Tags Posts tagged with "Grand Prix-debuut"

Grand Prix-debuut

Jolanda de Pijper en Bombay. Foto: LE-fotografie

De afgelopen tijd zetten Jolanda de Pijper en Bombay (v. Special D) de puntjes op de i voor hun Grand Prix-debuut deze zomer. De amazone leidde de zwarte ruin helemaal zelf op. Dit is voor haar tevens het eerste paard waarmee ze zulke prestaties behaalt. “Het is echt een droom die uitkomt”, vertelt ze.

Zelf geknutseld

“Ik heb Bombay als 3-jarige via Marktplaats gekocht”, begint de gedreven amazone te vertellen. “Toen was hij net aan zadelmak, hij was twee of drie weken onder het zadel. Vanaf daar heb ik eigenlijk alle oefeningen er zelf op geknutseld. Daar hebben we hier en daar natuurlijk wel hulp bij gehad, hoor. Samen hebben we alle klassen doorlopen. We kwamen eigenlijk altijd met een winstpunt thuis. Ook alle Hippiades hebben we gereden. In de L2 werden we zelfs nog een keer derde van Nederland. We reden nog wat Subli cups, WK Jonge Paarden selecties …  We hebben echt van alles gedaan samen”, stelt ze.

Te hectisch

Alles liep eigenlijk heel voorspoedig, maar op een gegeven moment moest er toch wat meer rust in hun proeven komen. “Bombay wil eigenlijk te veel waardoor hij zichzelf een soort van omver loopt”, licht De Pijper toe. “Daardoor wordt hij echt te hectisch. In de passage en de piaffe moest hij echt wat meer rust vinden, waardoor hij zijn passen ook beter af kon maken. Thamar Gotthjalpsen heeft me daar de laatste tijd heel goed mee geholpen. Het was eigenlijk het stukje waar we vooral nog tegenaan liepen voor we de overstap konden maken. Daar liet ik echt nog te veel punten door liggen.”

Afwerking

“Bombay wil het liefst iedere dag op wedstrijdniveau lopen”, vervolgt ze. “Dat is wel een goede eigenschap, maar een beetje rust in zijn hoofd is beter voor de afwerking van de oefeningen. Thamar heeft me daar fijn bij geholpen. Ik les ook bij Emmelie Scholtens sinds zij in Gorinchem is gaan wonen. Zij heeft gewoon heel veel ervaring in het opleiden van paarden en ook ervaring in het rijden op het hoogste niveau. Zij helpt me nu ook met de voorbereiding op mijn Grand Prix-debuut. We gaan straks ook samen verder kijken hoe we het vanaf daar aanpakken.”

Elke dag werken

Over haar zwarte prins vertelt de amazone: “Er zit best wel veel Ferro-bloed in zijn afstamming. Dat merk je soms wel, er zit wel echt een koppie op. Aan de andere kant is hij dus juist heel erg werkwillig. Hij is in ieder geval vooral niet knuffelig. Het poetsen duurt hem ook vaak al te lang. Dat doen we natuurlijk wel uitgebreid, dan heeft hij gewoon pech”, lacht ze. “Bombay zou iedere dag wel willen werken. Als hij het zadel maar hoort dan is hij al aan het roepen. Qua werk zal hij voor me door het vuur gaan. Al moet hij wel echt leren wachten want hij wil soms echt te veel vooruit denken.”

Jolanda de Pijper met Bombay. Foto: Made by Jessy

Allemaal nieuw

Bombay is voor de amazone het eerste paard dat ze uitbrengt op dit niveau. Dat had ze aanvankelijk niet gedacht. “Als je een driejarig paard koopt weet je natuurlijk nooit waar je terecht komt”, geeft De Pijper aan. “Het is natuurlijk ook de vraag of hij het voor me wil blijven doen. We hebben de klik samen en ik denk dat dat wel heel belangrijk is in de opleiding. Dat hij het voor jou wil doen en dat je de juiste begeleiding krijgt is van groot belang. We gingen soms nog sneller dan ik zelf eigenlijk aankon, omdat het voor mij ook allemaal nieuw was. Des te leuker dat ik het er nu allemaal zelf op heb gezet”, klinkt ze trots.

Goed management

De Pijper heeft dit niveau weten te bereiken door jarenlang heel hard te werken en zich te omringen door de juiste mensen. “Je probeert de omstandigheden rondom je paard gewoon zo goed mogelijk te houden. Natuurlijk doe je het samen met je paard, maar er komt nog veel meer bij kijken. Je redt dit gewoon niet zonder een heel team om je heen. Ik heb een groom die al vanaf onze eerste wedstrijd altijd meegaat. Ook de hoefsmid en de dierenartsen zorgen ervoor dat hij gezond blijft. Zelfs mijn collega’s dragen bij aan dit succes: zij vallen toch maar mooi voor me in als ik weer eens ergens heen moet voor een training of een wedstrijd. Het ziet er allemaal misschien heel makkelijk uit, maar het komt echt niet zomaar aanwaaien.”

Blijven verbeteren

Hoe kijkt ze vooruit naar haar Grand Prix-debuut? “Ik vind het best spannend. Het zal de eerste paar keren wat onwennig zijn. Natuurlijk wil je voor je winstpunt gaan en vervolgens altijd blijven verbeteren. Uiteindelijk als het meer bevestigd is dan wil ik wel proberen of we grotere concoursen mee kunnen nemen, hetzij landelijk of als het kan een keer internationaal. Daar moeten we dan natuurlijk wel de punten voor halen. Eerst maar even kijken hoe het gaat en we blijven ons verbeteren. We gaan gewoon ons best doen en dan kunnen we iedere keer kijken wat de volgende stap is. Het is voor mij echt een droom die uitkomt, dit had ik nooit verwacht. We komen nu echt wel heel dichtbij”, sluit ze af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto boven: LE-fotografie

Foto in tekst: Made By Jessy

0 4800
Jolanda Ruocco-Adelaar en Carletto. Foto: Team Adelaar

Jolanda Ruocco-Adelaar en haar Murgese-hengst Carletto startten zaterdag tijdens het meetmoment in Velsen-Zuid in de Grand Prix. De combinatie reed naar een score van 66,9% met mooie achten voor de piaffe en passage onderdelen.

Stortregen

Over haar proef vertelt de Italiaans-Nederlandse amazone: “Toen ik mijn proef moest rijden was het net pauze geweest. In de pauze begon het al een beetje donker te worden, maar tijdens mijn proef was het echt aan het stortregenen. Ik was helemaal doorweekt!”, lacht ze. “Mijn teugels werden ook een beetje glibberig maar gelukkig lukte het allemaal wel. We hadden alleen een foutje in de 15 wissels om de pas maar de piaffe en passage gingen heel goed. Ik had een supergoed gevoel over de proef.”

Zelf opgeleid

“Ik ben echt heel blij met de achten voor de piaffe”, gaat ze verder. De combinatie trainde inmiddels al een jaar of acht naar dit moment. “Ik heb Carletto zelf uit Italië geimporteerd naar Nederland. Hij kon toen nog helemaal niks dus ik heb hem zelf zadelmak gemaakt. In het begin had ik niet verwacht dat hij mijn Grand Prix-paard zou worden. Er was nog nooit een Murgese hoger in de sport gekomen, dus iedereen zei ook dat de Murgese alleen goed waren voor recreatie. Daardoor zeiden mensen dat ik er niet te veel van moest verwachten”, licht ze toe.

Gewoon doorgegaan

“Ik dacht toen al wel: hij lijkt wel op een PRE of een Lusitano, en die kunnen heel goed verzamelen. Ik zag er dus echt wel wat in voor de hogere sport. Omdat anderen zeiden dat het niet kon hield ik me wat in, maar gelukkig ben ik toch gewoon doorgegaan en is het uiteindelijk goed gekomen. Dat is natuurlijk gegroeid in de loop der jaren en daar hebben we hard voor gewerkt. Wat bij Carletto heel belangrijk was in de opleiding, was het werken met voerbeloning. Hij is best een introvert en geen heet paard, maar met voer kreeg ik bij hem de juiste mindset voor het hogere werk.”

Lezen en schrijven

Ruocco-Adelaar gaat verder: “Als ik de voerbeloning niet had ingezet, dan had ik niet zoveel kunnen bereiken met hem. Ik denk dat het bij elke combinatie is dat je altijd zoekt naar wat bij je paard past. Na acht jaar weet je dat inmiddels zo goed, dat je op den duur kan lezen en schrijven met je paard. Nu weet ik precies hoe ik het moet aanpakken.” En dat bleek, want bij ze scoorden gelijk al hoger dan verwacht. “In Italië heb je een score van 64% nodig om internationaal te mogen starten, dus die hebben we ook gelijk binnen. Ik had niet verwacht dat we daar nu al bovenuit zouden komen”, geeft ze toe.

Introvert

Wat spreekt de amzone nou het meest aan in Carletto? “Hij lijkt eigenlijk wel een beetje op mijzelf. De andere twee paarden die ik heb zijn wat extroverter en heter. Carletto is wat introvert en dat heb ik zelf ook wel. We moeten allebei wat langer nadenken over dingen, dus het duurt wat langer voordat Carletto iets heeft aangeleerd. Hij heeft er wat langer voor nodig, maar als het er in zit, zit het er ook echt heel diep in. Ik kan hem een week laten staan daarna zo weer verder gaan met waar we zijn gebleven.”

Fokkerij

Naast een carrière in de sport, hoopt Ruocco-Adelaar ook voor een carrière in de fokkerij voor haar hengst. “Als Murgese is hij al goedgekeurd, maar ik hoop dat hij ook bij het AES goedgekeurd kan worden. Ze zijn nu bezig met een project om barokke paarden met sportpaarden te kruisen en ik denk dat Carletto daar echt wel wat aan kan toevoegen. Hij kan heel makkelijk verzamelen, dus de piaffe en passage gaan hem altijd al goed af. Ook heeft hij een heel nuchter karakter en is hij nergens bang voor. Ik gebruik hem ook wel eens voor shows. Dan loopt hij door mensenmassa’s, vlaggen, toeters en bellen maar hij kijkt nergens van op.”

Meer dan recreatiepaarden

Met haar Zuid-Italiaanse paard hoopt ze internationaal voor Italië uit te komen. “Hij is de eerste Murgese ter wereld die de Grand Prix heeft bereikt. In Italië importeren ze altijd sportpaarden uit Nederland en Duitsland om mee te rijden. Dit terwijl ze in hun eigen land de Murgese hebben, een heel mooi en gezond ras met aanleg voor de verzameling. Ik wil laten zien dat het geen recreatiepaarden zijn en dat het ras ontwikkeld kan worden tot een sportpaard, net als de Spanjaarden hebben gedaan met de PRE’s”, klinkt ze gemotiveerd.

Bijdragen aan ontwikkeling

Het is trouwens niet zo dat ze niet voor Nederland wil uitkomen op internationaal niveau. “Ik voel me met beide landen verbonden. Mijn moeder is Italiaanse en mijn vader Nederlands. Maar de Nederlandse sport is al zo ver ontwikkeld, ik denk dat er in Italië meer behoefte is aan dressuurcombinaties dan in Nederland. Ik hoop dat Italië in de toekomst ook een team gaat krijgen. Nu is er altijd één persoon die wordt uigeloot voor bijvoorbeeld de Olympische Spelen, maar er gaat nooit een team heen. Het zou gaaf zijn als Carletto en ik kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van de Italiaanse dressuursport”, sluit ze gedreven af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Team Adelaar

0 9477
Zoë Zwiggelaar en Fidarsi Rossi.

Binnenkort hopen Zoë Zwiggelaar en haar Fidarsi Rossi (v. Sergio Rossi) hun Grand Prix-debuut in de U25 te maken. Toen de amazone haar ruin aankocht, had ze nooit verwacht dat ze dit samen zouden bereiken. Sterker nog, in eerste instantie wilde ze niet eens bij hem gaan kijken. “We waren rustig aan op zoek naar een eerste paard voor mij, en ik had natuurlijk een perfect paardje in gedachten. Komt mijn moeder aan met een dikke E-pony!”, vertelt ze lachend.

Totaal verschillend

“Op het moment dat we op zoek gingen naar een paard had ik nog een D-pony waarmee ik Z2 reed”, begint Zwiggelaar haar verhaal. “Mijn moeder en ik waren rustig aan aan het kijken naar paarden, om wat te kijken en wat te rijden en wat gevoel te krijgen. Mijn moeder en ik gingen allebei op zoek, en we zochten allebei naar iets totáál verschillends. Ik zocht vooral op paarden met afstammingen van goede en bekende Nederlandse KWPN-paarden, terwijl mijn moeder voornamelijk naar Duits bloed zocht.”

Naast de koeien

“Mijn moeder kwam op Bokt een paard tegen”, vervolgt ze. “Nou ja, paard… Hij was 1.57. Ze liet een foto zien, en ik zei: daar gaan we niet heen. Hij was veel te dik, en het enige dat groot aan hem was waren zijn oren.” Op aandringen van haar moeder besloot Zwiggelaar toch een kijkje te gaan nemen bij Fidarsi Rossi. “Toen we daar aankwamen stond hij naast de koeien. Hij werd ergens op het terrein neergezet, het hoofdstel ging om en hij bleef zo staan. Ik dacht echt: is dit nu een jong paard? Eenmaal bij de rijhal aangekomen werd hij eerst gelongeerd. Toen begon ik al te twijfelen, want hij liep wel leuk…”

Zo vertrouwd

Toch hield de amazone in haar achterhoofd dat dit niet het juiste paard voor haar was. Na het longeren is ze op de ruin gestapt. “Het zat eigenlijk gelijk goed, alsof het perfect was. Ik ging rijden en vroeg me af wat ik moest doen. Het voelde heel goed, zo vertrouwd. Alles wat je hem vroeg deed hij gelijk goed.” Eenmaal thuis besloten Zwiggelaar en haar ouders om nog even verder te kijken, vooral omdat ze zich op dat moment eigenlijk alleen nog maar aan het oriënteren waren op paarden. “Toen zat ik eindelijk op een prachtig KWPN-paard, maar de klik was er veel minder”, aldus Zwiggelaar.

Te zweverig

Fidarsi Rossi werd zowel klinisch als röntgenologisch goedgekeurd, dus ging hij toch mee naar huis. “Daar zijn we rustig aan gaan trainen onder begeleiding van Loes Corsel. Ik kwam toen al bij haar om te lessen in de groepsles. In die les reed ook een E-pony mee, die toen groter was dan mijn ‘paard’. Uiteindelijk is Fidarsi toch gaan groeien, hij heeft nu een stokmaat van 1.65m.” Sinds de combinatie voor het eerst startte hebben ze heel veel wedstrijden gereden. “En eigenlijk zijn we geen enkele wedstrijd zonder winstpunt en lintje thuisgekomen. In de B en de L werd nog wel gezegd dat hij te zweverig liep, maar dat is gewoon zijn manier van doen en lopen. Naarmate we hoger kwamen werd zijn manier van lopen en bewegen steeds meer gewaardeerd.”

Gelijk de ring in

“Ik weet nog heel goed dat er een keer een jong meisje, ik denk een jaar of 8, aan de kant stond”, gaat Zwiggelaar verder. “Zij zei: ‘Mam, kijk! Dat paard danst!’. Dat vond ik zo bijzonder, want dat doet hij ook. Het is leuk als je dat dan ook weer zo te horen krijgt.” In de ideale wereld hadden Zwiggelaar en haar bruine ruin hun U25-debuut al gemaakt, maar voor nu zijn ze nog even verder aan het trainen. “Zodra de wedstrijden weer starten kunnen we gelijk de ring in. Ondertussen rijd ik ook veel paarden voor andere mensen vanuit mijn eigen trainingsstal. Meestal als ik deze paarden twee maanden onder het zadel hebben, gaan we op buitenrit. Mijn moeder gaat dan mee op Fidarsi, hij is echt een goed begeleidingspaard”, klinkt ze trots.

Internationaal succes

Voor zowel Zwiggelaar als haar ruin is dit de eerste keer dat ze op dit niveau presteren. Daarom was het soms nog wel even zoeken. “Maar over het algemeen gaat het tot nu toe allemaal heel gemakkelijk. Dat had ik niet verwacht, in begin al helemaal niet. En mijn ouders nog minder volgens mij”, lacht ze. “Het allerliefst zou ik wel een keer meedoen aan een EK of een andere internationale wedstrijd. Mijn echte Penny-droom zijn de Olympische Spelen. Maar in ieder geval: een groot internationaal succes behalen. Alleen daar meedoen is al een prestatie op zich. Daarnaast wil ik gewoon heel veel genieten van hem. We gaan lekker naar het strand, op buitenritten en maken soms een sprongetje.”

Succesvolle combinatie

Het meest dankbaar is de amazone wel voor de steun van haar ouders. “Mijn vader was bij mijn eerste pony eerst doodsbenauwd voor de dieren, maar nu kunnen we samen alles. Mijn vader is ook echt gek op Fidarsi. Daarnaast is mijn moeder altijd al super gemotiveerd geweest, zij is ook echt mijn instructie geweest. Dat stukje moeder-dochter werk is denk ik wel één van de meest succesvolle combinaties tot nu toe. Zonder haar had ik het nooit zo ver gered.” Als ze het over haar moeder heeft, dan heeft Zwiggelaar eigenlijk nog een droom: “Dat mijn moeder eens met Fidarsi start, maar dat krijg ik er nog niet in. Ze kan echt fantastisch rijden, ze is één van mijn grootste voorbeelden. Die wedstrijdambitie heeft ze wel voor mij, maar niet voor zichzelf”, sluit Zwiggelaar af.

Zie ook:  Subtop | Zoë Zwiggelaar “Spannend om de ring in te gaan zonder ijzers”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit Zoë Zwiggelaar

Joyce Heuitink - Gaudi Vita NK Dressuur 2019 © DigiShots

Joyce Heuitink en Gaudi Vita (v. Apache ) debuteerde gisteren in de Grand Prix van Exloo en wisten deze meteen te winnen met een score van 71,47%. Ook met haar andere paard Lukas 911 (v. Lagiator) was Heuitink succesvol in deze klasse en schreef de tweede plek ook op haar naam, hier was de score 65,60%.

Foutloos rijden

Heuitink vervolgt: “Ik ben super tevreden. Het is natuurlijk super leuk als je twee paarden meeneemt en met allebei zo goed scoort” begint de amazone vrolijk te vertellen. “De focus lag natuurlijk op Gaudi die voor het eerst Grand Prix ging doen. Omdat ik al met andere paarden in deze klasse heb gereden weet je gewoon dat foutloos rijden heel erg moeilijk is en dat lukte nu ook niet. Toch zaten er wel hele goede dingen bij.”

Prinsheerlijk

“Ik had veel achten voor onder meer de series, galoppirouette, uitstrekken, negens voor de draf appuyementen. Die foutjes waren dan wel weer jammer. In de galop pirouette zat ie een keer op twee benen. En de laatste lijn ging ook niet helemaal lekker, er overkwam mij iets wat iedereen wel eens overkomt. Op X dacht mijn paard; oh hier is X, hier moet ik halthouden. Dus ik voelde dat hij prinsheerlijk ging staan. Maar de rest was heel fijn en goed.”

Zware Tour

Een week of vier geleden startte Heuitink voor het eerst in de Zware Tour. “Ik ben in een keer doorgegaan, hij is pas acht, maar ik wist dat hij er klaar voor was. Sommige mensen doen eerst een half jaar over de Inter II, maar ik vond dat niet nodig. Je merkt dat ieder nieuw onderdeel in een proef even wennen is. Bijvoorbeeld bij de piaffe, de eerste twee keer doet hij netjes alleen bij de derde keer dacht hij; ‘yo ik ga staan’. Hij is wel heel werkwillig en op de andere onderdelen scoorde hij zijn hele leven al heel hoog tussen de 7,5 en de 9. En dat doet hij nu ook nog dus dat is heel erg fijn.”

Aankomend weekend is de Kadervormingswedstrijd in Friesland, waar Heuitink naartoe gaat. “En daarna rijd ik Lichte Tour op de Internationale in Mechelen dus dan kan ik dit spul meepakken om te kijken hoe dit gaat op ander terrein. Volgend jaar gaan we dan maar weer door” besluit de amazone lachend.

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag

Foto: DigiShots

0 5645
Edward Gal - Glock's Zonik

Zojuist maakte GLOCK’s Zonik op de subtop wedstrijd in Kootwijk de hooggespannen verwachtingen omtrent zijn Grand Prix-debuut met Edward Gal helemaal waar. 76,05% maar liefst stond er op het protocol.

Aan het eind van het indoor seizoen kondigde team Glock al aan: ‘Zonik maakt aan het begin van het buitenseizoen zijn entree in de Zware Tour. Dan begint de geruchtenmachine op gang te komen. Waar, waar?! Kootwijk lag voor de hand, niet te ver van Oosterbeek, een prachtige accommodatie… en dus stond het publiek al rijendik opgesteld, hoewel de combinatie niet op de startlijst vermeld stond.

Ongeslagen

Verwachtingsvol, natuurlijk. De talentvolle hengst was immers ongeslagen in de Lichte Tour, met als toetje de NK titel vorig jaar met een flinke voorsprong op het toch niet misselijke deelnemersveld. Na het NK werkte het duo thuis verder aan een de overstap naar de Zware Tour. In een clinic op Outdoor Gelderland vorig jaar liet de toen nog maar achtjarige Zack-zoon zijn aanleg voor de zware oefeningen als piaffe en passage al zien.

De kop is er af

Nu, in Kootwijk, werden die zware onderdelen ook aan elkaar gebreid in de proef. De kop is er af. Dik 76%; er zullen niet veel paarden zijn die met zo’n score voor de allereerste keer een Grand Prix-proef neerzetten… (cd)

Bron: Hoefslag

Foto: DigiShots

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer