Tags Posts tagged with "discussie"

discussie

bit mond paard

‘Het bit is zo streng als de hand van de ruiter’ is een uitspraak die in de paardensport al vele jaren gebruikt wordt. Dat weten we allemaal en we houden ook zoveel mogelijk rekening met het gebruiksdoel van het bit, de pasvorm en de manier waarop we dit hulpmiddel inzetten.

Slechte voorbeelden

De ‘buitenwereld’ wordt intussen bang gemaakt met angstaanjagende foto’s en slechte voorbeelden, die suggereren dat het bit een waar martelwerktuig is, dat ruiters en amazones inzetten om hun dieren te kwellen.

Niet zelden wordt gesuggereerd dat ‘bitloos’ rijden paardvriendelijker is. “Veel te kort door de bocht,” denkt Bastiaan de Recht. Hij is Grand Prix-ruiter, leidt met zijn hippische beroepsopleiding toekomstige instructeurs op èn is gespecialiseerd in de biomechanica van paarden.

“Als een bit niet past, of de ruiter het zo gebruikt dat een paard er hinder van ondervindt, dan is het een rotding,” gaat De Recht verder. “Maar dat geldt voor alles wat niet goed gebruikt wordt. De alternatieve bitloze hoofdstellen kunnen mega druk geven op het achterhoofd, waar veel gevoelige spieren en zenuwen lopen. Dat is echt heel naar voor een paard. Als een paard een bit zo vreselijk en pijnlijk zou vinden, waarom gaat het inleggen dan zo makkelijk? Als hij het bit niet zou accepteren, krijg je dat nooit voor elkaar. Sommige paarden willen het bit wel moeilijk in en dan moet je je natuurlijk wel afvragen of er een probleem is, bijvoorbeeld met het gebit of de mond, of het gebruik door de ruiter.”

Toekomst van de paardensport

De Recht gaf onlangs een presentatie over de toekomst van de paardensport, waarin ook aandacht was voor bitloze optomingen. “Ik bekijk het wetenschappelijk. Een voorbeeld: een zadel op een paard zou zielig zijn, zonder zadel is leuker. Maar lang geleden is bedacht dat je de druk van de ruiter verdeelt met een zadel. Zonder zadel rijden is voor een paard belastender en pijnlijker dan met. Mits het zadel goed past uiteraard! En dat is met een bit net zo. De druk op de tong kan vervelend zijn, maar druk op de zenuwen door een bitloze optoming is functioneel nadelig voor je paard. Daarnaast missen de meeste bitloze hoofstellen de snelle release, omdat het niet soepel genoeg loopt. Met een neckrope kan je zelfs de luchtpijp deels afknellen! De luchtpijp is sowieso ook een zeer gevoelige plek. Zo stel ik het natuurlijk wel zwart/wit, maar dat maakt het wel duidelijk.”

Fitter en blijer

De aandacht die De Recht, ook in zijn opleidingen, besteedt aan de biomechanica van het paard moet ervoor zorgen dat we ‘goed’ kunnen paardrijden en zo min mogelijk schade aanrichten. “Sterker nog: goede training kan het paard fitter en blijer maken en zorgen dat hij ouder wordt. Het hele idee van zitten op een paard heeft enorme impact op paarden. Wil je dat goed doen, dan moet je hem zo laten lopen dat het ruitergewicht zo min mogelijk invloed heeft. Met een bit kun je veel preciezer communiceren. En wanneer je het met mate aanraakt, is het ook niet scherp. Als je netjes rijdt met bit, zal je paard door de druk op de tong smakken met zijn mond en de kaken loslaten. Door deze te ontspannen, zal vervolgens de hals ontspannen, evenals de rug. Hij zal zijn lichaam zo gebruiken dat hij niet met een weggedrukte rug loopt, wat schadelijk is met ruitergewicht erop. Met een bitloze optoming zie je, maar dat komt ook wel door de manier van rijden die er vaak mee gepaard gaat, dat je wel leuk ‘ho’ en ‘links en rechts’ kunt zeggen, maar dat het paard met een weggedrukte rug loopt. Dat is een hele studie an sich, maar daar gaat de discussie meestal aan voorbij en op die manier kun je er niks zinnigs over zeggen.”

Veiligheid

Volgens De Recht rijden we niet voor niets al duizenden jaren met een bit. “En er is om meerdere redenen niet eerder besloten het anders te doen. Ten eerste is een bit helemaal niet zo kwalijk, mist je hem goed gebruikt. En ten tweede heb je als ruiter, maar ook als menner bijvoorbeeld, iets nodig om je paard aan te sturen, zodat hij je op een prettige manier kan vervoeren. Veiligheid is heel belangrijk, voor jezelf en voor het paard. Hij kan zomaar aan de kletter gaan en als er dan ongelukken gebeuren, is dat dan welzijn? Kinderen zonder bit laten rijden vind ik oprecht gevaarlijk. Je hebt het over dieren van een paar honderd kilo. Ik rijd zelf ook wel eens bitloos, bij voorkeur in het bos. Maar dan heb je het over dieren die zo’n beetje Grand Prix zijn afgericht. Met een jong paard zou ik zoiets nooit doen.”

Fysieke communicatie

De Recht noemt dressuur ‘een ultieme vorm van fysieke communicatie tussen mens en paard’. “Een van de communicatiemiddelen is het bit, naast de benen, de zit, het gewicht etc. Als je kijkt naar bijvoorbeeld de Grand Prix dressuur, dan zie je paard heel precies oefeningen uitvoeren in samenspel met zijn ruiter. Een zeer subtiele communicatie die nooit plaats zou kunnen vinden als het paard de hele rit met pijn in zijn mond zou rondlopen! Kan jij dansen en focus houden als de tandarts je enorm pijn doet in je mond? Helaas is er in de paardensport ook grof gebruik van bitten, waardoor paarden schade op lopen in hun mond. Dit is niet de bedoeling en moet ook bestreden worden. In de sport worden hier maatregelen voor genomen en zijn er bijvoorbeeld controles na een wedstrijd. Dit misbruik van bitten is dus ook vooral mogelijk in de vormen van paardengebruik, waar geen of weinig controle plaatsvindt. In het verkeer hebben we ook regels, maar zijn er ook mensen die zich daar niet aan houden en zich misdragen. Dat wil niet zeggen dat het hele autorijden verboden moet worden. We moeten dus niet de ‘paardensport’ in het algemeen aanpakken. De focus zou moeten liggen op het aanpakken van misbruik en onwetendheid binnen de paardenbranche.”

Ontbreken van de nuance

Wat volgens De Recht mis gaat in de brede, maatschappelijke discussie over het paardenwelzijn is het ontbreken van enige nuance. “Wanneer ik in sommige berichten de zogenaamde pijn en/of irritatie-uitingen zie, dan denk ik: als ik opsta en aan het werk moet, dan ben ik ook niet altijd even happy. Het hele leven mag wel gezien worden zoals het is. Dat geldt voor een paard net zo. Ik denk dat een (sport-) paard het tegenwoordig heel wat beter heeft dan de werkpaarden van vroeger. Het paardrijden afschaffen om dat ene uurtje met een bit in de mond vind ik waanzin. En wat gaan we doen met al die duizenden paarden als we niet meer mogen rijden? Naar de slacht? Dan lijkt me dat uurtje rijden per dag nog de beste oplossing.”

Beter en anders

De instructeur spreekt echter niet tegen dat er ruimte is voor verbetering. “Er kunnen zeker dingen beter en anders. En als we dat als sector onderkennen, worden we wellicht serieus genomen. Ik kom ook bitten tegen waarvan ik denk: die zou je er niet in moeten willen hangen. Inmiddels is vanuit de anatomie bekend hoe dik een bit zou mogen zijn en hoe groot de tongboog van een bit om de hinder in de mond te beperken. Daar voldoen nog heel veel bitten niet aan. Gelukkig zijn er steeds meer bitfitters en dergelijke actief. Ik vind dat een verbetering, iemand erbij die zich erin verdiept heeft. Zij bevelen de ouderwetse bitten niet meer aan en maken gebruik van moderne ontwikkelingen, waardoor het comfort wordt verhoogd. Als ik kijk naar tien jaar terug, dan zie ik nu in de opleiding veel minder tongproblemen en uitingen van ongemak. Er is bij de ruiters meer bewustwording door de inzet van nieuwe technologieën, zoals een teugeldrukmeter en flexchairs, die moeten zorgen voor een onafhankelijke zit.”

Beeldvorming

De Recht noemt het frappant dat de dressuur zo onder vuur ligt, terwijl in de springsport zo ongeveer alles mag. “Officials staat met streng met de blik naar het losrijden van de dressuur gericht, terwijl achter hen in de springpiste alles is toegestaan. Onderzoek heeft aangetoond dat bij de dressuur de uitval van sportpaarden het laagst is. Dat gezegd hebbende geloof ik dat de opvoeding van de recreatieve ruiters veel belangrijker is. Daar kijkt niemand mee, zij hebben vaak geen les, dus die markt lijkt me veel belangrijker. Ik denk wel dat de paardensportbranche een belangrijke rol heeft bij het ontstaan van de beeldvorming. We hadden al veel eerder meer uitleg moeten geven en de mooie aspecten uit de paardensport vaker moeten laten zien. Nu moeten we steeds in de verdediging. De mensen die eerder nog geen mening gevormd hadden, hebben nu een negatief beeld en dat is moeilijk te veranderen.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediapirmair.nl niet toegestaan

Foto: archief

opofferen voor paarden

Al lange tijd kijk ik met verbazing naar de paardenwereld. Vooral sinds ik blog voor de Hoefslag en daardoor weer wat meer betrokken ben geraakt bij het digitale paardennieuws, lees ik meningen en commentaren die er niet om liegen.

Mijn eigen blog wordt gelukkig gespaard. Meestal krijg ik positieve en warme reacties. Ik ben benieuwd of dat nu ook zo is…

Brandende deken affaire

De ‘brandende deken affaire’ in de Efteling heb ik niet uit m’n hoofd kunnen zetten. Ik las reacties die samengevat kunnen worden als: ‘wij paardenmensen weten waar we mee bezig zijn’ en ‘die actie verpestte voor zoveel kindertjes wat een hele leuke dag had moeten zijn’.

Eerlijk gezegd: als ik daar als klein ponymeisje had gezeten, was mijn dag allang verpest geweest om een paard met een brandende deken op. Dat had ik he-le-maal niet leuk gevonden.

Op de persoon gericht

De afgelopen jaren heb ik meningen gelezen over diep rijden (rollkur), stang en trens-gebruik, grondwerk, longeren met een hoofdstel en bijzetteugels, beslaan of barefoot, de Oostvaardersplassen nu dus de Efteling-affaire. Extreme meningen die er soms niet om logen. Regelmatig ook op de persoon gericht en buitengewoon onsmakelijk.

Van beide kanten trouwens. De groep die vindt dat alles wat ‘rond’ rijdt direct associeert met rollkur en die vindt dat een bit in de mond eigenlijk al niet kan. Maar ook degenen die vinden dat protesteren tegen wat door sommigen als dieronvriendelijk wordt gezien belachelijk is. Die vinden dat wij ‘paardenmensen’, heel goed weten wat we met onze beesten wel niet kunnen uithalen.

‘Had ie moar gin peerd motten worden’

Zo’n vijftig jaar geleden stond ik als tienjarige te huilen aan de kant van een binnenbak. Daar was een paar kerels met een ‘ongehoorzaam’ trekpaard aan het werk. Langzaam kleurde het schuimende zweet roze. Ik zal de blik in de ogen van dat paard nooit vergeten. Alsof ‘ie er al niet meer was…

‘Had ie moar gin peerd motten worden’, zei een van de mannen toen hij voldaan de bak uitliep. Ik heb er nachtmerries over gehad en durfde er met niemand over te praten. Zo doen kinderen dat. Maar wel heb ik die dag geleerd: zo doe ik het nooit. Door de jaren heen heb ik nooit meer zoiets extreems meegemaakt, gelukkig. Maar het was een halve eeuw geleden nog wel meer geaccepteerd dat paarden die niet wilden werken het maar even moesten voelen. In plaats van dat de ‘trainer’ nadacht over waarom dat paard niet wilde.

Van de oude stempel

Ik kan me eerlijk gezegd een klein beetje voorstellen dat de tendens om tegen de ’conservatieve paardenmens’ te zijn, groeiende is. Dat daar handig gebruik van wordt gemaakt door de nieuwe soort paardenprofessional hebben we toch helaas een beetje aan onszelf te danken. Ik zeg ‘onszelf’ omdat ik mezelf tot de groep reken die rijden met een bit, en zeker stang en strens, een kunst vind die gerespecteerd moet blijven worden.

Wel heb ik bepaalde dingen aangepast. Niet ieder paard hoeft meer op ijzers te staan, maar ik heb nog wel m’n gewone hoefsmid die ook heel goed kan bekappen. Dat hoort namelijk bij zijn vak.

De bijzetteugels waarmee ik opgegroeid ben, gebruik ik niet of nauwelijks meer en zeker niet bij jonge paarden die nog niet op hun eigen benen hebben leren lopen. Ook heb ik zelf zo’n alternatief touwhalstertje aangeschaft voor een paard van een klant dat de nare gewoonte had op z’n achterbenen te gaan staan als je je voet in de beugel wilde doen om op te stappen. Door aan dat halster, dat onder het hoofdstel zat, een tweede teugel te doen, kon zij zonder probleem opstappen en daarna weer met de gewone teugel rijden.

Een beest waar je van houdt

Ik trek geen manen meer, maar heb twee hele slimme kammetjes waarmee de manen er precies hetzelfde uitzien. Ik was er altijd trots op dat ik met alle jonge paarden door geduld nooit een praam heb hoeven gebruiken bij het trekken. Ze stonden haast te slapen. Maar mijn nieuwe paard heeft er duidelijk een andere ervaring mee gehad en ik wil het haar niet aandoen om iedere keer weer zo over de zeik te moeten gaan voor een schoonheidsuitje.

En wat is dat nou eigenlijk voor een rare gewoonte, haren uit een beest trekken waar je van houdt?

Een stap te ver

Het is een grof schandaal dat het er vanwege wanbeleid van moest komen dat er in de Oostvaardersplassen deze winter zoveel herten afgeschoten moesten worden. Maar de discussie op Facebook was benedenmaats en vreemd genoeg koren op de molen van een politieke partij die mij bang maakt.

De brandende deken op een paard in de Efteling? In plaats van onmiddellijk oververhit de protestgroep aan te vallen, is het misschien handiger om te beseffen dat deze act in een attractie voor kinderen te ver gaat. Ook al scheen het paard het geen probleem te vinden.

efteling raveleijn paarden show

Nieuwe waarden

Geef je dan toe aan groepen waar je echt niet bij wilt horen? Volgens mij niet, volgens mij is dat discussie met een toekomst. Wij, paardenmensen, zullen mee moeten groeien in een wereld waar dieren, dus ook paarden, anders bekeken worden.

Ooit liepen honden voor een kar. Ooit stonden alle melkkoeien de hele winter aan hun ketting te rammelen en werden hun kalveren er machinaal afgetrokken. En was het gewoon dat paarden dag en nacht aan een touw stonden als ze niet aan het werk waren.

Meegroeien met nieuwe waarden is een kunst die we volgens mij met iets meer enthousiasme moeten beoefenen. Dat betekent blijven praten en leren van elkaar en niet terugschoppen en afsluiten.

De sport bewaren

En bovenal: Als wij, met ons vaak wat vastgeroeste patroon, nou eens luisteren? Dan begrijpen we wellicht dat als wij nog een toekomst met onze paarden willen hebben, wij met een aantal aanpassingen de sport, waarvan wij zo houden, kunnen bewaren. Maar waarom doen we dat dan niet?

Foto’s: Liz Barclay / Digishots / archief

0 2686
efteling raveleijn paarden show

Onlangs werd attractiepark de Efteling hard bekritiseerd door een tweet van PvdD-Lid Leonie Gerritsen. In de tweet schreef Gerritsen dat de brandende paardendekens die de Efteling gebruikt tijdens de zogenoemde ‘Raveleijn show’, barbaars zijn.

“Die tweet was gewoon triest”, reageert een woordvoerder van de Efteling.

Zondag verstoorden vier dierenactivisten zelfs de show door tijdens het optreden de piste te betreden met borden en T-shirts met teksten.

Statement

“De tweet heeft een heleboel ophef veroorzaakt, daar zijn we uiteraard niet blij mee”, vertelt een woordvoerster van de Efteling. “Er is inmiddels ook een statement door ons afgegeven. Het welzijn van mens en dier heeft altijd de hoogste prioriteit bij ons. Op dit gebied hanteren wij ook de strengste wetgeving van Europa.”

Door alle ophef is de Efteling gecontroleerd door de NVWA. “Wij verzorgen onze dieren uitermate goed, dit is onlangs ook bevestigd door de NVWA. De paarden worden hartstikke goed opgeleid en getraind om te kunnen werken met de brandende dekens. Ze ondervinden hier totaal geen last van. We doen dit ondertussen al drie jaar en we staan al drie jaar onder strenge controle. Als er iets mis mee zou zijn, dan zouden we het nooit voortzetten, laat dat duidelijk zijn.”

Strijdtoneel

De Efteling laat weten dat de show Raveleijn blijft zoals hij is. “We vinden het heel vervelend dat onze show onlangs verstoord is en dat onze gasten daar last van hebben gehad. De Efteling is juist een plek waar onze gasten het dagelijkse leven even opzij kunnen zetten, het mag hier geen strijdtoneel worden van maatschappelijke discussies. Dit soort onveilige acties hoort hier gewoon niet thuis.”

Leonie Gerritsen krijgt overigens behoorlijk wat kritiek vanwege haar Twitter-bericht, meldt Omroep Brabant. “Mensen denken dat ik degene ben die deze actie heeft georganiseerd, maar dat is niet zo”, benadrukt ze.

Over de actie zegt ze: “Dit is niet de manier waarop wij dingen aanpakken. Wij willen een politiek debat voeren.”

Taakstraffen

Inmiddels is bekend dat de vier actievoerders van de officier van justitie honderd uur taakstraf opgelegd hebben gekregen vanwege smaad. Ook mogen ze drie maanden het park niet in, meldt Nu.nl

Het gaat om twee mannen en twee vrouwen. Zij zijn niet alleen tegen de inzet van paarden in de Efteling-show, maar ook tegen het gebruik van raven.

Bron: Hoefslag  / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: archief

0 6417
ruitergewicht, overgewicht
foto: Shutterstock

In het jaaroverzicht van meest bekeken pagina’s 2016 was er ook aandacht voor het op 28 september geplaatste artikel ‘Een ‘zwaar’ onderwerp: het gewicht van de ruiter’. Een serieus onderwerp en een serieus artikel met heftige discussies op Facebook, vooral voor de iets zwaardere mensen. Het bewees ook dat als een artikel heel veel wordt aangeklikt, het vaak maar slecht wordt gelezen en begrepen. Wellicht is het een optie om het nog een keer lezen en dan pas te oordelen?

KNHS

De KNHS besteedt nu ook aandacht aan het onderwerp, dat toch de gemoederen bezig houdt. Ze doen een oproep om te reageren als input voor een artikel. Ook volgens KNHS is het gewicht van ruiters in relatie tot de belasting voor het paard een veelbesproken onderwerp en ze vragen of jij wel eens worstelt met je gewicht of met de vraag of je te zwaar bent voor je paard? Of dat je vanuit het verleden bekend bent met dit onderwerp?

Welzijn paard

Het einde van de discussie is dus nog niet in zicht. (Hoog) tijd om te kijken naar een goede verhouding tussen ruiter en paard? Dit is volgens onderzoekers essentieel voor het welzijn van het paard en het is de verantwoordelijkheid van de ruiter dit te (h)erkennen en hoe hiermee om te gaan. Het is nog afwachten of er steeds meer serieus aandacht zal worden besteed aan regels/adviezen tijdens wedstrijden.

Bron: Hoefslag/KNHS

Foto: Shutterstock

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 18)

0 167
paardenmarkt

De Zuidlaardermarkt is weer aanstaande. Over de markt, die voor de 816e keer wordt gehouden, is de laatste jaren nogal wat te doen. Kleine groeperingen – dierenbeschermorganisaties- roeren zich. Ze willen het liefste dat de paardenmarkten worden afgeschaft.  Deze groepen krijgen steeds de aandacht. Tijd voor een tegengeluid, van de paardenhandelaars zelf.

‘Het zijn dezelfde kleine groepen die ook Zwarte Piet discriminatie noemen.’ zegt Jan Dolfing, paardenman pur sang, die – nadat hij de stallen heeft uitgemest – helemaal los gaat en de argumenten van dierenorganisaties van tafel veegt. Maar eerst even over de omvang van de markt: ‘Een Zuidlaardermarkt zonder paarden is geen Zuidlaardermarkt. Het is de grootste paarenmarkt van West-Europa.  De Zuidlaardermarkt heeft net als de Prins Bernhardhoeve (“die ook omzeep is geholpen en dat was helemaal niet nodig”)  Zuidlaren op de kaart gezet. Door de markt komen er duizenden mensen uit binnen-en buitenland.’

Paarden houden van muziek
Goed, dan de argumenten die genoemd worden. Het lawaai bijvoorbeeld. Daar zouden paarden niet tegen kunnen. ‘Een paard kan heel goed tegen geluid, al moet je het dier niet in de disco zetten. Maar muziek, daar leven paarden van op. Ze gaan erop dansen. Kijk maar naar het paard van Anky van Grunsven.  Tuigpaardenshows zijn met muziek, bij derby’s is altijd herrie.  Neem politiepaarden of Prinsjesdag.  Dan schieten ze met rotjes. Het is voor de dieren even wennen, maar de rust keert snel weer.  Over het algemeen wil een paard aandacht.  Het liefst dag en nacht. Dan het argument dat paarden niet langer dan acht uur op de markt kunnen staan.  Dat slaat nergens op. Weet je, paardenmensen zijn mensen die met hart en ziel met een paard bezig zijn’.  Over de markt: ‘Ik kom mijn hele leven al op de Zuidlaardermarkt. Als 5-jarige ging ik al met mijn vader mee. Het is een traditie van meer dan 800 jaar. dat zou nu ineens niet meer kunnen? Het is zo dat de paarden die op de markt staan zo van het weiland komen. Ze zijn in het begin wat angstig, maar dat went wel.  Er gaan mensen heen die paarden kwijt willen die ze thuis niet kunnen verkopen. Er is een aanbod van handelaren en zo wordt een paard uitgezocht. Er is een schaarste aan goede, ‘gebruikspaarden’ en pony’s.  Daarom zijn die buitenlanders hier ook op zoek. Nederland staat bekend om de goede fokproductie. Iedereen zoekt. Een paard moet een tweede kans hebben. Als ze niet op de markt zouden staan, gaan ze naar de slacht. Een paard is geen productiedier, in tegenstelling tot koeien.  Paarden mishandeld?  Een paard dat even een stok op de kont krijgt wordt er niks minder van. En een schrammetje, waar ze ook over vallen? Als een mens een schrammetje oploopt, gaat hij toch ook niet naar huis? Een paard moet het vertrouwen hebben. Paarden zijn wel eens gestresst, maar dat zijn mensen ook wel eens. Dat het paardengedeelte verplaatst is, verder weg van de kermis, ik snap niet dat ze zover kunnen gaan? Paarden moeten in het middelpunt van de belangstelling staan. Je moet ze alleen niet bij de grootste attractie zetten.  Paarden worden super verzorgd. Dankzij meneer Mellema, de marktmeester, krijgen paarden genoeg te eten en te drinken. Ze hebben niks te klagen. De dierenarts kijkt toe dat ze gezonde dieren zijn.’

Loop eens met een handelaar mee!
Mensen die er geen verstand van hebben moeten zich er niet mee bemoeien.  En anders moeten ze eens meelopen met een handelaar.  Dan kunnen ze erover meepraten. Niet door incidenten aan te wijzen.  Als je eens kijkt hoeveel mensen met plezier naar zo’n markt gaan, dat is onvoorstelbaar veel. Dat moet je hen niet ontnemen. Vooral mensen met een agrarisch verleden herbeleven het op deze manier. En kijk eens om je heen, Noord-Drenthe is een paardengebied. Als je alleen al in deze straat kijkt… Het is een klein groepje dat de aardigheid verpest voor de grote massa. Dat is schandalig.’

Foto: Jessica Pijlman
Bron: Vriezer Post

0 272
springen wedstrijden paardensport

Het springforum kwam op maandag 23 november voor de vijfde keer in 2015 bij elkaar. De belangrijkste bespreekpunten waren de reglementswijzigingen die per 1 april 2016 ingaan en het project deregulering.

Deregulering

Het projectteam deregulering heeft veel onderzoek gedaan hoe de sport toegankelijker gemaakt kan worden. Wat zijn bijvoorbeeld de effecten van het vrijgeven van de wedstrijdtarievenlijst en de wedstrijdkalender? Ook kan er gedacht worden aan minder officials op een bepaald soort wedstrijden. En willen we van alle wedstrijden de resultaten registreren? Het springforum heeft over een aantal zaken discussie gevoerd en het advies gegeven om op bepaalde vlakken te blijven reguleren om de kwaliteit van de sport te beschermen. De adviezen van het forum worden meegenomen in het ledenberaad waar hierover gesproken wordt met afgevaardigden uit de regio’s.

Reglementswijzigingen

Er is in het springforum lang gediscussieerd over voorgestelde reglementswijzigingen. Het doel is om de reglementen eenvoudiger en korter te maken. De sport moet toegankelijker worden. Om deze reden is de klasse BB eenduidiger gemaakt en een officiële rubriek geworden waar men, zonder dat men een startpas hoeft te hebben toch voor de prijzen kan rijden. De wijzigingen voor wat betreft harnachement, hulpmiddelen en jonge paarden zijn in samenspraak met de Technische Commissie springen tot stand gekomen.

Springreglement

Een werkgroep heeft een uitgebreid document gemaakt waarbij de verschillen tussen het FEI springreglement en het KNHS springreglement in beeld zijn gebracht. Het springforum is volledig akkoord gegaan om de voorgestelde wijzigingen van de werkgroep over te nemen.

Het totale overzicht van de reglementswijzigingen  zal begin 2016 worden gepubliceerd op de website van de KNHS.

Overige zaken die in het springforum zijn besproken

Categorie 1 wedstrijdorganisaties hebben moeite met het vinden van juryleden. Na inventarisatie zal blijken of dit aanleiding is voor het opleiding van een nieuwe groep categorie 1 juryleden.

Er wordt een opleiding gestart voor parcoursbouwers springen. De inhoud van deze nieuwe opleiding zal in het volgende forum worden besproken.
Lees hier het volledige verslag van de bijeenkomst van het springforum op 23 november 2015.

Bron: KNHS

Foto: Remco Veurink

0 250

In navolging van het Zwitserse besluit om de slofteugel met ingang van volgend jaar te verbieden op de concoursvelden bekijkt de Duitse Hippische Federatie (FN) ook haar regels met betrekking tot deze hulpteugel. Op dit moment is een slofteugel in Duitsland toegestaan bij het losrijden op het springterrein en tijdens de prijsuitreiking, net als in ons land (vanaf de klasse Z). Maar nu zijn ze onderwerp van discussie in Duitsland, zo vertelt een woordvoerder van de FN aan Horse&Hound.

Drie weken geleden werd bekend dat Zwitserland de slofteugel in de ban doet, met name vanwege het slechte imago van een in elkaar getrokken paard. De publieke opinie, van niet-paardenmensen dus, doet de slofteugel de das om.  In Groot-Brittannië zijn de meningen over de Zwitserse maatregel verdeeld. Sommige professionals, zoals dressuurtrainer Christopher Bartle, vinden dat het tijd wordt voor een verandering in de manier van rijden en dat er te snel naar de slofteugel gegrepen wordt. Een andere amazone: ‘Het werd tijd. Als je je paard correct traint is de slofteugel niet nodig. Het is een slecht excuus voor een slechte trainingsmethode.’ Maar ook geluiden uit een andere hoek worden veel gehoord. ‘Er is niks mis met een slofteugel, als je ‘m maar correct gebruikt en alleen als tijdelijk hulpmiddel in de training’, is een veelgehoord commentaar.

Horse&Hound/Hoefslag

 

 

 

 

0 202

Het uur U is aangebroken voor vele paardeneigenaren in Duitsland. Moeten zij voortaan belasting betalen voor het houden van paarden? In verschillende districten wordt of werd deze week een knoop doorgehakt over de invoer van de op handen zijnde paardenbelasting (‘Pferdesteuer’). In de gemeente Müssen in Schleswig-Holstein is gisteren tegen de invoering gestemd. Meerdere gemeenten in Schleswig-Holstein zullen volgen en tot de conclusie komen dat het wetsvoorstel niet werkt. Alleen Nordhastststedt is een ‘kritieke’ regio.

In de gemeenteraad van Elsenbach is de ‘Invoering van de paardenbelasting’ punt drie op de agenda morgen. Er wordt waarschijnlijk meteen gestemd en niet eerst over het onderwerp gesproken. Paardenliefhebbers worden opgeroepen om deel te nemen aan de vergadering en hun stem te laten horen.

In Königsbronn, Baden-Württemberg, komt het onderwerp in november aan de orde. Achter gesloten deuren. Dat klinkt ernstig, maar hier hebben paardeneigenaren, vertegenwoordigd door actiegroep ‘Pro Perd’, al constructieve gesprekken gevoerd met de lokale politici.

Een ‘kwetsbare’ gemeente is Herbrechtingen. De eerste gesprekken waren al in augustus. Er moet nu een statuut worden opgesteld waarna de stemming kan plaatsvinden. Er ligt een plan om de belasting met ingang van 2016 te verhogen naar 200 euro per paard. In Klettgau-Bühl werd het besluit over de invoering van de paardenbelasting gisteren uitgesteld. Het ziet er naar uit dat verder naar het zuiden, in Beieren, de gemeente Höchheim ook doorgaat met de invoering van paardenbelasting. De volgende gemeentezitting is donderdag.

St-Georg/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 295

Hippisch advocaat Alex Brown (VS) heeft een gratis online serie over het controversiële slachten van paarden in de VS gemaakt. In drie delen wordt de kijker snel op de hoogte gebracht over alles wat met dit onderwerp te maken heeft.

In het eerste deel van de 55-minuten durende serie ‘Horses: Sports, Culture, and Slaughter’ zet Brown uiteen hoe het nu gesteld is met de paardenslacht, geeft hij een overzicht over de rol van het paard in de geschiedenis, onze cultuur en de sport. Het tweede deel gaat over werkpaarden, fokkerij en wilde paarden. De geschiedenis over paardenslacht en een discussie over dit item komen aan bod. In de derde en laatste film zien we hoe het slachtsysteem in elkaar zit, met cases en interactie met de regering.

De maker koos bewust voor film en niet voor een boek, ‘omdat mensen lastig overtuigd kunnen worden om een boek te kopen, en zelfs als ze het kopen dan weet je niet of het gelezen wordt. Ik wilde het gratis doen, omdat het echt belangrijk is dat er aandacht besteed wordt aan de paardenslacht.’

Brown houdt zich al acht jaar intensief met het onderwerp bezig. Hij schrijft er niet alleen over, maar bezocht ook de ‘moordveilingen’ en andere locaties die met paardenslacht te maken hebben. Veel van dit onderzoek gebruikt hij voor zijn filmserie. ‘Iedereen kan er naar kijken en er van leren. Er is al genoeg subjectief materiaal gepubliceerd. Mijn films zijn niet gekleurd en ik wilde niet shockeren. Soms zie je zulke gore toestanden, daar kan en wil niemand naar kijken. Het enige wat ik hoop is dat mensen er naar kijken en dat mijn film voor discussie zorgt.’

Brown is een echte paardenman; hij trainde paarden voor top-renstallen. Hij is ook de auteur van de biogriafie ‘Greatness and Goodness: Barbaro and His Legacy’.

Bekijk deel 1 van Horses: Sports, Culture, and Slaughter

Bekijk hier de hele serie over paardenslacht in de Verenigde Staten.

Horsetalk/Hoefslag

Volg ons!

102,860FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer