Tags Posts tagged with "google"

google

Christiaan Koelewijn en Google © Iris van Meijl

Christiaan Koelewijn en zijn 19-jarige Google (v. Gribaldi) schreven afgelopen zaterdag het ZZ-Zwaar in Soest op naam met 65,6%. “Ik startte ‘s ochtends meteen als eerste en nu is het zo dat Google ‘s ochtends altijd het fijnst loopt, dus dat was mooi meegenomen. In de proef zaten nog wat verbeterpunten en het was niet de beste proef die ik ooit gereden heb, maar Google is altijd correct. En dat scheelt”, begint Koelewijn te vertellen.

Wissels

“Google is niet heel expressief, maar hij is wel heel constant. Er gaan bijna nooit dingen echt mis. Dit keer konden mijn pirouettes iets beter, maar daarentegen gaan mijn series de laatste tijd allemaal heel erg goed. Daar ben ik ontzettend blij mee want in het begin was dat wel een puntje dat we allebei hebben moeten uitvogelen. Google vindt de wissels heel erg leuk, dus hij springt ze het liefst voor me uit.”

Balans vinden

De ruiter en zijn paard zijn nu twee jaar een combinatie. “Ik start hem eigenlijk altijd maar één proef en het is ook niet zo dat we heel vaak op concours gaan. Als hij doordeweeks fijn voelt, schrijf ik me op het laatste moment ergens in met de instelling; ‘Ik ga mijn proef rijden en verder zien we het wel’. Google is niet altijd fijn met rijden, hij is wat wisselend. Ik heb in de loop der jaren een soort balans moeten vinden in hoe vaak ik hem moet laten lopen. Vandaar dat ik er ook niet elke dag op zit. Naast mijn passie voor de paardensport werk ik ook gewoon, dus het is echt een hobby voor ernaast.”

Bijna vanzelf

“Ik heb nu wat punten in het ZZ-Zwaar gereden en ben zelf nog nooit uitgekomen in de Lichte Tour, dus ik ben nog niet zeker of ik dat ga doen. Als Google fijn is schrijf ik me in en doen we het gewoon. Ik moet wel zeggen dat we niet meteen een klik hadden tijdens het rijden. Het was wel eventjes zoeken naar  hoe we samen fijn konden rijden. Nu is dat nog steeds erg wisselend. De ene week gaat het allemaal vanzelf en de andere week wil ik het snel vergeten. Maar als hij eenmaal loopt, gaat het bijna vanzelf. En dat is vooral heel fijn.”

Mooi plaatje

Google is 19 jaar jong. “Hij is al wat ouder en heeft al wat meer ervaring op hoger niveau. Alle knopjes zitten er in principe op en dat maakt het niet altijd even makkelijker. Hij heeft soms zoiets van ‘ik weet wel wat er gedaan moet worden’, net zoals bij de series bijvoorbeeld”, vertelt Koelewijn lachend. “Wat heel fijn aan hem is, is dat hij echt bomproof is. Ik hoef bijna nooit de baan te verkennen en hij schrikt nergens van. Maar het is geen dooie, er zit zeker wel karakter in. Daarnaast is hij natuurlijk erg knap en is het gewoon een mooi plaatje. Daar zou ik er wel meer van willen hebben!”

Van zijn pensioen genieten

“Al met al heeft het met Google iets langer geduurd dan ik gepland had, maar ik wilde hem fysiek gewoon goed houden. Dat is ook wel de reden dat ik hem altijd maar één proef start. Ik wil graag dat hij gewoon op vier goede benen van zijn pensioen kan genieten. Misschien dat we nog Lichte Tour gaan starten, maar daarna mag hij zeker genieten van zijn pensioen. Hij doet het nu nog heel goed en ik merk aan hem dat hij er nog plezier in heeft, dus waarom zou ik hem nu al stilzetten? Ik merk dat hij het leuk vindt!” Besluit de ruiter zijn verhaal. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Iris van Meijl

0 1531
Christiaan Koelewijn en zijn paarden. Foto: Privébezit.

Naast dat Christiaan Koelewijn binnenkort de overstap naar de Subtop hoopt te maken met zijn paard Google (v. Gribaldi), hoopt hij ook dat er steeds meer ruiters om feedback komen vragen bij het juryhok. De ruiter is namelijk ook jurylid in de klassen B en L. “Als klein jongetje vond ik jureren al iets bijzonders. Ik zat op Curaçao vaak te schrijven in het juryhok. Ik was heel erg nieuwsgierig naar de cijfers en waarom ze werden gegeven”, vertelt Koelewijn over zijn wortels in de paardensport.

Altijd blijven rijden

“Mijn ouders hadden vroeger een manege op Curaçao”, steekt de ruiter van wal. “Daar heb ik leren paardrijden op mijn zesde. Tot mijn zestiende heb ik daar gereden, toen zijn we naar Nederland verhuisd. Onze twee paarden hebben we meegenomen. Ik ben in Nederland dan ook altijd blijven rijden en lessen. Ook nu ben ik altijd wel bezig met paarden, ik ga er iedere dag naartoe. Die passie deel ik vooral met mijn moeder. Dat is soms ook praktisch wel handig, ik werk gewoon full-time als Junior Belastingadviseur dus als ik ’s ochtends op mijn werk zit gaat mijn moeder naar stal. Zij zorgt er dan voor dat de paarden gevoerd worden en er uit komen. ’s Avonds mag ik lekker zelf gaan, dan zijn de paarden voor mij echt een uitlaatklep.”

Ideaal leerpaard

Koelewijn en Google stonden op het punt om de overstap te maken naar het ZZ-Zwaar, wat nu niet lukt in verband met de maatregelen omtrent het coronavirus. “Maar, als ik kijk naar hoe het nu gaat in de training moeten we die proeven wel doorkomen. De wissels doet hij met twee vingers in zijn neus, hij liep al Inter I toen ik hem kocht dus kent de kunstjes al. Uiteraard blijft het een hele uitdaging, alles komt natuurlijk vrij snel achter elkaar. Voor mij is Google een ideaal leerpaard”, geeft hij aan. Zijn ruin zet Koelewijn spaarzaam in. “Hij wordt dit jaar 19, dus er komt wel wat management bij kijken om hem goed in conditie te houden. Ik pas mijn trainingen daar gewoon op aan. Ik moet hem soms een beetje sparen en vooral zorgen dat hij het leuk blijft vinden. Het doel is om tot de zomer te starten, en hem dan te laten genieten van zijn pensioen. Dat heeft hij wel verdiend”, stelt de ruiter.

Iets bijzonders

Ook het jureren kreeg Koelewijn al mee op de manege van zijn ouders. “Als klein jongetje vond ik jureren al iets bijzonders. Ik zat op Curaçao vaak te schrijven in het juryhok. Ik was heel erg nieuwsgierig naar de cijfers en waarom ze werden gegeven. Toen ik het iets rustiger kreeg op mijn werk, besloot ik de jury-opleiding B-L te doen. Ik ben nu sinds augustus aan het jureren en dat bevalt heel goed”, klinkt het enthousiast. “Ik denk dat als je jureert, je een beter idee hebt over hoe er wordt gekeken naar een proef. Dat is toch echt wel anders dan je van tevoren denkt. Als jurylid zie je graag allereerst natuurlijk een zuivere takt, ontspanning en een correcte aanleuning. Vooral in de proeven tot en met de L2 is dat zeker van belang.”

Jonge mensen

“Ik denk dat het voor iedere ruiter goed is om eens een bijscholing of een jury-opleiding te doen”, vervolgt hij. “Wat ik ook heel belangrijk vind is dat jonge mensen in de paardensport zich daarvoor aanmelden. Dat zij ook bereid zijn om zich te ontwikkelen. Voor mij is het doel nu om me aan te melden voor de M-cursus. Het lijkt me heel leuk om door te groeien in het jureren. Een Nederlands Kampioenschap jureren lijkt me ook heel leuk. Ik heb al wel eens selectiewedstrijden voor de kring gejureerd. Het is mooi om te zien hoe fanatiek er gereden wordt!”

Veel feedback

“Ik probeer altijd zo veel mogelijk feedback te geven”, stelt Koelewijn nadrukkelijk. “Ik vind het zelf namelijk jammer dat als ik een proef heb gereden, er weinig op het protocol staat. Je rijdt wel winst, maar verder heb je er niet veel aan. Het kan natuurlijk zijn dat het correct was, maar er zijn naar mijn idee altijd verbeterpunten. Ik hoop ook vooral dat ruiters na afloop met vragen komen, dat is waar je het meeste van leert. Als jurylid ben je daar gewoon voor. Zeker in de breedtesport, waar ik jureer, zou dat veel meer mogen.” Op de vraag of hij zelf dan ook altijd om feedback vraagt, geeft hij lachend toe: “Nee, niet altijd. Soms laat ik het ook eerst even bezinken. Maar ik heb zeker wat keren gevraagd wat beter zou kunnen en dat was heel erg waardevol.”

Helpen

Dat Koelewijn aanmoedigt om contact te zoeken met het jurylid, komt niet uit de lucht vallen. “Ik vind het zelf heel leuk om contact te hebben met andere ruiters. Op stal help ik zo nu en dan wel eens iemand. Gewoon vrijwillig natuurlijk, ik ben nog geen instructeur. De instructeursopleiding staat nog wel op mijn planning! Ik vind het gewoon fijn om iemand te kunnen helpen en ik denk ook dat het goed is om daar een basis in te hebben. Ik heb niet van de paarden mijn werk gemaakt, maar ik probeer mijzelf er toch zo veel mogelijk in te blijven ontwikkelen”, besluit hij ten slotte.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

0 4386
Margo Timmermans
Margo Timmermans in Göteborg - DigiShots

Cathrine Dufour won zaterdagavond de kür op muziek van de FEI Wereldbekerwedstrijd in Göteborg. De Deense dressuuramazone scoorde met haar paard Atterupgaards Cassidy net iets beter dan de Duitser Benjamin Werndl met Daily Mirror: 87,860 procent om 86,170 procent. Margo Timmermans was op de 9de plaats de beste Nederlandse combinatie in de Zweedse stad.

Hoefslag zocht Timmermans op in de gangen van het grote stadion waar ook regelmatig ijshockeywedstrijden worden gehouden. Nu werd er geen ijs geveegd, maar paardenpoep geruimd. Timmermans vindt het fantastisch. Ze kijkt haar ogen uit in het Scandinavium. ‘Hier doe je het allemaal voor’, zegt Margo Timmermans nadat ze met Catch Me 71,115 procent heeft gescoord. Ze is dik tevreden en helemaal happy.

Hard werken

‘Ik heb heel hard moeten werken, maar ik denk wel dat ik alles heb gedaan wat we wilden doen. Gisteren liep hij bijna 69 procent in de grand prix, maar toen had ik wel wat fouten. Ik had een heel slechte tweede piaffe. Ik dacht dat dat-ie niet zo slecht was, maar toen ik de video terugzag dacht ik ‘Oh mijn god, dat was inderdaad slecht!’. Dat was duur. Er gingen nog wat andere dingetjes mis, maar ik was wel al heel blij. En vandaag ging het ook goed.’

Op je kont zitten en rijden

Timmermans heeft er een flinke reis opzitten. Liefst 13,5 uur in de vrachtwagen, om uiteindelijk hier tussen de internationale top te mogen shinen. ‘Het is een heel eind, maar zulke wedstrijden zijn het wel waard. Moet je eens kijken, wat een publiek. Ze doen gewoon mee! Zie dat in Nederland maar eens op de tribunes te krijgen. Zo enthousiast voor dressuur. Je kunt in Nederland een rondje om de hoek blijven rijden, dat doe ik ook, maar dat is meer om te oefenen om dingen te veranderen. Hier moet je niets veranderen, maar gewoon op je kont gaan zitten en rijden! Het is niet anders. Hier werken we voor. Echt gruwelijk tof dat we hier mogen rijden.’

‘Nars heeft een date met Miss Google’

Samen met Saskia Maertens en Nars Gottmer vertegenwoordigt Timmermans Nederland in Zweden. ‘De bende van ellende is compleet hier. Het is hilarisch. Nars heeft volgens mij een date met Miss Google, want hij zit alleen maar op z’n telefoon rijmpjes en mopjes te vragen aan Google. We liggen echt in een deuk samen. Het is gezellig.’

‘Mijn superpony’

Mede daarom vindt Timmermans het de reis meer dan waard. ‘Kijk, ik word geen wereldkampioen. Die illusie heb ik niet. Maar ik heb wel heel veel plezier met mijn paard. Dat is míjn pony. Die heb ik gekocht als veulen. Dat is toch een heerlijk beest? Dat is mijn superpony. En nu staan we samen in het Scandinavium in Göteborg. Het is bizar, hij gaat nu zijn 5de jaar Grand Prix in. Wat wil je nog meer?’

‘Daar doen we het voor’

Timmermans: ‘Ik zeg altijd: Catch is volgens mij klinisch dood. Je moet ’s ochtends z’n hartslag checken, want hij ligt alleen maar. Mensen zeggen: ‘hij slaapt alleen maar?’. Ja, dat klopt. Hij slaapt de hele dag. Heerlijk. Je zet ‘m gewoon ergens in z’n hok en hij slaapt. Handig toch? Ik heb nog een ander paard (Lichte Tour), nou die neem ik niet mee hierheen. Dan dump ik ‘m denk ik in zee als we op de boot staan. Dan zeg ik: en nu eruit jij! Nee, zonder gekkigheid, ik ben dol blij met mijn paarden. En als ik dan hier van grote juryleden fijn commentaar krijg, krijg ik gewoon kippenvel. Daar doe ik het voor. Daarvoor zitten we nou iedere dag op die knol te butsen. Daarvoor staan we midden in de nacht op. En daarvoor rijden we helemaal hierheen. Je wil gewoon die bevestiging van buitenaf. Dus dit was een topconcours voor ons.’

Door: Robert Hüsken / Hoefslag

0 148

Afgelopen zaterdag was de IBOP in Berlicum wat betreft de dressuurpaarden een topdag. Van de 23 beoordeelde dressuurpaarden slaagden er 16, waarvan 5 met 80 punten of meer. Een absoluut hoogtepunt was het optreden van Ampère-dochter Google, die 90 punten kreeg.

Het was genieten voor Bart Henstra en Toine Hoefs, die samen de dressuurpaarden beoordeelden. Toine Hoefs vertelt over Google (Ampère uit Talente keur pref v.Jazz): ‘Deze merrie viel vorig jaar als vierjarige al heel positief op met haar geweldige type en bewegingen, nu deed ze dat onder het zadel wederom. Ze heeft een hele goede stap, makkelijk en met veel schoudervrijheid, lichaamsgebruik en heel zuiver. In draf heeft ze een heel mooie techniek en heel veel veer en daarbij een goede voorbeentechniek, ook brengt ze het achterbeen goed onder. De galoppade is geweldig, mooi naar boven en met heel veel techniek, schakelvermogen, en goed terugkomend op het achterbeen. Daarnaast is ze ook nog super bewerkbaar. Een hele aparte merrie, ook qua type, die alles mee heeft.’
Talente bracht al meerdere Z-dressuurpaarden voort en uit deze stam komen onder andere ook de Lichte Tour-dressuurpaarden Rhapsody (v. Lancet), Zidana (v. Krack C), Uno (v. Jazz) en Zaragoza (v. Rhodium).

Bij de springpaarden, waar het juryduo bestond uit Bart Henstra en Arnold Kootstra, slaagden vier van de vijf voorgestelde merries. De hoogste score was voor Elvixis (Sir Shutterfly uit Galaxis I v. Cor de la Bryere), zij kreeg 79,5 punten. Haar moeder bracht van Goodtimes al het internationale 1.40m-springpaard Wynesch van Gianni Govoni.

Foto: Remco Veurink
Bron: KWPN

0 7621

Tijdens een buitenrit kom je soms voor onverwachte situaties te staan. Een ruiter uit Noord-Ostrobothnia (Finland) kan hier over mee praten. Tijdens een passeren van een Google streetview-wagen, een auto met camera op het dak voor het maken van beelden voor het populaire computerprogramma, schrok een paard dusdanig dat deze begon te steigeren, een noodsprong maakte en vervolgens via een weiland de benen naar huis nam. De ruiter bleef beduusd achter, maar raakte niet gewond. Naar verluid is de bestuurder van de Google streetview-auto uitgestapt om de zandruiter te helpen. De plaatjes werden geupload naar het programma en dus is deze gebeurtenis uit 2009 nog altijd zichtbaar op internet.

Klik hier voor de foto’s.

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: Wikipedia

 

0 193

Zoekmachinesite Google heeft voor Amerikaanse gebruikers haar homepage gewijd aan de 155ste verjaardag van de Pony Express, de koeriersdienst die pakketjes door het hele continent bracht. In die tijd was er geen snellere manier om post van A naar B te brengen dan te paard. De eerste succesvolle rit van de Pony Express vertrok op 3 april 1860 in St.Joseph, Missouri. De aankomt was op 13 april in Sacramento in Californië. Er was een afstand afgelegd van zo’n 3000 kilometer.

Korte periode

De Pony Express begon eigenlijk als een publiciteitsstunt met als doel een regeringscontract voor postvervoer in de wacht te slepen. De dienst bestond maar zestien maanden lang; daarna kwam de eerste transcontinentale telegraafdienst en nog iets later (1869) deden de spoorwegen hun intrede. Toch was de Pony Express als communicatiemiddel van groot belang voor de verbinding tussen het oosten en westen van de Verenigde Staten in een tijd van traag en omslachtig vervoer en van grote nationale crisis vanwege de Amerikaanse Burgeroorlog.

Alleen maar in galop

Speciaal voor de Pony Express was een posttas (mochila) ontworpen. Hij moest snel van het ene naar het andere paard kunnen worden overgebracht. Hij werd over het zadel gegooid en op de plaats gehouden door er op te gaan zitten. Elke hoek had een zak (cantina) waarin de bundels post werden gestopt. De mochila kon ongeveer tien kilo post bevatten. Verder had de ruiter proviand en een revolver bij zich. Elke tien mijl, de afstand die een paard aan een stuk door kan galopperen,werd er gewisseld van paard. De koerier kondigde zijn komst aan door op zijn hoorn te blazen, zodat het volgende, verse, paard klaar kon staan. Na ongeveer honderd mijl werd ook de ruiter afgelost. Naar verluidt werd er dag en nacht doorgereden, maar dat was waarschijnlijk alleen bij volle maan mogelijk.

Buffalo Bill

De ruiters moesten dappere, jongemannen zijn, want er waren veel gevaren onderweg. In een veelbesproken advertentie waarin ruiters werden geworven, stond dat wezen de voorkeur hadden. Ze moesten natuurlijk uitstekend kunnen paardrijden. Verder mochten ze niet meer dan 50 kg wegen, zodat er meer post vervoerd kon worden. De bekendste ruiter van de Pony Express was waarschijnlijk William Cody, beter bekend als Buffalo Bill. Hij was slechts 14 of 15 jaar.
Hoewel de Pony Express dus niet zo lang bestond, spreekt dit onderwerp in het ‘Wilde Westen’ heel erg tot de verbeelding en doen vele verhalen over de dappere ruiters de ronde.

Homepage Amerikaanse Google, met animatie-logo.

Wikipedia/Hoefslag

Foto: Matt Inden/Miles

Volg ons!

103,192FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer