Tags Posts tagged with "eventing."

eventing.

© Esveo fotografie

Toen Pleun Driessen twee jaar terug haar paard kocht, had ze nooit verwacht dat ze zo snel het Z eventing zouden bereiken. “Eigenlijk zouden we volgend weekend ons internationale debuut maken, dit is altijd al mijn doel geweest”, legt de amazone trots uit.

Cadillac

“Ik heb een KWPN ruin genaamd Cadillac”, vertelt Driessen. “Augustus 2018 stuitten we per toeval op een advertentie. Ik was op zoek naar een paard om eventing mee te starten, en omdat Cadillac heel veel ervaring had, zijn we gaan kijken. Het klikte zo goed dat we gelijk verkocht waren en binnen een week stond hij bij ons op stal.”

Variatie

Vanaf toen is de combinatie gaan trainen voor de eventing wedstrijden. “Als je voor zoiets traint moet je zorgen voor veel variatie”, legt ze uit. “Bij dressuur wordt er veel controle en beheersing verwacht. Bij het springen moet hij ook gecontroleerd en beheerst het parcours door kunnen. Bij de cross is het een stukje handigheid en moet je er juist voor zorgen dat hij niks eng vindt. Ik heb elke week dressuur- en springles en ga één keer in de twee weken ergens anders heen om het crossen te oefenen. Tussendoor train ik net hoe het uitkomt. Vaak gaan we even een rondje naar buiten, om zijn conditie op peil te houden. Het is heel afwisselend, je moet een goede balans zien te krijgen”.

Foto: Privébezit

Wedstrijden

In 2018 is de combinatie drie keer L gestart. “Toen we in 2019 weer begonnen heb ik tot juni L gestart, dat ging echt heel goed. Eigenlijk was het de bedoeling om nog even in het L te blijven, maar het ging zo goed en we wonnen zo vaak , dat het begon te kriebelen om te promoveren. Toen we eenmaal in het M reden,  ging dat ook zo goed dat we binnen no-time twintig winstpunten hadden. Toen ik ook nog vierde op het Nederlands Kampioenschap werd, én zes wedstrijden gewonnen had, besloot ik dat we het Z ook aan zouden kunnen”, legt Driessen uit.

“Er stond op de planning om volgende week ons internationale debuut te maken, dat is altijd al mijn doel geweest. Helaas is dat ook afgelast, dus we moeten even wachten tot we weer kunnen starten. Dit was wel echt een droom van mij, en dat die nu uit gaat komen is echt heel mooi.”

Doel nodig

Ook Driessen doet mee aan de Hoefslag@Home-competitie. “Ik vind het heel leuk en het is goed voor mezelf. Als je eventing rijdt, houd je vaak meer van het stoerdere werk zeg maar, dan valt het dressuur een beetje weg. Ik heb echt een doel nodig om naartoe te trainen, anders heb ik geen motivatie. Dit was wel een mooi alternatief, zo heb ik iets om gewoon op te blijven oefenen”, stelt ze vast.

“Ik was het helemaal eens met het commentaar wat er op mijn protocol stond. Je weet natuurlijk wel een beetje waar je staat. Ik weet van mezelf al dat ik mijn paard wat meer bij elkaar, en wat meer van achter naar voor moet rijden. Dat schreef de jury nu ook. Ik vond het kloppen. Op alles wat goed ging had ik een zeven, op de dingen die minder gingen had ik een vijf.”

Laagdrempelig

Driessen is blij met het concept van online-wedstrijden. “Normaal zijn wedstrijden wel echt een uitje voor mij, maar als tussenoptie is dit echt heel fijn. Ook omdat het iets laagdrempeliger is dan normaal. Het is heel makkelijk, je filmt je proef, stuurt hem op en je krijgt tips. Ik ben zelfs een klasse hoger gestart. Puur om te kijken waar ik sta in de training. Ik ga zeker nog een proef insturen, het is leuk om te zien wat we aankunnen.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Esveo fotografie

Anica van Huis-Kortekaas en Godolphin K tijdens een militaire springtraining in Bunschoten. Foto: Paul de Vries

Eventing-amazone Anica van Huis-Kortekaas heeft haar zelf gefokte Godolphin K wel heel veelzijdig opgeleid. Zo komt ze uit in het Z1 dressuur, M springen, M eventing en rijdt ze daarnaast ook nog TREC-wedstrijden. “Dat vind ik ook het allerleukst aan hem, dat ik hem zo breed in kan zetten”, vertelt ze.

Verbeteren

“Dressuur, springen en eventing vallen eigenlijk al heel mijn leven samen”, steekt de amazone van wal. “Ik rijd met name eventing, de andere twee onderdelen zijn voor mij meer om de trainingen te verbeteren. Naast dat ik rijd, geef ik ook les. Daardoor kwam ik een keer in contact met iemand die graag TREC rijdt. Zij stelde voor dat ik een keer mee moest doen. Ik heb maar één paard, dus Godolphin moest er maar aan geloven. We hebben met een groep meegedaan en dat ging eigenlijk heel goed. Nu winnen we daar ook wel eens wedstrijden mee.”

Echt super

Dat haar springgefokte ruin het zo goed doet in de dressuur, was een leuke verrassing. “We hebben daar eigenlijk maar een week voor getraind. Hij had nog niet alle winstpunten behaald in het M2, maar vanwege eerdere prestaties mocht ik een klasse overslaan. Na die week trainen reden we gelijk naar twee winstpunten, dat was echt super”, vertelt de amazone. “Nu zijn we aan het oefenen met de vliegende wissels, daar hebben we nu mooi tijd voor. Het ultieme doel is om Z2 te starten. Hij zou misschien wel meer kunnen, maar niet met mij. Ik heb namelijk ook mijn gezin en mijn werk, en als je hogerop wil komen moet je veel serieuzer trainen. Ik rijd nu meer buitenritjes dan dat we serieus trainen. Ik vind het niet eerlijk als ik hem dan hoger in zou zetten”, stelt ze.

Van Huis-Kortekaas en Godolphin tijdens de oefening van de Cavalerie Ere-Escorte. Foto: Dennis Boom.

Enthousiast

Over haar paard vertelt Van Huis-Kortekaas: “Hij wil heel graag voor je werken. Ik vind het zo bijzonder dat hij in alle verschillende aspecten even enthousiast is. In de cross is hij bijvoorbeeld ook super stoer. Dat vind ik ook het allerleukst aan hem, dat ik hem zo breed in kan zetten. Maar als je even een keer wil scoren, dan kan dat ook gewoon met hem. Daarnaast neem ik Godolphin veel mee naar buiten en neem ik hem bijvoorbeeld ook mee naar de oefendag van de Cavalerie Ere-escorte. Hij kan ook al met een sabel gereden worden. Als er dan een keer geen paard beschikbaar is, en ik moet wel met Prinsjesdag meerijden, dan kan ik hem misschien meenemen. Maar voor nu ben ik nog wel voorzichtig met hem, hoor”, lacht ze.

Veel vertrouwen

“Hij vindt het ook heerlijk om gepoetst te worden, dan geniet hij echt”, vervolgt Van Huis-Kortekaas. “Hij laat duidelijk merken dat hij het fijn vindt. Hij knuffelt graag met je, maar als je er op gaat zitten is hij alert en wil hij voor je werken. Hij geeft heel veel vertrouwen, als je op hem rijdt voelt het alsof je de hele wereld aan kan.” De ambities van de combinatie liggen niet per sé in de hogere sport. “Ik wil vooral plezier blijven maken en genieten van mijn paard. We blijven lekker uitdagende wedstrijden rijden en lekker genieten. Misschien dat mijn kinderen straks nog wel op hem willen gaan rijden”, besluit ze.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto boven: Paul de Vries

Mark Todd
Mark Todd
NZB Land Vision, het paard waarmee eventingruiter Mark Todd in 2011 won in Badminton is overleden. Het paard werd 17 jaar oud. Dat meldt Horse and Hound.

‘Ben was een echte gentleman’

Mark Todd zegt: ‘Ben was ongetwijfeld een van de meest getalenteerde paarden die ik ooit reed. Het was fantastisch om te kunnen winnen in Badminton: zijn eerste viersterrenwedstrijd als tienjarige. Hij had wat gezondheidsproblemen, dus we hebben nooit kunnen testen hoe goed hij effectief was. Hij was tijdens zijn pensioen een geweldig wandelpaard voor mijn vrouw Carolyn. Ben was geliefd door iedereen die met hem in aanraking kwam. Een echte gentleman.’

De schimmel startte als vierjarige zijn eventingcarrière onder Daniel Henson en was na drie seizoenen opgeklommen tot het intermediate level. NBZ Land Vision won heel wat wedstrijden en verzamelde daarnaast ook een heleboel ereplaatsen. Hij kreeg echter ook heel wat strafpunten tijdens de crosscountry parcours.

Sinds 2009 onder Mark Todd

De carrière van Land Vision ging pas echt goed van start toen Oliver Townend in 2008 de teugels overnam. De combinatie won een intermediate in Somerley, het CIC2* in het Poolse Strzegom en het Brits kampioenschap op intermediate level in Gatcombe. In 2009 kreeg Land Vision Mark Todd als ruiter.

Todd won met ‘Ben’ het CIC2* in Somerley, pas hun tweede wedstrijd samen, en maakte de overstap naar het driesterrenniveau. Hun resultaten wisselden nogal, maar in de herfst van 2009 werd de combinatie veertiende op het CCI3*in Blenheim. Een jaar later werden Todd en Land Vision tweede in de CCI3* in Boekelo.

Na Badminton-overwinning geplaagd door blessures

 In de lente van 2011 gingen Land Vision en Mark Todd van start in Badminton. Voor Todd zou het zijn vierde Badminton-overwinning worden, mee dan dertig jaar nadat hij er voor het eerst won. Todd was toen drie jaar terug actief, na een pauze van acht jaar.

Helaas werd Land Vision geplaagd door blessure, en hij kon nooit verderbouwen op zijn overwinning in Badminton. In 2011 kwam hij nog een keer aan de start van een wedstrijd. Hij miste het volledige seizoen in 2012 en startte tussen 2013 en 2016 slechts heel sporadisch.

Bron: Horse and Hound

Foto: Remco Veurink

Kibah Sandstone is op de mooie leeftijd van 32 jaar overleden. Het eventingpaard dat in 2000 aan de Olympische Spelen van Sydney deelnam voor Australië, had tot voor kort een geweldig pensioen, maar kreeg het de laatste weken aanzienlijk zwaarder. ‘Hij heeft het lastig gehad de afgelopen winter en leed echt aan ouderdomskwaaltjes, werd mager en had moeite met zijn evenwicht, wat wijst op neurologische problemen. Om erger te voorkomen hebben we het besluit genomen hem te laten inslapen’, laat de ruiter die hem reed, Matt Ryan, weten.

De halfbroer van ‘Sandy’, Kibah Tic Toc, was ook zo’n taaie volbloed. De dubbel goud-winnaar van 1992 (ook met Matt Ryan), werd maar liefst 37. Hij werd twee jaar geleden ingeslapen. Moeder van beide ruinen was Kibah Sandrift, een afstammeling van de legendarische renpaard Hyperion.

Kibay Sandstone maakte vooral faam in de viersterren wedstrijden van Burghley en Badminton, waarin hij als zevende en achtste eindigde in 1998 en 1999. Op de Olympische Spelen in Sydney hielp hij Australië aan teamgoud. Individueel eindigde hij op de achtste stek. ‘Dat was echt het hoogtepunt van zijn carrière’, aldus Ryan. ‘Het was voor ons natuurlijk een soort thuiswedstrijd en het was net alsof hij extra zijn best deed.’

Ryan noemt zijn paard niet de gemakkelijkste. ‘Waarschijnlijk is er geen enkel paard waar ik zo vaak naast gelegen heb. In de dressuur maakte hij zich altijd te druk. In de cross was hij in zijn element, maar je moest hem wel tactisch rijden, want zijn voorbeentechniek was niet spectaculair; hij liet nogal eens een beentje hangen. Hij wilde graag te snel zijn, maar dan trok hij zijn benen niet snel genoeg weg.’ De bijnaam van Sandstone luidde ‘vijfsterren paard’. Ryan verklaart: ‘Het leek net alsof hij na de cross nog wel een rondje rond kon galopperen.’

Toen hij achttien was, ging Sandstone met pensioen. ‘Ik wilde best nog langer met hem meerijden, maar de Australische bond selecteerde hem niet meer vanwege zijn leeftijd. Ook speelde mee dat er onenigheid ontstond tussen Australische ruiters die in het land zelf gevestigd waren en die in Groot-Brittannië. Omdat we geen kans maakten op grote kampioenschappen, ben ik met hem gestopt.’

Horseandhound/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

‘Levende legende, ‘Ze Terminator’ of gewoon ‘Super-Michi’, dat zijn enkele bijnamen van eventingruiter Michael Jung, die wel haast onverslaanbaar lijkt na zijn zege in Badminton afgelopen weekend. Met deze CCI4*-winst sleepte hij en passant ook nog eens de Rolex Grand Slam in de wacht.

1. Altijd al een talentje

Al in 1992, toen de kleine Michael nog maar tien jaar jong was, prijkte hij in paardenmagazine St-Georg. Zijn vader Joachim, zelf ook succesvol in springen, dressuur én eventing, stuurde de foto in en die werd door de Amerikaanse supertrainer George Morris uitgekozen om het blad te sieren. Morris becommentarieerde de foto als volgt: ‘De ruiter komt correct mee met de sprong. Hij heeft een opvallend goede beenligging, beter dan die van de meeste ruiters: de hakken mooi uitgedrukt, de onderbenen sluiten netjes aan, de beugels hebben de juiste lengte. Verder gaan de handen goed met de beweging mee; ze kunnen misschien nog iets meer naar voren geplaatst worden. Maar al met al laat deze foto een geweldige stijl zien, waar vele ruiters met meer ervaring een voorbeeld aan kunnen nemen.’

2. Grand Prix-dressuur én springen

Net als collega en teamlid Ingrid Klimke kan Jung er ook wat van in de dressuur. Hij leidt paarden op tot en met de Zware Tour en viel zestig keer in de prijzen in de Grand Prix. In het eerste onderdeel van een eventingwedstrijd behaalde Jung sinds 2011 177 keer een score van onder de 40 minpunten. Hij wist zelfs een keer een proef van minder dan 30 strafpunten (27,8) neer te zetten. Dat was met River of Joy (v. Rubicell) in Luhmühlen, met wie hij het CIC3* won. Ter vergelijking: tweevoudig Olympisch goud-winnaar Mark Todd liet 33 keer onder de 40 en één keer onder de 30 punten noteren. Daarnaast is de ruiter ook in het springen actief op het hoogste internationale niveau. Met de recent verkochte Sportsmann en Tamarindo LS nam hij deel aan vijfsterren springwedstrijden.

3. Een goede whiskey

Na de WEG van 2010 in Kentucky, waar óók goud behaald werd met La Biosthétique Sam, kreeg de ruiter een bijzonder geschenk: een fles Kentucky Whiskey van 28 jaar oud voor hem zelf en eentje van tien jaar oud voor Sam, die toen die leeftijd had. De gulle gever van de flessen vertelde er bij dat die tienjarige drank eigenlijk nog twee jaar moest liggen, dan zou hij op zijn best zijn. Hij trok daarbij uiteraard een vergelijking met het paard van de Duitser. En inderdaad, Sam haalde twee jaar later op de Spelen dubbel goud. Maar nu, in 2016, is de ruin nog altijd ‘op zijn best’…

4. Dubbel goud

Op 31 juli 2012 won Michael Jung teamgoud én individueel goud op de Olympische Spelen in Londen. Hij had op deze dag nóg iets te vieren: hij werd die dag dertig! En daarmee bezorgde hij zichzelf wel een heel bijzonder verjaardagskado…

5. Start-finish-overwinningen

Veertig keer eindigde de wonderruiter onder de 40 punten en… daarbij voegde hij géén strafpunten toe aan zijn dressuurscore! En om opnieuw deze gegevens naast Mark Todd leggen… hem lukte dat maar vier keer in zijn carrière, die al begon toen Jung nog in de luiers lag.

6. Op alles voorbereid

De route door het Greenwich Park op de Olympische Spelen in Londen 2012 zou lastig zijn – vooral vanwege de laaghangende takken. Om verrassingen te voorkomen, bouwde Jung een paar hindernissen thuis in het bos. Daarbij nam hij ook zelf de motorzaag ter hand.

7. Ereburger

Sinds november 2013 is Michi Jung de eerste en enige ereburger van Horb am Neckar. Hij kreeg daarbij een stuk bos cadeau, maar moest dat korte tijd later alweer teruggeven. De gemeenteraad van Karlsruhe vond het geschenk overdreven en koos voor een zilveren sieraad. De ruiter gaf overigens ook op andere manieren een staaltje van zijn lef weg: hij werd meermalen gespot in het buitenzwembad van Horb, waarbij hij zich graag van de tien meter hoge duikplank naar beneden stortte. Onder toeziend oog van jong vrouwelijk schoon…

8. Leermeester

In 2011 streek de Japanner Kenki Sato neer bij Jung op stal om de kunst van de meester af te kijken. Hij behaalde inderdaad zijn doel: deelnemen aan de Olympische Spelen in Londen, maar strandde daar in de cross. Sato is trouwens een broer van Eiken Sato, die in ons land zijn springstal runt en zeer succesvol is in de sport.

9. Niet perfect

Tijdens het CCI4 * Burghley vorig jaar kwam Michael ten val tijdens de cross en raakte gewond aan zijn scheenbeen. ‘Alleen een kras’, luidde de diagnose. Een paar uur na de val met FischerRocana was het de beurt aan Sam in het terrein. En won.
Rijden ging, lopen was lastiger. Het verkennen van de cross op het EK in Blair Castle ging per Segway, waar individueel en teamgoud behaald werd met Takinou.
Later bleek de onschuldige blessure een gebroken been te zijn, die geopereerd moest worden in Engeland.

St-Georg/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Het Olympische eventingpaard Expo du Moulin (v. Royalmé) is gisteren overleden in de wei, op 24-jarige leeftijd. Met zijn Franse ruiter Arnaud Boiteau behaalde met hem een heroïsche gouden medaille met het Franse team op de Olympische Spelen van 2004, in Athene.

Boiteau kocht de ruin als zevenjarige voor een prikkie. Hij evolueerde geweldig in de eventingsport, liep de viersterren wedstrijd van Badminton uit in 2002 en maakte deel uit van het zilveren EK-team van Frankrijk in 2003, 2005 en 2007. In 2006 eindigden ze als vierde tijdens de finale van de wereldbeker in Malmö. Daarnaast won het duo twee driesterren wedstrijden in 2004. Het Olympische teamgoud vormde de kroon op het werk voor het duo. Toen Boiteau hem in 2011 met pensioen stuurde, was Expo du Moulin negentien jaar en nog spijkerhard. Zijn ruiter hoopte dat hij nog heel lang van zijn oude dag mocht genieten. ‘Hij was kerngezond en gaf totaal niet aan dat hij zou overlijden’, aldus een verdrietige Boiteau. ‘Ik had hem nog graag wat langer gegund; hij was een echte vechter voor me, en vooral een geweldige vriend.’

Grandprix-replay/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Alice Naber-Lozeman en Coral Estate Harry Belafonte hebben vanmiddag de viersterren cross-country van de Badminton Horse Trials uitgereden. De regerend Nederlands kampioene stond na de dressuur met 50.2 strafpunten nog op de 46ste plaats. Na de cross werden hier nog eens 52.8 strafpunten bij opgeteld, waaronder 32.8 tijdstrafpunten. Dit betekent dat de combinatie momenteel met 103 strafpunten op een voorlopige 41ste plaats staat.

Olympisch duo Andrew Heffernan en Millthyme Corolla wisten de cross niet uit te rijden. Het duo stond gisteren na 45.8 strafpunten in de dressuur nog op een prima 22ste plaats. Eveneens grote teleurstelling was er voor Emily King (Engeland). De talentvolle dochter van Mary King beleefde gisteren met Brookleigh een fantastisch Badminton-debuut door zich met 36.8 strafpunten achter koploper Michael Jung te scharen. Vandaag werd de combinatie geëlimineerd tijdens de cross.

Michael Jung heer en meester

Michael Jung en La Biosthetique Sam FBW gaan na een foutloze cross nog altijd stevig aan de leiding met slechts 34.4 strafpunten. Daarmee hebben zij exact negen strafpunten voorsprong op landgenoten Andreas Ostholt en So Is Het. Dit duo liep vandaag weliswaar 5.2 tijdstrafpunten op, maar na het wegvallen van King klimt de combinatie alsnog omhoog naar de tweede plaats. Dankzij een geweldige cross schiet Gemma Tattersall (Engeland) met Arctic Soul van de zestiende naar de derde plaats (44.6 strafpunten), gevolgd door Mark Todd (Nieuw Zeeland) en Leonidas II. Jonathan Paget (Nieuw Zeeland) en Clifton Lush maken de top vijf compleet (45.2 strafpunten).

Morgen volgt het afsluitende springparcours. Mochten Michael Jung en Sam ook daadwerkelijk deze editie van de Badminton Horse Trials op naam schrijven, dan strijken zij de riante Rolex Grand Slam bonus van $350.000 op.

Klik hier voor uitslagen.

Foto: Remco Veurink

Thibault Fournier

Tijdens de Sydney International Horse Trials zal een minuut stilte gehouden worden ter nagedachtenis aan de overleden Caitlyn Fischer. De 19-jarige eventingamazone verongelukte afgelopen maand tijdens de later geannuleerde wedstrijd. Dit weekeinde zal de wedstrijd opnieuw verreden worden.

Fischer kwam 30 april om het leven tijdens de éénsterren cross. In samenspraak met ruiters, officials en vrijwilligers besloot de organisatie om de wedstrijd af te gelasten en de twee- en driesterren rubrieken op een nader te bepalen datum te verrijden. Dat zal dit weekeinde dan ook plaatsvinden. Na het afsluitende springparcours op zondag zal een minuut stilte ingelast worden om Caitlyn te herdenken.

De familie laat middels een persbericht weten dat Caitlyn in besloten kring zal worden gecremeerd.

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: Remco Veurink

Andrew Nicholson en Nereo.

Twee grote eventingruiters hebben zich afgemeld voor de Mitsubishi Motors Badminton Horse Trials. De Nieuw-Zeelandse eventingruiter Andrew Nicholson en Pippa Funnel – welke Badminton driemaal op haar naam wist te schrijven – zullen niet aan de start verschijnen.

Nicholson zegt dat hij zich niet klaar voelt na zijn serieuze verwonding van vorig jaar, toen hij zij nek blesseerde tijdens Festival of British Eventing. “Ik heb besloten om Nereo terug te trekken voor Badminton – maar dat ligt niet aan hem.” aldus Nicholson. “Ik heb twijfels over mijn eigen fitheid en mijn kunde om hem goed te rijden op dit moment. Ik heb afgelopen zondag succesvol vier paarden gereden tijdens Withington, en allen eindigden in de prijzen, maar ik voelde me erg moe na het einde van de zeven minuten lange cross-country. Ik heb het gevoel dat ik nite klaar ben voor een 11,5 minuten parcours tijdens Badminton.”

Nicholson vervolgt: “Ik heb er alle vertrouwen in dat mijn kracht en fitheid zullen verbeteren, en met de volledige steun van Nereo’s eigenaar Libby Sellar zijn we nu andere wedstrijden aan het plannen voor hem.” De eventingruiter is recordhouder met maarliefst 35 voltooide wedstrijden op Badminton, maar won het evenement nog nooit. Hij hoopte dat hij dit jaar de overwinning mee naar huis zou kunnen nemen.

De Britse Pippa Funnell heeft ook haar beide paarden uit de competitie gehaald. De amazone viel afgelopen zondag tijdens Withington en moest twee nachten ter observatie in het ziekenhuis verblijven. Ze zal naar verwachting vandaag uit het ziekenhuis ontslagen worden, maar heeft Second Supreme en Billy Beware afgemeld voor Badminton om haarzelf meer tijd voor herstel te geven. Funnell, welke Badminton won in 2002, 2003 en 2005, zegt: “Het is vreselijk niet alleen voor mijzelf maar ook voor de eigenaren, mijn groom en het hele team. Mijn paarden zijn in goede vorm en Badminton is een van de beste evenementen in de wereld. Ik hoop dat ik snel weer mee kan doen aan wedstrijden.”

Foto: Remco Veurink
Bron: Horse and Hound

Alice Dunsdon is slechts een stap verwijderd van een record. De Britse eventingamazone hoopt aan start te verschijnen tijdens de viersterrenwedstrijd van Badminton, waarmee zij mogelijk de eerste amazone ter wereld zal zijn die met hetzelfde paard de zes viersterren-CCI’s heeft uitgereden. In het zadel van toppaard Fernhill Present voltooide Dunsdon eerder al de wedstrijden van Luhmühlen (Duitsland), Burghley (Engeland), Pau (Frankrijk), Kentucky (Amerika) en Adelaide (Australië).

Aanvankelijk had Dunsdon niet genoeg punten om aan start te mogen verschijnen tijdens de Badminton Horse Trials (4 t/m 8 mei), maar na een aantal uitvallers ontving Alice alsnog het felbegeerde startbewijs. ‘Je wilt niet graag afhankelijk zijn van de pech van anderen, maar toch ben ik ontzettend blij dat we mogen meedoen. Ik hoop dat het allemaal goed gaat,’ aldus de amazone via Facebook.

Bron: Hoefslag/ Grand Prix Replay

Foto: Remco Veurink

Volg ons!

102,940FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer