Tags Posts tagged with "dressuur"

dressuur

Kate Neijenhuis en Zenith Spring

Linda van den Wollenberg kocht de koffievos Zenith Spring toen hij tweeënhalf jaar was en leidde hem zelf op tot Zware Tour niveau. Ondertussen beheerst de ruin alle oefeningen van dit niveau goed en dient hij ook als een echte leermeester voor haar twee dochters.

“Het is gewoon een heerlijk paard om te rijden en ik vind het leuk om straks weer op wedstrijd te gaan. Maar ik moet wel zeggen dat ik er ook echt heel erg van geniet als ik mijn dochters met hem bezig zie”, vertelt ze enthousiast.

Leermeester

“Zenith is mijn Zware Tour paard”, begint Van den Wollenberg haar verhaal. “Ik heb hem gekocht van Eddie Schoonhoven, een fokker hier in de buurt. Toen Zenith oud genoeg was heb ik hem zadelmak laten maken en daarna ben ik hem zelf gaan doorrijden. Ondertussen starten we alweer een paar jaar Subtop en leert hij mijn dochters de kneepjes van het hogere werk”.

Ponyruiter

De laatste tijd wordt de koffievos regelmatig gereden door haar veertienjarige dochter Kate Neijenhuis. “Het is voor een ponyruiter super goed om de oefeningen een keer te rijden op een paard die ze goed beheerst”, gaat Van den Wollenberg verder. “Daar worden ze heel handig van”. Neijenhuis vult aan: “Ik merk dat als ik van het paard af kom, het rijden op mijn pony ook echt een stuk beter gaat. Ik heb meer zeggenschap en handigheid voor mijn idee. Zenith is natuurlijk een stuk groter en massaler dan mijn pony en hij heeft veel power, je hebt echt wel wat rijkunst nodig om dat bij elkaar te krijgen. Als ik daarna weer op mijn pony stap is het een stuk overzichtelijker.”

Ideale instap

Omdat de jonge amazone nog niet heel lang op het paard rijdt, zaten echte wedstrijden er nog niet in. Daarom was een online wedstrijd echt een uitkomst voor deze combinatie. “Zo’n wedstrijd is een ideale instap op het hogere niveau”, vindt Van den Wollenberg. “Het is gewoon laagdrempelig zonder stress en alle poespas er omheen. De feedback van de jury was ook echt top. Je krijgt hele positieve feedback, ook als iets niet helemaal goed gaat. Dan krijg je tips om je training te verbeteren. Je kan echt merken dat er beoordeeld wordt door mensen die er verstand van hebben”.

Neijenhuis laat zich niet uit het veld slaan door alle grote namen die meerijden. “Ik heb geen last van spanning of stress. Ik heb hiervoor nog nooit met een paard gestart en ik rijd voor de ervaring en de feedback. Het is leuk dat je commentaar en tips krijgt van mensen er verstand van hebben en die je niet kent, een onafhankelijke mening is ook wel eens leuk. Ik doe nu voor de tweede keer mee aan de wedstrijd. De eerste keer had ik 69,14% en de tweede keer 70,57%. Met mijn pony start ik Z1, maar met Zenith heb ik een proef ingestuurd op Zwaar niveau. Als ruiter zie ik hier meer uitdaging in en kan ik er veel van leren”.

Pony

Ondanks dat ze het paard van haar moeder heel leuk vindt, staat het voor de jonge amazone nu nog niet op de planning om de overstap te maken. “Ik wil eerst nog Z2 starten en plezier hebben met mijn pony, voordat de ponytijd straks over is. We zijn pas sinds een jaar een combinatie en het is echt mijn allerbeste vriend. We gaan de komende tijd gewoon genieten en dan zien we wel wat de toekomst ons brengt.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Nadat Manon Berends 18 jaar was geworden trainde ze nog enkele jaren met haar pony’s door. Totdat ze toch de overstap wilde maken naar de paarden en ze op zoek ging naar een maatje. Inmiddels heeft ze haar achtjarige Bella Donna (v. Rubinels) al weer vier jaar en zijn ze druk aan het oefenen voor het Z2.

“Ik ben niet zo groot , dus ik kon nog lang doorrijden op de pony’s. Maar op een gegeven moment wilde ik toch over naar de paarden en heb ik een oproep op facebook geplaatst. Ik zocht voornamelijk een lief en rustig paard. Daar werd op gereageerd. Toen ik de foto van Bella Donna zag was ik gelijk verliefd. Ook toen ik haar voor het eerst zag wist ik het meteen. het rijden op haar bevestigde dat gevoel alleen maar. Vroeger als klein meisje zei ik altijd dat als ik later een paard had dat deze moest lijken op Black Beauty. Ik keek namelijk altijd naar die serie. En Bella Donna is ook zwart met een klein kolletje!”

Grote bewegingen

“Het was in het begin wel even wennen. Ze heeft zulke grote bewegingen, dat was wel wat anders dan bij de pony’s. We zijn in de B begonnen en in het begin had ze wel wat moeite met de galop. Of ze ging hard of ze viel eruit. Nu ze meer kracht en balans heeft is dat veel beter geworden. We zijn door de B en L heen gevlogen. Nu zijn we Z1 met vijf winstpunten en druk bezig met het oefenen van de wissels. Tussen de klassen dor heb ik haar wel telkens thuis ongeveer twee maanden door getraind. Ik vind het belangrijk dat ze het leuk blijft vinden en geen blessures krijgt.”

Afwisseling

“Voor de afwisseling maken we ook wel eens een buitenritje en springen we één keer per maand. Heel laag hoor, want eigenlijk vind ik het niet zo leuk. Maar het is wel goed voor haar, dus daarom doe ik het. Het liefst trainen we lekker samen aan de dressuur. naast het rijden heb ik mijn eigen fotografie-winkel en maak ik voornamelijk shoots van familie-aangelegenheden, babies en kinderen, maar uiteraard verschijnen er ook af en toe paarden voor mijn lens.”

Droom

“Bella Donna is een echte knuffelkont. Als je bij haar in stal of in de paddock staat, komt ze met haar neus naar je toe en geeft ze aan dat ze wil kriebelen. Eigenlijk is Bella Donna gewoon een grote knuffelpony. Mijn droom was om Z te rijden en dat doe ik nu. Verder zien we wel hoe ver we komen. Al lijkt het mij natuurlijk ook heel gaaf om Subtop te rijden. Ze moet het vooral leuk blijven vinden. (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit/Paard & Picture

Elles van Dompselaar stond op het punt om officiële wedstrijden te gaan starten met haar 16-jarige NRPS-er Karouscha, maar helaas kon dat niet door gaan vanwege het coronavirus. Elles maakte daardoor dankbaar gebruik van Hoefslag@Home en rijdt nu met haar koffievos op M-niveau al veelbelovende scores bij elkaar en dat nog wel bitloos ook.

“Ik heb Ka, zoals ik haar noem, nu vier jaar en sinds twee jaar rijd ik bitloos. Naast dresuurrijden, rijden we ook veel buiten, doen we aan Working Equitation en grondwerken. Met Hoefslag@Home word je gestimuleerd om ergens naar toe te trainen. Je krijgt namelijk heel leuk jurycommentaar en dat daagt je uit om jezelf te verbeteren. Daarbij kun je het lekker relaxed op stal doen, dus hoef je niet op pad. Al zou ik wel graag na de corona officieel willen starten.”

Stoppen of doorgaan

“Eigenlijk reed ik voorheen altijd western, maar toen kwam Ka op mijn pad. Ze was van een vriendin van mij die er niet veel meer mee deed. Ze voert 65% Arabisch bloed en is niet de gemakkelijkste. Ze schrok altijd overal van. Op een gegeven moment stond ik op het punt of ik ga door en pak het goed aan of ik stop. Toen heb ik les genomen bij Priscilla Fokker. Zij hielp ons er rijtechnisch en mentaal doorheen.  Ik merkte dat Ka voor mij ging werken. Eerst red ik aar gewoon een beetje mee. Ze heeft het geaccepteerd en nu rijd ik met haar. Ik neem eer de leiding.”

Team

“Ik ben juist samen met haar er op uit gegaan om te kijken of we ook op andere terrein nog een team vormen. Zo ben ik buiten gaan rijden, Working Equitation en bitloos gaan rijden. Een vriendin van mij reed Working Equitation en dat leek mij ook  heel leuk. Het is op een ontspannen manier rijden en toch geconcentreerd bezig zijn. Ook in deze tak moet je weer echt een team vormen met je paard.”

Veilig

“Het buitenrijden doe ik met een vriendin die western rijdt. Je merkt dat de paarden zich echt aan elkaar op trekken. Daarbij vind ik het niet prettig om alleen een buitenrit te maken. Je weet nooit wat er gebeurt, dat vind ik niet veilig. En het is gewoon ook veel gezelliger. Ik heb Ka aan huis staan en dat vind ik echt ideaal. ’s Ochtends doe ik als eerste ka en daarna pak ik de rest van het werk op.”

Droom

“Ik probeer ook veel af te wisselen, omdat dat voor Ka en voor mij heel leuk en uitdagend is. Toch blijft ook de western een grote droom en zou ik dat met haar ook heel graag willen doen, maar eerst richt ik mij op de dressuur en Working Equitation. Western rijden is toch wel heel andere en ben bang dat het dan toch te verwarrend voor haar wordt.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

Als een van de jongste deelnemers van Hoefslag@Home is Anna Jansen met haar B-pony erg gedreven. Ze rijden al in de klasse middel zwaar om zo na de coronacrisis in de hoogste klasse voor B-pony’s te starten, de M2. Moeder van Anna, Susanne Krul is natuurlijk apetrots, maar niet alleen op haar rijtechnische kwaliteiten.

De elfjarige Anna vertelt enthousiast: “Het is toch leuk dat we zo proefjes kunnen rijden. Ik start nu met mijn B-pony Tes in de klasse middel zwaar en daar wordt ook al travers gevraagd.  Dat is nog best een moeilijke oefening, maar gaat steeds beter. Ik krijg er steeds hogere cijfers voor.  Ik heb al drie keer 64% behaald en mijn doel is om eens 65% of meer te halen. Als we weer gewoon mogen starten, wil ik heel graag M2 rijden met Tes rijden.

Op achttiende zadelmak gemaakt

Op de vraag hoe ze met paardrijden in aanraking gekomen is vertelt ze: “Het zit gewoon in mijn bloed. Vroeger als klein meisje mocht ik al op het grote paard van mijn moeder. Mijn opa en oma hadden een Shetlander en die was al 18 jaar, maar daar had nog nooit iemand op gezeten. Mijn moeder heeft er een zadel op gedaan en ik ben gaan rijden. We zijn begonnen met Bixie wedstrijdjes en dat ging hartstikke goed. Ik wilde ook graag B starten, alleen vloog de Shetlander telkens als ik aangalopperde de baan uit!”

Tes ging het worden

Susanne gaat verder: “We hebben toen een oproepje op facebook geplaatst waarin we aangaven op zoek te zijn naar een betrouwbare B-pony en daar heeft de vorige eigenaar van Tes op gereageerd. We hadden al verschillende pony’s geprobeerd, maar Anna wilde er steeds af. Bij Tes was dat niet zo, ondanks dat ik haar best wel wat vlug vond. Anna was heel duidelijk dat Tes het ging worden en daar heb ik op de dag van vandaag geen spijt van.” Anna over Tes: “Ze is heel lief, alleen is het wel moeilijk haar hoofd naar beneden te houden. Maar ze zal je er nooit af bokken. Met Tes rijd ik twee keer per week op de vereniging. Daar doen we mee aan dressuur en in de zomer doen we springtrainingen. Ook heb ik in het viertal gezeten. Naast de trainingen doen we nog meer leuke dingen met de ponyclub, zoals ponykamp, Paasrit, naar de film of bowlen en onderlinge wedstrijden. Tes staat thuis gestald op de boerderij. Vanuit daar stappen we recht het bos in. Dus naast haar dressuur maken we vaak een buitenrit voor de afwisseling.”

Reservekampioen

“Later als ik groot ben wil ik wel mijn eigen dressuur- en pensionstal”, vertelt Anna gedreven verder. “mijn mooiste moment met Tes was reservekampioen worden op de Brabantse kampioenschappen in de M1. dat was in januari. Mijn leukste moment met Tes was tijdens een buitenrit, dat we heel hard gingen.”

Ontwikkeling van een kind

Susanne vult aan: “Sommige ouders zien de paardensport niet altijd als een sport waarin je kind zich optimaal kan ontwikkelen, maar Anna is er echt beter van geworden. Ze had vroeger op school best nog wel een moeite om zich te concentreren. Door het rijden, is dat veel beter geworden. Ze moet zich wel blijven concentreren op de pony om goed te rijden. Daarnaast leert een kind veel vernatwoordelijkheidsgoevoel te ontwikkelen. Anna is heel gedreven en verzorgt Tes heel goed. Als ze een keer iets minder gereden heeft, weet ze het ook al goed te relativeren. En vroeger was Anna best bang, maar Tes geeft haar het vertrouwen dat ze iets wel kan.  Ik begrijp dat ouders de sport ook vaak individualistisch vinden, maar bij ons op de vereniging doen de meiden heel veel samen. ook op wedstrijd stapt ze na de proef altijd met andere ruitertjes de pony’s uit.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Inge Rinia rijdt al van jongs af aan, maar haar liefde voor paarden kreeg ze niet via de beroemde paplepel. Integendeel zelfs. Op dit moment rijdt ze haar negenjarige merrie Gywanda (v. United) en heeft ze als doel het ZZ-Licht.

“Als klein meisje was ik altijd al gek van paarden. Niemand uit mijn familie had dat en vonden het maar vreemd. Nadat we zijn verhuisd, landelijker gingen wonen en ik het heel vaak gevraagd had, mocht ik eindelijk op de plaatselijke manege rijden.  Tja, en als je eenmaal besmet bent met het virus kom je er niet meer van af.”

Doorslag

“Zo kwam het dat ik net voor mijn dertigste mijn eigen paard kocht. Al had ik al een pony voor de kinderen gekocht, want dat virus moet je natuurlijk wel over geven. Ik had een Fries waarmee ik een veulentje had gefokt. De merrie bleek er toch een instabiel bekken aan over te hebben gehouden en met de nakomeling had ik niet echt een klik. Toen zij mijn instructrice, Ilona Goris, waarom verkoop je deze twe paarden niet en koop je daarvoor een leuk paard terug. Ik liep al een jaar met die gedachte, maar zij zei het gewoon. Dat gaf de doorslag.”

Wensenlijstje

“Ik ging dus na de verkoop op zoek naar een nieuw paard en had een heel wensenlijstje. En je raadt het al, het is alles geworden wat niet op mijn lijstje stond. Zo wilde ik absoluut geen merrie, geen groen paard, geen bruine, want dat is zo saai, en geen groot paard. Dus het is een 3,5 jarige net zadelmakke bruine merrie geworden van 1.80m! Ik had al best wat paarden geprobeerd van jong tot ZZ-Licht niveau, maar toen ik vijf minuten op Gywanda zat, wist ik het meteen.”

Opnieuw

“Helaas is het daarna niet van een leien dakje gegaan, ik heb heel wat vliegles en blessures gehad. Nu bleek ook dat ze door haar grootte de eerste twee jaar niet lekker in haar vel zat. Ik heb het toen helemaal anders aangepakt en ben weer opnieuw van voor af aan begonnen. Ik was best wel angstig geworden, maar wilde doorzetten en het is gelukt.”

Ambitie

“Ik les nog steeds bij Ilona. Zij zit mij erg achter de vodden en dat vind ik super. Ilona ziet ook was de goed en minder goede punten van je paard zijn. Daarmee gaan we dan aan de slag. Het onderbrengen van de achterhand, vindt ze nog best moeilijk, maar gaat steeds beter. Inmiddels rijden we M2 en ons doel is het ZZ-Licht. Ook omdat ik jury ben en ik graag door wil voor Z-jury.”

Samen één

“Naast rijden en jureren, geef ik ook les. Onder andere op een manege voor gehandicapten. Ik vind het heerlijk om mensen te helpen. Het belangrijkste is dat je samen met je paard plezier hebt en daardoor samen één wordt. het is zo gaaf als je elkaar helemaal begrijpt. dat zie ik ook n de lessen met de gehandicapten. Fantastisch om te zien hoe mensen en paarden op elkaar reageren.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Vijf jaar geleden begon Hannah Boonstra met het verzorgen van de bonte merrie Wyona. In het begin zat het niet mee, de amazone lag vaker naast de pony dan dat ze er op zat. Ondanks de slechte start gaf ze niet op en besloot ze het helemaal anders aan te pakken.

Wyona

Mijn zus had vroeger een pony waar ik regelmatig mee naartoe ging om te helpen met verzorgen en rijden”, begint Boonstra haar verhaal. “Op een gegeven moment besloot ze haar om pony te verhuizen, zo kwamen we terecht op een pensionstal in de buurt. Op die stal stond een kleine, bonte pony genaamd Wyona. Via via kregen we te horen dat de toenmalige eigenaresse geen tijd meer had voor de pony, dus spraken we met haar af dat wij de merrie zouden gaan verzorgen”.

Niet zadelmak

De eigenaresse vertelde dat ze zadel- en verkeersmak was, maar dat betwijfel ik nog steeds”, gaat ze verder. “Omdat we dachten dat ze beleerd was zijn we er vrij snel op gaan zitten, maar dat ging niet altijd even makkelijk. Omdat ze zoveel steigerde en er vandoor ging ben ik er een paar keer hard afgevallen. Na een tijdje hebben we besloten om het anders aan te pakken en zijn we begonnen met het longeren. Op een gegeven moment waren we zover dat ze me compleet vertrouwde, en konden we het trainen onder het zadel ook een beetje oppakken”, legt ze uit.

“Als ik er achteraf op terugkijk had ik de situatie wel anders aangepakt. Ik had haar vanaf het begin af aan opnieuw moeten beleren. Maar dat is achteraf praten. Het is ondertussen al weer ruim vijf jaar geleden, ik ben gewoon vijf jaar ervaring rijker.”

Verkoop

In 2018 besloot de eigenaresse van de pony dat ze de pony wilde verkopen. “Ik verzorgde Wyona al drie jaar en onze band werd steeds sterker. Ik moest er niet aan denken dat ze naar een nieuwe eigenaar zou gaan, dus ik besloot haar te kopen met het geld dat ik had gespaard voor mijn rijbewijs”, lacht de amazone.

Hoefslag@Home

“Omdat het rijden zo goed gaat, lijkt het mij leuk om te kijken waar we op dit moment staan. Omdat ik geen auto of trailer heb moeten we overal naartoe lopen. Dat is niet erg handig aangezien Wyona nog niet honderd procent verkeersmak is. Daarom ben ik op dit moment hard aan het trainen voor de Hoefslag@Home-competitie. Het oefenen gaat heel goed, ondanks dat ze dressuur niet altijd even leuk vindt”.

Grote stappen

Ondanks de tegenslagen kijkt de amazone positief terug op de afgelopen jaren. “Ik ben trots op wat we bereikt hebben de afgelopen vijf jaar. In het begin viel er niks met haar te beginnen en vond ze alles eng. Nu springen we bijna een meter en begint ze steeds meer verkeersmak te worden. Af en toe hebben we nog wel eens een miscommunicatie en is ze wat eigenwijs, maar het blijft een merrie. We hebben grote stappen gemaakt. Ik zou het zo nog een keer doen”, sluit ze af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Joëlla Flapper

Toen Muriël Stienstra achttien jaar werd, maakte ze de moeilijke keuze om haar twee pony’s te verkopen en de overstap naar de paarden te maken. Ondanks dat ze paarden ook heel leuk vindt, bleef het bij de amazone altijd kriebelen om weer een pony te kopen.

“Ik kocht mijn bruine KWPN-ruin Gaucho toen hij drie jaar was”, begint Stienstra te vertellen. “Hij was toen net drie maanden onder het zadel, dus ik heb hem zelf doorgereden en opgeleid. Ondertussen is hij al weer negen en starten we in het Z”.

Hengstveulen

Stienstra was druk bezig met het trainen van Gaucho, toen ze opeens de kans kreeg om een pony te kopen. “Drie jaar geleden werd ik benaderd door een kennis met de vraag of wij nog plek hadden voor hun hengstveulen. Dat hadden we, maar die kan natuurlijk niet alleen staan”, grinnikt de amazone. “Dus ik besloot om te gaan kijken voor een veulen voor mezelf, zo kwam ik de NRPS-hengst Lorencio tegen. Ik ben blij dat ik weer gekozen heb voor een pony. Paarden zijn ook heel leuk natuurlijk, maar ik ben meer een ponymens dan een paardenmens. Ik kon het gewoon niet loslaten, waarom weet ik ook niet”.

Apart kleurtje

© Lotte Nefkens

Ze vervolgt: “Toen ik bij Lorencio ging kijken was ik gelijk verliefd. Ik wilde graag een apart kleurtje, en ik kan wel stellen dat ik die gevonden heb. Ondertussen is hij alweer zes en heb ik hem zelf beleerd en ingereden. We starten in het M1 tussen de paarden, wat echt heel goed gaat.  Ondanks dat we nu niet op wedstrijd kunnen, zijn we hard aan het trainen voor als alles straks weer begint. Op dit moment hebben we wat moeite met de travers, maar hij is nog jong dus ik geef hem alle tijd om te leren hoe het moet”.

Ontspannen

Mede omdat de travers nog niet goed bevestigd zijn, gaf de amazone zich op voor de Hoefslag@Home-online competitie. “Op normale wedstrijden loopt hij nog niet zo fijn als thuis. Het is toch wat spannender. Het leek mij ook wel fijn dat we een keer beoordeeld worden als we ontspannen kunnen rijden. We hebben een proefje ingestuurd in de klasse Licht, gewoon om te kijken hoe het werkt en wat je kunt verwachten van een online wedstrijd”.

Routinepaard

Ook haar paard wordt nog fanatiek uitgebracht op wedstrijd. “Gaucho is ondertussen zo’n routinepaard geworden. Die heeft alles al een keer gedaan en vindt het niet meer eng op wedstrijd”, lacht Stienstra. “Voor beide paarden geldt: Ik wil alles er uithalen wat er in zit. We trainen de komende maanden fanatiek door en gebruiken deze tijd om de puntjes op de I te zetten. Hopelijk kunnen we daarna weer echt op wedstrijd”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Lotte Nefkens pictures

EK ponydressuur
Micky Schelstraete - Elin's Noncisdador CDI Exloo 2019 © DigiShots

Vanwege de aanhoudende Covid-19-pandemie heeft de organisatie in Strzegom de beslissing moeten nemen om de FEI Europese kampioenschappen voor pony’s 2020 in Strzegom (15-19 juli) te annuleren. De beslissing is genomen in overleg met de FEI.

European Pony Masters

De organisatie geeft aan gezocht te hebben naar een nieuwe datum. Het bleek erg moeilijk te zijn om tijdens de zomervakantie een nieuwe datum te vinden. Omdat veel deelnemers in hun laatste internationale pony jaar rijden is de organisatie van plan om in september of oktober een nieuw evenement te organiseren. Het evenement is voor de disciplines springen, eventing en dressuur. Het evenement krijgt de naam de European Pony Masters.

Teleurstelling

Sabrina Ibáñez van de FEI vertelt “Na al het harde werk dat ze hebben geleverd, is het een grote teleurstelling voor Marcin Konarski en zijn geweldige team in Strzegom om de FEI European Championships for Ponies te moeten annuleren. Dit geldt natuurlijk ook voor alle jonge atleten die hun seizoen aan het plannen waren. Het is geweldig dat Strzegom een ​​creatieve oplossing heeft bedacht, met de nieuwe European Pony Masters die later dit jaar een alternatief aanbieden.”

FEI European Championships for Ponies 2020 in StrzegomDue to the ongoing Covid-19 pandemic, sadly we have had to make…

Geplaatst door Strzegom Horse Trials op Woensdag 13 mei 2020

Bron: Facebook Strzegom Horse Trials

Foto: Digishots

Tien jaar geleden besloot de vader van Iris de Wit een gokje te wagen en zijn Friese merrie te laten dekken door een Appaloosa hengst. Iris was niet gelijk weg van het donkere veulen, maar besloot hem toch een kans te geven.

Bijzondere Kruising

Tien jaar geleden heeft mijn vader een veulen gefokt”, begint De Wit haar verhaal. “Vrienden van ons hadden een Appaloosa hengst en hij dacht dat die wel bij onze Friese merrie zou passen. Roy is dus bij ons in het land geboren. Persoonlijk zag ik in het begin vrij weinig in dat paard, ik vond hem niet bij me passen”.

Ze vervolgt: “In de periode dat ik de overstap van de pony’s naar de paarden wilde maken, hebben mijn instructrice en mijn vader mij er van overtuigd om Roy toch een kans te geven. In het begin lachte ik dat een beetje weg en wilde ik gaan kijken voor een ander paard, maar uiteindelijk hebben we hem toch zadelmak laten maken. Ondanks dat ik er in het begin van overtuigd was dat het niks zou worden, is het toch heel goed uitgepakt”.

Uitdaging

Het inrijden en opleiden van de ruin ging goed, toch lopen ze tegen wat dingen aan. “In de omgang is Roy een heel nerveus paard, ik ben ook de enige die wat met hem kan”, vertelt de amazone. “Onder het zadel is hij super braaf en loopt hij top, maar zodra je er naast staat, gaat er een knopje om. Hij is een paar keer kreupel geweest. Toen moesten er mensen bij om hem te onderzoeken, dat was wel echt een uitdaging. Maar het gaat steeds beter en we zijn hard bezig om hem te laten wennen aan andere mensen.”

Hoefslag@Home

Omdat het paard ook gespannen is op vreemd terrein, is de combinatie nog niet op wedstrijd geweest. “Als je op wedstrijd wil, moet je een startpas hebben en lid zijn van een vereniging, dat is best wel een duur grapje als later blijkt dat er niks te beginnen valt met Roy”, legt De Wit uit. “Daarom is zo’n online wedstrijd echt een uitkomst. Ik kan gewoon relaxt een proefje filmen en verder trainen met de tips en adviezen”.

Wedstrijden

De afgelopen vier jaar heeft de amazone gestudeerd, dus ze is de gespikkelde ruin nu weer aan het oppakken. “Ik vind rijden in het algemeen gewoon heel leuk, ik hoef niet perse wedstrijden te rijden om lol te hebben. Toch lijkt het me wel leuk om een keer te starten. De komende tijd gaan we nog een paar keer meedoen met Hoefslag@Home, en als de wedstrijden straks weer beginnen, wil ik hem zeker een keer meenemen naar ander terrein. Al is het maar om te oefenen”, sluit ze af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Zeven jaar geleden kwam er een nieuw paard op de stal waar Luna Schul met haar pony stond. Schul werd op slag verliefd op de bruine merrie en besloot, ondanks dat ze niet opzoek was naar een nieuw paard, te gaan proefrijden. “Ik was gelijk helemaal weg van Utelle, dus besloten we om haar te kopen”, vertelt de amazone.

Shetlander

“Toen ik zeven jaar was ben ik begonnen met manegelessen. Helaas was ik niet zo’n ster in blijven zitten, ik viel van alle pony’s af”, grinnikt Schul. “Omdat de lol er gauw af is als je er steeds naast ligt, besloten mijn ouders een shetlander voor me te kopen: Sjefke. Ik heb tot mijn tiende op Sjefke gereden, toen werd ik echt te groot. Dus toen kochten we een grotere pony genaamd Mona, waar ik nog drie jaar van heb mogen genieten”.

Utelle

Zeven jaar geleden kwam er een 12-jarige merrie op de stal waar Schul stond, met de bedoeling dat ze vrij snel weer verkocht zou worden. “De staleigenaresse grapte dat Utelle wel een perfect paard voor mij zou zijn. We zijn haar gaan proberen en ik was gelijk helemaal weg van haar, dus besloten we om haar te kopen”.

Wedstrijden

Ze vervolgt: “In die tijd had ze al M2 gelopen en omdat ik met mijn pony ook altijd wedstrijden heb gereden, besloten we dat ik haar wel uit kon gaan brengen. We begonnen in de B en mochten binnen no-time L1 starten. In het L liepen we een beetje tegen het wijken aan, dus we besloten om al vrij snel de overstap naar het M te maken. De oefeningen zoals het schouderbinnenwaarts liggen ons een stuk beter”, legt de amazone uit.

Blessure

“Op dit moment is ze helaas kreupel. We weten het niet zeker, maar vorig jaar had ze een blessure aan een soort bandje in haar hoef. We denken dat dat nu weer het geval is, maar dat gaat het onderzoek van donderdag uitwijzen. Waarschijnlijk kan het wel herstellen, maar het zal een lange weg worden”.

Hoefslag@Home

Voordat de merrie kreupel werd, heeft de combinatie meegedaan aan Hoefslag@Home. “Ik vind dit echt een super leuk initiatief. Mijn paard is op andere terrein altijd super kijkerig. Nu kan ik lekker thuis, zonder stress mijn proef rijden. Het is super makkelijk om een filmpje in te sturen en er zitten bijna geen eisen aan. Het is top dat zoiets kan in deze tijd. Wedstrijden rijden is zo leuk en je leert er zo veel van, dus ik ben blij dat het op deze manier toch door kan gaan”, legt ze uit.

Slipjas

“Als Utelle weer beter is ga ik gewoon weer lekker door met trainen. Ze is natuurlijk al een jaartje ouder, maar we gaan nog leuke dingen doen de komend tijd. Mijn doel is wel echt om met een slipjas te mogen starten. Ik hoop dat dat nog kan met haar”, sluit de amazone af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Volg ons!

102,700FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer