Tags Posts tagged with "grazen"

grazen

Pony

Ze zijn lang niet zo gevaarlijk als Jacobskruiskruid, maar ze lijken even hardnekkig: boterbloemen. Veterinair toxicologen uit de Verenigde Staten deden onderzoek naar het risico van boterbloemen.

Veel paardeneigenaren maken zich namelijk zorgen maken over de gele bloemetjes in hun weides.

Scherpe smaak

Er zijn tientallen soorten boterbloemen. Ze hebben een scherpe smaak en paarden zullen er zelden van eten.

Boterbloemen bevatten de stof ranunculine. Bij vermaling, bijvoorbeeld als een paard op de vezels kauwt, wordt deze stof omgezet in het giftige protoanemonine. Deze stof veroorzaakt blaren op de huid alsook in de mond en het maag-darm-kanaal.

Aangenomen wordt dat de giftigheid fors afneemt wanneer boterbloemen zijn gedroogd, bijvoorbeeld in hooi.

Zeer gevoelig

Paarden zijn van alle grazende dieren het meest gevoelig voor boterbloemen. Het eten ervan kan leiden tot blaren, kwijlen, mond- en maagzweren, koliek in diarree.  Omdat de smaak zo uitgesproken is, zullen ze er dus zelden van eten, maar dat is anders wanneer je weide zo schraal is, dat hij geen andere keuze heeft.

Zorg er dus voor dat wanneer je paard op een schrale weide staat, bijvoorbeeld omdat hij hoefbevangen is, hij geen boterbloemen kan eten.

Bestrijding

Voor de bestrijding van boterbloemen is het nu al vrij laat, maar je kunt er wel voorkomen dat de plant zich het komende seizoen massaal verspreidt. Dat doe je door ervoor te zorgen dat je grasmat geen of weinig kale plekken vertoont. Dat is bovendien nuttig bij het tegengaan van de verspreiding van  Jacobskruiskruid.

Ook wordt aangeraden de wei in september met kunstmest te bemesten.

Bron: TheHorse

Foto: archief

 

 

 

 

 

 

Droog, zonnig en warm was de zomer van 2018 één van de warmste zomers sinds 1903. Echter door het mooie weer is er ook veel minder regen gevallen, waardoor het gras langzamer groeit. Langzame groei en intensieve begrazing kan overbegrazing veroorzaken.

Overbegrazing

Overbegrazing betekent dat het gras zo kort afgegraasd wordt dat hergroei moeizaam is en suikergehalten kunnen toenemen. Voorkom overbegrazing en neem voldoende maatregelen om een mooie grasmat te behouden.

Tijd om te herstellen

Laat de paarden niet de hele zomer op hetzelfde perceel staan, maar zet de paarden na een bepaalde tijd op een ander perceel. Het advies van weidespecialisten is om de paarden naar een ander perceel te verplaatsen als het gras ca. 4 centimeter hoog is. Geef het gras ca. 21 – 28 dagen de tijd om te herstellen. Bij voorkeur dient het gras 8 centimeter of hoger te zijn, voordat de paarden weer toegang tot deze weide krijgen.

Hoge plekken voorkomen

Door de weide regelmatig rust te geven, krijgt het de mogelijkheid om te herstellen. Hierdoor wordt voorkomen dat er hoge plekken ontstaan die de paarden niet meer willen eten. Meestal ontstaan hoge plekken in het gras door mest-/urineplaatsen zijn, waardoor het gras minder smakelijk wordt of er groeien onkruiden die de paarden niet eten.

Gestresst gras

Erg kort afgegraasd gras met een tekort aan voedingstoffen, zoals kunstmest of water, kan veel suikers bevatten.

Beregenen

Indien de voorzieningen aanwezig zijn dan is beregenen een uitkomst om een mooie grasmat te behouden. 

 

Bron: Hippos, overname zonder bronvermelding én toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Remco Veurink

0 39
aardappel slokdarm

Een studie naar het verbeteren van ontwormingspasta voor de paardenlintworm focust zich op de gastheer van deze parasiet: de Oribatida mijt.

Het Britse Royal Veterinary College analyseerde drie stallen waarmee lintworminfecties waren vastgesteld. Op ieder erf stonden 20 paarden, die gedurende 18 maanden werden onderzocht. Tijdens deze periode werden diverse monsters uit de weilanden genomen. Op deze manier werd de aanwezigheid en de hoeveelheid Oribatida mijten vastgesteld. Paardenspeeksel werd eveneens onder de loep genomen om lintwormbesmetting te bevestigen.

‘De larven van lintwormen ontwikkelen zich binnen in de mijten. Na acht tot 20 weken worden zij opgenomen door grazende parden. Hoewel er diverse methodes in de omloop zijn om lintwormbesmetting vast te stellen, weten we nog steeds erg weinig over de larven in deze mijten of de seizoenspatronen voor besmetting van paarden. De studie focust zich dan ook op het effect van seizoensgebonden veranderingen in mijtenpopulaties. Daarnaast onderzoeken wij de gevolgen van het systematisch verwijderen van mest uit weilanden en of dit van invloed is op het beperken van lintworminfecties. Ook kijken wij naar de effecten van ontwormen,’ aldus een woordvoerder.

Naar verwachting brengt de studiegroep binnen enkele maanden een gedetailleerd rapport uit met de bevindingen van het onderzoek.

Bron: Hoefslag/Horseandhound

Foto: Remco Veurink

0 114
shetlander pony shetlandpony

Volgens Brits onderzoek zijn paarden die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid, niet per definitie gulziger dan gezonde paarden. Tijdens de studie werd het graasgedrag van zestien pony’s met elkaar vergeleken. Acht van hen werden klinisch goedgekeurd, terwijl de andere helft in het verleden hoefbevangen was geweest. Gedurende 12 dagen in juli werden de dieren nauwkeurig geanalyseerd. In de eerste periode werden de pony’s op een kruidenarme wei met gras tot 1-2 centimeter hoog. Per hectare werd zo’n 124 kilo droge stof gemeten. Middels mestmonsters werd de grasinname van de dieren gemeten. Volgens de wetenschappers week de hoeveelheid droge stof per dier niet af van het gemiddelde. De pony’s met gevoeligheid voor hoefbevangenheid kwamen op een gemiddelde van 4.25 kilogram stof, terwijl de gezonde dieren op 4.43 kilogram zaten. De conclusie van de studie is dus dat, hoewel gras een oorzaak kan zijn van hoefbevangenheid, een gevoelig paard of pony niet per definitie gulziger eet dan zijn gezonde soortgenoten.

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: Remco Veurink

0 1391

Het is al weken aan één stuk erg droog. Waar het kan, wordt volop gesproeid, maar veel paardenhouders hebben deze mogelijkheid niet. Voor de paarden is het zomerseizoen vaak weideseizoen, maar door de droogte groeit het gras nauwelijks. Al snel zien de weilanden geel en dor, soms zelfs met kale zandplekken. Paarden die op zulke weilanden grazen, kunnen met het beetje gras aanzienlijke hoeveelheden zand naar binnen werken, met mogelijk kwalijke gevolgen voor het spijsverteringsstelsel.

1. Extra ruwvoer op de wei

Als je je paard in het weideseizoen op de wei zet, heb je natuurlijk het liefst dat hij gras eet. Helaas is dat in zulke droge situaties niet heel bevorderlijk. Paarden trekken korte plukjes gras met hun tanden uit de grond, waaraan veel zand blijft hangen. Het bijvoeren van ruwvoer op de wei is begrijpelijk ongewenst, maar kan heel wat spijsverteringsproblemen in het najaar helpen voorkomen.

2. Op stal extra ruwvoer

Een paard dat voldoende ruwvoer binnenkrijgt, heeft over het algemeen weinig moeite om opgenomen zand met de mest weer kwijt te raken. Om zeker te zijn dat dit proces optimaal werkt, is het verstandig om ervoor te zorgen dat paarden op stal onbeperkt beschikking hebben over ruwvoer in de vorm van hooi en/of kuil, eventueel in combinatie met een deel stro. Dit stimuleert de darmwerking en zorgt ervoor dat het zand minder ‘onderin’ de darm blijft liggen.

3. Paddock in plaats van wei

Wanneer de wei echt heel droog wordt, kan het soms beter zijn om paarden in een paddock te zetten. Omdat daar niets te eten valt, voorkom je dat een paard teveel zand opneemt. Ter compensatie zou je je paard aan de hand kunnen laten grazen op plekken waar het gras wat langer is en de grond wat dichter begroeid.

Aan het einde van het weideseizoen wordt al vaak geadviseerd om een ‘zandkuur’ te doen, ofwel het geven van pure psyllium of een product met psyllium gedurende een aantal dagen. Wanneer je paard het weideseizoen heeft doorgebracht op een minder-dan-ideaal grasland en er duidelijk veel zand in de mest zit (check dit eventueel in overleg met je dierenarts), is dit zeker aan te bevelen om zandkoliek te helpen voorkomen!

Lees meer over zandkoliek.

Ir. Marike Jacobs (Voerconsultant & Columniste VoerVergelijk.nl)

Meer over de auteur: Marike Jacobs is afgestudeerd aan Wageningen Universiteit voor de masteropleiding Animal Nutrition en gespecialiseerd in paardenvoeding. Tijdens haar studie schreef Marike o.a. artikelen voor PaardenSport en verder werkt ze als stalmedewerker op een pensionstal. Mennen is haar favoriete tak van de paardensport, maar voeding en verzorging, en het waarborgen van de ‘happy athlete’ vanuit dat oogpunt, hebben de meeste aandacht.

VoerVergelijk.nl brengt iedere week op de site van de Hoefslag een voedingsverhaal met nuttige tips. VoerVergelijk is een onafhankelijke vergelijkingswebsite die is uitgegroeid tot een platform voor paardenvoer. Op VoerVergelijk kan een bezoeker paardenvoer zoeken, vergelijken en beoordelen. De database bevat alle paardenvoeders en supplementen die in Nederland en België verkrijgbaar zijn.

Foto: Veurink/Sanoma

 

0 92

n de ochtend van 14 oktober heeft het regionaal handhavingsteam buitengebied een handhavingsactie uitgevoerd in het kader van Samen Sterk in het Buitengebied (SSiB). Dit gebeurde in nauwe samenwerking met Politie en de Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit (NVWA). In Netersel werden 8 paarden in beslag genomen die in natuurgebied ‘Dal van de Groote Beerze’ zonder toestemming van de eigenaar, het Brabants Landschap, stonden.

Meer dan 20 jaar

Door de beheerder van Brabants Landschap werd een tijd geleden al melding gemaakt van een zaak die al meer dan 20 jaar speelt in natuurgebied “Dal van de Groote Beerze”. Het betreft het (zonder toestemming van de eigenaar) inscharen van 8 paarden in een weiland dat hoort bij het natuurgebied. De paarden brengen daarnaast door hun begrazing en aanwezigheid veel schade aan in het gebied.
Verdwenen

De vermoedelijke eigenaren zijn door de beheerder hierop aangesproken maar gaven aan dat deze paarden niet van hun waren. In overleg met de politie (afdeling De Kempen) zijn de paarden door de dierenpolitie gecontroleerd op een aanwezige chip of andere kenmerken die verwijzen naar een mogelijke eigenaar. Dit heeft niets opgeleverd. Toen kort daarna de paarden waren verdwenen leek het probleem opgelost.

Geslaagde actie

Op 29 juni 2014 werd wederom bij SSiB-boa Peter Wijnen melding gemaakt van het feit dat er paarden in dit natuurgebied stonden te grazen zonder toestemming. Uiteindelijk zijn door een gecoördineerde actie tussen SSiB, de Politie en de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA) dus 8 paarden in beslag genomen en afgevoerd. Als de eigenaar zich niet meldt zullen de paarden verbeurd worden verklaard. Alle partijen spreken van een zeer geslaagde actie en Brabants Landschap is uiterst tevreden dat deze lastige en kostbare kwestie voortvarend is aangepakt.

Klik hier voor een kleine foto.

ODBN/Hoefslag

0 59

Een man uit het Britse Lye, Worcester, mag tien jaar lang geen paarden meer houden omdat hij niet voorkwam dat zijn merrie vergiftiging opliep, veroorzaakt door Jakobskruiskruid. De zestienjarige merrie werd vorig jaar juni aangetroffen in een weiland dat voor meer dan de helft uit onkruid bestond. Een dierenarts concludeerde dat de merrie ernstige beschadigingen aan de lever had. De merrie moest ingeslapen worden.

De eigenaar werd schuldig bevonden omdat hij niet heeft voorkomen dat zijn paard het onkruid kon eten. Hij had het Jacobskruiskruid moeten verwijderen. Naast een verbod op het houden van paarden voor een periode van tien jaar kreeg hij een taakstraf van 250 uur en boete van 1.000 pond.

Een RSPCA inspecteur: ‘Jakobskruiskruid kan een extreem pijnlijke dood veroorzaken. Deze eigenaar zei dat hij de gevaren van dit kruid voor paarden kent, maar dat hij er geen probleem in zag zijn paard te laten grazen op dit land.’

Als er Jacobskruiskruid op het land staat, moet het met wortel en al verwijderd worden. Let er op dat je daarbij handschoenen draagt.

Lees over de gevaren van giftige planten in het weiland.

Horseandhound/Hoefslag

0 6090

Zo’n kleine pluizige pony in de wei is best grappig, maar juist die pony’s vormen een uitdaging op het vlak van gezondheid. Shetlanders zijn sobere pony’s, die onder Nederlandse omstandigheden snel overgewicht ontwikkelen. Ook problemen zoals hoefbevangenheid en koliek zijn menig shetlandereigenaar niet vreemd. Omdat de pony’s zo klein van stuk zijn en bijna altijd een sedentair bestaan leiden, hebben ze maar weinig energie nodig. Hoe vind je de juiste balans voor je pony?

1. Ruwvoer!
Shetlanders zijn net als andere sobere rassen gemaakt om ongeveer 16 uur per dag arm, grofstengelig ruwvoer te eten. Het meeste hooi en kuilvoer wat in Nederland verkrijgbaar is, is vaak te rijk aan voedingsstoffen, waardoor overgewicht gemakkelijk ontstaat. Een mix van grof hooi, graszaadhooi en stro, indien mogelijk onbeperkt, helpt het energieaanbod laag te houden en de pony toch in de benodigde hoeveelheid structuur en tijdsbesteding te voorzien. Een slowfeeder kan een uitkomst bieden.

2. Vitamines en mineralen
De meeste shetlanders doen het prima op alleen ruwvoer zonder enige aanvulling. Alle soorten ruwvoer kunnen echter erg wisselen in samenstelling, en ook al zijn het maar kleine hoeveelheden, een shetlander heeft ook vitamines en mineralen nodig. Gelukkig zijn er tegenwoordig veel supplementen in de handel (eiwit- en energiearm) in allerlei verschillende vormen, van poeder tot korrel tot vloeibaar. Geef een shetlander liever geen krachtvoer.

3. Afvaldieet?
Shetlander met ernstig overgewicht moeten op dieet, wat voor zowel eigenaar als pony een enorme uitdaging is en veel geduld vergt. De balans tussen voldoende structuur en zo min mogelijk energie is lastig te vinden. Overleg met een dierenarts en bij voorkeur ook met een voedingsdeskundige als je pony op dieet moet.

Teveel eiwit is een nog steeds veelgenoemde oorzaak van allerlei gezondheidsproblemen bij sobere rassen. Ook shetlanders hebben maar een kleine eiwitbehoefte, maar een overmaat aan zetmeel en suiker heeft veel kwalijkere gevolgen! Let daarom op met krachtvoer en fructaan in weidegras en hooi.

Lees meer over het voeren van shetlanders.

Ir. Marike Jacobs (Voerconsultant & Columniste VoerVergelijk.nl)

Meer over de auteur: Marike Jacobs is afgestudeerd aan Wageningen Universiteit voor de masteropleiding Animal Nutrition en gespecialiseerd in paardenvoeding. Tijdens haar studie schreef Marike o.a. artikelen voor PaardenSport en verder werkt ze als stalmedewerker op een pensionstal. Mennen is haar favoriete tak van de paardensport, maar voeding en verzorging, en het waarborgen van de ‘happy athlete’ vanuit dat oogpunt, hebben de meeste aandacht.

VoerVergelijk.nl brengt iedere week op de site van de Hoefslag een voedingsverhaal met nuttige tips. VoerVergelijk is een onafhankelijke vergelijkingswebsite die is uitgegroeid tot een platform voor paardenvoer. Op VoerVergelijk kan een bezoeker paardenvoer zoeken, vergelijken en beoordelen. De database bevat alle paardenvoeders en supplementen die in Nederland en België verkrijgbaar zijn.

0 36

Natuurlijke begrazing is nog steeds een groeiend fenomeen. In steeds meer natuurgebieden loop je de kans oog in oog te komen te staan met half wilde runderen en paarden. Zo nam het aantal runderen in 2012 toe met maar liefst 4,5 procent. Ook het aantal paarden nam, in tegenstelling tot de jaren ervoor, toe met 3,4 procent. In totaal kon men in 2012 drie nieuwe gebieden verwelkomen en zijn verschillende gebieden in omvang toegenomen.

Ondanks de crisis lijkt het areaal natuurlijk begraasde gebieden dus nog steeds toe te nemen. Dit is misschien wel minder vreemd dan het lijkt. Niet alleen is natuurlijke begrazing een natuurlijke vorm van beheer, het is ook al snel minder arbeidsintensief dan andere beheersvormen. Vergeleken met bijvoorbeeld traditioneel maaibeheer waarbij bij intensief maaien een veld 22 keer paar jaar wordt gemaaid en bij extensief maaien 2 a 3 keer per jaar, levert natuurlijke begrazing al snel een kostenreductie op.

Afhankelijk van de intensiteit van beheer kan natuurlijke begrazing al vanaf 4,3 hectare een goedkopere vorm van beheer zijn ten opzichte van traditioneel maaibeheer. Het is echter niet zo dat natuurlijke begrazing geld oplevert. Bij natuurlijke begrazing leven de dieren in natuurlijke lage dichtheden van één dier per drie tot vijf hectare. Een product als wildernisvlees is slechts een bijproduct dat nooit de gehele beheerskosten kan opvangen. Hogere dichtheden aan dieren leidt onder andere tot overbegrazing.

FREE Nature werkt met verschillen rassen. Binnen deze kuddes is 57 procent van de runderen van het ras galloway, 25 procent Schotse hooglander, 15 procent rode geus en 2 procent heckrund. Alle paarden zijn van het ras konik. In totaal lopen de runderen verspreid over 40 gebieden met een gemiddelde kuddegrote van 19 dieren; koniks zijn te vinden in 18 gebieden met een gemiddelde kuddegrote van 21 dieren.

De dieren van FREE nature leven in zogenoemde sociale kuddes: kuddes met min of meer een natuurlijke verhouding tussen mannelijke en vrouwelijke dieren (37 procent stier bij rund en 42 procent hengst bij paard) en een natuurlijke leeftijdsopbouw. Dit betekent dat er jaarlijks nieuwe dieren geboren worden. Reproductie in 2012 bedroeg 39 procent bij de runderen en 33 procent bij de paarden. Deze groei is groter dan de groei van het areaal begraasbaar gebied. Ook in 2012 zijn er daarom weer dieren vertrokken naar begrazingsprojecten in binnen en buitenland, onder andere naar Duitsland, Letland en Spanje. Daarnaast is een deel geslacht en als wildernisvlees verkocht. FREE Nature wil vanuit ethisch oogpunt voorkomen dat dieren uit de natuur in het reguliere circuit belanden.

Hoefslag/Natuurbericht

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer