Tags Posts tagged with "endurance"

endurance

Links Ijjou Mohamed, rechts Anne Marijn Kok Foto: Murielle Mulder

Ijjou Mohamed en Anne Marijn Kok kwamen gezamenlijk als winnaars over de finish van het CEIJY2* over 120 km in Ermelo. De prestatie leverden de amazones en pupillen van Marijke Visser goud en zilver op in het NK Endurance voor Jeugd. Eva van Arem veroverde het brons en de achtste plaats in de wedstrijd. “Ik ben heel tevreden over de prestaties van de jeugd”, vertelt bondscoach Jarmilla Lakeman na afloop. “Anouk Eversdijk pakte de overwinning in haar eerste CEIJY1* over 100 km.”

 

Tactisch gereden

“Iijou Mohamed en Anne Marijn Kok hebben heel goed gereden”, begint bondscoach Jarmila Lakeman. “Ze wonnen over-all de wedstrijd en hebben helemaal volgens plan, zoals we dat gemaakt hadden, gereden. Het aantal internationale deelnemers was niet heel groot, maar er was wel serieuze concurrentie uit België en Italië. Het doel was om de wedstrijd te winnen, die ook als NK jeugd was uitgeschreven. 120 kilometer is lang en je weet nooit hoe een wedstrijd verloopt. In de eerste drie ronden hebben Ijjou en Anne Marijn behoudend en goed gereden. Ze hebben goed samengewerkt en gezamenlijk gereden. De wedstrijd bestond uit vier ronden van 30 kilometer. In de laatste ronde hebben ze tactisch gereden en in het laatste stuk afstand genomen van de concurrentie.”

Veel talent

De trainingsmaatjes kwamen hand in hand over de finish. In de uitslag was Ijjou een seconde sneller en daarmee winnaar en ook Nederland jeugdkampioen. “Ze konden safe finishen op het nat geregende gras, doordat ze een gat geslagen hadden in het laatste stuk”, vervolgt Lakeman. “Het is een mooi resultaat, want ze hebben samen getraind bij Marijke Visser in België. De paarden zijn ook van Marijke. Ik kan wel zeggen dat Ijjou en Anne Marijn absoluut veel talent hebben en niet onderdoen voor onze topamazones Marijke Visser en Joyce van den Berg.”

Mooie opbouw

De nummer 3 van het NK, Evan van Arem, finishte in de wedstrijd op de achtste plaats. “Eva heeft gereden voor haar eigen kwalificatie voor het WK jeugd volgend jaar en dat is mooi gelukt.” Anouk Eversdijk won de internationale jeugdwedstrijd over 100 kilometer. “Het was voor haar de eerste internationale wedstrijd. Ze heeft de wedstrijd met een mooie opbouw gereden. Daar ben ik heel blij mee. Het was over-all niet snel, maar de laatste ronde heeft ze in een hoog tempo kunnen rijden. Ze heeft ook een goed paard. Ik ben ook heel tevreden over de prestaties van de jeugd”, concludeert de bondscoach.

Wedstrijdroutine

Nederlands beste amazone, Marijke Visser, behaalde in de CEI2* over 120km een mooie tweede plaats achter de Franse Melody Theolissat. “Met het oog op het EK senioren volgend jaar op hetzelfde terrein was dit voor Marijke een wedstrijd puur om wedstrijdroutine op te doen.” Joyce van den Berg won de wedstrijd over 100 kilometer. “Ze reed met een jong paard dat een paar maanden terug in Frankrijk zijn eerste wedstrijd liep. Het was het paarde de eerste wedstrijd waar hij voor het podium mocht gaan.”

Bron: KNHS

Foto: Murielle Mulder

endurance endurancesport
Foto: Remco Veurink

De organisatie Clean Endurance is gerustgesteld door het besluit van de Court of Arbitration for Sport (CAS). Zij besloten dat dhr. Al Ghailandi zijn paard inderdaad mishandelde, zoals de klacht van Clean Endurance luidde.

Schoppen en lastigvallen

Het voorval gebeurde tijdens een 160km rit in Abu Dhabi afgelopen jaar. De ruiter en zijn grooms bleven het uitgeputte paard Sarab steeds schoppen en lastigvallen. Dit was de eerste keer dat de CAS uitspraak deed over een voorval in een paardenmishandelingszaak in de endurance. Het besluit van de rechter is volgens Clean Endurance een mijlpaal in de strijd om het welzijn van paarden in UAE-landen te verbeteren.

Voorbeeldfunctie

Op het moment dat Clean Endurance de klacht teven Al Ghailani indiende was hij de nummer één enduranceruiter in de UAE. De organisatie vindt dat juist hij een goed voorbeeld van horsemanship moet geven. Vooral omdat er ruiters zijn die tegen hem opkijken en dezelfde resultaten willen behalen. In plaats daarvan schopte Al Ghailani zijn paard meermaals, hij putte hem uit tot de finish bereikt werd en gebruikte de teugels om zijn paard te slaan. Zijn grooms jaagden het paard ook nog eens op om hem harder te laten lopen.

Geaccepteerde acties

De ruiter reageerde destijds dat zijn acties alledaags en geaccepteerd zijn binnen de endurancesport. De rechtbank was het hier sterk mee oneens. Zij besliste dat het gedrag van Al Ghailani viel onder paardenmishandeling doordat hij zowel mentale en fysieke pijn veroorzaakte bij het paard. De rechtbank concludeerde dat het paard zonder twijfel compleet uitgeput was.

Ontkenning door Officials

De ruiter ontkende al het bovenstaande. Hij wees daarbij op het feit dat geen enkele Official hem aansprak op zijn rijstijl tijdens het evenement. Ook de voorzitter van de Ground Jury verklaarde na het zien van de video van het voorval dat Sarab niet mishandeld werd en niet uitgeput leek. Het viel de CAS op dat de FEI de aanwezige officials niet bestraft heeft vanwege het gebrek aan optreden tegen Al Ghailani. Dit terwijl het FEI-tribunaal de FEI aanmoedigde om het voorval te onderzoeken en de Officials sancties op te leggen.

Uitspraak rechter

In eerste instantie werd Al Ghailani 12 maanden geschorst door het FEI-tribunaal. Dat was twee keer zo lang als de FEI zelf aanbeval. De rechtbank besloot de schorsing te verkorten tot acht maanden. Wel moet Al Ghailandi nog 3000 CHF aan de FEI betalen als bijdrage in de kosten.

Bron: Persbericht Clean Endurance

Foto: Remco Veurink

Endurance

Rein Duijts en Jantine Leeflang hebben een nieuwe endurance vereniging opgericht buiten de KNHS.

De vereniging met de naam Langeafstandruiters is ontstaan uit onvrede over de gang van zaken bij de KNHS endurance vereniging (KEV), zo is te lezen op hun website.

Alleen breedtesport

Hun doel is om in een vriendelijke en ontspannen sfeer lange afstanden door de natuur te rijden. Alleen gericht op de breedtesport. Alle rassen zijn welkom, net als aanspanningen.

Paarden overleden

Als reden waarom zij een vereniging opgericht hebben buiten de KNHS geven zij aan dat de KNHS zich teveel op de topsport en weinig op de breedtesport richt. Daarnaast geven ze aan dat de topruiters van de KEV de laatste jaren regelmatig reden in de landen van de UAE. Veel paarden overleven daar de endurancewedstrijden niet. Door daar te rijden legitimeren de Nederlandse ruiters en de KEV dit soort wedstrijden, vinden zij.

Bron: Langeafstandruiters

eventing algemeen
© DigiShots

Door het Coronavirus waren alle evenementen en dus ook internationale wedstrijden afgelast. Geleidelijk aan gaan deze weer door.

Komend weekend zijn de eerste internationale wedstrijden in Duitsland.

Eventing

In Westerstede wordt een eventingwedstrijd gehouden op 2* en 3* niveau. Voor TeamNL komen vier ruiters aan de start. In de korte 3* is dat Mara van de Ven. In de 2* rijden Sophie Postma, Lois Joosse en Noor Kuilboer.

Endurance

Drie TeamNL amazones reizen naar het Zuid Duitse Buch voor het Endurance Festival Bavaria. Zij rijden wedstrijden over 120 km en 100km.Carmen Römer – Theunissen en Angela Jonkman komen op de langste afstand in actie. Myerea Erckens is de Nederlandse deelnemer in de wedstrijd over 100 km.

Bron: KNHS

Melanie de Jong - Stunner © M. van Kampen

 De Haflinger x Quarter Horse Stunner (v. Generals golden boy) van Melanie de Jong kwam 10 jaar geleden bij haar als een onhandelbare en onberijdbare pony. In die periode hebben ze gezocht naar iets waar zij blij van werden en dat werd endurance. Vorig jaar reden ze dan ook de 160 kilometer lange Heidedistanz binnen 24 uur uit.

Een eerlijk, maar simpel verhaal

De amazone begint te vertellen over het begin van hun gezamenlijke carrière. “Ik heb haar via Marktplaats gevonden. Er stond een heel eerlijk, maar simpel verhaaltje bij: De pony  zou onhandelbaar, niet betrouwbaar en zeker niet geschikt voor onder het zadel zijn. Maar ik zag die foto’s van haar en was meteen onder de indruk. Het is een palomino. Blonde manen, grote bruine ogen en in de zomermaanden is ze bijna van goud, echt een plaatje. Dus ik had zoiets van; Hoe moeilijk kan het zijn? Ik heb haar op dinsdag betaald, en op vrijdag lag ik al in de ambulance met een beginnende bekkenbreuk”,  lacht De Jong. “De voormalig eigenaresse had niet gelogen in de advertentie. Stunner was toen bijna vijf jaar oud, een koudbloed-merrie en in het begin van de pubertijd. Ik had dus ook wel kunnen verwachten dat het wat werk was.”

Gat in de bak

Ze vertelt wat er op die desbetreffende vrijdag gebeurde: “Bij het aangalopperen gaf ze een heuse rodeo, volle vaart, kop tussen te voorbenen en bokkend gingen we de bak rond. Iemand zei: “trek haar om.” Dat was misschien niet zo’n goed idee. Toen ik in het ziekenhuis op de tafel lag kwam er wel een halve kilo zand uit mijn broek, dus ik had een goed gat in de bak geslagen. Daarna kon ik een lange tijd niet rijden, dus toen zijn we verhuisd naar een andere stal met minder prikkels en weidegang en toen bleek het eigenlijk gewoon een hele lieve pony.”

Revalidatie

 Alleen het aangalopperen was een dingetje. “Toen heb ik er een dierenarts bij gehaald en er bleek iets op haar SI-gewricht niet goed te zitten. Het hele eerste jaar hebben we eigenlijk samen gerevalideerd. Een beetje stappen en longeren is natuurlijk niet wat je voor ogen hebt als je je eerste eigen paard koopt, maar op een gegeven moment konden we weer aan de bak. We hebben het westernzadel ingeruild voor een dressuurzadel en dat maakte ook al veel verschil. Een westernzadel is toch best wel zwaar.”

Beperkte keuze

De Jong had nooit zoveel met het dressuur-rijden, dus ze besloot om maar veel naar buiten te gaan met haar pony. In het bos was Stunner namelijk heel betrouwbaar en keek ze nergens naar op of om. “We hebben ook nog geprobeerd te springen, maar dat was ook niet zo’n succes. Dus langzaamaan ga je alle dingetjes die je met je pony kan gaan doen afstrepen. De keuze was een beetje beperkt en toen ik op internet ging zoeken kwam ik op endurance. Ik ben me gaan inlezen, heb allerlei workshops gevolgd en zo zijn we een jaar of acht geleden begonnen. Stunner vond het heel leuk, gedroeg zich altijd voorbeeldig, kreeg er positieve energie van en ik kon lekker buitenrijden, maar toch ook ergens naar toe trainen.”

VG In het veld, Vogelsberg Distanz 2018 © M van Kampen

Ongecompliceerd

Onder de vlag van Team Palomino Power rijden zij wedstrijden. “In 2014 werden we derde bij het verenigingskampioenschap en hadden we echt de smaak te pakken. Stunner liep de wedstrijden allemaal eenvoudig uit. Ze logeert ook makkelijk, houdt meerdaagse wedstrijden goed vol en staat rustig in een paddockje naast de tent. Daarbij eet en drinkt ze goed. Het is lekker ongecompliceerd in tegenstelling tot ons eerste jaar samen.  Als we een wedstrijd rijden gaan we in de diesel stand, oortjes erop een gaan. Stunner is heel steady in tempo en laat zich niet intimideren als we worden ingehaald. Winnen is nooit het doel bij ons. To finish is to win. Maar het is natuurlijk super als je af en toe wel in de prijzen valt. Bijvoorbeeld bij technische wedstrijden of wanneer je (als een van de weinige) de juiste route hebt gereden.”

Heidedistanz

De amazone begon ooit met de wens 30 kilometer te rijden, maar verlegde dat doel naar 40, 60, 80 en op een gegeven moment wilde ze heel graag de Heidedistanz uitrijden. De Jong vertelt: “Je start om middernacht en je hebt 24 uur om de koningsafstand 160 kilometer te rijden. Ik wilde graag een keer meemaken hoe het zou zijn om midden in de nacht, met 50 mensen tegelijk, zonder hoofdlampje te vertrekken. Je moet dan ook onderweg groomen en de eerste 2 Vet-Gates zijn in het donker. Dus ik reed in 2017 de 125 kilometer.  Om 23.45 loopt het hele dorp uit, mensen hebben fakkels vast en staan langs het bospad, er gaat een fles schnapps rond, ze zingen en tellen af tot 00.00, en dan moet je gaan! Ik wilde het een keertje meegemaakt hebben zodat ik goed kon bedenken wat er nodig zou zijn om de 160 kilometer uit te rijden. Ik heb anderhalf jaar de tijd genomen om ons voor te bereiden en in 2019, één dag voor mijn verjaardag, ging het gebeuren.”

Optimale voorbereiding

“Ik stelde twee groom-teams samen en we hebben alles goed doorgesproken en uitgezocht. De voorbereiding was optimaal, maar ik wist van te voren al dat we laatste zouden worden”, vertelt de amazone lachend. “Niet erg, want voor mij telde alleen maar het feit dat we beide gezond over de finish zouden komen. Met die insteek hebben we het uitgereden en om 23:15 kwamen we dan, ook echt als laatste, over de finish. Je zit dan op je paard, in je eentje, in het donker, in het Duitse bos.” Ook de finish was een bijzonder moment. “Ik werd opgewacht door een hoop juichende en klappende mensen, werd van mijn paard getrokken en je kreeg een schnapps in mijn mik, super leuk!”

Duimpjes

Aankomst Vet-gate 80 km (tegen 9.00) tijdens de Heide Distanz 2019 © Christian Lüke)

De volgende dag moesten alle paarden die mee hadden gelopen nog gekeurd worden. “Wij waren startnummer 2, dus na amper 8 uur slaap waren wij aan de beurt. Stunner had er weinig zin in, maar toen er onder toeziend oog van alle deelnemende combinaties toch drie duimpjes van de jury omhoog gingen kwam het besef. Het is gewoon gelukt en we hebben het gewoon gedaan met onze huis-tuin- en-keuken-pony!”, besluit de amazone trots. 

Durf te Dromen

“Als iemand mij 10 jaar geleden had gezegd dat ik dit zou kunnen doen mijn eigen paard had ik waarschijnlijk gevraagd of ze wel lekker waren. Maar door goed management, trainen en luisteren naar mijn paard is het gelukt.” De Jong heeft een bedrijf: Cool Runnings Endurance Educatie. Van waaruit ze mensen begeleidt bij het trainen voor Endurance, lezingen en workshops geeft, maar ook buitenritten en trektochten organiseert. “Niet iedereen wil 160 km rijden, 20 km is voor veel mensen al een heel eind en dat is prima! Het moet laagdrempelig en leuk zijn”, zegt De Jong.

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: © M van Kampen

Emile Docquier
Emile Docquier © DigiShots

Emile Docquier gaat stoppen als bondscoach van de enduranceruiters van TeamNL. Docquier was bijna 10 jaar betrokken bij de Nederlandse endurancesport en heeft in de afgelopen jaren aan veel mooie successen bijgedragen. Enkele daarvan zijn de eerste WK-medailles in de geschiedenis van de KNHS.

Successen

Sinds begin 2011 was Emile Docquier betrokken bij de KNHS als bondscoach Endurance. Onder zijn leiding heeft de Nederlandse Endurancesport de grootste successen uit de historie gekend. Hoogtepunten waren daarbij het individuele zilver van Marijke Visser bij de jeugd, het WK in 2014 in Frankrijk en het EK van 2015 in Samorin. Het Nederlandse team won onder leiding van Docquier twee maal team brons: in 2015 tijdens het EK en in 2016 tijdens het WK, welke beide in het Slowaakse Samorin verreden werden.

Huidige structuur

Reden voor het vertrek van Docquier is dat de huidige structuur in de Nederlandse endurancesport te weinig bijdraagt aan Nederlandse successen in de topsport.

Naast zijn enorme bijdrage aan de topsport heeft Docquier ook veel geïnvesteerd in de toekomst. Met zijn typerende bevlogenheid en gastvrijheid heeft hij veel Nederlandse ruiters de kans gegeven ervaring op te doen in heuveltraining in de Belgische Ardennen. Daarnaast heeft hij zich voor senioren én jeugd ingezet om eigenaren te overtuigen hun paarden beschikbaar te stellen.

Opvolger

Als erkenning van zijn werk ontvangt Docquier de gouden KNHS speld. Deze zal i.v.m. de corona maatregelen op een later moment worden uitgereikt.

De KNHS gaat op zoek naar geschikte opvolger van Emile Docquier.

 

Bron: KNHS

Foto: Digishots

Denise Dickhoff en Rosie tijdens Endurance Leenderbos op 7 maart. Foto: M de Rooij Fotografie

Amazone Denise Dickhoff is actief in zowel de dressuursport als in de endurance. Samen met haar paard Rosie hoopt de amazone binnenkort de overstap te maken naar endurance klasse 3, het één na hoogste niveau. Afgelopen winter maakte de combinatie in de dressuur al de overstap van de B naar het L1. “Ik vind dat het elkaar heel erg aanvult”, stelt de amazone. “Maar als ik zou moeten kiezen, dan zou ik toch de endurance kiezen. Ik vind buiten rijden nu eenmaal leuker dan in de bak rijden.”

Klaar voor

Op 7 maart startten Dickhoff en haar merrie voor het laatst in klasse 2. “Die wedstrijd hebben we goed uitgereden, we zijn ook nog op de eerste plaats geëindigd. Ik had me ook al ingeschreven voor klasse 3, namelijk op 5 april. Helaas wordt ons klasse 3-debuut nu nog even uitgesteld. Dat is wel jammer, want we waren er nu wel klaar voor.” Ook in haar training houdt de amazone veel rekening met de maatregelen omtrent het coronavirus. “Ik sta met mijn paard midden in Rotterdam, maar we kunnen gelukkig nog wel richting het Kralingse Bos en het Lage Bergse Bos. Het is voor de endurance fijn om op verschillende ondergronden te trainen, maar we gaan nu even niet weg met de trailer om drukke gebieden te vermijden.”

Hoogste niveau

“Als het kan gaan we wel doen dit jaar”, stelt de amazone over haar start in klasse 3. “Maar het is natuurlijk even afwachten hoe het loopt. Hoe het na 1 juni gaat is natuurlijk koffiedik kijken. Het endurance seizoen loopt wel van maart tot en met oktober, dus na 1 juni is er nog genoeg te starten. Als dat dan wel doorgaat is het wel de bedoeling dat we dit seizoen klasse 3 gaan rijden. Het hoogste niveau binnen de endurancesport is klasse 4. Het zou heel erg leuk zijn als we dat nog eens kunnen rijden. Die klasse varieert van de 120 tot 160 kilometer. Ik weet niet of Rosie genoeg motivatie heeft om een 160’er te lopen, maar 120 kilometer moet haar zeker wel lukken”, klinkt het ambitieus.

Vertrouwen

Over haar paart vertelt Dickhoff: “Ik heb haar sinds ze vier, dit jaar wordt ze acht. Het eerste jaar moesten we echt een beetje aan elkaar wennen. Rosie had totaal geen vertrouwen in de ruiter, ze had een beetje slechte ervaringen gehad. Ik was de zesde eigenaar binnen 1,5 jaar tijd. Dat zegt wel wat. We hebben daarom veel gewerkt aan het opbouwen van vertrouwen. Daarvoor hebben we veel verschillende dingen gedaan, zoals schriktraining en Enjoy the Ride. Dat deed ik puur om haar ervaring op te laten doen en om haar te leren dat het allemaal niet zo spannend was als ze dacht. We hebben het ook lekker rustig aan gedaan en rustig opgebouwd. Dit is nu het vierde seizoen dat we samen ingaan, en het is hartstikke leuk.”

Voordelen

Over de combinatie van dressuur en endurance rijden is Dickhoff erg enthousiast. “Het vult elkaar heel erg aan. Ik vind persoonlijk dat een goed endurancepaard een bepaalde dressuurbasis moet hebben. Ik vind dat ze in ieder geval een goede B-proef moeten kunnen lopen. Daartegenover vind ik ook dat een dressuurpaard een klasse 1 moet kunnen uitrijden. In de dressuur werk je aan de rijtechnische basis; je zorgt dat je paard in balans is en je zet je paard goed aan de hulpen. Tijdens het endurance-rijden heb je daar flink profijt van. Maar als je paard conditie heeft doordat hij endurance loopt, is het ook een voordeel dat je paard een goede conditie heeft en niet moe is als hij de proef in gaat. Het één is dus ook niet zozeer leuker dan het ander, het kan voor mij eigenlijk niet zonder elkaar.”

Succesvol verlopen

De wedstrijden met elkaar combineren is nog wel een beetje lastig. Daarom start Dickhoff nu ’s winters dressuur ’s zomers endurance. “Je moet een goede balans vinden in je training. Je wil niet te weinig doen, want je moet wel regelmatig een trainingsprikkel geven om conditie en kracht op te bouwen. Maar je wil natuurlijk ook overbelasting voorkomen, dus is het waken voor een te snelle opbouw van de training.” Naast dat die balans heel belangrijk is voor het succesvol laten verlopen van een wedstrijd, zijn volgens de amazone ook grooms van onmiskenbaar belang. “Ik heb hele fijne mensen om mij heen. Die steun is heel belangrijk. Met een goed groomteam heb je in de endurance gelijk al een streepje voor. Het is me meermaals gebeurd dat ik op wedstrijd dankzij mijn fijne grooms mijn paard meteen kon aanbieden, waardoor ik de wedstrijd won.” Ze concludeert: “Het is zeker een extra kracht.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: M de Rooij Fotografie

endurance endurancesport
Foto: Remco Veurink

De KNHS onderzoekt of er maatregelen genomen kunnen worden om ruiters met een Nederlands paspoort te verbieden mee te doen aan endurancewedstrijden waar het welzijn niet is geborgd.

Daarbij gaat het voornamelijk om nationale wedstrijden in het Midden-Oosten. “Op internationale FEI-wedstrijden gelden in elk land dezelfde strenge regels,” aldus de KNHS. Deelname daaraan blijft toegestaan.

Nederlandse nationaliteit

Aanleiding van de aangekondigde maatregelen is het nieuws over het overlijden van verschillende paarden tijdens nationale endurancewedstrijden in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE). Een van deze paarden werd gereden door een in het buitenland wonende en werkende amazone met de Nederlandse nationaliteit.

“Hoewel het onderzoek naar de toedracht loopt en de uitkomst moet worden afgewacht, is na het zoveelste incident duidelijk dat er van paardenwelzijn op sommige nationale wedstrijden in het Midden-Oosten geen of onvoldoende sprake is,” aldus de KNHS.

Momenteel is volgens de KNHS een heel klein aantal ruiters in het Midden-Oosten actief.

Internationale wedstrijden

Per 2020 gaat een aantal door de FEI ingevoerde strengere regels in, ter verbetering van het paardenwelzijn. Deze gelden tijdens internationale FEI-wedstrijden (CEI’s).

“Spijtig genoeg lijkt de VAE zich hier niet aan te conformeren. Er lijkt een trend te zijn naar een toenemend aantal nationale wedstrijden, waar er buiten de FEI-regels om gereden kan worden. Deze wijze van de endurancesport bedrijven staat ver af van de manier waarop we in Nederland en in de rest van Europa de endurancesport willen beleven.”

Bron: KNHS

Foto: archief

Endurance
Foto: Remco Veurink

Rein Duijts is al jarenlang enthousiast en fanatiek beoefenaar van de endurance breedtesport. De 71-jarige ruiter houdt vrijwillig endurancedatabase.nl bij. Duijts besluit nu echter te stoppen met het beoefenen van de sport via de KNHS endurancevereniging, welke ook op het standpunt van Duijts reageert.

“Bij iedere sport is er een verschil tussen de breedte- en de topsport, natuurlijk,” vertelt hij. “Ik denk dat je eenzelfde soort verhaal over de voetbalsport kan hebben. In de endurance gebeuren er alleen hele enge dingen met paarden. Dan zijn problemen over een bit dat te hardhandig gebruikt wordt of een riempje bij de tuigpaarden er niets bij. Het gaat hier om paarden die doodgaan.”

Wedstrijden in de UAE

De aanleiding voor het vertrek van Duijts was het voorstel van een nieuw bestuurslid waarvan haar dochter eens meegereden heeft aan een wedstrijd in de Verenigde Arabische Emiraten. “Ik vind dat je zo’n bestuurslid niet aan kan nemen, omdat je daarmee aangeeft dat het oké is om daar te aan rijden,” licht hij toe.  “In Duitsland mag je niet meer meedoen aan landelijke wedstrijden als je aan wedstrijden in de UAE meedoet. In Zweden is hetzelfde verhaal. Nederland blijft mede door de overname van de vereniging door de KNHS doorgaan met deze deelname. Door de overname is het hele fenomeen topsport buiten proportie geraakt,” vindt hij.

Het overvragen van de paarden is volgens Duijts niet alleen te wijten aan de ruiters, maar ook aan de omgeving waarin zij rijden. “In Nederland hebben wij een wisselend landschap waarin je continue schakelt. Je rijdt een traject waarbij je je paard in de gaten houdt. Je bent niet alleen maar aan het racen, maar ook mooi aan het rijden door mooie gebieden. Daar in de woestijn bestaat het hele parcours uit lange, rechte stukken. Voor een fanatieke ruiter wordt het daardoor gewoon een racewedstrijd.”

Tolerantie

“Een aantal jaar geleden formuleerde de vereniging nog dat ze tegen deze zogenaamde woestijnraces waren,” gaat Duijts verder. “Nu tolereert men het. Er zit een enorme scheiding tussen de topsport en de breedtesport, welke een van de meest vriendelijke paardrijsporten van Nederland is.” De ruiter vindt het zorgelijk dat de topruiters vaak op verschillende paarden rijden. “Normaal gesproken bouw je een band op, in de loop van de jaren bereik je samen meer. Er is een Nederlands Endurance paard overgenomen door een Arabier, waarvan is bewezen dat ze hem daar hebben doodgereden. Het is een kwestie van tijd tot een van onze topruiters dat gaat gebeuren.”

Breed publiek

Duijts vindt de ontwikkelingen zorgelijk en jammer, juist omdat hij veel van deze tak van sport houdt. “Je kunt er met alle paarden aan meedoen. Met veel moeite kun je ook koudbloedpaarden in zo’n goede conditie krijgen dat ze een klasse 3 mee kunnen lopen. Dat is hartstikke leuk om te bereiken! Dat soort publiek jaag je naar mijn idee weg met de berichten over de Arabiertjes die in de UAE aan het racen zijn. Binnen vier jaar is het aantal starts gehalveerd. Ik zou juist zeggen: endurance is een schitterende sport voor een heel breed publiek en een heel breed assortiment aan paardenrassen. Maar door het imago van de sport op dit moment is het voor een breed publiek minder aantrekkelijk.”

Afwijkend standpunt

“Het is niet makkelijk om een standpunt in te nemen op basis van je principes”, vervolgt hij. Naar aanleiding van zijn bericht op Facebook over zijn besluit kreeg Duijts veel negatieve respons. “Je krijgt een hele golf van verwijten naar je hoofd en dat is best wel hard. De hele discussie wordt gelijk op het persoonlijke getrokken, daarom is het zo moeilijk want dat is niet waar het om gaat.”

Naar aanleiding van zijn bericht kreeg Duijts ook e-mails van mensen die om soortgelijke redenen zijn gestopt. “Ik vind het jammer dat dat niet wat publieker is gebeurd. Iemand kan wel opstappen vanwege deze reden, maar als deze niet openbaar bekend is dan heeft het geen zin. Daarom maak ik wel publiekelijk waarom ik opstap.”

Startverbod

KNHS-persvoorlichter Peter van Pinxteren geeft de volgende reactie op bovenstaand verhaal: “Het klopt dat een klein aantal Nederlandse ruiters actief is op endurancewedstrijden in het Midden-Oosten. Een paar jaar geleden hebben we de situatie gehad dat de problematiek op bepaalde wedstrijden dermate de spuigaten uitliep, dat we kaderruiters ontzegd hebben te starten op deze wedstrijden, met als consequentie dat ze uit het kader verwijderd zouden worden als hier geen gehoor aan werd gegeven. Omdat de situatie zich verbeterde, hebben we dit startverbod losgelaten. We hebben ook te maken met enkele ruiters die in deze regio wonen en werken en daar nationale wedstrijden rijden. Als KNHS kunnen we vanuit juridisch oogpunt deze mensen simpelweg de mogelijkheid niet ontzeggen om  daar te rijden, zelfs al zouden we dat willen.”

Hij vervolgt: “Ons standpunt is dat we beter met het Midden-Oosten en met de FEI kunnen zorgen voor regels die bijdragen aan verbetering van paardenwelzijn en dat er vervolgens ook toegezien en gehandhaafd wordt. We zijn daar samen met vele andere federaties en met de FEI al jaren mee bezig en ook dit jaar is dat niet anders. Sterker nog, deze week zal er tijdens de FEI General Assembly (Algemene Jaarvergadering van de FEI) in Moskou een heel pakket maatregelen op tafel komen om deze problematiek verder aan te pakken.”

Per seizoen

“Natuurlijk is het een keuze om te zeggen dat we niks meer met het Midden-Oosten te maken willen hebben. Alleen krijgen we dan de situatie dat mensen hun eigen regels gaan bepalen en hebben we helemaal geen zicht meer op wat er gebeurt. Een niet wenselijke gang van zaken in onze ogen. Wel is het zo dat we per seizoen kijken hoe de situatie ter plaatse is. Indien nodig zal er niet nagelaten worden maatregelen te treffen, zoals in het verleden ook is gebeurd.”

Voorbeeldrol

“Vanuit de KNHS Endurancevereniging kunnen we nog meegeven dat deze paardenwelzijn in de sport juist zeer hoog in het vaandel heeft staan en bij voorkeur in gesprek blijft daarover, waar nu spijtig genoeg ondanks een uitnodigend gebaar geen gehoor aan is gegeven. De KNHS Endurancevereniging is expliciet tégen alle vormen van dierenmishandeling. Op nationaal niveau hanteren we strengere eisen  tijdens de veterinaire controles dan op buitenlandse wedstrijden.”

“Nederlandse ruiters staan internationaal heel goed te boek. Onze ruiters rijden heel netjes hun wedstrijden, zowel qua rijkunst als horsemanship, gaan aantoonbaar respectvol met hun paarden om, en hebben naar onze mening juist een voorbeeldrol in de endurancesport,” sluit van Pinxteren zijn verhaal af.

Rein Duijts heeft besloten door te gaan met zijn database die hij afgelopen weekend uit de lucht haalde. Tevens is hij voornemens een eigen, nieuwe vereniging op te richten voor langeafstandsruiters.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Remco Veurink

De Tijdelijke Commissie Endurance richt zich sinds een jaar op het vinden van een duurzaam beleid. Zij publiceerden een definitieve versie van voorgestelde regels voor het volgende jaar. De commissie legt de regels voor tijdens de FEI General Assembly in Moskou half november.

Welzijnsproblemen en reputatieschade

Vorig jaar oktober benoemde de FEI de Tijdelijke Commissie Endurance. Dit als poging om oplossingen voor de lopende problemen te vinden. Deze problemen gaan vooral over welzijn van paarden en reputatie van de discipline. De problemen zijn vooral te wijten aan de snelle races in het Midden-Oosten. Hierom heeft de commissie alle feedback meegenomen in het vormgeven van de uiteindelijke regels. De FEI handhaaft de regels zo snel mogelijk. Hiervoor moeten ze half november wel eerst goedgekeurd worden op de Algemene Vergadering.

Ongekende hoeveelheid feedback

De commissie ontving een “ongekende hoeveelheid feedback”. Dit kreeg zij van de nationale federaties en andere stakeholders. Deze veranderingen in de regels gaan vooral over het gewicht, het aantal lussen en rusttijden. Ook werden het kwalificatieproces van CEI’s en kampioenschappen en de rotatie van officials onder de loep genomen.

De commissie en de FEI voeren de regels zo snel mogelijk door. Dat maakt wel dat er nog werk te doen is. Het FEI computersysteem heeft aanpassingen nodig. Pas als dit klaar is kan de organisatie de kwaliteit garanderen.

De voorgestelde regels vind je hier.  Een versie waarin de nieuwe tegen de oude regels worden afgewogen vind je hier.

Zie ook: FEI reageert op extreem strakke neusriem op endurancewedstrijd

Bron: Horsetalk

Foto: Shutterstock

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Volg ons!

103,163FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer