardenvoer. Op VoerVergelijk kan een bezoeker paardenvoer zoeken, vergelijken en beoordelen. De database bevat alle paardenvoeders en supplementen die in Nederland en België verkrijgbaar zijn.

 

 

Volg ons!

103,150FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer