Tags Posts tagged with "haflinger"

haflinger

0 1110
Nicky Zaeijen en Winner op wedstrijd. Foto: Privébezit

Eerder geloofde Nicky Zaeijen niet zo in ‘een klik hebben’ met een paard. Tot ze de inmiddels 15-jarige Haflingerruin Winner ontmoette. “Toen kon ik er niet meer omheen”, lacht ze.

Meteen verkocht

“Voordat ik Winner kocht had ik eerst een andere haflinger”, begint Zaeijen te vertellen. “Zij paste niet zo goed bij mij. Via Facebook ben ik toen op zoek gegaan naar een ander paard. Zo ben ik in contact gekomen met de oude eigenaresse van Winner. Zij zag het wel iets worden, dus nodigde ze me uit om te komen kijken. Ik ben toen twee keer naar hem toe geweest en ik was meteen verkocht. Of nou ja, eigenlijk was Winner natuurlijk verkocht”, grapt ze. “Mensen zeggen altijd dat je een bepaalde klik moet hebben met een dier. Dat geloofde ik eerst niet zo, maar toen ik het bij Winner eenmaal zelf ondervonden had kon ik er niet meer omheen.”

Niet bevooroordeeld

Inmiddels is de combinatie ook actief in de wedstrijdring en zijn ze samen van het B naar het M2 geklommen. “We zijn nu twee jaar actief in zowel de reguliere sport als in de koudbloedwedstrijden. In eerste instantie had ik niet het idee dat ik in het nadeel was met een Haflinger, maar nu in het M2 merk ik wel dat we er soms even flink aan moeten trekken. Dit is voor ons een best moeilijke klasse, al merk ik wel dat het er echt in zit. Andere mensen met Haflingers zeggen soms dat je al bevooroordeeld wordt als je de ring in loopt, maar daar heb ik nog vrij weinig van gemerkt.”

Voor de grap

Of de amazone verwacht had dat zij en Winner het tot het M2 zouden schoppen? “Nee, eigenlijk niet”, geeft ze toe. “Ik heb hem destijds gekocht om leuk mee op buitenritjes te gaan. Toen we eenmaal lessen gingen volgen bleek hij best wel wat in zijn mars te hebben voor de dressuur. We zijn voor de grap een keer gestart en dat ging best goed. Toen begon het bij mij ook te kriebelen om me verder te ontwikkelen. Het is vooral heel erg leuk om iets te hebben om naartoe te trainen. Het streven ligt niet in de sport, maar het is wel heel erg leuk om een doel te hebben.”

Heel veelzijdig

“Zoals iedere Haflinger is ook Winner ontzettend koppig en eigenwijs”, lacht Zaeijen. “Toch is hij ook ontzettend eerlijk. Op het moment dat ik zelf niet goed in het zadel zit of de verkeerde hulpen geef, doet hij de oefening ook niet. Op buitenrit is hij soms wel wat fel, daar kan hij soms nog wel sterk zijn. De vorige eigenaresse zette hem ook in voor ponyraces en ging met hem crossen. Hij is dus super veelzijdig! Ik doe dat overigens niet met hem, ik houd graag alle vier de voetjes op de grond. Om hem wat afwisseling te geven doe ik ook vrijheidsdressuur met hem. Dat vindt hij heel leuk. Het zorgt er ook voor dat hij met zijn koppie bij de les blijft.”

Afwisseling

In de loop van de jaren is er bij Zaeijen wel een voorliefde ontstaan voor de Haflinger. “Ik weet niet hoe dat is gekomen, het ras staat me wel aan. De looks en het karakter spreken me aan. Ze zijn lekker koel in het hoofd, dat is wel fijn omdat ik zelf niet zo’n held ben. Omdat ik Winner kocht om gewoon lekker mee buiten te rijden had ik nooit verwacht dat we het zo ver zouden schoppen in de sport. Nu het zo leuk gaat is het streven wel Z te halen. Daar zijn we ondertussen niet zo heel ver meer van verwijderd. Wanneer bij begint aan te geven dat hij het te moeilijk vindt, of niet meer leuk vindt, dan laat ik hem misschien nog inspannen. Ik denk dat ik hem daar wel een plezier mee doe, omdat hij zo veelzijdig is en afwisseling zo leuk vindt”, besluit de amazone.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit Nicky Zaeijen

0 3572
Melissa van der Ven, haar vrouw en hun paarden. Foto: Nikki de Kerf.

Toen Melissa van der Velden en haar vrouw naar België verhuisden, kon ze haar Haflinger jaarling helaas niet meenemen. Dat was niet erg, want ze had op dat moment het gevoel dat ze ‘even niets meer met paarden wilde’. Toch begon het na een tijdje weer te kriebelen…

Al snel gemis

Op de vraag of het niet lastig was om haar paard te verkopen vanwege haar verhuizing, reageert Van der Velden: “Het scheelde wel dat het een jaarling was. Hij stond in de opfok en ik deed er nog niets mee, dus ik had ook nog niet echt een band met hem. Dat maakte het wel makkelijker. Ik had op dat moment het gevoel dat ik even niets meer met paarden wilde, maar ik had al heel gauw dat ik het miste. Niet alleen het bezig zijn met paarden, maar gewoon alles wat er bij kwam kijken. Het hebben van een paard brengt zoveel meer dan alleen een paard. Het brengt het buiten zijn, en ook sociale contacten. Dat miste ik wel een beetje.”

Type paard

Zodoende kwam de amazone terecht bij een toeristische manege, in de hoop dat ze daar nog wel een woordje Engels spraken. “Helaas was dat niet zo, maar gelukkig kwamen we er wel uit. Er stond op de manege een Vlaams stel, dus zij konden veel tolken. Ik ben een paard gaan leasen daar op de manege. Op een gegeven moment heb ik gekeken of ik dat paard over kon kopen, maar dat was niet helemaal reëel”, stelt ze. “Bovendien was dat ook niet het type paard dat ik zocht. Ik wilde eigenlijk toch wel een Haflinger. Op mijn 14e ben ik voor het eerst een Haflinger Willy gaan verzorgen, waar ik later mede-eigenaar van werd. We zijn tot het M2+7 gekomen, maar toen werd hij hoefbevangen en hebben we hem moeten laten inslapen.”

Veelzijdig en fijn karakter

“Ik had zoiets dat het toch een Haflinger moest worden”, gaat ze verder. De amazone is helemaal gek op het ras. “Ze zijn heel veelzijdig en hebben een heel fijn karakter. Ze zijn lief, werkwillig, eigenwijs en grappig. Daarnaast vind ik ze ook nog eens hartstikke mooi met die blonde manen. Zodoende heb ik een oproep geplaatst op het Haflinger forum op Facebook. Er reageerde een grote fokker uit Groningen. Maar ja, Groningen… Dat was ver weg. Ze stuurde me allemaal foto’s van driejarigen. Ik was op zoek naar een paard zonder bles, want een bles vond ik niets. Haar paard Strike One had wel een bles, maar zijn ogen en zijn uitstraling spraken me heel erg aan. De eigenaresse van de stal had filmpjes gemaakt. Zijn gangenwerk en expressie bevielen me heel goed, dus ik dacht: die wil ik.”

Lezen en schrijven

Het was nog best spannend wat er uit de trailer zou komen toen Strike One, inmiddels omgedoopt tot Stelvio, eindelijk bij Van der Velden aankwam. Ze had de ruin namelijk nog nooit in het echt gezien. “Ik wist niet wat er zou komen natuurlijk. Hij was net twee weken gecastreerd, dus nog behoorlijk hengst. Ook was hij weinig in handen geweest. We zijn snel naar elkaar toe gegroeid, nu kan ik met hem lezen en schrijven.” Toch ging de opleiding van haar paard anders dan ze had gedacht. “In de Ardennen deden ze niet echt aan dressuur. De binnenbak was gevuld met heel mul en stoffig zand en was heel klein, dus dat vond ik geen goed idee. We hebben thuis wat geoefend en toen ben ik samen met mijn vrouw en haar paard op buitenrit geweest.”

Geen stuur en rem

“Mijn vrouw had Stelvio aan een touw en nam hem mee, maar haar paard wilde niet voorop. Stelvio wilde wel, dus toen reed ik met mijn driejarige die nog geen stuur en rem had voorop”, lacht ze. “Hij is wel echt super slim, want na vijf keer had hij het wel door. Ik reed maar één keer in de week, en soms een hele week niet, maar hij pakt het heel goed op. Ik denk dat dat juist kwam doordat het buiten was, hij voorop mocht en makkelijke rechte lijnen kon maken.” In september verhuisde het stel terug naar de grens van Nederland en Duitsland. “We mogen hier bij de buurman in de bak rijden, en dat pakte hij eigenlijk super goed op. Hij was gelijk goed te sturen.”

Lekker paard zijn

Hoewel Van der Velden en haar paard het heerlijk vinden in het bos, heeft de amazone toch ook wel weer wedstrijdambities. “Ik wil heel graag afmaken waar ik met mijn vorige Haflinger aan begonnen ben. Ik wil hem toch graag richting het Z rijden. Het is natuurlijk echt zuur dat we er bijna waren. Ieder paard kan het Z halen, dus Stelvio ook. Hij is hartstikke wendbaar en heeft hele goede gangen, dus ik weet zeker dat het er in zit. We moeten dan wel wat meer in de bak gaan rijden, maar voor nu mag hij lekker paard zijn en doorgroeien voordat hij echt iets moet”, besluit ze.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Nikki de Kerf

Nieneke Hartogs en Alex

Nieneke Hartogsveld kocht haar Haflinger Alex van de Zonnehof (v. Allacher) als halfjarig veulen. Alles ging goed, tot ze hem op een dag meenam naar de keuring. In de trailer kreeg de jonge hengst een ongeluk en leek hij opgegeven. Het was een lange weg, maar inmiddels start de combinatie in het M1 dressuur en springen en crossen ze er op los.

Lekker naar de keuring

De amazone begint te vertellen over hoe het allemaal begon. “Toen ik hem kreeg was ik 15 en hij was een half jaartje oud, het was altijd de bedoeling dat ik lekker recreatief met hem aan de slag zou gaan. Hij heeft natuurlijk gewoon in de opfok gestaan en toen hij oud genoeg was kwam hij mee naar huis. Daarbij heeft hij ook best wel leuk papier en de fokker en ik zeiden altijd; ‘oh dan doen we hem naar de keuring, lachen joh!’ Zo gezegd zo gedaan en op een dag gingen we helemaal voorbereid naar de keuring. Alles ging goed totdat er iets gebeurde in de trailer.”

Onder de stang

De jonge hengst draaide zich op de een of andere manier om in de trailer en is onder de voorstang door achteruit gaan lopen. “Dus je kan wel bedenken dat de trailer bijna in elkaar stortte. Toen wij weer bij de trailer terugkwamen en het luikje open deden, zagen we hem helemaal doorgezakt met een staaf op zijn rug hangen. In het begin kon hij niet lopen, hij lag op de grond. We dachten echt dat het einde verhaal was. De keuring was op een best wel afgelegen locatie en de dierenarts kon niet direct komen vanwege een spoedgeval. Het zou dus een half uur duren voordat er hulp zou komen.”

Half uur

Maar in dat half uur herstelde het paard zich. “Hij kon wel een soort van staan met twee mensen links en rechts. Hij wilde ook weer eten en dat is een goed teken bij een Haflinger”, vertelt de amazone lachend verder. “Toen de dierenarts eenmaal ter plaatse was zei hij dat hij niet zoveel kon doen. Het enige wat hij kon doen was hem platspuiten, naar de kliniek rijden en daar foto’s laten maken of even kijken wat er gedaan moest worden.”

Herstel

“Wij hebben het geluk dat we tegenover een manege woonden en dat de eigenaresse dierenarts was. Zij had dus een aantal boxen met van die zachte wanden. Dus we hebben hem meteen daarheen gebracht en daar heeft hij een paar weken gestaan totdat zijn rug weer dun genoeg was om foto’s van te maken. In die week heeft hij zich fantastisch hersteld en zag je nog weinig aan hem. We hebben hem toen een half jaar op het land gegooid omdat we geen haast met hem hadden en in die tijd is hij volledig hersteld.”

Laat maar inslapen

Ze vervolgt: “Inmiddels was hij ook al gecastreerd en gingen we hem voorzichtig aan beleren. Maar voor de zekerheid lieten we toch nog een foto maken. Zijn rug bleek een ravage. Hij had drie spinaaluitsteeksels verbrijzeld en twee gebroken, precies op de plek waar het zadel zou moeten liggen. Dus we dachten niet dat het nog ooit iets zou worden. De dierenarts zei: “Als ik hem zo zie lijkt er niet zoveel aan de hand. Maar als ik zijn foto zie zou ik zeggen: Laat maar inslapen.” Op advies van de arts hebben we hem nog een half jaar op het land gegooid en het afgewacht. Hij was nog geen vier jaar en  zijn lichaam bestond voor een groot deel uit kraakbeen.”

Heel bijzonder

Na een half jaar werden er opnieuw foto’s gemaakt en bleek de rug van de Haflinger volledig in orde. “Hij heeft op het land gelopen, met een oude Fries gespeeld en weinig hoeven doen. Ik heb lang recreatief met hem gehobbeld en nu zijn we sinds twee jaar ook in de sport gaan rijden. We zijn nu M1 dressuur en we springen, crossen en doen van alles. Hij heeft nooit meer last gehad van zijn ongeluk en dat vind ik heel bijzonder.”

Voeten in de aarde

Toch was het opleiden van de ruin niet eenvoudig. “Het is een Haflinger, maar er zit zeker wel een kop op. Vroeger was hij best wel stout en ik heb dus ook veel grondwerk-les met hem gehad. Ik was zelf ook jong en onervaren en heb ook wel een tijdje echt angst voor hem gehad”, geeft Hartogsveld toe. “Hij is best wel aanwezig, dus hem opleiden heeft best wel wat voeten in de aarde gehad. We hebben best wel wat instructeurs versleten”, vertelt de amazone lachend.

Eind goed al goed

“Sinds ik wedstrijden ben gaan rijden en serieuzer met hem ben gaan trainen gaat het een stuk beter en kan ik bijna alles met hem.” Bijna alles, want de ruin is nog niet over zijn trailer-angst heen. “Hij wil de trailer echt niet in, ik heb er één keer een professional bij gehad, maar dat is niet helemaal gelukt. Het zit nog wel in de planning om dat op te pakken. In het begin durfde hij niet eens de hoek in als er een trailer op het terrein reed en nu durft hij al wel met twee benen op de klep te staan. Dus we komen er wel! Ik zou heel graag nog ooit met hem in het Z starten en een keer over het strand rijden, maar dan moet hij wel eerst die trailer op”, besluit de amazone lachend.

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

0 5836
Naomi Mak en Bianca © Lisette Meijerink

De 19-jarige Haflinger-merrie Bianca van de sterm ( v. Alcantara) loopt onder haar amazone Naomi Mak nu in het ZZ-Zwaar met al 5 winstpunten op zak. Maar, nu staat ze stil, want ze is als eerste Haflinger van Nederland drachtig van de Duitse hengst  Bellissimo W (v. Barolo). 

Zelf opgeleid

Mak vertelt trots over haar merrie: “Bianca is officieel van mijn oom en tante, maar wij hebben haar wel zelf gefokt. Ze is bijna jarig, dus we hebben haar al bijna 19 jaar in ons bezit. Toch is ze pas zadelmak gemaakt toen ze acht was, maar ik heb haar wel helemaal zelf opgeleid tot en met dit niveau.”

Enthousiasme

“Onder het zadel is het een harde werker, ze gaat letterlijk voor mij het vuur en zal nooit een stap verkeerd zetten. Ik wilde eigenlijk een punt achter onze carrière zetten en nog even een leuk veulentje fokken. Toen ben ik begonnen met kinderlesjes geven met haar. Daar werd ze enorm enthousiast van, dus ik vond het toch zonde om haar te laten staan en toen zijn we afgelopen winter weer begonnen met fanatiek trainen. Nu is ze drachtig dus staat ze weer op rust, maar het was de bedoeling om van de zomer weer aan start te verschijnen”, vertelt de amazone enthousiast.

Een leuk drafje

Bianca © Privébezit

Bianca is wel het eerste paard dat de amazone op dit niveau uitbrengt. “Ik moest natuurlijk alles voor mezelf én voor mijn paard leren, maar we hebben niet heel veel moeite gehad met een bepaalde klasse. De overstap van het ZZ-Licht naar het ZZ-Zwaar was wel een beetje een dingetje, want de wissels zijn niet echt ons beste ding. Ze zal ze altijd wel springen hoor, alleen niet altijd op de juiste manier. Wij scoren wel altijd goed op het draf-gedeelte, ze heeft een leuk drafje”, lacht Mak. 

Viertal ‘Lets go blond’

De combinatie maakt ook deel uit van het viertal ‘Lets go blond’ dat alleen maar uit Haflingers bestaat en uitkomt in het Z. “We zijn afgelopen jaar pas begonnen, maar dat vindt ze ook erg leuk. Ze wordt heel enthousiast, dus als ze maar even denkt dat er een uitgestrekte draf uit moet komen, komt hij er uit.

Prijzenkast

De merrie heeft ook een hoop prijzen op haar naam staan. “We zijn in 2011 ‘bestgaand’ kampioen geworden van Noord-Holland en Utrecht, in 2013/2014 werden we kampioen van de wintercompetitie van het KVTH in het Z1 en in 2016 werden we in het ZZ-Licht kampioen bij de kür op muziek van het KVTH. Ze was ook nog kampioen in Ermelo in 2013 bij de kür op muziek in het Z1, maar dat was niet zo heel spannend. Een paar jaar geleden zijn we bij Indoor Beukers nog een keer derde geworden in het ZZ-Licht.”

Nog veel meer

“Mijn oom en tante fokken wel echt voor de fokkerij. Als veulen blonk ze ook al uit, ze werd veulenkampioen, jeugdkampioen, dagkampioen en drie keer ere-kampioen. Dus toen wisten we wel dat we een goed paard aan haar hadden! Toen ben ik haar gaan rijden en kwam er nog veel meer uit, dus dat was super leuk natuurlijk.”

Planning

Bellissimo W © Privébezit

“Ik ben het meest trots op het feit dat we nu in het ZZ-Zwaar met vijf winstpunten rijden. Er zijn niet zo veel Haflingers die dat doen, het zijn er denk ik maar een handje vol. Maar voor nu wachten we met spanning het veulen af. Die is ook wel gefokt voor de sport. Dus wat de rest betreft gaan we het proberen, maar ze heeft zichzelf al wel bewezen. Bianca is nu natuurlijk al wel bijna 19 jaar en je weet ook niet hoe de zwangerschap en bevalling verder gaan verlopen”, besluit de amazone. 

Zie ook: Subtop: Zuidervaart wint Grand Prix met ‘oogappeltje’ Cadans *Update*

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Lisette Meijerink

 

Puck van den Bouwhuijsen - Arcon © RM Rachelle fotografie

Puck van den Bouwhuijsen en de Haflinger Arcos de Sjabri (v. Aron van de Haflingerborg) hadden allebei weinig ervaring met wedstrijden rijden voordat ze een combinatie waren. Ze reden samen hun eerste wedstrijd in de BB, werden kringkampioen in de B, vlogen het L1 en L2 door en nu hebben ze de punten voor het M1 binnen. 

Goede bewegingen

De amazone begint te vertellen over haar carrière in de paardensport. “Tot aan mijn tiende heb ik altijd alleen maar paardrijles gehad door middel van privélessen, maar daarna werd ik lid van een manege. Op de manege waar ik reed zocht ik altijd naar meer uitdaging en daarbij miste ik ook de vrijheid die ik ervoor had. Toen vond ik  het tijd voor een eigen pony en ben ik vervolgens eindeloos op Marktplaats gaan zoeken. Ik heb die hele website afgezocht en uiteindelijk kwam ik de advertentie van Arcos tegen. Voorheen hield ik eigenlijk niet zo van Haflingers omdat ik een bepaald beeld van het ras in mijn hoofd had. Maar er stond in de advertentie dat hij hele goede bewegingen had en altijd wel dressuurmatig was gereden, dus toen ben ik toch gaan kijken.”

Manegepony

“Zijn eigenaresse heeft altijd een manege gehad en Arcos was dus ook een voormalig manegepony. Hij stond eerst in pension, maar was erg lastig, dus zij heeft hem in de manegelessen mee laten lopen omdat hij zoveel energie had. In 2014 moest de manege stoppen en heeft zij hem particulier overgenomen. Ze zocht wel iemand die hem kon rijden, toen kwam ik in beeld. Toen ik hem ging rijden merkte ik dat hij van binnen echt geen Haflinger is. Arcos schrikt altijd op dezelfde plekken, hij wordt heel snel heet en zijn gangen verschillen weinig van die van een ‘normale’ sportpony. Ik dacht: ik moet het doen want het klikt gewoon super goed.”

Gedrag op wedstrijd

Van den Bouwhuijsen rijdt inmiddels in het L2. “Zijn eigenaresse zag veel potentie in ons en ik ben al vrij snel een BB-proefje met hem gaan rijden. Bij Arcos is het wel altijd alles of niets. Het was voor hem de allereerste keer op wedstrijd en voor mij was het ook de keer op concours. Soms is hij poeslief, maar soms kan je ook helemaal niks met hem. Thuis kan hij heel gek bokken of constant wegschieten, dus wij waren heel benieuwd hoe hij zich op wedstrijd zou gedragen. Uiteindelijk deed hij het verrassend goed! In 2019 reden we ons eerste B-proefje, we vonden het allebei heel spannend, maar we hadden de smaak te pakken.”

Koudbloed

Van den Bouwhuijsen vond vooral het feit dat haar pony een Haflinger is spannend. “Het is natuurlijk van nature geen sportpony, dus ik heb altijd het gevoel dat ik net wat meer mijn best moet doen. Dat je moet bewijzen dat een koudbloed ook gewoon zijn proefjes kan lopen op wedstrijd. Gelukkig heb ik bijna nooit rare reacties gekregen. Heel veel mensen vinden hem leuk en er wordt ook vaak gedacht dat hij een hengst is, terwijl hij rustig ruin is”, vertelt de amazone lachend. “Ik heb ook wel eens gehoord; is dat wel een raszuivere Haflinger en geen kruising? Want hij is heel mooi gebouwd.” 

Brabantse kampioenschappen

“Na dat B-proefje hadden we de smaak te pakken en gingen we ook selecties rijden. We hebben er uiteindelijk 4 gewonnen met allemaal scores van 200+ en werden kringkampioen. Op de Brabantse kampioenschappen had hij veel last van spanning en reden we niet het proefje waar we op hadden gehoopt. Maar ondanks dat ben ik wel heel erg trots op hem!”

Snel hogerop

De amazone rijdt voorlopig geen selecties meer, omdat ze bijna 18 is. “Ik heb samen met mijn trainster en tevens zijn eigenaresse afgesproken dat we zo snel mogelijk hogerop willen komen. Het L1 en L2 vlogen we door, dus we hebben nu de punten voor het M1. We zijn in de training ook al bezig met het M2 en wat dingetjes van het Z. Arcos is niet zo heel slim, we hebben over het wijken bijvoorbeeld een jaar gedaan”, geeft ze toe. “Maar de hogere oefeningen doet hij dan wel weer super goed en pakt hij heel snel op.”

Vooral veel geleerd

Ze vervolgt: “Hij kan ook wel heel heet worden, ik ben van mezelf ook een heethoofd, dus soms kan dat wel botsen. Ik heb vooral heel veel van hem geleerd, en als hij voor mij gaat, dan gaat hij ook echt voor mij. Dat heeft hij wel laten zien. Hij is thuis soms niet zo braaf, maar toen ik de allereerste keer met hem op wedstrijd ging, liep hij daar vol vertrouwen rond. Ik ben zijn eigenaresse ook heel dankbaar voor alle kansen die ik gekregen heb. Arcos loopt nu in het L2, maar ik ben zelf ook veranderd van een manegeruiter in een echte wedstrijdruiter.” 

Toekomstplannen

Z rijden is voor de jonge amazone een droom. “Ik weet alleen niet of dat met Arcos gaat zijn. Ik zit in 6 Gymnasium en ik ben geslaagd, maar de universiteiten waar ik mij voor heb aangemeld hebben wel selecties. Dus als ik daar niet doorheen ben gekomen kan ik tot januari met hem rijden en dan wil ik het M2 nog halen. Ik hoop dat ik daarna een kans krijg om  met een paard van iemand te starten. Als ik wel meteen ga studeren is het mijn laatste zomer met hem, super jammer, want ik voel me echt op mijn plek”, besluit de amazone.

View this post on Instagram

💙💙💙 #swipe Wow this was such an amazing day! It was our first time here and the venue was super big and there was a lot for Arcos to see 😅 altogether Arcos behaved like a star and was nice to ride, we won the L2 class with 208,5 points and now we are allowed to start M1 (need to train more for that though 😜) #staldesjabri #dressuurpaard #dressuurruiter #dressuur #dressuurpony #haflinger #haflingerpower #haflingersofinstagram #pferdesport #pferdeliebe #equinl #equestrianphotography #equestrianblog #equestrianlove #equestrianlife #equestrianrider #dressage #dressagelife #dressagepony #dressagerider #dressagehaflinger #crazypony #dressagehorses #deniroboots #equinesofinstagram #equi #equistyle #equitacion #haflingerhorse

A post shared by -PUCK | ARCOS- (@thehaflingerarcos) on

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan).

Foto: RM Rachelle fotografie

0 2532
Anne Korbee en haar merrie Sally. Foto: Privébezit.

Haflingermerrie Sally werd oorspronkelijk aangekocht als karrepaard voor de moeder van Anne Korbee. De merrie maakt nu echter geen carrière in de mensport, maar juist in de dressuursport. Afgelopen weekend behaalden Korbee en Sally hun vierde winstpunt in het ZZ-Licht.

“Sally is echt een paard dat op wedstrijd nog 300% beter gaat lopen. En ze loopt altijd nog het allerbeste in een nieuwe proef in een nieuwe baan, maar ik heb geen idee waarom”, lacht Korbee.

Leuk voor de wagen

Korbee en haar moeder gingen op zoek naar een paard voor de wagen. Het moest voor de moeder van Korbee wel een braaf paard zijn, vandaar dat ze op zoek gingen naar een Haflinger. “Ze vroeg of ik zin had om mee te gaan kijken, dus ik ging mee”, vertelt de amazone. “Toen we de eerste keer gingen kijken was ze 3 jaar en nog helemaal groen. Haar toenmalige eigenaren hadden haar losgegooid in de baan, en het enige wat ik zag was eigenlijk een heel iel en vlug pony’tje waar wel veel achterbeen in zat, maar die voor de rest heel kort liep. Ik dacht: ‘Nou, dat zal wel een leuk paardje worden voor de wagen’.”

Plezier in de sport

“Op gegeven moment had ik zelf niets om te rijden”, vervolgt Korbee. “Toen heb ik Sally eerst onder het zadel beleerd. Ik zei tegen mijn moeder: ‘Dan zit het stuur er maar vast op’. Vanaf daar zijn we gaan lessen en wedstrijdjes gaan rijden voor de lol. Door haar kreeg ik het plezier in de paardensport terug, wat ik wel een beetje kwijt was. We hebben alles op zijn tijd en op ons eigen niveau gedaan. Eigenlijk is het vanaf daar verder gaan rollen. Het echte werk is voor ons begonnen in de L1. Toen ben ik dan ook gaan lessen bij Monique Oosterveen. Haar manier van lesgeven is zo bijzonder. Alles wordt gedaan met lucht, het naar voren rijden, schakelen… lucht is alles. Daardoor is Sally zo gaan lopen zoals ze nu loopt. Ze begint echt van de vloer af te lopen”, vertelt de amazone enthousiast.

Heel veelzijdig

“Sally kan nog steeds voor de wagen lopen, maar loopt nu vooral dressuur”, aldus Korbee. “Ze vindt springen en crossen ook helemaal geweldig, en een buitenritje vindt ze ook heerlijk. Sally is eigenlijk echt een wereldpaard. Ze wil ook gewoon altijd werken, dat is denk ik haar allersterkste punt. Ze wil je er echt doorheen slepen.” Ze vertelt verder: “Het klinkt misschien heel raar, ik denk dat ze soms wel een therapeut is voor mij. Op het moment heb ik een eetstoornis, en dan is de wereld soms best zwaar. Sally is toch echt wel degene waar ik het vaak voor doe. De donkere dagen geeft zij gewoon een beetje meer licht.”

Extra uitdaging

Het doel van Korbee en Sally? “Zo ver mogelijk komen”, lacht ze. “We zijn nu al bezig voor het ZZ-Zwaar en we willen kijken wat er nog meer in zit. Er zit sowieso nog veel meer in dan dat ze nu laat zien. Ik heb geen idee waar we eindigen, ik wil gewoon het beste uit haar en uit mijzelf halen. Het lijkt me wel super gaaf om een keer op een wedstrijd te komen waar je de grote namen op de startlijst ziet staan. Ik zal nooit nummer één worden, maar we kunnen het ze wel moeilijk maken. Je hebt toch een extra uitdaging als je een haflinger rijdt. Het is net even wat moeilijker, maar dat is dan ook wel een omschrijving van mijzelf. Dat maakt ons samen denk ik ook zo goed.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

blog sara ouwehand

Sara Ouwehand reed, zoals ze het zelf noemt, een droomdebuut in de Intermediaire I met haar Haflinger Rebel. “Ik zeg het niet snel, maar ‘we nailed it‘!”

Bij haar debuut kreeg de amazone een score van ruim 63 procent. “En ik zeg het niet snel, maar …..We reden foutloos en vloeiend.”

Emotioneel

Ouwehand, die ook een blog schrijft voor Hoefslag, is nog maar één stap verwijderd van de Grand Prix. Een emotionele gebeurtenis voor de amazone. “Met ruim 63 procent jankend naar huis. Dit keer van dankbaarheid. Wat een mooi vooruitzicht….”

Zie ook: Grand-Prix-startbewijs voor Haflinger Aragon

Bron: Website Sara Ouwehand / Hoefslag

 

 

Mariska Krowinkel en Aragon

Mariska Krowinkel en haar Haflinger Aragon van het Dolland (v Abel) hebben het startbewijs voor de Grand Prix binnen.  Op de subtopwedstrijd in Heeze maakten ze hun Intermediaire II-debuut met een score van 63.82 procent.

“Een van mijn dromen was om ooit Grand Prix te mogen rijden,” laat Krowinkel weten.  “Dit is nu zo dichtbij ineens.”

Niet te bevatten

Volgens de amazone is Aragon de eerste haflinger in Nederland ooit die dit niveau behaald heeft. “Nog steeds onwerkelijk en niet te bevatten. Maar ik ben zo ontzettend blij hiermee.”

Aragon is eigendom van Mirranda Brouwers. Naast de 15-jarige ruin heeft Krowinkel nog meer talentvolle Haflingers onder het zadel.  Een van hen is de merrie Mara (eveneens eigendom van Brouwers) die ZZ-Zwaar startgerechtigd is.

“Het allereerste paard van mij en mijn moeder was ook aan Haflinger,” vertelde Krowinkel eerder aan Hoefslag. “Die liefde is nooit meer overgegaan.”

Bron: Hoefslag

Foto: archief

hoofd paard algemeen

De paarden blijven maar zwemmen in Alblasserdam. Donderdagmiddag zijn een ruiter en paard in de sloot beland in Oud-Alblas. De Brandweer van Papendrecht er op uit om het dier te redden.Woensdag moest de brandweer ook Haflinger Sterre uit het water vissen in hetzelfde dorp, toen kwam de Brandweer van Alblasserdam in actie.

Geschrokken

Paard en ruiter zijn op 30 mei te water geraakt langs de Heiweg in Oud-Alblas. De amzone kon op eigen kracht uit het water komen en bleef ongedeerd. “Ze is alleen wel ontzettend geschrokken,” vertelt de vader van de amazone. Het paard kon echter niet op eigen kracht uit het water komen. De Brandweer van Papendrecht kwam daarom ter plaatse om het dier er uit te helpen.

Al snel na aankomst leek het paard weg te zakken. Daarom vroeg de bevelvoerder om de komst van een hulpverleningsvoertuig. Deze kwam met zwaailicht en sirene ter plaatse.

Niet later

Met het de kraan van de brandweerwagen kon het paard uiteindelijk iets worden opgetild, waarna de brandweervrijwilligers het paard verder op de kant konden trekken. “We hadden geen twintig minuten later moeten zijn, want dat had ‘ie het niet gered,” concludeerde één van de brandweerlieden na de reddingsoperatie.De ruiter en het paard zijn te voet terug naar stal gegaan. Daar moet blijken of het dier geen nadelige gevolgen overhoudt aan het ongeval.

Haflinger Sterre

Gisteren werd ook al de beroemde (of beruchte?) Sterre uit het water gehesen. Toen de brandweerlieden haar naam hoorden, wisten ze alweer genoeg. De Haflinger heeft nogal de reputatie een waterrat te zijn en moest niet één, maar inmiddels talloze keren uit de sloot gevist worden. Dit maakt de Haflinger een van de beroemdste pony’s uit de gemeente.  Ten slotte kom je niet vaak paarden tegen die niet alleen hun A-, B-, maar inmiddels ook hun C-, en Zwemvaardigheidsdiploma hebben behaald.

Bron: ZHZ Actueel

Foto: Jennifer-Fotografie

0 1801
Mariska Krowinkel - haflinger Nathalie
Mariska Krowinkel - Nathalie Subtop 2017 © DigiShots - Jessica van Herk

Van 7 t/m 9 juni staat in Heeze de Haflinger centraal. Combinaties uit verschillende landen komen aan de start van dressuurwedstrijden (bixie t/m Inter I), mennenwedstrijden, springwedstrijden, allerlei clinics en barrelraces.

Ook de Lichte Tour-amazones Mariska Krowinkel en Sarah Ouwehand staan op de deelnemerslijst. Sara Ouwehand rijdt met haar Haflinger Rebel in de Prix St. Georges. Zij is daarnaast blogger voor Hoefslag.

Subtop

Mariska Krowinkel is met meerdere Haflingers actief in de subtop. Met Aragon van het Dolland (v. Abel) rijdt ze in de Intermediaire I en met de merrie Mara is ze ZZ-Zwaar startgerechtigd.

De amazone kwam vorig jaar met drie Haflingers aan de start van het Eurochampionat in het Oostenrijkse Stadl. Ze greep met Aragon onder meer de winst in de advanced class kür op muziek.

Haflinger Stamboek

Het Nederlands Haflinger Paarden Stamboek organiseert het evenement bij manege Meulendijks in het Noord-Brabantse Heeze. Deelnemers komen onder meer uit Zweden, Duitsland en België.

Ruim 125 deelnemers doen mee aan meer dan 500 onderdelen.

Bron: nhps.nl

Foto: Digishots

Volg ons!

102,860FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer