Tags Posts tagged with "dressuur"

dressuur

Foto: Privébezit

Fabiënne van de Kamp rijdt sinds drie jaar een zwarte Welsh Cob genaamd Grand Slam. Ondanks dat ze niet heel fanatiek wedstrijden rijdt, is de amazone vastbesloten om het M te halen.

“Hoefslag@Home is een leuke manier om toch feedback te krijgen op mijn proef”, vertelt ze.

Wales

De amazone rijdt de 15-jarige Grand Slam voor iemand anders. “De eigenaar gaat altijd naar Wales om daar paarden weg te halen. Zodoende heeft hij vier jaar geleden Grand Slam meegenomen. Ik leste vroeger altijd op zijn stal, dus zo ben ik begonnen hem te rijden”,  legt ze uit.

Wedstrijden

Anderhalf jaar geleden begon Van de Kamp wedstrijden te rijden met hem. “Niet heel fanatiek, maximaal één keer in de maand. Soms gaat het heel goed en af en toe gaat het wat minder. Ik merk nu wel dat er een stijgende lijn in zit. We rijden nu in de L1 met winst, dus ik hoop dat ik uiteindelijk in het M kan starten.”

Goede Feedback

De amazone doet, mede ook vanwege de maatregelen rondom het coronavirus, ook mee aan de online-competitie Hoefslag@Home. “Ik mis het wedstrijden wel een beetje, dus deze manier is wel echt leuk om toch nog een beetje het wedstrijdgevoel te krijgen. Ik vind die extra beoordeling en feedback heel fijn en ik kon me er ook in terugvinden. Op het protocol stond dat het aan de haastige kant was, en dat gevoel had ik zelf ook. Het is wel een beetje anders dan normaal, want je rijdt nu thuis in plaats van op een andere locatie. Maar het is wel heel prettig dat je gewoon door kan gaan. Ik heb goede feedback gekregen waar ik zeker mee verder kan.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

overgangen rijden hoefslag@home

Bij Hoefslag@Home rijd je dressuurproeven in je eigen rijbaan. Je laat je proef filmen, stuurt hem in en je krijgt uitgebreide feedback van een professionele jury.

Besteed tijdens het trainen voor je proef veel aandacht aan het rijden van overgangen! De jury van Hoefslag@Home ziet namelijk nog geregeld dat de overgangen niet gecontroleerd gereden worden.

Hoofd-halshouding

Wanneer de ruiter/amazone niet genoeg controle heeft, verliest hij sneller zijn balans en het paard wordt vaak wat onrustig in de hoofd-halshouding. Als de impuls op orde is, kun je werken aan vloeiende overgangen.

Tip van de jury: Bereid de overgang goed voor. “Bij het voorwaarts rijden, probeer het paard eerst alert te maken op jouw beenhulp voordat je hem aan de voorkant laat gaan. Hiermee werk je de impuls wat op en kun je deze aan de voorkant mooi laten afvloeien door je hand wat toe te staan.”

Terugrijden

Bij het terugrijden geldt dat je alvast jezelf iets laat zakken in het zadel, terwijl je wel je been aan het paard houdt. Adem een keer goed uit en je zult merken dat het paard terug komt in tempo. Zodra hij gehoorzaamt, staat je hand iets toe, zodat het paard tijdens de overgang op zijn eigen benen kan blijven lopen.

Als je dit bevestigd hebt, zul je zien dat de overgangen vloeiender en daardoor mooier worden. Heel veel plezier en succes met oefenen!

Uitgebreide feedback

Het concept van Hoefslag@Home is simpel. Kies een klasse die bij jou en je paard past, film je proef en laat deze beoordelen door een professionele jury. Deze geeft uitgebreide feedback, waardoor wedstrijdrijden nu ook leerzaam is!

In de proeven moet vooral tot uiting komen hoe goed jij en jouw paard zijn getraind in de dressuur. Alle proeven zijn gebaseerd op harmonie tussen jou en jouw paard of pony, zodat je allebei plezier hebt in het rijden.

Hoe werkt Hoefslag@Home?

Er worden 4 video-competities uitgeschreven in de volgende perioden:

1 april t/m 15 april
16 april t/m 30 april
1 mei t/m 15 mei
16 mei t/m 31 mei
Per ingestuurde proef betaal je € 12,50 in plaats van 15 euro!

Voorwaarden
Het filmen van je proef kan veilig, volgens de geldende Corona-maatregelen.

Dit zijn de voorwaarden:

  • Camerastandpunt is aan de baan bij C;
  • Het paard en de ruiters is de gehele proef volledig in beeld in het middelste vak van de 3×3 raster;
  • De smartphone is in horizontale stand tijdens het filmen;
  • Zet je telefoon op vliegtuigstand tijdens het filmen, anders stopt het filmen wanneer je gebeld wordt;
  • Het beeld is constant van kleur;
  • Het beeld is vloeiend en constant qua beweging;
  • Het paard en de ruiter zijn scherp in beeld;
  • De video is aan één stuk gefilmd;
  • Je kunt inzoomen, maar minimaal ¾ van de rijbaan moet in beeld blijven;
  • Zowel de ruiter als het paard moeten goed zichtbaar zijn, dus geen silhouetten, maar volledig beeld.

Alle voorwaarden vind je op de website van WeAllRide.

Met je proef steun je bovendien een goed doel. Voor iedere proef doneert WeAllRide een euro aan ParaPaard, dat steun biedt aan organisaties en verenigingen die zich (willen) bezighouden met aangepaste paardensportactiviteiten.

Foto: Sabine Timman

Marloes Bode Bullens en Harmony. Foto: Madinja Photography.

Marloes Bode Bullens en haar Appaloosa-pony Harmony vallen wel op in de dressuurring. Ondertussen is de combinatie naar het Z1 geklommen, iets wat de amazone nooit verwacht had. “Ik heb haar echt zonder verwachtingen ergens uit een weiland gehaald”, vertelt ze. “Je weet dan natuurlijk nooit wat je meeneemt. Maar ze blijft het iedere keer weer beter doen.”

Per ongeluk

“Ik ben eigenlijk een beetje per ongeluk tegen haar aan gelopen”, stelt Bode Bullens. “Ik was op zoek naar een tweede paard en wist eigenlijk niet zo goed wat ik wilde. Na een half jaar zoeken kwam ik haar tegen; een vierjarige Appaloosa, ze zou een paard van 1.60m zijn. Ik dacht: ‘Laten we het er gewoon op gokken, we zien het wel’. Ik heb 2,5 uur met een trailer naar ‘the middle of nowhere’ gereden. Toen ik daar was dacht ik: ‘Wacht eens even, hier staat helemaal geen paard.’ Ik had me voorgenomen om haar gewoon mee te nemen als ze lief was, dus is ze meegegaan.”

Natuurlijke behoeftes

“Mijn paarden staan 24/7 buiten, met een grote inloop/schuilschuur”, vertelt Bode Bullens over de plek waar
Harmony terechtkwam. “Eigenlijk omdat mijn andere paard niet op stal kan, maar ze doen het zo goed dat ze beiden buiten staan. Ik vind het belangrijk dat een paard zoveel mogelijk aan zijn natuurlijke behoeftes kan voldoen. Als ze buiten in een kudde gehouden worden komt dat naar mijn idee dichter bij die behoeften dan wanneer ze veel op stal staan. Ook de interactie en dynamiek in zo’n kudde is echt mooi om te zien. Alle verschillende karakters komen er mooi in naar voren, en ze hebben altijd vrije keus over wat ze doen. Eten, slapen, stoeien, rennen. Alles wanneer ze er zelf behoefte aan hebben.”

Lang jong

“Toen ik haar kocht zag ze er slecht uit”, gaat ze verder. “De vorige eigenaren waren er zeker heel gek mee, maar ze had hele lange voeten en aan alle vier haar voeten rotstraal. Toen ze bij me kwam heb ik haar eerst op gewicht laten komen en laten uitgroeien. Ze bleef namelijk heel lang jong in haar lijf. Pas sinds een half jaar is ze echt een beetje volwassen geworden en nu gaat ze echt met sprongen vooruit.” Dressuurambities waren er niet, tot Bode Bullens begon aan een opleiding bij de NCSAH. “Mijn andere paard was geblesseerd en Harmony deed het zo leuk, toen ben ik maar met mijn groene, kleine Appaloosa de opleiding ben gaan doen”, licht ze lachend toe.

Harmonie en balans

Op het moment dat Bode Bullens aan de opleiding begon, was Harmony alleen zadelmak en kende ze verder nog niets. “Maar ze is heel lief en ontzettend zachtaardig in de benadering. Voor mij was het zo’n lekker rustig paardje om mee aan het werk te gaan. Harmony doet haar naam echt eer aan, harmonie en balans zijn echt ‘key words’ bij haar. Als je vanuit die punten werkt, loopt ze echt de sterren van de hemel. Maar doe je dat niet, dan laat ze dat wel merken.” Toen het zo goed ging in de opleiding, besloot de amazone een stapje verder te gaan. “Langzaam maar zeker zijn we een keer op concours gegaan. Ik voelde me de eerste keer net een Penny-meisje, met al die grote paarden om mij heen. Toch kwam ze prima mee, als we niet in de prijzen reden dan zaten we er net onder.”

Geen nadeel

“Mensen zeggen altijd dat je in het nadeel bent met een pony, maar zo heb ik dat niet ervaren”, stelt ze. “Tijdens de opleiding merkte ik dat ik het prettig vind om een paard te trainen met oog voor de ontwikkeling van het paard. Vanuit biomechanica, balans en harmonie. Elk paard is anders, en op die manier probeer ik dan ook het beste uit Harmony te rijden. Natuurlijk blijft het een pony en heeft ze geen grote paardengangen, maar daar ben ik nooit echt op benadeeld. Dat idee had ik van tevoren wel.” Tot en met het M1 vloog de combinatie de voorgaande klassen zo door. De overstap van het M1 naar het M2 was echter wat pittiger. “Dat zie je wel bij veel paarden, dan kom je natuurlijk al meer aan het verzamelen toe. Harmony is wat overbouwd, dus voor haar is het best moeilijk om haar achterhand bij te zetten. Toch bleef ik wel een stijgende lijn in haar ontwikkeling zien.”

Vertrouwen

Bij de aankoop van Harmony wist Bode Bullens eigenlijk helemaal nog niet wat het doel was met de gespikkelde pony. Dat de combinatie het zo goed zou doen in de dressuursport, had ze dan ook niet verwacht. “Uiteindelijk ben ik toen begonnen met de opleiding. We zijn er zonder verwachtingen heen gegaan, maar Harmony blijft het iedere keer steeds beter doen en me verbazen. Om af te studeren moet ik voor mijn opleiding volgend jaar Z2+1 zijn. Ik vind het moeilijk om te zeggen, maar ik denk dat we dat nog gaan redden ook! Ook mijn instructrice heeft er vertrouwen in. Ik zou het wel heel gaaf vinden als we daarna nog verder kunnen gaan, ze laat wel hele leuke dingen zien. Maar dat zien we dan wel weer, daar probeer ik nu nog niet te veel aan te denken want anders word ik te fanatiek”, klinkt het vrolijk. “Het lijkt me wel echt fantastisch.”

Beter begrijpen

Verder geeft Bode Bullens lessen vanuit haar eigen bedrijf ‘Enjoy your horse in Harmony’. Ze hoopt vooral haar lesklanten en hun paarden te helpen bij het ontwikkelen van heldere communicatie. “Dat vind ik echt super om te doen. Ik heb verschillende lesklanten, met verschillende leeftijden en verschillende paarden. Daarnaast geef ik ook les op een manege voor mensen met een beperking. Ik vind het zo mooi om te zien als een combinatie elkaar steeds beter leert begrijpen. Dat de ruiter snapt waarom een paard iets doet, en dat het paard daardoor veel meer werkwilligheid toont. Als je dan ziet hoe ze samen groeien, is dat echt geweldig. Iedereen op zijn eigen tempo en eigen manier, want iedereen leert anders. Maar ik geloof dat je uit elk paard, mits hij geen fysieke problemen heeft, het maximale kan halen”, sluit ze af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Madinja Photography

Foto: Vera Marjoleine Fotografie

Drie jaar geleden begon Joan Cornelissen met het rijden van de bruine ruin George Alfonso. Ze hadden beide geen wedstrijdervaring toen ze begonnen,  toch zijn ze nu al aan het trainen voor het ZZ-licht.

“Het gekke is dat ik nu alleen nog maar meer wil,” vertelt de amazone.

Fons

“Een boer in de buurt had toevallig een paar leuke paarden staan, dus daar ben ik drie jaar geleden begonnen met het rijden van Fons”, legt Cornelissen uit. “Het was echt zo’n boerenpaard. Heel normaal, standaard bruin maar super lief. Absoluut geen paard waar iedereen tegenop kijkt, maar hij kan goed lopen en wil graag voor je werken. Toen ik hem ging rijden kon hij alleen stap, draf en een klein beetje galop. Hij was ook redelijk snel bang, wat ik terugzag in het rijden. Zelf had ik ook geen ervaring met zulke paarden. Ik reed altijd recreatief en heb heel vroeger wat wedstrijdjes op de manege gereden. Ik zei altijd dat ik net zo veel kon als hij: stap, draf en galop”, lacht de amazone.

Fanatiek

“Ik ben best wel fanatiek en ik wil graag leren. Van de eigenaar van Fons mocht ook alles. Hij vroeg of ik op wedstrijd wilde, en toen ik daarmee instemde kocht hij een auto en een trailer zodat hij ons kon brengen. Je kan het zo gek niet verzinnen en het mocht van hem. Dus toen besloot ik dat ik ook wilde gaan lessen. Ik vond een instructeur die net zo fanatiek was als ik, hij heeft mij door het hele proces heen gesleept. Toen het trainen steeds beter ging, besloot ik dat het maar eens tijd was om fanatiek wedstrijden te gaan rijden.”

Wedstrijd

De eerste wedstrijd ging niet helemaal zoals gepland. “Op mijn allereerste wedstrijd kwam ik er achter dat Fons het doodeng vond als er andere mensen tegelijk met ons reden. Thuis reed ik altijd alleen, dus dat was hij niet gewend denk ik. Op een gegeven moment gingen we zo hard over het terrein, dat de hele wedstrijd werd stilgelegd”, grinnikt de amazone. “Ik stond echt voor schut en vroeg me af waar ik aan begonnen was.”

Maar ze gaf niet op. “Ik ben heel hard door gaan trainen, en niet zonder resultaat. Vlak voor de coronacrisis heb ik mijn derde Z2 wedstrijd gestart. Ik haalde 69.7% en ik was echt super trots. Het gaat echt super goed en ik ben heel erg gemotiveerd om door te trainen voor het ZZ-licht. Natuurlijk ligt dat nu even stil, dat vind ik helemaal niet erg, want nu gaan we gewoon lekker naar het bos! Hij is inmiddels zo braaf en lief, het is echt mijn maatje geworden.”

Slipjas

De amazone ziet de toekomst rooskleurig in. “Het is niet mijn paard, dus ik hoop dat hij niet verkocht wordt. Dat zou wel echt jammer zijn, ik doe alles voor hem en hij voor mij. Met de dingen die hij nu laat zien kunnen we sowieso de subtop halen. Als ik ooit een slipjas mag gaan kopen, ben ik al helemaal blij. Ik ben nog steeds verbaasd dat we dit allemaal geflikt hebben en ik had dit nooit durven dromen. Het M was al een te gekke prestatie en het Z had ik al helemaal nooit verwacht. Het gekke nu is dat ik alleen nog maar meer wil.”

Veulen

Het opleiden van een paard is Cornelissen goed bevallen. “Er staat nog een merrie bij de boer waar ik ook wedstrijden mee gereden heb. Helaas heeft zij een blessure en kunnen we niet meer starten, dus we gaan met haar fokken. Als het goed is wordt dit veulen uiteindelijk mijn veulen, en ik hoop stiekem dat dit mijn eerste toppaard gaat worden. We laten haar dekken door de hengst Desperado, omdat die hele fijne karakters doorgeeft. Het was voor mij dan ook een geluk bij een ongeluk dat hij weer vers beschikbaar is nu.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Vera Marjoleine Fotografie

jeremy kim jacobi

Gisteren is de online-dressuurcompetitie Hoefslag@Home van start gegaan. Instructrice, jurylid en Grand-Prix-amazone Kim Jacobi is één van de juryleden die de proeven gaat beoordelen. “Je kan je nu meer focussen op je eigen doelen, er ligt minder druk op”, legt ze uit.

Protocol

“Ik vind het een leuk initiatief voor mensen die nu niet op wedstrijd kunnen maar wel graag willen weten waar ze staan in de training”, concludeert Jacobi. “Door middel van video’s kunnen we ze tips geven over waar ze aan kunnen werken, of waar nog uitdagingen liggen. Het protocol van Hoefslag@Home is uitgebreider dan een normaal protocol, omdat er onderaan meer ruimte is voor opmerkingen. Normaal gesproken is het gebruikelijk dat je in een paar zinnen opschrijft wat je van het totaalbeeld vindt, maar nu heb je ruimte om uitgebreider op de proef in te gaan. Natuurlijk houd je dezelfde basis aan, maar je kan zo wel iets meer je instructiekant er bij betrekken. Ik denk dat de meeste ruiters dit wel fijn vinden.”

Positie

Ondanks dat het concept nieuw is, denkt Jacobi dat het beoordelen van een video prima te doen is. “Je kan natuurlijk veel zien op beeld, en het wordt ook gefilmd vanuit de positie waar je normaal gesproken zit als jury. Maar het scherm is wel kleiner dan je gezichtsveld is. Ik denk dat je een goed beeld krijgt van het totaalplaatje. Het geeft een realistisch beeld van hoe iemand bezig is met rijden en trainen. Ik verwacht niet dat het ver van de werkelijkheid af staat omdat je bijvoorbeeld dingen niet kan zien. Tot nu toe is mijn ervaring dat je er prima mee uit de voeten kan”, vertelt ze.

Ontwikkeling

De amazone betwijfelt of online wedstrijden de reguliere wedstrijden vervangen. “Ik denk niet dat je dat moet willen. Het samenkomen met andere ruiters, met je paard ergens naartoe gaan en dat stukje competitie maken de paardensport juist af. Ik denk dat je naar elkaars wedstrijden moet blijven kijken en dat stukje sociale contacten niet moet verliezen. Het moet een onderdeel blijven van de sport. Anders wordt het wel erg individueel, en dat lijkt me geen goede ontwikkeling.”

Positief

Ondanks dat Jacobi nu zelf ook niet op wedstrijd kan, is ze nog fanatiek aan het trainen. “Je kan nu lekker even wat puzzelen en uitproberen. Je bent geneigd om zo wat meer af te wisselen, ik ga bijvoorbeeld wat vaker met de paarden naar het bos. Het biedt nieuwe perspectieven en uitdagingen, ik denk dat dat wel goed is voor je eigen ontwikkeling. We moeten niet alleen maar kijken naar alle negatieve dingen die er momenteel spelen, daar heb je niks aan. Probeer zo veel mogelijk het positieve er uit te halen. Word creatief met trainen en zoek grenzen op die je normaal nooit op zou durven zoeken. Mijn ervaring is dat je er een stuk innovatiever wordt, want je moet jezelf toch echt redden op zo’n moment.”

Tips

Jacobi heeft nog een paar tips voor de mensen die mee willen doen met Hoefslag@Home. “Ik vind het fijn om paarden te zien die mooi van achter naar voren gereden worden. Een stukje plezier en harmonie vind ik ook heel belangrijk. Leg er vooral niet te veel druk op en zie het als een oefening. Het is natuurlijk in competitieverband, maar ik denk dat je je beter gaat focussen als je voor jezelf een doel voor ogen hebt. Bedenk bijvoorbeeld dat je goed op de letters wil rijden, of je benen stil wil houden. Let even niet op je score, ga rijden op gevoel. Focus je op plezier hebben en op je eigen doelen. Het resultaat is maar bijzaak!”

Een deel van de opbrengst van Hoefslag@Home gaat naar Sportfonds Parapaard. “Ik heb aangeboden om het jureren kosteloos te doen. Ik wil graag dat mijn deel ook aan het goede doel geschonken wordt,” sluit ze haar verhaal af.

Wil je ook graag meedoen aan deze thuiswedstrijd? Dat kan! Klik hier voor de spelregels en informatie.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Foto: Hannah Verhoeven

Ansjel van Brakel had twee doelen met haar Tinker Jesse: rijden in het Z en het sportpredicaat bemachtigen. Toen deze doelen afgelopen jaar behaald waren, gingen ze opzoek naar een nieuwe uitdaging. Deze nieuwe uitdaging vonden ze in TREC. “Het enige wat mij in het begin tegenhield was mijn richtingsgevoel”, lacht ze.

Jesse

“Ik heb een Tinker: Jesse”, vertelt de amazone. “Ik kocht hem toen hij twee weken oud was, hij is nu bijna dertien. Ik rijd voornamelijk dressuur met hem. Van kleins af aan was mijn droom al om een keer in het Z te starten, ik was dan ook ontzettend blij dat ik vorig jaar de punten voor het Z wist te bemachtigen. Dat was zó gaaf!

Sportpedicaat

Ondertussen begon het bij de amazone te kriebelen om hem te laten keuren. “Ik was heel nieuwsgierig naar wat hij daar ging doen en ik wilde heel graag weten onder wat voor type Tinker hij valt. Een van mijn doelen was het behalen van zijn sportpredicaat, het is toch vet als je die aan de muur hebt hangen!”, lacht ze. “Bij de reguliere keuring behaalde hij zijn 1e premie en werd hij dagkampioen, bij de daaropvolgende centrale keuring werd hij Nederlands kampioen. Toen had ik opeens naast een sterpredicaat ook het sportpredicaat te pakken.”

Doelgericht

De klasse Z én het sportpredicaat waren dus binnen voor de combinatie. “In het najaar had hij al mijn dromen waargemaakt. Sterker nog, hij is er overheen gegaan. En toen moest ik bedenken wat we nu wilden gaan doen. Ik vind het belangrijk dat je doelgericht, afwisselend en functioneel traint, je bewust bent waar je mee bezig bent. Dit vind ik juist heel leuk, het past goed bij Jesse en mij. Maar, je moet niet uit het oog verliezen dat je rijdt voor de liefde van je paard, en voor je plezier. Dat is de basis. Dat moet je goed in de gaten houden, en dat lukte. Maar nog steeds miste ik dat gevoel om een doel te hebben, ik heb iets nodig waar we naartoe kunnen werken,” legt Van Brakel uit.

Update

“De afgelopen jaren deelde ik elke maand een update waarin stond waar ik mee bezig ben en wat mijn doelen zijn. Toen ik daarmee stopte kwamen er veel vragen, dus toen heb ik gezegd dat ik doelen en berichtjes even had losgelaten. Daar kreeg ik een reactie op van een van mijn leerlingen. Zij stuurde mij een appje met de vraag of ik open stond voor een nieuwe discipline: TREC. Zij doet dat al ruim tien jaar en is er ook Nederlands Kampioen in geweest. Dus zo begon het balletje te rollen.”

TREC

Van Brakel ontdekte dat TREC echt bij haar en haar paard past. “Zijn conditie is natuurlijk super goed, dus we begonnen langzamerhand met trainen. Het moeilijke onderdeel vind ik het kaartlezen”, grinnikt Van Brakel. “Dat was ook het enige wat me tegenhield, tegelijkertijd vind ik het een interessante uitdaging. Mijn leerling helpt mij hierbij en geeft me allemaal goede tips die ik kan toepassen bij het trainen,” vertelt ze.

“Op dit moment wil ik me lekker gaan verdiepen in TREC. Wat clinics rijden, trainen en hier en daar een wedstrijdje starten. Het lijkt mij vet om dit op wedstrijdniveau te kunnend doen en er gewoon heel goed in te worden. Dat is wel nog een doel. Voor de rest is het plan om lekker door te gaan met de dressuurwedstrijden, maar TREC staat voorlopig op nummer één.”

 

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Hannah Verhoeven/ Foto Verhoeven

0 10140
Foto: Omica Fotografie

Ruim drie jaar geleden kreeg Anna-Marie Antonisse haar zwarte paard Tuschinski’s Yana. Helaas kwam ze er thuis achter dat er niks met de merrie te beginnen viel. Na een lange weg zijn ze ondertussen in het M beland. “Onze eerste wedstrijd was echt een overwinning”, vertelt de jonge amazone.

Eigen paard

“In 2016 werd ik te groot voor mijn leasepony dus besloten we dat het tijd was om voor een paard te kijken”, begint de amazone te vertellen. “We zochten niet specifieks naar iets speciaals, ik wilde gewoon een paard waar ik lekker op kon rijden. Uiteindelijk kwamen we uit bij Tuschinski’s Yana. De toenmalige eigenaren vertelden dat er al heel lang niks meer met haar gedaan was. Op het eerste oog leek het ons een leuk en fijn paard, en ook de afstamming was niet verkeerd. Dus we besloten haar te kopen.”

Anders voorgesteld

Helaas gedroeg Yana zich heel anders dan Antonisse verwacht had. “Toen ze eenmaal bij ons thuis stond kwamen we er achter dat het een heel ander paard was dan we dachten. Ze liet weinig toe en vertrouwde ons en de omgeving niet. Longeren ging nog wel, maar als ik er op ging zitten werd ze ontzettend bang. Ze stond alleen maar op haar achterbenen en er viel niks mee te beginnen. Op die momenten zaten we wel even met onze handen in het haar. We vonden dat best spannend. Het was ons eerste eigen paard, dat hadden we ons heel anders voorgesteld.”

Hooggevoelig

Antonisse en haar familie probeerden van alles om het vertrouwen van de merrie te winnen. “Grondwerk, voerbeloningen, niks hielp. Zodra ik er opstapte ging het weer mis. Ondertussen waren we op het punt dat we er over dachten om haar weer te verkopen, want zoals het ging was het voor ons beide niet leuk. Totdat we gingen lessen bij een instructeur. Hij vertelde dat Yana waarschijnlijk hooggevoelig was en heeft mij geholpen met het rijden en het vertrouwen opbouwen. We konden steeds meer samen en ook het rijden ging een stuk beter. We pakten alles stapje voor stapje aan. Als ze iets ‘normaals’ deed, zoals wegstappen, dan beloonde ik haar alsof we de proef van ons leven hebben gereden. Zo kreeg zij ook weer plezier in het werken.”

Debuut

Het trainen ging uiteindelijk zo goed dat de combinatie besloot te gaan starten. “In juli 2017 maakten we ons wedstrijddebuut in de B. We haalden drie winstpunten en we mochten een eerste prijs mee naar huis nemen. Dit was een hele overwinning voor ons, omdat we nog helemaal niet zo lang een combinatie waren. Sterker nog, we hadden beiden nog nooit wedstrijden gereden. Ik vond het zo speciaal!”, vertelt de trotse amazone.

Talentenplan

“In september 2017 hebben we selecties gereden voor het Jeugd Stimuleringsplan. Ik wilde heel graag hogerop komen en het JSP leek mij een goede manier om naar boven te klimmen. Het kwam redelijk onverwachts, want officieel mocht ik nog geen selectie rijden omdat ik nog geen L geklasseerd was. Maar op een of andere manier mocht ik toch meedoen en ik was geselecteerd. Uiteindelijk heb ik daar mijn overstap naar het L1 gemaakt”.

Overstap

Het vertrouwen groeide en ook het rijden ging steeds beter. “In september 2018 wilde ik graag de overstap maken naar het Hippisch Trainings Centrum. Dat is ook een talentenplan, maar dan landelijk. Daar heb ik de overstap naar het L2, en uiteindelijk de M2 gemaakt. We hebben daar heel veel mooie dingen mogen doen, zoals lessen bij Partrick van der Meer en een clinic volgen bij een Olympische ruiter uit Spanje. Hele gave dingen waar ik nooit van heb durven dromen.”

Ingespeeld

Ondertussen zijn de winstpunten voor het M2 ook al binnen. “In september 2019 hebben we de overstap gemaakt naar een andere locatie van het Hippisch Trainingscentrum, omdat ik graag les wilde hebben van een andere instructeur. Sindsdien gaat het rijden nog beter. We zijn klaar om M2 te gaan starten.”

Antonisse haar doel de komende tijd is extra genieten met haar paard. “Met Yana gaat het heel erg goed. Ze is nog steeds wel wat angstig, maar we zijn zo op elkaar ingespeeld dat ik aanvoel wanneer ze iets eng vindt. Ik ken haar door en door. We proberen zo hoog mogelijk te komen, ik denk dat het ZZ-licht er sowieso wel inzit. We gaan gewoon door tot zij aangeeft dat ze niet meer kan of wil. Daarna mag ze lekker genieten van haar pensioen. Dat heeft ze verdiend!”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Omica Fotografie

manen knotjes

Dankzij de online competitie Hoefslag@Home kun je je dressuurproeven in je eigen rijbaan rijden, filmen, èn laten beoordelen. Het fijne is bovendien dat je niet verplicht in wedstrijdtenue hoeft te rijden.

Ook hoef je je paard niet in de vlechten. WeAllRide schrijft echter wel:

Invlechten is bij ons niet verplicht, mits de losse manen niet over de handen van de ruiter heen vallen tijdens het rijden. De jury moet wel voldoende zicht hebben om goed te kunnen beoordelen.

Maar als je toch de tijd hebt, is invlechten natuurlijk wel heel sjiek!

Filmpje

Onlangs vonden we verschillende filmpjes waarop een techniek te zien is waarmee je wel heel gemakkelijk vlechtjes maakt. Snel, en ideaal bovendien voor paarden met lange manen. Het principe is namelijk dat je steeds het uiteindelijk van het laatste vlechtje en beginstreng voor het volgende knotje gebruikt.

Tip: maak er niet teveel werk van! Doe het alleen als je het zelf ook leuk vindt en mooi vindt staan.

Tranças do Roman

Geplaatst door Roman Pakhomov op Zondag 18 augustus 2019

 

Zie ook: Hoefslag@Home: Wedstrijdkleding niet verplicht

Hoefslag@Home

Het principe van Hoefslag@Home is simpel. Je laat een video maken van één van de proeven, die je kan vinden WeAllRide. Je stuurt de video op, en vervolgens krijg je binnen 48 uur feedback van de jury én doe je dus mee met de competitie.

Tot 1 juni organiseren we 4 competities. Per competitie hebben we mooi prijzen, bijvoorbeeld voor iedere klasse-winnaar een de online training ‘Schakelen met Alex’ van Academy4Horses ter waarde van € 65,00.

Extra competitieprijzen

Doe je met minimaal 3 van de 4 competities mee, dan kan je super toffe sneakers en online waardebonnen winnen, ter beschikking gesteld door Kingsley en Koole Ruitersport.

hoefslag@Home

 

filmen proef hoefslag@home

De periode waar we nu in zitten vraagt om creatieve ideeën en oplossingen. Ben jij de gelukkige die nog steeds zijn paard kan blijven rijden en wil je graag weten waar je staat? Doe dan mee met Hoefslag@Home!

Mooie prijzen

Bij Hoefslag@Home rijd je thuis je proeven. Je krijgt meteen uitgebreide feedback waar je weer mee aan de slag kunt én je maakt kans op een aantal mooie prijzen. Wat dacht je van bijvoorbeeld de Academy4Horses instructieserie over schakelen, met bondscoach Alex van Silfhout?

Een professionele jury beoordeelt de ‘thuisgereden’ proeven en bepaalt wie in de verschillende klassen de winnaars zijn.

Er zijn vier periodes waarin je mee kunt doen. Deze duren steeds twee weken, in de maanden april en mei. Rijden kan in de volgende klassen: basis/licht/middelzwaar/zwaar/zeer zwaar.

hoefslag@Home

Leerzaam

Het concept van Hoefslag@Home is simpel. Kies een klasse die bij jou en je paard past, film je proef en laat deze beoordelen door een professionele jury. Deze geeft uitgebreide feedback, waardoor wedstrijdrijden nu ook leerzaam is!

In de proeven moet vooral tot uiting komen hoe goed jij en jouw paard zijn getraind in de dressuur. Alle proeven zijn gebaseerd op harmonie tussen jou en jouw paard of pony, zodat je allebei plezier hebt in het rijden.

Prettige bijkomstigheid is dat je in je vertrouwde omgeving kunt rijden.

Begin met oefenen

Op de site van WeAllRide kies je voor Hoefslag@Home en bepaal je welke categorie en welk niveau het beste bij je past. Download het protocol en begin met oefenen. Ben jij samen met je paard of pony klaar om deel te nemen aan de wedstrijd? Maak een video en upload deze via de website.

Wie nu zijn of haar proef instuurt maakt bovendien kans op een extra prijs. Hoefslag@Home geeft namelijk aan de beste ruiters/amazones in iedere klasse de Academy4Horses cursus schakelen van Alex van Silfhout (t.w.v. 65 euro) cadeau. Daarnaast zijn er toffe extra prijzen van Kingsley en Koole Ruitersport.

Hoe werkt Hoefslag@Home?

Er worden 4 video-competities uitgeschreven in de volgende perioden:

  1. 1 april t/m 15 april
  2. 16 april t/m 30 april
  3. 1 mei t/m 15 mei
  4. 16 mei t/m 31 mei

Per ingestuurde proef betaal je € 12,50 in plaats van 15 euro!

Voorwaarden

Het filmen van je proef kan veilig, volgens de geldende Corona-maatregelen.

Dit zijn de voorwaarden:

  • Camerastandpunt is aan de baan bij C;
  • Het paard en de ruiters is de gehele proef volledig in beeld in het middelste vak van de 3×3 raster;
  • De smartphone is in horizontale stand tijdens het filmen;
  • Zet je telefoon op vliegtuigstand tijdens het filmen, anders stopt het filmen wanneer je gebeld wordt;
  • Het beeld is constant van kleur;
  • Het beeld is vloeiend en constant qua beweging;
  • Het paard en de ruiter zijn scherp in beeld;
  • De video is aan één stuk gefilmd;
  • Je kunt inzoomen, maar minimaal ¾ van de rijbaan moet in beeld blijven;
  • Zowel de ruiter als het paard moeten goed zichtbaar zijn, dus geen silhouetten, maar volledig beeld.

Alle voorwaarden vind je op de website van WeAllRide.

Met je proef steun je bovendien een goed doel. Voor iedere proef doneert WeAllRide een euro aan ParaPaard, dat steun biedt aan organisaties en verenigingen die zich (willen) bezighouden met aangepaste paardensportactiviteiten.

0 5616
Foto: Rosaly Sluiter

Julia van Bruchem start met haar tinker B-Star in het Z. Dat blijft vaak niet onopgemerkt, want iedereen wel een mening over haar koudbloed.

“Mijn paard kan natuurlijk nooit tippen aan het beenwerk van een warmbloed, maar toch voert hij de oefeningen prima uit”, vertelt ze.

B-Star

“Ik heb B-Star eerst een paar jaar verzorgd voordat ik hem kocht”, begint de amazone haar verhaal. “Hij was van een meisje dat er niet heel veel meer mee deed, dus ik nam de hele verzorging op me. Toen ik langzamerhand helemaal gek op hem werd, kwam het moment dat ze hem wilde verkopen. In eerste instantie was het helemaal niet de bedoeling dat ik hem zou overnemen, maar ik had het gevoel dat ik hem niet kon laten gaan. Na lang zeuren bij mijn vader mocht het eindelijk. Vanaf dat moment had ik opeens een eigen paard”.

Wedstrijden

Van Bruchem verplaatste het paard naar een stal in de buurt, waar bijna iedereen wedstrijden reed. “Iedereen in mijn omgeving had een startkaart, en toen begon het bij mij ook te kriebelen. Toen ook mijn instructeur zei dat we het prima konden, heb ik toch besloten om een wedstrijd te gaan proberen. Dat ging zo goed dat ik niet meer gestopt ben”.

Vooroordelen

De amazone merkt dat er veel vooroordelen zijn over starten met een koudbloed. “Ik heb er heel lang over gedaan om door de B heen te komen, zeker een dik jaar. Het M ging veel sneller, ik denk omdat ze me daar wat serieuzer namen. Er zijn veel vooroordelen over ons. Mijn paard kan natuurlijk nooit tippen aan het beenwerk wat een standaard dressuurpaard heeft, maar hij doet de oefeningen gewoon keurig. Ik word ook regelmatig benadeel; ik heb wel eens een jury gehad die zei dat ik beter kon stoppen met wedstrijden rijden. Of dat mensen me een beetje belachelijk maakten tijdens het losrijden. Dat maakt het extra leuk als ik vervolgens hogere punten rijd”, lacht ze.

Stimuleren

Van Bruchem benadrukt dat je wel stevig in je schoenen moet staan om dressuur te rijden met een koudbloed. “Ik krijg regelmatig berichten op Instagram van mensen die willen starten met hun koudbloed, maar het gewoonweg niet durven. Mijn doel is om juist te stimuleren om het wel te doen. Natuurlijk ben ik wel eens verdrietig geweest door de reacties die ik heb gekregen. Of wanneer ik weer eens onderaan eindig, terwijl een warmbloed die bokkend de baan doorgaat, eerst wordt. Dit soort dingen horen er bij, maar je moet je er gewoon niks van aantrekken.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Rosaly Sluiter

Volg ons!

102,176FansLike
0VolgersVolg
7,058VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer