Tags Posts tagged with "haflinger"

haflinger

Ilse Fassotte met Nariel van de Feroramore. Foto: Privébezit

Amazone Ilse Fassotte is op dit moment Z2 startgerechtigd met de twee Haflingers Nymo van de Feoramore (vader) en Nariel van de Feoramore (dochter). Nymo was haar leermeester, met Nariel werkt ze nu richting de subtop. “Ik wil graag helpen het taboe dat Haflingers niet in de subtop horen te doorbreken, want ze kunnen veel meer dan alleen voor de kar lopen!”

Nooit meer weggegaan

Als kind zag Fassotte de stadsweides in haar wijk vanuit haar slaapkamerraam. Ze liep er vaak langs om paarden te aaien. Op een gegeven moment bood Martine van der Maas, de eigenaresse van één van die stadsweides, Fassotte lessen aan. “Ik kwam thuis en zei tegen mijn moeder dat ik op paardrijles mocht”, vertelt ze. “Maar mijn ouders waren allebei super bang voor paarden. Na een gesprek met Martine mocht ik er gelukkig gaan paardrijden. Ik ben nooit meer bij haar weggegaan en ik ben Martine dan ook heel dankbaar voor alle kansen die ze me gegeven heeft. Dat is dan ook gelijk hoe ik bij Nymo en later ook Nariel ben gekomen.”

Beste cadeau

De eerste jaren reed Fassotte een Welsh-pony. “Martine had Nymo eigenlijk voor zichzelf gekocht. Op een geven moment zei ze dat ik hem maar eens een dagje moest rijden. Dat ging echt heel erg leuk. Toen ben ik met hem aan de slag gegaan en heb ik Nymo voor mijn 16e verjaardag cadeau gekregen van haar. Een beter cadeau dan dat heb ik nooit gekregen”, lacht de amazone. “Onder begeleiding van Martine ben ik met Nymo tot het Z gekomen. Op een gegeven moment is ze ook Haflingers gaan fokken. In totaal hebben we vier veulens gehad. Nariel was daar één van. Ze is verkocht geweest, maar altijd hier op stal gebleven. Uiteindelijk werd ze teruggekocht.”

Binnen twee jaar

“Toen haar eigenaresse met zwangerschapsverlof ging heb ik Nariel een tijdje overgenomen. Dat ging heel leuk, dus kreeg ik groen licht om maar te gaan kijken hoe ver ik met haar kan komen in de sport. Nu rijd ik haar sinds twee jaar samen met haar eigenaresse. Binnen die twee jaar hebben we ons opgewerkt van de B naar nu bijna het Z2! Nariel is heel erg rustig en lief, ze is echt een schat. Ze heeft nog geen veulens gehad, maar ze zou denk ik een hele goede moeder zijn. Nariel is echt een dotje, heel lief en eerlijk. Nymo daarentegen heeft twee zijdes. Hij kan een hele lieve kinderpony zijn, maar hij kan ook heel stoïcijns zijn.”

Bijdehandje

Nymo (links) en Nariel van de Feroramore. Foto: Noa Louana

“Nymo is echt een bijdehandje met een hart van goud”, gaat Fassotte vrolijk verder. “Hij is ontzettend slim en je kan precies aan hem aflezen wat voor dag hij heeft. De ene dag heeft hij zin om te gaan rijden, de andere dag staat zijn blik op onweer. Dan weet ik: ik kan nu gaan doen wat ik wil, maar hij trekt toch wel zijn eigen plan. Hij is zeker niet gemeen maar hij heeft gewoon echt zijn eigen willetje. Ik moet dan ook altijd om hem lachen. Soms is het ook echt een kinderpony, ik kan er de kleinste kinderen op zetten. Het is heel leuk om zowel vader en dochter te rijden. We hebben zelfs het hele gezin nog op stal gehad: Nymo, de moeder van Nariel en Nariel zelf. Haar moeder is inmiddels verkocht.”

Goed presteren

Het was niet per sé de bedoeling van Fassotte om zich op de Haflingers te storten. Eigenlijk is ze er vooral een beetje in gerold. “De eigenaresse van de stal heeft toen zij 16 was ook eens Z gereden met een Haflinger. Dat is 20 jaar geleden, in de tijd dat een Haflinger op een dressuurwedstrijd heel uniek was, en al helemaal in het Z. Zij had de motivatie om nog meer Haflingers naar het Z te rijden. Toen ik op haar pad kwam ben ik daar eigenlijk in meegegaan. Ik vind het zelf ook heel gaaf om aan de wereld te laten zien dat Haflingers niet alleen karrepaarden zijn, maar dat ze ook echt goed kunnen presteren. Het is dus toevallig dat ik er in gerold ben, maar daardoor heb ik wel een voorliefde voor ze ontwikkeld.”

Simpele robuustheid

Het leukste aan Haflingers? “Het simpele dat ze hebben. Ze zijn niet zo schrikkerig en heet als warmbloeden. Haflingers en sowieso koudbloeden in het algemeen houden het hoofd wat koeler en bekijken eerst de situatie voordat ze oordelen of het eng is. Het spreekt me aan hoe ‘chill’ ze zijn. Ook vind ik het fijn dat ze best wel tegen een stootje kunnen. Ze zijn niet zo blessuregevoelig. Ik wil niet zeggen dat ik lomp met mijn paarden om ga, maar soms ben ik wel een beetje onhandig. Dan scheelt het dat ze wel wat kunnen hebben. Bovendien zijn ze heel veelzijdig. Zo loopt Nymo Z1 dressuur, vindt hij het leuk om te springen en is hij ook voor de kar beleerd. Wie weet ga ik ook nog wel eens een eventing les met hem doen.”

Nuchter genoeg

Ondanks dat er al steeds meer koudbloeden in de sport lopen, loopt Fassotte soms nog wel tegen wat dingen aan. “Ik heb letterlijk een keer gehad dat ik kwam voor het Z en dat iemand aan me vroeg of ik wist dat er vandaag het Z verreden werd. Ofwel: je hoort hier niet thuis met je Haflinger, want het niveau is te hoog. Ik vind dat echt een cliché. Gelukkig ben ik wel nuchter genoeg om het vervolgens met een grapje af te handelen. Ergens is het natuurlijk wel stom dat mensen nog steeds zulke opmerkingen maken. Ondertussen moeten ze toch een keer doorhebben dat Haflingers goed meedraaien in de sport. Ik probeer me zelf maar een beetje af te sluiten van het negatieve. Wanneer we aan het losrijden zijn, dan zijn vaak vele ogen op ons gericht. Dat geeft me wel een boost van: Kijk maar eens, ik loop hier gewoon tussen!”

Vrolijk doortrainen

Wat zijn de doelen vanaf hier? Fassotte: “Nymo is nu wel een beetje aan zijn top gekomen. Heel misschien rijden we nog naar het Z2, maar veel hoger gaat het in verband met zijn leeftijd en souplesse niet komen. Hij is wel een super leerpony voor mij. Nariel zie ik wel echt tot de Lichte Tour komen. Mijn droom is Grand Prix, en als ik echt mag dromen de Olympische Spelen, maar of dat met een Haf gaat lukken durf ik niet te zeggen”, lacht ze. “Met Nariel ben ik nu bezig met de piaffe en passage en ook de wissels pakt ze super op. Ik denk dat het alleen nog maar een kwestie van wedstrijden rijden is. We trainen vrolijk door om straks hopelijk de wedstrijden door te vliegen en de droom uit te laten komen”, besluit ze.

Je kunt Ilse Fassotte, Nymo en Nariel volgen via het Instagram-account @ilse_dressage.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit / Noa Louana

Shelly Broers

Samen met haar moeder en zusje least Shelly Broers de 17-jarige Fleurtje nu al vijf jaar. De afgelopen jaren heeft de combinatie vooral gesprongen, maar onlangs maakten ze de overstap naar de dressuursport. Omdat er nu geen reguliere wedstrijden georganiseerd worden, stuurde de amazone een video in naar de Hoefslag@Home Unlocked competitie.

“Fleurtje is altijd heel vrolijk en ze heeft altijd zin om te werken. Als ik haar uit de paddock haal komt ze altijd heel blij naar me toe”, steekt Broers enthousiast van wal. “Ze weet altijd precies wanneer ze iets goed heeft gedaan, want dan is ze heel trots op zichzelf”.

Overstap

De haflinger heeft B gesprongen en werd in de dressuur uitgebracht op L2-niveau door haar eigenaresse. Broers zelf heeft er een hele tijd mee gesprongen. Maar omdat de pony ook een dagje ouder wordt hebben ze onlangs de overstap naar de dressuur gemaakt. “Ik vind het heel leuk om een doel te hebben om naartoe te trainen. Daarom doen we mee aan de Hoefslag@Home Unlocked competitie. Zo’n online wedstrijd geeft mij heel veel motivatie en ik kan op deze manier precies zien waar we staan in de training”.

Doel

Over haar proef vertelt Broers: “Ik vind het heel erg leuk en ik heb goede feedback teruggekregen op punten waarvan ik weet dat ze echt nog verbeterd kunnen worden. De jury ziet precies wat mijn instructrice en ik ook zien, dat vind ik echt superfijn”, legt ze uit. “Zo mag ik mijn aanleuning verbeteren en mag ik in galop iets meer van achter naar voren rijden”.

Vanmiddag neemt de amazone nog een nieuwe video op om te laten zien wat ze verbeterd heeft ten opzichte van de vorige keer. “Dit is nog op Basis-niveau, maar mijn doel is wel om binnenkort ook de Licht proeven te gaan rijden”, vertelt ze enthousiast.

Klik hier voor meer informatie en om je in te schrijven voor de Hoefslag@Home Unlocked competitie.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Sterre
Haflinger foto: Remco Veurink

De bekende Duitse paardentrainer en showartiest Claus Luber is twee van zijn paarden verloren. De Haflingerhengsten kwamen in een beek terecht en verdronken.

Ervandoor met de koets

Afgelopen zondag spande Claus Luber (bekend van de shows Ben Hur en Cavalluna) zijn twee Haflingerhengsten in voor een ritje, samen met zijn vrouw Elke. Nog voor een van hen op de koets kon stappen, schrokken de dieren ergens van. Ze gingen er plots vandoor.

Letsels aan borstkas

Luber rende nog naast de koets mee en probeerde om de paarden te vangen. Terwijl haar man en de koets uit het zicht verdwenen, belde Elke de politie. Claus Luber werd gevonden met ernstige letsels aan de borstkas. Bij aankomst in het ziekenhuis was Luber niet meer in levensgevaar.

Verdronken

De hengsten waren een weide opgelopen en kwamen in de Schwarzach-rivier terecht. Ze waren nog steeds ingespannen en zijn helaas verdronken. De lichamen van de hengsten zijn door de brandweer uit de rivier gehaald.

Het is niet duidelijk waarom de paarden er plots vandoor gingen. Het echtpaar Luber is zeer ervaren in het mennen.

Opgelet: de foto’s in het bronartikel (waarop te zien is hoe de brandweer de lichamen van de paarden uit het water haalt) kunnen als schokkend ervaren worden. 

Bron: Bild

Foto: Remco Veurink

 

Nadine Bergsma weet niet beter dan dat haar haflinger Stewe aan haar zijde staat. Hij was er toen ze geboren werd en ze zijn 21 jaar onafscheidelijk geweest. Op 28-jarige leeftijd is de ruin gister vredig ingeslapen, Bergsma blikt terug op alle mooie momenten die ze samen beleefd hebben.

Bergsma haar ouders kochten Stewe in 1998 en haar moeder heeft de ruin zelf beleerd en opgeleid. Bergsma zelf is dus vanaf jongs af aan opgegroeid met de ruin en heeft alle beginselen van het rijden en mennen van hem geleerd. “Hij was in tegenstelling tot onze shetlander, altijd heel voorzichtig met mij”, blikt ze terug. “Stewe kon echt alles. Voor de wagen met sinterklaas, tussen de gillende kinderen, of zelfs meelopen op een bruiloft. Het deed hem niks. Sterker nog, hij genoot ervan. We werden regelmatig opgehaald van school met paard en wagen, wat altijd zorgde voor positieve reacties van klasgenootjes”.

Echte clown

Door Stewe kreeg Bergsma het paardenvirus te pakken. “Hij leerde mij echt goed rijden. Toch had hij ook echt een ondeugende kant en was het af en toe echt een clown. Hij probeerde altijd overal te ontsnappen, alsof het gras bij de buren altijd groener was”, lacht de amazone. “En als hij zijn slobber op had, maakte hij dat duidelijk door gewoon zijn emmer weer terug te brengen”.

Alle mooie momenten werden samen met haar paard gedeeld. Verjaardagen, feestjes en ook examenuitslagen werden gevierd vanaf de rug van Stewe. “Ik zal nooit meer vergeten dat ik een ballon vast had terwijl ik op hem zat, vlak nadat ik geslaagd was. Niet heel slim natuurlijk, want die klapte zo hard dat er twee fietsers bijna in de berm belandden”, geeft Bergsma lachend toe. “Maar Stewe gaf geen reactie, ook al kon hij soms tekeergaan alsof rodeo reden”.

Afscheid

Tot het grote verdriet van Bergsma en haar familie werd de ruin op 28-jarige leeftijd ingeslapen. “Hij begon steeds slechter te lopen, kreeg koorts en zijn toestand verslechterde met de dag. In overleg met de dierenarts, en heel veel pijn in ons hart, hebben we afscheid van hem genomen. Hoe graag we Stewe ook bij ons hadden gehouden, liefde is soms ook loslaten”.

“Het is heel bijzonder om je hele leven dezelfde pony bij je te hebben, het zal dan ook heel raar zijn dat hij er nu niet meer is. Wij hebben de paarden aan huis staan, en als het ontbijt hem te lang duurt kwam het regelmatig voor dat hij me gewoon wakker hinnikte. Het zal heel gek zijn dat dit nooit meer gaat gebeuren”.

Speciaal

Ondanks dat de amazone meerdere jonge paarden op stal heeft staan, zal Stewe altijd speciaal voor haar blijven. “Wie weet komt er in de toekomst een nieuw ‘gezinspaard’, maar dit zal nooit als vervanging voelen voor Stewe. Zoals hij was er beslist maar één, en ik ben ontzettend blij dat hij zo lang bij ons is geweest”.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Berber Bakker kocht de haflinger Flicka (v. Silberstern) over van een manege met als doel om ooit het M1 te bereiken. Nu, zeven jaar later, heeft de pony een hele transformatie ondergaan. De punten voor het Z1 zijn binnen en de combinatie is hard op weg om het sportpredicaat te behalen.

“Toen we haar net hadden en begonnen waren we met het omscholen van manegepony tot dressuurpony hadden we nooit verwacht dat we zo ver zouden komen”, steekt de amazone enthousiast van wal. “Pas toen het rijden goed ging kwamen we op het idee om wedstrjiden te gaan rijden en ondertussen hebben we de laatste winstpunten voor het Z1 binnen”.

Eenkennig

“Flicka heeft echt een transformatie ondergaan, dat is niet normaal. Ze is enorm eenkenning wat het voor mij heel leuk maakt, voor anderen iets minder”, grapt Bakker. “Ze gaat altijd voor mij door het vuur en ondanks haar leeftijd doet ze het nog top. Zolang ze het leuk vindt en het gaat zoals nu trainen we lekker door”.

Nieuwe proef

Omdat je bij de KNHS niet online Z kan starten, besloot Bakker een proef in te sturen naar Hoefslag@Home. “Op deze manier kunnen we mooi op ons niveau oefenen zodat we straks goed voorbereid weer op wedstrijd kunnen”, legt ze uit. “Bij de reguliere wedstrijden rijden we altijd dezelfde proef, dit was eindelijk een keer iets anders. Het was super leuk en creatiever dan anders. Daarnaast was het concept met een live scorebord super leuk gedaan en ook de feedback was echt top. De jury had echt tijd gestoken in het kijken naar mijn video, want op alle onderdelen heb ik tips gekregen waar ik echt iets mee kan. Zo’n oefening was echt super mooi en handig voor als we straks weer echt kunnen starten”.

Sportpredicaat

De amazone had nooit verwacht dat ze het Z zouden halen. “Ons doel was om in het M te komen, toen dat al snel lukte moesten we weer wat nieuws bedenken. Ik wilde gewoon kijken waar we zouden komen en het pakte heel goed uit. Ons doel is om nu het sportpredicaat te behalen, dat zou wel echt heel leuk zijn”.

Bakker kijkt trots terug op de afgelopen jaren. “Dat we ooit zo ver zouden komen had ik echt nooit verwacht, maar nu het eenmaal zo ver is is het alleen maar leuk. Helemaal als je ziet waar ze vandaan komt en hoe ze er nu uit ziet, ben ik echt heel blij”.

De Hoefslag@Home-wintercompetitie is afgelopen en de Hoefslag@Home Unlocked Competitie is van start gegaan. Klik hier voor meer informatie en om je in te schrijven.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit/ Nikki de Kerf

0 8106
Raoul Wehrmeijer en Bob

Soms lijkt een paard in eerste instantie niet te zijn wat je zoekt. Als je iets verder kijkt of voelt kan het toch zijn dat het een paard is dat wél voor jou is weg gelegd. Dat gold ook voor Raoul Wehrmeijer, die bij een te dikke Haflinger ging kijken, die zijn hele leven lang al oncontroleerbaar door het bos sjeesde.

Dat wordt hem nooit

“Ik was op zoek naar een verzorgpaard en ik had daarvoor een advertentie geplaatst. Een mevrouw reageerde daarop en stuurde mij een berichtje. Ze had een Haflinger, die ik mocht rijden; Bob. Ik was eigenlijk op zoek naar een dressuurpaard of een springpaard. Toen ik hem zag dacht ik echt ‘dat wordt hem nooit’. Hij was erg dik en er was nooit serieus mee gereden”, vertelt Raoul.

Potentie

“Mijn zus ging hem een keer rijden. Ik was haar aan het helpen en ik zag toch iets in hem. Ik weet nog steeds eigenlijk niet wat dat was. Ik ben er zelf op gaan zitten en ik voelde heel veel potentie. Dat had ik echt nooit verwacht. Hij had zijn hele leven alleen maar buitenritjes gelopen, zonder controle en met het hoofd omhoog. Dressuurmatig was hij niet geschoold.”

Piaffe

“Ik ben een les met hem gaan rijden en hij pakte alles zo super op. Aan het einde van de les vroeg mijn instructrice om hem nog iets meer te verzamelen en toen stond hij gewoon te piafferen. Echt zo bijzonder. Dat verwacht je toch helemaal niet! Ik rij hem nu vijf weken en ik voel iedere keer weer zoveel verbetering. Toen ik begon was het net een drie- of vierjarige; hij kon niet stilstaan, had geen balans en kon niet over de hoefslag lopen. Ik heb nog nooit een paard meegemaakt dat zo snel verbetert.”

Verbaasd

“Bob was om te zien echt een boerenpaard, met een puntbuik, waar je niet veel mee kon. Hij is nog steeds aan de maat en er mogen nog wel wat kilo’s af, maar hij zit zichzelf al niet meer in de weg met lopen. Hij is inmiddels 20 jaar. Ik weet dus nog niet of ik hem nog op wedstrijd zou willen starten. Ik vind hoe het nu gaat al super mooi en heel bijzonder. Niemand had het verwacht en mensen zijn er echt verbaasd over hoe goed hij het doet.”

Bron: De Hoefslag

0 2318
Foto: La Fleur Design

Naast de paarden van haar trainingsbedrijf heeft Anna Byrne nog drie paarden van haarzelf op stal staan. Ondanks dat het vaak niet het meest voor de hand liggend is, is de Haflinger Magic vergeleken met de warmbloeden het sportpaard van het stel. Helemaal uniek is dat het paard western en endurance geschoold is, en tot anderhalf jaar terug niet dressuurmatig gereden werd.

“Katja hebben mijn moeder, zus en ik elf jaar geleden gekocht als familiepony”, vertelt Byrne over de NRPS-pony. “We wilden graag een hele brave pony en ondanks dat Katja kopschuw was en in een hoekje van de stal stond toen we gingen kijken, waren we gelijk verliefd. We hebben heel veel moeite gedaan om haar vertrouwen te winnen en we zijn er heel vaak afgevallen, maar het is nu de braafste pony die er bestaat. We hebben ook nog een Westfalen-merrie, Danoeska. Eigenlijk heb ik haar gekocht voor de verkoop, maar ze is echt mijn beste vriendin geworden dus ze is er nog steeds”.

Wilskracht 

De amazone verzorgde haflinger Magic al een tijdje voordat ze hem in januari 2019 overkocht van zijn eigenaresse. “Zij reed western en endurance met hem, maar voor school moest ik een paard in het L1 uitbrengen en ik wilde dat heel graag met Magic doen. Het was voor ons beiden wel even wennen, want tijdens westernrijden lopen de paarden heel erg op de voorhand. Terwijl ze tijdens dressuur de achterhand er juist onder moeten zetten. Om dat te verbeteren hebben we veel overgangen gereden en buitenritten gemaakt. Magic heeft heel veel wilskracht en wil graag leren, dat heeft het omscholen een stuk makkelijker gemaakt”.

Piroutte

Toen het dressuurmatig rijden steeds beter ging, besloot de combinatie een keer een wedstrijd mee te pakken. “Magic wil heel graag. Hoe moeilijker het wordt, hoe leuker hij het vindt. Op het moment dat ik wat nieuws aan hem uitleg, pakt hij het meestal super snel op. Hij doet alles op mindset en karakter, dat is zo bijzonder aan hem. De laatste tijd vindt hij het trainen zo leuk dat hij uit zichzelf oefeningen aan gaat bieden. Laatst probeerde ik bijvoorbeeld om hem te laten sluiten in de galop, en toen bood hij uit zichzelf aan om een piroutte te springen”.

Naast de haflinger heeft Byrne ook nog een poos een trekpaard uitgebracht. Helaas hebben ze de grote ruin in moeten laten slapen. “Met Arie heb ik ook een paar wedstrijden gereden. Eerst was het meer voor de lol, maar toen het steeds beter ging zijn we ook officieel gaan starten. Op wedstrijd reden we B met winstpunten en thuis trainden we hard door, want wijken en schouderbinnenwaarts gingen hem heel goed af. Hij had het zeker in zich om hoger te komen, maar helaas mocht het niet zo zijn”.

Even leuk

Byrne heeft zowel koudbloeden als warmbloeden, volgens haar zitten er grote verschillen tussen deze twee. “Warmbloeden zijn veel atletischer en hebben vaak veel meer vermogen om echt de dressuursport aan te kunnen. Ik merk dat Magic het echt doet op karakter en omdat hij het leuk vindt en graag wil. De andere twee lopen veel makkelijker, als je schouderbinnenwaarts vraagt is het gelijk mooi ruim en op de achterhand. Bij Magic moet ik er echt voor stoeien om het samen te kunnen”, legt ze uit. “Maar ik heb geen voorkeur, ik vind beide gewoon even leuk. Met Magic is het allemaal net iets moeilijk en die uitdaging is leuk. Maar daar tegenover is het ook fijn om een paard te hebben dat alles wat makkelijker doet”.

Debuut

De combinatie is naar het Z1 gereden tussen de warmbloeden, waar wel een extra moeilijkheidsgraad aanzit met een compacte haflinger volgens Byrne. “Ik krijg vaak als feedback dat hij wat meer mag verruimen, maar hij heeft gewoon te korte benen om er nog meer uit te halen. Hetzelfde geldt voor de sprong in galop, hij kan gewoon niet meer sprong maken want dat heeft hij niet in zich. Ik rijd dus nooit extreem hoge punten, maar starten tussen de warmbloeden is zeker wel mogelijk”.

De amazone had nooit verwacht dat ze het tot het Z zouden schoppen. “Mijn doel was het L2, maar zelfs dat leek op dat moment nog te hoog gegrepen. Ik ben heel trots dat we zo ver gekomen zijn. De bedoeling is nu om ons goed te laten zien op ons Z2-debuut volgende week. Mijn droom is om volgend jaar mee te mogen rijden op het EK voor Haflingers”, sluit ze enthousiast af.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: La Fleur Design/ Drietel fotografie

0 1553

Samantha Boonstra kocht haar haflinger King (Wiebe van ’t Broek v. Whetu) met de intentie om er recreatief mee te gaan rijden. Toch begon het te kriebelen om een keer mee te doen met een dressuurwedstrijd. Vanaf dat moment hadden ze de smaak te pakken, ze vlogen de klassen door en zijn nu bezig om de laatste winstpunten voor het Z binnen te halen.

“Toen ik King in januari 2018 kocht was hij vier jaar en echt een boefje”, blikt Boonstra lachend terug. “De eerste keer dat we thuis gingen rijden is hij er een paar keer flink vandoor gevlogen, het heeft dan ook maanden geduurd voordat ik hem fijn en ontspannen heb kunnen rijden. Op een gegeven moment viel het kwartje en begonnen we elkaar steeds meer te begrijpen. Het ging niet vanzelf, maar het gaat nu wel echt de goede kant op”.

Vertrouwen

In de eerste instantie was het niet de intentie van de amazone om wedstrijden te gaan rijden. “Ik wil eigenlijk bitloos rijden en gewoon lekker plezier hebben, maar iedereen om mij heen reed wedstrijden en zo begon het bij mij ook te kriebelen. Toen we vier winstpunten haalden op onze eerste wedstrijd besloot ik dat we er mee door zouden gaan. We zijn begonnen in het B en ik heb altijd gedacht dat het Z onbegonnen werk was. Maar ondertussen rijden we M2+7, dus ik krijg er steeds meer vertrouwen in dat het ons gaat lukken”.

Voldoening

“Ik had geen ervaring met een eigen paard en ik besloot een jong paard te kopen”, lacht ze. “Achteraf is het niet de slimste keuze, maar het is wel gaaf wat we nu bereikt hebben. In het begin dacht ik nog wel eens dat ik beter een warmbloed had kunnen kopen. Als ik dan moest rijden tegen de grote paarden zag het er allemaal zo makkelijk uit. Maar ik ben heel blij met King en ik haal er heel veel voldoening uit als ik goede punten met hem haal”.

Ze vervolgt: “In de eerste instantie heb ik gekozen voor een haflinger omdat ik anders wilde zijn dan de rest. Nu wil ik bewijzen dat haflingers ook goed kunnen zijn in de sport op hoog niveau. King is een dressuurpaard in een ander jasje, hij kan echt heel pittig zijn. Laatst waren we een proef aan het filmen en toen stond er een geit in de struiken, daar kreeg ik hem echt niet langs”.

Keertwending

De amazone hoopt straks de laatste winstpunten voor het Z te kunnen verdienen als de wedstrijden weer beginnen. “De overgang van stap naar galop kreeg hij heel makkelijk onder de knie, dat kon hij al toen we nog L startten. Appuyeren doet hij ook heel makkelijk. Het enige waar we nog tegenaanlopen zijn de keertwendingen, die vinden we beide nog heel erg moeilijk. Desondanks heb ik er wel heel veel vertrouwen in dat we nog ver kunnen komen. Als hij heel heet wordt tijdens het trainen laat hij soms al stukjes piaffe zien. Hij is erg werkwillig en gaat voor mij door het vuur. Soms moet ik hem even motiveren, maar als hij eenmaal bezig is moet ik zelf aangeven wanneer het genoeg is, anders gaat hij zo nog een uur door”.

Droom

De combinatie is momenteel de laatste puntjes op de I aan het zetten onder leiding van Annigje Tolman en Eelkje Boersma. “Mijn instructrices vullen elkaar goed aan zodat de trainingen voor mij één geheel worden. De komende tijd ga ik proberen om de wissels er goed bevestigd op te krijgen en daarna Z te starten. Het Z is een droom, maar uiteindelijk willen we zo hoog mogelijk komen natuurlijk”, sluit ze gedreven af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Joyce van der meer/ Renate Teensma

0 4214
© Renate Vos

Naomi Beckers viel als een blok voor de haflinger Storm van de Seleviahoeve toen ze het paard voor het eerst zag. Niet alleen vanwege de lange blonde manen, maar ook het karakter van de merrie sprak haar gelijk aan. Ondanks dat de eerste weken als combinatie niet even soepel verliepen, is hun band nu sterker dan ooit. Op Instagram geven ze ruim 55.000 volgers een kijkje in hun leven.

“Eigenlijk ben ik echt per toeval bij Storm terechtgekomen”, blikt Beckers terug naar het moment dat ze voor het eerst over de haflinger hoorde. “Ik zat op dat moment een tijdje zonder bijrijdpaard en ik was aan het sparen voor een eigen paard, omdat ik klaar was met mijn studie. Een vriendin van mij stuurde mij de advertentie van Storm door. ‘Dit is jouw dubbelganger in paardenvorm’, had ze er voor de grap bijgezet”.

Gelijk verkocht

© Eliane van Schaik

Toch werd Beckers nieuwsgierig en ze besloot de advertentie beter te bekijken. “Toen kwam ik er achter dat het niet alleen een leuk paard was om te zien, maar dat het ook nog eens precies het paard was waar ik naar op zoek was. Ik zocht een leuk, ondeugend paard waar ik lekker rereatief mee kon gaan rijden. Storm was van alle markten thuis, volgens de advertentie. Onder het motto van ‘kijken kan altijd’, besloot ik een afspraak met de eigenaresse te maken om langs te gaan”.

Vanwege de vele animo voor het paard duurde het even voordat de amazone kon gaan kijken. “Ik was gelijk verkocht, Storm was echt alles wat ik in een paard zocht. Ik wilde graag recreatief rijden en dat is precies wat zij ook het leukste vindt om te doen. Dus toen heb ik de knoop doorgehakt en heb ik haar gekocht”.

Tegenslag

Helaas ging het rijden niet gelijk goed. “We kregen haar zadel erbij, maar achteraf bleek dat dat zadel gebroken was. Als ik er op zat liet ze niet heel veel merken, maar als mijn moeder er opzat dan gedroeg ze zich heel anders. Achteraf komt dat waarschijnlijk omdat mijn moeder iets meer druk gaf op de plek waar het zadel kapot was, maar op het moment zelf wisten we niet waar het aan lag. In de omgeving zeiden mensen dat ik dit had kunnen verwachten, omdat ik een eigenwijze haflinger had gekocht. Maar ik was er van overtuigd dat er iets achter zat, een paard gaat niet zomaar uit het niets protesteren”.

Sterke band

Ze vervolgt: “We hebben alles laten controleren. De dierenarts, hoefsmid en osteopaat zijn langsgeweest en uiteindelijk zijn we er dus achter gekomen dat het zadel kapot was. Dat hebben we uiteraard opgelost, maar toen bleek dat Storm een kleine trauma had opgelopen en het zadel niet meer fijn vond. We zijn toen helemaal vanaf het begin begonnen met grondwerk en dat hebben we later uitgebreid naar academische rijkunst, om de basis er goed in te krijgen. Ze moest opnieuw leren vertrouwen in het zadel. Het was geen leuke tijd, maar ik denk wel dat dit ervoor gezorgd heeft dat onze band zo sterk is geworden”.

Nadat de basis er inzat probeerde Beckers weer te gaan rijden. “Het rijden was nog best eens struggle, want in het begin wilde Storm alleen nog maar rennen als ik ernaast liep. Dus in het begin konden er alleen maar anderen op en moest ik naast haar rennen”, geeft de amazone lachend toe. “Maar we hebben het stapje voor stapje uitgebouwd en nu gaat het super goed”.

Karakter

Ondertussen kan Beckers alles met de merrie. “Storm vindt crossen door het bos het allerleukst, al is vrijheidsdressuur en academische rijkunst ook wel echt haar ding. Toen ik haar net had had ik allerlei doelen, maar ik heb alles losgelaten. Door de periode met het zadel heb ik een hele andere kijk gekregen op paardrijden. Het allerbelangrijkste is nu dat Storm zich goed voelt, lekker kan bewegen en dat we samen veel plezier hebben. Het niveau dat we rijden staat helemaal onderaan”.

Of Beckers het anderen aan zou raden om een haflinger te kopen? “Dat ligt er aan wat je ambities zijn”, lacht ze. “Ik ben er wel achter gekomen waarom ze eigenwijs worden genoemd, want ik denk dat ik mag spreken dat Storm echt een karakter heeft. Maar ik zou het zeker aanraden, ik vind ze geweldig en houd stiekem heel erg van paarden met een uitgesproken karakter”, sluit ze af.

Instagram: @haflinger_storm_naomi

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Renate Vos Fotografie/ Elaine van Schaik/ Priscilla Gijsberts

Valentine Wuyts

Haflingers kunnen alles, daar is amazone Valentine Wuyts van overtuigd. Zij beoefend dan ook allerlei disciplines met haar haflinger Stylando van Brokert, met kozakkenvoltige in het specifiek.

“Ik heb Stylo drie jaar geleden leren kennen en in januari is hij drie jaar officieel van mij”, begint ze haar verhaal. “Hij is 12, maar mentaal gedraagt hij zich als een vierjarige. En ik denk dat dat altijd zo zal blijven. Hij is super enthousiast en vindt alles leuk. Zo crossen we, springen we regelmatig, rijden we dressuur en doen we aan kozakkenvoltige. Niks is te gek, dat maakt hem zo speciaal”.

Motivatie

“Stylo stond eerst op een grote manege in de buurt, maar alle drukte daar zorgde ervoor dat we een beetje uitgeblust raakten. Daarom besloot ik te verhuizen naar een kleine pensionstal in de buurt. Hier kwamen we in contact met een stalgenootje die aan kozakkenvoltige doet. Zij was helemaal weg van mijn paard en stelde voor om mij wat oefeningen te leren op haar paard, zodat we het later ook met Stylo konden doen. Zes maanden geleden probeerde ik het voor het eerst op haar paard, en twee maanden later durfden we het ook aan met de mijne. De eerste keer dat we het probeerden zette Stylo geen stap verkeerd, sterker nog; hij vond het onwijs leuk. Ondertussen oefenen we minimaal één keer in de week en hebben we echt de motivatie weer teruggevonden. Het geeft echt een kick”, vertelt ze enthousiast.

Kozakkenvoltige

“Kozakkenvoltige is een soort van voltige, maar in plaats van dat je paard aan de longeerlijn loopt, gaat hij rechtuit. Ondertussen doet de amazone dan oefeningen zoals er onder hangen, er op- en afspringen en recht staan. Veel mensen denken dat je lenig moet zijn om het te kunnen, maar het is niks meer dan fitness op je paard. De eerste keer dat ik het deed was ik na een kwartiertje al kapot”, geeft ze lachend toe. “Maar nu kan ik het een uur volhouden. Het is wel zwaar, maar iedereen kan het doen met goede begeleidingen een beetje oefenen. Als je een beetje de spieren hebt, moet het goedkomen”.

Wuyts legt wat uit over de geschiedenis van de sport: “Het is een vorm van rijden die ze vroeger in de oorlog gebruikte om indruk te maken op de vijand. De zadels die we vandaag de dag gebruiken zijn ook gebasseerd op de zadels van vroeger. Het zijn twee houten plankjes met een kussen erop, best hard dus. Daarom is het belangrijk dat je de paardenrug goed beschermt met een dik sjabrak”.

Bang zijn is geen optie

De amazone blikt terug op de eerste paar maanden dat ze de haflinger had.“Ik herinner me onze allereerste springwedstrijd nog goed. We hadden Stylo en dik bit ingedaan omdat we niet wisten hoe hij ging reageren. Dat, in combinatie met mijn spanning, zorgde ervoor dat ik hem meer tegenzat dan hielp. Toch sprong hij een foutloos parcours, dat vond ik zó bijzonder”. De amazone geeft aan dat ze vroeger vaak angstig was tijdens het rijden. “Door kozakkenvoltige ben ik opgebloeid en gaan inzien hoe leuk paardrijden eigenlijk is. Bang zijn is geen optie als je onder het paard hangt”.

Eventing

Wuyts heeft nog veel doelen met haar alleskunner. “Volgend jaar willen we beginnen met eventingrijden dus we hebben eind september onze eerste cross om te kijken hoe dat gaat. Hij kan heel goed springen, dus ik weet zeker dat ook dit helemaal goed komt”. De haflinger is zijn eerste levensjaren dekhengst geweest in Nederland, België, Duitsland en Frankrijk geweest. Eén ding is nu zeker: “Hij mag de rest van zijn leven bij mij blijven. Ik heb zo’n band met dit paard, ik wil hem nooit meer kwijt”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer