Tags Posts tagged with "fokkerij"

fokkerij

Axel Verlooy
Van links naar rechts Frank Kemperman, Wim van der Leegte, Axel Verlooy, Tim Lips. Indoor Brabant © DigiShots

Als de keuze tussen jonge of bewezen hengsten gaat, zien we daarin duidelijke trends en verschillen tussen  dressuur en springen. In Hoefslag 15 (Fokkerij) vroegen we negen kenners naar hun mening over dit steeds weer lastige dilemma.

Topprestaties het allerbelangrijkst

Axel Verlooy is heel duidelijk: “Ik gebruik enkel bewezen hengsten in mijn fokkerij. Ik denk ook dat dat één van de dingen is die de Belgische fokkerij groot hebben gemaakt. Bij een jonge hengst is het altijd maar afwachten wat voor nakomelingen hij zal geven. Alleen een goed pedigree is voor mij onvoldoende om er mee te gaan dekken. Topprestaties vind ik het allerbelangrijkst, maar een bewezen hengst is voor mij niet alleen een hengst die het hoogste niveau heeft bereikt in de sport, hij moet ook al goede nakomelingen hebben gegeven.”

Verlooy is ‘een beetje in de hengstenhouderij gerold’. “Ik koop mijn paarden altijd als sportpaarden, toevallig waren de laatste jaren daar een paar hengsten bij. Zo komt het dat we deze ook ter dekking aanbieden. Ik ben niet actief bezig mijn jonge hengsten aan het dekken te krijgen en gebruik ze zelf ook niet, ik wil eerst meer zekerheid.”

De beste blijven over

De Belg erkent dat de jongere generaties de betere generaties zijn. “Kijk maar naar de tijd toen ik nog reed, als je dan een 1.30m-paard fokte had je een goede. Nu is een 1.40m-paard maar een normale. Hier in België worden ieder jaar 50 jonge hengsten goedgekeurd. Het eerste jaar in de hengstencompetitie zie je ze nog alle 50, na drie jaar zijn dat er nog maar 15. Alleen de besten blijven over en dat zijn ook de hengsten die nog wat dekken. Ik heb hier Nixon van ‘t Meulenhof, een zoon van Denzel uit de moeder van Emerald. Die is de laatste twee jaren al de meest dekkende hengst van het BWP. Hij wordt nu acht en de komende jaren gaan we ons helemaal richten op de sport. Harrie gaat hem rijden en hopelijk gaat hij het 1.60 halen. Op dat moment weet je ook iets over zijn oudste nakomelingen en heb je heel veel informatie over zo’n hengst. Wat mij betreft is dat de ideale loopbaan. Zo’n hengst hoef ik niet te promoten, die selecteert zichzelf vanzelf uit.”

Axel Verlooy was zelf springruiter tot op het allerhoogste niveau. Vanuit zijn locatie in Grobbendonk runt hij samen met zijn zoon Jos en vrouw Nena Eurohorse dat zich volledig richt op de handel van kwaliteitsvolle springpaarden. Daarnaast fokt hij zo’n 15 veulens per jaar en heeft hij enkele hengsten ter dekking waaronder de door Harrie Smolders gereden Emerald en Don VHP Z.

De mening van acht andere fokkers, waaronder Sjaak van de Lei, Joop van Uytert en Harm Hoekstra, lees je in Hoefslag 15, te bestellen via paardenmagazines.nl

Foto: Digishots

Marian Dorresteijn © DigiShots

De verkoop van het boek ‘Dressuur voor iedereen’ is zo hard gegaan, dat de eerste druk in no time verkocht was. Daarom heeft Dressuurstal van Baalen het in allerijl laten herdrukken, en de tweede druk is inmiddels een feit!

Wil je nog een boek kopen, voor jezelf of als (kerst)cadeautje voor iemand anders? Dan kan je hem nu weer bestellen!

Meet & greet

Natuurlijk hebben we er zo vlak voor de kerst weer een super leuke actie aan gekoppeld. Onder de bestellers van het boek, die tussen nu en 21 december het boek kopen, wordt een ‘meet & greet’ met niemand minder dan Marian Dorresteijn en Coby van Baalen weggegeven.

Uiteraard krijgt de winnaar een rondleiding door Dressuurstal Van Baalen én Van Baalen Farms. Ook is er de mogelijkheid dat jij je paard meeneemt, en dat Coby & Marian jouw paard beoordelen!

Vanuit het oogpunt van Coby en Marian

Als je zelf geen paard hebt, dan worden er gewoon twee paarden van Dressuurstal Van Baalen, vanuit het oogpunt van Coby en vanuit het oogpunt van Marian bekeken. Dus heb je het boek nog niet, of weet je iemand waaraan je het cadeau zou willen geven, pak dan nu je kans!

Bestel dressuur voor iedereen hier.

Blijf trouwens de social media van Dressuurstal Van Baalen volgen, want binnenkort wordt bekendgemaakt wie de winnaar is van de vorige actie: de ‘meet & greet’ met Daphne en Marlies.

veulen merrie weide

Wie meerdere veulentjes per jaar fokt, heeft waarschijnlijk een vastomlijnd plan voor waar deze veulentjes na het afspenen hun eerste levensjaren doorbrengen. Voor wie incidenteel een veulentje fokt (of twee) kan dit nog best een lastige beslissing zijn.

Heb je zelf een gevarieerde kudde waar de jonge paarden op kunnen groeien, of breng je je veulentje na het afspenen naar een opfokbedrijf? Daarmee geef je weliswaar de dagelijkse zorg uit handen, maar de kans bestaat ook dat je je fokproduct voor enige tijd min of meer uit het zicht verliest.

Best een lastig vraagstuk voor sommigen, maar niet iedereen heeft nu eenmaal de voorzieningen om meerdere jonge paarden aan huis te houden.

Wegbrengen of zelf opfokken?

Bekijk stemmen

Laden ... Laden ...

0 289
Livestreams
KWPN Hengstenkeuring 2017 © DigiShots

Eén van de aspecten waar binnen de fokkerij waarde aan gehecht wordt is de gezondheid van het paard. Een goed sportpaard is over het algemeen gezond van binnen en van buiten en, met het oog op duurzaamheid, ook verantwoord inzetbaar voor de fokkerij.

Vanuit het KWPN is daarom extra informatie vrij gegeven op basis van het genetisch materiaal van een paard. Binnen de algemene informatie van het paard in de KWPN Database is hiervoor het verwantschapspercentage toegevoegd. Op dit moment is deze informatie alleen beschikbaar voor dressuur-, tuigpaard -en Gelderse paarden.

Maken van een hengstenkeuze

Het verwantschapspercentage geeft de mate van verwantschap van een paard met de fokrichting weer. Kijkend naar de toekomstige familie van het paard, hoeveel genetische gelijkenissen zijn daar te ontdekken. Deze mate vormt het verwantschapspercentage.

Het KWPN wil dit percentage graag zo laag mogelijk houden, des te hoger dit percentage is des te meer genetische verwanten er zijn. Door het percentage duidelijker aan te tonen kan het fokkers helpen met het maken van de hengstenkeuze.

Nieuwe percentages

Het percentage wordt jaarlijks berekend en kan veranderen als de betreffende hengst meer nakomelingen krijgt. De nieuwe percentages komen aan het eind van het jaar naar buiten. Voortaan is het verwantschapspercentage in de KWPN Database tussen de algemene informatie van een paard te vinden. In het begin van aankomend jaar komt deze informatie ook beschikbaar voor de spring -en rijpaarden.

Klik hier voor een verdere toelichting.

Bron: KWPN

Foto: DigiShots

Al op zijn tiende kocht Ralph van den Crommenackker (op de foto links) zijn eerste Shetlander, die zijn Quarter horse mocht vergezellen. Maar na een aantal jaar wilde Ralph met zijn Shetlander wel een veulentje fokken. Zo kwam het dat hij al jong in de Shetlander-fokkerij rolde en zich nu succesvol toelegt op het fokken van kwaliteitsvolle KWPN-dressuurpaarden.

“Mijn ouders hadden niks met paarden, maar mijn vader had wel een weiland. De Shetlander heb ik laten dekken bij een hengstenhouderij waar ik nog jaren in de vakanties en weekenden werkzaam was. Nog steeds kom ik er wekelijks. Uiteindelijk had ik mooie Shetlanders met papier.”

Via Friezen naar KWPN-ers

“Totdat mijn partner, Geert (op de foto rechts) een Fries reed en we die ook wilde laten dekken. Zo heb ik ook nog even een uitstapje gemaakt naar de Friezen-fokkerij. Ik werkte, en nu nog steeds als bedrijfsleider, bij tuinmeubelland en op een dag kwam de familie Bijleveld als klant in de winkel. We raakten aan de praat en uiteindelijk heb ik bij hen een tweejarige en een veulen gekocht. Beiden KWPN-dressuurpaarden. Het veulen van destijds, Iviola (v. Everdale red.) heeft nu een Vivaldi-veulen aan de voet en had daarvoor twee keer een Franklin-veulen op de wereld gezet. Nu is ze drachtig van Las Vegas. Eén van de Franklin-veulens schopte het zelfs tot de tweede bezichtiging. We zitten te wachten op een merrieveulen, tot nu toe waren het alleen maar hengstjes, om mee verder te kunnen fokken.”

Oma Krack C

“Ook hebben we nog de merrie Kamaris (v. Chippendale), die een volle zus is van de hengst Imagine. Zij heeft twee veulens gehad. En we hebben nog een oudere merrie, Santa Cara (v. Cocktail red.). Het is een NMK-merrie en gefokt door stoeterij ’t Centrum. Santa is de oma van welbekende Krack C. Van haar hebben we wel een tweejarige merrie lopen van For Forerro. Ze heeft nu een Just Wimphof-veulen en via ICSI gaan we het voor volgend jaar proberen met Sezuan.”

Karakter

“De uitdaging in de fokkerij is om een paard echt te kunnen verbeteren. Waar ik op let is dat de lijnen in het paard moeten kloppen volgens de richtlijnen van het KWPN. Ze moeten natuurlijk drie goede gangen hebben, maar het karakter vind ik ook heel erg belangrijk. Het moet een karakter zijn waar je wat mee kunt, bewerkbaar.”

Kritisch

“De merries met veulens staan bij mij aan huis. Ik word blij van mooie aansprekende veulens, zeker als ze rond mijn huis lopen. Toch ben ik niet snel tevreden, want ik ben erg kritisch. Ook op mijn eigen fokproducten dus. Als je vooruitgang wil moet je zelf ook wel kritisch zijn. Anders kom je niet verder. Je moet kunnen en willen selecteren en niet doorgaan met materiaal dat eigenlijk niet goed genoeg is. Je moet naar kwaliteit streven vind ik.”

Sport en fokkerij

“We gaan nu voor het eerst ICSI toepassen binnen onze fokkerij. Ik vind dat best spannend. Ik denk dat embryotransplantatie minder ingrijpend is voor de merrie dan ICSI. Het is ook mooi dat door embryotransplantatie sport en fokkerij gecombineerd kunnen worden. Overigens is het voor de meeste fokkers en ook voor mij niet haalbaar om je merrie goed op te laten door een professionele ruiter. Dit is erg kostbaar en levert in verhouding dan te weinig op. Daarbij als ze niet in de sport lopen, wil dat niet zeggen dat ze geen goede sportpaarden voort kunnen brengen. Ik moet het dus hebben van de keuringen. Wel fok ik over het algemeen met bewezen hengsten. Een uitzondering en gok daar gelaten.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Privébezit

Moeder Muzanna met Manari Nur aan de voet.

Al sinds Jorieke Savelkouls als klein meisje voor het eerst een Akhal Teke zag in een Russisch Circus wist ze het zeker: op een dag zou ze er één hebben. Ze vertelt over het bijzondere ras en haar twee merries, met wie ze het nodige meemaakte.

Bijzonder paard

“Als heel klein meisje ging ik met mijn moeder naar een Russisch staatscircus”, begint ze te vertellen. “Daar kwam een heel mooi paard de piste in gelopen. Mijn moeder moest en zou weten wat voor ras het was, omdat het zo’n bijzonder paard was. We hadden nog nooit zoiets gezien. Mijn moeder trok haar stoute schoenen aan en zorgde dat ze achter de schermen terechtkwam. Met handen en voeten werd haar duidelijk gemaakt dat het om een Akhal Teke ging. Vanaf dat moment was ik verkocht.”

Grote stoeterij

“Ik hield me aan de belofte dat ik ooit een Akhal Teke zou kopen, al heeft het wel heel wat jaren geduurd”, lacht ze. “Tijdens mijn studie kocht ik mijn eerste paard, Muzanna. Ik hield al wel wat Russische websites in de gaten, daar fokken ze het meest met dit ras. Er was een grote stoeterij die ik al langer in de gaten hield en die werd opgedoekt. Normaal gesproken was het een beetje paardjes kijken, maar nu gingen de paarden voor dusdanig weinig weg dat het nog best realistisch was voor mij. Ik schrok wel echt toen Muzanna aankwam. Ze was een jaarling, maar als men me had gezegd dat ze een veulen was had ik het ook geloofd.”

Achterstand

Omdat de eigenaar van de stoeterij helemaal klaar was met het fokken en houden van paarden, besloot hij ook niet meer te voeren. Savelkouls vertelt dat de personeelsleden het voer voor de paarden uit eigen zak betaalden tot ze naar hun nieuwe eigenaren gingen. “Ze kende niet eens hooi toen ze hier kwam, ze begon steevast op het stro te knabbelen”, licht ze toe. “Ze had echt wel praatjes, hoor. In plaats van dat de hele kudde achter haar aan ging toen ze nieuw was, ging zij achter de kudde aan. Maar ze had wel duidelijk een achterstand. Die is nooit helemaal bijgetrokken, ze is 1.50m terwijl ze eigenlijk 1.60m zou moeten zijn.”

Enorme band

“Toen ze drie was, was ze nog zo puppy dat ik haar wat meer tijd heb gegeven”, gaat Savelkouls verder. “Ik heb haar met vier jaar zadelmak gemaakt en met vijf ben ik haar gaan doorrijden. Ik had grootse plannen met haar, Muzanna is echt haar gewicht in goud waard. Ik heb een enorme band met haar, bijna telepathisch te noemen. Ze is op de grond ontzettend lief maar er zit ook best wel veel vuur in. Ze is een heel erg fijn paard om mee te werken. Ik wilde graag met haar de endurance in. Haar vader heeft Prix St. Georges gelopen en aan haar moeders kant zitten allemaal eventers. Ik dacht ik kijk wat ze aanbiedt in de sport en ik zie wel hoe ver we komen. Met haar wilde ik het ras in Nederland en Europa meer op de kaart zetten.”

Ernstig ongeluk

Een vervelend ongeluk gooide roet in het eten. “Muzanna heeft een ernstig ongeluk gehad, waarschijnlijk op stal. Niemand heeft het zien gebeuren dus ik weet nog steeds niet precies wat er gebeurd is. Het vermoeden is dat ze vast heeft gelegen in haar box. Daardoor liep ze een hals- en schoudertrauma op. Twee dierenartsen raadden aan haar in te slapen, een derde dierenarts wilde het proberen. Een week na de eerste behandeling kwam hij terug. Hij schrok ervan hoeveel ze verbeterd was. Bij de tweede behandeling gaf hij eerlijk toe dat hij eigenlijk ook niet dacht dat ze het zou redden, maar hij zag net als ik een bepaalde vechtlust in haar.”

Doelen en ambities opzij

Het revalidatietraject duurde lang en ging met veel moeite. De merrie werd zonder overleg door stalgenoten op de weide gezet met de andere paarden, waardoor ze hoefbevangen raakte. Toen ze hiervan opgeknapt was gebeurde het weer. “Ik had inmiddels al mijn doelen en ambities opzij gezet. Ik heb een tijd recreatief met haar gereden en dat ging fantastisch. Ze liep zo bosritten van 40km en was niet eens moe als we thuiskwamen. Toen werd ik helaas ziek, en heb ik alle ambities definitief opzij geschoven. Ik heb het wel even moeten verwerken, maar inmiddels maakt het me niet meer uit wat ze doet. Als ze maar gezond is en bij me is. Ze is echt mijn once-in-a-lifetime paard.”

Eerste fokproduct

Toen de gezondheid van de merrie stabiel was, besloot Savelkouls een veulentje met haar te fokken. Ze had een 28-jarige hengst op het oog. “Daarvoor moesten we wel helemaal naar Oost-Duitsland rijden. Er zijn wel stoeterijen dichter in de buurt, maar de hengsten die daar toen stonden pasten niet goed bij mijn merrie en het type dat ik wilde fokken.” Hoewel er nog wat complicaties waren tijdens de dracht en de amazone bang was haar merrie èn het veulen te verliezen, kwam toch de metallic goudvalkerrie Manari Nur ter wereld. De hobbyfokker is ontzettend trots op haar eerste fokproduct: “Dat zij het eerste is dat je fokt… Dan kun je eigenlijk wel ophouden, want zoiets fok je nooit meer”, klinkt ze verliefd.

Vanaf moment één

Eigenlijk was het de bedoeling het veulen te verkopen. Want een eerste veulen houd je niet aan. “Maar Manari koos voor ons. Vanaf moment één heeft ze mijn man uitgekozen. Ze hinnikte altijd dramatisch naar hem als ze hem hoorde en kwam altijd gelijk aangalopperen als ze hem zag. Dat doet ze nu nog steeds. Het is echt heel bijzonder dat ze dat al zo vroeg aangaf. Manari is nu pas twee, maar mijn man gaat het werk straks oppakken met haar. Hij wil ook graag in de endurance starten en hij doet aan boogschieten te paard. Het zou gaaf zijn als hij dat met Manari op kan pakken. Wat ze verder aanbiedt zien we wel, mijn man staat er in ieder geval open voor om van alles te gaan proberen met haar.”

Bewijzen

Afgelopen vrijdag haalde Savelkouls Muzanna weer op bij een hengst. Vorig jaar probeerde ze weer te dekken met de vader van Menari, maar hij bleek helaas niet vruchtbaar meer. “Muzanna kwam dit keer vrij getraumatiseerd terug van de stoeterij, dus ik twijfelde of ik haar nog wel zou laten dekken. Maar ze was zo’n goede moeder voor Manari dat we het dit jaar met een andere hengst hebben geprobeerd. Dit keer wel in Nederland, dus dat was fijn in de buurt. Zij hebben hem uit Oekraïne gehaald en ik ben hem daar per toeval tegen gekomen. Hij komt uit een hele mooie bloedlijn dus ik ben heel benieuwd wat het gaat worden.”

“We wachten nu in spanning af of Muzanna weer drachtig is. Het is jammer dat ze zichzelf niet meer in de sport kan bewijzen, maar nu kan ze via haar nakomelingen laten zien wat ze in haar mars heeft”, besluit ze.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding èn schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit Jorieke Savelkouls

Informatie over dekken met Poeta de Susaeta

Hij is je ongetwijfeld opgevallen: de stoere PRE-hengst Poeta de Susaeta, de Totilas-lookalike, de zwarte George. Met zijn power en uitstraling steelt hij vele harten. Stefan en Iris Rozendaal uit Putten hebben Poeta ook gebruikt om hun bijzondere fokkerij verder op weg te helpen.

“Wij zijn in onze fokkerij met innovatieve trajecten bezig”, vertelt Stefan Rozendaal. “Waar wij ons op richten is populatie genetica. Wij denken dat Poeta in onze fokkerij goed past om zijn extreme eigenschappen te verankeren. Ik denk dat het een hengst is die het heel erg goed zal doen op het hoogste niveau en uiteindelijk fokken wij graag een heel goed dressuurpaard.”

Drie weg kruising

“We hebben al vaker een Trakhener op een warmbloed-merrie gebruikt, maar wat wij graag toepassen is een drie weg kruising. Dit is het eerste jaar dat wij dat hebben gedaan. Poeta hebben we nu gebruikt op een Takhener-merrie van Helium uit warmbloed-vader van Fürstenball. Door het gebruiken van een ander ras, zoals Poeta die een PRE is, sta je heel ver af van de warmbloed. Hoe verder je er vanaf staat hoe groter de kans is op het hetrose effect, dus dat je extreme eigenschapen, zoals gezondheid en beweging, kunt verankeren.”

Benieuwd

“In negen van de tien gevallen pakt een drie weg kruising goed uit. We zijn heel erg benieuwd naar het veulen van Poeta volgend jaar”, besluit Rozendaal enthousiast.

 

Poeta de Susaeta heeft zijn eigen Facebookpagina.

Informatie over dekken met Poeta de Susaeta

 

0 6890
Tweeling veulens famillie Vink

De fokkers Bert en Conny Vink uit IJsselstein moesten even twee keer kijken toen hun merrie Stakkie (v. Stakkato) niet één, maar twee veulens op de wereld zette. Het merrieveulen Pearl en het hengstveulen Pepper (v. La Costa ES) lopen inmiddels gezond en wel met hun moeder in de wei.

“We zitten al jaren in de paardenwereld, maar dit hebben we nog nooit meegemaakt”, lacht fokker Conny Vink trots. “Het is echt bijzonder”.

Snel dik

Op de scan van de merrie was niet te zien dat de merrie drachtig was van twee veulens. “De merrie was 4 juni uitgerekend, maar ze was al zo snel dik dat ik verwacht had dat ze eerder zou gaan veulenen. Op een gegeven moment kreeg ze ook vocht in haar benen en onder haar buik dus ze stond maar een beetje te puffen en te steunen. Uiteindelijk was ze al acht dagen over tijd toen ze ging bevallen”, legt Vink uit.

Verrast

De bevalling verliep niet meteen soepel. “Het eerste veulen was heel groot dus we hebben haar flink moeten helpen om die er uit te krijgen. Toen dat eenmaal gelukt was, was hij levenloos dus toen hebben we gauw zijn mondje schoongemaakt en wat water over zijn koppie gegoten. Toen het goed met hem ging keek ik opzij naar de merrie en toen zag ik dat er nog een kleintje achteraan kwam. We waren helemaal verrast!”

De fokkers hebben de veulens Pearl en Pepper genoemd. “Ze stonden binnen een uur en dat ging heel voorspoedig. Ondertussen zijn ze een week oud en dartelen ze naast hun moeder in de wei. We hebben nog nagedacht over extra melk, maar de merrie doet het zo goed dat dat nog niet nodig is geweest”.

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Foto’s: Tosca van der Werff

0 8522
lipizzaner spaanse rijschool

Voordat de Lipizzaner-hengsten worden opgeleid op de beroemde Spaanse rijschool in Wenen, leiden ze een ongecompliceerd leventje op de stoeterij in Piber.

Daar in het oosten van Oostenrijk komen op het Lipizzanergestüt Piber de veulens ter wereld, en brengen ze de eerste jaren van hun leven door.

De heuvels in

De jonge hengsten hebben de afgelopen winter doorgebracht op het gestüt en mochten deze week voor het eerst weer de heuvels van Stubalm weer in.

Volgens het gestüt krijgen de hengsten de komende vier maanden in de heuvels de basisregels van de kudde mee. Daarnaast zijn de heuvels ideaal om de spieren alvast te trainen voor het hogere (dressuur-) werk in de toekomst.

Zie ook: Atjan Hop: ‘Het spektakel van de Lipizzaner zit in het verfijnde’

Bron: Spanische Hofreitschule

This is the moment of the year for our wild young stallions at the stud! The life of four months up in the pastures of the Stubalm where they learn to obey the herd rules among each other. By running over the hills that get steep at some points they train their muscles cause it’s in these amazing young wild horses to speed around as fast as they can. 😉🐎🐎🐎. www.piber.com. www.srs.at #spanishridingschool #lipizzaner #young #stallions #stud #pastures #meadows #freedom #nature #summer #herd #learning #wild #horses #stubalm #austria🇦🇹

Geplaatst door Spanische Hofreitschule op Vrijdag 29 mei 2020

 

Robin met Don Ducky & Lemoni met Taj Mahal

De zusjes Lemoni (14) en Robin (12) Dicker maken deel uit van een echte paardenfamilie. Waar hun ouders zich vooral richten op het fokken van dressuurpaarden, maken de meiden zich klaar voor hun internationale debuut bij de pony’s.

“We genieten met z’n vieren enorm van het buitenleven en de paarden. In deze tijd is het een groot geluk om deze sport gewoon achter je huis door te laten gaan”, vertelt Myra Glaser, de moeder van de amazones.

Fokkerij

“Onze ouders hebben een eigen fokkerij waar voornamelijk dressuurpaarden worden gefokt”, begint Lemoni te vertellen. “Verder hebben we nog een aantal pony’s die door mij en mijn zusje Robin uitgebracht worden in de sport. We vinden wedstrijden rijden echt ontzettend leuk en gingen dan ook elk weekend wel op pad, helaas kan dat niet meer door de Corona”.

Alternatief

Omdat de wedstrijden plotseling wegvielen, besloot de moeder van Robin en Lemoni een alternatief te zoeken. “We misten de wedstrijden heel erg. Vooral de sfeer van de wedstrijden en het rijden met vriendinnen is altijd heel leuk”, vertelt Robin. Lemoni voegt daar aan toe: “Als je niet voor een wedstrijd traint dan train je toch vaak wat minder serieus. Als je een proef rijdt, dan loop je vaak tegen problemen aan waar je aan kan werken. Zonder de wedstrijden vervaagt zoiets een beetje. Je bent wat minder scherp. Daarom zijn we op het idee gekomen om ons op te geven voor de Hoefslag@Home competitie”.

Ze vervolgt: “Het leukste aan deze wedstrijd is dat je iedere twee weken een protocol krijgt met trainingstips. De eerste keer dat we meededen haalden we beide 69,30%. Toen we ons protocol hadden gelezen gingen we gelijk aan de slag en is het ons gelukt om boven de 70% te rijden! De competitie motiveert ons echt heel erg, we willen nu door blijven trainen om verder te komen”.

Komende tijd

De dames hebben al nieuwe trainingsdoelen voor de komende tijd. “Met Lindenburgs Helena, het paard van mijn vader, doe ik mee in de klasse Licht”, vertelt Robin. “De komende wedstrijden is mijn doel om haar zo goed mogelijk bij elkaar te rijden. Met mijn pony Don Ducky wil ik graag het voorwaarts rijden oefenen”. Haar grote zus doet met twee pony’s mee in de klasse Midden zwaar: “Met Lindenburgs Taj Mahal ga ik vooral oefenen op de lengtebuiging en de travers. Bij Lindenburgs Isadora wil ik graag dat haar neusje er iets meer uitkomt”.

Concurrentie

Tijdens de wedstrijd nemen de jonge amazones het op tegen volwassen mensen. “Ik vind het helemaal niet spannend om te rijden tegen volwassenen, ik vind het wel leuk”, legt Lemoni uit. “In de klasse Middenzwaar sta ik nu tweede, vlak achter een professionele amazone. Zij kan echt super goed rijden en wint dan ook bijna elke wedstrijd. Dat motiveert mij om er nog een schepje bovenop te doen. Mijn scores worden steeds hoger, en dat betekent dat zij ook steeds harder moet werken om weer boven mijn punten uit te komen. Het is wel echt een uitdaging om te rijden tegen iemand die twee keer je leeftijd is, maar het motiveert super”.

Voetsporen

De meiden hebben al grote doelen voor de toekomst. “Isadora en Taj Mahal zijn beide nog maar zes jaar oud, met hen is mijn doel om internationaal te starten”, vertelt Lemoni. Ook Robin wil graag hogerop komen in de sport. “Mijn focus ligt momenteel op het rijden met Don Ducky en ik wil proberen om Children te starten met Helena”.

Of de dames in de voetsporen van hun ouders gaan treden weten ze nog niet. “Het lijkt ons heel leuk om later in de paarden te gaan werken of op een hoog niveau te rijden. Maar we weten nog niet of we dat willen gaan doen. We zien het later allemaal wel,” sluiten ze af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer