Tags Posts tagged with "dressuur"

dressuur

0 2665

Wat is ook alweer de leeftijd wanneer een paard uitgegroeid is? Wat doet het laterale werk op te jonge leeftijd met gewrichten?

En ook, hoeveel mooier en extravaganter kunnen de Nederlandse dressuurpaarden nog worden? Dat vraag ik mij af.

Velen bouwen hun toekomst op de ruggen van deze paarden. Paarden die ongelofelijk veel te geven hebben en waar wij van genieten.

Nederlandse Dressuur Kampioenschappen

Ook nu weer, na net wat spectaculaire proeven van de Nederlandse Dressuur Kampioenschappen te hebben bekeken, zit ik even bij te komen. Ja, soms had ik doodgewoon een brok in m’n keel. Die prachtige glimmende paardenlijven met benen die dingen konden doen die we een aantal jaren geleden niet voor mogelijk hadden gehouden. De glanzende ogen in het edele hoofd meer dan alert en de oren evenzo. Iedere spier en pees aangespannen om de ruiter te dienen.

Het boek over dressuur

Ik werk in Cornwall al zo’n dertig jaar voor het merendeel met engels gefokte paarden. Zo nu en dan komt er een warmbloed voorbij en dan herken ik het weer. Het gemak waarmee het dier het opneemt, gehoorzaamt, ik doe dan werkelijk een zucht van verlichting. De herkenning van het soort karakter waarmee ik ben opgegroeid. Het lijkt of ze het boek over de dressuur zelf gelezen hebben. Waar je je been neerlegt, je zitbeenknobbel laat zakken, ze snappen het en doen het gewoon. Ik verzin dit niet, zo maak ik dit al jaren mee.

Hengstenkeuring Den Bosch

Inmiddels ben ik weer een aantal keren voor de hengstenkeuring in Den Bosch op en neer gekomen en heb het geluk gehad daar met een aantal zeer welbespraakte heren te zitten die veel ervaring in de paardenfokkerij hadden. Ik heb dus veel geleerd en werkelijk m’n ogen uitgekeken.

Mijn eerste reactie was, jeetje, wat lopen we in Engeland ongelofelijk ver achter. Het is werkelijk niet te vergelijken. Maar toch, er begon iets ongemakkelijks kriebelen ergens in mijn brein.

De muziek, de zadels, de bloemen en de champagne

Na de ochtend met de jonge hengsten het middagprogramma. De manier waarop bepaalde onderdelen bewust leken te zijn opgezet met bijbehorende keiharde muziek om op de emoties van het gretige publiek in te werken. Al die zadels met die enorme kniewrongen omdat die paarden anders werkelijk niet meer te zitten zijn. En dan de veiling met de enorme bedragen en de bloemen en champagne door jongedames in strakke jurkjes naar de stralende kopers gebracht. De schijnwerpers erop, natuurlijk. Zo maar een paar observeringen, maar wel observeringen die een plaatje maakten waardoor ik me verscheurd begon te voelen.

Verscheurd

Verscheurd, omdat ik net zoals de rest enthousiast mee stond te stampen, me mee liet slepen met de emoties. Verscheurd, omdat ik het gevoel had dat deze paarden puur en alleen bezig waren een stuk economie in stand te houden waar ik met m’n pet niet meer bijkon, kan.

En zo kom ik dan aan bij wat ik als buitenstaander, want dat ben ik, met argwaan bekijk. Het moderne dressuurpaard en zijn toekomst.

De kortste weg en te jong

Ik kan er niet omheen dat het ook mij iets doet als ik zo’n paard op die manier zichzelf zie geven in de ring met een ongeevenaarde drang om zijn ultieme beweging op z’n allermooist te laten zien. Maar tegelijkertijd voel ik aan m’n water dat hier iets scheef gegroeid is.

En ik wijs nu helemaal niet met de vinger. Ik zou niet durven, daar heb ik de kennis niet voor.  Ik observeer in het algemeen. Deze paarden zijn zo’n beetje rond geboren en snappen de piaffe, passage en galopchangementen voor we er uberhaupt hebben opgezeten. Ik zeg helemaal niet dat je niet hoeft te kunnen rijden om op deze dieren te presteren. Maar het is wel verdomde makkelijk geworden om de kortse weg te nemen en te jong te veel te nemen van wat deze gretige paarden hun ruiters zo dolgraag aanbieden.

Het moderne dressuurpaard smeekt om zorgvuldigheid en geduld maar krijgt dat helaas vaak niet. Met alle gevolgen vandien.

Beschermen, juist nu, juist deze paarden

Dus nogmaals: wat is ook alweer de leeftijd wanneer een paard uitgegroeid is? Wat doet het laterale werk op te jonge leeftijd met gewrichten?

Velen bouwen hun toekomst op de ruggen van deze paarden.

Wij zullen moeten strijden om juist nu, juist deze paarden te beschermen. We moeten onszelf, trainers, fokkers, hengstenhouders, ruiters en, heel belangrijk, de sponsors van wie vele ruiters afhankelijk zijn geworden, weer even bij de les halen. Met het doel en in de hoop daarmee de toekomst van het moderne dressuurpaard waar wij zo ongelofelijk trots op zijn veilig te stellen.

Door: Liz Barclay

Foto: Remco Veurink

Rachelle Elshout

Rachelle Elshout maakte op de Subtopwedstrijd in Bodegraven haar debuut in het ZZ-Zwaar. Ze reed haar zelfopgeleide ruin Emporio (v. Leonardo da Vinchi) naar een score 61,4% en 61,9%.

“Het ging goed en het was superleuk om te doen. Emporio is normaal nooit heel makkelijk in de baan, maar hij bleef lopen dus ik was heel blij”, vertelt de amazone lachend. “Ik moet nog even laten bezinken dat ik het heb gedaan én dat het gewoon gelukt is”.

Realiteit

Elshout kocht de ruin op tweejarige leeftijd. “Het opleiden ging met vallen en opstaan. Er is zelfs een hele tijd geweest dat hij de trailer niet eens meer in wilde, daar hebben we toen hard aan moeten werken. Ik heb hem nu negen jaar en ons doel was om ooit Z2 te mogen rijden. Dat we nu ZZ-Zwaar starten had ik echt nooit verwacht, wel stiekem van gedroomd natuurlijk. Het is heel gek dat die droom nu opeens realiteit is geworden”.

Pirouettes

Elshout vertelt dat spanning een puntje is waar ze tijdens wedstrijden vaak tegenaan lopen. “Bij het binnenkomen in de eerste proef kwamen we er achter dat er een auto in de hoek stond. Dat waren we niet gewend en ik merkte aan Emporio dat hij spanning opbouwde. De eerste helft van de proef was het een beetje lastig om er langs te komen, het tweede gedeelte van de proef ontspande hij weer en was hij er weer helemaal bij. De wissels gingen heel goed en ook de drafstukken voelden heel fijn aan. Wel merkte ik dat ik meer aandacht moet besteden aan de pirouettes, want die vindt hij nog best lastig. De rest ging super goed, daar ben ik heel blij mee”.

Goede weg

Ze sluit af: “Ik ga zeker snel weer starten, je moet toch een beetje op pad blijven gaan. Voor de volgende keer wil ik de appuyementen in de galop wat meer perfectioneren. Daarnaast ben ik heel erg bezig met het werken aan de verzameling en ik zie ook aan de punten dat dat erg gewaardeerd wordt. Ik ben op de goede weg met de trainingen. Uiteindelijk wil ik gewoon kijken wat mogelijk is. Dit paard heeft het allemaal in zich, maar zijn karakter werkt niet altijd mee. Ik ben in ieder geval al heel blij dat dit is gelukt”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Kirsten van der Peijl

Stephanie Berends
Stephanie Berends - Giorgio Subtop Tolbert 2020 © DigiShots

Stephanie Berends maakte met haar negenjarige paard Giorgio (v. Bordeaux) haar debuut in de Inter1 op de Subtopwedstrijd in Exloo. Met een score van ruim 69% mochten ze het oranje lint mee naar huis nemen.

“Ik ben beste tevreden want het rijden gaat echt steeds beter”, vertelt de amazone enthousiast. “Er zaten nog een paar onnodige foutjes in. Bij de zigzag in galop zette ik een keer te scherp in en toen dacht hij dat hij een pirouette moest draaien. Dat werd een bijzonder slingertje. Daarna schrok hij bij een wissel waardoor ik zijn aandacht even kwijt was”.

Super braaf

Berends heeft Giorgio al vanaf dat hij twee is. “Als hengst was hij echt rampzalig. Ik ben niet snel bang, maar op een gegeven moment was het echt niet leuk meer om hem uit zijn stal te halen. Hij had losse benen, laten we het zo zeggen. Ik heb hem toen op driejarige leeftijd laten castreren en hij werd iets liever naar mensen, maar viel nog steeds elk paard aan wat hij zag”. Ondanks dat hij niet altijd even lief was, begon de amazone vol goede moed aan het beleren de ruin. “Vanaf dat moment was hij superbraaf. Bij de eerste keer longeren leek het alsof hij het al jaren deed en ook het zadel was geen probleem. Ik ben erop gaan zitten en sindsdien heeft hij geen pas verkeerd gedaan. Hij is gewoon zadelmak geboren”.

De combinatie reed hun eerste wedstrijd toen het paard vier was. “Ik had stiekem wel verwacht dat we zo hoog zouden komen. Het is vanaf het begin al een goed paard geweest, met een goede stap en galop. De draf was in het begin nog wat simpel, maar daar hebben we hard aan gewerkt”.

Moeilijker

Het was weer een van de eerste wedstrijden na de coronastop. “Tijdens de pauze heb ik heel veel les gehad en onlangs ben ik weer een paar keer St. George gestart. Ik merk heel erg aan hem dat dat niveau iets te makkelijk voor hem is, hij maakt zich niet druk om die oefeningen. Deze Inter1 proef is iets moeilijker, dat ligt hem gewoon beter”.

Binnenvetter

De combinatie had meerdere achten op hun protocol. “De wissels om de twee en de series gingen super goed, ik merk heel erg aan hem dat hij dat makkelijk vindt. Ook had ik achten op de uitgestrekte draf en de uitgestrekte galop. Voor de volgende keer wil ik wat meer werken aan de gedragenheid. Thuis kan ik hem tijdens piaffe of passage gewoon aan elkaar houden zodat hij op het achterbeen blijft, maar op wedstrijd blijft dat nog wel een dingetje. Thuis kijkt hij nooit ergens naar, maar hij heeft toch altijd een bepaald soort spanning waardoor hij een beetje op slot gaat. Het is een beetje een binnenvetter, dit zie je nog wel eens terug in de lengtebuiging. Hij mag wel wat losser blijven. De komende tijd gaan we kijken of er meer uit te halen valt, het kan altijd beter natuurlijk”.

Ze sluit af: “Het is een heel goed paard met een heel goed achterbeen. Hij heeft alles in zich voor de Grand Prix. Het enige ding is dat ik moet leren om hem zo goed mogelijk voor te stellen, want dat is nog best moeilijk op dit niveau”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: DigiShots

Interview Madeleine Witte-Vrees Cennin

Ineens stonden ze daar op de startlijst van het NK dressuur in Ermelo: na anderhalf jaar afwezigheid zijn Madeleine Witte-Vrees en haar paard Cennin terug op het grote wedstrijdtoneel. De Brabantse combinatie scoorde 77,500 procent in de kür op muziek van het NK in Ermelo. Goed voor een 7de plaats. Hoefslag sprak na afloop van haar proef met Madeleine Witte-Vrees.


Bekijk de video in de hoogste kwaliteit voor de mooiste ervaring

Door: Robert Hüsken / Hoefslag

Interview Marlies van Baalen NK dressuur 2020

Marlies van Baalen en haar paard Ben Johnson waren dicht bij een medaille op het NK dressuur. Na een 3de plaats in de Grand Prix Special op zaterdag, eindigde de combinatie uiteindelijk op de finale van zondag op de 4de plaats. Van Baalen scoorde een prachtige 80,575 procent. Super trots was ze dan ook. Hoefslag sprak na de kür op muziek met Marlies van Baalen.


Bekijk het interview in de hoogste kwaliteit voor de mooiste ervaring

Marlies van Baalen - Go Legend
Marlies van Baalen – Go Legend
NK Dressuur 2020
© DigiShots

Door: Robert Hüsken / Hoefslag

Edward Gal - GLOCK's Toto Jr NK Dressuur 2020
Edward Gal - GLOCK's Toto Jr NK Dressuur 2020 © DigiShots

Het is 10 jaar na zijn magische WK in Kentucky. Edward Gal liet de dressuurwereld in 2010 sprakeloos achter na zijn optredens met wonderpaard Totilas. Nu, 10 jaar later, wordt Gal Nederlands kampioen dressuur met een zoon van Totilas: Toto Jr.

De combinatie scoorde in de kür op muziek 86,150 procent. En de oplettende kijker viel het wellicht meteen op: Gal liet Toto Jr. dansen op de muziek van de kür van Totilas. Voor de camera van Hoefslag vertelt Edward Gal over zijn NK met Toto Jr.


Bekijk de video in de hoogste kwaliteit voor de mooiste ervaring

Edward Gal - GLOCK's Toto Jr NK Dressuur 2020
Edward Gal – GLOCK’s Toto Jr
NK Dressuur 2020
© DigiShots

Klik hier om de proef te bekijken.

Door: Robert Hüsken / Hoefslag

Nicole Werner interview Hoefslag NK dressuur 2020

Nicole Werner is dolgelukkig dat ze weer met de paarden op concours mag. De trainster van onder anderen Edward Gal en Hans Peter Minderhoud is op het NK dressuur in Ermelo en voelt zich als een vis in het water. Toch is het ook een beetje gek. Door corona is alles anders dan normaal. Nicole Werner vertelt er deze vrijdag over voor de camera van Hoefslag.

Bekijk hieronder het interview met Nicole Werner:

Bekijk de video in de hoogste kwaliteit voor mooiste ervaring!

Door: Robert Hüsken / Hoefslag

Jasmijn Zwart

In augustus 2017 stapte Jasmijn Zwart voor het eerst op de toen vierjarige pony Golden Rolex (v. BARON). Niet wetende dat ze nu, drie jaar later, hun winstpunten voor het Z al binnen zouden hebben. “Dit was echt mijn kinderdroom”, vertelt Zwart trots.

“Ik kwam Rolex online tegen toen ik op ponykamp was”, lacht ze. “Ik stuurde de advertentie door naar mijn moeder, maar zij vertelde dat ze al geïnformeerd had en dat het niks voor mij was. Achteraf bleek dat mijn moeder contact gehad had over de volle zus van Rolex, die bij dezelfde mensen stond. Toen we die mensen nogmaals benaderden met de vraag of Rolex iets voor mij zou zijn konden we gelukkig gelijk komen kijken”.

Lang wachten

Voordat Zwart Rolex tegenkwam, was ze al bij verschillende pony’s langsgegaan. “Ik heb ook gekeken bij pony’s die al Z2 liepen en echt ambities hadden om internationaal bij de paarden te kunnen lopen, maar het was het net niet. Ik was stiekem op zoek naar een pony met een apart kleurtje, het liefst een valk. Best wel slecht”, geeft de amazone lachend toe. “Natuurlijk heb ik wel overwogen om ‘gewoon’ een bruine of een zwarte te kopen, maar mijn ouders waren ervan overtuigd dat als we zouden wachten, de perfecte pony op ons pad zou komen. Uiteindelijk is het lange wachten beloond”.

Rolex was vier en net zadelmak toen Zwart haar kocht. “Je kon er op zitten en een beetje stappen en draven, maar ik wist gelijk dat dit dé pony was. Ik stapte op en het gevoel was gelijk vertrouwd, we waren gelijk een match. Daarbovenop had ze ook echt de wow-factor dus het plaatje was helemaal compleet”.

Opleiden

De amazone kocht de pony en begon rustig aan met opleiden. “In het begin deed ik heel voorzichtig, want ik had door de jaren heen een strenge hand ontwikkeld en ik wilde niet dat Rolex daar aan ging wennen. De eerste keren dat ik haar reed heb ik dan ook alleen mijn eigen handen getraind, Rolex liep dan negen van de tien keer met haar hoofd omhoog. Op een gegeven moment gingen mijn handen een stuk beter en toen kwam Rolex ook wat meer naar beneden. Vanaf dat moment ben ik heel rustig begonnen met het oppakken van de lichte oefeningen, zoals voltes en overgangen”.

Toen de basis grotendeels bevestigd was gaf de combinatie zich op voor hun eerste wedstrijd in de B. “De galop ging nog niet altijd even goed, dus we moesten hopen dat het geluk aan onze kant stond”, blikt Zwart lachend terug. “Maar het ging super goed en ze heeft geen stap verkeerd gezet. Dus daar was ik heel blij mee”.

Magisch gevoel

Na vier wedstrijden in het M heeft de combinatie genoeg winstpunten om Z te mogen starten. “Als klein meisje was Z al echt mijn grootste doel en nu is het zover. Dat het ook nog met een pony is die ik helemaal zelf heb opgeleid, geeft echt een magisch gevoel. Het is een soort bevestiging van al ons harde werk. Want we hebben ook echt wel momenten gehad dat het helemaal niet ging en dat ik er een beetje klaar mee was, maar ik heb altijd volgehouden. En dat je dan op zo’n niveau komt met zulke goede punten in het M2, is echt de kers op de taart”.

Vakantie

Ondanks alle prijzen en kampioenschappen die ze samen hebben meegemaakt, vindt Zwart de vakanties die beleeft met haar pony het allerleukst. “Je bent jarenlang serieus bezig, natuurlijk wel af en toe een blokje om of een sprongetje. Maar ik vind het heerlijk voor zowel mijzelf als het paard om er volledig tussenuit te gaan. We zijn nu vier keer naar Ameland geweest en het enige wat daar doen zijn buitenritten en over het strand crossen. Geen dressuur of springen, alleen maar plezier maken. Als we dan terugkomen merk je gewoon dat haar hoofd helemaal leeg is en dat ze er weer helemaal tegenaan kan. Ze voelt dan zo fijn. Daarnaast merk ik ook gewoon dat onze band nog sterker is dan dat hij al was, dat is gewoon super gaaf’.

Z-debuut

De combinatie is nog lang niet op hun hoogtepunt. “Ik hoop voor mijn operatie mijn Z1-debuut te kunnen maken. In principe zitten alle knopjes er op, dus het moet helemaal goedkomen. Mijn eigen droom is wel echt junioren starten, maar dat niveau ligt wel echt heel hoog. Rolex is natuurlijk paardgefokt, maar het blijft een pony. Qua niveau zal ze het makkelijk aankunnen, maar ik weet niet in hoeverre ik met een pony tussen de grote paarden kan starten. Maar als het kan is dat wel echt doel. Niks is onmogelijk, helemaal niet met deze pony”, sluit ze trots af.

Volg Jasmijn Zwart en Rolex ook op Instagram: @Valk_rolex

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Claudia Metz/ Roos de Vlieg

0 599
Andreas Helgstrand
Andreas Helgstrand - Akeem Foldager World Equestrian Festival, CHIO Aachen 2013 © DigiShots

De Deense Andreas Helgstrand mag zich de nieuwe eigenaar van de vijfjarige Hannoveraan-hengst Zouzo (v. Soliman de Hus x Fielman) noemen. Het paard was oorspronkelijk in eigendom van Wilhelm Klausing en is goedgekeurd als hengst voor de Hannoverraanse fokkerij.

Debuut

In 2019 werd de hengst in traing gezet bij de Franse Grand-Prix-ruiters Charlotte Chalvignac en Jean François Vesin, waar hij ‘Majishan’ achter zijn naam kreeg. Zodoende maakten Chalvignac en Zouzo maakten hun internationale showdebuut in de 5-jarige tests op de twee back-to-back CDI’s in Cascais, Portugal, waar ze tussen de 82 en 89 punten scoorden.

Frankrijk

Franse paardentrainer en -handelaar Vincent Guilloteau tipte Andreas Helgstrand over het paard waarna Helgstrand een bod uitbracht.

Voorlopig blijft Zouzo nog in Frankrijk om zich voor te bereiden op de Frans jongepaardenkampioenschappen in Fontainebleau volgende week.

Bron: Eurodressage 

Foto: DigiShots

Djinta Peters

De geschiedenis van de Militaire Ruitersportvereniging gaat terug tot 1986. Het is dan ook de voorloper van de KNHS en vele disciplines die vandaag de dag nog steeds gereden worden. De vereniging vindt het belangrijk om militaire ruitersport in de krijgsmacht te stimuleren, om militairen in de wedstrijdsport uit te doen komen en om militaire diensten ter paard te bevorderen. Mede daarom worden er vandaag de dag nog steeds fanatiek wedstrijden georganiseerd in zowel de dressuur als springen en eventing.

Djinta Peters werkt bij de Koninklijke Luchtmacht en won het Militair Kampioenschap dressuur klasse B. Dit deed ze met de vierjarige Let’s Go van de Stokhorst (V. Charmeur x Ferro) die ze rijdt voor Judith en John Menting.

Bijzonder aanbod

“Ik rijd al vanaf dat ik heel jong ben”, begint Peters te vertellen. “Vlak voordat ik begon aan mijn militaire opleiding kreeg ik de vraag of ik het leuk vond om een paard te rijden bij de familie Menting. Omdat ik doordeweeks op de vliegbasis bleef slapen, spraken we af om in de eerste instantie alleen de weekenden te gaan rijden. Na dat een jaar gedaan te hebben en ik mijn opleiding had afgerond kreeg ik het aanbod om nog een driejarige te gaan rijden. Ondanks dat ik geen ervaring had met jonge paarden, pakte ik deze kans met twee handen aan. Ondertussen zijn Let’s Go en ik alweer een jaar een combinatie”.

Defensie

Peters begon twee jaar terug aan de algemene militaire opleiding en wist daarna haar logistieke militaire opleiding af te ronden. Momenteel werkt ze voor de luchtmacht in Volkel. “Er kwam een nieuwe collega bij mij op de afdeling, een paardenmeisje. Ik was gelijk enthousiast dat we nu een ander gespreksonderwerp hadden dan voetbal. Ik werk natuurlijk alleen maar met mannen dus voetbal is vaak het onderwerp hier”, grinnikt ze. “Zij vertelde mij over de militaire rijvereniging en dat er op korte termijn een kampioenschap gehouden werd. Toen ik dat hoorde heb ik me gelijk opgegeven”.

In tegenstelling tot de reguliere KNHS-wedstrijden worden er geen voorselecties gehouden voor deze kampioenschappen, iedereen van defensie kan zich opgeven. “Ik moest rijden tegen de luchtmacht, de landmacht en de marechaussee. Het was wel spannend, maar ik dacht: ‘We proberen het gewoon en we gaan er een leuke dag van maken’. En het pakte super goed uit, ondanks dat Let’s Go nog maar vier jaar is”.

Extra bijzonder

De combinatie wist de eerste én de tweede plaats te bemachtigen tijdens het kampioenschap. “Ik vond het heel bijzonder. Wie kan er nu zeggen dat je voor je werk met zo’n wedstrijd mee kan rijden? Dat is toch best wel speciaal! De punten die we behaald hebben tellen ook gewoon mee bij de KNHS, dus de komende tijd willen we ook de reguliere wedstrijden op gaan pakken. We zijn hard aan het trainen en willen in oktober graag een keer in het L starten om te kijken hoe Let’s Go het daar gaat doen. Ik ben Judith en John in ieder geval dankbaar dat ik de de kans krijg om dit paard te rijden en dat ze zo enthousiast zijn met zulke dingen. Ze vinden alles leuk en gaan altijd mee op wedstrijd. Dat maakt het toch wel extra bijzonder”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Volg ons!

103,151FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer