Tags Posts tagged with "hengst"

hengst

Madison KWPN Hengstenkeuring 2020 © DigiShots

Tijdens een advieskeuring van de NRPS Hengstencommissie kreeg de 4-jarige dressuurhengst Mac Madison (v. Ferdinand) groen licht. De commissieleden spraken hun waardering uit over het mooie exterieur, schitterende type, imposante optreden en de overtuigende uitstraling van de hoogbenige Mac Madison. De stap is goed, in draf plaatst de hengst het achterbeen goed onder de massa en met een aansprekend voorbeengebruik. De galop is mooi bergop gesprongen.

De hengst heeft Ferdinand als vader. Deze zoon van Vivaldi uit een merrie van Havidoff x Wolfgang uit de Kieni stam is Prix St. Georges geklasseerd, en is verkocht naar Rusland. De moeder van Mac Madison, Elsarina, is een elite, preferente merrie van Jazz uit een elite, prestatie-sport merrie (Z2 dressuur) van Flemmingh x Nabuur, en zij vertegenwoordigt de Karla-stam. Deze stam staat bekend om de vele goede sport- en fokpaarden. Uit de directe lijn komen de ggk hengst Transvaal en nog twee aangewezen hengsten bij het KWPN en de bij het AES gekeurde Griffin. Verder in de moederlijn nog vier elitemerries, een keurmerrie, vijf stermerries, een prestatie-fok merrie en twee preferente merries. Uit de directe stam komen zowel dressuur- als springpaarden, nationaal tot op niveau Prix St. Georges en 1.40 m springen.

Ook de ggk. hengsten Mr. Blue, Zucarlos, Nabuur en de NRPS-hengst Haico komen voort uit de Karla-stam.

Derde nakomeling

Mac Madison is de derde nakomeling van Elsarina; de eerste twee lopen net in de sport. Als veulen was Mac Madison reserve Nationaal kampioen; een jaar later werd zijn moeder derde van Nederland op de NMK van het KWPN. Grootmoeder Sarina was als 7-jarige Nationaal kampioen en is de grootmoeder van de ggk hengst Blue Hors Kingston.

De commissieleden spraken hun waardering uit over het mooie exterieur, schitterende type, imposante optreden en de overtuigende uitstraling van de hoogbenige Mac Madison. De stap is goed, in draf plaatst de hengst het achterbeen goed onder de massa en met een aansprekend voorbeengebruik. De galop is mooi bergop gesprongen.De fokkers van Mac Madison zijn J. Zeewuster en erven J.S. de Jager uit Sleen, tevens eigenaren samen met Riekus en Ilonka Veninga uit Stuifzand.

Bron: NRPS

Foto: DigiShots

0 1370
KWPN-hengst Heartbreaker, paard van het jaar 2016/HK KWPN 2016 (foto: DigiShots)

Vanochtend is de imponerende hengst Heartbreaker (Nimmerdor x Silvano) op 32-jarige leeftijd overleden, dit meldt Team Nijhof. Heartbreaker stond in zijn jongere jaren bekend als succesvol springpaard op Grand Prix-niveau. In 2009 ontving hij het predicaat ‘preferent’ door zijn grote invloed op de fokkerij. De hengst heeft al veel, succesvol, nageslacht op de wereld mogen zetten.

Het paard is van veulen af aan, eigendom van Henk Nijhof. Die in de drie maanden oude hengst direct potentie zag. Tijdens zijn springcarrière is hij onder andere vierde geworden tijdens het Wereldkampioenschap voor zevenjarige springpaarden (1996). Daarnaast werd hij derde op de Grand Prix van Geesteren, Hamburg en Falsterbo in 1998 en won hij de Championat van Hamburg.

Belangrijkste pijlers

In 2016 werd Heartbreaker nog verkozen tot paard van het jaar. Hij toonde zich tijdens de keuring als 3-jarige, terwijl hij toen al de bijzondere leeftijd van 27 had bereikt. Allen’s Romanov II, Cidane, Zambesi, Actionbeaker en kleinkinderen Admara en Hello Sanctos, zijn slechts enkele voorbeelden van het succesvolle nageslacht van de succesvolle KWPN’er.

“De top vererver, die sinds 1989 in het bezit was bij onze familie, is één van de belangrijkste pijlers van het bedrijf”, schrijft Team Nijhof. “In 1997 begonnen wij met het dekstation in Geesteren, en toen was Heartbreaker de eerste hengst op ons station 24 jaar geleden. Hij heeft een bijzonder plekje in ons hart. Heel veel dank aan Silvia Evers die de laatste jaren met hart en ziel zorg droeg voor deze fokkerij ambassadeur. Heartbreaker bedankt voor alles en voor alle het moois dat je hebt nagelaten aan de mondiale fokkerij”.

Bron: Team Nijhof/ Hoefslag

Foto: DigiShots

0 1884

Na altijd springpaarden te hebben gereden, gooide Maureen Okken in december 2019 het roer volledig om. Ze ruilde het springzadel in voor een dressuurzadel en vond haar nieuwe troef in de toen 4-jarige Friese hengst Wybren (Alke 468 x Wisse 408). Voor de coronastop liet de combinatie al potentie zien in de sport, en momenteel trainen ze rustig door om uiteindelijk Okken haar droom waar te kunnen maken: de ring in met de slipjas.

“Omdat mijn vriend altijd al heel graag een Friese hengst wilde hebben, zijn we voor de grap eens gaan kijken op marktplaats. Zo kwamen we terecht bij een advertentie van een Friese-hobbyfokker en besloten we een keer bij hem te gaan kijken”, blikt Okken terug. De amazone voelde weinig voor het paard waarbij ze ging kijken, maar net toen ze huiswaarts wilde keren viel haar oog op een zwart paardenhoofd dat ze net kon zien. “Het klinkt heel cliché”, lacht ze. “Maar er stond daar een Fries in een donker stalletje, het enige wat ik zag was een lange voorpluk. Heel brutaal heb ik toen gevraagd wat voor paard dat was, maar hij stond absoluut niet te koop”.

Klein dikkertje

Wybren vlak voordat Okken hem kocht.

Toch kon May haar nieuwsgierigheid niet bedwingen, en kreeg ze van de fokker alsnog de kans om de hengst te zien lopen. “Wybren was op dat moment nog een klein dikkertje en hij zag er niet uit, maar ik was gelijk verkocht en moest en zou hem hebben. Na veel overleg vond zijn toenmalige eigenaar het goed dat ik hem kocht, zolang ik hem maar in de sport zou uitbrengen”.

Binnen een dag werd de 4-jarige hengst goedgekeurd en naar zijn nieuwe stal gebracht. “Toen had ik opeens een Fries”, vervolgt ze lachend. “Hij was onbeleerd en heel groen, dus ik ben zelf begonnen met het opleiden. Dat ging vanaf het eerste moment gelijk goed, Wybren is vanaf dat één al een ontzettend lief en braaf paard. Ik heb er een zadel opgelegd, ben erop gaan zitten en we konden gelijk al los door de bak. Hij was gelijk heel ijverig, werkwillig en had écht plezier in het rijden”.

Werkwillig

“Ik heb altijd gezegd dat áls ik dressuur zou gaan rijden, het met een Friese hengst zou zijn. Het is wel even heel wat anders dan een springpaard, maar wel echt superleuk”. geeft Okken vrolijk toe. “Wybren heeft zijn karakter en werkwilligheid echt heel erg mee, want hij wil echt alles voor me doen. Onder het zadel kan hij een tikje sensibel zijn, maar dat komt voort uit zijn werkwilligheid. Als ik een dag hard train moet ik daarna een paar dagen rustig aan doe. Want dan zit hij zo in de drive en wil hij alles tegelijk laten zien, terwijl hij er dan nog niet aan toe is. Dat kan lastig zijn, maar het is wel heel erg leuk”.

Momenteel is de combinatie op M-niveau aan het trainen zodat ze straks kunnen starten als alles weer begint. “Wybren is pas een jaar onder het zadel, dus we doen het rustig aan en trainen lekker door. Hij pakt alles zo goed op dat de oefeningen van het M heel makkelijk gaan. Samen zijn we begonnen in de B en zijn we de alle niveaus tot en met het L2 doorgevlogen. Eigenlijk kocht ik hem met het oog op snelle verkoop, maar ik heb een hele goede klik met dit paard. Voor mij is het een speciaal dier, het is echt een sprookjespaard, ik zou er niet aan moeten denken om hem alsnog te verkopen”.

Goede basis

Onder leiding van Coen van der Vlugt werkt de combinatie toe naar het M-debuut. “Samen leggen we een hele goede basis waardoor ik merk dat Wybren en ik echt grote stappen maken. We trainen heel goed en hard door en ik hoop dat alles snel weer begint en we dan weer aan de slag kunnen. Hopelijk lukt het om nog een aantal Jongepaardencompetities mee te pakken, want ik ben van mening dat je jonge paarden de tijd moet geven om zich te ontwikkelen. Als hij oud genoeg is valt alles op zijn plek en dan hoop ik dat hij gaat knallen. Ik heb altijd een stiekeme droom gehad om de slipjas aan te mogen, het zou heel gaaf zijn om dat met Wybren te bereiken”, sluit Okken gedreven af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Laura Simone fotografie

Le Formidable kwpn hengstenkeuring
Le Formidable kampioen van de hengstenkeuring

Le Formidable (v. Bordeaux), de zwarte hengst die in 2019 de KWPN Stallion Show nog wist te winnen, is voor de 2021-editie afgemeld. Op zijn Facebookpagina wordt geschreven dat hij er helemaal klaar voor was, maar dat hij op het laatste moment toch is teruggetrokken vanwege COVID-19.

“Le Formidable zal vandaag niet deelnemen aan de KWPN Stallion Show”, staat er. “Vanwege de COVID-19 regels hebben wij hem helaas moeten uitschrijven voor het verrichtingsonderzoek”.

Bron: Facebook

Foto: DigiShots

Klaproos
Charlotte Fry met Glamourdale © DigiShots

Met bijna 2000 stemmen wint kampioenshengst Glamourdale de felbegeerde KWPN Horse of the Year titel. Voor eigenaar Gertjan van Olst vormt deze onderscheiding een prachtige blijk van waardering.

Geweldig nieuws

De in 2011 geboren Glamourdale (Lord Leatherdale uit Thuja stb pref van Negro, fokker Joop Rodenburg uit Ouderkerk aan den IJssel) zorgde al voor meerdere hoogtepunten. Zo werd de zwarte blikvanger als driejarige uitgeroepen tot kampioen op de KWPN hengstenkeuring, vervolgens goedgekeurd met een fraaie score van 85.5 punten, won hij vier jaar later het Wereldkampioenschap voor zevenjarige dressuurpaarden en heeft hij met Charlotte Fry een veelbelovend Grand Prix-debuut gemaakt. “Het is geweldig nieuws dat onze Glamourdale nu de titel KWPN Horse of the Year heeft gewonnen en dat heeft hij ook echt verdiend! Hij is voor onze stal heel belangrijk en we hebben al prachtige momenten met hem beleefd”, vertelt hengstenhouder Gertjan van Olst.

Toekomst

“Ik zag hem voor het eerst als veulen van tien dagen oud en was meteen overtuigd van zijn kwaliteiten. Hij maakt keer op keer de verwachtingen waar en we kijken daarom ook echt uit naar de verdere toekomst. Thuis pakt hij het werk fantastisch op dus we genieten elke dag van hem, en hopelijk kan Charlotte snel weer met hem op concours. Ze zijn nu een keer Grand Prix gestart en dat was absoluut een veelbelovend debuut. Vanwege alle Corona-maatregelen hebben we onze plannen steeds moeten aanpassen maar ze staan op de longlist voor de Olympische Spelen dus we gaan absoluut voor het hoogst haalbare!” Met deze titel volgt Glamourdale in de voetsporen van Johnson TN.

Bron: KWPN

Foto: DigiShots

0 6141
Marthe Mouthaan

Marthe Mouthaan was pas twaalf jaar toen ze, samen met haar moeder, de Friese hengst Bauke R (v. Jerke) kocht. ‘Afwisseling’ is het sleutelwoord in de trainingen van de amazone en haar paard en vooral neckroperijden gaat ze erg goed af. Volgens Mouthaan is Bauke tijdens het rijden braver zonder, dan mét hoofdstel. Ze wil dan ook ruiters over de hele wereld inspireren om deze manier van rijden een kans te geven.

“Het is een lieve hengst, altijd al geweest”, steekt ze vrolijk van wal. “Al wilde hij helemaal in het begin nog wel eens over me heen lopen en was persoonlijke ruimte soms ver te zoeken. We hebben dan ook echt wel hulp gehad bij het opstarten, anders was het met een twaalfjarige waarschijnlijk niet goed gekomen. Gelukkig raakten we vrij snel aan elkaar gewend en konden we een goede connectie opbouwen”.

Afwisseling

In de eerste instantie was het wel de bedoeling dat de combinatie zou gaan starten, maar dat idee verwaterde al snel. Momenteel vindt Mouthaan de afwisseling in de training het allerbelangrijkst. “Ik geloof er heel erg in dat een paard er niet van houdt om elke dag hetzelfde te doen, dat doen wij mensen ook niet. Als wij elke dag om dezelfde tijd opstaan en een rondje lopen op precies dezelfde manier dan denk ik dat we er snel klaar mee zijn. Ik geloof dat dat bij paarden ook zo is, daarom rijden Bauke en ik vaak op alternatieve manieren. We springen veel, rijden zonder zadel, rijden bitloos en op neckrope”.

Vooral rijden met neckrope vindt de combinatie leuk om te doen. “Een paar jaar geleden zag ik filmpjes voorbijkomen van mensen die reden met neckrope, wat ik echt super cool vond. Toendertijd dacht ik dat dat mij nooit zou lukken met Bauke, hij schrok nog van zijn eigen schaduw, sprong nogal eens de lucht in en wilde soms niet eens de bakhoeken door. Op zulke momenten pakte hij altijd het bit vast, naar mijn idee was het dan totaal niet logisch om zonder hoofdstel te gaan rijden”.

Lichaamstaal

Op een dag voelde het voor de amazone toch goed genoeg om het eens te proberen. “Ik kocht ergens een neckrope van een bedrijfje, al was dat niet helemaal precies wat ik zocht, dus toen ben ik mijn eigen neckropes gaan maken en verkopen. Vooral met het idee om andere ruiters te inspireren om ook op een alternatieve manier met hun paard te rijden”. Sindsdien is de amazone zich meer gaan verdiepen in het rijden op neckrope en begon ze steeds vaker met het oefenen ervan. “Op een gegeven moment ging het zo lekker dat ik merkte dat hij veel meer op mij lette tijdens het rijden. Daarvoor had hij altijd een bit in zijn mond en dan richtte hij daarop, maar eigenlijk wilde ik dat hij lette op mijn lichaamstaal en -hulpen”.

Mouthaan vervolgt: “Natuurlijk leer je als je begint met rijden dat lichaamstaal heel belangrijk is, maar naar mijn idee vergeten veel mensen dat in de loop van de jaren. We zijn heel geneigd om meteen de teugels te pakken als het paard opzij springt of iets te hard gaat, terwijl onze zit eigenlijk veel krachter is dan we denken”.

Feilloos aanvoelen

De amazone denkt dat het neckroperijden ook heeft bijgedragen aan een betere band tussen haar en Bauke. “Ik weet dat de beslissing om neckrope te gaan rijden ervoor heeft gezorgd dat we elkaar beter begrijpen. Om dit goed uit te kunnen voeren moet je je paard feilloos aan kunnen voelen. Bauke is een heel introvair paard dat soms kan exploderen, omdat ik zo erg aan het voelen ben heb ik gelijk door wanneer hij spanning opbouwt. Op zo’n moment kan ik daar op reageren en hem sneller terugnemen, omdat ik me ook echt op hem kan focussen. En omdat hij weer op mij aan het letten is, schrikt hij op neckrope minder vaak dan dat hij met hoofdstel schrikt. Hij loopt met neckrope echt beter dan met hoofdstel”.

De amazone zou iedereen aanraden om zich een keer te oriënteren in neckroperijden. “Naast dat het gewoon super leuk is wordt je lichaamstaal er ook echt beter van. De connectie en samenwerking, waar het uiteindelijk om draait, heeft er alleen maar profijt van. Voor mij is een gebalanceerd training het allerbelangrijkst, daarnaast zou ik het super vinden om ook met neckrope op buitenrit te gaan. Op dit moment is dat voor hem nog te veel stress omdat hij dan nog te veel let op de omgeving, maar dat is wel nog echt een doel van ons”.

Wedstrijd

Omdat het rijden op neckrope steeds populairder wordt gaat Mouthaan, in samenwerking met WeAllRide, een wereldwijde, online-competitie starten. “Iedereen van over de hele wereld is welkom om zijn of haar hoofdstel-loze proef te laten beoordelen. Dat doen we met het idee om ruiters te inspireren om het hoofdstel een keer in de kast te laten liggen en het eens op een andere manier te proberen. Uiteindelijk kan elk paard gereden worden op neckrope, daar geloof ik heilig in. Het is precies hetzelfde als het ‘normale’ rijden, het enige wat mist is een hoofdstel. In januari gaat de wedstrijd van start en daar heb ik ontzettend veel zin in”, sluit ze enthousiast af.

Marthe Mouthaan en Bauke zijn te volgen via hun Instagram.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Privébezit

Toen Oniek Van Olst haar bijrijpaard Hebben’s Davy (v. Hebben’s Univerzo) verkocht werd, had ze niet verwacht hem ooit nog terug te zien. Vijf jaar geleden zag ze opeens een heel bekend paardenhoofd uit de box komen. Ondanks dat ze het in de eerste instantie niet kon geloven, was het toch echt dezelfde hengst als toen. Vanaf dat moment is de combinatie onafscheidelijk.

“Davy is gefokt door kennissen van ons, die mij heel veel geleerd hebben op paardengebied”, begint ze te vertellen. “Ik reed een pony bij voor ze, daardoor zag ik de NRPS-hengst Davy ook steeds vaker voorbijkomen op stal. Het was een apart paard, hij was heel gespierd en viel gelijk op. Helemaal toen hij beleerd werd en zijn eigenaren hem gingen uitbrengen kwam hij nog meer in beeld. Ik was veertien jaar toen ze vroegen of ik er ook een keer op wilde. Als klein meisje was dat een super grote stap, maar ik zei natuurlijk volmondig ja. Het rijden ging hartstikke goed en ik was helemaal van hem”.

Ruil

De jonge amazone mocht vanaf dat moment veel vaker op de hengst rijden, totdat hij opeens weg was. “Ik schrok best toen ik zag dat hij er niet meer was. Het bleek dus dat Davy was ingeruild voor een andere hengst, omdat de eigenaresse geen klik had met dat paard. Het nieuwe paard was veel minder leuk dan Davy, dus ik vond het maar een domme ruil”, grinnikt Van Olst. “Uiteindelijk werd ik te groot voor de pony die ik toen nog reed, dus ik kwam steeds minder vaak langs op de stal”.

In de periode daarna kocht Van Olst haar eigen pony en ging haar leven gewoon door, totdat ze na vijf jaar weer eens op bij stal langsging. “De stalhouder zei dat ik even moest kijken naar wat hij op stal had staan. Toen ik keek zag ik een paard dat heel leuk op Devy, maar ik verwachte dat de eigenaar me heel hard uit zou lachen als ik dat zou zeggen”, geeft Van Olst lachend toe. “Toch was het echt Devy, ik kon het echt niet geloven. Hij zag er heel dik uit, zat heel dicht in zijn vacht en hij had geen conditie omdat hij al een hele tijd niet meer serieus was bereden. Ze hadden hem weer op stal staan om hem door te verkopen, maar hadden geen tijd om hem echt op te pakken. Toen mij werd gevraagd om weer met Davy bezig te gaan leek me dat super leuk. Ik was inmiddels oud genoeg om op paarden over te gaan, dus het leek mij een leuke uitdaging om te proberen”.

Aanbod

De amazone ging de hengst een paar keer per week rijden. Twee maanden later kreeg ze het aanbod om de hengst over te nemen, dat ze uiteindelijk ook aannam. “Ondanks dat alle oefeningen en hulpen opnieuw bevestigd moesten worden, ging het rijden super goed. We hadden de paarden ondertussen aan huis staan en we hadden toevallig een lege stal. Het was bijzonder goed getimed”, grinnikt ze. “Zodoende is Davy bij ons terechtgekomen”.

Het idee van de amazone was om fanatiek wedstrijden te gaan rijden met haar nieuwe paard. “Helaas is dat door tijdsgebrek er nog niet van gekomen. Zowel mijn broer als ik zitten beide in het Talentenplan voor mennen, dus het is heel veel om in één weekend zowel men- als dressuurwedstrijden te hebben. Ik heb wel een keer een springparcourtje gereden, maar dat ging nog niet heel erg geweldig want Davy vindt het nog best wel spannend. Het is geen grote held en op zo’n moment heeft hij een best groot lichaam om, als hij het niet wil of durft, hem te overtuigen. Al gaat het steeds beter en wordt het vertrouwen steeds beter”.

Hoefslag@Home

Ze vervolgt: “Ik had eigenlijk het idee om toch te beginnen met dressuurwedstrijden, maar door corona viel ook dat plan in het water. Toen ik de Hoefslag@Home-competitie voorbij zag komen wilde ik het gewoon proberen. De laatste tijd zijn we hard aan het trainen om onszelf te verbeteren, en het gaat echt super goed. Ik wil gewoon eens kijken waar we nu staan en wat voor punten we zouden rijden”.

Zodoende leerde de amazone de proef uit haar hoofd en liet ze haar moeder de proef filmen. “Hiervoor hadden we nog nooit een hele proef achter elkaar gereden, dus het is heel anders. Maar Davy deed het heel netjes, en ik verbaasde me er over hoe goed het ging en hoe rustig hij bleef. Normaal vindt hij het heel lastig om oefeningen achter elkaar te doen, maar hij deed het echt braaf. Ik heb gewoon de video ingestuurd om te kijken wat het zou opleveren en uiteindelijk pakte dat heel goed uit”.

Motivatie

Toen Van Olst heel klein was reed ze nog wel eens wedstrijdjes met haar shetlandpony. “Daar kreeg ik altijd heel wisselend commentaar op van de jury, mede daardoor ben ik toen overgestapt naar het springen. De feedback die ik kreeg bij de dressuur was altijd een beetje negatief, want we deden echt ons best. Ik had ergens verwacht dat dat bij Davy ook zo zou zijn, want het is niet het meest atletische paard. Maar de feedback was heel erg positief. Wat ik heel leuk vind is dat we ook feedback kregen bij de onderdelen waar we een zeven op haalden, zodat ook die punten omhoog kunnen. Er werd op een opbouwende manier kritiek gegeven, wat echt super fijn is. Het motiveert super erg”.

Door de online wedstrijd begint het voor Van Olst wel een beetje te kriebelen om straks regulier te starten. “Hij kan het dus wel en misschien moet ik een beetje door de onzekerheid heen prikken. Dit heeft ons zeker aangemoedigd om een keer goed in de agenda te kijken en een plekje te vinden om vaker te gaan starten”.

Kingsley rijlaarzen

Als je meedoet met de Hoefslag@Home-wintercompetitie maak je kans op een waardebon van €1000,- voor custom-made Kingsley rijlaarzen. “Ik heb zelf een hele lastige kuitmaat. Het maakt niet naar welke ruitershop ik ga, ik kan nooit een laars vinden die past. De afgelopen jaren zijn we al meerdere keren met vol goede moed begonnen aan het laarzenpassen”, lacht Van Olst. “Maar er is nog niks uitgekomen. Het is lastig om iets te vinden, dus eigenlijk moet ik iets op maat laten maken. maar dat kost is gewoon heel erg duur. Ik studeer nog en ik betaal alles zelf, dus het is niet zo dat ik een heel groot budget heb. Het zou dus super zijn als we deze prijs zouden winnen”.

De Hoefslag@Home-wintercompetitie is helaas afgelopen, maar vanaf 17 december gaat de nieuwe Hoefslag@Home-Unlocked Competitie van start! Klik hier voor meer informatie.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

0 2551
paard paarden algemeen (ongeval alt)

De tienarige Westfaals-goedgekeurde hengst Farbenspiel gaat vanaf nu in het wild fokken. Hij gaat onderdeel uitmaken van het Thurengeti-fokproject, waar Duits gefokte sportpaarden leven in totale vrijheid van een natuurreservaat van 2500 hectare. Op basis van selectie blijven de sterkte paarden in het programma.

Het Thurengeti-fokproject is uniek in Europa. Het project begon 20 jaar geleden en op dit moment leven er 700 paarden en 700 koeien in het wild op dit weelderige land in Oost-Duitsland.

Forest Gump

Bij dit project zijn er verschillende groepen merries, die allemaal een hengst toegewezen krijgen. Een van de hengsten die al langer meedoet aan dit project is Forrest Gump (v. Florestan), die hiervoor op Grand Prix-niveau liep. Na een succesvolle carrière in de sport leidt Forrest Gump nu een leven van vrijheid in de Thurengeti, waar hij fokt met zijn groepen merries. Alle veulens die worden geboren krijgen een Zangersheide Paspoort of een worden opgenomen in het Angelo European stamboek.

Blessure

Ook Farbenspiel heeft een succesvolle carriere achter de rug. Twee jaar terug reed hij zijn eerste S*-proef op het CDN Anku, die hij won onder Charlott-Maria Schurmann. Daarna nam hij deel aan nog een aantal shows, waaronder nog een in Ankum en een Prix. St. Georges op een lokale show. De hengst liep een blessure op waardoor hij niet meer geschikt is voor een verdere sportcarriére.

Farbenspiel voegt zich bij de hengsten Forrest Gump, Formidabel (v. Friedensfurst), Mistral (v. Millenium) en Don Fürst (v. Dinard).

Bron: Eurodressage

Foto: archief

0 7086

Esra Rietbergen kocht Welshpony Blacky met het idee een vierjarige ruin te kopen. Echter bleek bij de keuring dat dit niet het geval was. De pony was pas twee en al onder het zadel beleerd. Rietbergen wil nu iedereen meegeven om paarden echt te laten keuren voordat je ze koopt. “Het is zó belangrijk, dat blijkt nu wel weer”.

Toen ze hoorde dat de pony een stuk jonger was dan ze in de eerste instantie dacht, werd er besloten om de pony eerst een tijd te laten groeien. “Ik heb hem eerst een volledig met rust gelaten zodat hij uit kon groeien. Hij was natuurlijk op een jonge leeftijd beleerd, wat absoluut niet goed is. In deze tijd kwamen werd zijn testosterongehalte opeens een stuk hoger dan normaal. Hij was niet meer te houden dus we besloten de dierenarts te laten komen. Die vertelde dat hij waarschijnlijk nog hengst was, maar dat zijn ballen in zijn buik of in zijn lies zaten. Ondertussen zijn ze ingedaald en hebben we hem laten castreren. Als het goed is is dat nu opgelost, maar het is afwachten hoe dat afloopt”.

Gekke manier

Nu de pony een stukje ouder is, wordt hij heel langzaam weer opgepakt door de amazone. “We zijn hem opnieuw aan het inrijden, en je merkt wel echt dat hij nog veel weet van toen. Gelukkig is er tot nu toe nog niks te merken aan zijn pezen en zijn rug. Het is wel op een gekke manier gegaan. Het is raar dat geen enkele dierenarts heeft gezien dat het zo’n jonge pony was. Achteraf blijkt dat dit duidelijk zichtbaar is geweest door zijn tanden”, legt ze uit. “We hebben contact gehad met de handelstal waar hij weg komt en zij hebben aangeboden om hem terug te nemen. Maar wij doen Blacky nooit meer weg”.

Band

Rietbergen is blij dat ze haar pony heeft laten keuren. “Ik had opeens een jonge hengst terwijl dat niet de bedoeling was. In een korte tijd hebben we samen veel meegemaakt, dat schept wel echt een band. Ik zou iedereen aanraden om zijn of haar paard te laten keuren, je weet nooit of mensen de waarheid spreken. Sommige dingen zijn wel fijn om van te voren te weten”.

De amazone gaat haar pony nu heel langzaam oppakken. “We geven hem alle tijd om opnieuw te wennen aan het rijden. Uiteindelijk is het wel de bedoeling dat we wat fanatieker gaan rijden en zelfs gaan starten, maar alles op zijn tijd”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’ Privébezit

Marjolein Scheffers-Steinmann Met Astor © Sabine Timman

Marjolein Scheffers-Steinmann heeft haar bedrijf De GroeiFabriek opgericht om zich in te zetten als pedagoog en docent Pedagogiek. In de eerste instantie was het niet de bedoeling om haar paarden in deze wereld te betrekken, maar de ervaring leerde dat het inzetten van paarden voor grote doorbraken kan zorgen.

“Als mensen aan paardencoaching denken gaan ze er vaak vanuit dat het paard zelf een helende reactie op problemen geeft. Daar ben ik het niet mee eens”, begint ze haar verhaal. “Het kan dat paarden op sommige mensen een fijne en prettige uitwerking hebben, maar dat is niet wat therapie is. Natuurlijk kan het therapeutisch helpen tot op zeker hoogte, maar dingen zoals in bad gaan kunnen dat ook. Ik zet paarden in om echt actief met iemand aan de gang te gaan. Om de persoon weer in ontwikkeling te brengen. Het is totaal niet zweverig, we zijn heel concreet aan de gang”.

Masker

Scheffers-Steinmann vond geen opleiding tot paardencoach die bij haar visie past, dus heeft ze haar eigen methode ontwikkeld. “Ik ben paarden gaan inzetten op de momenten dat ik het zelf niet meer wist. Als ik er zelf niet meer doorheen kwam. Wat ik door de jaren heen heb geleerd is dat mensen vaak ander gedrag laten zien dan wat past bij hun gevoel. Op het moment dat mensen dat heel lang doen, gaan ze soms onbewust geloven dat dit daadwerkelijk is wie ze zijn. Dan is er geen scheiding meer tussen of ze hun masker wel of niet ophebben. En als ze dat gewend zijn, is het heel moeilijk om daar als therapeut doorheen te prikken. Op het moment dat dit onbewust gebeurt, wat vaak het geval is na een trauma of nare gebeurtenissen, zet ik vaak paarden in bij de sessies. Een paard ziet geen nuance bij iemand wie zich depressief of somber voelt, een paard ziet wat echt is en reageert daarop”, legt ze uit.

“Sommige coaches zetten de cliënten in de wei en gaan wachten totdat een bepaald paard naar ze toe komt, dat is niet mijn ding. Ik creëer situaties en uitdagingen, zoals over een balk stappen of ergens parkeren. Met of zonder halster, of zelf zonder touw. Het is allemaal afhankelijk waar ik achter probeer te komen”.

Astor © Sabine Timman

Doorbraak

Voordat ze besloot paarden in te zetten bij sessies, had ze een crisisopvang voor kinderen. “Omdat de kinderen altijd bij mij thuis waren, moesten ze af en toe ook mee naar mijn paarden. Toen ben ik er achter gekomen dat paarden heel erg kunnen ondersteunen in bepaalde gevallen. Sommige kinderen durfden niet alleen naar buiten, maar mijn paarden naar het land brengen vonden ze super leuk. Toch was het toen nog niet de bedoeling om paardencoaching als dienst aan te bieden, totdat ik een hele lange tijd met dezelfde cliënt bezig was. Ik kwam er maar niet achter wat het probleem was, totdat we bij toeval bij de paarden terecht kwamen. We hadden opeens een doorbraak en zo is het balletje gaan rollen”.

Astor

Ze vervolgt: “Toen ik net begon had ik alleen een KWPN-er, helaas was die niet helemaal geschikt voor dit soort werk. Hij had vroeger een trauma opgelopen en was heel nerveus van zichzelf. Wel was hij heel gevoelig, wat ook voordelig kan zijn met zulke sessies, maar het leek me toch niet handig om hem in te zetten. Daarom ben ik opzoek gegaan naar een nieuw paard”.

Scheffers-Steinmann reed toen ze jong was op een manege waar veel trekpaarden stonden, daar is de liefde voor de ‘grote vriendelijke reuzen’ begonnen. “Vanaf dat ik acht was roep ik al dat ik een trekpaard wilde, en toen ik een foto van Astor tegenkwam werd ik opslag verliefd. Ik heb met zijn toenmalige eigenaren gemaild en toen ik er ook nog achter kwam dat zijn naam met een A begint, net zoals de namen van de rest van mijn paarden, was ik gelijk om”, lacht ze. “Hij was toen twee jaar en ik kocht hem niet met de intentie om hem in te zetten tijdens de sessies, maar dat ging vanaf het eerste moment super goed. De zogenaamde kracht van de therapie zit er super in, het is echt geen saaie of slome koudbloed. Hij is heel gevoelig en reactief, als je hem iets niet netjes vraagt doet hij het ook echt niet. Je moet hem goed behandelen, dan doet hij super wat er van hem gevraagd wordt. Ik kan aan kleine signalen van hem zien als iemand zijn gedrag en gevoel niet op één lijn zitten, dat is echt bijzonder”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Sabine Timman

 

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer