Tags Posts tagged with "Emmy de Jeu"

Emmy de Jeu

0 7256
Roland Hitze en G-Star de Jeu op de heide in Exloo. Foto: Privébezit

Via Facebook maakte Roland Hitze bekend dat hij zijn 9-jarige G-Star de Jeu (v. Blue Hors Don Schufro) heeft teruggetrokken uit de sport. Hij merkte namelijk dat de grote ruin best wel moeite had met het werk. “En ik wil hem echt niet verplichten om de ring in te gaan als hij er geen plezier in heeft”, geeft hij aan.

Geen staker

De keuze om de ruin zelf niet meer te blijven rijden was echt wel heel lastig voor de ruiter. “Ik heb G-Star al vanaf dat hij twee is”, vertelt hij. “Hij is door mijzelf zadelmak gemaakt en beleerd. We zijn uiteindelijk een paar keer gestart in het L1 en ondertussen deed hij ook al de oefeningen voor het Z. Ik heb hem bewust niet veel gestart. Ik wilde dat hij echt de kans kreeg om uit te groeien en om zichzelf te ontwikkelen. Daarbij merkte ik aan hem dat hij niet echt een paard voor de dressuur is. Hij doet alles voor je, hij is geen staker. Maar met zijn 1.85m is hij ook geen atleet. Ik wil wel graag op concours, maar ik neem alleen een paard mee die het ook leuk vindt.”

Andere paarden

“Ik vind het belangrijk dat een paard plezier heeft in hetgeen dat wij van hem vragen”, stelt Hitze. “Ik had bij G-Star niet die indruk. Daardoor ging ik steeds fanatieker trainen met de andere paarden die ik heb staan. Ik sta bij JB Stables, waar nog wat merries staan. Daar fokken we mee en gaan we mee naar keuringen. Ik train hun paarden en uit twee van hun merries verwachten we samen twee veulentjes volgend jaar. G-Star was daardoor het paard dat ik wat vaker liet staan. We gingen alleen soms nog wel eens naar het bos. Omdat hij mijn eerste eigen paard was ging dat me wel aan het hart. Hij verdiende dat gewoon niet. Ik vond het niet eerlijk dat hij niet alle aandacht kreeg die hij verdiende.”

Toevertrouwen

Om die reden ging Hitze op zoek naar een nieuwe plek voor zijn grote vriend. Hij kwam uit bij manege Les Chevaux in Buinen. “Ik kom er al jaren”, licht hij toe. “Daar heb ik ooit zelfs mijn ruiterbewijs gehaald. Omdat ik de stal al kende wist ik ook hoe ze daar met de paarden omgaan. De paarden staan er daar echt fantastisch bij. Er staan geen magere of zieke paarden, er wordt goed gevoerd en de paarden komen veel buiten. Ik vind het bijvoorbeeld ook echt heel goed dat de zadels van de manegepaarden regelmatig gecontroleerd worden. Zulke dingen dragen dan wel bij aan een fijn gevoel. Als ik G-Star ergens aan toevertrouw, dan is het wel aan Martin en Renée Bottelier.”

Op zijn plek

Dat G-Star de Jeu op een goede plek terecht moest komen was vanzelfsprekend. “Ondertussen is hij al zeven jaar van mij. Na al die tijd heb je zo’n band met zo’n paard. Hij is echt wel mijn beste vriend geworden. Gelukkig staat hij nog dichtbij. Het is fijn dat ik er daardoor af en toe heen kan, je mist hem toch wel als hij niet thuis staat. Gisteren ben ik nog even naar hem toe gereden. Hij is er echt gigantisch op zijn plek. Hij staat super relaxt op stal en heeft leuke vriendjes waarmee hij buiten kan spelen. De meiden die de buitenritten begeleiden zijn ook helemaal weg van hem: ze maken al ruzie om wie er op mag!”, lacht hij.

Realistisch zijn

De ruiter waardeert ook de manier waarop fokker Emmy de Jeu reageerde op zijn besluit om de ruin terug te trekken uit de sport. “We hebben altijd goed en leuk contact gehad met elkaar, dus zij wist al dat ik dit wilde doen. Als je dressuurpaarden fokt dan hoop je natuurlijk dat ze het goed gaan doen in de sport. G-Star komt uit één van de beste merrielijnen van Emmy. Ik vind het echt fantastisch dat Emmy nu blij is dat G-Star gewoon kan doen wat hij leuk vindt, en dat is buitenrijden. Ik ben nu zelf ook bezig met de fokkerij en weet dus ook dat je realistisch moet zijn. Niet alle paarden zijn topsporters. Je bent gewoon heel blij als een paard bij een goed thuis terechtkomt en met liefde wordt verzorgd. Ik vind het echt heel mooi van Emmy dat ze altijd zo enthousiast is.”

Toekomstplannen

“Het is fijn dat G-Star nu lekker op buitenritten kan en daarvan kan genieten. Ik wilde namelijk niet dat hij ergens terecht zou komen waar mensen er toch nog van alles uit zouden proberen te rijden. Met een afstamming als de zijne gaan mensen het toch meestal wel proberen. Voor mijn gevoel heb ik daarom hier de beste beslissing aan gedaan en dat vind ik heel belangrijk.”

En wat zijn de ambities van de ruiter nu zijn toekomstpaard met pensioen is? “Ik heb nog genoeg paarden voor de toekomst staan, waaronder een 5-jarige nakomeling van Desperado. Het is natuurlijk een beetje afwachten, maar ik hoop in de toekomst daarmee de sport in te gaan. Ik heb hem vorig jaar één keer in de L1 gestart en we zijn recent een paar keer succesvol in het M2 gestart. Met de twee merries die nu drachtig zijn hoop ik ook de sport in te gaan. Daarbij hopen we natuurlijk ook op mooie veulens volgend jaar. We kijken wel hoe het loopt”, besluit hij. “Als alles maar goed en gezond blijft.”

❤ G-STAR DE JEU ❤ Velen missen hem al een tijdje hier… 😎 maar sinds kort staat hij bij #LesChevaux in Buinen! 🐴 Ennn…

Geplaatst door Roland Hitze op Vrijdag 24 juli 2020

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit Roland Hitze

Jessica Buying - W Esther de Jeu
Jessica Buying - W Esther de Jeu CHIO Rotterdam 2012 © DigiShots - Esmee van Gijtenbeek

De 16-jarige Lichte-Tour-merrie W. Esther de Jeu (v Rousseau) is overleden.  De halfzus van Tosca Vissers Grand-Prix-paard Asther de Jeu (v Contango) overleed aan koliek, laat fokker Emmy de Jeu weten.

W. Esther de Jeu werd in 2013 verkocht naar Australië. Daar reed Charlie Welsh haar op Inter I-niveau en werd ze ingezet voor de fokkerij.  Ook voor haar verhuizing zette ze al een nakomeling op de wereld, een merrie van Voice: Cisther de Jeu.

KWPN merrries

In Australië werd W. Esther de Jeu volgens Emmy de Jeu de ‘Queen van Ellanbrae Park‘. Deze relatief nieuwe stoeterij,  in de omgeving van Melbourne, is gespecialiseerd in de fokkerij, met name met KWPN merries. Daarmee willen ze  om de fokkerij van dressuurpaarden in Australië te promoten.

Voor zover bekend werden in 2016 twee hengstveulens van W. Esther de Jeu geboren van de hengst OO Seven, met de toepasselijke namen Licence to Kill EB en Living Daylight EB.

Kampioene Centrale Keuring

W. Esther de Jeu was als driejarige Algemeen Kampioene dressuur op de Centrale Keuring van Friesland en werd vervolgens door Jessica Buying gestart vanaf het ZZ-Licht tot de Lichte Tour. In Australië genoot ze inmiddels van haar pensioen.

Haar overgrootmoeder Esther is de moeder van Sisther de Jeu, die door Edward Gal werd uitgebracht in de Grand Prix.

Bron: Hoefslag

Foto: Digishots

lutha b emmy de jeu

De High Five-dochter Luhta B gooide hoge ogen op de stamboekkeuring in Kootwijkerbroek. De merrie is eigendom van het syndicaat Hopeful Horsewives, waar onder meer fokker Emmy de Jeu deel van uitmaakt.

De Jeu, die in de selectiecommissie van Veulenveiling Borculo zit, selecteerde Luhta B in 2016 voor de veiling, waar ze het merrietje met een aantal gelijkgezinden zelf aankocht. “In een opwelling eigenlijk,” vertelt De Jeu. “We zaten met hele groep vrouwen aan tafel en ik vroeg: ‘Zullen we dit samen doen?’ En dat hebben we gedaan.”

Fijne achtergrond

Luhta B komt uit de bekende merrie Wiona B (v San Remo) en werd gefokt door F. Blitterswijk uit Nieuwland. De Jeu vond haar als veulen al ‘leuk en bijzonder’. “Met die bijzondere aftekeningen viel ze natuurlijk op, maar het was wel echt de beweging waar ik voor viel. Ze komt daarnaast uit een goede moederlijn en bij een goede fokker vandaan. Ook al zouden we in de toekomst niet meer haar fokken, dan neem je zo’n fijne achtergrond toch mee in de sport.”

Leerzaam proces

Hoe de toekomst van de zwarte merrie eruit ziet, wordt door alle tien leden van het syndicaat bepaald. “Maar first things first,” benadrukt De Jeu. “Zo’n goed bewegend en opvallend paard kan het natuurlijk goed doen in de sport. Het is in principe niet de bedoeling van het syndicaat om te gaan fokken, want dat doen we eigenlijk allemaal al. Dus dat is niet de noodzaak. We willen wel graag de route van de keuringen bewandelen, omdat dat zo’n leuk en leerzaam proces is. Luhta mag verder naar de centrale keuring, waar ze voorlopig keur kan worden. Dan gaan we kijken hoe ver ze nog komt. Als zich een koper meldt, dan valt daar ook over te praten.”

Damiano

Bij De Jeu worden jaarlijks zo’n twaalf veulens geboren. Ook de andere leden van het syndicaat zitten ‘in de paarden’. “De een wat meer dan de ander,” vertelt De Jeu. “Het jaar na Luhta B hebben we op de veulenveiling Borculo een hengstveulen gekocht. Damiano is een zoon van Diamond Hit en doet het super. Hij loopt nu nog in het land, maar over een paar maanden gaan we kijken hoe hij zich ontwikkelt.”

Niet overvol

De leden van het syndicaat komen enkele keren per jaar samen om de toekomstplannen voor de paarden te bespreken. “We doen alles gezamenlijk en kunnen uren praten over de fokkerij en de sport. Een ander voordeel is dat we de kosten kunnen delen. Het is niet de bedoeling dat het groter of professioneler wordt. We moeten ook niet overvol raken, dus als we iets willen kopen, moet er eerst iets worden verkocht. Maar wat als grapje begon, is intussen ook heel leuk geworden.”

Zie ook: Lutha B uit eerste jaargang High Five U.S. 

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Emmy de Jeu

Een opvallend gezicht op de KWPN Hengstenkeuring Tuigpaarden vandaag in Ermelo: Emmy de Jeu stelde er Kentucky voor. De zoon van Eebert (foto) liet zich uitstekend zien en is door naar de tweede bezichtiging in Den Bosch.

Geen Apache, maar een Eebert

Hoe ze zo ineens tussen de tuigpaarden terechtkomt, is een grappig verhaal. ‘Twee jaar geleden waren we bij Wim Cazemier om er veulens te scouten voor de Borculo Veulenveiling. Wim zei toen op een gegeven moment dat hij nog een Apache x Roemer-veulen had staan. Wij kijken, en lópen dat beestje! Hij liep bij een mooie zwarte merrie, een chique type, niet echt een stoere tuiger zeg maar. ‘Eh’, zei Henk Rootveld, die ook selectiecommissie zat toen, ‘dat is zeker een tuiger…?!” Had Wim een geintje uitgehaald…’

Livestream volgen vanuit de States

Het veulen bleef op haar netvlies hangen en De Jeu vroeg aan Wim of ze de helft kon overkopen. ‘En zo was ik ineens eigenaar van een tuigpaardveulen! Wim vertrok naar de Verenigde Staten eind 2016, maar ik ben af en toe bij Klaas Buist, die zijn bedrijf heeft overgenomen en bij wie Kentucky nog altijd staat, geweest. Klaas stelde hem ook voor vandaag, terwijl Wim vanuit de States de verrichingen hier via de KWPN-livestream volgde.’

Go en uitstraling

Twee maanden postte De Jeu een filmpje van Kentucky tijdens de training aan de longe op haar facebook, met de tekst: ‘Deze tweejarige hengst kan de nieuwe Verdades worden!’ De likes en reacties bleven niet uit. ‘Mensen vroegen of hij te koop is. Het is niet gek om eens na te denken over tuigpaarden in de dressuursport. Ze hebben veel go en uitstraling. Deze kan ook nog eens heel goed galopperen.’

Dressuurhengsten én Kentucky

Vooralsnog wordt met de Eebert uit de Manno-merrie Gwendoline ster prok ingezet op een tuigpaardcarrière. Kentucky, die trouwens veel weg heeft van zijn vader, is nog een rondje verder… In Den Bosch kan De Jeu dus niet alleen uitkijken naar de presentatie van twee dressuurhengsten, maar ook naar de tuigpaardendag.

Betrokken

In Ermelo heeft ze het alvast enorm naar haar zin. ‘Wat een openbaring om hier te zijn’, is De Jeu enthousiast. ‘Ik was hier om 8 uur, maar toen was het ook gewoon al vol hè. Het publiek is super betrokken en gaat uit z’n dak als er een hengst langsdraaft die de show steelt. Dit smaakt naar meer! Ik hang nu op hoor, daar komt Eebert aan. Wowwwww!!’

De volgende tuigpaardhengsten kregen een uitnodiging voor de 2e bezichtiging:
groep 5: 714 (Manno x Jonker), 716 (Plain’s Liberator x Unieko), 717 (Plain’s Liberator x Manno), 719 (Urgent x Sire) en 720 (Cizandro x Manno)
Groep 4: 678 (Bocellie x Unieko) en 712 (Fantijn x Waldemar)
Groep 3: 697 (Eebert x Manno), 698 (Eebert x Patijn) en 702 (Emilano x Jonker)
Groep 2: 686 (Delviro HBC x Marvel), 687 (Dondersteen x Albert), 691 (Dylano x Atleet) en 693 (Eclipse Flasch Dance x Tendens HBC)
Groep 1: 675 (Atleet x Manno) en 676 (Black Challenger x Manno)

Bron: Hoefslag

Foto: DigiShots

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 52)

0 1436

Emmy de Jeu was en is nauw betrokken als lid van de selectiecommissie dressuur voor de Veulenveiling Borculo en als scout voor de huidige commissie. Maar ook ‘vanaf de kant’ maakt ze de veiling mee. Vorig jaar kocht ze een veulen, samen met zeven vriendinnen. Dit jaar hebben deze ‘Hopeful Horse Wives’ opnieuw een tafel besteld, op donderdag 31 augustus, de dag dat de dressuurveulens geveild worden.

Hoefslag: Wat een leuk idee, met acht dames naar de veiling! Hoe kwam dat zo?

Emmy: ‘Ja, we zijn een heel gemêleerd groepje dames; sommige fokken zelf, eentje heeft zelf een Fries, er is ook eentje die helemaal niks met paarden heeft, maar wel eens zoiets wilde meemaken. We wilden gewoon een leuke avond uit.’

Hoefslag: In plaats van uit eten of naar het theater…

Emmy: ‘Precies. Al bestaat het VIP-arrangement van “Borculo” ook uit een walking dinner, voor een nette prijs ook nog. Lekker eten, lekker wijntje… en die merries met veulentjes in de ring, dat is toch ook show! Het verwengehalte is hoog op zo’n avond, je voelt je echt een speciale gast.’

Hoefslag: Was het de bedoeling om met een veulen naar huis te gaan?

Emmy: ‘Nee joh! Maar op een gegeven moment was er een pauze en toen ontstond er zo’n sfeertje aan tafel van “We kunnen eigenlijk best óók een veulen kopen!” Er zei er eentje: “Ik doe mee!” en een ander: “Ik doe ook ‘es gek…”. Ook een vriendin die nog nooit zoiets had meegemaakt liet zich meeslepen. En onder luide aanmoediging van de dames stak ik een paar keer de hand omhoog bij een veulen van High Five. Eentje die ik zelf eigenlijk stiekem wel op het oog had. En toen hadden we ‘haar! Natuurlijk zouden we allen apart een veulen kunnen kopen. Maar om zoiets met een groepje te doen is gewoon acht keer meer lol.’

Hoefslag: Moet je dan niet ook soort van afspraken maken…

Emmy: ‘Natuurlijk, maar uitgangspunt is dat we allemaal een bepaald bedrag kunnen missen, niet alleen wat betreft de aanschafprijs, maar ook in de jaren dat het beestje opgroeit en zich ontwikkelt. Lutha B. doet het heel leuk en het lijkt een heel fijn paard te worden. Maar je weet zelf wel dat er van alles kan gebeuren in de jonge jaren en dan nog is het afwachten hoe ze het straks onder het zadel doet. We weten dat het een gok is en die gok nemen we.’

Hoefslag: En dan ga je af en toe kijken hoe het met het veulen gaat?

Emmy: ‘Ja, zo eens in de maand, vijf weken, spreken we af, dan hebben we meteen een reden om elkaar te zien en er een gezellige middag of avond van te maken.’

Hoefslag: Jullie hebben met z’n achten ook dit jaar een tafel gereserveerd. Steek je opnieuw je hand op?

Emmy: ‘Aanstaande zondag hebben we afgesproken… Vorig jaar kwam het idee plotseling naar boven borrelen; een spontane actie. Nu wordt het serieuzer aangepakt. We nemen de catalogus door en bekijken wat ons bevalt. Natuurlijk is het geweldig om die spanning dan straks weer mee te maken. Een veiling is een spel, een spannend spel. Dat maakt het net even leuker dan een gewoon avondje uit. Maar de voorpret hoort er óók bij. En we zullen zien of we straks weer de champagne kunnen opentrekken. We hebben er in elk geval allemaal geweldig veel zin in!’

Meer informatie over Veulenveiling Borculo is te vinden op de website.

Klik hier voor tribuneplaatsen of VIP-kaarten.

Bron: Hoefslag/ Veulenveiling Borculo
Foto: Veulenveiling Borculo (Sjoert.com) / DBFS

0 8204
Paard in een trailer.

Dressuurpaardenfokker Emmy de Jeu zit nog vol in de emotie. Een van haar jonge paarden raakte in paniek in de trailer en kwam klem te zitten. De situatie was penibel maar het dier bleef wonderwel ongedeerd.

‘We waren onderweg van een wedstrijd in Almelo, terug naar het noorden’, vertelt De Jeu. ‘Ian Smith, die een aantal jonge paarden van mij opleidt, had daar gereden en ik reed achter zijn auto/trailer aan met een vriendin. Opeens kwam ik erachter dat ik het paardenhoofd niet meer zag. Ik kon seinen dat we de grote weg afmoesten, want we konden daar absoluut niet stoppen.’

Helemaal klem

Het paard was blijkbaar bij vertrek vanuit de wedstrijdlocatie al te zijn geschrokken waarna hij met met twee benen over de achterstang was gesprongen. ‘Hij was gedraaid en op zijn zij terechtgekomen. Doordat hij helemaal klem zat, raakte hij in paniek en trapte een gat in de zijkant van de trailer. Een been stak door dat gat, vlak bij een wiel, het zag er werkelijk doodeng uit.’

‘Gelukkig konden we op een ruim stuk gras in Hoogeveen stoppen en het lukte m’n vriendin om hem te kalmeren en zijn hoofd te draaien. De voorstangen konden nu los en toen hij voelde dat er nu meer ruimte was, kon hij vrijkomen.’

Polyester trailer

De brandweer en dierenarts waren inmiddels ingeseind en vrienden in de buurt kwamen met een trailer. De brandweer hoefde dus al met al niet actie te komen, omdat het paard zichzelf al vrij gewrumd had, en het been heelhuids uit het gat getrokken had. Er zaten enorme krassen en inkepingen in zijn transportbeschermers – we hebben van die lange, hele stevige – maar als we die niet hadden omgedaan, zou hij zijn hele been doormidden gesneden hebben. Weet je wel hoe scherp dat polyester van zo’n trailer is…’

Met een lichte verdoving is het dier rustig in de andere trailer overgeladen. ‘Ik weet wel dat ik nu helemáál nooit, nooit meer zonder transportbeschermers op pad ga!’

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 2835

Een fokkerij die geld oplevert in plaats van geld kost. Is dat een utopie of bestaan er mogelijkheden om van fokkerij een serieuze business te maken? Gedurende een thema-avond, die Gwenda Melssen van My Equine Business organiseerde in samenwerking met Emmy de Jeu, werd interactief gezocht naar het antwoord. De Jeu had een kort maar krachtig antwoord: “Fokkers moeten leren rekenen!”

Melssen opende de avond door te vragen wat succes is. De Nijmeegse onderneemster startte haar onderneming My Equine Business om paardensporters bij te staan in hun weg van een tomeloze passie naar een serieuze onderneming. Om succes te kunnen hebben moet je vooraf bepalen wanneer je dat punt hebt bereikt. Emmy de Jeu is daar duidelijk over. “Je moet zelf vinden dat je succesvol bent. Uitslagen van keuringen zijn eindig, succes is lopend. Je moet als fokker meer dan één succes na willen streven.”  Als je eenmaal hebt gedefinieerd wat voor jou succes is, kun je een doel bedenken en daar een plan voor maken.

Het draait om de juiste mindset
“Wat heb je als fokker nodig om succesvol te zijn?”,  werd aan het publiek gevraagd. De antwoorden varieerden van financiële middelen en kennis tot emotie, faciliteiten  en geluk. “Allemaal zaken waar je niet altijd invloed op kunt uitoefenen”, aldus Melssen. “Het gaat om de juiste mindset, de overtuiging over je eigen kwaliteiten en je eigen kunnen. In de paardensport leven veel interne overtuigingen, zoals ruiters die denken dat ze geen financiële middelen of talent hebben. Als je die mindset positief weet om te zetten kun je veel bereiken. Er is heel veel mogelijk in de paardensport, als je maar wilt en er voor open staat om te leren.” De onderneemster benadrukt het verschil tussen  een vaststaande mindset en een groeigerichte mindset.  Bij een vaststaande mindset worden uitdagingen vermeden, terwijl mensen met een op groei gerichte mindset hun potentieel benutten en zo tot succes komen.

Leer rekenen
De Jeu hamerde erop dat fokkers moeten leren rekenen. “De fokkerijaantallen dalen, ook in Duitsland en Denemarken. Tegelijkertijd is er een tekort aan jonge paarden. De opfok is het geld niet, dus de grotere handelaren zijn weer veulens gaan kopen. Pas bij driejarige paarden wordt het anders, want de training kost meer tijd en geld.” De Jeu vervolgt dat de rekensom twee kanten op kan gaan en dat veulens verkopen meer zekerheid geeft. “Als je dan toch besluit om de veulens aan te houden moet je rekening houden met uitval op gezondheid, maat en kwaliteit.”

Naam maken
“Met een bewezen hengst maak je het snelste naam als fokker. Bezuinig daarom niet op de laatste 500 euro als het om dekgeld gaat. Een goed paard eet net zoveel als een slecht paard. Reken daarom uit wat die merrie op jaarbasis kost en hoeveel je hebt uitgegeven voordat het veulen ook maar afgespeend kan worden. Als je de middelen niet hebt om het in de grote aantallen te zoeken, begin dan klein maar doe het wel op een manier dat het geld oplevert.”

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding niet toegestaan).

0 6063
veulenveiling Borculo

Negro-zoon Julius van Emmy de Jeu leek deze eerste bezichtigingen van de KWPN Hengstenkeuring een ware publiekslieveling. Hij kreeg als enige de handen van de toeschouwers op elkaar toen hij de baan betrad, maar desondanks verwees de keuringscommissie de bijzondere verschijning niet door naar de tweede bezichtiging.

De ‘looks’ en de kwaliteit

Eigenaresse Emmy de Jeu kocht Julius als veulen op de veiling in Borculo, waar twee van haar vriendinnen al verliefd op hem waren geworden. ‘We hebben hem samen met twee Australische vriendinnen gekocht, omdat ze hem heel erg leuk vonden. We hebben toen een soort syndicaat opgericht onder de noemer ‘go with the flow’, vertelt ze lachend. Waar haar vriendinnen vielen voor zijn ‘looks’, vond De Jeu vooral de afstamming van het fokproduct van Ard Vogelaar en Jantine Knol interessant.

‘Ik heb zelf zijn halfzusje (Giulilanta, v. Jazz red.) als veulentje gekocht en zij werd uiteindelijk het beste merrieveulen van Nederland. Als driejarige werd zij algemeen kampioen bij de dressuurmerries in Friesland en inmiddels heb ik haar voor de helft verkocht aan Andreas Helgstrand. Dat die merrie zich toen als tweejarige zo goed liet zien speelde zeker wel mee in de aankoop van Julius.’

Niet bont

Facebook Emmy de Jeu-Julius
Facebook Emmy de Jeu-Julius

Over de eerste bezichtiging vertelt ze: ‘Mijn vriendinnen waren redelijk verwachtingsvol maar ik heb wel gezegd dat de kans niet zo groot is dat hij meegenomen zou worden. Hij mag meer in het dressuurmodel staan en dat is uiteindelijk ook wat de keuringscommissie op hem aanmerkte. Als hij doorgroeit denk ik dat het wel een heel fijn sportpaard kan worden, maar geen dekhengst. En je moet ook reëel zijn: in Nederland zijn bonte paarden nou eenmaal niet zo geliefd.’

En juist zijn bijzondere verschijning maakt de Negro-zoon bij velen favoriet. Hij is echter niet bont, maar sabino: een witpatroon in de vacht dat vaak tot uiting komt in hoge sokken en een witte vlek op de buik. ‘Hij líjkt platenbont, maar is gewoon sabino. Het zou zomaar kunnen zijn dat hij zwarte veulens geeft. Dat is wel de grap eigenlijk.’ Al met al kijkt De Jeu positief terug op de bezichtiging. ‘Het feit dat hij zo leuk ontvangen werd en als enige applaus kreeg, dat is wel ongelooflijk grappig.’ En over die afwijzing? ‘It’s all in the game, het hoort erbij.’

Verkopen of houden?

Over de toekomst van Julius is De Jeu nog niet zeker. ‘We hebben ontzettend veel vraag naar hem gehad, maar we moeten nog even bekijken of we hem aanhouden als sportpaard of verkopen. Daar denken we nog even over na. Ik hoop vooral dat hij een goed plekje krijgt waar eruit komt wat er in zit. Hij heeft een typisch, goed Negro-achterbeen en ik denk dat het een heel leuk sportpaard gaat worden.’

Anniek van Schaik voor Hoefslag. Overname zonder toestemming en bronvermelding niet toegestaan.
Foto: Sjoert.com / Veulenveiling Borculo

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 18)

Volg ons!

102,961FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer