Tags Posts tagged with "Fries"

Fries

Wesley Candt

Bij Stal de Mersken in Siegerswoude vond de aftrap plaats van de locatiekeuringen van dit seizoen, met vijftien te keuren paarden een bescheiden evenement. Juryleden Corrie Terpstra en Jan Hellinx konden een eerste premie Ster geven aan de 3-jarige Imke T.M. (Jehannes 484 x Take 455) van A. Talsma en O.J. van Marion.

Voldoende ruimte

De elegante Imke draafde overtuigend door de baan. “Rassige, langgelijnde merrie die iets sterker in de rug mocht zijn”, verklaarde Corrie Terpstra. “Ze stapt met voldoende takt en laat in ontspanning ook voldoende ruimte zien”. Imke T.M. is na de keuring nog een keer beoordeeld om te kijken of ze in aanmerking komt voor Voorlopig Kroon. De uitslag daarvan is niet bekend gemaakt, dat wordt pas gedaan als duidelijk is of de Centrale Keuring dit jaar doorgang kan vinden. Gaat de Centrale keuring niet door, dan blijft het oordeel van de tweede bezichtiging op de locatiekeuring staan. Als de Centrale Keuring wel gewoon plaatsvindt, dan hebben alle eerste premie merries daarvoor uitnodiging. Daar bepaald worden welke merries (Voorlopig) Kroon achter hun naam krijgen.

Driejarige Sterren

Nog een Jehannes 484-dochter werd Ster met een tweede premie In de rubriek driejarigen: Hendrika fan ’t Suvelstjelpke (mv. Dries 421) van G. Wiersma. De laatste driejarige Stermerrie was Grytsje fan ‘e Oasterein (Rommert 498 x Gjalt 426), uit de lijn van Ritse 322, van Tj. Langhout-Bos. De vierjarige Do fan de Marrewyk (Jehannes 484 x Beart 411) van June Lindeman, gefokt door K.E. Bouma, werd als Ster met een tweede premie in het stamboek opgenomen. Deze merrie heeft volgens de juryleden een jeugdige opdruk. Ze draaft met veel buiging in het achterbeen maar mocht meer lengte in stap laten zien.

Van stamboek naar Ster

De zesjarige stamboekmerrie Zipora fan Oostenburg AA (Norbert 444) van Arie de Hoek is een volle zus van, en bovendien even oud als, de oud-fokdagkampioen van Garijp, Zarina fan Oostenburg Ster. De zussen werden via embryotransplantatie gefokt uit Ursula van de Olde Mette Moate Ster (Beart 411). Fokker Arie de Hoek bleef het elk jaar proberen met Zipora en na een aantal derde premies was het dit keer raak: Zipora stond er prachtig voor en werd, mede dankzij de IBOP score van 79 punten, beloond met een Ster tweede premie.

Bron: Phryso

Foto: Remco Veurink

0 1882

Na altijd springpaarden te hebben gereden, gooide Maureen Okken in december 2019 het roer volledig om. Ze ruilde het springzadel in voor een dressuurzadel en vond haar nieuwe troef in de toen 4-jarige Friese hengst Wybren (Alke 468 x Wisse 408). Voor de coronastop liet de combinatie al potentie zien in de sport, en momenteel trainen ze rustig door om uiteindelijk Okken haar droom waar te kunnen maken: de ring in met de slipjas.

“Omdat mijn vriend altijd al heel graag een Friese hengst wilde hebben, zijn we voor de grap eens gaan kijken op marktplaats. Zo kwamen we terecht bij een advertentie van een Friese-hobbyfokker en besloten we een keer bij hem te gaan kijken”, blikt Okken terug. De amazone voelde weinig voor het paard waarbij ze ging kijken, maar net toen ze huiswaarts wilde keren viel haar oog op een zwart paardenhoofd dat ze net kon zien. “Het klinkt heel cliché”, lacht ze. “Maar er stond daar een Fries in een donker stalletje, het enige wat ik zag was een lange voorpluk. Heel brutaal heb ik toen gevraagd wat voor paard dat was, maar hij stond absoluut niet te koop”.

Klein dikkertje

Wybren vlak voordat Okken hem kocht.

Toch kon May haar nieuwsgierigheid niet bedwingen, en kreeg ze van de fokker alsnog de kans om de hengst te zien lopen. “Wybren was op dat moment nog een klein dikkertje en hij zag er niet uit, maar ik was gelijk verkocht en moest en zou hem hebben. Na veel overleg vond zijn toenmalige eigenaar het goed dat ik hem kocht, zolang ik hem maar in de sport zou uitbrengen”.

Binnen een dag werd de 4-jarige hengst goedgekeurd en naar zijn nieuwe stal gebracht. “Toen had ik opeens een Fries”, vervolgt ze lachend. “Hij was onbeleerd en heel groen, dus ik ben zelf begonnen met het opleiden. Dat ging vanaf het eerste moment gelijk goed, Wybren is vanaf dat één al een ontzettend lief en braaf paard. Ik heb er een zadel opgelegd, ben erop gaan zitten en we konden gelijk al los door de bak. Hij was gelijk heel ijverig, werkwillig en had écht plezier in het rijden”.

Werkwillig

“Ik heb altijd gezegd dat áls ik dressuur zou gaan rijden, het met een Friese hengst zou zijn. Het is wel even heel wat anders dan een springpaard, maar wel echt superleuk”. geeft Okken vrolijk toe. “Wybren heeft zijn karakter en werkwilligheid echt heel erg mee, want hij wil echt alles voor me doen. Onder het zadel kan hij een tikje sensibel zijn, maar dat komt voort uit zijn werkwilligheid. Als ik een dag hard train moet ik daarna een paar dagen rustig aan doe. Want dan zit hij zo in de drive en wil hij alles tegelijk laten zien, terwijl hij er dan nog niet aan toe is. Dat kan lastig zijn, maar het is wel heel erg leuk”.

Momenteel is de combinatie op M-niveau aan het trainen zodat ze straks kunnen starten als alles weer begint. “Wybren is pas een jaar onder het zadel, dus we doen het rustig aan en trainen lekker door. Hij pakt alles zo goed op dat de oefeningen van het M heel makkelijk gaan. Samen zijn we begonnen in de B en zijn we de alle niveaus tot en met het L2 doorgevlogen. Eigenlijk kocht ik hem met het oog op snelle verkoop, maar ik heb een hele goede klik met dit paard. Voor mij is het een speciaal dier, het is echt een sprookjespaard, ik zou er niet aan moeten denken om hem alsnog te verkopen”.

Goede basis

Onder leiding van Coen van der Vlugt werkt de combinatie toe naar het M-debuut. “Samen leggen we een hele goede basis waardoor ik merk dat Wybren en ik echt grote stappen maken. We trainen heel goed en hard door en ik hoop dat alles snel weer begint en we dan weer aan de slag kunnen. Hopelijk lukt het om nog een aantal Jongepaardencompetities mee te pakken, want ik ben van mening dat je jonge paarden de tijd moet geven om zich te ontwikkelen. Als hij oud genoeg is valt alles op zijn plek en dan hoop ik dat hij gaat knallen. Ik heb altijd een stiekeme droom gehad om de slipjas aan te mogen, het zou heel gaaf zijn om dat met Wybren te bereiken”, sluit Okken gedreven af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Laura Simone fotografie

© Caroline de Witte

Simone van Gassen-Boon kocht Rinske (v. Tetse) om haar verloren vertrouwen in de paarden weer terug te krijgen. Ondanks dat de koop van de merrie niet de meest doordachte beslissing was, vullen de amazone en het zwarte paard elkaar tot in de puntjes aan. Ondertussen zijn ze samen zo gegroeid dat niet alleen het vertrouwen terug is, maar dat ook de sportgerichte doelen steeds meer uitgebreid worden.

Voordat Van Gassen-Boon Rinske kocht, had ze een Friese merrie waarmee het niet klikte. “We waren niet echt de juiste match, omdat ze best wel sensibel was en ik zelf na een slechte bevalling heel bang en gespannen was tijdens het rijden”, legt ze uit. “We konden elkaar niet het vertrouwen geven dat we beide nodig hadden. Ze bloeide helemaal op als ze gereden werd door een zekere ruiter, terwijl we niet gelukkig werden als we samen reden. Hierom heb ik besloten om haar te verkopen aan iemand die beter bij haar past”.

Groeien

© Carlijn Goossen

De amazone besloot om opzoek te gaan naar een paard dat haar het vertrouwen weer terug kon geven. “Natuurlijk ging ik weer bewust opzoek naar een Fries, omdat dat al vanaf jongs af aan mijn droom is geweest. Het zijn supermooie paarden, ze zijn sierlijk en hebben daarnaast ook nog eens een superkarakter”, vervolgt ze. Via een advertentie kwam ze terecht bij Rinske. “Gelijk toen ik opstapte voelde het goed, ondanks dat ik heel gespannen was wist ik dat ze niks geks zou gaan doen”.

Er waren nog twintig andere geïnteresseerden in de zwarte merrie, dus Van Gassen-Boon besloot dezelfde dag nog om de koop door te laten gaan. “Ik heb een gokje genomen en ik zag wel waar het schip zou stranden, daar heb ik nog geen moment spijt van gehad. Samen met Rinske heb ik dingen durven ondernemen waarvan ik nooit had gedacht dat ik het kon. Zelf was ze, toen ik haar kocht, ook onervaren en was ze heel onbespierd. Maar stapje voor stapje hebben we elkaar het vertrouwen gegeven om door te gaan en zijn we heel erg gegroeid”.

Overwinning

© AJ Pictures

Nadat de basis onder het zadel goed bevestigd was, maakte de combinatie hun B-debuut. “Inmiddels zijn we online aan het rijden op L-niveau, wat superleuk is omdat we echt zichtbaar sprongen maken. Momenteel zijn we fanatiek aan het oefenen met wijken, omdat Rinske het nog moeilijk vindt om haar achterhand goed te gebruiken. Ook zijn we bezig met het doseren van de galop, zodat ze iets beter gaat verzamelen, en gaan we ons richten op schouderbinnenwaarts zodat we ons niveau omhoog kunnen halen”.

De amazone kijkt positief terug op de afgelopen jaren. “Ik durfde niks meer, als er maar iets bewoog langs de bak schrok ik enorm. Elke keer als we weer een stapje zette, zoals ons eerste buitenritje, voelde als een mega-overwinning. Het was een feest om te durven genieten, de spanning los te laten en om niet meer bang te zijn,” vervolgt ze enthousiast. “Ik denk dat ik altijd wel een beetje spanning zal blijven houden, want het ‘jong en onbezonnen’ is er wel een beetje af.  Maar vergeleken met een aantal jaar geleden ben ik enorm gegroeid. Rinske heeft mij vertrouwen gegeven om er vol voor te gaan, in plaats van de rem erop te houden omdat ik bang ben”.

Droom

Nu het vertrouwen zo sterk is hoopt de amazone de reguliere wedstrijden binnenkort ook weer op te kunnen pakken. “Mijn eerste doel was het B, wat uiteindelijk uitmondde in het L. Nu dit gelukt is hoop ik ooit het Z te bereiken, dat zou toch echt wel een droom zijn. Naast mijn persoonlijke doelen om nog meer vertrouwen te krijgen lijkt het mij geweldig om nog een keer bij Judith Pietersen te mogen trainen en wil ik via Instagram bewijzen dat Friese paarden makkelijk mee kunnen lopen in de sport”.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Caroline de Witte/ Carlijn Goossen

0 58
fries paard

Auk fan de Groenesteegh (Epke 474 x Norbert 444) wist met een IBOP-score van 77 punten haar kroonpredicaat te behalen dit weekend. De merrie van J. Vrolijk werd gefokt door de combinatie Bulthuis/van Teeffelen. Zij scoorde met Henk Hammers in de menproef op alle onderdelen een 7.

De dagtopper was de nummer één die in de baan in Wergea verscheen: Tornado Oet Oale Kloosterveen. (Alwin 469 x Olrik 383) van Gerda en Roel Oldenburger uit Hooghalen. De zevenjarige Sterhengst werd door Marell Hilberts naar 85,5 punten gereden en krijgt daarmee een AAA-score. Met een 8 voor zowel stap als draf, impuls, houding&balans en souplesse. Een fraaie score voor Marell en Tornado die in 2020 ook al de Zilveren Zweep wonnen in de Horses2fly KFPS Sportcompetitie.

Doede H

Een andere nakomeling van Alwin 469 haalde ook een score boven de 80 punten. De vierjarige Doede H (mv Meinse 439) van Wil Hendriks uit Reusel kreeg 81,5 punten toegewezen. Marijke Boelen reed de Sterhengst die vorig jaar tot het Centraal Onderzoek kwam, naar een 8 voor draf en een 8 voor houding&balans. In de rijproef was er 78 punten voor Florina F (Omer 493 x Jerke 434), gereden door Ria Wier. De vierjarige merrie komt uit de lijn van Leffert 306. Ze is gefokt door Frerich Frerichs uit Uplengen en in eigendom van Michel Schothorst uit Soest.

Kroonmerrie Trix v AA (Thorben 466 x Mintse 384) gefokt door G. de Vries uit Broek en in eigendom van Gert van Dijkhuizen en Margriet Griffioen uit Follega zette in haar menproef met Ria Hettinga een score van 77,5 punten neer. Een halve punt meer dan haar menproef in 2018.

Bron: Phryso

Foto: Remco Veurink

Nina Meuwissen was de Friese merrie Femke aan het klaarstomen voor de overstap naar een Z2, toen hun droom ruw verstoord werd door een noodlottig ongeluk. Na een diagnose dat Femke nooit meer pijnvrij zou kunnen leven, werd de moeilijk beslissing gemaakt om de merrie in te laten slapen. Vanaf toen ging Meuwissen opzoek naar een opvolger, die vond ze in Balko vom Schladitzersee (v. Alwin 469 x Tjalke 397).

“In de eerste instantie gingen we kijken voor een ander paard, maar toen ze Beau uit zijn stal haalden was ik gelijk weg van hem. Hij voelde gelijk speciaal”, steekt de amazone van wal. “Ondanks dat hij pas drie jaar was, zag ik gelijk dat hij echt goede basisgangen had. Hij was nog hengst en had pas acht keer een zadel opgehad toen ik voor het eerst ging proefrijden. Maar ik reed er zo mee weg en het voelde zo vertrouwd dat ik er gewoon met een grote glimlach vanaf stapte”. De keuze om de zwarte hengst te kopen was dan ook snel gemaakt. “Vanaf toen ben ik begonnen met opleiden met als doel er weer de dressuursport in te kunnen”.

Combinatie

Meuwissen is helemaal weg van het Friese ras. “Ze hebben een ontzettend fijn en werkwillig karakter en de paarden van tegenwoordig hebben vaak ook voldoende aanleg en potentie om mee te kunnen doen in de dressuursport, die combinatie vind ik echt superfijn”, legt ze uit. “Mijn doel voor nu is om Beau voor te bereiden om straks het sportpredicaat te halen. Hij heeft heel veel kwaliteit onder het zadel, dus ik hoop dat we daarna ook rustig doorkunnen in de sport. Maar hij is pas vijf dus we doen alles rustig aan en stap voor stap. Het is echt een laatbloeier en hij is nog hard aan het groeien, dus daar geven we hem alle tijd voor. Maar alles wat we van hem vragen doet hij gelijk en als je één keer iets met oefent onthoudt hij het gewoon. Je zou wel een hele stal vol willen met dit soort paarden”.

Genoeg potentie

“Op dit moment zijn we met mijn trainster Diana Smolders aan het doortrainen om hem hopelijk aankomende zomer voor het eerst op concours uit te kunnen brengen”. De amazone is ervan overtuigd dat Beau genoeg potentie heeft voor het zwaardere werk. “Hij kan heel makkelijk verzamelen én heel makkelijk verruimen. Daarnaast heeft hij drie goede bassisgangen met een galop die er van nature gewoon echt uitspringt. Als je iets meer van hem vraagt krijg je dat gelijk van hem. Ik denk echt dat het een paard is met heel veel kwaliteiten voor het hogere werk, zowel fysiek als mentaal. Hij is heel fijn om mee te werken, nog steeds heb ik elke keer een lach op mijn gezicht na een training”.

Zodra het weer kan hoopt Meuwissen het sportpredicaat met de ruin te behalen. “Daarna zou alles mooi meegenomen zijn. Ik zou het superleuk vinden om hoog met hem te komen en daar gaan we ook lekker voor doortrainen”, sluit ze gedreven af.

Volg Nina Meuwissen en Beau ook op Instagram!

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Kiek-ens fotografie

0 1198
Marc-Peter Spahn
Marc Peter Spahn - Elias 494 Gothenburg Horse Show 2020 © Digishots

Marc-Peter Spahn is samen met de Friese hengst Elias 494 (v. Jorn 430) uitgenodigd om op het hoogste niveau van de internationale dressuursport te komen rijden. Samen zullen ze afreizen naar Qatar om als combinatie te laten zien wat ze kunnen in de CDI5* Grand Prix.

“Het is heel fijn dat ik toegelaten ben om daar te starten”, steekt Spahn enthousiast van wal. “Het is een mooie wedstrijd waarvoor ik al dikwijls heb geprobeerd om een startplaats te bemachtigen, en deze keer is het gelukt. Zo’n kans is gewoon geweldig, zeker omdat ik dit samen met Elias mag beleven. Ik heb al zo veel mooie dingen met hem beleefd en elke keer gaan er weer nieuwe deuren open. Het is misschien cliché om te zeggen”, lacht de ruiter. “Maar is het gewoon een droomwedstrijd. Ik heb een lijstje opgesteld met dingen die ik graag ooit wil meemaken, en deze wedstrijd behoort daar zeker toe. Dat het nu daadwerkelijk werkelijkheid wordt omdat Elias zo goed zijn best doet, is echt geweldig”.

Wedstrijdspanning

Vanwege de coronamaatregelen is het tegenwoordig erg lastig om een goed wedstijdritme te behouden. “Dat is wel een dingetje ja”, geeft Spahn eerlijk toe. “Begin januari hadden we natuurlijk de hengstenkeuring. Ondanks dat er geen publiek aanwezig was, hadden we wel het gevoel dat het niet anders dan voorgaande jaren was. Elias was al een lange tijd niet meer op wedstrijd geweest en ik merkte dat hij een bepaalde spanning opbouwde, die geleidelijk aan wegebde toen we bezig gingen. Maar daar kwam ik er wel achter dat ik, voordat we naar Qatar vertrekken, nog wel even wat wedstrijdvoorbereiding mee moeten pakken. Het fijne is wel dat we in Doha een dag van tevoren de baan kunnen verkennen, dus ik verwacht dat de wedstrijdspanning snel onder controle zal zijn”.

Genieten

Spahn kreeg ook aan klap te verduren toen de coronamaatregelen ingingen. “De coronapandemie heb ik aanvaard zoals hij is, maar mijn hele leven werd omgegooid. Niet alleen omdat er geen wedstrijden zijn, maar de bedrijfsvoering hier is helemaal op zijn kop gezet door de coronatijd. In het begin had ik helemaal niet de behoefte om op wedstijd te gaan omdat ik het hier eerst even uit wilde zoeken. Maar nu ik mijn weg een beetje gevonden heb en mijn schema en planningen helemaal zijn gereorganiseerd, begint het wel weer te kriebelen om weer op wedstrijd te gaan”.

“Zo’n pandemie is een aanslag op de hele paardenindustrie. Ons bedrijf leeft van de clinics en het lesgeven, en opeens werd dat helemaal op nul gezet. Paardrijden is op dit moment meer een hobby, en nu het weer kan ga ik echt uitkijken naar die wedstrijd en er gewoon van genieten. Ik heb er echt zin in, want het is lang geleden dat we dit hebben meegemaakt. Het voelt een beetje alsof we onze eerste internationale wedstrijd rijden. We bereiden alles tot in de puntjes voor, het gaat weer gebeuren”.

Een echte goedzak

Elias is een speciaal paard voor de dressuurruiter. Samen zijn ze begonnen aan de sportcarrière van de hengst, en behalen ze klinkende resultaten op topniveau. “Als je Elias persoonlijk kent dan weet je dat het echt een goedzak is. Hij doet altijd zijn best, wil heel graag en vindt het superleuk om erbij te zijn. Daarnaast houdt hij heel erg van aandacht en doet hij alles wat je van hem vraagt. Het is een heel voorbeeldige jongen”, lacht Spahn. “Ik heb wat paarden op stal staan die echt uitdagingen kunnen zijn, maar Elias is echt een voorbeeld. Hij heeft zijn eigen karakter, maakt altijd grapjes en heeft echt plezier in wat hij doet”.

Spahn moet Elias tegenwoordig ook wel eens afstaan aan zijn 5-jarige zoontje, die ook helemaal weg is van de zwarte hengst. “Hij heeft een pony, maar wil altijd op de ‘grote paarden’ rijden. De meeste paarden hier zijn niet vertrouwd genoeg om er een kind op te zetten, alleen Elias wel. Die voelt gelijk dat hij een kind op zijn rug heeft en dan gaat de economische stand aan. Hij gaat op standje ‘zuinig en braaf’, en doet lief zijn ding. Dat is heel grappig om te zien. Je hoort wel eens dat de topsport-paarden iets extra’s nodig hebben in het karakter, vaak zijn ze scherp of heet. Ik heb het ook heel graag, maar zo’n rustige goedzak als Elias is ook wel eens lekker. Het is echt een familiepaard, iedereen heeft plezier van hem”.

Wissels om de pas

Spahn vertrekt niet naar Qatar met overwinningen als doel, hij wil vooral voor zichzelf zo goed mogelijk zien te rijden. “Ik ben niet bezig met hoeveel kans ik maak.  Zelf heb ik een paar voornemens opgesteld, omdat ik wil kijken of er verbetering zit in de onderdelen waarop we aan het trainen zijn. Zo heb ik regelmatig fouten in de wissels om de pas. Thuis kunnen we dat goed voor elkaar hebben, maar in de ring moet het er ook gewoon zijn. In onze eigen omgeving kunnen we er heel hard op trainen, maar op wedstrijd voelt de spanning toch altijd anders aan”.

Hij vervolgt: “We zijn heel specifiek met basisdingen bezig geweest om nog meer controle te krijgen, dat als er een bepaalde spanning komt, ik die veel beter kan begeleiden. Het laatste jaar heb ik de wissels helemaal ontleed, om stap voor stap zoveel mogelijk controle te vinden. Uiteindelijk breng ik de onderdelen weer bij elkaar. Dan ben ik thuis aan het trainen en dan denk ik: ‘Ja, ze gaan!’. En op het moment dat we naar de hengstenkeuring gingen dacht ik: ‘Ja, ze zijn weer even weg’”, grapt de dressuurruiter. “Maar over het algemeen beheerst Elias alle oefeningen en doorloopt hij ze met gemak. Thuis doet hij de wissels ook makkelijk, en ik weet dat er een dag komt dat alle er is en dat alles vanzelf gaat. Maar we blijven finetunen en we blijven zoeken. Alles wat hij kent, dat doet hij. Er zit niks in Elias dat het niet wil doen, hij gaat er vol voor. Ik moet er alleen op letten dat de spanning onder controle blijft”, sluit Spahn gedreven af.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

0 386
Veulen © DigiShots

Het jaar is nog maar net begonnen, maar het eerste Friese veulen van 2021 is een feit. Om 3 minuten over 12 op 1 januari 2021 werd bij Snyder Performance Horses in St. Paris, Ohio, Verenigde Staten een hengstveulentje geboren. “Hij is perfect”, vertelt eigenaresse Madeline Snyder. “Dit is de mooiste verrassing op nieuwjaarsdag ooit”.

Vierde veulen

De vader van het hengstveulen is de kampioen van de Hengstenkeuring 2020: Matthys 504. Zijn moeder de volle zus van Grand Prix hengst en Paard van het Jaar Elias 494: Heddeke van de Demro Stables Ster Sport AA. De tienjarige Heddeke is dus een dochter van de pas geleden gestorven Jorn 430 uit Maaike Brechtsje D. Kroon Sport Prestatie AA (Maiko 373). Heddeke arriveerde een krappe twee maand geleden in de Verenigde Staten en zette met dit hengstveulen haar vierde veulen op de wereld.

Bron: Phryso

Foto: DigiShots

0 64
fries paard

Vandaag leverde de ABFP eindtest voor Bo van ‘t Lansink (Hessel 480 x Maiko 373) 83 punten op. Hiermee is de merrie van Carla Nijdam en Rinus Loman uit Zwiggelte definitief Kroon.

Vreugde en verdriet

Vreugde en verdriet liggen voor de fokkers/eigenaren van Bo dichtbij elkaar. Afgelopen week overleed hun Pleun van ‘t Lansink Model AA (Norbert 444), de oud CK-kampioene die afgelopen juli nog met verve het Modelpredicaat binnenhaalde.

Bo liet onder Ludo van der Weide een prima presentatie zien. ‘Veel schwung en lossigheid in het lijf’, zo luidde de toelichting van de verrichtingsjury. Met een 8 voor draf, houding & balans en impuls verdiende ze een AAA score. Bo is een dochter van Lobke van ‘t Lansink Ster Sport Preferent AAA (Maiko 373) en dat betekent dat Bo een halfzuster is van de dertienjarige Wyp van ‘t Lansink Model Sport Preferent Prestatie AAA (Beart 411), die genomineerd is voor de titel Paard van het Jaar 2020.

De ABFP eindtest 7 kende naast Bo nog vier deelnemende paarden. Klik hier voor de complete uitslag van de ABFP-test.

Bron: Phryso

Foto:

fries

Bij een onderzoek naar WFFS onder 4081 paarden van 38 verschillende rassen bleek geen van de 197 geteste Friese paarden drager te zijn van deze erfelijke afwijking. Ook bij de 72 kruisling Friese paarden werd het gen niet gevonden.

Gen bij 4,9%

Het onderzoek is een samenwerking tussen de Universiteiten uit Oostenrijk, Polen, Duitsland en de Verenigde Staten, de onderzoekers publiceerden hun bevindingen in het tijdschrift Genes. Ze vonden bij 4,9% van alle onderzochte paarden het PLOD1-gen, wat bij dubbeldragerschap leidt tot WFFS. Veulens met het Warmblood Fragile Foal Syndrome (WFFS) overlijden rondom de geboorte, ze hebben een hele dunne huid die makkelijk scheurt. Het gen is enkelvoudig recessief, wat in overerving vergelijkbaar met bijvoorbeeld het dwerggen. Dragers hebben geen last van de aandoening, maar paringen van twee dragers geeft een kans van 25% dat het veulen WFFS. Er is een genetische test om het dragerschap te bepalen.

Vooral bij Hannoveranen en Deense warmbloedpaarden

Bij KWPN-ers kwam het gen bij 7,6% van de paarden voor, bij BWP lag het op 11% en bij de Deense warmbloedpaarden en Hannoveranen zelfs op 17%. Het gen komt met name voor bij warmbloedpaarden. Waarschijnlijk is het afkomstig van een volbloed, maar de exacte bron hebben de onderzoekers nog niet kunnen vinden.

Bron: Phryso

Foto: Shutterstock

0 6124
Marthe Mouthaan

Marthe Mouthaan was pas twaalf jaar toen ze, samen met haar moeder, de Friese hengst Bauke R (v. Jerke) kocht. ‘Afwisseling’ is het sleutelwoord in de trainingen van de amazone en haar paard en vooral neckroperijden gaat ze erg goed af. Volgens Mouthaan is Bauke tijdens het rijden braver zonder, dan mét hoofdstel. Ze wil dan ook ruiters over de hele wereld inspireren om deze manier van rijden een kans te geven.

“Het is een lieve hengst, altijd al geweest”, steekt ze vrolijk van wal. “Al wilde hij helemaal in het begin nog wel eens over me heen lopen en was persoonlijke ruimte soms ver te zoeken. We hebben dan ook echt wel hulp gehad bij het opstarten, anders was het met een twaalfjarige waarschijnlijk niet goed gekomen. Gelukkig raakten we vrij snel aan elkaar gewend en konden we een goede connectie opbouwen”.

Afwisseling

In de eerste instantie was het wel de bedoeling dat de combinatie zou gaan starten, maar dat idee verwaterde al snel. Momenteel vindt Mouthaan de afwisseling in de training het allerbelangrijkst. “Ik geloof er heel erg in dat een paard er niet van houdt om elke dag hetzelfde te doen, dat doen wij mensen ook niet. Als wij elke dag om dezelfde tijd opstaan en een rondje lopen op precies dezelfde manier dan denk ik dat we er snel klaar mee zijn. Ik geloof dat dat bij paarden ook zo is, daarom rijden Bauke en ik vaak op alternatieve manieren. We springen veel, rijden zonder zadel, rijden bitloos en op neckrope”.

Vooral rijden met neckrope vindt de combinatie leuk om te doen. “Een paar jaar geleden zag ik filmpjes voorbijkomen van mensen die reden met neckrope, wat ik echt super cool vond. Toendertijd dacht ik dat dat mij nooit zou lukken met Bauke, hij schrok nog van zijn eigen schaduw, sprong nogal eens de lucht in en wilde soms niet eens de bakhoeken door. Op zulke momenten pakte hij altijd het bit vast, naar mijn idee was het dan totaal niet logisch om zonder hoofdstel te gaan rijden”.

Lichaamstaal

Op een dag voelde het voor de amazone toch goed genoeg om het eens te proberen. “Ik kocht ergens een neckrope van een bedrijfje, al was dat niet helemaal precies wat ik zocht, dus toen ben ik mijn eigen neckropes gaan maken en verkopen. Vooral met het idee om andere ruiters te inspireren om ook op een alternatieve manier met hun paard te rijden”. Sindsdien is de amazone zich meer gaan verdiepen in het rijden op neckrope en begon ze steeds vaker met het oefenen ervan. “Op een gegeven moment ging het zo lekker dat ik merkte dat hij veel meer op mij lette tijdens het rijden. Daarvoor had hij altijd een bit in zijn mond en dan richtte hij daarop, maar eigenlijk wilde ik dat hij lette op mijn lichaamstaal en -hulpen”.

Mouthaan vervolgt: “Natuurlijk leer je als je begint met rijden dat lichaamstaal heel belangrijk is, maar naar mijn idee vergeten veel mensen dat in de loop van de jaren. We zijn heel geneigd om meteen de teugels te pakken als het paard opzij springt of iets te hard gaat, terwijl onze zit eigenlijk veel krachter is dan we denken”.

Feilloos aanvoelen

De amazone denkt dat het neckroperijden ook heeft bijgedragen aan een betere band tussen haar en Bauke. “Ik weet dat de beslissing om neckrope te gaan rijden ervoor heeft gezorgd dat we elkaar beter begrijpen. Om dit goed uit te kunnen voeren moet je je paard feilloos aan kunnen voelen. Bauke is een heel introvair paard dat soms kan exploderen, omdat ik zo erg aan het voelen ben heb ik gelijk door wanneer hij spanning opbouwt. Op zo’n moment kan ik daar op reageren en hem sneller terugnemen, omdat ik me ook echt op hem kan focussen. En omdat hij weer op mij aan het letten is, schrikt hij op neckrope minder vaak dan dat hij met hoofdstel schrikt. Hij loopt met neckrope echt beter dan met hoofdstel”.

De amazone zou iedereen aanraden om zich een keer te oriënteren in neckroperijden. “Naast dat het gewoon super leuk is wordt je lichaamstaal er ook echt beter van. De connectie en samenwerking, waar het uiteindelijk om draait, heeft er alleen maar profijt van. Voor mij is een gebalanceerd training het allerbelangrijkst, daarnaast zou ik het super vinden om ook met neckrope op buitenrit te gaan. Op dit moment is dat voor hem nog te veel stress omdat hij dan nog te veel let op de omgeving, maar dat is wel nog echt een doel van ons”.

Wedstrijd

Omdat het rijden op neckrope steeds populairder wordt gaat Mouthaan, in samenwerking met WeAllRide, een wereldwijde, online-competitie starten. “Iedereen van over de hele wereld is welkom om zijn of haar hoofdstel-loze proef te laten beoordelen. Dat doen we met het idee om ruiters te inspireren om het hoofdstel een keer in de kast te laten liggen en het eens op een andere manier te proberen. Uiteindelijk kan elk paard gereden worden op neckrope, daar geloof ik heilig in. Het is precies hetzelfde als het ‘normale’ rijden, het enige wat mist is een hoofdstel. In januari gaat de wedstrijd van start en daar heb ik ontzettend veel zin in”, sluit ze enthousiast af.

Marthe Mouthaan en Bauke zijn te volgen via hun Instagram.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Privébezit

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer