Tags Posts tagged with "emancipatie"

emancipatie

dood 29 paarden

Eén van de allermooiste aspecten van de hippische wereld vind ik altijd de volkomen gendergelijkheid. En dan heb ik het niet alleen over de tweebenige atleten, maar ook over de vierbenige.

Mannen strijden tegen vrouwen en hengsten tegen merries en ruinen. De huidskleur van mens of dier maakt geen verschil: schimmels tegen zwarten, vossen tegen bruinen en moorkoppen tegen roodschimmels komen in actie op dezelfde wedstrijden als blanke, zwarte, rode of gele mensen.

WK voor jonge dressuurpaarden

Groot of klein maakt ook niet uit en nu ook het Friese paard gelukkig mee mag doen aan de kwalificaties voor het WK voor jonge dressuurpaarden is ook daarin weer iets gelijkgeschakeld wat al lang geleden had moeten gebeuren. En de opgaves waarvoor de paarden en ruiters/menners/jockeys gesteld worden zijn volslagen gelijk, net als de moeilijkheden die ze moeten overwinnen.

En afgelopen zaterdag werd de cirkel rond toen de Ierse jockey Rachel Blackmore de Grand National op haar naam schreef met Minella Times, een achtjarige ruin. Zij maakte daarmee de emancipatie in de gehele paardenwereld compleet, want voor het eerst in de geschiedenis zegevierde een vrouw in deze zwaarste steeple chase van de wereld.

Eerste Grand National

Of de eerste Grand National nu in 1836 of in 1839 werd verreden is geen punt van discussie. Zoals zo vaak is de bron van waaruit iets is ontsproten niet meer te vinden. Wat we wel zeker weten is dat vanaf de allereerste wedstrijd tot en met 2019 – de Grand National van 2020 werd immers niet verreden – nog nooit in de 173-jarige geschiedenis van deze race een vrouw als eerste over de eindstreep kwam.

Wat we ook zeker weten is dat in totaal 13 maal een merrie wist te winnen, voor het eerst in 1841, toen het Charity was die zegevierde. In 1951 was het voor het laatst dat een merrie als eerste over de eindstreep kwam op Aintree en dat was Nickel Coin.

Toch is de meest aansprekende merrie Tiberetta, die in 1957 als derde, in 1958 als tweede en in 1959 als vierde over de eindstreep kwam. In dat jaar was zij tevens laatste, want slechts vier paarden van de 32 starters haalden de eindstreep. In 1958 had zij een achterstand van maar liefst 30 lengtes op de winnaar Mr. What ,maar ook weer 15 lengtes voorsprong op de nummer drie, Green Drill.

Eén van de hoogtepunten van het jaar

Ik realiseer mij dat voor velen deze race wellicht een gruwel is, maar voor mij is deze race één van de hoogtepunten van het jaar, omdat deze tak van de paardensport, naar mijn mening, het dichtst bij het wezen van het paard komt. Een paard was ooit een prooidier, die op de vlaktes zijn eten zocht, waar op hem werd gejaagd door roofdieren. Om daaraan te ontsnappen moest het paard heel snel weg kunnen rennen en over bomen, beekjes en andere obstakels kunnen springen.

Feitelijk is dat wat het paard nu nog doet in een steeple chase. Misschien is dat ook de reden dat ik zo’n liefhebber ben van de vlakkebaan rennen en de eventingsport. Alle drie takken van sport die het wezen van het paard het dichtst benaderen. En inderdaad, daarbij vallen helaas soms ook slachtoffers. Net als in het verre verleden, toen ook niet alle paarden aan het roofdier wisten te ontsnappen.

Enorme bijdrage

En terug naar de emancipatie: ik vind dat de 31-jarige Ierse Rachel Blackmore, die geboren is in het dorpje Killenaule in de County Tipperary, een enorme bijdrage heeft geleverd aan de sportieve emancipatie van de vrouw in de hippische wereld met haar zege in de Grand National. Eindelijk is ook dit mannenbolwerk geslecht en is de cirkel rond. De strijd wie sportvrouw van het jaar 2021 in Ierland zal worden werd op 10 april beslist.

Door: Jacob Melissen

Foto: Shutterstock

0 281
race

De meesten van ons zullen de Scythen niet direct op hun netvlies hebben. Dat is begrijpelijk, want veel van wat we over dit volk weten, is afkomstig uit de afgelegen opgravingen van Russische archeologen. Dankzij een samenwerking met de Hermitage in Sint-Petersburg en het Nationaal Museum van Kazachstan is een selectie van bijzondere vondsten nu in Londen te bewonderen.

Scythen

De Scythen waren een volksstam die gedurende het hele eerste millennium v.Chr. in verschillende tribale samenstellingen een nomadisch bestaan leidde. Hun actieradius was enorm. Die strekte zich uit van de Balkan naar de Oekraïne, en van de steppen van Rusland naar Mongolië, tot aan de grenzen van China. Ook de noordelijke gebieden van Iran en India vielen onder hun invloedssfeer.

Fokken op snelheid

Hun groei en bloei hadden de Scythen vooral te danken aan hun trouwste metgezel: het paard. Uit zojuist gepubliceerd DNA-onderzoek blijkt dat ze in hun omgang met dat edele dier goed wisten waar ze mee bezig waren. Zo probeerden de het volk paarden te fokken op snelheid. Ook slaagden ze erin om, via instandhouding van de kuddestructuur, inteelt via de hengst-kant te vermijden.

Dat het paard binnen de materiële cultuur van de Scythen de hoofdrol speelde, is in het licht van het bovenstaande daarom niet verwonderlijk. Op hun kleren droegen de Scythen gouden plaatjes, daarop is er naast Scythische krijger, gewapend met speer en gehuld in een gedecoreerde mantel, ook telkens weer een paard te zien.

Hun paarden waren zo belangrijk voor de Scythen dat ze die met regelmaat ook in hun grafheuvels bijzetten. Daarin werden de beesten met ontzag en respect naast hun eigenaar neergevlijd.

Emancipatie

Er is nog een ander bijzonder aspect aan de Scythische cultuur. In hun tombes zijn namelijk ook vaak de resten van hun vrouwen aangetroffen: in volle wapenuitrusting. Dergelijke vondsten suggereren dat deze gezamenlijk dienden in de alom gevreesde Scythische cavalerie. Qua emancipatie van de vrouw waren de Scythen hun tijd kennelijk ver vooruit.

Bron: Het Financieele Dagblad 

Foto:

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer