Tags Posts tagged with "gevaarlijk"

gevaarlijk

0 12102

Inmiddels is het algemeen bekend de eikenprocessierups voor mensen gevaarlijk is, maar ook bij dieren kan de rups voor overlast zorgen. De rups is actief van mei tot juli, maar de haren kunnen nog veel langer een bedreiging vormen voor de gezondheid van mensen en paarden. De haren kunnen wel 6 tot 8 jaar hun gevaarlijke eigenschappen behouden.

Eikenprocessierups

Wanneer paarden buiten zijn en grazen in de weiden leveren de vrijkomende brandharen de meeste overlast voor dieren op. Ook in andere perioden dan die waarin de rups actief is, kan er blootstelling plaatsvinden aan oude haren. Dit kan door de aanwezigheid van oude nesten in of rond eikenbomen. Paarden die hooi gevoerd krijgen wat dichtbij eikenbomen gemaaid is kunnen eveneens klachten krijgen, wanneer het hooi met de brandharen besmet is.

Brandharen

Als de microscopisch kleine brandhaartjes van de eikenprocessierups in contact komen met bijvoorbeeld een paard dringen ze de huid of het slijmvlies in. Ze geven dan verschillende irriterende eiwitten af waarop het lichaam reageert met afweer- of zelfs allergische reacties. Omdat de brandharen stevig en voorzien zijn van talloze weerhaakjes hebben ze de neiging steeds dieper de weefsels in te dringen. Komen de brandharen alleen in contact met kleine delen van de huid of ogen dan zullen alleen zwellingen en jeuk ontstaan. Worden de brandharen opgenomen met ruwvoer of water, dan kunnen zwellingen in de mond en andere delen van het maagdarmkanaal ontstaan waarbij kwijlen gezien kan worden. Als de brandharen ingeademd worden is het mogelijk dat ademhalingsproblemen en benauwdheid ontstaan.

Paarden

In Nederland is een geval bij paarden bekend waarbij diarree en koliek mogelijk veroorzaakt is door eikenprocessierups. In het Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten en Australië zijn het laatste jaren ook grote aantallen abortussen bij paarden beschreven. Deze zijn veroorzaakt door ontstekingen in drachtige baarmoeders die weer veroorzaakt zijn door brandharen. Deze brandharen zijn daarbij, vergezeld van een ziekteverwekkende bacterie, het lichaam ingedrongen en gemigreerd naar de baarmoeder.

Wat te doen

Bel bij verdenking van een besmetting op tijd de dierenarts. Paarden hebben namelijk vaal al ernstige lokale en systemische verschijnselen hebben voor de dierenarts wordt gebeld; zoals ernstige verwondingen in de mond met macroglossie, blaren en speekselvloed. Deze ontstekingen en jeuk in de mond kunnen ook ontstaan door het drinken van een waterbak waar rupsen in zitten. Pas op met het bestrijden van de rupsen, gebruik zeker geen insecticiden want de irriterende haren blijven dan alsnog actief. Ook wegspuiten met bijvoorbeeld een hogedrukreiniger is geen goede oplossing. De haren en de rupsen kunnen dan immers via de lucht verspreiden.

Bron: Paardenpraktijk Utrecht/Levende Have/Tuinadvies

Foto: Istockphoto/dennisvdw

0 850
buitenrijden

Tientallen ruiters en aanspanningen zijn zaterdag in Zeeuws Vlaanderen de straat op gegaan om aan te geven dat ze zich tijdens buitenritten onveilig voelen. Ze moeten de weg vanwege het ontbreken van ruiterpaden in de provincie delen met ander verkeer en dat levert gevaarlijke situaties op, meldt Omroep Zeeland.

De ‘Kraaghoeve Rit’ werd georganiseerd door Zeeuwse Gronden en de Vereniging voor Recreatie Ruiters Zeeuws-Vlaanderen.

Levensgevaarlijk

Jan van Blarikom van Zeeuwse gronden geeft aan dat ruiters tussen fietsers, wielrenners, auto’s en ander gemotoriseerd in rijden. ‘Op een weg waar je 80 kilometer per uur mag rijden, is dat levensgevaarlijk.’

In het verleden zijn er al ongelukken gebeurd, dat willen de ruiters uiteraard in de toekomst voorkomen.

Bekijk de video van de rit op de website van Omroep Zeeland.

Foto: archief

Dit weekeinde staat de traditionele Palio renwedstrijd weer op het programma in het Toscaanse Siena. Dit beruchte evenement is zeer populair onder zowel de lokale Italiaanse publiek als bij toerisme, maar volgens tegenstanders bovenal een zware martelstrijd voor de paarden. Op 2 juli en 16 augustus racen de paarden over het dorpsplein, de Piazza del Campa.

Sinds de middeleeuwen is de Palio een attractie die duizenden mensen naar Siena lokt. De ren duurt maar anderhalve minuut, maar het lastige parcours, waarbij jockeys hun concurrenten uit rivaliserende wijken uit het zadel mogen werken, maken de Palio letterlijk tot een moordende race. Volgens de autoriteiten stellen zij alles in het werk om de race veilig te laten verlopen; het laatste sterfgeval dateert van 2012. Tot nu toe kwamen 50 paarden om het leven tijdens de Palio.

Dierenwelzijnsorganisaties protesteren dan ook al jaren tegen de Palio. De European Animal Rights Party heeft er bij de Italiaanse minister van binnenlandse zaken op aangedrongen de komende races uit te stellen en wil liefst de race volledig afschaffen. De voorzitter van de Italiaanse afdeling van de Defence of Animals and Environment, noemt de race zinloos en wreed. Voor de regio is het echter een belangrijke publiekstrekker.

Ondertussen staat een documentaire over deze Italiaanse traditie gepland voor 6 november 2015. De trailer werd deze week gelanceerd. De docu volgt veteraanjockey Gigi Bruschelli, die de afgelopen 16 jaar maar liefst 13 keer de wedstrijd op naam schreef.

Bron: Hoefslag/Horsetalk

0 269
paard oog hoofd algemeen

Online foto’s van ruiters die over een auto springen in Ierland schokken lezers van Horse&Hound. De paarden deden mee aan een soort liefdadigheidswedstrijd, georganiseerd door Mountain View Equestrian. ‘Dit soort stomme acties moeten als voorbeeld dienen van hoe het níet hoort, zodat anderen het niet nadoen’, was een van de boze reacties.

Op één foto zien we een paard dat er niet al te getraind en soepel uitziet in de kreukels achter de auto liggen. Andere plaatjes tonen paarden die midden op de auto terechtkomen, waarbij het glas uit de ramen spat. Meerdere paarden zouden gewond zijn geraakt en één ruiter zou in het ziekenhuis zijn opgenomen nadat haar paard was gevallen.

Een woordvoerder van de dierenbescherming USPCA laat weten dat de locale dierenorganisaties op de hoogte zijn gebracht van het gebeurde. ‘Het leek wel alsof de ruiters totaal geen rekening hielden met het feit dat ze de paarden in gevaar brachten. Dat ze zelf een risico liepen, nou ja, maar die dieren hadden geen keus.’

De organisator van de wedstrijd liet via facebook weten dat hij niemand heeft gedwongen mee te doen. Hij schreef dat geen enkel paard of ruiter ernstig gewond raakte.

Kijk hier voor foto’s.

Horseandhound/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 850

Ongeval met paard en wagen, koetsier gewond. Plezierrit eindigt in drama. Gewoon wat krantenkoppen die aangeven dat een ongeluk tijdens het mennen in een klein hoekje zit. ‘De meeste ongelukken worden veroorzaakt door nalatigheid van de mens, niet door het paard.’ Kun je eigenlijk wel veilig met een aanspanning over de openbare weg? Ja, zegt Frank Hanemaaijer van Stalhouderij Hanemaaijer in Zoetermeer. ‘Rijden met aanspanning door het verkeer is in principe gevaarlijk’, beaamt de stalhouder. ‘Veel problemen zijn echter te voorkomen als de menner op de juiste wijze op het verkeer inspeelt.’

Hanemaaijer begeeft zich al sinds 1992 dagelijks in het drukke verkeer van de Randstad. ‘We hebben alles al meegemaakt; ritten door het centrum van Den Haag, vuurwerk tijdens Marokkaanse bruiloften’, vertelt Hanemaaijer. Daarnaast worden op de stalhouderij al minstens zo lang cursussen gegeven die opleiden tot het Koetsiersbewijs (nu Menbewijs). Maar ongelukken hebben ze bij de Zoetermeerse stal nog niet meegemaakt. ‘Nog nooit’, zegt Hanemaaijer, die dit voor de zekerheid gelijk afklopt. Hij ziet een rol weggelegd voor de opleiders. ‘Cursisten moeten vertrouwd gemaakt worden met het verkeer en bijgebracht krijgen dat een paard altijd een vluchtdier blijft. Wij hebben een paard op stal staan dat trekkers nog steeds een beetje eng vindt. Met zo’n paard oefenen wij met de beginnende koetsiers hoe je desondanks op een veilige en verantwoorde wijze langs een tractor komt.’

Het hele artikel over verantwoord mennen in het verkeer en het verhaal van Wim van de Berg (68) die afgelopen november een ongeluk kreeg met zijn aanspanning, lees je in het maartnummer van Hoefslag.

 

Tekst: Albertine Nannings

Foto: ANP

0 5395
Foto: Remco Veurink
In de dressuur zoeken we sensibele paaden, met een werkwillig en bewerkbaar karakter, zodat dit soort taferelen niet zo snel voorkomen.

In mijn gedragspraktijk krijg ik steeds vaker te maken met paarden die met een ruiter op hun rug levensgevaarlijk gedrag vertonen. De dieren doen alles om verlost te worden van hun pijn en/of angst: ze steigeren, bokken of gaan er in paniek vandoor. Zo kreeg ik begin dit jaar een prachtig, zwart paard aangeboden. Isarco, één van de paarden uit Marrum.

Het dier werd gereden door een ervaren amazone die een jaar lang met veel geduld en kennis geprobeerd had de paniekaanvallen weg te trainen. Ze had het paard gekocht van iemand die er vanwege het extreme vluchtgedrag van het dier niet mee overweg kon. De amazone wist weinig van de geschiedenis van het paard, maar kon wel vertellen dat het dier als veulen het drama van Marrum had meegemaakt. Na de redding uit het water was het paard verkocht en met grove hand beleerd. De combinatie van deze twee traumatische gebeurtenissen had ervoor gezorgd dat het paard zodra hij angstig werd, op hol sloeg. Dit gedrag vertoonde hij niet alleen buiten, maar ook in de wedstrijdring. De amazone kon het paard dus niet op wedstrijd uitbrengen en gezien zijn gevaarlijke kuren ook niet verkopen. Omdat Isarco een erg lief karakter heeft, wilde ze hem de gang naar de slager besparen en mocht Tinley het paard ophalen en proberen hem van zijn onvoorspelbare gedrag af te helpen.

Opnieuw beginnen

Eerst werd Isarco nagekeken door een dierenarts/chiropractor en behandeld zodat zijn vastzittende gewrichten soepeler werden. Daarna maakte ik een uitgebreide analyse van het probleemgedrag. Omdat het paard vooral tijdens het rijden wilde vluchten, bracht ik het paard naar Wim Vonck. Tinley werkt met hem samen, omdat hij een ervaren trainer en ruiter is en daarnaast bereid is tot overleg en zelfreflectie. Wim wilde Isarco wel een kans geven en is helemaal opnieuw begonnen met zadelmak maken. Hij startte met twee maanden grondwerk, waarbij het accent lag op het dier leren dat hij invloed kan uitoefenen. Een paard dat weet dat hij niet gedwongen wordt dingen te doen die angst of pijn opwekken, krijgt vertrouwen in de mens, dus bij het minste signaal van angst werd de training onmiddellijk aangepast. Bij iedere vorm van gewenst gedrag werd Isarco bekrachtigd. Pas toen er 100% vertrouwen was in het grondwerk werd de volgende trainingsfase gestart; het werken onder de ruiter. Eerst een paar seconden een voet in de beugel, veel praten en dan de voet er weer uit. Dan gewicht in de beugel en belonen. Vervolgens over het zadel hangen, belonen en weer afstappen, gevolgd door in het zadel zitten, natuurlijk weer belonen en afstijgen. Bij iedere volgende stap in de training bepaalde Isarco de vorderingen in de training. Zo bleef het vertrouwen, opgebouwd tijdens het grondwerk, in stand. Nadat het stilstaan met een ruiter op de rug geen probleem meer was, kwam het lopen: eerst een paar stappen en dan belonen. In de training is het slechts één keer fout gegaan. Een aanleiding voor ons om zijn trainingsschema aan te passen: we gingen een stapje terug en werden nog attenter op onrustsignalen van het paard.

Algemene oorzaak

Paarden zoals Isarco hebben geleerd dat ze alleen aan een voor hen onaangename situatie kunnen ‘ontkomen’ door extreem gedrag te vertonen. In het verleden zijn kleine signalen van ongemak structureel genegeerd. Misschien omdat de ruiter te onervaren was om die signalen juist te lezen en te interpreteren, of zoals maar al te vaak gebeurt, door gebrek aan respect. Niet gehinderd door enige kennis kan een paard zomaar worden beschuldigd van ‘niet mee willen werken’ en wordt er dwang ingezet als oplossing. Het niet adequaat ingaan op de signalen die een paard afgeeft zal vooral bij jonge, sensibele dieren schade aanrichten. Als zo’n dier ontdekt dat op hol slaan, steigeren en bokken er toe leiden dat iets onaangenaams stopt of vermindert, zal hij dat gedrag in de toekomst vaker gaan vertonen. Iedere voor hem geslaagde poging geeft het paard een gevoel van opluchting en werkt dus als negatieve bekrachtiger. Als een ruiter dit gedrag op een verkeerde manier probeert te stoppen, dus zonder het dier een betere oplossing voor zijn pijn of angst aan te bieden, ontstaat er extinctie (uitdoving). Dat wil zeggen dat het gedrag in eerste instantie erger wordt aangezien het paard steeds meer zijn best zal doen om door vluchten, steigeren enzovoort alsnog te ontsnappen aan wat hem opgedrongen wordt. Paarden die extreme gedragingen vertonen zijn levensgevaarlijk; zulke paard/ruiter-combinaties moeten door een deskundige begeleid worden.

De eerste stappen

Zoals in het voorbeeld aangegeven, is onderzoek doen een vereiste om pijn en ander fysiek ongemak uit te sluiten. Het zal niet de eerste keer zijn dat een slecht passend zadel, een vastzittende rugwervel of een onjuiste beenstand (mede) oorzaak is voor het extreme gedrag. Laat paard en zadel dus ook nakijken door een chiropractor of osteopaat, een gecertificeerd zadelpasser en natuurlijk door je hoefsmid. Ook gaan we het gedrag tot in detail analyseren. Het lijkt soms of paarden vanuit het niets exploderen, maar bij nadere beschouwing zijn er altijd subtiele voortekenen geweest: het even aanspannen van bepaalde spieren, een verandering in hoofdhouding, het vaker zwiepen met de staart en/of het verhogen van de hartslag. Probeer te ontdekken wat er gebeurt net voordat je paard spanning opbouwt en vertoont. Als je kunt zien en voelen wanneer je paard zich ontspant maar ook juist spant, herken je waarschijnlijk ook het beginstadium van paniek. Vervolgens kun je gaan zoeken naar wat. Dan ga je ook je eigen gedrag analyseren: wat doe jij wel of niet wat (mede) aanleiding is voor die spanning? Ook menselijk gedrag wordt namelijk voor een groot deel bepaald door leerprincipes waarmee de ruiter bepaald gedrag heeft aangeleerd. Ruiters die geleerd hebben dat het druk geven op de teugels ervoor zorgt dat paarden langzamer gaan of stilstaan zullen – als deze handeling geen succes heeft – het harder gaan proberen. Als bij zowel paard als ruiter een gedragsverandering gewenst is, zitten mens en dier vaak samen gevangen in een vicieuze cirkel. Om die te doorbreken en verandering in de situatie aan te brengen, is hulp van een gedragstherapeut nodig.

Onverenigbaar gedrag aanleren

Een angstig paard wil maar één ding: van dat angstige gevoel afkomen. Als we het dier willen leren dat zijn zelfbedachte, goed werkende oplossing van vluchten of steigeren niet gewenst is moeten we een alternatief aanbieden. We gaan op zoek naar gedrag dat onverenigbaar is met het probleemgedrag en dan gaan we dit nieuwe gedrag bekrachtigen. Een paard dat steigert bij iets onaangenaams kunnen we bijvoorbeeld leren dat rustig stappen de betere oplossing is voor zijn onaangename gevoel. Het aanleren hiervan doe je in een ontspannen context, bijvoorbeeld tijdens grondwerk. Je kunt namelijk alleen een bevredigend resultaat verwachten, als het paard de rust heeft om zich te concentreren. De training heeft tot doel het paard te leren om na het krijgen van één specifiek commando, zonder problemen, gelijk over te gaan tot rustig stappen. Als het paard de oefening beheerst, gaan we die toepassen in situaties waarin het dier iets onrustig is. Werkt dat goed, dan zoeken we een nog onrustigere situatie op. Het paard moet ervaren dat rustig stappen eenzelfde gevoel kan geven als steigeren. Zoals bij elke training werken we in fasen. Eerst belonen we een paar rustige stapjes en geleidelijk maken we de loopafstand langer. Het belonen van goed gedrag kunnen we doen met een positieve bekrachtiger; voer, een aai, enz., of met een negatieve bekrachtiger: het weghalen van iets onaangenaams zoals fysieke druk. Zo leert het paard dat hij kan voorspellen wat er gebeurt en dat is een eerste vereiste voor geestelijk welzijn.

Geconditioneerd kalmeringssignaal

‘Via klassieke conditionering invloed uitoefenen op de emoties van een paard.’ Het klinkt ingewikkeld, maar is met een consequente training goed aan te leren. Ieder paard heeft momenten waarop hij ontspannen is. Bijna altijd is dat in een veilige omgeving, bijvoorbeeld in de stal of het weiland. Door observatie kun je er achter komen wanneer je paard omschakelt van spanning naar ontspanning. Misschien gaat hij diep zuchten, gaapt of rekt hij uitgebreid. Eventueel kun je gebruik maken van een hartslagmeter om af te lezen wanneer je paard zich ontspant. Als je weet welk gedrag zijn ontspanning aankondigt, dan kun je er een woord of geluid aan koppelen. Als die klassieke conditionering (dier heeft geleerd zich te kunnen en mogen ontspannen op ‘commando’) heeft plaatsgevonden dan kun je het signaal gaan inzetten om onrust te voorkomen. Ook hier geldt dat je stapsgewijs traint.

Met Isarco zijn we ondertussen een half jaar verder. Hij is van een angstig, en daardoor gevaarlijk paard veranderd in een dier dat geleerd heeft om, als hij zich onrustig voelt, te vertrouwen op de ruiter. Toch zal het altijd een paard blijven dat een gevorderde en vooral gevoelige ruiter nodig heeft. |

Tekst: Debbie Rijnders/Foto: Remco Veurink

0 75

De politie maakt verbeten jacht op één of meerdere dierenbeulen die in een jaar tijd al tachtig paarden hebben verminkt. Bij de arme dieren wordt vooral in hun geslachtsdelen gesneden. De paardenwereld is in rep en roer. ‘Zo iemand wordt ook een gevaar voor mensen. Ik houd mijn hart vast.’

Keja wordt nooit meer de oude. Van een pittige merrie die niet te intimideren was, is ze verworden tot een timide dier dat alles lijdzaam ondergaat. Weken geleden stond ze nog tussen drie andere paarden, maar die hebben haar met geweld verstoten. De 22-jarige merrie slijt haar dagen in een andere wei van het Groningse Quintusbos. Met een dikke, goeiige Shetlander.

Het is de trieste nasleep van die ene, boosaardige nacht. Die nacht dat een ‘gek’ Keja bewerkte met een mes. Hij sneed haar schaamlippen weg en bewerkte haar geslachtsdeel zelfs binnen in haar lijf. ‘Het is hartverscheurend’, zegt eigenaresse Maritza Wortmann uit het Groningse Glimmen. ‘Het maakt haar allemaal niets meer uit. De genezing verloopt goed, maar mentaal komt Keja er nooit meer bovenop.’

Ten prooi gevallen aan een gek

Keja is één van ten minste tachtig onfortuinlijke paarden. Allemaal prooi van een gek of meerdere verwarde geesten die – vermoedelijk met een mes – door het hele land slachtoffers maken. Vooral merries moeten het ontgelden, de dader(s) hebben het voorzien op de vagina’s van de dieren. Twee paarden bezweken zelfs. De hippische wereld is al ruim een jaar in rep en roer.

Een speciaal politieteam maakt jacht op de paardenbeul. ‘Dit gaat niet zomaar stoppen, dus we moeten de dader of daders zien te pakken’, zegt woordvoerder Paul Heidanus. Het team weet nog niet of er één dader is, of meerdere, omdat van Groningen tot Brabant paarden zijn getroffen. Daarom kunnen er ook copycats actief zijn. ‘We koppelen alle zaken, in de hoop deze serie-aanvallen te beëindigen.’

In een database speuren specialisten nu naar overeenkomsten in de aanvallen. Er worden tijdslijnen gemaakt en een profiler probeert in de psyche van de dader te kruipen. ‘We zetten ons maximaal in, want dit is absoluut een reeks die niet uit zichzelf gaat stoppen.’

‘Dit gaat niet zomaar ophouden’

Psycholoog Marie-José Enders vreest dat een arrestatie de enige wijze is om de reeks bij tachtig paarden te laten stoppen. ‘Dit gaat niet zomaar ophouden en je moet ook vrezen voor de veiligheid van de mensen in de omgeving van zo’n dader,’ zegt zij.

‘We weten wel dat dierenmishandeling nooit op zichzelf staat en er vaak een relatie is met andere vormen van geweld, zoals huiselijk geweld. Daders van schietpartijen op Amerikaanse scholen hadden meestal eerder dieren gemarteld.’

Dikwijls gaat het om jonge mannen. Hoewel er nog onvoldoende onderzoek naar de psyche van dierenbeulen is, weet Enders uit haar werk voor de dierenpolitie en op de politieacademie dat er een keur aan motieven is. ‘Agressieproblemen, frustratie, seksuele afwijkingen. Het kan allemaal een rol spelen.’

AD

0 100

Een wilde hengst zorgt voor flink wat gedoe in Geeuwenbrug (Drenthe). Het was de bedoeling dat het dier vanmorgen in het weiland zou worden afgemaakt. Buurtbewoners probeerden dit te voorkomen door naar het land te gaan.Het dier was een week geleden uitgebroken en het duurde even voordat het gevangen kon worden. De eigenaar meldde zich een paar dagen later en besloot het dier te laten slachten: ‘Het is een bloedlink paard, dat al wat schade heeft toegebracht, ook bij mensen. Buiten dat was het sowieso de bedoeling dat hij geslacht zou worden.’

Buurtbewoners vinden het paard helemaal niet wild. Hij wordt steeds makker, eet uit hun hand en laat zich borstelen. Inspectie, politie, eigenaar, slachter, allen stonden gisteren klaar bij het weiland. Slachten moet meteen nadat een dier afgemaakt is plaatsvinden en zou dus ter plekke moeten gebeuren. Ook dat zorgt voor weerstand, niet in de laatste plaats bij de eigenaar van het land, die een schadevergoeding wil voor ‘de rotzooi’ op het land.

De protesten van de buurt hebben in zekere mate tot succes geleid. Er is een trailer in het land gezet. Het is de bedoeling dat het dier daar vertrouwd mee raakt en er ‘vanzelf’ in loopt. De buurt is het er nog steeds niet mee eens dat het paard geslacht wordt, maar is wel ‘blij’ dat het niet zo in het land plaatsvindt.

RTVDrenthe/Hoefslag

Een medewerkster van de stoeterij op Landgoed de Peerdegaerdt is vrijdagochtend in Strijen gewond geraakt tijdens een oefening van de luchtmacht. Ze stond naast een paard dat schrok van een laag overvliegende helikopter en wegsprong.

Het meisje kwam onder het rijdier terecht en liep daardoor kneuzingen en schaafwonden op. Ook andere paarden raakten volgens de manegehoudster in paniek. De vrouw spreekt over levensgevaarlijke toestanden en filmde daarom hoe paarden reageren op de oefeningen.

Laagvlieggebied
De luchtmacht gebruikt de Hoeksche Waard als laagvlieggebied om er te oefenen. Toestellen mogen daarom onder de minimale hoogte van 300 meter vliegen; een praktijk die de manege een doorn in het oog is.

Vluchtdieren
De luchtmachthelikopters ”vliegen zo laag dat je de piloot kunt zien zitten. Onze paarden schrikken steeds zich een ongeluk”, klaagde de manegehoudster. ”Paarden zijn vluchtdieren en slaan van angst op hol, met alle gevolgen van dien”.

Aansprakelijk
De manege zegt de luchtmacht aansprakelijk te stellen en bovendien aangifte te doen bij de politie. Vorig jaar sprak de gemeente Strijen zich al uit tegen de vergunning voor het laagvliegen boven de Hoeksche Waard.

Meer klachten
De Koninklijke Luchtmacht erkent dat er over afgelopen vrijdag meer klachten binnen zijn gekomen en zegt de zaak te onderzoeken. Van een ongeval is bij de luchtmacht niets bekend. Een woordvoerder laat weten dat er regels zijn voor het laagvliegen: “De routes lopen zoveel mogelijk om gebouwen heen en de helikopters moeten dieren en mensen zoveel mogelijk vermijden.”

Klik hier voor een filmpje.

 

Hoefslag/Rijnmond

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,893FansLike
0VolgersVolg
7,031VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer