Tags Posts tagged with "endurance"

endurance

endurance
Hippiade Endurance 2016 © DigiShots

Van 6 tot en met 11 september staat het EK Endurance voor senioren en het WK voor junioren in Ermelo op de internationale wedstrijdkalender. Enkele weken geleden bleken er problemen te zijn ontstaan tussen de oorspronkelijke wedstrijdorganisatie en de internationale sportbond FEI. Nu lijkt voor deze impasse gelukkig een goede oplossing te zijn gevonden.

Nieuwe organisator

Als gevolg van een verschil van inzicht verbrak de FEI enkele weken geleden de overeenkomst die er was met de organisatie van de endurancekampioenschappen in Ermelo. Daarbij kreeg de KNHS / Nederland wel de kans om op zoek te gaan naar een andere organisator. Die nieuwe organisatie lijkt nu gevonden in de voormalige drijvende krachten achter het succesvolle evenement Fasna Trail. De FEI is inmiddels akkoord gegaan met het bid dat door genoemde organisatie werd ingebracht en daarmee lijkt het kampioenschap veiliggesteld.

‘Vertrouwen dat het goed komt’

Organisatoren en endurance liefhebbers Eric Lamsma en Pieter Wiersinga zijn duidelijk: “Het zou echt heel jammer zijn als Nederland dit kampioenschap niet kan realiseren. Het moet een visitekaartje worden voor de sport in ons land. De accommodatie van het Nationaal Hippisch Centrum en de prachtige natuur van de Veluwe rond het centrum in Ermelo zijn uitermate geschikt voor het evenement. We kunnen hier een prachtig  technisch parcours uitzetten waarmee de organisatie terug gaat naar de oorspronkelijke opzet van endurance. De organisatie is nog niet helemaal rond, maar we krijgen veel steun van de KNHS en uit de hele Nederlandse Endurance wereld. We hebben er dan ook vertrouwen in dat het goed komt.”

Bron: Persbericht KNHS

Foto: DigiShots

 

 

Endurance

Op de informatieavonden hoor je alles wat je moet weten om te starten met endurance. De informatieavonden zijn een initiatief van het enduranceforum en de KNHS endurancevereniging, door kennis te delen hopen zij ruiters te enthousiasmeren voor het starten met endurance.

Kennis

De online bijeenkomsten zijn opgezet per provincie zodat je met ruiters uit je eigen omgeving online bij elkaar komt. Voor elke avond is een ambassadeur gevonden die de informatieavond geeft, dit zijn ervaren enduranceruiters die hun kennis met je gaan delen over het rijden van endurance. Door mensen uit dezelfde omgeving bij elkaar te brengen kun je elkaar helpen en bijvoorbeeld ook samen trainen, op die manier helpen jullie elkaar op weg en zorgen we ervoor dat onderling kennis wordt gedeeld. Geef je dus op voor de bijeenkomst uit je eigen provincie.

Provincie Ambassadeur Datum Tijdstip Meer informatie en opgave via
Utrecht Sarina Bos 23-jan 13.00 uur Facebookpagina Sarina Bos
Gelderland Ilva Heldoorn 23-jan 13.00 uur Facebookpagina Ilva Heldoorn
Drenthe Iris van der Horst 11-feb 20.30 uur Facebookpagina endurancetrainingennoordnederland
Groningen Esther Maring 3-feb 20.30 uur Facebookpagina endurancetrainingennoordnederland
Noord Brabant Bo van Aart 7-feb 13.00 uur Facebookpagina Bo van Aart
Friesland Melanie van Kampen 15-jan 20.00 uur www.coolrunnings-endurance.nl
Noord Holland Eva de Vries 30-jan 13.00 uur Facebookpagina Eva de Vries
www.paardenjij.nl
equinomads.com
Zeeland Bo van Aart 7-feb 13.00 uur Facebookpagina  Bo van Aart
Zuid Holland Eva de Vries 30-jan 13.00 uur Facebookpagina Eva de Vries
www.paardenjij.nl
equinomads.com
Overijssel Monique de Boer 6-feb 15.00 uur Facebookpagina Monique de Boer
Flevoland Sarina Bos 23-jan 13.00 uur Facebookpagina Sarina Bos
Oost Brabant Dymfy Vulto 29-jan 19.30 uur Facebookpagina Dymfy Vulto
Limburg Dymfy Vulto 29-jan 19.30 uur Facebookpagina Dymfy Vulto

Bron: KNHS

Foto: Remco Veurink

Links Ijjou Mohamed, rechts Anne Marijn Kok Foto: Murielle Mulder

Ijjou Mohamed en Anne Marijn Kok kwamen gezamenlijk als winnaars over de finish van het CEIJY2* over 120 km in Ermelo. De prestatie leverden de amazones en pupillen van Marijke Visser goud en zilver op in het NK Endurance voor Jeugd. Eva van Arem veroverde het brons en de achtste plaats in de wedstrijd. “Ik ben heel tevreden over de prestaties van de jeugd”, vertelt bondscoach Jarmilla Lakeman na afloop. “Anouk Eversdijk pakte de overwinning in haar eerste CEIJY1* over 100 km.”

 

Tactisch gereden

“Iijou Mohamed en Anne Marijn Kok hebben heel goed gereden”, begint bondscoach Jarmila Lakeman. “Ze wonnen over-all de wedstrijd en hebben helemaal volgens plan, zoals we dat gemaakt hadden, gereden. Het aantal internationale deelnemers was niet heel groot, maar er was wel serieuze concurrentie uit België en Italië. Het doel was om de wedstrijd te winnen, die ook als NK jeugd was uitgeschreven. 120 kilometer is lang en je weet nooit hoe een wedstrijd verloopt. In de eerste drie ronden hebben Ijjou en Anne Marijn behoudend en goed gereden. Ze hebben goed samengewerkt en gezamenlijk gereden. De wedstrijd bestond uit vier ronden van 30 kilometer. In de laatste ronde hebben ze tactisch gereden en in het laatste stuk afstand genomen van de concurrentie.”

Veel talent

De trainingsmaatjes kwamen hand in hand over de finish. In de uitslag was Ijjou een seconde sneller en daarmee winnaar en ook Nederland jeugdkampioen. “Ze konden safe finishen op het nat geregende gras, doordat ze een gat geslagen hadden in het laatste stuk”, vervolgt Lakeman. “Het is een mooi resultaat, want ze hebben samen getraind bij Marijke Visser in België. De paarden zijn ook van Marijke. Ik kan wel zeggen dat Ijjou en Anne Marijn absoluut veel talent hebben en niet onderdoen voor onze topamazones Marijke Visser en Joyce van den Berg.”

Mooie opbouw

De nummer 3 van het NK, Evan van Arem, finishte in de wedstrijd op de achtste plaats. “Eva heeft gereden voor haar eigen kwalificatie voor het WK jeugd volgend jaar en dat is mooi gelukt.” Anouk Eversdijk won de internationale jeugdwedstrijd over 100 kilometer. “Het was voor haar de eerste internationale wedstrijd. Ze heeft de wedstrijd met een mooie opbouw gereden. Daar ben ik heel blij mee. Het was over-all niet snel, maar de laatste ronde heeft ze in een hoog tempo kunnen rijden. Ze heeft ook een goed paard. Ik ben ook heel tevreden over de prestaties van de jeugd”, concludeert de bondscoach.

Wedstrijdroutine

Nederlands beste amazone, Marijke Visser, behaalde in de CEI2* over 120km een mooie tweede plaats achter de Franse Melody Theolissat. “Met het oog op het EK senioren volgend jaar op hetzelfde terrein was dit voor Marijke een wedstrijd puur om wedstrijdroutine op te doen.” Joyce van den Berg won de wedstrijd over 100 kilometer. “Ze reed met een jong paard dat een paar maanden terug in Frankrijk zijn eerste wedstrijd liep. Het was het paarde de eerste wedstrijd waar hij voor het podium mocht gaan.”

Bron: KNHS

Foto: Murielle Mulder

endurance endurancesport
Foto: Remco Veurink

De organisatie Clean Endurance is gerustgesteld door het besluit van de Court of Arbitration for Sport (CAS). Zij besloten dat dhr. Al Ghailandi zijn paard inderdaad mishandelde, zoals de klacht van Clean Endurance luidde.

Schoppen en lastigvallen

Het voorval gebeurde tijdens een 160km rit in Abu Dhabi afgelopen jaar. De ruiter en zijn grooms bleven het uitgeputte paard Sarab steeds schoppen en lastigvallen. Dit was de eerste keer dat de CAS uitspraak deed over een voorval in een paardenmishandelingszaak in de endurance. Het besluit van de rechter is volgens Clean Endurance een mijlpaal in de strijd om het welzijn van paarden in UAE-landen te verbeteren.

Voorbeeldfunctie

Op het moment dat Clean Endurance de klacht teven Al Ghailani indiende was hij de nummer één enduranceruiter in de UAE. De organisatie vindt dat juist hij een goed voorbeeld van horsemanship moet geven. Vooral omdat er ruiters zijn die tegen hem opkijken en dezelfde resultaten willen behalen. In plaats daarvan schopte Al Ghailani zijn paard meermaals, hij putte hem uit tot de finish bereikt werd en gebruikte de teugels om zijn paard te slaan. Zijn grooms jaagden het paard ook nog eens op om hem harder te laten lopen.

Geaccepteerde acties

De ruiter reageerde destijds dat zijn acties alledaags en geaccepteerd zijn binnen de endurancesport. De rechtbank was het hier sterk mee oneens. Zij besliste dat het gedrag van Al Ghailani viel onder paardenmishandeling doordat hij zowel mentale en fysieke pijn veroorzaakte bij het paard. De rechtbank concludeerde dat het paard zonder twijfel compleet uitgeput was.

Ontkenning door Officials

De ruiter ontkende al het bovenstaande. Hij wees daarbij op het feit dat geen enkele Official hem aansprak op zijn rijstijl tijdens het evenement. Ook de voorzitter van de Ground Jury verklaarde na het zien van de video van het voorval dat Sarab niet mishandeld werd en niet uitgeput leek. Het viel de CAS op dat de FEI de aanwezige officials niet bestraft heeft vanwege het gebrek aan optreden tegen Al Ghailani. Dit terwijl het FEI-tribunaal de FEI aanmoedigde om het voorval te onderzoeken en de Officials sancties op te leggen.

Uitspraak rechter

In eerste instantie werd Al Ghailani 12 maanden geschorst door het FEI-tribunaal. Dat was twee keer zo lang als de FEI zelf aanbeval. De rechtbank besloot de schorsing te verkorten tot acht maanden. Wel moet Al Ghailandi nog 3000 CHF aan de FEI betalen als bijdrage in de kosten.

Bron: Persbericht Clean Endurance

Foto: Remco Veurink

Endurance

Rein Duijts en Jantine Leeflang hebben een nieuwe endurance vereniging opgericht buiten de KNHS.

De vereniging met de naam Langeafstandruiters is ontstaan uit onvrede over de gang van zaken bij de KNHS endurance vereniging (KEV), zo is te lezen op hun website.

Alleen breedtesport

Hun doel is om in een vriendelijke en ontspannen sfeer lange afstanden door de natuur te rijden. Alleen gericht op de breedtesport. Alle rassen zijn welkom, net als aanspanningen.

Paarden overleden

Als reden waarom zij een vereniging opgericht hebben buiten de KNHS geven zij aan dat de KNHS zich teveel op de topsport en weinig op de breedtesport richt. Daarnaast geven ze aan dat de topruiters van de KEV de laatste jaren regelmatig reden in de landen van de UAE. Veel paarden overleven daar de endurancewedstrijden niet. Door daar te rijden legitimeren de Nederlandse ruiters en de KEV dit soort wedstrijden, vinden zij.

Bron: Langeafstandruiters

eventing algemeen
© DigiShots

Door het Coronavirus waren alle evenementen en dus ook internationale wedstrijden afgelast. Geleidelijk aan gaan deze weer door.

Komend weekend zijn de eerste internationale wedstrijden in Duitsland.

Eventing

In Westerstede wordt een eventingwedstrijd gehouden op 2* en 3* niveau. Voor TeamNL komen vier ruiters aan de start. In de korte 3* is dat Mara van de Ven. In de 2* rijden Sophie Postma, Lois Joosse en Noor Kuilboer.

Endurance

Drie TeamNL amazones reizen naar het Zuid Duitse Buch voor het Endurance Festival Bavaria. Zij rijden wedstrijden over 120 km en 100km.Carmen Römer – Theunissen en Angela Jonkman komen op de langste afstand in actie. Myerea Erckens is de Nederlandse deelnemer in de wedstrijd over 100 km.

Bron: KNHS

Melanie de Jong - Stunner © M. van Kampen

 De Haflinger x Quarter Horse Stunner (v. Generals golden boy) van Melanie de Jong kwam 10 jaar geleden bij haar als een onhandelbare en onberijdbare pony. In die periode hebben ze gezocht naar iets waar zij blij van werden en dat werd endurance. Vorig jaar reden ze dan ook de 160 kilometer lange Heidedistanz binnen 24 uur uit.

Een eerlijk, maar simpel verhaal

De amazone begint te vertellen over het begin van hun gezamenlijke carrière. “Ik heb haar via Marktplaats gevonden. Er stond een heel eerlijk, maar simpel verhaaltje bij: De pony  zou onhandelbaar, niet betrouwbaar en zeker niet geschikt voor onder het zadel zijn. Maar ik zag die foto’s van haar en was meteen onder de indruk. Het is een palomino. Blonde manen, grote bruine ogen en in de zomermaanden is ze bijna van goud, echt een plaatje. Dus ik had zoiets van; Hoe moeilijk kan het zijn? Ik heb haar op dinsdag betaald, en op vrijdag lag ik al in de ambulance met een beginnende bekkenbreuk”,  lacht De Jong. “De voormalig eigenaresse had niet gelogen in de advertentie. Stunner was toen bijna vijf jaar oud, een koudbloed-merrie en in het begin van de pubertijd. Ik had dus ook wel kunnen verwachten dat het wat werk was.”

Gat in de bak

Ze vertelt wat er op die desbetreffende vrijdag gebeurde: “Bij het aangalopperen gaf ze een heuse rodeo, volle vaart, kop tussen te voorbenen en bokkend gingen we de bak rond. Iemand zei: “trek haar om.” Dat was misschien niet zo’n goed idee. Toen ik in het ziekenhuis op de tafel lag kwam er wel een halve kilo zand uit mijn broek, dus ik had een goed gat in de bak geslagen. Daarna kon ik een lange tijd niet rijden, dus toen zijn we verhuisd naar een andere stal met minder prikkels en weidegang en toen bleek het eigenlijk gewoon een hele lieve pony.”

Revalidatie

 Alleen het aangalopperen was een dingetje. “Toen heb ik er een dierenarts bij gehaald en er bleek iets op haar SI-gewricht niet goed te zitten. Het hele eerste jaar hebben we eigenlijk samen gerevalideerd. Een beetje stappen en longeren is natuurlijk niet wat je voor ogen hebt als je je eerste eigen paard koopt, maar op een gegeven moment konden we weer aan de bak. We hebben het westernzadel ingeruild voor een dressuurzadel en dat maakte ook al veel verschil. Een westernzadel is toch best wel zwaar.”

Beperkte keuze

De Jong had nooit zoveel met het dressuur-rijden, dus ze besloot om maar veel naar buiten te gaan met haar pony. In het bos was Stunner namelijk heel betrouwbaar en keek ze nergens naar op of om. “We hebben ook nog geprobeerd te springen, maar dat was ook niet zo’n succes. Dus langzaamaan ga je alle dingetjes die je met je pony kan gaan doen afstrepen. De keuze was een beetje beperkt en toen ik op internet ging zoeken kwam ik op endurance. Ik ben me gaan inlezen, heb allerlei workshops gevolgd en zo zijn we een jaar of acht geleden begonnen. Stunner vond het heel leuk, gedroeg zich altijd voorbeeldig, kreeg er positieve energie van en ik kon lekker buitenrijden, maar toch ook ergens naar toe trainen.”

VG In het veld, Vogelsberg Distanz 2018 © M van Kampen

Ongecompliceerd

Onder de vlag van Team Palomino Power rijden zij wedstrijden. “In 2014 werden we derde bij het verenigingskampioenschap en hadden we echt de smaak te pakken. Stunner liep de wedstrijden allemaal eenvoudig uit. Ze logeert ook makkelijk, houdt meerdaagse wedstrijden goed vol en staat rustig in een paddockje naast de tent. Daarbij eet en drinkt ze goed. Het is lekker ongecompliceerd in tegenstelling tot ons eerste jaar samen.  Als we een wedstrijd rijden gaan we in de diesel stand, oortjes erop een gaan. Stunner is heel steady in tempo en laat zich niet intimideren als we worden ingehaald. Winnen is nooit het doel bij ons. To finish is to win. Maar het is natuurlijk super als je af en toe wel in de prijzen valt. Bijvoorbeeld bij technische wedstrijden of wanneer je (als een van de weinige) de juiste route hebt gereden.”

Heidedistanz

De amazone begon ooit met de wens 30 kilometer te rijden, maar verlegde dat doel naar 40, 60, 80 en op een gegeven moment wilde ze heel graag de Heidedistanz uitrijden. De Jong vertelt: “Je start om middernacht en je hebt 24 uur om de koningsafstand 160 kilometer te rijden. Ik wilde graag een keer meemaken hoe het zou zijn om midden in de nacht, met 50 mensen tegelijk, zonder hoofdlampje te vertrekken. Je moet dan ook onderweg groomen en de eerste 2 Vet-Gates zijn in het donker. Dus ik reed in 2017 de 125 kilometer.  Om 23.45 loopt het hele dorp uit, mensen hebben fakkels vast en staan langs het bospad, er gaat een fles schnapps rond, ze zingen en tellen af tot 00.00, en dan moet je gaan! Ik wilde het een keertje meegemaakt hebben zodat ik goed kon bedenken wat er nodig zou zijn om de 160 kilometer uit te rijden. Ik heb anderhalf jaar de tijd genomen om ons voor te bereiden en in 2019, één dag voor mijn verjaardag, ging het gebeuren.”

Optimale voorbereiding

“Ik stelde twee groom-teams samen en we hebben alles goed doorgesproken en uitgezocht. De voorbereiding was optimaal, maar ik wist van te voren al dat we laatste zouden worden”, vertelt de amazone lachend. “Niet erg, want voor mij telde alleen maar het feit dat we beide gezond over de finish zouden komen. Met die insteek hebben we het uitgereden en om 23:15 kwamen we dan, ook echt als laatste, over de finish. Je zit dan op je paard, in je eentje, in het donker, in het Duitse bos.” Ook de finish was een bijzonder moment. “Ik werd opgewacht door een hoop juichende en klappende mensen, werd van mijn paard getrokken en je kreeg een schnapps in mijn mik, super leuk!”

Duimpjes

Aankomst Vet-gate 80 km (tegen 9.00) tijdens de Heide Distanz 2019 © Christian Lüke)

De volgende dag moesten alle paarden die mee hadden gelopen nog gekeurd worden. “Wij waren startnummer 2, dus na amper 8 uur slaap waren wij aan de beurt. Stunner had er weinig zin in, maar toen er onder toeziend oog van alle deelnemende combinaties toch drie duimpjes van de jury omhoog gingen kwam het besef. Het is gewoon gelukt en we hebben het gewoon gedaan met onze huis-tuin- en-keuken-pony!”, besluit de amazone trots. 

Durf te Dromen

“Als iemand mij 10 jaar geleden had gezegd dat ik dit zou kunnen doen mijn eigen paard had ik waarschijnlijk gevraagd of ze wel lekker waren. Maar door goed management, trainen en luisteren naar mijn paard is het gelukt.” De Jong heeft een bedrijf: Cool Runnings Endurance Educatie. Van waaruit ze mensen begeleidt bij het trainen voor Endurance, lezingen en workshops geeft, maar ook buitenritten en trektochten organiseert. “Niet iedereen wil 160 km rijden, 20 km is voor veel mensen al een heel eind en dat is prima! Het moet laagdrempelig en leuk zijn”, zegt De Jong.

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: © M van Kampen

Emile Docquier
Emile Docquier © DigiShots

Emile Docquier gaat stoppen als bondscoach van de enduranceruiters van TeamNL. Docquier was bijna 10 jaar betrokken bij de Nederlandse endurancesport en heeft in de afgelopen jaren aan veel mooie successen bijgedragen. Enkele daarvan zijn de eerste WK-medailles in de geschiedenis van de KNHS.

Successen

Sinds begin 2011 was Emile Docquier betrokken bij de KNHS als bondscoach Endurance. Onder zijn leiding heeft de Nederlandse Endurancesport de grootste successen uit de historie gekend. Hoogtepunten waren daarbij het individuele zilver van Marijke Visser bij de jeugd, het WK in 2014 in Frankrijk en het EK van 2015 in Samorin. Het Nederlandse team won onder leiding van Docquier twee maal team brons: in 2015 tijdens het EK en in 2016 tijdens het WK, welke beide in het Slowaakse Samorin verreden werden.

Huidige structuur

Reden voor het vertrek van Docquier is dat de huidige structuur in de Nederlandse endurancesport te weinig bijdraagt aan Nederlandse successen in de topsport.

Naast zijn enorme bijdrage aan de topsport heeft Docquier ook veel geïnvesteerd in de toekomst. Met zijn typerende bevlogenheid en gastvrijheid heeft hij veel Nederlandse ruiters de kans gegeven ervaring op te doen in heuveltraining in de Belgische Ardennen. Daarnaast heeft hij zich voor senioren én jeugd ingezet om eigenaren te overtuigen hun paarden beschikbaar te stellen.

Opvolger

Als erkenning van zijn werk ontvangt Docquier de gouden KNHS speld. Deze zal i.v.m. de corona maatregelen op een later moment worden uitgereikt.

De KNHS gaat op zoek naar geschikte opvolger van Emile Docquier.

 

Bron: KNHS

Foto: Digishots

Denise Dickhoff en Rosie tijdens Endurance Leenderbos op 7 maart. Foto: M de Rooij Fotografie

Amazone Denise Dickhoff is actief in zowel de dressuursport als in de endurance. Samen met haar paard Rosie hoopt de amazone binnenkort de overstap te maken naar endurance klasse 3, het één na hoogste niveau. Afgelopen winter maakte de combinatie in de dressuur al de overstap van de B naar het L1. “Ik vind dat het elkaar heel erg aanvult”, stelt de amazone. “Maar als ik zou moeten kiezen, dan zou ik toch de endurance kiezen. Ik vind buiten rijden nu eenmaal leuker dan in de bak rijden.”

Klaar voor

Op 7 maart startten Dickhoff en haar merrie voor het laatst in klasse 2. “Die wedstrijd hebben we goed uitgereden, we zijn ook nog op de eerste plaats geëindigd. Ik had me ook al ingeschreven voor klasse 3, namelijk op 5 april. Helaas wordt ons klasse 3-debuut nu nog even uitgesteld. Dat is wel jammer, want we waren er nu wel klaar voor.” Ook in haar training houdt de amazone veel rekening met de maatregelen omtrent het coronavirus. “Ik sta met mijn paard midden in Rotterdam, maar we kunnen gelukkig nog wel richting het Kralingse Bos en het Lage Bergse Bos. Het is voor de endurance fijn om op verschillende ondergronden te trainen, maar we gaan nu even niet weg met de trailer om drukke gebieden te vermijden.”

Hoogste niveau

“Als het kan gaan we wel doen dit jaar”, stelt de amazone over haar start in klasse 3. “Maar het is natuurlijk even afwachten hoe het loopt. Hoe het na 1 juni gaat is natuurlijk koffiedik kijken. Het endurance seizoen loopt wel van maart tot en met oktober, dus na 1 juni is er nog genoeg te starten. Als dat dan wel doorgaat is het wel de bedoeling dat we dit seizoen klasse 3 gaan rijden. Het hoogste niveau binnen de endurancesport is klasse 4. Het zou heel erg leuk zijn als we dat nog eens kunnen rijden. Die klasse varieert van de 120 tot 160 kilometer. Ik weet niet of Rosie genoeg motivatie heeft om een 160’er te lopen, maar 120 kilometer moet haar zeker wel lukken”, klinkt het ambitieus.

Vertrouwen

Over haar paart vertelt Dickhoff: “Ik heb haar sinds ze vier, dit jaar wordt ze acht. Het eerste jaar moesten we echt een beetje aan elkaar wennen. Rosie had totaal geen vertrouwen in de ruiter, ze had een beetje slechte ervaringen gehad. Ik was de zesde eigenaar binnen 1,5 jaar tijd. Dat zegt wel wat. We hebben daarom veel gewerkt aan het opbouwen van vertrouwen. Daarvoor hebben we veel verschillende dingen gedaan, zoals schriktraining en Enjoy the Ride. Dat deed ik puur om haar ervaring op te laten doen en om haar te leren dat het allemaal niet zo spannend was als ze dacht. We hebben het ook lekker rustig aan gedaan en rustig opgebouwd. Dit is nu het vierde seizoen dat we samen ingaan, en het is hartstikke leuk.”

Voordelen

Over de combinatie van dressuur en endurance rijden is Dickhoff erg enthousiast. “Het vult elkaar heel erg aan. Ik vind persoonlijk dat een goed endurancepaard een bepaalde dressuurbasis moet hebben. Ik vind dat ze in ieder geval een goede B-proef moeten kunnen lopen. Daartegenover vind ik ook dat een dressuurpaard een klasse 1 moet kunnen uitrijden. In de dressuur werk je aan de rijtechnische basis; je zorgt dat je paard in balans is en je zet je paard goed aan de hulpen. Tijdens het endurance-rijden heb je daar flink profijt van. Maar als je paard conditie heeft doordat hij endurance loopt, is het ook een voordeel dat je paard een goede conditie heeft en niet moe is als hij de proef in gaat. Het één is dus ook niet zozeer leuker dan het ander, het kan voor mij eigenlijk niet zonder elkaar.”

Succesvol verlopen

De wedstrijden met elkaar combineren is nog wel een beetje lastig. Daarom start Dickhoff nu ’s winters dressuur ’s zomers endurance. “Je moet een goede balans vinden in je training. Je wil niet te weinig doen, want je moet wel regelmatig een trainingsprikkel geven om conditie en kracht op te bouwen. Maar je wil natuurlijk ook overbelasting voorkomen, dus is het waken voor een te snelle opbouw van de training.” Naast dat die balans heel belangrijk is voor het succesvol laten verlopen van een wedstrijd, zijn volgens de amazone ook grooms van onmiskenbaar belang. “Ik heb hele fijne mensen om mij heen. Die steun is heel belangrijk. Met een goed groomteam heb je in de endurance gelijk al een streepje voor. Het is me meermaals gebeurd dat ik op wedstrijd dankzij mijn fijne grooms mijn paard meteen kon aanbieden, waardoor ik de wedstrijd won.” Ze concludeert: “Het is zeker een extra kracht.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: M de Rooij Fotografie

endurance endurancesport
Foto: Remco Veurink

De KNHS onderzoekt of er maatregelen genomen kunnen worden om ruiters met een Nederlands paspoort te verbieden mee te doen aan endurancewedstrijden waar het welzijn niet is geborgd.

Daarbij gaat het voornamelijk om nationale wedstrijden in het Midden-Oosten. “Op internationale FEI-wedstrijden gelden in elk land dezelfde strenge regels,” aldus de KNHS. Deelname daaraan blijft toegestaan.

Nederlandse nationaliteit

Aanleiding van de aangekondigde maatregelen is het nieuws over het overlijden van verschillende paarden tijdens nationale endurancewedstrijden in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE). Een van deze paarden werd gereden door een in het buitenland wonende en werkende amazone met de Nederlandse nationaliteit.

“Hoewel het onderzoek naar de toedracht loopt en de uitkomst moet worden afgewacht, is na het zoveelste incident duidelijk dat er van paardenwelzijn op sommige nationale wedstrijden in het Midden-Oosten geen of onvoldoende sprake is,” aldus de KNHS.

Momenteel is volgens de KNHS een heel klein aantal ruiters in het Midden-Oosten actief.

Internationale wedstrijden

Per 2020 gaat een aantal door de FEI ingevoerde strengere regels in, ter verbetering van het paardenwelzijn. Deze gelden tijdens internationale FEI-wedstrijden (CEI’s).

“Spijtig genoeg lijkt de VAE zich hier niet aan te conformeren. Er lijkt een trend te zijn naar een toenemend aantal nationale wedstrijden, waar er buiten de FEI-regels om gereden kan worden. Deze wijze van de endurancesport bedrijven staat ver af van de manier waarop we in Nederland en in de rest van Europa de endurancesport willen beleven.”

Bron: KNHS

Foto: archief

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer