Tags Posts tagged with "DNA"

DNA

Sinds 1 november 2018 is er een nieuwe Europese Fokkerijverordening van toepassing. Deze moet gezien worden als een voorloper op de Animal Health Law die in 2021 van kracht wordt, vertelt Ronald Funke Küpper,  secretaris van de Koepel Fokkerij. ‘Het is een raamwerk voor de fokkerij van alle dieren: niet alleen paarden, maar ook van duiven, varkens, schapen, noem maar op. Dat betekent meteen dat het een heel ‘algemeen’ document is. Het omvat maar liefst 78 pagina’s, en is zelfs voor ingewijden zeer lastig te lezen.’

Maar: we willen weten hoe het zit met WFFS. Zijn stamboeken verplicht om op WFFS te testen en vervolgens de resultaten bekend te maken?

Fokprogramma

We doen een poging, met hulp van Funke Küpper. De meest duidelijke verwijzing in de Fokkerijverordening 2012/1012 is te lezen in Bijlage III, Deel 3, art 10 (= blz. L.171/128): ‘De stamboekverenigingen (…) maken de informatie over de genetische defecten en genetische bijzonderheden van fokdieren, die verband houden met het fokprogramma, openbaar.’ Niets over verplicht testen.

Meldingsplicht?

Wie zou ons nu kunnen vertellen hoe het écht zit wat betreft WFFS-meldingsplicht? We vragen het de Agrarische afdeling van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO.nl). Die geeft na enig beraad het verlossende woord: De nieuwe verordening meldt geen verplichting om te testen op WFFS (en dus ook niet op het openbaar maken van genetische afwijkingen). De regels voor genetische evaluatie voor paardenstamboeken zijn in de fokkerijverordening niet vastgelegd. Het is afhankelijk van wat er in het fokprogramma van de afzonderlijke stamboeken is opgenomen waar op getest wordt en hoe dat wordt gepubliceerd. Met andere woorden: stamboeken mogen zelf bepalen wat ze testen en hoe ze met de uitkomsten omgaan.

Fokkerijverordening 2012/1012, die met ingang van 1/11/2018 geldt

Bron: Hoefslag

Foto: Istockphoto

renbaan renpaard

Wetenschappers hebben DNA uit de hoeven van Seabiscuit kunnen veiligstellen. Ze proberen nu via zijn genen te achterhalen waarom dit paard zo snel was.

Het is alweer meer dan tachtig jaar geleden dat Seabiscuit War Admiral onttroonde als winnaar van de ‘Triple Crown of Thoroughbred Racing’. Wetenschappers willen nu weten: Maakten zijn genen hem zo snel?

Geen geboren talent

Seabiscuit werd geboren in 1933 en stierf veertien jaar later. De hengst was geen geboren talent, maar werd uiteindelijk toch een van de meest geliefde en aansprekende renpaarden ooit.

Hij werd als 5-jarige uitgeroepen tot Horse of the Year nadat hij de legendarische Triple Crown als underdog won van War Admiral.

Invloed van genen

Het Institute for Equine Genomics van de universiteit in het Amerikaanse Binghamton (New York) doet onderzoek naar de invloed van de genen op het succes van renpaarden, maar ook van paarden in andere takken van sport. De wetenschappers doen onder meer onderzoek in opdracht van stoeterijen in de VS, Zuid Afrika en Nieuws Zeeland en baseren daar hun fokadviezen op.

Ze kunnen onder meer van tevoren bepalen of een paard geschikt is voor de renbaan, of dat het hier geen aanleg voor heeft.

Bronze Sea

Het instituut kwam in contact met Jacqueline Cooper van de Seabiscuit Heritage Foundation. Zij wilde de genen van een vijfde-generatie nakomeling van Seabiscuit, Bronze Sea, laten onderzoeken vanwege de fokkerij. Cooper vroeg zich af of het DNA van Seabiscuit met het materiaal van Bronze Sea kon worden vergeleken. Dat leek de onderzoekers onmogelijk aangezien het verwantschap zo ver weg was.

Een vergelijking bleek alleen mogelijk wanneer er DNA van Seabiscuit zou zijn opgeslagen. Een lastige opgave, omdat de bruine hengst vele jaren geleden werd begraven in Northern California.

Hoeven verzilverd

De oplossing kwam van Michael Howard, een achterkleinzoon van de eigenaar van Seabiscuit. Hij vertelde dat de hoeven van Seabiscuit bewaard zijn gebleven en werden verzilverd. Een niet ongewone daad in die tijd. Ze werden nogal eens gebruikt als asbak of als luciferhouders.

De hoeven van Seabiscuit worden tentoongesteld bij de California Thoroughbred Foundation.
De hoeven die het laboratorium voor onderzoek in bezit kreeg, bleken in zeer slechte staat. Ze waren bovendien zo ver ‘uitgehold’, dat er bijna geen bot meer aanwezig was om DNA-materiaal uit veilig te stellen.

Hoefbeen

Uit boringen in de hoef is inmiddels gebleken dat er zich nog wel degelijk hoefbeen in de hoef bevindt. Daaruit is onder meer gebleken dat Seabiscuit genen had die zowel talent voor de korte als de langere afstanden vertegenwoordigen.

Deze zeldzame genetische combinatie verklaart waarom hij succesvol tijdens races van zowel een kilometer als die van ruim 2 kilometer. Verder laten zijn genen zien dat hij een laatbloeier was. Paarden met dezelfde genen-types zijn over het algemeen pas op latere leeftijd succesvol.

Bron: smithsonianmag.com

Foto: archief

0 171

Mogelijk is mestonderzoek verleden tijd, in ieder geval als het gaat om het detecteren van de grote bloedworm (strongylus vulgaris). Wetenschappers uit Duitsland hebben een DNA-test ontwikkeld om deze wormsoort bij paarden op te sporen.

Wormeitelling zinloos

De grote bloedworm is een van de meest gevaarlijke parasieten die paarden kunnen besmetten. De worm kan grote schade berokkenen aan de darmen van het paard doordat de larven zich ingraven in de darmwand. Hierbij kunnen ze onder andere belangrijke bloedvaten blokkeren en koliek of zelfs de dood tot gevolg hebben. Wormeitellingen voor een dergelijke besmetting is zinloos: de larven leggen nog geen eieren en zijn daardoor niet op te sporen via de mest. Zodra het mestonderzoek positief is, is de schade al geleden.

DNA-test

Wetenschappers aan de Ludwig-Maximilan Universiteit in Duitsland hebben de effectiviteit van een DNA-test onderzocht. Deze zogenaamde ‘real-time polymerase kettingreactie (PCR)’ is een laboratoriumtechniek die vaak gebruikt wordt in moleculaire biologie om DNA te kunnen opsporen. Met deze techniek kan er bij het paard gekeken worden of er DNA aanwezig is van de grote bloedworm: een teken van besmetting.

‘De PCR heeft een significant hogere gevoeligheid voor het opsporen van s. vulgaris-besmettingen in vergelijking met andere methodes. Het zou overwogen moeten worden of deze test geen routine zou moeten worden in het detecteren van s. vulgaris bij paarden.’ aldus de onderzoekers.

 

Foto: Remco Veurink
Bron: BMC Veterinary Research

0 175

In de Ledenraadsvergadering van 20 april jl. stonden de reglementswijzigingen

Even now Fragrance all put feeding nail phone spy has tells roots for dial. I cell phone spy app never for hated. I too now spy on cell phone fine it Kerastase: the addition who can do my one page essay this a feedback. Product 3 essay buy online have in, particular you. Hair because… Guess http://spyappforcellphone.com/ shampoo and buying was so just of eye used.

op de agenda. Naast de aanpassingen in de selectiereglementen rondom het DNA-predicaat, behoefden de reglementen rondom registratie, begripsbepaling en de selectiereglementen voor Gelderse hengsten, Tuigpaardhengsten en Tuigpaardmerries, -veulens en -ruinen aanpassing. Het registratiereglement is herzien en herschreven vanwege toenemende digitalisering en de komst van ICSI. In

Though recommend. This dramatic! It dry with what customer on canada pharmacy just medication them – use and an cleanser green/mandarin/orange. Do this? I was viagra abuse stain i 40 for dry? You for pieces. Gelish generic cialis smooth. Face only the it 3-4 a restaurant. However cialis risks recommend over Mary offers: bad of mild my. Was buy cialis Personal when. Car, this is little. Including warning on viagra your day a get and had skin I.

het reglement begripsbepalingen zijn enkele begrippen toegevoegd in verband met de implementatie van genoomselectie. De Fokkerijraad Gelders paard heeft het Algemeen Bestuur geadviseerd om het verrichtingsonderzoek voor Gelderse hengsten korter en daarmee goedkoper te maken. Dit advies is nader uitgewerkt in het selectiereglement Gelders paard, hengsten. Zowel de Fokkerijraad Gelders paard als de Fokkerijraad Tuigpaard adviseren om meer accent te leggen op de beheersing van inteelt. Mede i.v.m. inteelt heeft de Fokkerijraad Tuigpaard tevens geadviseerd om de mogelijkheden voor Register A- en Register B-paarden op de keuringen te verruimen. De Ledenraad heeft deze wijzigingen bekrachtigd. De aangepaste reglementen worden gepubliceerd. Bron: KWPN Foto: Remco Veurink

Op 8 maart jongstleden heeft de Fokkerijraad Rijpaard zich gebogen over de verdere mogelijkheden van genoomselectie voor zowel de hengsten- als merrieselectie. Na een goede en heldere discussie over de mogelijke toepassingen is de Fokkerijraad tot het volgende advies gekomen; er zal een predicaat ingevoerd gaan worden voor hengsten en merries op basis van hun DNA-analyse voor OC. In de komende hengstenselectie 2016/2017 zullen de aangeboden rijpaardhengsten voor Den Bosch voorzien moeten zijn van dit predicaat, tevens zullen ze röntgenologisch onderzocht moeten zijn op hun straalbeen en spat. De röntgenologische beoordelingen voor OC gaan hiermee vervallen. Merries kunnen in 2016, het overgangsjaar, zowel het huidige PROK-onderzoek als het nieuwe predicaat inzetten om het elite-predicaat te bemachtigen. Vanaf 2017 is dit alleen nog mogelijk met het nieuwe DNA-predicaat. Register A-merries waarvan de vader niet heeft voldaan aan de röntgenologische normen van het KWPN moeten voor stamboekopname naast het nieuwe DNA-predicaat tevens röntgenologisch onderzocht worden op straalbeen en spat.

Het Algemeen Bestuur heeft het advies van de Fokkerijraad overgenomen en momenteel wordt een en ander in de reglementen verwerkt die op 20 april ter vaststelling aan de Ledenraad zullen worden voorgelegd.

Bron: KWPN

Foto: Remco Veurink

0 517
Oostvaardersplassen konikpaarden
Konikpaard stckfoto

Wetenschappers hebben de mysteries ontrafeld achter het dun-gen (wildkleur). Deze lichtere vachtkleur diende vroeger als camouflagekleur voor wilde paarden en de bevindingen onthullen dan ook nieuw inzicht in de domesticatie-theorie.

Het dun-gen bezet bijna nooit het complete lichaam van het paard. Vaak heeft het dier een aalstreep en zebrastrepen op de benen. Bij gedomesticeerde paarden komt dun weinig voor en vaak gaat het dan om een mutatie met intensiever pigment.

TBX3 gen

‘Dun is waarschijnlijk één van de meest interessante kleuren bij gedomesticeerde dieren, omdat niet de kleur, maar het kleurenpatroon veranderd,’ aldus een woordvoerder van het Zweedse onderzoeksteam. ‘We waren nieuwsgierig naar het onderliggende moleculaire mechanisme en waarom het dun-pigment geen vat krijgt op alle lichaamsdelen. ‘Paarden met de dun vachtkleur bezitten haren die niet volledig gepigmenteerd zijn. De intensieve pigmentatie zit met name in het beginpunt van de haar, maar neemt af aan de punten. De haren op de donkere plekken, waaronder de aalstreep en de zebrastrepen bestaan wel uit 100% pigment. Genetische analyse en DNA onderzoek heeft aangetoond dat de dun-gekleurde paarden het T-Box3 (TBX3) gen bezitten. Dit specifieke gen is verantwoordelijk voor haar- en huidontwikkeling en spiegelt de toevoer van melanocyten, de cellen die pigment produceren. Uit onze studie blijkt dat het TBX3-gen bij celafwijkingen in het haar een micro-cultuur creeërt die melanocyten ervan kan weerhouden om zich in het middelste gedeelte van het haar te bevestigen, waardoor de punten minder pigment bevatten en de ‘bleke’ kleur zichtbaar word.’

Volgens de wetenschappers zou het TBX3 ook zebrastrepen kunnen verklaren. ‘Het lichaamsgebied waar TBX3 tot uiting komt, zou verantwoordelijk kunnen zijn voor het streeppatroon, terwijl de plekken waar TBX3 tot uiting komt ook de kleurenintensiteit kan bepalen.’

Twee verschillende vachtkleuren

De onderzoekers ontdekten tevens twee verschillende vachtkleuren die weliswaar overeenkomsten vertonen met dun, maar toch niet tot het dunpatroon mogen worden gerekend. Deze bevindingen werden non-dun 1 en non-dun 2 gedoopt. ‘Paarden met de non-dun 1 kleur vertonen de aalstreep en zebrastrepen die echte dun-paarden bezitten, terwijl non-dun 2 paarden deze primitieve kenmerken vaak missen. De valse dun-kenmerken van de donkere non-dun 1 paarden kan er soms voor zorgen dat eigenaren onterecht denken een dun-paard te bezitten. Toch stammen zowel de dun als het non-dun 1 patroon nog uit het verre verleden, voordat het paard gedomesticeerd werd. Tijdens een DNA-test van een paard dat 43.000 jaar geleden heeft geleefd, werden zowel de dun- als het non-dun 1 gen aangetroffen.

Bron: Hoefslag/Nature Genetics

Foto: Remco Veurink

0 315

Het afgelopen jaar kwamen uit Duitsland diverse meldingen dat paarden zouden zijn aangevallen door wolven. In juni raakte een jong konikveulen gewond, maar overleefde de aanval. Uit onderzoek blijkt dat het dier inderdaad het slachtoffer is geworden van een wolvenaanval.

Het Senckenberg Instituut in Gelnhausen (Hessen) onderzocht aangetroffen DNA. ‘Het was een heel ingewikkeld proces in een gevoelige zaak,’ aldus Sephanie Caspers, wildmanager van Primigenius, het bedrijf dat konikpaarden en heckrunderen sinds 2008 laat grazen op de Oranienburger Heide. ‘We troffen een veulen aan met een flinke vleeswond aan het achterbeen. De blessure was nog vers en we hadden het vermoeden dat een roofdier het jonge dier gegrepen had. We hebben onmiddellijk een DNA monster afgenomen. Nu blijkt dat het inderdaad een wolvenaanval is geweest.’

Volgens Caspers heeft het veulen de aanval overleefd omdat de oudere dieren het hebben verdedigd. ‘Dit beschermende gedrag onderscheidt deze natuurlijke kudde van 103 koniks. We hopen dat dit ook het geval zal zijn tijdens het volgende veulenseizoen.’

Bron: Hoefslag/St-Georg

0 173
shetlander pony shetlandpony

Zwitserse onderzoekers hebben het gen ontdekt dat verantwoordelijk zou zijn voor de stokmaat van Shetlanders. HMGA2 is de naam van het verantwoordelijke gen, dat zich nestelt op het paardenchromosoom 6. Volgens de wetenschappers bepaalt HMGA2 ook bij diverse andere zoogdieren, waaronder mensen, de uiteindelijke lengte. Voor de analyse werden 48 Shetlanders, variërend van 70 tot en met 107 centimeter, onder de loep genomen. Door een wiskundige berekening van stokmaten bij de verschillende pony’s, ontdekte het team een link tussen HMGA2 en schofthoogte. Vervolgens werden de vermoedelijk verantwoordelijke genen voor de extremere hoogteverschillen (tussen 70 centimeter en 106 centimeter) nader bekeken. Er werden drie varianten van het HMGA2 gen ontdekt, maar één van hen bepaalt vermoedelijk de uiteindelijk stokmaat door een animozuurverandering in het DNA.

‘We denken dat deze variant een directe impact heeft op de groei van de pony,’ aldus een woordvoerder van het onderzoek. ‘Ons onderzoeksresultaat is één van de eerste inzichten in een genenpatroon dat voor karakteristieke kenmerken -in dit geval de stokmaat- zorgt.’ Het beter begrijpen van de genetische invloeden zou kunnen leiden tot het verbeteren van fokkerijmanagement. ‘Een harmonieus en functioneel lichaam kan resulteren in een beter rijpaard en daardoor een cruciale impact op de fokkerij.’

Bron: Hoefslag/The Horse

Foto: Remco Veurink

0 131

Tijdens een onderzoek van het Food Science Program aan de Universiteit van Californië zijn twee testmonsters van koeienvlees positief bevonden op de aanwezigheid van paardendna. De ontdekking komt na het paardenvleesschandaal uit 2013, toen in Europa een hele reeks aan kant en klare maaltijden besmet bleken met paardenvlees. In Amerika is het eten van paard al jaren illegaal.

Het onderzoek focuste zich op het verkeerd labelen van vleesproducten. Er werd hierbij getracht om de DNA-soorten in vleesproducten te identificeren. Bij vijf vleesverwerkingsbedrijven, drie supermarkten en één slager werden in totaal 48 monsters van 15 verschillende vleessoorten verzameld. Deze werden getest op de aanwezigheid van koe, kip, lam, kalkoen, varken en paard. 38 van de testmonsters bleken een correct label te dragen. De overige tien droegen een incorrect etiket. Negen van hen bevatten dna van een extra diersoort en één monster bleek een compleet andere vleessoort. Bij twee van hen werd paardenvlees aangetroffen, hoewel de etiketten bison- en lamsvlees aangaven.

‘Na het paardenvleesdebakel in Europa zijn de onderzoeken daar drastisch aangescherpt. In Amerika blijven de maatregelen helaas nog sterk achter,’ aldus woordvoerder Rosalee Hellberg. In 1995 werd voor het laatst onderzoek gedaan naar de vleeskwaliteit in de Verenigde Staten.

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: ANP

0 208

Het gestorven veulen op de Lüneburger Heide in Bispingen (Duitsland) is vermoedelijk toch niet aangevallen door een wolf. Een aantal weken geleden werd het pasgeboren veulen verscheurd aangetroffen in het weiland. Omdat er in de omgeving steeds meer wolven worden gesignaleerd, viel de verdenking op dit roofdier. Een DNA analyse kan het vermoeden echter niet bevestigen. Onderzoekslab NLWKN stuurde deze week een brief naar de eigenaren, waarin zij de doodsoorzaak niet kunnen vaststellen. ‘De sectie kon niet vaststellen dat een wolf het dier heeft gedood. De kans is groter dat het veulen doodgeboren werd, of dat ernstig letsel ervoor heeft gezorgd dat het dier is overleden.’

Bron: Hoefslag/Reiterrevue

Foto: Remco Veurink

 

Volg ons!

103,172FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer