Tags Posts tagged with "dressuur"

dressuur

heleen de haas Fonger T. Fan ‘e Boppelannen

Heleen de Haas kwalificeerde zich tijdens de subtopwedstrijd in Warga voor de Grand Prix met de Friese hengst Fonger T. Fan ‘e Boppelannen (v Loadewijk 431). “Hij pakt steeds beter aan en we gaan de proeven steeds beter begrijpen,” vertelt de amazone.

“Nu nog een poosje thuis door trainen en dan stappen we over naar de Grand Prix.”

Leuke competities

De Haas kreeg Fonger, gefokt bij stal ‘De Boppelannen’ van de familie Van der Meer, onder het zadel toen hij vier was. “Ik reed toen voornamelijk KWPN-ers, maar toen zei iemand: Ga Friezen rijden, daar zijn ook leuke competities voor. Dat hebben we gedaan en we kwamen steeds verder. Nu rijd ik alweer een jaar of acht paarden voor de familie Van der Meer, waaronder ook een halfbroer en een halfzus van Fonger.”

Inmiddels is De Haas voor de helft eigenaar van de 10-jarige hengst. In 2017 nam Marc-Peter Spahn de teugels tijdelijk over. Het doel was de hengst te kwalificeren voor de Prix St. Georges, zodat hij kon deelnemen aan het verkorte hengstenonderzoek van het KFPS. “Dat heeft Marc-Peter vaker gedaan en dat kan hij goed. Met Fonger reed hij Lichte Tour maar tot goedkeuring kwam het niet. Ik heb hem zelf ook nog eens voorgesteld, maar Fonger kreeg zijn dekbrevet niet. Mijn toenmalige partner Jelmer de Groot heeft Fonger betuigd. Dat vond hij leuk en hij reed zich ook steeds in de prijzen. Tijdens het Workumer stratenconcours, voor tuigpaarden onder het zadel, ben ik kampioen met hem geworden. Toen had hij nog nooit voor de kar gestaan.” Lachend: “Dat vonden de tuigpaardenmensen niet zo leuk om te horen.”

Uitstekende sportpaarden

Volgens De Haas zijn de fokproducten van De Boppelannen allemaal uitstekende sportpaarden. “Ze zijn allemaal erg werkwillig. In de ring maakt het niet meer zoveel verschil, rijpaarden of Friezen. Het zijn gewoon goede paarden en die hebben geen kleur en ook geen ras. Ze zijn wellicht wat sneller moe, een KWPN-er loopt makkelijker nog een proef. Met Fonger wil ik nu eerst nog wat kilometers maken in de Inter II en thuis door oefenen samen met mijn trainers Marc-Peter en Tonnie Huberts, voordat we de overstap maken. In Warga hadden we ook nog wel wat kleine dingetjes, dat houd je altijd. De wissels om de pas vindt Fonger moeilijk zo aan het einde van de proef. Het heeft geen zin om dat eindeloos te oefenen. Ik wil het liever klein houden, dan valt het kwartje uiteindelijk vanzelf.”

Tuigpaardenbloed

De amazone heeft overigens ook ‘gewoon’ KWPN-ers onder het zadel. “We fokken ze zelf ook. Van een lijntje met tuigpaardenbloed hebben we een dressuurlijn gemaakt. Met DWK-Leen (v Discovery) rijd ik Prix st George. Ik heb haar niet zelf gefokt, maar ze komt wel uit een lijn van een Gribaldi-merrie waarmee ik Prix St Georges heb gereden en die ik mocht lenen om een veulentje mee te fokken. Daar kwam een merrie uit van Zizi-Top, waarmee ik verder kon fokken. De merrie waarmee die stam begon, Marleen (Immigrant), is inmiddels 25. Ik heb haar fokker, die een jaar geleden overleed, beloofd om op haar te passen. Daarnaast heb ik nog een zesjarige merrie van Everdale, Izarra, die ik in het Z1 rijd. Ik heb hele hoge verwachtingen van haar en hoop met haar uiteindelijk ook de subtop te bereiken.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Naomi Verbunt, Nabeleving Fotografie

Jeroen Okkema
Jeroen Okkema

Op de slotdag van Zeeland Outdoor Dressage wist Jeroen Okkema de tweede en derde prijs te winnen in het ZZ-Zwaar. Hij reed zijn Vin Diesel (v. Vitalis) naar respectievelijk 67,687% en 64,714%.

Tevens was deze wedstrijd het subtopdebuut van de combinatie.

Rustig opleiden

“Vin Diesel is mijn eigen paard en die heb ik anderhalf jaar geleden gekocht in Duitsland,” vertelt Okkema. “Hij kon nog niet zoveel en was net zes jaar geworden. Ik ben hem rustig gaan opleiden maar hij bleef net een beetje achter door de drukte. Hij kon nog niet eens een pasje wijken en ik ben thuis rustig aan het werk gegaan met de basis om deze zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen. Hij is super slim en leert heel snel.”

Okkema startte een aantal keer Z1 met de bruine ruin. “Hij pakte de wissels zo goed op dat we meteen ZZ-L zijn gestart. De Z2 proeven zitten best ingewikkeld in elkaar voor de eerste keer. Hij pakt het super op en dat blijkt ook wel uit de punten, op één keer na liep hij altijd boven de 70%. Met dat gevoel durfde ik de overstap wel te maken naar de subtop.”

Best pittig

“Over de eerste proef ben ik echt super tevreden, we moeten nog wel een beetje de afstemming vinden. Dan merk je wel dat het ZZ-Zwaar best pittig is. Maar hij liep er heel fijn doorheen. In de tweede proef raakte hij wat vermoeid en maakten we wat stomme foutjes. In de serie sprong hij een keer terug, dan heb je meteen vijf wissels en een vier te pakken. Dat is jammer, maar vind ik nog niet zo erg. Hij denkt wel met me mee. In de stap dribbelde hij nog een keer aan. Zonde want hij kan heel goed stappen. Met de vlaggen en de algehele entourage deed hij echt super zijn best.”

Hoge cijfers

Er waren in Nieuw en St Joosland veel goede cijfers voor de series, pirouettes en de uitgestrekte stap. “Hij scoort veel 7’ens en 7,5’en en als hij stabieler wordt kunnen de scores zeker omhoog. Hij heeft drie goede basisgangen en we gaan nu nog een paar keer ZZ-Zwaar starten. Hij is dit jaar zeven geworden en als hij er klaar voor is start ik hem in de Lichte Tour. Er komen belangrijke dingen aan en als er een geïnteresseerde komt in de tussentijd dan kan hij overgenomen worden. Mocht dat niet zo zijn, dan blijf ik hem lekker doorrijden. Het is een heel lief paard, altijd vrolijk en heeft een klein hartje.”

Tekst: Michele Klutman

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: archief

dressuur algemeen ring
foto: Remco Veurink

Met een unanieme overwinning tijdens haar Inter II-debuut kon Ellen van Gastel zeer tevreden huiswaarts keren. Ze zadelde hiervoor de OO Seven nakomeling Astrid Sollenburg.

De combinatie reed naar een overtuigende score van 66,176% tijdens de Subtopwedstrijd in Oudkarspel.

Heel tevreden

Enthousiast vertelt van Gastel: “Dit was onze eerste keer Inter II samen en ik kan niet anders dan heel tevreden zijn. Het is een hele hete merrie en ze kan de controle nog weleens overnemen. Maar nu kon ik alles controleren en we reden echt samen deze proef. Het was echt teamwork en ik ben er super blij mee.”

Passage

De 14-jarige Astrid Sollenburg is opgeleid door Floor Dröge tot Grand Prix niveau. Sinds een klein jaar zit Van Gastel in het zadel en is de merrie in eigendom van Jan Kooi. De amazone vervolgt: “Het was nog niet foutloos maar dat geeft ook niet. Ik vind het belangrijk dat het basiswerk goed voor elkaar is. De passage-piaffe-passage tour kan nog beter en daar gaan we ook verder aan werken. De passage kan Astrid heel goed en daar kregen we ook al 7ens en 7,5’en voor, daar ben ik voor nu blij mee.”

Juiste afstemming

“Vanuit de passage kwam ik net zelf iets te hard de piaffe ingereden. Dat mis ik ook nog, ik ben nog op zoek naar de juiste afstemming op wedstrijd. Ik had haar net iets meer moeten sluiten terwijl ik heel mooi in een fijn ritme in de passage zat. Beide juryleden gaven hetzelfde punt per onderdeel en zelfs het jurycommentaar was bijna identiek. Op de laatste lijn van de proef, de uitgestrekte draf, kregen we twee negens. Het jurycommentaar was ook: ‘mooi gereden en mooi naar boven’. Het was heel tof dat de hele proef op exact dezelfde manier gejureerd was.”

“Iedereen heeft wel meerdere jassen maar eentje zit er dan het lekkerst. Astrid is een jas die mij het beste past, je gaat zitten en het is genieten. Ze heeft er zo’n zin in en alles ging gewoon gecontroleerd. Ik ben onwijs gek op haar en we hebben een speciale band. Natuurlijk zijn we nog wel wat zoekende maar daar gaan we thuis verder in spelen. Als ik ooit nog zo’n jas kan vinden dan koop ik hem direct.”

Beter afstemmen

De amazone vindt het leuk om op verschillende wedstrijdlocaties te rijden. “Daar blijft je paard ook scherp van. Hoe scherp Astrid ook kan zijn, ze kijkt nergens naar. Er slopen wel foutjes in van ijverigheid, ze wil zo graag werken. Het is dan aan mij omdat nog beter af te stemmen met haar. Ik ben heel blij met haar en ze doet zo enorm haar best en hoe dat verder uitpakt zie ik wel. Op beide protocollen stond ‘succes in de Grand Prix’ maar wanneer dat is, weet ik nog niet. Het is niet een paard wat wekelijks mee hoeft en we gaan nu meer richting de Grand Prix werken. Als ik denk ‘nu kan het’ dan ga ik starten maar daar zit geen haast achter. Plezier is het allerbelangrijkste en deze proef was een goede spiegel voor mij. Ik weet waar ik aan kan werken en geniet vooral van deze speciale merrie!”

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto:

Jessica Poelman - Zamora
Jessica Poelman - Zamora NK Dressuur 2019 © DigiShots

Op de Subtopwedstrijd in Aerdenhout deed Jessica Poelman goede zaken in het ZZ-Zwaar. Met haar merrie Zamora (v. Welt Hit II) reed ze naar 66,33% en 61,79%.

Hiermee heeft de combinatie voldoende winstpunten bij elkaar om de overstap te maken naar de Prix St. Georges.

Foutjes

De achttienjarige amazone vertelt: “De proeven gingen best wel oké, al had ik ook wat foutjes. Ik denk dat die foutjes erin slopen omdat mijn paard een klein beetje moe was. Vorige week zijn we in Luxemburg gestart in de Internationale Juniorenrubriek. Ik denk dat ze daarom niet heel heet meer was. Al met al ben ik best wel tevreden met de wedstrijd.”

Niet onze beste proeven

Poelman vervolgt: “Voor mijn gevoel had ik niet extreem veel verschil tussen de proeven qua beeld. We hadden in de tweede proef wel net wat grotere fouten, wat het verschil tussen de scores verklaart. Het had nog heel veel beter gekund, dit waren zeker niet onze beste proeven. Maar dan toch nog twee keer winnen is dan wel heel fijn. Met de 67% score heb je toch wel het gevoel dat we klaar zijn om de overstap naar de Lichte Tour te maken. Volgende week in Abcoude gaan we bij mijn trainster Lotje (Schoots, red.) ons debuut maken. We hadden nog één winstpunt nodig waardoor we ons vandaag nog hadden ingeschreven. We dachten: laten we eens gek doen. Dus het debuut staat al!”

Toekomstplannen

De combinatie komt uit in het ZZ-Zwaar en in de Juniorenrubriek. “Volgend jaar word ik negentien en dan moet ik over naar de Young Riders. Hier wil ik voldoende tijd voor nemen om meteen een goede start te gaan maken. We hebben Zamora nu een goed jaar en daarvoor heeft Lotje een jaar op haar gereden. Het plan is nu om eerst een paar keer in de Lichte Tour te gaan starten om ervaring op te doen. Als dat lukt, maken we de overstap naar de Young Riders. Zamora is een heel werkwillig en lief paard. De galop is ons hoogtepunt en de series gaan ook heel goed. Met mijn andere twee paarden Enouska en Emilio wil ik over naar het ZZ-Licht en met Emilio ben ik ook een paar keer bij de Junioren gestart. Maar voor nu kijken we eerst uit naar volgende week!”

Tekst: Michelle Klutman

Foto: Digishots

Ton Duivenvoorden met Epona's Pilo tijdens het NK Working Equitation. Foto: Ivonka Dopieralski

Het Nederlands Kampioenschap Working Equitation is in volle gang. De afgelopen dagen werden de eerste drie onderdelen al verreden. Vandaag wordt het laatste onderdeel, de speedtrial, verreden. Ton Duivenvoorden werd met zijn Frederiksborger Epona’s Pilo eerste in het onderdeel Runderwerk.

Verschillende onderdelen

Duivenvoorden legt uit wat er gevraagd wordt van de paarden. “We hebben de dressuur, dat is het makkelijkste onderdeel. Je moet je paard netjes aan de hulpen hebben. Daarna rijd je de stijltrial, met obstakels waarbij het aan de hulpen zijn wat duidelijker naar voren komt. Vervolgens rijd je de speedtrial. Hoe beter je paard aan de hulpen is, hoe sneller het gaat. Je moet snel draaien, maakt korte wendingen. Ten slotte komt het runderwerk: dat is wel een beetje geluk hebben. Ervaring speelt een hele grote rol, maar de koeien worden geloot en het kan dus zijn dat je een lastige krijgt.” Voor iedere discipline krijg je een andere score, zo kan je bij het een eerste worden maar bij het ander ook laatste. 

Niveaus

“We beginnen bij introductie, dat is een soort snuffelcategorie. Vroeger begonnen we bij de WE1, maar dit was al snel te zwaar voor mensen die wilden kennismaken. De introductie komt overeen met het B-niveau in de reguliere sport. Bij de WE1 zit er in de trial wel galop, de galopwissel mag nog wel door draf. Qua oefeningen is het wel L2-niveau, maar misschien ook wel bijna M1/M2 niveau. De stappen gaan heel snel omhoog. In de WE2 wordt een eenvoudige wissel verwacht, dus dan zit je al rond het Z1-niveau. Vanaf de WE 3 moet je een vliegende wissel rijden, en dan gaat de slalom naar 6 meter in plaats van 9. De laatste stap naar 4, is het eenhandig rijden. Enkel hierin zie je wat terug van de westernsport, er wordt vooral gelet op het dressuurmatig rijden in de beoordeling.”

Bixie voor volwassenen

Duivenvoorden vindt Working Equitation een goede aanvulling voor de dressuurtrainingen. Paarden worden er soepeler van, je traint ze namelijk op een hele andere manier. “We hebben redelijk veel dressuurruiters die overgestapt zijn. Die zeiden: “Dat is Bixie voor volwassenen!”. Toch merken ze nu dat ze 15 wissels op de diagonaal vrij simpel zijn, als je het vergelijkt met de eenvoudige slalom. Het is niet gewoon 15 wissels maken, maar je moet ook bochten maken en in je tempo schakelen.”

Lol van dressuur

“Ik heb een aantal dressuurruiters gehad die kwamen lessen bij mij. Zij waren in reguliere dressuur vastgelopen. Dat het paard de hekjes zag en dacht: ‘Ah nee, niet weer’. Of ze kregen de punten niet, of het paard ging staken. We gingen het paard sterker en soepeler maken, en de lol van de dressuur weer laten zien. De oefeningen kregen ineens nut voor de paarden: in plaats van een volte rijden om een volte te rijden, reden ze om een ton heen. Daarna zijn de combinaties weer regulier dressuur gaan rijden, en konden daarin wél ineens de punten rijden. Het vult elkaar echt aan. Als je naar Portugal kijkt, waar de sport bekender is, daar rijdt iedere ruiter die Working Equitation 4 rijdt ook gewoon mee op Grand Prix-niveau. Daarom is het een goede aanvulling om je paard te verbeteren, mits het op de goede manier gebeurt.”

Big Smile

“Je kan Working Equitation in ieder geval met ieder paard doen. 99,9% komt met een ‘big smile’ de trial uit. Zeker met het oefenen, op wedstrijden is dat natuurlijk soms wel een beetje anders. Je paard gaat meedenken, wordt soepeler, en gaat gewoon heel anders lopen. Als je gewoon aan het trainen bent, dan moet je ze maar eens van de hoefslag en de grote volte af zien te krijgen. Grote voltes en dergelijke brengen je paard niet zo veel. Kleinere voltes laten je paard beseffen dat het makkelijker is op het achterbeen te gaan zitten.”

Echt dressuurmatig

“Het leuke is dat er twee onderdelen echt dressuurmatig zijn,” stelt Duivenvoorden. “Vooral de dressuur en trial worden dressuurmatig beoordeeld: hoe rijd je er op af, stelling en buiging, of je netjes diagonaal achterwaarts gaat. Ga zo maar door. Alles waar in de dressuur naar wordt gekeken, wordt hier ook naar gekeken. Je bent daarbij een klein beetje in het voordeel als je een wat meer flexibeler en dressuurmatiger paard hebt. Bij de andere twee onderdelen ben je vet in het voordeel als je een klein en wendbaar paard hebt. Je ziet alle rassen meedoen. Het is hierin belangrijk dat het paard naar waarde beoordeeld wordt. Een haflinger die super goed zijn best doet, moet dan dus winnen van dressuurpaard die met twee vingers in z’n neus grote bewegingen laat zien.”

“Dat vind ik ook zo mooi aan Working Equitation,” geeft de ruiter toe. “Van bij de jeugd een shetlander, tot een Belgisch trekpaard bovenin de top in Duitsland. Het staat voor iedereen open. Als je naar het WK wilt, gaat een bepaald karakter paard, en niet om een bepaald ras. Het meewerkende, meedenkende, snel reagerende en gehoorzame paard zal het beste op topniveau meekomen. Ook daar zijn kruisingen quarter horse x haflinger, die in het WK bij de beste vijf meerijden. Dat vind ik leuk!”

Dressuur voor het paard

Naast dat Duivenvoorden wedstrijden in Working Equitation rijdt, start hij ook in de reguliere dressuur met zijn paarden. “Ik ben klassiek opgeleid, maar ik rijd wel gewoon mee in de reguliere dressuur. Ik mag met Epona’s Pilo in de Z1 starten. Mijn andere paard, Epona’s Staccato, mag ik ZZ-Zwaar starten nu.  Ik ben geen actieve dressuurwedstrijdruiter. Als ik 10 wedstrijden rijd in het jaar, dan is dat is veel.” De manier waarop hij opgeleid is, zorgt voor de volgende visie: “Voor mij is het duidelijk dat er dressuur is voor het paard, het paard is er niet voor de dressuur. Je gebruikt de oefeningen om hem te gymnastiseren en soepel en sterk maken. Dit doe je zodat hij 10 jaar langer leeft, zodat hij de ruiter kan dragen. Dat is hoofdzakelijk: de basis moet heel breed zijn, het vertrouwen van het paard is dan veel groter.”

Zelf helemaal opgeleid

“Pilo heb ik als veulentje gekocht, en Staccato heb ik zelf gefokt. Het zijn beide Frederiksborgers. Het grootste verschil zit in hun karakter. Pilo gaat er altijd 200% voor, maar als het niet goed gaat wordt hij een beetje boos op zichzelf. Hij wordt nog wel eens te ijverig. Gelukkig kon ik hem in de dressuur en stijltrail weer snel bij me krijgen. Zo kon ik hem naar de rust brengen die ik graag in hem zie. Ik ben dus heel tevreden over de prestaties die hij hier heeft laten zien, vooral omdat hij ruim een jaar niet mee is geweest op wedstrijd,” vertelt de ruiter trots.

“Met Staccato sta ik nu nog op de eerste plaats. We waren gedeeld eerste in de dressuur. Met de koe had ik een beetje pech, deze was wat stugger dus was ik wat langer onderweg. In de stijltrial waren we ruimschoots eerste. Daar was ik heel blij mee, hij deed het gewoon netjes.”

Vanmiddag wordt de laatste ronde van het NK Working Equitation verreden.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Ivonka Dopieralski

Stephanie de Frel - VMF Gladiator
Stephanie de Frel - VMF Gladiator Dressage at Blom 2017 © DigiShots

Voor de veertiende keer vindt Zeeland Outdoor Dressage plaats in Nieuw- en Sint Joosland. Stephanie de Frel had een vol schema en won de Prix St. Georges en de Inter II. In de Grand Prix mocht ze de vierde en vijfde prijs mee naar huis nemen.

Meer ritme

In de Lichte Tour rubriek reed De Frel haar VMF Gladiator (v. Totilas) naar 68,750%. “Met Gladiator had ik een heel fijn drafgedeelte. In de galop kregen we een paar kleine rommeltjes die er nog uitgepoetst moeten worden. Het was de derde start in de Prix en ik merk dat we nog meer routine op moeten doen. We moeten wat meer ritme opbouwen zodat ik ook beter weet hoe hij reageert. Voor nu ben ik heel tevreden en de score kan zeker nog omhoog!”

Spontaan debuut

De Frel maakte haar debuut in de Inter II met Farmana Angel (v. Armani) en zette een score neer van 63,529%. Enthousiast vertelt de amazone: “De afgelopen twee á drie maanden ben ik bezig geweest met de piaffe. Dat pakt ze zo fijn op dat ik dacht: ik ga toch al met meerdere paarden, dan kan zij ook wel mee. Het idee is spontaan ontstaan maar ze gaf al een heel goed gevoel in de proef. We hadden een paar foutjes in het galopgedeelte waaronder wat spanning in de uitgestrekte galop. Komende tijd ga ik haar veel meenemen maar ik was heel blij met hoe ze liep. Deze proef gaf al veel vertrouwen voor de toekomst. Voorlopig gaan we deze proef een paar keer rijden. Ze kan heel goed piafferen maar dat moet nog wat uitgewerkt worden. De rest doet ze wel en de proef kom ik ook al simpel door. Ik wil dat eerst verbeteren en meer bevestigen voor we de overstap naar de Grand Prix gaan maken.”

Oefening voor Hickstead

In de koningsklasse, de Grand Prix, mocht De Frel de vierde en vijfde prijs mee naar huis nemen. Met Beach Boy (v. Sorento) noteerde ze 65,598% en stalgenote Calrieta H (v. Westpoint) zat daar nipt onder met 65,000%. “Met beide paarden kon ik de dingen doen die ik wilde doen. Helaas kregen we nog wat onnodige fouten in de proef, dat was wel jammer. Over twee weken vertrekken we naar Hickstead en daar wilde ik nog wat voor uitproberen. Beide paarden zijn best wel heet wat ik wel fijn vind. Bij Beach Boy moet het beeld nog wat losser worden maar daar heb ik in de proef wel fijn aan kunnen werken. Met Calrieta H moet het nog wat meer bevestigd worden en we kregen nog een fout in de serie. Beach Boy kan heel goed piafferen en het was jammer dat het vandaag één keer de mist in ging. Dat kan hij echt voor een negen!”

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl

Foto: Digishots

algemeen dressuur

Op de subtopwedstrijd Outdoor de Molenhorst in Someren nam Mascha Spanjers de eerste en vierde prijs mee naar huis. In het ZZ-Zwaar reed ze haar Caesar (v. Dayano) naar 63,786% en 61,286.

In de tweede proef ging de winst naar Yvette Schrijnemakers met haar Featherstone (v. Wynton).

Afgeleid

“Het was een beetje een rare dag,” vertelt Spanjers. “Toen ik opstapte merkte ik dat Caesar wat slecht reageerde op mijn been. Hij was ook afgeleid en dat terwijl er weinig te zien is in Someren. Hij was er niet helemaal lekker bij. Toch ben ik gaan rijden en hij ging fijn lopen. In de eerste proef tijdens het tweede onderdeel heb ik hem geactiveerd, omdat hij er vanuit het achterbeen te weinig aan trok. Ik dacht als: ik zo de proef door moet komt er niet veel van’.”

Gecorrigeerd

De amazone uit Best vervolgt: “Er zaten sterke punten in de proef, maar daarentegen ook wel wat grotere fouten. Ik moest hem er echt wel bij houden. Dit geldt ook wel voor de tweede proef en daar viel hij zelfs in de pirouette stil. Bij de onderdelen die snel achter elkaar aan komen, ging het mis. Ik ben toch wel blij dat ik hem gecorrigeerd heb in de proef, normaal voel ik me maar niet zo comfortabel bij maar vandaag was het echt nodig.”

Zelf opgeleid

Spanjers heeft de donkerbruine ruin als 2,5 jarige aangekocht. Ze heeft hem zelf opgeleid en kent hem door en door. “Als hij iets ziet wat hij spannend vindt, dan kan hij nog wel wat gespannen raken. De verbinding raak ik dan kwijt en dan kan ik hem net niet goed op het achterbeen houden. De sterke onderdelen waren de wissels en de tempowisselingen naar voren. Dat toont wel aan dat het corrigeren goed geholpen heeft. Als dat ook nog eens niet helpt, dan is het wel een dubbel gevoel. Ik kan me heel goed vinden in de punten en ik hoopte op deze uitkomst. Zeker in de eerste proef hadden we 7ens en 7,5en. Ik had niet meer verwacht en ben hier zeker heel blij mee!”

Spanning

Spanjers debuteerde vorig jaar in de klasse ZZ-Zwaar. De eerste twee wedstrijden reden ze direct naar hoge scores. “In het begin reden we naar 66/68% en toen kregen we een dipje. We bouwden allebei veel te veel spanning op. Dat gaat nu veel beter en we hebben de stijgende lijn te pakken. Ik ben blij met de kant waar het nu weer op gaat. We zijn nu veel bewuster aan het rijden en de mentale voorbereiding is ook heel belangrijk voor me. Ik zie nu hoe belangrijk dat is en dat heeft veel effect op het rijden.”

Nog één winstpunt

Voor de overstap naar de Prix St. Georges heeft de combinatie nog één winstpunt nodig. “Ik had de punten al bij elkaar willen hebben maar gezien het spanningsdipje had ik er niet meer op gerekend. We hebben heel hard doorgetraind en thuis gaat het ook heel goed. Mijn coach Kees op het Hoog wil graag dat ik de overstap ga maken maar ik wil eerst mijn gevoel op wedstrijd verder bevestigen. Ik hoop dat we de stijgende lijn door kunnen zetten en als dat voor elkaar is maak ik de overstap. Het streven is natuurlijk de Grand Prix maar we blijven lekker doortrainen en bekijken waar ons dat brengt.”

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: archief

losrijden dressuur

Eerder deze week liet het CHIO Aken al weten extra info-stewards in te zetten bij het losrijden van de dressuurruiters om de transparantie van de dressuursport te vergroten. Nu laat ook chef-steward Jacques Van Daele weten dat hij zijn taak zeer serieus neemt.

“Wanneer iemand te ver gaat, dan gaat hij te ver…”

Geen vijanden

Van Daele heeft in het verleden al diverse aanvaringen met deelnemers gehad, vertelt hij. “Ze begrepen niet waarom ze een gele kaart kregen,” legt hij uit. “Ik neem ruim de tijd om het uit te leggen. Een uur, soms anderhalf. Ze hoeven het dan nog steeds niet met me eens te zijn, maar we hoeven ook geen vijanden te zijn.”

Volgens de organisatie van het CHIO hebben de discussies over het losrijden onder meer geleid tot discussies, beschuldigingen en beledigingen op social media.

Naleven regels

De stewards van de FEI zijn verantwoordelijk voor naleving van de regels van de deelnemende ruiters en amazones. De Belg Van Daele is sinds vorig jaar chef-steward. “Ik begeleid de ruiters en amazones, ik ben aanwezig in de stallen en tijdens het losrijden en ik observeer en controleer alles wat daartussenin gebeurt.”

Wie zich aan de regels houdt, heeft niets te duchten. “De dressuursport heeft zich de laatste jaren flink ontwikkeld. Een verkeerde hoofd- halshouding wordt niet meer geaccepteerd. Niet door de pers, maar ook zeker niet door het publiek. Er wordt nu niet meer gereden zoals twintig jaar geleden. De meeste ruiters hebben dat allang begrepen. Maar ik erken ook: nog lang niet allemaal. En daaraan moeten we met zijn allen werken. Nog niet iedereen is overtuigd, maar dat komt!”

Niet altijd makkelijk

De Belg blijft graag in gesprek met de deelnemers in Aken. “En anders moet ik maatregelen nemen die ik zeker niet leuk vind. Ik heb liever een concours zonder waarschuwingen en gele kaarten. Maar mijn werk is niet altijd makkelijk. Ik vraag mensen ook wel eens een half uurtje na te denken wanneer ze boos zijn. En dat werkt. Integriteit vind ik het allerbelangrijkste. Zeggen wat je doet en doen wat je zegt.”

Adequater reageren

Het werk van de stewards is de laatste jaren veranderd, denkt Van Daele. “De toeschouwers hebben waarschijnlijk vroeger gedacht: Ze zitten daar maar. De stewards zullen vanaf dit jaar beter zichtbaar zijn en adequater reageren. Dat is wel eens niet goed gegaan en dat is mijn verantwoordelijkheid. Wat dat betreft was vorig jaar niet mijn beste optreden. Als iemand niet eerlijk rijdt, dan moet diegene daarop aangesproken worden. Niet later, maar direct!”

Aken is vrijdag van start gegaan en duurt nog tot en met 21 juli. De dressuurruiters komen op woensdag 17 juli voor het eerst in de baan.

Bron: CHIO Aken / Hoefslag

Foto: archief Remco Veurink

0 1080
Stephanie Kooijman
Stephanie Kooijman - Jackson KWPN Young Dressage Talents 2018 © DigiShots

In Rotterdam vond op 12 juli de voorselectie voor de Pavo Cup plaats. Een goede groep paarden presenteerden zich voor de ogen van Johan Hamminga. Vijf vierjarigen, een vijfjarige en twee zesjarigen gaan door naar Ermelo. De hoogste dagscore was voor Stephanie Kooijman op Jackson W. Met een totaal van 83 punten heeft de combinatie zich als enige in de categorie 5-jarigen geplaatst voor de halve finale.

“Ik ben echt super blij!” zegt Kooijman uitgelaten. “Toen ik het hoorde kon ik het ook bijna niet geloven.” Stephanie Kooijman behaalde op 15 juni in Schijndel al een 80+ score op de 5-jarige Vivaldi-zoon. De voorselectie in Rotterdam was dan ook pas de derde wedstrijd die de combinatie heeft verreden. In Oosteind maakte de combinatie hun indoor debuut. “Maar in Schijndel, onze eerste keer buiten, liet hij pas echt goed zien hoe zijn karakter in elkaar stak. Dat hij, ondanks zijn leeftijd en gebrek aan ervaring, onwijs zijn best doet.

Bevestiging

Dat Kooijman in alle drie deze wedstrijden gelijkwaardige scores heeft behaald ziet ze dan ook als een bevestiging. Van haar werk én in wat Jackson in zijn mars heeft. Jackson W staat nu anderhalf jaar op Hippisch Centrum Nieuw Keijtenburg in Rucphen. De ruin is in het bezit van de fokkers Bas en Trudy Wilschut en wordt bereden door Kooijman, die hem vanaf de drie-en-een-half jaar heeft opgewerkt tot zijn huidige niveau.

Steun

De eigenaren beschrijft de amazone als superfijn. “Er is geen druk en ze komen iedere wedstrijd kijken. Het zijn fokkers, maar daarnaast ook echte liefhebbers. Ze laten me vrij in wat ik doe, maar zeggen het ook als ze iets wel of niet goed vinden. Tijdens de voorselectie hebben ze dan ook bijna de gehele proef met twee duimen in de lucht staan toekijken. Ik voel me enorm gesteund. Iets wat de beleving nog veel bijzonderder maakt. Jackson is daarnaast ook wel een van mijn lievelingetjes op stal. Hij is lief, heeft een heel goed karakter en is niet moeilijk op stal of met andere paarden. Hij heeft in een korte tijd heel veel geleerd en hij doet eigenlijk altijd zijn best en wil altijd werken.”

Halve finales

De amazone gaat, na vandaag, met een goed gevoel richting de halve finales van de Pavo Cup in Ermelo. Desondanks behoudt ze haar open blik en nuchtere kijk op de beslissende proef die nog verreden moet worden. “Het was vandaag sowieso nog een beetje afwachten. Ik hoopte dat hij zou lopen zoals bij de Subli Cup. Maar het is voor mij momenteel het allerbelangrijkste dat hij zich blijft ontwikkelen. Iets wat hij momenteel elke keer weer blijft doen.”

Eigen tempo

Of ze de eerste plaats ook gaat behalen tijdens de halve finale laat Kooijman dan ook in het midden: “Dat is sowieso moeilijk om te zeggen. Ik hoop dat hij net zo goed of misschien zelfs een beetje beter loopt dan vandaag. Daarentegen vind ik het belangrijker dat hij laat zien dat hij vooruitgaat. Iets wat niet met bizar grote sprongen hoeft. Ik vind het belangrijker dat hij ‘heel’ blijft en zichzelf op zijn eigen tempo blijft ontwikkelen.”

 

Einddoel 

Een ‘einddoel’ heeft Kooijman ook nog niet echt voor ogen. “Jackson is momenteel in alles heel correct. Hij stapt goed, draaft goed, galoppeert goed, hij is knap. Ik vind het altijd heel moeilijk om te zeggen wat het doel is. Ik wil sowieso mee blijven doen in de Superleague Cup. Ik wil dat hij zichzelf goed kan laten zien. Tijdens de Pavo Cup wil ik dat hij laat zien dat hij wellicht beter en sterker is geworden.” De amazone kaart aan dat de hengst nog jong is en dat een open blik nodig is, ook gezien zijn leeftijd. “Ik kan zoveel willen, maar uiteindelijk moet je ook bereid zijn om een stapje terug te nemen als dit nodig is.”

Rust houden

Naast de halve finale voor de Pavo Cup heeft de combinatie nog wel wat Subli Cup- wedstrijden op de agenda staan. Echter houdt de amazone rekening met factoren zoals de reistijd. Iets waar Kooijman, gezien Jackson W zijn leeftijd, rekening mee moet houden. “Ik kijk voor nu even hoe het, van dag tot dag, gaat. Naast de training vind ik het namelijk net zo belangrijk dat hij zijn rust kan houden.”

Een fijn paard

Ongeacht of Stephanie Kooijman een open blik behoudt, is ze meer dan blij met het feit dat er tijdens de afgelopen drie wedstrijden een gelijkwaardige score is gegeven. “Natuurlijk is het fijn om te weten dat hij bij de jury in de smaak valt en omdat ik weet dat hij gewoon een heel fijn paard is!”

 

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Tekst: Denise Meijer

Foto: Digishots

Glock's Casper

Hans Peter Minderhoud maakte op GLOCK’s Casper vandaag zijn internationale debuut. Met een mooie score van 70,326% haalde de combinatie een tweede plaats in het CDI3* Falsterbo.

Debuut

GLOCK’s Casper is sinds 2016 niet meer op concours verschenen. Eerder zou Falsterbo het debuut voor de 12-jarige ruin betekenen, maar Minderhoud startte uiteindelijk in Wormerveer waar hij de Grand Prix unaniem won met een score van 70,60%. Een week later behaalde hij tijdens de subtopwedstrijd in Houten een score van dik 73%.

Voornamelijk Zweedse top 5

De top vijf bestond verder uit Zweedse combinaties. De nummer een, Denise Ljungkvist behaalde op haar 12-jarige merrie Soega een score van 70,56%. De nummer drie positie is behaald door Paulinda Friberg op de 18-jarige Di Lapponia met 70,130%.

Nummer één

Maar liefst drie van de vijf aanwezige juryleden had de nummer één positie voor Minderhoud en GLOCK’s Casper in gedachten. Bij de overige twee moest de combinatie het met 70,217% en 67,500%, doen met een vierde en zesde plaats.

Bekijk de gehele uitslag hier.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Chris Coessens

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,837FansLike
0VolgersVolg
6,948VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer