Tags Posts tagged with "Diva"

Diva

Marijke van Giesen - Hexagon's Furious
Marijke van Giesen - Hexagon's Furious Indoor Brabant 2017 © DigiShots

Marijke van Giesen maakte zaterdag tijdens de subtopwedstrijd in Axel met twee paarden haar debuut in een nieuwe klasse. Met haar Bon Jovi (v Oscar) won ze beide proeven in het ZZ-Zwaar. ‘Ik heb nog niet eerder een paard onder het zadel gehad dat zo snel dingen oppikt als Bon Jovi.’

De amazone is heel tevreden over de wedstrijd. ‘We maakten geen grote fouten, er waren alleen wat afstemmingsfoutjes. Bon Jovi had wat spanning in stap omdat hij één hoek wat eng vond. Dat is niet erg, al drukte het de score wel. We zijn nog maar een paar keer op wedstrijd geweest, dus het dat het nog spannend is, is logisch. Voor de draf hadden we zevens en achten en ook voor de galop was de score goed. Thuis stapt hij trouwens prima, dat komt op wedstrijd ook wel goed.’

Series en pirouettes

Van Giesen kreeg de 12-jarige vosruin vier maanden geleden op stal. ‘Er had een meisje van twaalf op gereden, maar die vond hem met zijn 1.75 meter te groot. We zijn een paar keer in het Z2 gestart en omdat hij thuis al de series en pirouettes doet, wilde ik een keer het ZZ-Zwaar proberen. Toen ik hem kreeg kon hij nog geen wissels springen, nu springt hij gemakkelijk de wissels om de pas.’

De stalamazone van Stal Hexagon heeft de ruin in principe voor de verkoop. ‘Hij hoeft niet per se weg, dus het is leuk dat we weer een stapje verder zijn.’

U25 paard

Ook met de 10-jarige Diva (v Spielberg) maakte Van Giesen een overstap. In de Lichte Tour werd ze gedeeld tweede met 65,07 procent. ‘Vooral de draf ging heel fijn. Ik rijd Diva sinds begin januari voor de fokkers en eigenaren Petra Verschueren-Tollenaar en Livi Verschueren. Zij willen graag dat ze Grand Prix wordt en dan kijken we verder. Misschien is ze een leuk U25 paard, daar heeft ze de kwaliteiten voor. Diva heeft talent voor de piaffe-passage en voor de stap scoort ze ook goed.’

In Axel zat het venijn in de galop. ‘Ik gaf een te grote hulp en daardoor kwam ze wat te hoog in de kont. Ik dacht dat ze niet wisselde en daardoor telde ik verkeerd in de serie, dat was zonde.  Mijn fout. Verder moeten nog wat kleine dingetjes beter. Haar kwaliteiten komen er nog wel uit.’

Diva is volgens de amazone heel lief, gevoelig en wil altijd werken. ‘Vorig jaar kreeg ze een veulen van Jazz dat is verkocht via de Prinsjesdagveiling. Dit jaar proberen de eigenaren een embryo te spoelen.’

Veulen van Jim Bean

En er is nog een jonge belofte op komst! Van Giesen verwacht dit voorjaar bij een Royal Dance-merrie van vrienden een veulen van de aangewezen hengst Jim Bean (v Capri Sonne Jr.) . ‘Ik zie Jim Bean dagelijks op stal en ben met name onder de indruk van zijn draf. Ik ken zijn vader Capri Sonne ook en wilde graag een veulentje van hem fokken. Eind mei wordt het eerste veulen van Jim Bean geboren.’

Van Giesen rijdt bij Hexagon in het Zeeuwse Schore zo’n twaalf paarden, waarvan acht wedstrijdpaarden. ‘Twee jaar geleden kwam ik daar als stagiaire. Ik weet nog dat ik het al heel tof vond als ik een paard uit mocht stappen. Leunus van Lieren geeft me de mogelijkheid om te leren en te groeien en ik krijg alle kansen. Hij helpt me ook heel goed met Bon Jovi, dat mijn eigen paard is. Volgende week rijd ik Furious op het NK in het ZZ-Zwaar; met hem train ik ook richting het hogere werk. Niet iedere ruiter krijgt zomaar acht wedstrijdpaarden te rijden.  Ik heb heel veel geluk gehad dat je zo terecht bent gekomen, een droom die uitkomt.’

Klik hier voor alle uitslagen van de wedstrijd in Axel.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Foto: DigiShots

Vandaag debuut gemaakt in het zz zwaar met Bon Jovi en wint allebei dik de proefjes!!🥇♥️ hij kreeg vooral super mooie…

Geplaatst door Marijke van Giesen op zaterdag 24 februari 2018

0 1073

De tijd verstreek, Diva haar buik werd dikker, haar uier meer gezwollen en haar karakter niet milder zullen we maar zeggen…

We hadden een mooie grote box van 6 bij 3 voor haar, met camera’s op de stal waarmee we overal mobiel mee konden gluren.  Een paar weken eerder was bij ons het eerste veulen Johnny Walker geboren, van Stephanie Kooijman, een Johnson uit de volle zus van Avanti, Figurante. We waren toen al dagen aan het waken en Figurante had al een aantal keer ervoor gezorgd dat ze precies met haar kont in die ene hoek was gaan liggen die niet geheel te zien was op camera.

Lekker slapen

Dat maakte dat we met 200 kilometer per uur naar huis scheurden om daar een verbaasde Figurante aan te treffen waarom wij toch zo aangesneld kwamen. De laatste avond was ik dan ook zo moe, dat mijn vriendinnetje die bleef slapen zei dat ik lekker moest slapen en dat zij de camera’s in de gaten hield. “Weet je het zeker?” vroeg ik. “Jahaaaa.” Was het antwoord. Nou graag, want een paar uurtjes slaap kon ik wel gebruiken!

Ik werd wakker, keek op de laptop op bed, wreef nog een keer in mijn ogen, keek toen nog een keer en toen naast me, ja hoor, die was in slaap gevallen… “Wakker worden!!!! Er ligt een veulen”!!! Rennend en struikelend de stal in en daar was een prachtig mooi hengstveulen op zijn weg geboren te worden.

Tigduizend stukjes

Maar goed terug naar Diva… Dit ging mij dus niet nog een keer gebeuren, ik moest en zou bij de geboorte zijn, van het begin tot het einde. Ook al moest ik het weken zonder slaap doen. Uiteindelijk hebben we een hele nacht zitten puzzelen, zo’n rotding met tigduizend stukjes, om maar wakker te blijven, de nacht erna maar hulptroepen ingeschakeld  wat maakte dat we met zijn allen dit bijzondere moment hebben kunnen meemaken. De bevalling ging goed, ze had het wel zwaar en ik heb haar daarom wat geholpen door telkens als ze perste iets mee te trekken.

Veulen Diva-pasgeboren
Ik heb het vlies open gemaakt, het slijm wat uit het neusje van het veulen gehaald zodat het kon ademen. Toen het veulen er helemaal uit was, liet Diva het daar gewoon liggen. Ze had echt geen flauw benul wat hier nu de bedoeling van was. Het bleek een prachtig voskleurig merrieveulentje. We legden haar dichter bij het hoofd van Diva zodat ze het kon ruiken en likken,  maar nog weinig reactie. We hebben Diva toen wat gemolken, het  veulen met de fles wat biest gegeven, haar beentjes gestimuleerd door er zachtjes in te knijpen en te wrijven (iets wat de merrie normaal zou  doen) en hierna een beetje in de benen geholpen.

Dapper ding

Als het veulen haar moeder opzocht en aanraakte, piepte Diva heel hard en keek ze weg. Dit heeft ze dagen volgehouden. Gelukkig was het veulen zo wijs dat ze haar moeder in een hoek dreef en zelf ging drinken, zij regelde het eigenlijk wel, de dappere jongedame. De eerste paar keer moesten we Diva nog even vasthouden die nacht, maar na een paar keer bleef ze staan en durfden we hen wel alleen te laten voor een paar uur (met de camera’s erop).

Veulen Diva-featured
Het was prachtig weer (dat is dan weer het voordeel van een laat veulen), dus de volgende dag konden ze gelijk even naar buiten. Na heerlijk rondgedarteld te hebben, was ons knappe prinsesje moe en viel ze buiten in de zon op onze schoot in slaap, wat de mooiste plaatjes opleverde! Diva vond het helemaal prima dat wij ons over haar dochter ontfermden. Ook mijn zoontje Luca kon er direct alles mee, een heerlijk beestje!

‘Gezegende prinses’

Dat jaar was het jaar van de “J” bij het KWPN. En bij zo’n mooi en lief dametje van Koninklijke afkomst hoort een zelfde soort naam, het werd  Jahzara wat ‘gezegende prinses’ betekent. Al snel werd ze Saartje  genoemd.

Omdat Diva van mij altijd samen stond met Wendel en Wendel verder heel vriendelijk, wel erg enthousiast, is, had ik besloten Wendel weer gewoon bij Diva en Saartje te zetten. Dit was niet zo’n groot succes de  eerste keer.

Moederinstinct

Veulen Diva-met zoonDiva snapte nog steeds niet veel van het moederschap en het beschermen van een veulen. Moeder en dochter stonden in de wei en Wendel lieten we daarbij los. Hij ging als een gek op het veulen af en Diva snapte niet dat ze ertussen moest gaan staan om het veulen af te schermen. Het veulen viel en Wendel daardoor ook, op zijn voorknieën, vlak, maar dan ook vlak voor het veulen. Bizar hoe snel zoiets gaat en hoe veel controle zo’n paard dan toch nog heeft. Eigenlijk zou Wendel er boven op gevallen zijn, maar hoe hij het voor elkaar kreeg weet ik niet, maar het was er tegenaan.

Hier schrok Diva wel zo van, dat ineens het moederinstinct boven kwam, een geluk bij een ongeluk. Sindsdien beschermde ze het veulen overal en draaide ze zo dat ze altijd tussen veulen en ‘gevaar’ zat. Een wijze les voor ons en een wijze les voor Diva. En zo hebben koning Wendel en zijn harem en kinderen heerlijk bij elkaar gestaan, wat een genot!

Nicky Star is dressuuramazone, instructrice, jurylid en moeder van twee zonen. Ze runt in Hoeven haar dressuurstal Equinova. Ze behaalde zowel haar ORUN diploma’s (t/m niveau 4) als de freestyle instructeursopleidingen niveau 1 & 2 bij Emiel Voest. Naast het geven van instructie, verzorgt ze ook regelmatig allerlei soorten trainingen. Meer weten: www.equinova.nl

Thuis hebben we Diva keuringsklaar gemaakt, ook werd ze PROK goedgekeurd. Op de keuring deed ze het goed, ze mocht door naar de centrale keuring waar ik  blij was dat ik een professional had gevraagd haar voor te brengen, ik had  haar never bij kunnen benen en die mannen doen dat super! Daar werd ze dan ook voorlopig KEUR verklaard.

Het verdere zadelmak maken viel ook niet mee, ze bleef erg heftig in alles  wat ze deed. Toch viel dat stukje mee ten opzichte van het accepteren van de singel. We hebben er regelmatig naast gelegen, maar het moeilijkste stuk kwam eigenlijk pas later, toen Diva niet meer zo heel bang was en haar eigen krachten begon te kennen. Ze wist heel erg goed wat ze kon doen om je buiten spel te zetten. Zo kon ze je helemaal pletten tegen de bakrand, maar zichzelf helemaal bol maken en als een rodeostier door de baan heen stieren bleef favoriet. Ze had in principe maar één bok nodig om je tegen de grond te smijten en vervolgens op je neer te kijken alsof ze zeggen wilde: “Zo, dat  is jouw plek, daar op de grond!”

Elite

Diva-Nicky StarToch ging het langzamerhand steeds beter, we reden de IBOP hartstikke goed, wat maakte dat we haar op haar derde al ELITE mochten noemen. Ook reden we mee met de Prinsenstad jonge paarden competitie wat ook super ging. Dit weliswaar met hulp van mijn toenmalige instructeur Laurens van Lieren die me daar doorheen gekletst heeft, want man wat vond ik dat spannend, met een nog zo’n ongeleid projectiel in zo’n ambiance!

Ongeleid projectiel

Toen ik op een donkere winteravond thuis in onze binnenhal opstapte en aan een lang teugeltje naar achteren stapte, ging het van het een op het andere moment kei en keihard hagelen. En dat maakte toch wel zo’n verschrikkelijk lawaai, dat zij oprecht heel erg schrok en compleet door het lint ging. Al bij de allereerste sprong wist ik dat ik nooit kon blijven zitten en dat ik op de grond zou eindigen. Toch kwam ik er op de een of andere manier maar niet vanaf. Ze bleef bokken en springen, maar bleef telkens precies onder mij. Ik kwam een meter uit het zadel, klapte weer op haar rug enzovoorts. Ik geloof dat dit zo een sprong of 8 is doorgegaan voordat ik eindelijk op de koude harde grond smakte. Ik kon niets meer bewegen en had een vreselijke pijn. Uiteindelijk bleken al mijn ruggenwervels zwaar gekneusd, maar gelukkig niets gebroken.

Overwinning

Vanaf dat moment zat de schrik er goed in, het opgebouwde vertrouwen had een hele flinke deuk opgelopen. Ik reed haar wel weer, maar ik durfde niet meer door te pakken, ik had me zo verschrikkelijk kansloos gevoeld. Het gevoel dat ik echt geen schijn van kans maakte, maakte me heel onzeker. Het ging van kwaad tot erger, want Diva had aan mij geen enkele steun meer en zo koos zij haar eigen plan, dat van stil staan, niet meer willen lopen, staken, het schot inlopen en ga zo maar door.

Zelfvertrouwen

Uiteindelijk heb ik de hulp ingeschakeld van een stalgenoot die ook professioneel in de paarden zit, veel jonge paarden reed en vooral niet bang was. Toen ik zag dat het haar wel lukte, gaf mij dit de benodigde durf om met haar hulp, weer aan te pakken. Het heeft ook toen nog de benodigde bloed, zweet en tranen gekost, maar we hebben het overwonnen! Toch, na inmiddels al die jaren, wanneer het onverwachts keihard gaat regenen of hagelen, verstijven we nog steeds, allebei.

Wedstrijdsucces

We gingen op wedstrijd, werden clubkampioen, reservekampioen in Zeeland, Zuid-Hollands kampioen in het M1, MacRider Cup kwartfinales en het ging  allemaal zo hard en zo goed. Ik was helemaal niet van plan haar weg te doen en had daarom ook geen haast. Ik besloot haar te laten dekken om haar een ‘tussenjaartje’ te gunnen. Het was namelijk ook geen paard om rustig aan een  beetje in de rondte te rijden, je moest haar wel echt werken.

Moeder Diva

Diva is groot, 1.74m, mooi opwaarts gebouwd, maar had wat meer lengte mogen hebben. Ze was zelf behoorlijk pittig van karakter. We hebben toen gekozen om met Dreamboy te dekken, ze was mooi in één keer drachtig en alles verliep prima. We reden nog lekker door en reden dan ook met dikke buik op de Nederlandse kampioenschappen, niet ons beste optreden… Verder ging het nog zo goed dat ik besloot nog één keer, met dikke buik, een Z2 proefje te rijden, ze moest toen nog zes (ja, dat mag) worden. Ik dacht: ‘Lukt het, staat er op het papier van het veulen ook direct het sportpredicaat bij moeders. Lukt het niet, mag ze lekker met zwangerschapsverlof en kijken we daarna weer verder.’

Nou dat lukte dus, we wonnen direct twee keer op ons debuut, met dikke buik, met maar liefst 70% en 65% rond, hoppa, vijf winstpunten!!! Daarna heb ik haar rustig aan afgebouwd, zodat ze lekker kon gaan
genieten van het drachtig zijn.

Nicky Star is dressuuramazone, instructrice, jurylid en moeder van twee zonen. Ze runt in Hoeven haar dressuurstal Equinova. Ze behaalde zowel haar ORUN diploma’s (t/m niveau 4) als de freestyle instructeursopleidingen niveau 1 & 2 bij Emiel Voest. Naast het geven van instructie, verzorgt ze ook regelmatig allerlei soorten trainingen. Meer weten: www.equinova.nl

Nicky Star en Diva
Een weekend vol wedstrijden met de Diva, dat was het plan. Eens kijken of we, wanneer we een aantal keren achter elkaar startten, weer een aantal dingen onder de knie konden krijgen.

Pech met vervoer

Vrijdag had ik ons ingeschreven voor De Mortel, we mochten al vroeg aan de start verschijnen. Helaas hadden we pech met vervoer, of in ieder geval met de verlichting van ons vervoer. We konden niet op deze manier de weg op, ik kon niet later starten, dus ik had net de moed opgegeven toen we op de valreep gered werden door een stalgenoot.

Trots

God zij dank geen enkele file tegengekomen onderweg en zo dan vijfentwintig minuten voor tijd op locatie, Erik aanmelden, ik de Diva opzadelen, baby Jesse nog in de auto. Kortom, ik heb maar heel kort los kunnen rijden en ik vind het dan oneerlijk om veel van een paard te vragen, dus lekker wat los gegaloppeerd en daarna heel eventjes wat opgepakt in draf. Diva gedroeg zich voorbeeldig, alleen hierom was ik al trots op haar. Tijdens de eerste proef hebben we eruit kunnen halen wat er op dat moment in zat. Ze liep direct de ring rond, langs terras, hekjes, juryhokjes en plantenbakken. Buiten balans verlies in onze eerste pirouette, waardoor ze omsprong, liep ze een foutloze proef, nog trotser

Op adem komen

Er zat veel tijd tussen de twee proeven, wat maakte dat ik er niet op kon blijven en haar dus weer terug op de wagen moest zetten. Dit was voor haar voor het eerst, dus ik was erg benieuwd hoe ze zou zijn wanneer ik haar voor de tweede keer zou rijden, dit keer op het gemakje wel eens waar. Mij gaf het de tijd om even op adem te komen van de stressvolle morgen, de volgende proef nog eens te lezen en de scores en het commentaar van de eerste proef. Het resultaat: 63,57% met als opmerkingen: sympathiek paard, meer gedragen, gesloten en bergop en van de ander meer souplesse en lengtebuiging. Al met al was ik hartstikke blij met deze score met zo’n slechte voorbereiding..

Onderweg nadenken

Het losrijden ging goed, ze ging gewoon weer fijn aan het werk, er was niets te merken dat dit de tweede keer was op dezelfde dag. Ik heb niet voluit gereden, dit om haar te sparen voor de volgende twee dagen. Ik had Erik gevraagd voor te lezen, dit was de eerste keer. Ik ging de ring binnen, er werd gebeld, geen Erik.. Paniek! Hij was even druk met baby Jesse, ik maar vast binnen komen in galop, X halt houden, groeten. Gelukkig, een dame ontfermde zich over Jesse en daar kwam Erik: “A-X binnenkomen in verzamelde galop, X halt houden en groeten!” Jaaahaaa, dat stuk hadden we al gehad.. Zo liep hij drie onderdelen voor, zo weer twee achter. Gelukkig had ik de proef nog gelezen van te voren en wist ik deze nagenoeg foutloos, op H-P in plaats van S-F van hand veranderen in uitgestrekte draf wat -2 opleverde, door te rijden. Het maakte echter wel dat ik alleen maar aan het nadenken was over wat het volgende onderdeel zou zijn. Voor deze proef had ik iets anders in gedachten, maar toch nog 62,64% met 20 punten juryverschil.

Juryverschil

Ik mag zelf ook plaats nemen om te jureren, dus ik snap heel goed dat er best snel een behoorlijk verschil in punten op kan treden wanneer je bijvoorbeeld overal een halve punt afwijkt en dat het kan schelen vanaf welke plek je alles bekijkt. Wat ik me wel afvraag is wat de ene jury gezien heeft waardoor zij het niet winstwaardig vond en de andere jury het 2 winstpunten waard vond.

Missie geslaagd

Maar goed, duidelijke doelen voor de volgende dag in Ammerzoden, relaxed losrijden, meer gedragen en lengtebuiging naar links beter afwerken. Relaxed losrijden, check! Meer gedragen check! Lengtebuiging links,
De eerste proef begon redelijk, maar al in het zigzag-appuyement, het derde onderdeel, ging de handrem erop en ik moest alle zeilen bijzetten om het draf stuk door te komen. Ik was dan ook blij dat ik mocht stappen en daarna galopperen, dat gaat me makkelijker af.  Het lukte me om Diva voor me te houden, dus mijn missie was geslaagd, hierdoor werd het wel wat slordig hier en daar, maar dit vond ik minder belangrijk. Beter afwerken kan ik goed, dus dat nemen we de dag erna er weer bij.

Jagen

Na Diva lekker uitgebreid uitgereden en naverzorgd te hebben, de kantine in. Daar werd ik verwelkomd door de goedgemutste heer van de jury. ‘Waarom zit je nou zo te jagen? Dat gaat ten koste van alles!’ En ja hoor, hij heeft helemaal gelijk! Ik ben er weer ingestonken. Ik heb het gevoel dat het niet actief genoeg gaat en ik ga zitten jagen.. Het is niet dat dit de eerste keer is dat ik hier in trap, wel eens waar met een ander paard van me, Equinova’s Bruce O, maar exact hetzelfde verhaal. Weer een leermoment… Eindresultaat: twee keer derde met 61,21% en 62,07% en weer mooie doelstellingen voor de laatste dag, alles bij elkaar voegen wat ik dit weekend geleerd heb.

Bakrand in winterse taferelen

De zondag, de dag waar voor nu alles bij elkaar zou komen van dit weekend, waar we voor minimaal 65% gingen. Dit keer in Maasdijk, maar 1 proef, dus alles of niets, rijden met het mes tussen de tanden! Hier bleken ze toch iets leuks verzonnen te hebben… De hele wedstrijdring in winterse taferelen, het zag er prachtig uit!! De gehele bakrand was bekleed met wit plastic, hier overheen hingen donkerblauwe draperieën. Op de korte zijde boven de bakrand hing een prachtig doek met een winterse tekening, boven de lange zijde hingen platen van plastic die meedansten in de wind, boven de E-B lijn hingen dezelfde donkerblauwe draperieën en op de korte zijde bij de jury was een heel winterwonderland gesitueerd, met huisjes, takken, torentjes, popjes, lichtjes, sneeuw en nog veel meer.

Daar lag ik bijna

Wat was ik blij dat ik na de pauze mocht, de pauze waarin we ring mochten verkennen. Diva kwam binnen, schoot vooruit en stond vervolgens aan de grond genageld, ze ging niet meer voor of achteruit. Het heeft echt een hele poos geduurd voor ik haar over de hoefslag gestuurd kreeg en precies op dat moment komt er iemand voorbij gegaloppeerd en dat paard gooit wat zand op tegen het witte plastic op de bakrand, daar lag ik bijna! Bijna iedere ruiter leek moeite te hebben met de entourage. Wij hadden thuis toch druk geoefend de afgelopen weken, maar zo bont hadden we het ook weer niet gemaakt.

Diva wilde niet meer

Inmiddels had ik mijn doelen bijgesteld voor vandaag: zonder al te grote storingen de proef door komen. Dit was bijna gelukt, tot ik vanuit uitgestrekte stap terug ging naar verzamelde stap, bij de deur en hierachter een trekker met de bijbehorende geluiden aan het werk was. Dit alles bij elkaar werd te veel, Diva ging achteruit en wilde niet meer vooruit. In mijn hoofd begon ik gelijk te tellen om te voorkomen dat ik uitgebeld zou worden. Op een gegeven moment dacht ik nu moeten we vooruit, maakt niet uit welke kant op en gelukkig daar ging ze weer! De rest hebben we weer redelijk af kunnen maken. Al met al hadden we drie puntjes te weinig voor winst, dankzij onder andere de 1 op onze lijst, oftewel 59,57%

Slagveld

Achteraf bleek dat we 7e waren geworden van de 28 deelnemers in zowel het ZZzwaar als de Inter I, we hadden dan zelfs prijs gehad! Hier hadden we natuurlijk niet op gerekend met geen winst, dus waren we de Diva lekker thuis gaan brengen, waar ze welverdiend met haar vriendjes in de paddock kon spelen.
Wanneer je de uitslagenlijst bekijkt, is het een waar slagveld gebleken. Slechts 1 ruiter leek in deze gecombineerde rubriek haar paard echt onder controle te hebben gehad, de nummers 2 tot en met 7 waren nog geen 2% van elkaar verwijderd, de overige starts daar gelaten.

Veel geleerd

Er is een mooie spreuk voor mij op deze dag van toepassing: “Soms win je, soms leer je.” En 1 ding is zeker, de Diva heeft iets geleerd deze zondag, namelijk dat ze zelfs in zo’n entourage niet opgegeten wordt. Ik heb geleerd dat je iedere keer weer je doelen moet kunnen bijstellen en blij moet zijn met de resultaten die je op dat moment boekt, omdat deze weer bij zullen dragen aan het grotere geheel.

nicky star - diva - 2

Nicky Star is dressuuramazone, instructrice, jurylid en moeder van twee zonen. Ze runt in Hoeven haar dressuurstal Equinova. Ze behaalde zowel haar ORUN diploma’s (t/m niveau 4) als de freestyle instructeursopleidingen niveau 1 & 2 bij Emiel Voest. Naast het geven van instructie, verzorgt ze ook regelmatig allerlei soorten trainingen. Meer weten: www.equinova.nl

Nicky Star - Diva jong paard
Diva als jong paard op wedstrijd

Mijn prinses Diva, kwam met een half jaar oud, rechtstreeks van haar fokker C. Spijkers, bij mij terecht. Een prachtige jongedame, met veel front, enorm lange benen en een heel bijzonder karakter.

Ze werd met het veewagentje gebracht, we hielden haar aan weerszijden vast met uitladen en het enige dat ik me daar nog van herinner, is dat we in vier hele grote passen aan de andere kant van de stal (60m) kwamen, ik benen om mijn oren hoorde suizen en als klein duimpje aan het halster van een veulen werd meegenomen. Aan het einde van de stal zaten gelukkig de deuren dicht en gingen we dus de enige open box binnen, met z’n drieën tegelijkertijd…

Voor eens en altijd ‘Diva’

Daar stond ze dan, een prachtige verschijning, met een even mooi papier: Valeron x Jazz x Rubinstein. Alleen bleek ze later geen Diva te heten maar Dior, voor ons is het echter altijd Diva gebleven. Een aantal dagen heeft ze in stal moeten doorbrengen voor ik het vertrouwen had gekregen haar te kunnen aanraken. Ze was niet gemeen, gewoon heel erg bang en door haar soms blinde paniek wel heel onvoorzichtig (lomp) en onvoorspelbaar, geen goede combinatie. De dagen die hierop volgden was het de korte route naar de longeercirkel, daar los, daar weer te pakken zien te krijgen en dan weer naar stal.

Diva in de wei-Nicky StarGrondwerk

We deden steeds wat meer grondwerk, zoals aan de lijn halt houden, volgen, haar hoofd laten zakken en aanraakoefeningen. Overal reageerde ze heel heftig op, iedere hand die je optilde, of geluid dat ze hoorde nam ze de benen. In beginsel was ik dan ook geneigd om haar niet bloot te stellen aan dat alles en alles om haar heen rustig te houden, want ze was al zo bang.

Prikkels

Toch moest zij minder sensibel worden wilden we haar een kans geven in deze wereld vol met prikkels. Dit hield in dat we telkens als ze weer ergens aan was gewend, we haar weer iets nieuws aanboden. Poetsen, hoefsmid, vast staan, de trailer enzovoorts. Langzaam maar zeker raakte ze steeds iets meer bestand tegen al deze invloeden, maar alles op haar lijf bleef eng en moest weg. Er is dan ook meer dan eens gezegd: “Daar komt nooit een zadel op!”

Uitdaging

In de loop der tijd heb ik tal van redenen gekregen waarom Diva zo heftig was, zoals drie kruinen op haar hoofd en haar ogen zitten ongelijk, de een wat hoger dan de ander. Ik weet het niet, het maakte me ook niet uit eigenlijk. Het was gewoon een enorme uitdaging om dit zo kwaliteitsvolle paard voor me te winnen.

Zadelmak?

Diva werd ouder en meer volwassen, de tijd kwam dan ook om haar klaar te gaan maken voor de keuring en zadelmak. Om een paard keuringsklaar te maken is het fijn om te kunnen longeren met een longeersingel om, zodat je een bijzetje kunt gebruiken. Nou, dat hebben we geweten! Weken achtereen, soms dagelijks, stuiterde Diva tot het dak van de longeercirkel.

SingeltoestandenDiva-Nicky Star

Iedere dag weer opnieuw maakte zij zich helemaal bol, met haar hoofd tussen haar knieën en bleef maar springen en bokken, of je haar nu stil liet staan of naar voren joeg, het maakte helemaal niets uit. De singel erop leggen ging nog, een touwtje voor haar borst langs ook, singel onder haar buik door werd al erg spannend en vastmaken lukte net, maar aansingelen ho maar. Dit maakte ook dat wij altijd een touw voorlangs vastmaakten, zodat de singel nooit naar achteren kon schuiven als er niet was aangesingeld.

Iets met ‘aanhouder’…

We hebben elkaar regelmatig aangekeken en getwijfeld of ze ooit zadelmak en te rijden zou zijn. Gelukkig geef ik niet snel op en hielden we vol. Na een week of zes, probeerde ik heel eigenwijs een zadel in plaats van de longeersingel en met resultaat! Het zadel accepteerde ze beter en het bokken werd langzamerhand minder. Weer een obstakel overwonnen!

Nicky Star is dressuuramazone, instructrice, jurylid en moeder van twee zonen. Ze runt in Hoeven haar dressuurstal Equinova. Ze behaalde zowel haar ORUN diploma’s (t/m niveau 4) als de freestyle instructeursopleidingen niveau 1 & 2 bij Emiel Voest. Naast het geven van instructie, verzorgt ze ook regelmatig allerlei soorten trainingen. Meer weten: www.equinova.nl

Grondwerk
Grondwerk. Foto: Nicky Star
‘Nadat mijn Diva mij de vorige keer verraste in de proef doordat ze de juryhokjes met bloemen zo eng vond wat de nodige spanning opleverde en een ingehouden proef, zijn we thuis hard aan het werk gegaan.’

Verrassend

‘Rijtechnisch natuurlijk, maar vooral ook op een ander vlak. Ze verraste mij namelijk omdat wij in de loop der jaren heel veel tijd en energie gestoken hebben in het bom- & juryhokjesproef maken van haar. Maar ik moet eerlijk zeggen, dat het wel een hele poos geleden is dat we daar echt tijd en aandacht aan hebben besteed.’

Extreem

‘Toen Diva bij mij kwam was ze een half jaar oud en net afgespeend. Het was een hele bijzondere dame met hele lange benen en vreselijk veel beweging. Alleen zo een verschrikkelijke angsthaas! En dan bedoel ik niet gewoon een beetje bang, nee echt extreem bang. Er is nooit iets met haar gebeurd wat haar angst kan verklaren. Het heeft dagen geduurd voor we haar konden pakken en aanraken, laat staan voor we haar buiten konden zetten en vooral weer te pakken konden krijgen om binnen te halen. Er werd toen al gezegd, daar komt nooit een zadel op! En dat moet je nu juist tegen mij niet zeggen…’

Diva in de sneeuw
Diva in de sneeuw

Blinde paniek

‘Ik heb er toen voor gekozen haar aan huis te houden, zodat we haar dagelijks in handen zouden hebben. Zo is zij nooit de opfok ingegaan, maar heeft ze altijd thuis in een kudde gestaan met paarden van verschillend geslacht en leeftijd.  Het was heel raar, zij kon al weken lang in dezelfde wei staan en dan in eens compleet over de rooie gaan, dwars door alle draden, compleet overstuur, over de akker van de buren in blinde paniek de benen nemen en zie dat dan maar weer eens te pakken krijgen…’

Rustig opbouwen

‘In die tijd hebben we onwijs veel grondwerk met haar gedaan. Met zo een jong paard kun je nog niet zo veel cirkelwerk doen, ben ik van mening. Maar grondwerk kan prima, freestyle halster om (dan heb je even wat meer te zeggen, dan met een stalhalster) en een lange lijn eraan zodat je beiden meer bewegingsvrijheid hebt. Nadat dit allemaal goed bevestigd was, zijn we haar meer uit gaan dagen in schrikparkoersen ofwel obstakeltraining en zelfs applaustraining. Zolang je alles maar heel rustig opbouwde en haar eerst even de tijd gaf om te kunnen kijken, ging dit aardig en dit bleek later in het rijden ook van kracht.’
Diva
Diva als jong paard op wedstrijd

Een rondje ronde de ring

‘Nu maak ik even een enorme sprong in de tijd, maar toen we de eerste keren op wedstrijd gingen, bleef dat ‘eerst even kijken’ nog wel een must. Gelukkig kregen we in de lagere klassen vaak even de tijd van de jury om een rondje de ring te verkennen. So far, so good. Toen we voor het echt mee deden op de Zuid-Hollandse kampioenschappen in het M1, ging de bel direct en moesten we dan ook gelijk starten in een nog vreemde ring. Ik voelde haar inhouden, wederom richting de juryhokjes en heel even dacht ik: O, o… Maar dit was de eerste keer dat ze zich door een kleine aanmoediging liet overtuigen en verrassend goed door de baan sjouwde en haar kunsten liet zien. Dit leverde dan ook het kampioenslint op!’

Obstakel

‘Maar goed, de vorige wedstrijd leverde het toch weer problemen op, dus dan maak je een plan van aanpak en ga je aan de slag. We hebben daarom iedere paar dagen een nieuw obstakel in de binnenbaan geplaatst. Telkens wanneer ik haar had kunnen overtuigen en zij zich niet meer inhield, stond er weer iets anders, op weer een andere plek in de baan. Van bloembakken tot knalblauwe parasols, we zijn het allemaal tegen gekomen dankzij mijn creatieve stalgenoten. Afgelopen zondag leverde het plan van aanpak ook nog het gewenste resultaat, we kwamen namelijk zo twee verschillende ringen rond inclusief juryhokjes en hebben hiermee onze eerste 2 winstpunten in het ZZzwaar behaald! De punten waren nog niet zoals gepland, maar dat is weer een mooi nieuw doel voor onze volgende wedstrijd in december.’

Nicky Star en Diva
Nicky Star en Diva

Goed voor alle paarden

‘Ook al onze andere paarden werden weer eens uitgedaagd met de training die voor Diva in het leven was geroepen, net als de paarden van onze lesklanten. We hebben dan ook besloten dat we iedere week iets nieuws in de baan blijven zetten zodat we altijd blijven oefenen, dan komen we wat dat betreft niet meer voor verrassingen te staan.’


Nicky Star is dressuuramazone, instructrice, jurylid en moeder van twee zonen. Ze runt in Hoeven haar dressuurstal Equinova. Ze behaalde zowel haar ORUN diploma’s (t/m niveau 4) als de freestyle instructeursopleidingen niveau 1 & 2 bij Emiel Voest. Naast het geven van instructie, verzorgt ze ook regelmatig allerlei soorten trainingen. Meer weten: www.equinova.nl


Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 18)

Nicky Star
Nicky Star
‘Toen ik zwanger was van mijn eerste, heb ik bijna de hele zwangerschap doorgereden. Toen ik na een maand of zes met mijn buik op het zadel klapte omdat mijn Wendel het nodig vond zijn stuiterende zichzelf te zijn, besloot ik dat het genoeg was.’

Geen goed idee

‘Dat besluit was makkelijk genomen, maar bloed kruipt waar het niet gaan kan… Zodoende toch een compromis gesloten, wel rijden, maar enkel op mijn oude vertrouwde exemplaar, Kafka, toen 19 jaar oud. Acht maanden zwanger gingen mijn vriendin Pascal en ik nog een laatste keer een strandritje doen als mooie afsluiting. Je weet tenslotte nooit hoe lang het duurt voordat je weer in het zadel zit. Het thuisfront vond het geen goed idee, wie gaat er nu acht maanden zwanger op een paard een strandrit maken? “Ach maak je niet druk, ik neem die ouwe mee, wat moet er gebeuren?” Was mijn antwoord.’

Bejaard

‘We maakten een heerlijk rustig ritje op vrijdagavond, heerlijk weer voor de tijd  van het jaar. We stapten een stukje door het water en besloten juist om aan het  einde van het stukje water (zo’n inhammetje op het strand), om te keren. Zo  gezegd, zo gedaan, alleen zakte het zand onder mijn Kafka zijn benen weg, hij  schrok, wilde razendsnel omdraaien –dat valt niet mee als je bejaard bent- wat  dus ook niet ging en samen gingen we dan ook ten onder in het water. Ik en ongeboren baby, Jantje noemden we hem toen nog, onder Kaf.’

Slik droop van mijn gezicht

‘Gelukkig wist Kafka zijn evenwicht weer te vinden, stond op en bleef keurig  staan wachten totdat ik me uit het slik gevist had. Eenmaal op het droge, keek  Kyra op me neer en vroeg me of alles OK was met “Jantje”.  Waarop ik antwoordde, terwijl ik mijn telefoon uit mijn natte zakken viste en op het droge gooide: “Ik geloof het wel hoor.” En hierna werd ik keihard uitgelachen, lekker was dat! Het slik droop van mijn gezicht en alles zat er helemaal onder. En toen moesten we dus nog het hele eind terug, in oktober, tegen zonsondergang en helemaal nat…Eenmaal bij de trailer aangekomen, alle natte zooi uitgedaan, een paardendeken om me heen gewikkeld en zo naar huis gereden. Tja, daar had ik natuurlijk iets uit te leggen, met mijn: “Wat kan er nu gebeuren?”

Wijzer naarmate je ouder wordt

‘Ze zeggen dat je wijzer wordt naarmate je ouder wordt, hier heb ik wel eens mijn twijfels bij, maar bij mijn tweede zwangerschap had ik wel bedacht dat ik het ditmaal anders, rustiger, zou doen. En zoals altijd luisterde moeder natuur weer perfect naar me en bezorgde mij met twaalf weken ‘zwangerschapsgerelateerde bekkenklachten’, want bekkeninstabiliteit mag het niet heten aangezien een bekken altijd instabiel is, heb ik mij laten vertellen. Allemaal prima, maar dit was geen grapje. Wat een vreselijk vervelend gedoe, niet paardrijden, niet lang zitten, niet tillen, niet lang liggen, niet ver lopen en al helemaal niet staan. Heel erg handige belemmeringen als je een eigen trainingsstal hebt en je hoofdwerkzaamheden bestaan uit, je raadt het al: paardrijden – toch zeker een aantal per dag – paarden heen en weer lopen, stalwerkzaamheden en lesgeven.’

Koning en koningin

‘Paardrijden zat er dus al vroeg niet meer in voor mij dit keer. Wat was dat balen, de paarden gingen zo lekker! Zeker Wendel was helemaal back on track, met het Zware Tour debuut in het vizier. Ook Diva was weer op de terugweg, na het verwerken van haar ‘zwangerschap’. Ik ben toen op zoek gegaan naar ruiters die deze twee kanjers door konden rijden voor me, wat na een kleine zoektocht ook gelukt is. Je geeft je kostbare bezit niet zo maar uit handen, dus het was voor mij een voorwaarde dat ze hier bij mij op stal zouden blijven staan zodat ik hen goed in de gaten kon houden en dat ze in hun vertrouwde omgeving en kudde konden blijven. Zeker Wendel is hier heel gevoelig voor en staat dan gerust aan één stuk door als een gek te weven als hij niet op zijn gemak is, terwijl hij dat thuis nooit doet. Ook kon ik zo waarborgen dat ze nog altijd hele dagen buiten op de wei kwamen, wat voor hen van cruciaal belang is voor hun welzijn en gemoedstoestand. Daarnaast zijn de koning en zijn koningin niet de meest makkelijke paarden om te rijden, in ieder geval niet voor iedereen weggelegd, aangezien zij graag de nodige  goochelkunsten uit hun hoge hoed toveren.’

Nicky Star
Nicky Star pakt de training na de zwangerschap weer op

Heerlijk en moeilijk

‘De paarden werden heerlijk doorgetraind en ze  bleven in het wedstrijdritme, ik kon van alles meegenieten en had niets te klagen, maar toch was  het moeilijk. Aan de ene kant was het heerlijk, eens  even niet te ‘moeten’ rijden, tijd aan andere dingen te kunnen besteden en vanaf de zijlijn te kunnen kijken. Aan de andere kant was het frustrerend om mijn eigen paarden zo lekker te zien lopen en er zelf niets mee te kunnen. Uiteindelijk lijd ik aan  hetzelfde virus als iedere paardeneigenaar, dat je het liefst alles zelf doet, op je eigen manier en moeite hebt met dit uit handen geven.’

Slap als een vaatdoek

‘Ik ben de heren ruiters heel erg dankbaar voor het  doortrainen van mijn paarden. Dit maakte mogelijk  dat ik twee maanden na de bevalling van mijn tweede kleine mannetje de teugels zo over kon nemen.  De paarden waren fit, maar ik daarentegen zo slap als een vaatdoek, na maanden van weinig kunnen doen. Ik had bedacht dat ik eerst wat zou gaan trainen voor weer te paard te gaan, dit is echter bij gewoon wandelen gebleven, al het andere wat ik probeerde viel vies tegen. Ik had dan ook gedacht dat ik megaspierpijn zou hebben van een rondje rijden en was zelfs bang dat ik het hele gevoel kwijt zou zijn. Maar dit bleek helemaal niet zo te zijn! Natuurlijk moest ik weer even mijn balans zoeken, maar dit ging hartstikke snel gelukkig.’

Puzzelstukjes

‘Ook had ik me druk gemaakt of het negen maanden lang trainen door een ander gevolgen zou hebben voor de chemie die ik had met mijn paarden, de afstemming zeg maar. Miss Diva moest wel even overtuigd worden dat ik nog steeds, na al die tijd, niet afgeschreven was als leidende merrie van ons beiden. Tijdens het losstappen op het terrein moest ze bij ieder obstakel overtuigd worden van mijn leiderschapscapaciteiten, wat de eerste twee dagen de nodige tijdsvertraging opleverde. Toen de prinses toch overtuigd raakte van mijn volharding ging de rest redelijk vanzelf. Bij Wendel was het anders, ik ging zitten en het was alsof twee puzzelstukjes in elkaar vielen, wat was dat bijzonder. Opstappen en rijden alsof het nooit onderbroken is geweest. Heel even een lijntje afstemmen in een serie wissels en dat was dat. Wat een genot en wat had ik dat gemist, iets denken en samen uitvoeren, alsof het niets is, met het grootste gemak van de wereld…’

Reep chocola

‘Dus ja, wat doe je dan, dan schrijf je gewoon voor een wedstrijd in, ook al pas je nog niet eens in je wedstrijdkloffie, krijg je nog kramp in je kuiten bij het sluiten van je ritsen en heb je nog niet eens een bezoekje aan je trouwe instructeur gebracht. Voor mij persoonlijk werkt dat altijd het beste, gewoon inschrijven, dan heb ik iets om naar toe te trainen en die reep chocola in de kast te laten liggen. Dan heb ik een beginpunt en weet ik waar ik sta om vervolgens een plan van aanpak te maken. Dus ik schreef me in, met Wendel 2 proeven in de Lichte Tour en met Diva een paar dagen later 1 proef in het ZZ waar (de eerste keer voor ons). Een relaxed wedstrijdje, lekker low-profile weer eens beginnen.’

Low-profile?

‘Ik moet zeggen dat mijn hart 1x oversloeg bij het zien van de startlijst, niets lekker low-profile als je na Diederik de ring in mag. Maar goed, na mijzelf er aan herinnerd te hebben dat ik dit voor mijzelf deed, heb ik me herpakt en mijn eigen trainingsdoelen voor de geest gehaald. Op die manier dan ook naar de wedstrijd toe getraind en op pad gegaan. En niet onverdienstelijk met mijn grote vriend Equinova’s Wendel. We zaten in een goede flow en alles ging met het grootste gemak de eerste proef, misschien wat flauwtjes, maar wel foutloos en dit was altijd ons struikelblok. Tijdens de tweede proef werden er protocollen opgehaald en sloeg de buitendeur open door de wind, dit leverde wat spanning op waardoor ik na de drieërs een toegift met eners gaf, maar verder kon ik hem redelijk goed bij de les houden. Dit resulteerde in ruim 66% voor beide proeven, mooi commentaar en een mooie plaatsing net na de vaste groep in PSG en in de Inter I konden we de rest achter ons laten. Al met al een supergeslaagde dag waar ik van tevoren voor getekend had!

Nicky Star en Wendel
Nicky Star en Wendel

Zee van bloemen

‘Twee dagen later  was het de beurt aan Diva, ik kende de proef van voor tot achter uit mijn hoofd, was heerlijk relaxed na mijn rentree dinsdag en was er dan ook helemaal klaar voor. Met losrijden was  Diva zelf al heerlijk relaxed, mijn hulpen kwamen goed door en ze trok er fijn aan. Ik had dan ook helemaal zin om onze kunsten te vertonen in de ring en reed deze vol vertrouwen binnen. Aan het einde van de lange zijde gekomen bleek dat ik toch een behoorlijk inschattingsfoutje had gemaakt… Juryhokjes in een zee van bloemen, wat eng! Om een lang verhaal kort te maken, kreeg ik de spanning niet voldoende meer afgevloeid wat resulteerde in de nodige  slordigheden en raakte ik ook nog eens volledig de weg  kwijt. Al met al 59,93% en gedeeld 10e plaats van de 30.

Knagen

‘Op zo’n moment kan ik daar gelukkig om lachen en goed relativeren. Maar eenmaal alleen in de auto (tenminste, met baby Jesse, maar die zegt nog niet zo veel), begint het dan  toch aan me te knagen en raak ik geïrriteerd op mezelf. Wat heb ik verkeerd gedaan, waar heb ik  de steken laten vallen? En eigenlijk weet ik dan het antwoord al, de wedstrijd met mijn prinses heb ik niet serieus genoeg aangepakt. De voorbereiding was niet goed genoeg, ik heb aan ons kunnen getwijfeld, er te makkelijk over gedacht toen ze zo relaxed was en ik was zelf dan ook veel te relaxed, grappen aan het maken over m’n jasje dat nog niet past, oftewel niet gefocust genoeg.’

Revanche

‘Dezelfde avond heb ik dan ook een nieuwe wedstrijd ingeschreven met bijbehorend plan van aanpak, REVANCHE! (op mezelf mentaal wel te verstaan)’

Nicky Star is dressuuramazone, instructrice, jurylid en moeder van twee zonen. Ze runt in Hoeven haar dressuurstal Equinova. Ze behaalde zowel haar ORUN diploma’s (t/m niveau 4) als de freestyle instructeursopleidingen niveau 1 & 2 bij Emiel Voest. Naast het geven van instructie, verzorgt ze ook regelmatig allerlei soorten trainingen. Meer weten: www.equinova.nl
Tekst & foto: Nicky Star

0 2128

Diva Royal, het voormalig toppaard van de Duitse Grand Prix amazone Dorothee Schneider, heeft op 1 maart jongstleden het leven geschonken aan een merrieveulen. Voor het vaderschap tekende KWPN gefokte en gekeurde Dreamboy (Vivaldi x Ferro).

Onder Schneider scoorde Diva Royal diverse successen. De inmiddels veertienjarige Hannoveraner merrie (v. Don Frederico) leverde een belangrijke bijdrage aan het teamzilver tijdens de Olympische Spelen van 2012 (Londen). Individueel eindigde de combinatie op een verrassende zevende plaats. Onder eigenaresse Stella-Charlott Roth kwam Diva Royal in 2010 tot teamgoud op de Europese kampioenschappen voor Young Riders. Na de Zomerspelen klom Roth zelf weer in het zadel, waarna het duo de Piaff-Förderpreis op naam schreef. Een jaar later kwam een einde aan de sportcarrière van de merrie. Tijdens een routine-ingreep bij de dierenarts raakte Diva onherstelbaar geblesseerd.

Het merrieveulen heeft de naam ‘Dignindad’ gekregen, de Spaanse betekenis voor ‘waardigheid’. De roepnaam van de kerngezonde vos is ‘Dingi’. Stella-Charlott laat via Facebook weten verrast te zijn over de kleur van het veulen, aangezien beide ouders gitzwart zijn.

Klik hier voor een foto van het veulen.

Bron: Hoefslag/Facebook

Foto: Remco Veurink

0 184
Joe Clee (archieffoto met Utamaro)

Het kostte de Britse chef d’equipe Di Lampard moeite om een team te selecteren voor de Europese kampioenschappen springen in Aken, Duitsland (19 t/m 23 augustus). Nadat John Whitaker (Argento) en Scott Brash (Hello Sanctos) te kennen gaven hun paarden niet beschikbaar te stellen voor het evenement, viel afgelopen week Ben Maher’s toppaard Cella eveneens uit. Het EK telt als de laatste kwalificatie mogelijkheid voor de Olympische Spelen van 2016 in Rio de Janeiro (Brazilië) en Engeland heeft zich nog niet geselecteerd. Het is voor Lampard dan ook van groot belang om het startbewijs veilig te stellen.

Het geselecteerde team voor Engeland bestaat uit:

Joe Clee – Utamaro d’Ecaussines
Ben Maher – Diva
Jessica Mendoza – Spirit T
Michael Whitaker – Cassionato

Guy Williams en Titus reizen mee als reservecombinatie.

Bron: Hoefslag/WorldofShowjumping

Foto: Remco Veurink

0 212

Ben Maher is de winnaar van de $372.000 FEI wereldbeker Grote Prijs van Wellington. Tijdens de negende week van het Winter Equestrian Festival stuurde de geroutineerde Brit zijn Diva II (v. Kannan) naar de zege. Hiermee nam deze combinatie revanche op de tweede plaats in de wereldbekerwedstrijd van eind januari, toen het duo in Wellington nog naar de tweede plaats sprong achter Marie Hecart en Myself de Breve (v. Quidam de Revel). Dit keer was het wel raak. In 46.03 seconden voltooide de Brit de slechts drie deelnemers tellende barrage. Meredith Michaels-Beerbaum (Duitsland) volgde met Fibonacci (v. For Feeling) op de tweede plaats (46.31 seconden). Laura Kraut en de ervaren Cedric (v. Chambertin) kwamen eveneens aan start, maar liepen een springfout op.

Roberto Teran en de voorheen door Albert Zoer gereden Woklahoma (v. Sheraton) hielden in de basisomloop eveneens het hout boven, maar kregen wel een strafpunt wegens tijdsoverschrijding. Hierdoor ging de barrage alsnog aan hen voorbij. Lauren Hough en Ohlala (v.Orlando van de Heffinck) finishten op de vijfde plaats.

Klik hier voor uitslagen.

Foto: Remco Veurink

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer