Tags Posts tagged with "dresuur"

dresuur

0 3824
Romy de Lange

Romy de Lange heeft met haar connemarapony Eastern Light Westland (v. Ashfield Silver Ghost) een nare tijd achter de rug. Nadat de valkkleurige ruin zichzelf aantikte tijdens het wijken raakte hij zo kreupel dat zelfs de veeartsen geen positieve toekomst voor hem inzagen. Na veel tegenslagen en nog meer adviezen besloot de amazone naar haar eigen gevoel te luisteren. Dat blijkt uiteindelijk de sleutel naar succes te zijn.

De Lange kocht Eastern toen hij 11 jaar oud was. “Ik was opzoek naar een pony waarmee ik makkelijk de overstap van een shetlander naar de serieuzere pony’s maken. Toen we voor het eerst bij hem gingen kijken was ik gelijk helemaal weg van hem, al kwam dat omdat ik hem toen op Spirit vond lijken”, begint ze lachend haar verhaal. “Daarnaast was het een echte leermeester voor me en heeft hij mij heel veel geleerd. Zo heb ik mijn allereerste sprongetjes met hem gemaakt en was het de eerste keer galopperen op een grote pony, wat echt overweldigend voelde. Hij kan heel veel en hij is super werkwillig. Al is hij ook wel een tikkeltje dominant, hij is nu tweeëntwintig maar heeft nog steeds overal een mening over”.

Vastbesloten

De amazone wilde op dat moment nog graag de sport in met haar nieuwe pony. “We hebben elkaar eerst heel goed leren kennen en toen ik een jaar of 14 was had ik grote doelen voor ons opgesteld. Ik was vastbesloten om het Z te halen, maar na vijf wedstrijden kwam ik erachter dat het helemaal niks voor mij was. Ik was niet gemaakt voor wedstrijden en de stress die er bij komt kijken, het werd uiteindelijk teveel. In die tijd werd ik in het trainen ook steeds fanatieker, maar Eastern heeft daar op een gegeven moment een stop op gezet. Op het moment dat ik te snel ging, ging hij in protest. Want als hij iets niet wil, laat hij dat gelijk merken. Dat is niet altijd even makkelijk geweest en we hebben ook wel een periode in een dipje gezeten, maar uiteindelijk besloten we gewoon recreatief te gaan rijden. We trainden wel hard door, maar hadden geen wedstrijden meer als doel. Inmiddels kent hij alle oefeningen van het Z en maken we ook gebruik van de academische rijkunst, wat we beide heel leuk vinden”.

Kreupel

De combinatie was druk aan het trainen toen het noodlot toesloeg. “Vorige jaar december was ik op hem aan het rijden. Het was een hele fijne rit, totdat hij tijdens het wijken opeens stokkreupel liep. Ik ben afgestapt en wist gelijk dat het niet goed zat, maar ik ken Eastern en hij kan best wel kleinzerig zijn. Hij laat het snel merken als hij iets niet fijn vindt. Zo is hij bijvoorbeeld een keer kreupel geweest doordat hij een wondje onder zijn singel had. Op dat moment heb ik zijn hele lichaam gecheckt maar er was niks te zien, dus ik heb hem een weekje rust gegeven”.

Flinke peesblessure

Na een week was er geen verbetering te zien, dus de veearts kwam langs om het paard te checken. “Op zijn advies hebben we Eastern eerst twee weken zonder medicijnen op boxrust gezet. Toen dat niet hielp hebben we hem nog eens twee weken met metacam laten staan, om eventuele ontstekingen uit te sluiten. Helaas zat er nog steeds geen verbetering in, dus hebben we een echo laten maken. Hier kwam uit dat we te maken hadden met echt een flinke peesblessure in zijn linker achterbeen. Waarschijnlijk kwam dat omdat hij zichzelf tijdens het wijken heeft aangetikt. Er zit natuurlijk best veel kracht in de passen die ze zetten, dus het is niet gek dat hij een blessure heeft opgelopen. Zijn pees was flink door en er was veel vocht te zien op de echo. Op dat moment wist ik even niet meer wat ik moest doen. De dierenarts zei dat de kans dat het goed zou komen naar 30% was. Dat was heel heftig om te horen”.

Van links naar rechts: De dag dat de peesblessure werd constateert -> na een maand op bosrust en 2x keer per dag 5 minuten wandelen -> na vier maanden revalideren -> na twee maanden op het weiland gestaan te hebben.

Stijgende lijn

De Lange kreeg het advies om haar pony twee maanden op boxrust te houden. “Ondanks dat ik erg een voorstander ben van dat paarden de hele dag buiten horen, werd dit sterk afgeraden door de veearts. Ik had natuurlijk minder controle en de kans dat de blessure verergerde was groot, dus ik zette hem op boxrust en maakte twee keer per dag een wandeling met hem. Die twee maanden zijn goed gegaan. Eastern was rustig en haalde veel plezier uit de korte momenten wandelen”.

Na de daaropvolgende controle was de veearts positief verrast over de vooruitgang. “We hadden een stijgende lijn te pakken en er was opeens weer hoop dat het toch goed zou komen, waar ik super enthousiast over was. Ik vond de revalidatie tien keer niks, want ik haat het als mijn paarden 24/7 op stal staan. Het voelde toch een beetje als mijn kind op dat moment. Ik heb mijn paarden aan huis dus ik stond dagelijks om de twee uur bij zijn stal om hem wat afleiding te bezorgen. We mochten het rijden langzaam weer opbouwen en ik merkte niks aan hem. Hij was zuiver onder het zadel, wat een emotioneel moment was toen dat het geval bleek te zijn. Ik kan met volle overtuiging zeggen dat Eastern rijden het leukst vindt van alles, je kan ons niet gelukkiger krijgen. Dat was ook goed te merken, want de eerste keer dat we aandraafden vlogen we in uitgestrekte draf door de baan”, blikt de amazone lachend terug.

Terug bij af

Helaas kwam er weer een tegenslag voor de combinatie. “Na twee maanden rustig rijden hadden we weer een echo, dit keer met minder leuk nieuws. We kregen zelfs te horen dat zijn pees er op de echo minder goed uitzag dan de vorige keer, wat heel gek was want ik merkte dit niet aan hem. Het rijden motiveerde hem om door te gaan, hij was heet en had controle over zijn lichaam. Hierdoor ging hij ook wat meer energie tonen tijdens bijvoorbeeld het poetsen. Vlak voor die echo heeft hij zich een keer losgetrokken en flink gebokt, het kan zomaar zijn dat hij zich daar vertrekt heeft. Dan ben je weer terug bij het begin, ik heb dan ook staan balen als een stekker want ik wilde niet weer een stap terug doen. Ik wilde Eastern niet weer op boxrust zetten, want hij vond het zo langzamerhand niet leuk meer om alleen maar op stal te staan”.

Moeilijk

Het gevoel van de amazone zei dat ze Eastern op het land moest zetten, maar dat werd sterk afgeraden door de veearts. In overleg werd er besloten om een kleine paddock te maken zodat Eastern toch kon genieten van het zomerse weer. “Zodra de veearts weg ging heb ik gelijk een paddock gemaakt zodat hij buiten kon staan. Dit ging twee weken goed, maar uiteindelijk merkte ik aan hem dat hij zijn rust niet meer kon vinden. Zowel in de paddock als op stal ging hij ijsberen en rondjesdraaien, ik werd er kriegelig van. Maar ik snapte het wel, al zijn maatjes stonden om hem heen en zijn aan het spelen, maar hij kon niet meedoen terwijl hij zich wel goed voelde. Die momenten vond ik heel moeilijk, want je kan een paard niet uitleggen dat het echt voor zijn eigen bestwil is”.

Heft in eigen handRomy de Lange

Door het ijsberen merkte De Lange dat de blessure slechter werd. “Toen hij onder het zadel niet meer zuiver liep ben ik gelijk gestopt en heb ik de dierenarts gebeld, ik wist echt even niet meer wat ik moest doen. Hij zei dat Eastern weer op boxrust moest, dat hebben we gelijk gedaan maar na twee weken was er weer geen verbetering. De amazone besloot het heft in eigen handen te nemen. “Ik besloot een beetje eigenwijs te zijn en de paddock te vergroten, zodat hij iets meer ruimte had om zich te bewegen. Dat ging twee weken super goed en hij hield zichzelf bezig met verkennen en wandelen”.

Geen verplichtingen

Helaas was de pony hier ook na twee weken helemaal klaar mee. “Ik wist het echt niet meer. Ik heb aan zijn staldeur gestaan en aan hem gevraagd wat ik moest doen om hem beter te maken. De veearts heeft meerdere keren benadrukt dat hij niet in de wei kon, maar ik besloot wat andere mensen naar hun ervaring te vragen. Van hen hoorde ik dat het grootste gedeelte juist wel aanraadde om mijn paard op het land te zetten. Voor mij voelde dat ook het enige juiste op dat moment. Dan kan hij zichzelf revalideren, de hele dag lopen en zo zijn been sterker maken. Dan heeft hij geen verplichtingen meer, het enige wat hij hoeft te doen is te grazen. Natuurlijk wilde ik dat hij fysiek weer op de been kwam, maar ik wilde niet dat hij er mentaal door achteruit ging”.

Moeilijk besluit

De amazone zocht contact met een andere veerarts van de kliniek. “Uiteindelijk hebben we toch besloten om Eas op het land te zetten, zolang ik hem goed in de gaten zou houden. Ik heb hem dezelfde middag nog op het land gezet, dat was een heel mooi moment. Hij heeft gerend, gebokt en gesteigerd, maar het interesseerde me helemaal niks. Ik was heel blij om hem zo te zien en hij was heel blij dat hij weer bij zijn kudde stond. Dit is heel veel waard voor mij, als hij hier blij van wordt is het prima. Ik hoef nooit meer te rijden, zolang hij maar paard kan zijn”.

Goede weg

Nadat Eastern twee maanden op het land stond besloot De Lange even te kijken hoe hij liep op het harde. “Dat ging super goed. Ik had hem sinds zijn blessure niet meer zo zuiver zien lopen”, vertelt ze. Nu het wat meer regent in Nederland staan haar paarden niet meer dag en nacht buiten, dus ze besloot om Eastern ook weer op te pakken. “Twee weken nadat we gedraafd hadden op het harde leek het alsof hij mij riep om weer te gaan rijden. Elke keer als ik met een ander paard ging rijden stond hij maar tegen zijn stal aan te bonken. Vorige week besloot ik het gewoon weer te proberen, ik heb hem opgezadeld en we hebben een kwartiertje gestapt en twee korte stukjes gedraafd. Het voelde niet normaal, hij liep onwijs goed. Na een jaar revalideren kan ik zeggen dat we nu eindelijk op de goede weg zijn”.

Eigen gevoel

De Lange wil meegeven dat het belangrijk is om te luisteren naar de veeartsen, maar dat ook je eigen gevoel belangrijk is, “De veeartsen geven advies wat gebaseerd is op studies over het algemene paard. Als jouw paard erbuiten valt moet jij de keuze maken die zij niet voor jou kunnen maken. Voor mij is mijn eigen gevoel uiteindelijk de uitkomst geweest”.

De amazone is blij met de vooruitgang, maar wil niet gelijk te hard van stapel lopen. “Ik ga hem heel voorzichtig opbouwen want hij geeft al snel te veel. We zitten nu op twintig minuutjes stappen en we willen dit uitbreiden tot we weer wat langer kunnen draven. Daarna wil ik weer een echo laten maken voordat we weer gaan galopperen, ik laat het nog heel goed in de gaten houden. De echo komt wel als ik het gevoel heb dat het er tijd voor is, want op dit moment krijgt hij ook alle tijd die hij nodig heeft. Ik vind het allemaal niet zo erg, zolang hij maar beter wordt”, sluit ze enthousiast af.

Via Instagram houdt De Lange haar volgens op de hoogte over de laatste ontwikkelingen van haar pony. Het moment dat Eastern weer herenigd wordt met zijn kudde:

View this post on Instagram

Being a good owner for your horses is not only making decisions that only satisfy you. It’s listening to what your horse needs and follow your gut. And that’s exactly how the next part of our #roadtorecovery is going to look like. After three months of stable rest we tried to recover under the saddle. Baby steps were big steps and I was a perfectionist when it came to Eastern his recovery. We made so much progress that even the vet was enthusiastic by the first results. Then the last ultra sound was the opposite. His tendon (left hind leg) showed that it was more swollen then the ultra sound before. The vet gave me green light to ride but it just didn’t feel right. I had him on rest for almost five weeks and decided to build it up again. But after very light work under the rider, well.. extremely light Eastern showed no progress but started to get worse. If I followed the schedule I had to wait for the next ultra sound that was in two weeks to see what’s the deal. Even though I know that we unfortunately didn’t make progress. After keeping him 7 months in his stable/paddock away from his herd broke me down. It’s against my feeling and I worked very hard to keep Eastern satisfied in this period of time. I told myself that I did it so he could heal. But the last six weeks I didn’t see him make any progress and then it just feels useless to keep him in his stable/paddock. Eastern showed me that it was enough. He wasn’t calm in his stable & paddock without his hay. I want him to be the horse he wants to be. ✨ – After talking with my mom we decided to call the vet to brainstorm. We suggested that we want him to be on the big pasture and give him all the time he needs to heal. I don’t have the ambition with Eastern to ride competitions, there is no pressure to ride him again. If he needs one year off then I’m fine with it. I just want him to horse around in his herd. If this means I can never ride a flying change on him I really don’t care. He is such a big part of my life and I want him to be happy. Tonight we reunited him with his herd in freedom after 7 months. Watch the video: this is what happiness looks like. ❤️

A post shared by Romy – The Lucky Six ⚜️ (@equinemotions) on

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privebezit

Ann Christin Wienkamp - Just Perfect FEI World Championships Young Dressage Horses 2019 © DigiShots

De zevenjarige Deense Warmbloed Lindballe’s Just Perfect, die meerdere malen meedeed aan het Wereldkampioenschap voor jonge paarden, is verhuisd naar zijn eigenaresse Sophia Ritzenger. Vanaf volgend jaar gaat ze hem uitbrengen op Young Riders-niveau.

Op vierjarige leeftijd kwam het paard terecht in de stallen van Andreas Helgstrand. In 2017 kwam hij onder Severo Jurado uit op de Deense Kampioenschappen voor jonge paarden. Hier wist hij vervolgens een vijfde plek te bemachtigen.

Ermelo

In 2018 nam de Australische Simon Pearce plaats in zijn zadel met de bedoeling om mee te doen aan het Wereldkampioenschap Jonge Paarden in Ermelo. Ze werden 14e in de finale. Daarna nam Hannes Lüt de teugels van haar over. Hij bracht het paard uit op de Deense Jongepaardenkampioenschappen.

In 2019 is Just perfect verkocht aan de familie Ritzinger in Duitsland. Waar hij de afgelopen tijd werd getraind door Ann-Christin Wienkamp, zij bracht hem uit in Denemarken op het WK-jonge paarden. Ze werden 8e in de finale.

Young Riders

Zodoende verhuisde hij onlangs naar de stal van Constanze Rügheimer, waar Christiane Mayer-Schwärzler hem verder gaat trainen. Vanaf volgend jaar zal zijn eigenaresse Sophie Ritzinger hem uitbrengen bij de Young Riders.

Bron: Eurodressage

Foto: Digishots

Janine Flier met Harley - © Fototrailer

Janine Flier heeft op dit moment drie paarden, waarvan er één klaargestoomd wordt voor het ZZ-licht. Ondanks dat er geen wedstrijden meer zijn, trainen ze rustig door en filmen ze af en toe een proefje voor Hoefslag@Home. “Het is jammer dat we niet op wedstrijd kunnen, maar het is gewoon niet anders. Het is een rare tijd nu”, concludeert ze.

Juf

“Op dit moment heb ik drie paarden, waarvan er één aan huis staat. De andere twee staan nog in de opfok, die haal ik aan het einde van het jaar weer op. Op dit moment heb ik het dus best rustig met de paarden. Dat is helemaal niet erg, aangezien ik twee kinderen heb dus nu ook nog juf ben geworden”, grinnikt Flier.

Nederlands Kampioenschap

“Voordat de Coronamaatregelen in gingen, reed ik wedstrijden met mijn paard Harley. Het winterseizoen ben ik ook regelmatig gestart. Ik heb zelf op het NK mogen rijden. Dat was best wel spannend; als ‘amateur’ tussen de grote namen. Helemaal in de hogere klassen is dat niet niks. Ik had best wel fijn gereden, voor mijn gevoel hadden de punten wel iets hoger gemogen. Uiteindelijk was ik achttiende van de vierendertig, dus ik was zeker niet ontevreden. Ik heb er ook een heel goed gevoel aan overgehouden, dat is voor mij het belangrijkste.”

Rare tijd

Ondanks dat de amazone het jammer vindt dat ze niet op wedstrijd kan, is ze het helemaal eens met de maatregelen. “Het is jammer dat we niet op wedstrijd kunnen, maar het is gewoon niet anders. Het is een rare tijd nu. Voor iedereen. Ik mis het wel natuurlijk, maar het is zoals het is. We kunnen er moeilijk over gaan doen, maar we kunnen er toch niks aan veranderen. We moeten gewoon hopen dat iedereen gezond blijft en dat we zo snel mogelijk ons leven weer normaal kunnen gaan leiden. Daar is iedereen wel weer aan toe, denk ik.”

Hoefslag@Home

Ook Flier heeft een proef ingestuurd naar onze online wedstrijd. ““Toen ik Hoefslag@Home voorbij zag komen, ben ik nieuwsgierig geworden. Dus na even kijken en inlezen dacht ik bij mezelf ‘ik probeer het gewoon’. Dus zodoende heb ik de bak wat kleiner gemaakt en ben ik gaan oefenen”, vertelt ze.

“Aan de ene kant is het wel lekker makkelijk, je kan gewoon een video insturen wanneer je wil. Maar het blijft gewoon een proef met oefeningen die snel achter elkaar volgen. Omdat het wordt opgenomen, word je al gauw wat kritischer op jezelf. Ik wil het graag perfect doen, maar dat lukt natuurlijk niet. Of je moet gewoon heel handig zijn met knippen en plakken”, lacht Flier. Het voordeel is nu wel dat je kan afwegen of je de proef wel of niet wil insturen. Dat heb ik ook gedaan. Je weet natuurlijk niet wat gangbaar is en wie er meedoen.”

Gevoel

De amazone was tevreden met de opmerkingen die op het protocol stonden. “De feedback klopte bij mijn gevoel. De punten zijn wel gelijk aan de punten die ik normaal zou kunnen rijden. Natuurlijk heb je wel eens een oefening die heel goed voelde en laag scoorde, of juist andersom, maar dat is normaal ook zo. Ik denk dat het in verhouding wel hetzelfde is.”

Doel

Flier traint gewoon door voor de eerstvolgende wedstrijden. “Als de wedstrijden weer beginnen, wil ik graag ZZ-licht starten, daar trainen we lekker op door. Uiteindelijk zien we wel waar het schip strandt. Ik heb mijn paard bij huis staan en ik heb een goede buitenbaan, dus ik kan gewoon lekker doorgaan. We hebben geen wedstrijden gepland, dus er zit geen druk op. Het belangrijkste voor nu is dat we gezond blijven en geen onnodige risico’s gaan nemen”, besluit ze.

 

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Fototrailer

0 502
tim lips bayro
Foto: Remco Veurink

Tim Lips en Bayro staan na de dressuur op de zesde plaats bij het EK Eventing in het Duitse Luhmühlen. Hun score kwam uit op 26 punten.

“Het voelde goed, maar de punten vallen me tegen”, reageert Lips. In de landenwedstrijd staat TeamNL, dat op het EK rijdt voor een Olympisch ticket, voorlopig op de zevende plaats. Duitsland gaat met het team en individueel met Michael Jung aan de leiding.

Goede proef

“Bayro liep een hele goede proef, zoals altijd eigenlijk. Het voelde echt heel goed aan”, aldus Lips. “Blijkbaar zag het er iets minder uit dan dat het voelde. De punten vielen me gewoon tegen. Dat is helaas zo, dus ik zal moeten zorgen dat ik op deze score van 26 punten blijf staan.”

Om dat te realiseren moet Lips morgen in de cross-country en zondag in het afsluitende springen foutloos blijven. Dan heeft de ruiter uit Made nog zicht op het podium.

Olympische tickets

De verschillen in het klassement zijn echter nog klein, dus in de strijd om de Olympische tickets voor de landen is nog van alles mogelijk. Nederland heeft een goede klassering nodig om zeker te zijn van deelname volgend jaar in Tokio.

Laura Hoogeveen is op plaats 27 de tweede geplaatste in de dressuur voor Oranje. Aliene Ruyter rijdt individueel en staat bij de beste helft van de deelnemers op plaats 34. Ilonka Kluytmans en Merel Blom staan naast elkaar in de dressuuruitslag op de plaatsen 55 en 56.

Cross country

Merel Blom is zaterdagochtend om 10 uur de eerste deelnemer in de cross-country. Ilonka Kluytmans heeft startnummer 17 (11.16 uur), Aline Ruyter start om 12.48 uur als nummer 39, Laura Hoogeveen als nummer 43 om 13.04 uur en Tim Lips verdedigt zijn zesde plaats in de cross als nummer 61 om 14.32 uur.

Tegen betaling is de cross live te volgen via FEI.tv

Bron: KNHS

Foto: Remco Veurink

first apple
Patrick van der Meer - President's First Apple WK Selectie Jonge Dressuurpaarden 2017 © DigiShots

Eind vorig jaar verhuisde de Vivaldi-zoon President’s First Apple naar de Verenigde Staten. Daar probeert zijn nieuwe amazone Sarah Lockman zich met de hengst te kwalificeren voor de Olympische Spelen volgend jaar in Tokio.

Lockman lijkt goed op weg; tijdens de Pan American Games in Peru won ze de gouden individuele medaille.

Zilveren teammedaille

Samen met de 9-jarige First Apple noteerde Lockman scores van 76,083 in de Prix St. Georges en 75,912 in de Internediaire I. Daarmee was ze mede-verantwoordelijk voor de zilveren teammedaille van de Verenigde Staten. De kür op muziek, haar tweede ooit met de voshengst, won ze met een percentage van 78,980 procent.

Volgens coach Scott Hassler waren de proeven van de combinatie ‘just awesome’.  Het was de eerste landenwedstrijd voor de amazone, die volgens Hassler goed bij de les was.

Heerlijk paard

Tot eind 2018 was First Apple eigendom van Carolyn Kooiman van President’s Stables. De zoon van Vivaldi werd gereden door Patrick van der Meer, die hem voorbereidde op de overstap naar de Grand Prix. ‘Het is echt een heerlijk paard,’ zei Van der Meer eerder. ‘Hij is zo compleet en al best stabiel voor zijn leeftijd. Hij kan stappen, draven en galopperen voor een acht of hoger.’

Lockman , die in Californië woont, begon haar carrière in de eventing, maar stapte in 2004 volledig over naar de dressuur.  Via haar sponsor Gerry Ibanez kreeg ze voor First Apple ook de beschikking over de Westfaalse merrie Balia (v Belissimo).

Bron: Dressage-news.com / Hoefslag

Foto: archief Digishots

0 1481
Anne Meulendijks
Anne Meulendijks

Van KNHS Talent van het jaar 2017 tot onderdeel van het Nederlands Dressuurteam tijdens het EK in Rotterdam. Samen met haar paard MDH Avanti N.O.P. timmert Anne Meulendijks hard aan de weg richting succes. “Ik heb er hard voor gewerkt, maar het voelt allemaal nog heel onwerkelijk.”

Gisteren werd het vierkoppig Nederlands dressuurteam bekend gemaakt wat aan start verschijnt tijdens de Europees Kampioenschappen in Rotterdam. Een van de ruiters die Alex van Silfhout heeft opgenomen in zijn team is Anne Meulendijks met de 14-jarige MDH Avanti N.O.P.  Het EK in Rotterdam is voor de talentvolle combinatie het internationale debuut bij de senioren.

Goed gevoel

“Ik ben zo blij!” zegt Meulendijks uitgelaten. “Ik had een heel goed gevoel na Geesteren, maar ik durfde er eigenlijk niet echt op te hopen. Wel had ik iets van: Als het gaat gebeuren, dan is het nu, want ik ben nog nooit zo dichtbij geweest.”

Onwerkelijk

Het CSI in Geesteren was het eerste optreden voor het Nederlandse Dressuurteam zoals Alex van Silfhout het in gedachten had. Naast dat dit toernooi de eerste keer was dat het team gezamenlijk aan start zou verschijnen, was de wedstrijd een belangrijk observatiepunt voor de bondscoach van TeamNL. Van Silfhout gaf destijds aan dat er nog van alles kon veranderen. Dit zorgde ervoor dat Meulendijks in spanning zat tot de bondscoach uiteindelijk zelf het verlossende woord had gegeven. “Natuurlijk zeiden mensen in mijn omgeving wel dat het niet anders kon, maar ik kon dat zelf pas geloven nadat Alex het zelf zou zeggen. Zelfs nu voelt het nog heel onwerkelijk dat ik gewoon in het Nederlands dressuurteam zit bij de senioren. Het is in ieder geval heel erg speciaal.”

Nog niet uitgeleerd

Meulendijks en MDH Avanti N.O.P. hebben al vaker hoge ogen gegooid. Zo won de combinatie in Aken 2017 driemaal goud, en maakte de scores van de amazone een belangrijk deel uit van de Nations Cup overwinning in Geesteren. Ondanks de successen ziet de Meulendijks zichzelf, tegenover teamgenoten Emmelie Scholtens, Edward Gal en Hans Peter Minderhoud als het meest onervaren. “Voor mij is het dan ook echt heel erg leerzaam. Ik kan hun observeren, maar ze kijken ook met mij mee. Ik ben dan ook nog lang niet uitgeleerd en heb het gevoel dat ik er nog veel meer kan uithalen. Hopelijk is dit nog maar het begin.”

Knokken

De amazone geeft aan dat ze zeker heeft moeten knokken voor haar plek in het Nederlandse team. “Je komt er niet zomaar tussen, zeker niet op mijn leeftijd. Avanti heeft daarom nog best een zware periode gehad, want we hebben best veel wedstrijden gereden. Maar het is een heel sterk en heel gezond paard. Daarnaast is het ook wel fijn om een wedstrijdritme te hebben. Juist omdat ik veel heb opgestoken van de proeven die we toen hebben gereden.”

Goed in vorm

Voor de komende Europese kampioenschappen is Meulendijks vooral benieuwd naar wat zij en de ruin kunnen neerzetten. “Hij is zo goed in vorm en onwijs fit. Ik hoop dat we, zeker nu we gefocust kunnen trainen, er tijdens het EK een schepje bovenop kunnen doen.”

 

Tekst: Denise Meijer

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

0 3479
esra de ruiter - Mdg Equestrian's Connecticut

Esra de Ruiter maakte vorig jaar haar intrede in de para-dressuur nadat ze door een ongeluk in 2016 te kampen heeft met een hersenafwijking en een dubbelzijdige oogzenuwverlamming. Ook in de reguliere wedstrijdsport is de amazone actief en nu lijkt zelfs de slipjas binnen handbereik.

Op de subtopwedstrijd in Nieuw en St Joosland reed De Ruiter met MDG Equestrian’s Connecticut (v Johnson) maar liefst vijf winstpunten bij elkaar in het ZZ-Zwaar. “Mijn ultieme droom is om met een slipjas te rijden,” vertelt ze. “Als dat mag en als ik dat heb gedaan, dan heb ik bewezen dat ik nog een soort van kan rijden. Dan is het goed.”

Pony tussen de paarden

“Ik kon voor mijn ongeluk wel aardig rijden,” gaat de amazone verder. “Ik heb voordat ik ging studeren, ook altijd wedstrijden gereden; met een ponyhengst tussen de paarden. Daarna ging ik diergeneeskunde studeren in Gent en heb ik het wedstrijden rijden in de koelkast gezet. Ik dacht: Dat komt later wel als ik meer tijd heb. Toen kreeg ik in 2016 een ongeluk met mijn andere paard Halloween. Toen ging alles niet zoals ik dat van tevoren had gedacht.”

Omdat de gevolgen van het ongeluk ook consequenties had voor het rijden, vroeg De Ruiter dispensatie bij de KNHS aan om met een zweepje te mogen rijden. Dat resulteerde in de para-status en de toewijzing van een grade. Samen met para-ruiter Glasten Krapels zette De Ruiter het YouTube-kanaal Drafgekeurd op, waarin ze alle facetten van de para-sport belicht.

Wedstrijdritme behouden

Omdat er niet heel veel para-wedstrijden op de kalender staan, is ze ook actief in de reguliere dressuursport. “Ik wil graag wedstrijdritme behouden,” legt ze uit. “Zo kan ik ook wedstrijden uitkiezen die bij ons in de buurt worden gehouden. Als ik de hele dag onderweg ben, moet ik onderweg proberen te slapen, anders ben ik een gebakje als we aankomen. Na zo’n wedstrijd moeten ze me weer oplappen voor het dagelijkse leven. Voor een NK kan dat een keertje, maar het kan niet ieder weekend.”

MDG Equestrian’s Connecticut

Onlangs kreeg De Ruiter een tweede paard onder het zadel, omdat ze de nog jonge Halloween niet wil overvragen. Ze begon met deze MDG Equestrian’s Connecticut, die in de Grand Prix werd uitgebracht door Marijke de Geus, in het Z2 en maakte al snel haar debuut in de subtop. “Het ging heel snel, maar waarom zou ik wachten? Co en ik moesten in het begin best aan elkaar wennen. Halloween is eraan gewend dat ik erop zit. Als ik er half afval, of als alles niet helemaal werkt, dan doet hij het toch gewoon. Hij is inmiddels niet anders gewend. Co kent dat niet, hij is veel meer een spiegel voor mij. Als ik met mijn been iets doe, dat ik zelf niet in de gaten heb, dan reageert hij daar onmiddellijk op. Ik heb dan iemand nodig die vanaf de grond meekijkt en zegt hoe het eruit ziet. Dan kan ik voorkomen dat ik dingen doe die niet de bedoeling zijn. Co is mijn tweede instructeur, hij reageert gelijk. Dat is heel fijn, maar ook even wennen.”

De Ruiter kan amper geloven dat een overstap naar de Lichte Tour, en dus de slipjas, nu zomaar in het verschiet ligt. “Na mijn ongeluk begon ik aan de longeerlijn en werd ik vastgehouden, terwijl mijn paard zo ongeveer in een houdgreep werd gehouden. Als ik straks die slipjas aan mag, dan weet ik dat het weer goed is.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Noa Slinger

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Charlotte Dujardin
Charlotte Dujardin en Valegro in Olympia 13 december 2016 (DigiShots)

Charlotte Dujardin en Sonnar Murray-Brown’s Erlentanz maken zich op voor het CHIO in Aachen. De amazone gaat mee als aanvoerder van het Britse Nations Cup-team.  Het is de eerste keer sinds 2014 dat Dujardin haar opwachting maakt op dit evenement. Ze eindigde dat jaar met Valegro op de zesde plaats.

Op Erlentanz heeft de Charlotte Dujardin dit seizoen al veel successen geboekt.  De 12-jarige ‘Erly’ zal onderdeel uitmaken van het Britse team wat bestaat uit de oorspronkelijk Nederlandse Charlotte Fry op Dark Legend (v. Zucchero), Louise Bell op The Blue en Susan Pape met haar eigen Harmony’s Don Noblesse (v. Dancier).

Everdale

Engeland zal ook vertegenwoordigd worden in de CDI4* Grand Prix door Fry op Everdale (Lord Leatherdale x Negro). Dit het eerste jaar dat het de 10-jarige hengst deelneemt aan de senior grand prix, maar heeft tot op heden nog niet onder de 70% gescoord.

Glamourdale

Fry zal nog een Lord Leatherdale x Negro zoon meenemen, Glamourdale. Dit achtjarige paard heeft tot nu toe al hoge ogen weten te gooien tijdens zijn eerste jaar op dit niveau. Fry boekte op Glamourdale een 77% procent, dubbele overwinning tijdens de CDI2* Grand Prix in Compiegne, afgelopen mei.

Bron: Horse&Hound

Foto: Digishots

Margot van Lare aliso 3
Foto: Kathleen van Winden

Op de subtopwedstrijd in Westmaas reed Margot van Lare haar laatste twee winstpunten bijeen voor de Lichte Tour. Met haar PRE Aliso 3 (v. Sultan XXVII) mocht ze de tweede prijs ophalen met 62.857%.

In de tweede proef werd ze vijfde met 60,643% in het ZZ-Zwaar. Beide proeven werden gewonnen door Stephanie Bezemer met haar Damira (v. Zizi Top).

Warmte

Enthousiast vertelt Van Lare: “Over de eerste proef ben ik heel tevreden, die ging echt goed. Ik had hem fijn voor elkaar en kon hem goed voorstellen. De tweede proef ging een stuk minder helaas. Hij had wat last van de warmte en in de wissels kwam hij wat terug. De afgelopen dagen heb ik door de warmte maar twee keer gereden. Voor de keertwendingen en pirouettes kregen we hoge cijfers, daar is hij heel goed in. Met deze winstpunten hebben we voldoende winstpunten voor de overstap naar de Lichte Tour.”

Eerste wedstrijdpaard

Van Lare heeft haar schimmelruin 10 jaar geleden uit Spanje gehaald. “Het is een Spaanse PRE en heeft een kortere hals en is compact. Het ZZ-Zwaar viel echt niet mee. Dankzij Jeroen (Okkema, red.) is het toch gelukt om door deze klasse heen te komen. Vroeger reed ik hem altijd op shows en thuis klassieke dressuur. Ik raakte de uitdaging kwijt en had nog nooit een dressuurwedstrijd gereden. Ik wilde het een keer proberen en 4,5 jaar geleden zijn we in de B begonnen. Tot het Z1 ging het heel snel en gemakkelijk. Daarna werd het moeilijker, ik wilde hem de vliegende wissels aanleren en daar had hij veel moeite mee. Het duurde lang voordat hij echt goed leerde wisselen. Ik heb er twee jaar op geoefend en kwam bij Jeroen terecht. Zelf was ik niet handig genoeg en bij Jeroen zijn we helemaal teruggegaan naar de basis. Sinds een paar maanden lukt het ineens, dat is heel gaaf!”

Geweldig karakter

In de tussentijd rijdt Van Lare nog twee Spaanse PRE’s die ze in de basissport uitbrengt. “Door Aliso kreeg ik liefde voor Spaanse paarden. Hij is maar 1,60m groot en heeft een korte hals wat niet mee zit. Maar hij heeft een geweldig karakter en doet altijd verschrikkelijk zijn best. Helaas zijn niet alle paarden zoals hij. Ik haal mijn paarden zelf uit Spanje en dat maakt het wel extra speciaal. Aliso heeft veel aanleg voor de uitgestrekte draf, de pirouettes en kan goed stappen. De dingen die je niet zo snel bij hem verwacht kan hij juist heel goed.”

Debuut

Van Lare is docent op het HBO en geeft het vak belastingrecht op de accountancy opleiding. “Paardrijden is voor mij een hobby en daar beleef ik veel plezier aan. Ik verwacht niet dat we nog heel veel verder komen maar ik hoop het wel. Ik hoop deze zomer of in september Lichte Tour te gaan rijden. Het lijkt me wel heel gaaf om ver te komen maar het is voor mezelf ook moeilijk omdat dit mijn eerste wedstrijdpaard is. Hij gaat nooit meer weg en zo lang we het leuk hebben gaan we door.”

Iberische Kampioenschappen

In 2018 heeft de Jeroen Okkema het paard uitgebracht op de Iberische Kampioenschappen. Het gelegenheidsduo werd 1e in het MCI kampioenschap in de Lichte Tour en overall Nederlands Kampioen. Dit jaar wil het duo de successen herhalen en als dat lukt mogen zij naar het Europees Kampioenschap in Frankrijk.

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Kathleen van Winden

0 1147
Carlijn Vaessen eva lynn
Carlijn Vaessen Eva Lynn

Carlijn Vaessen won de gecombineerde rubriek ZZ-Zwaar/YR in Emmeloord met 64,926% in haar tweede proef. Zij zadelde hiervoor de vosmerrie Eva Lynn (v. Wynton).

In de eerste proef behaalden ze de vijfde plaats met 62,353%. Beide proeven reed ze als enige Young Rider mee.

Pas kort een combinatie

“Dit was de derde keer op Young Riders niveau met dit paard,” vertelt Vaessen. “Deze keer ging het wel echt fijn. Ze moet nog veel leren en alles zit nog op het randje. Ik rij haar pas sinds september vorig jaar en in die korte tijd laat ze al veel progressie zien. Sinds januari ben ik begonnen met de wissels en ze heeft nog heel weinig ervaring. Dat ze nu al zo door de Lichte Tour proef loopt vind ik echt heel knap. Ze leert onwijs snel. Ze is in eigendom van Eva-Lynn van Zon en zij fokken met de merrie via embryo-transplantatie. Het is de bedoeling dat ik verder met haar ga in de sport.”

Draftour

De amazone vervolgt: “De draftour is heel stabiel en ze blinkt uit in de uitgestrekte draf en de appuyementen. In het galopgedeelte had ik een paar grote missers wat ook dikke onvoldoendes opleverden. Ik heb haar dit jaar drie keer in het ZZ-Licht gestart en toen bedacht om eens te kijken hoe het bij de Young Riders zou gaan. Hier had ik geen verwachtingen voor, ik start haar puur om ervaring op te doen. Het is heel fijn om weer een paard op dit niveau te hebben. Fossbury is geblesseerd en daar kan ik dit seizoen niet meer mee op concours. De prognose is heel goed en de verwachting is dat ik over vier weken weer mag rijden.”

Karakter

Eva Lynn is volgens Vaessen heel sensibel. “In het begin werkte me dat wel tegen. Ze was heel strak gereden en als ik haar iets meer teugel gaf, was ze weg. De ontspanning begint nu te komen en ik kan nu de proeven ook afwerken. Ze wordt minder kijkerig en bang. Haar karakter is heel goed en ze wilt graag voor me werken.”

Vaessen rijdt dit zomerseizoen de selecties in het ZZ-Licht. “De eerste selectie hebben we gewonnen en dat is natuurlijk fijn. Ik hoop me te kwalificeren voor de Gelderse Kampioenschappen en het NK. Daarnaast wil ik kijken hoe het bij de Young Riders gaat. Als de scores omhoog gaan wil ik misschien wel een keer internationaal starten. Uiteindelijk wil ik haar gaan klaarmaken voor de U25. Dit doe ik niet alleen maar samen met Marian Dorresteijn, Dennis Ausma en via de kadertrainingen met Monique Peutz.”

Tevreden

Over de wedstrijd is de amazone heel tevreden. “Er zaten grote fouten in en de scores zijn nog niet om te juichen. Maar het gevoel was goed en ze gaat per dag vooruit. Ondanks de fouten bleef ze rustig en dat geeft mij een heel goed gevoel!”

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer