Tags Posts tagged with "gebroken bekken"

gebroken bekken

Laura Valkenburg met Lady

Toen Laura Valkenburg de merrie Lady kocht was ze vermagerd en had ze een dik achterbeen. Eerst werd er gedacht aan artrose, maar daar geloofde ze niet helemaal in. Na een second opinion bleek de merrie als jong paard haar bekken gebroken te hebben, waardoor het herstelproces er heel anders uit ging zien.

Bij de handelaar

“In augustus 2019 ben ik paarden gaan rijden voor een handelaar nadat ik 3 jaar niet had gereden”, begint de amazone te vertellen. “In januari 2020 kocht hij Lady op een veiling. Toen zei hij gelijk al dat ze echt wat voor mij was. Ik heb namelijk altijd gezegd dat als ik een paard kocht, ik een groot, zwart dressuurpaard wilde. Lady kwam met een klinische keuring en een röntgenkeuring van haar benen. Ik ben met haar aan de slag gegaan met borstelen en longeren. Daardoor merkte ik dat ook haar karakter goed bij me paste.”

Bleef aantrekken

Hoewel Valkenburg de merrie graag gelijk had gekocht, stond er eerst nog een verhuizing op de planning. “Lady werd niet actief te koop aangeboden dus op een gegeven moment is ze in de wei gezet en heeft ze daar de rest van de zomer gestaan. In september hebben mijn vriend en ik een koopwoning gekocht en toen we alles op een rijtje hadden besloot ik een paard te kopen. Ik bleef iedere dag langs Lady komen en ze bleef me aantrekken.”

Dik been

“Omdat Lady een jaar eerder gekeurd was besloot ik haar niet opnieuw te laten keuren. In het jaar dat ze in wei had gestaan was er niets met haar gebeurd. Na overleg met de handelaar ben ik er in goed vertrouwen vanuit gegaan dat alles in orde was. De dag voor ik haar kocht had ze in de wei een beetje wild gedaan met een ander paard, dus ze had een wond aan haar achterbeen. Niet heel groot, maar wel iets dat iedere dag verzorgd moest worden. Die wond was gaan ontsteken en haar been was ook een beetje dik. Ik dacht dat het te maken had met de ontsteking. Toen deze over was trok de zwelling voor een gedeelte weg, maar niet volledig.”

Verhuizing

“Ik stond op dat moment nog steeds bij de handelaar op stal. Na twee maanden zijn we verhuisd. Op de nieuwe stal ging het al snel veel beter. Ik dacht dan moet het dikke been ook wegtrekken. Het dikke been ging niet over, maar ze was ook niet kreupel. Ik wist van tevoren al dat ze wat kramperig was. Dat was voor mij geen probleem omdat ik haar gekocht had voor de recreatie. Het zat me alleen niet lekker dat dat achterbeen dik bleef, dus heb ik de dierenarts gebeld. We maakten een foto en daar was in eerste instantie niets op te zien, behalve een beetje irritatie.”

Flink schrikken

“Een tijdje hoorde ik niets van de dierenarts dus uiteindelijk heb ik zelf gebeld. Toen kreeg ik te horen dat er beginnend artose te zien was, dat Lady niet meer bereden kon worden en dat het nog maar de vraag was wat ze wel zou kunnen. Dat was flink schrikken voor mij. Ik ben toen in paniek op stal aangekomen en had mijn instructrice een berichtje gestuurd over wat er gebeurd was. Ik had Lady namelijk inmiddels zelf zadelmak gemaakt en we zouden die dag onze eerste rijles hebben. Zowel mijn instructrice als mijn stalgenoten vonden het een raar verhaal. Ze raadden me aan om voor een second opinion naar hun dierenarts toe te gaan.”

Bekken gebroken

Valkenburg volgde het advies van haar stalgenoten op en is nog dezelfde week met Lady naar de dierenarts gereden. “Ik deed haar deken af en de dierenarts zag het al gelijk: ze heeft haar bekken gebroken gehad. Ik moest haar daarna longeren in de bak en bij het tonen van haar rechtergalop werd zijn eerste ingeving bevestigd. We hebben daarna nog een inwendige echo gemaakt en daar was het ook op te zien. Daarnaast zijn ook haar banden gescheurd geweest. Dat verklaart ook waarom haar been soms dik was: haar doorbloeding was niet goed meer. Alle dingen die ik was tegengekomen in de omgang met Lady vielen ineens op zijn plek.”

Spieren opbouwen

Valkenburg overlegde met de dierenarts wat ze wel en niet met haar merrie zou kunnen doen. “Ze zal niet zo lang meegaan als een gezond paard, dus ze moet waarschijnlijk vroeg met pensioen. De dierenarts heeft ons groen licht gegeven om te rijden. Lekker lang en laag en niet te korte wendingen. Op dat gebied zag hij geen probleem. Lady moet nu veel spieren opbouwen, zodat deze het werk van die gescheurde banden op kunnen gaan vangen. We hebben een grote buitenbak op stal en kunnen straks hopelijk ook lekker naar buiten. Dan kan ze dus heerlijk spieren op gaan bouwen.”

Alles op zijn plek

“Toen de eerste uitslag van de foto’s kwam dacht ik dat het was afgelopen. Dat was vrij heftig. Je merkte in de omgang al dat er iets niet klopte. Met het galopperen aan de longe zakte ze soms volledig door haar achterhand. Dat weet ik in eerste instatie aan het feit dat ze ondervoed was geweest en geen bespiering had. Nu ik dit weet valt alles op zijn plek. Ik merk dat ze nu ook steeds beter in haar vel komt te zitten. In het begin zag ik haar nooit rennen, maar als ik haar nu losgooi zie je haar rennen en soms zelfs een bokje maken. Lady is echt ontzettend lief en niet gauw ergens van onder de indruk. Voor een jong paard is ze heel nuchter. Nu ze op gewicht begint te komen krijgt ze ook steeds meer energie.”

Genoeg signalen

“We hebben nog een lange weg te gaan maar het gaat langzaamaan de goede kant op. Ik wil haar nu eerst helemaal op laten knappen en daarna wil ik gewoon heel veel plezier maken. Het belangrijkste is dat ze zich goed blijft ontwikkelen. Nu ik weet hoe erg iets mis kan zijn zou ik bij een volgend paard terughoudender en alerter zijn. Achteraf gezien waren er genoeg signalen die ik aangenomen heb, maar die dus wezen op dat het niet helemaal in orde was. In de toekomst zou ik ook zeker de rug en de hals op de foto laten zetten. De benen waren nu wel röntgen gekeurd, maar het probleem zat in haar rug. Ik raad anderen ook aan dat ze hun gevoel volgen en zich goed laten informeren door mensen die ze vertrouwen. Als je denkt dat iets niet klopt, dan is het goed om het verder te onderzoeken”, besluit ze.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Aida Evink en Estival KR tijdens het losrijden op de studentenwedstrijd. Foto: G.S.P.V. Parafrid

Ondanks dat Estival KR (v. Lord Leatherdale) haar bekken brak bij een ongeluk als jaarling, komt ze nu nog goed mee in de basissport. Samen met haar eigenarese Aida Evink is ze M1+5, waardoor het oorspronkelijke doel is behaald. “Ik vind het super knap dat ze dit allemaal maar doet”, vertelt Evink.

Verzorgpaard

Tijdens haar studententijd woonde Evink in Groningen. Daar verzorgde ze gedurende haar studietijd verschillende paarden. Toen ze voor haar werk 2 jaar in Rotterdam ging wonen, wilde ze daar ook graag paardrijden. Ze kwam via een advertentie bij Estival terecht, in eerste instantie als verzorgpaard. Ze vertelt: “De vorige eigenaresse zocht iemand die haar wilde rijden. Es was toen pas 5, en wel heel groot. Ik reed eigenlijk altijd kleine en niet zo jonge paarden. Toch was ik op slag verliefd op Estival, het ging gelijk erg goed. De eigenaresse was ook enthousiast, dus toen ben ik haar gaan bijrijden. Haar vorige eigenaresse was en is gek op Es, maar ze hadden onder het zadel wat minder een klik. Daarom hebben we na een tijdje besloten dat ik haar overnam. Toen had ik ineens een eigen paard.”

Ongeluk als jaarling

Foto: Lisan Hofman

Toen ze na twee jaar terug verhuisde naar het noorden van het land, ging Estival dus mee. “Ik had eigenlijk nooit de intentie om een paard te kopen, maar ik kwam erachter dat het makkelijk kon. Doordat Es zo leuk was, ben ik uiteindelijk toch gezwicht. Estival is gefokt met het idee om een sportpaard te worden. Helaas heeft ze als jaarling een ongeluk gehad waarbij ze haar bekken heeft gebroken. Normaal gesproken is dat einde verhaal bij paarden, maar ze vonden haar zo leuk dat de fokker besloot haar als weidepaard te houden. Het ging eigenlik zo goed dat ze op haar derde alsnog beleerd is. Natuurlijk merk je nu wel dat het niet helemaal klopt, zo heeft ze bijvoorbeeld de neiging om haar achterbeen iets te ver naar buiten te zetten.”

Afwijking in rug

“Door haar ongeluk heeft Estival ook wat meer tijd nodig gehad met alles. Die hebben we haar dan ook echt gegeven. De vorige eigenaresse kwam er daarnaast ook achter dat Estival een lichte afwijking in haar rug heeft. Dat maakt haar natuurlijk wel een paard met wat gebreken en een handleiding, maar als je er rekening mee houdt gaat het goed. Ik ging jaarlijks met haar naar de dierenkliniek om foto’s te maken van haar rug, omdat ik zeker wilde weten dat het rijden nog kon. Na een paar keer zeiden ze: ‘Kom maar niet meer terug. Ze heeft er geen last van en er verandert niks.’ Estival laat ook echt wel weten dat ze er last van heeft, ze zet haar voet al niet eens neer als er een steentje in zit”, lacht ze.

Slachtpaard?

De amazone gaat verder over haar merrie. “Ze is ontzettend lief en mensgericht. Al kan ze soms wel schrikken, dan ‘rodeo’t’ ze ook rustig weg. Ik denk wel dat het slim is om Lord Leatherdale op haar moeder te zetten, zij is een Cocktail-nakomeling. Als je haar namelijk weer terug hebt, is alle spanning dan ook gelijk weg. Es is een super blij paard dat altijd met haar oortjes naar voren op je af komt.” Ondertussen doet de merrie het ook goed in de sport. “Toen ik haar nog bijreed kreeg ik ook wel lessen met haar. Mijn instructrice moedigde me aan om eens B te starten. De eigenaresse vond het goed, maar waarschuwde me wel dat Es nog wel eens was uitgemaakt voor slachtpaard. Ik verwachtte daarom niet teveel van onze eerste wedstrijd, maar we reden gelijk een winstpunt”, klinkt het trots.

Super knap

Aida Evink en Estival KR op wedstrijd. Foto: Kor Bakker

Omdat het steeds beter ging, besloot Evink gewoon rustig door te trainen. “Ik vond het leuk om samen met haar naar een doel toe te trainen. De B en de L1 waren we snel door, die gingen heel makkelijk. Vanaf het L2 hadden we wat meer moeite, maar toen het kwartje viel waren we er weer binnen een jaar doorheen. Binnen 3 jaar waten we M1-startgerechtigd, wat ik eigenlijk als einddoel had voor haar. Ik vond het echt super knap dat ze dat had gered. Maar ja, om dan al gelijk te stoppen is ook zo wat. We starten dus nu af en toe in het M1 en hebben inmiddels 5 winstpunten. Het is wel flink aanpoten voor ons, er moet ook steeds meer kracht uit haar achterhand komen en daar heeft ze moeite mee. Ik had er dan weer moeite mee om haar bewegingen goed uit te zitten. Maar we worden allebei steeds beter en ik ben onwijs trots op haar.”

Studentenwedstrijden

Ook zet de amazone haar merrie ieder jaar in voor de studentenwedstrijden van studentenvereniging G.S.P.V. Parafrid in Groningen. “Ik heb zelf één jaar bij Groningen en twee jaar bij de landelijke vereniging in het bestuur gezeten. Ik vond die wedstrijden ontzettend leuk. Zo konden we wedstrijden rijden zonder dat we een eigen paard hadden. Het was vooral tof als je een finale mocht rijden. Je zat meestal op een manegepaard, maar soms ook ineens op iemands eigen paard. Dan had je ineens een super knap paard onder je kont. Ik wilde andere studenten ook die kans bieden, dus besloot ik Es ook aan te bieden als ze er klaar voor was. Vorig jaar zou de vierde keer zijn dat ze mee zou rijden. Ik rijd haar altijd zelf los, en daarna gaan de ruiters er op. Het is leuk als je er zelf een leuk proefje mee neer kan zetten, maar als een wildvreemde dat doet na 15 minuten losrijden dan ben je wel trots dat je paard zo goed opgeleid is dat ze dat kan.”

Perfete match

Aida Evink en Estival KR tijdens het springen. Foto: Kor Bakker

De amazone heeft niet veel doelen voor de toekomst. “Toen ik haar net over had genomen had ik bedacht om naar het M1 te rijden. Nu we daar overheen zijn, is het nieuwe doel het M2. Voor de rest vind ik het belangrijk om zoveel mogelijk dingen te doen die leuk zijn voor haar. Ze vindt dressuur leuk, maar ze is ook gek op bosritten. Daarnaast merk ik dat ze springen ook heel leuk vindt. Vanwege haar rug mogen we niet hoger dan 80cm springen van de dierenkliniek, dus ik doe het niet te veel. We maken nu één keer per week een sprongetje en dat vindt ze super leuk. Estival zit heerlijk in haar vel en dat vind ik fijn. Haar fijne karakter vind ik het allerleukst aan haar. Ze is een lief dier waarmee ik alles kan doen wat ik leuk vind, ze is dus wel de perfecte match voor mij”, besluit ze.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Kor Bakker /  Privébezit Aida Evink

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer