Tags Posts tagged with "dressuur"

dressuur

0 1449

Het was liefde op het eerste gezicht tussen Amber en Claudia Kromhout en de toen 4-jarige ruin Glitch (v. Romanov). Ondanks dat de ruin aan de hand de rust zelve was, draaide zijn gedrag 180 graden op het moment dat hij een zadel op zijn rug kreeg. Na een lange weg, het winnen van vertrouwen en meerdere malen flink zandhappen, laten Amber en Glitch nu op ZZ-Zwaar niveau zien wat ze in zich hebben.

In maart 2015 gingen Amber en haar moeder Claudia Kromhout voor het eerst bij de ruin kijken. “Hij was op dat moment net groen uit het land en kon een beetje aan de longeerlijn lopen, waardoor we hem goed konden bekijken”, steekt Amber van wal. “Op het eerste gezicht was hij superbraaf en in de omgang heel lief, dus hebben we hem na de keuring meegenomen naar huis”.

Spanning

Nadat ze de ruin een tijdje hadden laten wennen aan zijn nieuwe huis, besloten ze om het zadel een keer op zijn rug te leggen. “Glitch vond het opzadelen echt heel spannend, al was hij gewoon braaf, totdat we het zadel af wilden doen. Elke keer als we het zadel wilden aanraken werd hij opeens bang en sprong hij in paniek opzij. Vanaf dat moment zijn we de training heel rustig op gaan bouwen en hebben we, samen met de staleigenaar, geprobeerd het vertrouwen te herstellen. Uiteindelijk ging dat zo goed dat ik aan het zadel kon hangen en op Glitch zijn rug kon zitten. Maar de spanning bleef aanwezig. Zo kon ik niet praten of bewegen als ik op hem zat, want daar schrok hij heel erg van”.

 

Miscommunicatie

Onder begeleiding van instructeur Gerard van den Berg kwam de combinatie steeds een stapje verder. “We reden de eerste tijd aan de longeerlijn, tot er een punt kwam dat ik het wel eens los in de binnenbak wilde proberen. In de eerste instantie ging het heel goed, totdat we een miscommunicatie kregen waarin ik heel graag naar rechts wilde, en Glitch naar links. Hierbij raakte ik een heel klein beetje uit evenwicht, waar hij heel erg van schrok en in blinde paniek de hele baan door begon te rennen. Zonder rem, zonder stuur. Mijn instructeur en zijn dochter hebben geprobeerd om hem te remmen, maar hij reageerde helemaal nergens meer op. Op een gegeven moment rende hij op de bakrand af en maakte een scherpe bocht naar links, waardoor ik rechtdoor vloog tegen de bakrand aan. Hierna is hij in blinde paniek door de bak gaan rennen en waren we weer terug bij af”.

Wonder boven wonder hield Kromhout niks over van de val. “Intussen ben ik al een keer of acht heel hard van hem afgevallen. Bij mij op stal zeggen ze dat ik de enige ben die zowel letterlijk als figuurlijk alle hoeken van de bak heb gezien”, vervolgt ze lachend. “Ondanks dat heb ik nog nooit iets blijvends overgehouden van een val, behalve blauwe plekken en spierpijn”.

Grand Prix

Ondanks dat er fysiek niks was met paard en amazone, had het vertrouwen een flinke deuk opgelopen. “De eerste tijd hebben we ook weer aan de longeerlijn gereden en dat hebben we heel voorzichtig uitgebreid. Uiteindelijk ging het beetje bij beetje beter, maar hij bleef heel onzeker en angstig als je erop zat. Zodra je ernaast stond was Glitch het allerliefste paard van stal. De kleinste kinderen konden er zo mee omgaan, ondanks dat hij ruim 1,75M is. Maar zodra je er opging vond hij alles zo spannend dat hij alleen maar wilde rennen”.

Het eerste jaar heeft de combinatie zich aan de longeerlijn vooral beziggehouden met het vertrouwen herstellen en de basisoefeningen. Nu, zes jaar later, werpt dat zijn vruchten af en is de Grand Prix een droom die nog wel eens realiteit kan worden. “Glitch duikt nog steeds in elkaar als hij iets spannend vindt en voelt dan 20 centimeter kleiner. Maar hij vertrouwt mij nu zo veel dat hij niet meer wegrent. Als ik zeg dat het goed is, geeft dat hem genoeg vertrouwen om toch door te gaan”.

Bloed, zweet en tranen

Ondanks dat de combinatie een hobbelige weg achter de rug heeft, was opgeven geen optie voor Kromhout. “Veel mensen hebben ons voor gek verklaard dat we het altijd zijn blijven proberen. Ondanks dat ik er af en toe meer naast lag dan dat ik erop zat, hebben we altijd in hem geloofd, wat ook kwam omdat hij in de omgang echt heel lief is. Op stal wil hij alleen maar knuffelen, is hij heel erg mensgericht en wilde hij altijd alles goed doen. Dat hij zo vervelend was zat gewoon niet in zijn karakter. Glitch was al het bloed, zweet en tranen dubbel en dwars waard. Ik ben heel blij dat opgeven niet in mijn woordenboek voorkomt!”

“We rijden nu samen ZZ-Zwaar en hopen ons daar de komende tijd nog meer in te verbeteren, zodat we misschien zelfs de overstap kunnen maken naar de Grand Prix”, vervolgt Kromhout enthousiast. “Als Glitch iets eng vond ging hij altijd zitten, waardoor hij ondertussen kan piafferen als de beste, ondanks dat ik dat voorheen niet eens kon. Wie weet zit er nog wel veel meer in”.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Equineshot photography/ Equigeniek/ DigiShots

Adelinde Cornelissen - Zephyr CHIO Twente 2019 © DigiShots

Het CSIO/CDI Twente dat normaalgesproken georganiseerd wordt in Geesteren, vindt ook dit jaar geen doorgang. De organisatie heeft de internationale paardensportfederatie FEI op de hoogte gebracht van haar besluit het evenement voor 2021 te schrappen.

Volgens directeur Rob Maathuis is het niet zinvol het toernooi van 9 tot en met 13 juni te laten plaatsvinden. “De overheden en de FEI staan het ons gezien de huidige ontwikkelingen rond het coronavirus en de uitbraak van rhinopneunomie niet toe in juni op gangbare wijze een evenement te organiseren. Dat wil zeggen met inbegrip van alle sportieve elementen, in aanwezigheid van publiek en met de daarbij behorende faciliteiten voor hospitality. We hebben nog onderzocht of het mogelijk zou zijn onze wedstrijd door te schuiven naar juli. Maar dan zitten we met conflicterende data van andere grote evenementen. Veel internationale toppers moeten daar naartoe in de aanloop naar de Olympische Spelen”.

Realiteit

In Geesteren stonden volgens de hippische kalender in de tweede week onder meer een wedstrijd voor de halve finales van de nieuwe Longines EEF Jumping Nations Cup Series en een internationale drie sterrenwedstrijd dressuur gepland.

Maathuis vervolgt: “We vinden het erg spijtig. Maar alles overwegend zijn we helaas geconfronteerd met de realiteit dat we ons concours niet kunnen houden op de manier die bij ons evenement past. Mede omdat het dit jaar niet mogelijk is je als organisatie te verzekeren tegen schade. Die ontstaat als het concours onverhoopt toch moet worden afgelast”.

Bron: KNHS

Foto: DigiShots

Yvonne Losos de Muniz - Aquamarijn FEI World Cup Final Gothenburg 2019 © DigiShots

Met een persoonlijk record van 74,196% reden Losos De Muñiz en de 16-jarige KWPN-merrie Aquamarijn (v.United) naar de overwinning in de FEI Grand Prix CDI4* Freestyle. Voorheen had de amazone haar hoop gevestigd op de FEI Dressage World Cup, maar vanwege corona viel dat plan in het water. Losos de Muñiz is dolgelukkig dat de puzzelstukjes alsnog op hun plek beginnen te vallen.

“Ik ben door het dak gegaan,” vertelt ze na afloop. “Ik denk dat het een van de eerste keren in mijn rijcarrière met Aquamarijn is dat de controle, de ontspanning en de activiteit perfect gingen. Tijdens de proef dacht ik: ‘WOW, ik kan het. Wat moet ik er nu mee doen?'”

Piek

De combinatie zou oorspronkelijk deze week meedoen aan de FEI Dressage World Cup ™ Finale in Zweden. Maar nadat deze was geannuleerd, herpakten Losos De Muñiz en de merrie zich. “Omdat we vorig jaar al die vrije tijd hadden vanwege COVID”, legde ze uit, “was dat onze opbouw voor de Wereldbekerfinale. Het geeft me zo’n voldoening om te zien dat mijn training, mijn planning, nu een piek bereikt wanneer de finale zou plaatsvinden. Ik had nooit gedacht dat ik 74% met haar zou halen; ze heeft een beetje een moeilijk karakter, maar het viel vandaag allemaal op zijn plaats. Het zijn gewoon jaren en jaren van oefenen en vallen en opstaan. Het kwam allemaal naar buiten in de proef. Aquamarijn zei daarbinnen: ‘Ja mevrouw, hoeveel wil je van me?’ En dat was een geweldig gevoel”.

Fit en in vorm

Eigenlijk was het de bedoeling dat Losos de Muñiz Aquamarijn zou uitproberen voor een klant, maar ze besloot om de merrie samen met haar man te kopen. “In het begin gaf ze me veel kracht, en ik wist dat het geweldig zou zijn als ik dat aan mijn kant kon krijgen. We besloten het te proberen, maar ik heb haar nooit als mijn toppaard gezien. Ik heb haar altijd als mijn back-up gezien, omdat we dat altijd nodig hebben. Ze is van mijn back-up naar mijn nummer één gegaan. Ze is erg eigenwijs, maar ik ook. In het begin botsten we wel, maar daar kwam ik snel overheen. Het is het coolste als je zo’n krachtpatser hebt met zo’n mening, die aan jouw kant staat: ‘Laten we meer doen!’ Ze kent haar werk en wil het goed doen, en dat is een geweldig gevoel”.

Wanneer het AGDF-seizoen ten einde loopt, is het voorlopige plan van Losos De Muñiz om naar Europa te vertrekken. “Het plan is nu om begin mei naar Europa te vertrekken”, merkte ze op. ‘Vingers kruisten dat we daar naartoe kunnen gaan om te trainen. We willen het systeem draaiende houden en alles in lijn houden in de aanloop naar de Olympische Spelen. We kunnen proberen om nog twee shows in Europa te rijden in de Special en ons gewoon fit en in vorm te houden”, sluit ze af.

Bron: persbericht

Foto: DigiShots

In september 2020 ging Gaby Simons opzoek naar een ervaren pony om haar beschadigde vertrouwen na een ongeluk weer te herstellen. Ondanks haar eisen kwam ze terecht bij een 3-jarige konik Arezzo, die twee jaar daarvoor uit een natuurreservaat gehaald werd en op het laatste moment gered is van de slacht. Simons werd op slag verliefd op de ruin, en besloot hem een kans te geven.

Toen de ruin één jaar was werd hij gevangen in het natuurreservaat waar hij in stond, met de bedoeling om naar de slacht te gaan. De pony werd gered en daarna weer doorverkocht aan een amazone die hem beleerd heeft. “Zijn voormalig eigenaresse heeft hem zadelmak gemaakt, maar bleek toen net iets te lang voor hem te zijn. Vervolgens heeft ze hem te koop gezet, maar toen ik de advertentie voor het eerst voorbij zag komen was ik niet gelijk overtuigd. Hij was namelijk nog maar drie jaar oud en ik was opzoek naar een iets ouder paard, maar toen zij mij benaderde begon ik toch te twijfelen. Uiteindelijk heb ik toch toegegeven en ben ik gaan kijken, waar ik achteraf superblij mee ben, want ik was gelijk verkocht”.

Vluchtgedrag

Het was liefde op het eerste gezicht tussen Simons en Arezzo. “Ik heb een klein rondje proefgereden en er mocht van mij gelijk een strikje omheen, want hij mocht mee”, vervolgt de amazone lachend. “Het is niet een paard wat je iedere dag ziet, en ik hou daar wel echt van. Mijn speciale pony’tje staat nu op de manege tussen alle grote KWPN’ers”.

In het begin merkte de amazone nog wel dat de pony zijn eerste jaar in het wild heeft geleefd. “Als we buiten liepen en hij zag iets wat hij niet kende, was hij al weg voordat ik kon bedenken dat hij zou schrikken. Dan ging hij er in volle rengalop vandoor. Na heel veel grondwerk zijn we goed op elkaar ingespeeld en doet hij het bijna niet meer. Maar zijn vluchtgedrag is wel echt meegekomen uit zijn verleden. Ondanks het wegrennen vind ik hem wel nuchter. Hij is niet snel zenuwachtig, maar kan wel goed spiegelen. Zelf heb ik een trauma opgelopen bij een ongeluk met mijn vorige pony en Arezzo kan soms mijn zenuwen heel goed overnemen”.

Heel grappig

Toen de combinatie goed op elkaar ingespeeld was, besloot Simons de ruin verder op te leiden. “Dit ging met pieken en dalen. We hebben een hele tijd gezocht naar een goed zadel, omdat alles vertraagd werd door de coronapandemie. Van september tot december hebben we kunnen rijden. Toen moesten we op het zadel wachten en sinds een paar weken heb ik hem nu weer opgepakt. We zijn dus echt bezig met de basis. Arezzo is heel eigenwijs, het koudbloedige komt steeds meer naar voren. Hij vindt het bijvoorbeeld heel grappig om op het laatste moment linksaf te slaan, terwijl ik juist naar rechts wil, al gaat het steeds beter”, lacht ze. “We gaan lekker door met lessen, dus uiteindelijk gaat ook dat helemaal goed komen”.

Ondanks dat de amazone geen jonge pony wilde, vindt ze alle tijd en moeite zeker waard. “Van tevoren was ik wel sceptisch over een 3-jarige, maar ik vind dat we de afgelopen maanden heel ver zijn gekomen. Uiteindelijk zou ik het heel leuk vinden om te starten met de dressuurwedstrijden en blijven we heel erg veelzijdig rijden. We doen alles wat we leuk vinden”, sluit ze enthousiast af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

Anne Fieret was pas 14 jaar oud toen ze de toen 4-jarige Lisbriën Mint (Silver) (v. Learkens Cascade Dawn) kocht. Ondanks dat het in de eerste instantie niet de bedoeling was om de sport in te gaan, begonnen Fieret haar ambities steeds meer te groeien. Ondertussen rijdt de combinatie op Z1-niveau, wat een droom is die uitkomt voor de amazone.

Silver was door zijn vorige eigenaar gekocht als 6-jarige pony, maar bleek later pas drie jaar te zijn. Omdat zo’n jonge pony net iets teveel was voor een 9-jarige amazone, besloten ze hem te koop te zetten. “Hij was de eerste pony waarbij we tijdens onze zoektoch naar een nieuw paard gingen kijken”, blikt Fieret terug. “Gelijk toen we aan kwamen lopen hinnikte hij naar ons, waardoor ik vanaf het eerste moment al weg van hem was. We zijn de dag daarop nog een keer gaan kijken, en de dag daarna hebben we hem opgehaald”.

Niet makkelijk

De amazone verplaatste de schimmel naar de stal van haar instructrice. “We zijn heel veel gaan lessen waardoor Silver en ik langzaam naar elkaar toe zijn gegroeid. Toen het rijden eenmaal goed ging hebben we de wedstrijden langzaam opgepakt, maar dat ging echt niet vanzelf. Silver is echt niet de makkelijkste en vond de linkergalop in het begin ook echt heel erg moeilijk. Hij begon vaak heel hard te rennen, wat best pittig was. We hebben er heel lang over gedaan om de galop wel goed bevestigt te krijgen, wat uiteindelijk gelukt is, en toen kregen we een stijgende lijn te pakken”.

Toen de linkergalop eenmaal bevestigd was, pakte de combinatie de wedstrijden weer fanatiek op. “Het ging steeds beter en we gingen steeds meer kritisch kijken naar wat we konden verbeteren. Momenteel zijn we bijvoorbeeld hard bezig met de uitgestrekte draf, want daar heb ik zelf nog wel eens moeite mee. We hebben hem niet gekocht als een ‘bijzondere sportpony’, maar hij doet het echt steeds beter. De laatste tijd zijn we fanatiek aan het lessen bij Zoë de Booij, en sindsdien gaat het wedstrijdgericht trainen weer heel erg goed”.

Onverwacht

Na hard trainen komt de combinatie nu uit op Z1-niveau. “Ik heb hem zeker niet gekocht met de bedoeling om zo hoog te komen, het is dus een beetje onverwacht”, geeft de amazone lachen toe. “Het is een droom die zich met de tijd ontwikkeld heeft en nu ook echt aan het uitkomen is”. Na haar ponytijd hoopt Fieret de overstap naar de paarden te kunnen maken. “Subtop rijden is mijn allergrootste doel, maar dat is nog heel ver weg natuurlijk. Het lijkt me in ieder geval heel gaaf”, sluit ze gedreven af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

Arena The Dutch Masters - Indoor Brabant 2019 © DigiShots

Maandagavond 1 maart maakte de FEI bekend dat alle internationale paardensportevenementen geannuleerd moesten worden vanwege de uitbraak van het Rhinopneumonie virus in Valencia. Een niet te bevatten tegenslag voor de organisatie van The Dutch Masters maar direct werd alles op alles gezet om een oplossing te vinden. En die kwam er na uitgebreid overleg met de overkoepelende organisaties en de betrokken dierenartsen van de KNHS en FEI.

The Dutch Masters zal, onder voorbehoud dat de uitbraak zich niet verder verspreid, zonder publiek worden gehouden van vrijdag 23 t/m zondag 25 april in de Brabanthallen in ‘s-Hertogenbosch. In eerste instantie besloot de FEI internationale paardensportevenementen t/m 28 maart te verbieden, nu is dat aangepast naar 11 april. De organisatie zal dan ook de komende weken alle ontwikkelingen nauwgezet blijven volgen en indien nodig de geplande datum in april aanpassen. De prioriteit zal onder alle omstandigheden de veiligheid van zowel de deelnemers als de paarden zijn.

Veilig voor mensen én paarden

Samen met Prof. Dr. Marianne Sloet van Oldruitenborgh-Oosterbaan van de Universiteitskliniek Utrecht en adviseur KNHS, Dr. Randy de Greef, veterinair The Dutch Masters en de FEI wordt er gewerkt aan een protocol voor de deelnemende paarden. Om niet alleen corona-proof maar ook rhino-proof te werken wordt er overlegd welke maatregelen nodig zijn. Daarbij is te denken aan bijvoorbeeld check bij aankomst, regelmatige temperatuur meting en eventueel een neusswab van de deelnemende paarden. Dit wordt de komende weken tot in detail uitgewerkt in overleg met alle betrokken instanties zodat de organisatie goed voorbereid is.

Positief

De ruiters zijn positief en blij met de verplaatsing. Er is een groot tekort aan wedstrijden op hoog niveau, die zo belangrijk zijn voor hun voorbereiding op de Olympische Spelen dit jaar in Tokio. De nummers 1 van de wereld in zowel de dressuur als bij het springen hebben aangegeven erbij te zijn. De Duitse ‘dressage queen’ Isabell Werth: “Super dat The Dutch Masters toch al het mogelijke doet om het  concours te kunnen organiseren. Ich bin dabei!” Rolex testimonee Steve Guerdat: “Ik ben heel blij dat The Dutch Masters, dat onderdeel is van de Rolex Grand Slam of Show Jumping, nu gepland staat in april. Het is heel belangrijk voor de ruiters om weer op dit niveau te kunnen rijden dus ik kijk ernaar uit.”

De editie in april zal een vergelijkbaar programma presenteren als het geplande evenement in maart. Met als hoogtepunt de eerste ‘major’ van de Rolex Grand Slam of Show Jumping op zondagmiddag. Voor de dressuurfans is er een gelijkwaardig programma met een zware tour (CDI4*): een Grand Prix en Kür op muziek. Alle wedstrijden zullen live te volgen zijn via diverse kanalen.

Bron: The Dutch Masters

Foto: DigiShots

0 1135

Cathy van den Aar zag haar barock pinto Doede van de Fasantshoeve steeds meer in zijn schulp kruipen op een grote pensionstal. Ze besloot hierom om het roer om te gooien en de ruin te verhuizen naar een paddock paradise, om ervoor te zorgen dat ze straks in optimale conditie hun debuut in de sport kunnen gaan maken.

“De laatste weken op de oude stal kon ik niet normaal door de binnenbak rijden, omdat Doede overal van schrok”, legt de amazone uit. “Eigenlijk was hij helemaal overprikkeld, omdat er de hele dag wel wat te zien was op stal. Sommige paarden kunnen dat prima hebben, maar hij kon daar gewoon niet tegen. We konden allebei de ontspanning niet meer vinden en leek hij gewoon afgestompt te worden”.

Zelfverzekerd

“Met het oog op paardenwelzijn ben ik altijd bezig met hoe het anders kan. Niet beter, niet slechter maar anders. Het paard komt altijd op plaats nummer één”, vervolgt ze. Ze besloot de zwarte ruin te verplaatsen naar het paddock paradise waar haar NRPS-pony van zijn pensioen stond te genieten. “Drie weken na zijn verhuizing zag ik mijn paard van onzeker dier, veranderen naar een heel zelfverzekerd paard dat helemaal opbloeide en uit zichzelf weer contact begon te maken. Hij is totaal niet meer afgestompt, ik hoef maar een hulp te geven en hij doet het, dat is natuurlijk fantastisch”.

“Helaas zijn er geen wedstrijden, dus we kunnen het niet laten zien op dit moment, maar Doede is onvoorstelbaar getransformeerd in het rijden. Hij liep door andere voeding bij zijn vorige eigenaar iets achter in zijn bespiering. Hij was zeven jaar, maar oogde als een 4-jarige toen ik hem kocht. Doordat hij nu 24/7 buitenstaat op een track is hij constant in beweging en zie ik de bespiering in zijn bovenlijn echt veranderen. Hij is bijna dubbel zo breed als hij was, puur door andere huisvesting en contact met andere paarden”.

Aanpassingsvermogen

De combinatie stond op het punt om hun debuut in de B te gaan maken, maar dat werd uitgesteld vanwege de coronamaatregelen. “Wij willen graag laten zien in de ring dat het vermoeden wat ik had waarheid is geworden”, legt ze uit. “Ik ben door heel veel mensen voor gek verklaard omdat ik mijn sportpaard ‘tot zijn knieën in de blubber zou zetten’”. Zodra het weer kan hoopt de amazone fanatiek te kunnen starten. “Ik wil sowieso mijn L1-klassering behalen zodat ik de instructeursopleiding kan volgen. Daarna hoop ik zo goed en zo hoog mogelijk te presteren in de sport, op een paardvriendelijke manier”.

Ondanks dat Van den Aar heel positief is over hoe haar besluit heeft uitgepakt, wil ze benadrukken dat er ook nadelen zitten aan het buiten huisvesten van je paard. “Als een week lang alleen maar regent is het moeilijk om droge plekken te creëren, waardoor je aandacht minder uitgaat naar het trainen met je paard. Daarnaast is het netjes en schoon houden van een track ook iets meer tijdrovend dan het uitmesten van je stal. Je moet gewoon tegen modder kunnen en dat is niet voor iedere ruiter weggelegd, al denk ik dat het de meeste paarden niks uitmaakt. Ik denk dat het van de ruiter een groter aanpassingsvermogen vraagt dan van het paard”, sluit ze lachend af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

0 1882

Na altijd springpaarden te hebben gereden, gooide Maureen Okken in december 2019 het roer volledig om. Ze ruilde het springzadel in voor een dressuurzadel en vond haar nieuwe troef in de toen 4-jarige Friese hengst Wybren (Alke 468 x Wisse 408). Voor de coronastop liet de combinatie al potentie zien in de sport, en momenteel trainen ze rustig door om uiteindelijk Okken haar droom waar te kunnen maken: de ring in met de slipjas.

“Omdat mijn vriend altijd al heel graag een Friese hengst wilde hebben, zijn we voor de grap eens gaan kijken op marktplaats. Zo kwamen we terecht bij een advertentie van een Friese-hobbyfokker en besloten we een keer bij hem te gaan kijken”, blikt Okken terug. De amazone voelde weinig voor het paard waarbij ze ging kijken, maar net toen ze huiswaarts wilde keren viel haar oog op een zwart paardenhoofd dat ze net kon zien. “Het klinkt heel cliché”, lacht ze. “Maar er stond daar een Fries in een donker stalletje, het enige wat ik zag was een lange voorpluk. Heel brutaal heb ik toen gevraagd wat voor paard dat was, maar hij stond absoluut niet te koop”.

Klein dikkertje

Wybren vlak voordat Okken hem kocht.

Toch kon May haar nieuwsgierigheid niet bedwingen, en kreeg ze van de fokker alsnog de kans om de hengst te zien lopen. “Wybren was op dat moment nog een klein dikkertje en hij zag er niet uit, maar ik was gelijk verkocht en moest en zou hem hebben. Na veel overleg vond zijn toenmalige eigenaar het goed dat ik hem kocht, zolang ik hem maar in de sport zou uitbrengen”.

Binnen een dag werd de 4-jarige hengst goedgekeurd en naar zijn nieuwe stal gebracht. “Toen had ik opeens een Fries”, vervolgt ze lachend. “Hij was onbeleerd en heel groen, dus ik ben zelf begonnen met het opleiden. Dat ging vanaf het eerste moment gelijk goed, Wybren is vanaf dat één al een ontzettend lief en braaf paard. Ik heb er een zadel opgelegd, ben erop gaan zitten en we konden gelijk al los door de bak. Hij was gelijk heel ijverig, werkwillig en had écht plezier in het rijden”.

Werkwillig

“Ik heb altijd gezegd dat áls ik dressuur zou gaan rijden, het met een Friese hengst zou zijn. Het is wel even heel wat anders dan een springpaard, maar wel echt superleuk”. geeft Okken vrolijk toe. “Wybren heeft zijn karakter en werkwilligheid echt heel erg mee, want hij wil echt alles voor me doen. Onder het zadel kan hij een tikje sensibel zijn, maar dat komt voort uit zijn werkwilligheid. Als ik een dag hard train moet ik daarna een paar dagen rustig aan doe. Want dan zit hij zo in de drive en wil hij alles tegelijk laten zien, terwijl hij er dan nog niet aan toe is. Dat kan lastig zijn, maar het is wel heel erg leuk”.

Momenteel is de combinatie op M-niveau aan het trainen zodat ze straks kunnen starten als alles weer begint. “Wybren is pas een jaar onder het zadel, dus we doen het rustig aan en trainen lekker door. Hij pakt alles zo goed op dat de oefeningen van het M heel makkelijk gaan. Samen zijn we begonnen in de B en zijn we de alle niveaus tot en met het L2 doorgevlogen. Eigenlijk kocht ik hem met het oog op snelle verkoop, maar ik heb een hele goede klik met dit paard. Voor mij is het een speciaal dier, het is echt een sprookjespaard, ik zou er niet aan moeten denken om hem alsnog te verkopen”.

Goede basis

Onder leiding van Coen van der Vlugt werkt de combinatie toe naar het M-debuut. “Samen leggen we een hele goede basis waardoor ik merk dat Wybren en ik echt grote stappen maken. We trainen heel goed en hard door en ik hoop dat alles snel weer begint en we dan weer aan de slag kunnen. Hopelijk lukt het om nog een aantal Jongepaardencompetities mee te pakken, want ik ben van mening dat je jonge paarden de tijd moet geven om zich te ontwikkelen. Als hij oud genoeg is valt alles op zijn plek en dan hoop ik dat hij gaat knallen. Ik heb altijd een stiekeme droom gehad om de slipjas aan te mogen, het zou heel gaaf zijn om dat met Wybren te bereiken”, sluit Okken gedreven af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Laura Simone fotografie

Na het oplopen van een hersenschudding en de verkoop van haar vorige merrie vanwege een blessure, ging Debbie Huijs opzoek naar een paard voor de sport. Ze vond haar nieuwe troef in de ervaren ruin Illusion van de Waterstraat (v. Warkant van ’t Gestelhof), bij wie ze tijdens het proefrijden al haar onzekerheden over boord durfde te gooien.

In 2019 leasde de amazone een 3-jarige merrie om zelf zadelmak te maken en uiteindelijk mee de sport in te kunnen. “Op een gegeven moment begon ze heel erg te staken tijdens het rijden en wisten we niet waardoor het kwam”, blikt Huijs terug. “We hebben haar toen helemaal na laten kijken door osteopaten en masseurs, en uiteindelijk röntgenfoto’s laten maken. Hieruit bleek dat ze kissing spines had”. Door de heftige val van het paard had Huijs een hersenschudding opgelopen. “Door het beschadigde vertrouwen en het feit dat ik graag verder wilde in de sport, heb ik toen de keuze gemaakt om haar niet te kopen na het leasen”.

Vertrouwen

Vlak na de verkoop van haar merrie besloot Huijs opzoek te gaan naar een nieuw paard. “Ik wilde heel graag een ouder paard dat ervaring heeft in springen, dressuur en crossen, omdat ik alle drie onderdelen gewoon superleuk vind. Vanwege mijn eisen duurde mijn zoektocht best wel lang, totdat ik online een advertentie tegenkwam van een paard dat mij echt perfect leek. Hij was lief en aanhankelijk, maar het was wel een waar je er echt aan moest rijden. Daarnaast was hij super eerlijk en had hij ervaring met dressuur en springen op hoog niveau”.

Ondanks dat de ruin niet in de buurt stond, had de amazone het gevoel dat ze moest gaan kijken. “Het was liefde op het eerste gezicht. Toen hij uit de trailer gehaald werd wist ik het gelijk: ‘Dit is hem gewoon’ ”, vervolgt Huijs vrolijk. “Omdat ik vanwege mijn hersenschudding heel veel angst had ontwikkeld had ik al een halfjaar niet meer gegaloppeerd, het was dan ook erg bijzonder dat ik zo weg galoppeerde op Illusion. Ik vertrouwde hem echt meteen, dat had ik echt nog nooit gehad met een paard. Het was een heel mooi moment”.

Dressuur

Huijs besloot de ruin te kopen en is ondertussen hard bezig met het verder trainen en het opbouwen van nog meer vertrouwen. “Illusion is echt wel een pittig paard, hij is niet makkelijk en omdat hij zo groot is kan hij zich ook heel sterk maken. Toch vertrouw ik hem volledig en durf ik alles met hem, en ik hoop dat dit ons ook ver gaat brengen in de sport”. Over haar dagelijkse training vertelt ze: “Omdat hij niet altijd weet hoe hij zijn lichaam correct moet gebruiken,  focus ik me nu goed op het goed aanleren daarvan. Dressuurmatig wil ik goed de basis leggen voor zijn lichaam zodat hij de goede bespiering opbouwt. Dit kunnen we dan weer gebruiken in het springen en crossen”.

Ambities

De combinatie heeft grote ambities voor later. “Het liefst zou ik nu al willen starten, maar dat kan helaas niet vanwege corona”, lacht Huijs. “Uiteindelijk hoop ik dat we in zowel de dressuur als het springen Z-niveau kunnen behalen. Daarnaast trainen we lekker door voor de jaarlijkse oefencross die hier in de buurt gehouden wordt, zodat we daar ook nog verder in kunnen komen”.

Debbie Huijs en Illusion zijn ook te volgen op Instagram!

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Debbie Huijs fotografie

In 2014 kocht Ingrid Sallomons de nu 11-jarige Fjord Fons. Toen hij vier jaar oud was begon ze met het opleiden van de ruin en na drie jaar maakte ze de overstap naar de klassieke dressuur. Ondertussen voelen amazone en paard elkaar zo goed aan, dat zelfs een klein aangespannen spiertje niet onopgemerkt blijft. Ondanks dat Fons niet het type dressuurpaard is wat je vaak terugziet in de ring, hoopt Sallomons met deze manier van rijden het alsnog ver te schoppen met haar droompaard.

“Ik heb altijd al een liefde gehad voor koudbloeden, met name fjorden vond heel leuk”, steekt ze vrolijk van wal. “Tijdens mijn zoektocht ben ik bij verschillende fjorden langs geweest, onder andere bij een kudde van een oudere man in Friesland. In de wei stonden vijf fjorden, en waar andere fjorden aan het grazen waren, stond er één de hele tijd met zijn neus bij mij, dat was Fons”. Na de eerste ontmoeting is Sallomons nog bij een aantal andere paarden wezen kijken, maar kon ze de ruin niet uit haar hoofd krijgen. “Hij heeft mij eigenlijk uitgekozen, dus ik wist dat het meant to be zou zijn”.

Dressuur

Een foto van toen Fons net bij Sallomons was.

Sallomons maakte de keuze om de ruin, die pas twee weken onder het zadel was, te kopen. “Er was eigenlijk niks met hem gedaan en ook ik had geen ervaring met eigen paarden. Maar het pakte hartstikke goed uit”. Ze besloot haar voorliefde voor biomechanica en grondwerk te combineren in het opleiden van de fjord. “Ik ben gewoon begonnen met grondwerk, vrijheidsdressuur en oefeningen aanleren met zo weinig mogelijk hulpen. In het begin ben ik alles zelf gaan uitzoeken, wat erg goed ging en resulteerde dat Fons leuke trucjes kan. Maar dressuurmatig bleven we een beetje achter”.

Om deze reden zocht de amazone een instructrice die haar kon helpen met de klassieke dressuur, wat ze heel graag wilde leren. “In de eerste drie jaar heb ik mijn eigen gevoel gevolgd, waardoor Fons een leuk bevestigde basis heeft. Vier jaar geleden kwam ik bij Alexandra Huizenga terecht, zij reed op de klassieke manier en werkte veel aan de hand met paarden. Nadat ik contact met haar had opgenomen zijn we vriendinnen geworden en nu volg ik lessen bij haar”. De overgang van recreatief rijden naar de klassieke dressuur ging niet zomaar. “De eerste les mocht ik alleen maar stappen met een losse teugel, zodat we precies konden zien hoe Fons zijn lichaam op dat moment gebruikte. Op dat moment kwam ik erachter dat hij zijn lichaam niet mee had voor de hogere dressuursport. Fons is heel kort met een dikke hals en korte benen, wat hem totaal niet soepel maakt. Voor ons is het een grote uitdaging om te laten zien wat we in ons hebben”.

Helemaal opnieuw

Door met een lange teugel te rijden leerde de fjord van alles wat hem helpt om zijn lichaam optimaal te gebruiken, zoals het afmaken van zijn passen. “Toen hij uiteindelijk goed op zijn eigen benen kon lopen, gingen we naar mijn eigen houding kijken. Ik moest van top tot teen ontspannen, en toen dat lukte zijn we helemaal opnieuw vanaf de basis begonnen. Het leek alsof helemaal opnieuw moest leren rijden, ondanks dat ik al vanaf mijn zesde in het zadel zag, ik leek wel een beginner”, lacht Sallomons. “Vervolgens moest ik opnieuw leren sturen: op mijn zit, met mijn buitenteugel, en zijn we begonnen met het werken aan de hand”.

“In het begin had Fons niet eens door dat hij achterbenen had”, vervolgt ze. “Juist door het grondwerk heb ik hem zonder het gewicht van de ruiter, geleerd om de oefeningen uit te voeren. Hij kan bijvoorbeeld op elk been apart gewicht verplaatsen, wat we weer uit kunnen breiden naar het bevestigen van de zijgangen. Uiteindelijk kunnen we dit ook weer toepassen onder het zadel. Netjes wijken, schouderbinnenwaarts en travers vindt hij heel moeilijk, maar dankzij het werken aan de hand lukt dit nu ook goed onder het zadel”.

Uitvoering

Na weer helemaal vanaf nul te zijn begonnen, is de combinatie nu zo ver dat Fons op een correcte manier zijn lichaam kan gebruiken. “Als ik mijn kaken aanspan blokkeert Fons al. Waar andere paarden bijvoorbeeld wel doorlopen, maar ergens anders gaan compenseren, laat Fons gelijk merken dat er iets mis is”. In het trainen is het de kunst om hier zo goed mogelijk op te reageren, wat op wedstrijd lastig kan zijn. “Omdat hij zo’n moeilijk lichaam heeft, moet de uitvoering in de ring meteen perfect zijn. De hulpen moeten duidelijk doorkomen, want als er iets niet correct is ben ik hem gelijk kwijt. Waarschijnlijk was dit makkelijker geweest met een standaard sportpaard, maar deze uitdaging is stiekem ook wel heel leuk”.

Als je foto’s bekijkt van de fjord van vroeger en nu, zie je een wereld van verschil. De combinatie is nu een paar keer op B-niveau gestart en hoopt binnenkort hoger te kunnen starten. “Dit had ik zelf ook echt niet verwacht. Het was wel een droom, want ik geloof dat elk paard vanuit de biomechanica gezien dressuurmatig goed kan worden. Wel op zijn eigen manier, want Fons zal nooit zo uitgesproken zou lopen als een Totilas. Maar hij kan wel zijn lichaam zo goed gebruiken dat hij goed in evenwicht is en de oefeningen correct uit kan voeren”.

Lange weg

“Mijn doel is om hogerop in de dressuur te komen terwijl Fons zo veel mogelijk zelf doet. Hij moet zichzelf kunnen dragen en zijn buikspieren kunnen aanspannen, zodat hij zijn eigen lichaam correct gebruikt en ik de hulpen zo klein mogelijk kan maken. Het is een lange weg, maar het is het waard. Het lijkt mij geweldig om uiteindelijk een correcte en verzamelde piaffe met hem te kunnen. Het is een behoorlijke uitdaging, maar ik geloof dat hij het gewoon moet kunnen”, sluit ze gedreven af.

Via Instagram wil Sallomons andere ruiters inspireren, helpen en haar opgedane kennis delen. Volgen kan hier!

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Privébezit

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer