Tags Posts tagged with "dik"

dik

0 17522

Een Shetlandpony met een zwemband en een Friese merrie met een speknek. Bijna de helft van alle paarden in Nederland is te dik. En niet zomaar een kilootje te veel, nee, ze lijden aan vetzucht. Edele viervoeters zakken door hun hoeven door obesitas.

Chantal duwt haar dikke kont tegen de staldeur, wurmt haar bolle buik door de opening en trippelt op haar korte beentjes de voergang op. ‘Die moet een tijdje op een houtje bijten,’ zegt Marco de Bruijn, paarden-internist bij dierenkliniek Wolvega, hoofdschuddend. Shetlandpony Chantal is te dik. Veel te dik. Chantal heeft obesitas.

Net als Baukje met haar logge lijf, die een box verderop staat te kauwen. Een forse Friese merrie. Ook te dik. ‘Kijk dit,’ De Bruijn schuift een weelderige bos manen opzij en knijpt in Baukjes nek. Opgehoopt vet. Een speknek.

Chantal en Baukje zijn edele viervoeters met een serieus en ernstig gewichtsprobleem. En ze zijn niet de enige. Bijna de helft van alle paarden lijdt aan vetzucht en zou op dieet moeten.

Gulzige eters

Paarden zijn planteneters. Ze vullen hun buik met gras, kuil en hooi. Ze zijn gulzig. Wat ze voorgezet krijgen, eten ze op. In de vrije natuur scharrelt een paard – in de zomer als er voldoende voer is – een stevig kostje bij elkaar. Zo bouwt hij een vetlaag op die in schrale winters van pas komt. Hij eet, maar is continu in beweging.

Maar moderne paarden lopen veel minder in de wei. Die staan lekker droog in een laag zaagsel in een luxe box. Eigenlijk zouden ze meer dan genoeg hebben aan een pluk droog hooi op zijn tijd – een mager crackertje als het ware. Maar hun bazen stoppen ze lekkere hapjes toe. Een schep biks, wat haver. Krachtvoer. Eten dat eigenlijk bedoeld is voor harde werkers.

Paarden hoeven tegenwoordig nog amper hun spierballen te laten rollen. Vroeger hadden ze een bak voer nodig om een akker te kunnen ploegen. Een gemiddeld hobbypaard komt nu alleen nog in actie om zijn baas te plezieren. Voor een uurtje hobbelen in de bak met een zadel op de rug. Of een buitenrit door het bos met een karretje er achteraan. Maar hard werken kun je dat amper noemen.

Bewegen doen moderne paarden en pony’s karig, eten daarentegen doen ze als turfgravers. Tsja, dan schieten de kilo’s eraan. Het is De Bruijn een gruwel. ‘Een paard is geen papegaai.’ Al die granen die eigenaren hun dieren voeren zijn helemaal niet nodig. Sommige paarden staan twintig uur per dag op stal. ‘Dat is hetzelfde als dat ze in bed liggen en elke dag spaghetti eten.’

Schuld van de baas

Obesitas bij paarden is dan ook vaak de schuld van de eigenaar. Die zou eens kritisch naar zijn geliefde huisdier moeten kijken. Zoals hij ’s ochtends zelf voor de spiegel staat en constateert dat er toch eindelijk eens wat aan dat lubberende zwembandje over de broekriem moet gebeuren. Zo zou hij ook naar de drilbil en speknek van zijn Friese merrie moeten kijken.

Want overgewicht bij paarden is niet zonder gevaar, stelt De Bruijn die zieke dikkerds in zijn praktijk behandelt. Elke week krijgt hij er wel een of twee onder ogen. ‘Daar zitten er tussen die zijn niet meer te redden.’ In Drenthe heeft hij er nu een onder behandeling. ‘Dat is de dikste die ik ooit heb gezien. Die is even breed als hoog als diep.’ Een vierkante pony.

Van al die kilo’s die ze moeten meetorsen krijgen ze problemen met hun gewrichten en botten. Of erger nog de gevreesde hoefbevangenheid. Een ontsteking in de hoef die door een soort paardensuikerziekte wordt veroorzaakt. In ernstige gevallen raakt het paard daardoor kreupel. Een vreselijk pijnlijke aandoening. Dan ben je ver van huis, zegt De Bruijn. Want behandelen is moeilijk. Voor het overgewicht zou het paard extra moeten bewegen, maar voor de hoefbevangenheid is juist weer rust geboden.

Bij veelvraten kan vet ophopen in de buik waardoor de darmen in de knel komen met in het ergste geval koliek tot gevolg. Een verdraaiing van de darmen wat verstopping veroorzaakt en het paard uiteindelijk de kop kost.

Aanleg voor vetzucht

Ook bij paarden gaat elk pondje door het mondje, maar overtollige kilo’s zijn niet alleen te wijten aan te veel eten. Sommige rassen hebben aanleg voor vetzucht. Met stip op één: de Shetlandpony. Dat kortbenige bolle beest heeft zo een laagje te veel. Net als de IJslanders én de Friezen.

Zoals bij mensen de Body Mass Index (BMI) een handige check is voor of je gewicht nog in verhouding is met je lichaamslengte, anders gezegd of je te dik bent. Zo is er voor paarden de Body Condition Score (BCS). Met een ruige schatting wordt het onderhuidse opgestapelde vet gemeten. De overtollige kilo’s zijn vooral zichtbaar bij het schoft, de ribben, achter het schouderblad en langs de hals.

De Bruijn schaft binnenkort een paardenweegschaal aan om tot op de gram nauwkeurig het gewicht van de patiënten te kunnen vaststellen. En hij heeft een speciale paardenmuesli ontwikkeld die de dikkerds krijgen in hun dieet. Dat overigens heel simpel is, namelijk alleen mager droogvoer. Geen lekkere tussendoortjes of snacks maar simpel droog hooi. Vaker een klein hapje voorkomt verveling en houdt de spijsvertering lekker op gang.

100 kilo eraf

Pony’s en paarden die buiten staan moeten niet ongelimiteerd hun buiken bol kunnen eten. Elke dag de draad een stukje opschuiven zodat ze een kleine strook vers gras kunnen oppeuzelen. Daarna is het bord leeg. De Bruijn ziet paarden van 600 kilo die 100 kilo te zwaar zijn. Voordat die weer op gewicht zijn, volgt een streng dieet en ben je een jaar verder.

Chantal krijgt geen paarden-snoepjes meer maar geweekt hooi. En ze moet nu dagelijks verplicht rondjes lopen in de bak. Ook Baukje moet flink sporten en eet nog slechts droge crackers in de vorm van hooi. Zo moeten ze hun hobbeldebobbelbuiken en speknek zien te lozen. De dames zijn lekker op weg. Het is dat paarden geen broeken dragen, anders hadden ze al een paar maten kleiner kunnen aantrekken.

Bron: Leeuwarder Courant

Foto: Remco Veurink

 

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 18)

0 1173

Al jaren wordt er door veel fokkers gedacht dat het geboortegewicht van een veulen beïnvloed wordt door de lichaamsconditie van de merrie. Britse onderzoekers besloten dat idee wetenschappelijk te toetsen.

Dik wordt dik

Zesenzestig fokmerries werden vanaf veertig dagen na het dekken onderzocht. Iedere zestig dagen werd hun gewicht gemeten en hun bloed gecontroleerd op verschillende hormonen, waaronder insuline en leptine. Uiteindelijk werd er bekeken of deze factoren invloed hadden op het veulen. De fokkerswijsheid bleek waar: merries met overgewicht krijgen vaker zwaardere veulens dan merries die op een gezond gewicht zijn. Verhoogde leptineniveaus in het begin en einde van de dracht resulteerde juist in een verlaagd geboortegewicht.

Ken je merrie

‘Het voeren van fokmerries hoeft niet gecompliceerd te zijn.’ legt voedingsdeskundige Catherine Whitehouse uit. ‘Net zoals bij andere paarden moeten zij een gebalanceerd dieet krijgen met veel ruwvoer als basis. Qua gewicht mogen zij gemiddeld zijn, of íets vleziger.’ Goede kennis van de merrie als individu kan erg bruikbaar zijn. ‘Bijvoorbeeld, als je weet dat je merrie veel melk geeft en daardoor veel gewicht verliest tijdens de lactatieperiode kan het verstandig zijn haar iets dikker te voeren aan het einde van de dracht.’

Foto: Shutterstock

Bron: Equine Vet Journal

 

0 708
shetlander pony shetlandpony

Acht mensen zijn tijdens een Engelse rijshow gevraagd af te stappen van hun rijdier. De reden? Ze zouden te zwaar zijn voor hun pony’s. Het gebeurde begin juli tijdens de Great Yorkshire Show. Dierenarts Julian Rishworth, verantwoordelijk voor het veterinaire gedeelte van de wedstrijd, heeft acht volwassenen aangesproken voor het rijden op kinderpony’s.

20% gewicht

De organisatie had vooraf afgesproken dat een ruiter maximaal 20% van het gewicht van hun rijdier mocht wegen. Volgens de dierenarts is het gewicht al langer een probleem. De paarden zijn vaak te dik, maar ook de ruiters zijn vaak te zwaar voor hun paard. Hoewel het overgewicht van een dier nog subjectief bekeken kan worden, stelt de dierenarts dat dat bij het gewicht van de ruiters veel objectief kan. Ruiters die te zwaar of een onevenredige verhouding hadden zouden worden aangesproken en als richtlijn had de organisatie de 20% regel ingesteld.

Positief

Als gevolg daarvan werden er dus acht mensen aangesproken, maar hoewel zeven daadwerkelijk afstapten bleef er een zitten. De dierenarts is van mening dat het merendeel van de omstanders het positief oppakten. Al was er een ruiter die aangaf dat een kind op zijn pony mogelijk tot ongelukken zou leiden. Een andere ruiter gaf aan de pony ervaring te geven in wedstrijden rijden op vreemd terrein. Het is mogelijk dat bij toekomstige shows het te zwaar zijn en het aanspreken hierop verder uiteengezet. Mogelijk zelfs tot het weigeren van deelname aan een wedstrijd. De dierenarts benadrukt dat het niet gaat om het niet mogen rijden, maar dat de ruiters wel op een passend paard moeten zitten.

Bron: Horseandhound / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

banner-website

0 101
paard op stal of land

Hoe dominanter het paard, hoe groter de kans op overgewicht, aldus de conclusie van een Brits onderzoek. De uitslag werd gebaseerd op een jarenlange observatie van 203 paarden uit 42 verschillende kuddes in Engeland. Hierbij werden alle paarden individueel gevoerd met hooi of krachtvoer. De dieren stonden hierbij op paardlengte afstand van elkaar. Tijdens de voerbeurt werd in de gaten gehouden hoeveel paarden het eten van een ander opeisten en genoteerd hoevaak een specifiek paard werd verjaagd of zelf het eten van een ander inpikte. Leeftijd, stokmaat en body condition score (BSC) waren meetpunten tijdens deze studie.

De conclusie:

– 17.24% van de geobserveerde paarden had ernstig overgewicht.
– De dominantere paarden beschikten veelal over een hogere BCS.
– Bij de dominantere paarden was de kans op overgewicht elf keer zo groot.
– De kleinere paarden en pony’s waren vaker te dik
– Het waren veelal paarden van middelbare leeftijd die het dominante gedrag vertoonden.
– Stokmaat had geen impact op dominantie

‘Deze studie is vanuit diverse oogpunten interessant geweest,’ aldus een woordvoerder. ‘Uit de resultaten blijkt dat de BCS grotere invloed heeft op dominantie dan andere factoren, zoals stokmaat. Daarnaast waren de voedseldominante paarden meestal geen leiders in de kudde. De groepen met paarden die veelal in dezelfde leeftijdscategorie verkeerden, hadden nog vaker te maken met ruziegedrag. De uitslagen van dit onderzoek suggereren dat het beter is om paarden van diverse leeftijden en rassen samen te huisvesten om vriendelijker gedrag te creeëren.’

Bron: Hoefslag/Equinews

Foto: Remco Veurink

0 36

Eigenaren worden gewaarschuwd het gewicht van hun paard in de gaten te houden nu cijfers van de National Equine Health Survey (NEHS) in Engeland hebben aangetoond dat paarden steeds dikker worden. Het onderzoek door het Blue Cross liet zien dat 16,9% van de paarden en pony’s overgewicht hebben, meer dan het dubbele als vorig jaar (7,8%).

Ook werd duidelijk dat 59% van de respondenten het gewicht van hun paard regelmatig controleert. 85% daarvan gebruikt een meetlint.

‘De oorzaak van meer dikke paarden ligt wellicht in het feit dat we een zachte winter en goed gras hadden dit jaar. Het is wel een goede zaak dat eigenaren meer letten op het gewicht van hun paard’, aldus Clare Barfoot van Mars Horsecore.

Over de gevolgen van overgewicht en: wat doe je eraan?

Horseandhound/Hoefslag

0 212

Uit gezondheidsonderzoek onder 3000 Nederlandse paarden en pony’s blijkt dat veel paarden ergens last van hebben. Voor het onderzoek, dat vier jaar in beslag nam, gaven 150 paardenbedrijven zich vrijwillig op. De gemiddelde leeftijd van de onderzochte paarden lag op elf jaar. Het ging hierbij om onder andere kreupelheid, rugproblemen, mondproblemen of gewichtsproblemen. 4.5% van de paarden liep onregelmatig in de bewegingen, 4.8% was daadwerkelijk kreupel. ‘Paarden in manegelessen, fokkerij of recreatie zijn vaker kreupel dan wedstrijdpaarden. Wellicht wordt er beter op het welzijn van sportpaarden gelet of wordt een dierenarts eerder gebeld bij deze dieren. Misschien laat een recreatieruiter of fokker zijn licht kreupele paard lekker op de wei lopen. Kreupelheid betekent echter altijd pijn. Daar moet je als eigenaar iets aan willen doen,’ aldus Dr. Kathalijne Visser van het Wageningen University and Research Center.

Mondproblemen

18.5% van de bekeken paarden had onregelmatigheden (roodheid en oude verwondingen) in de mondhoeken en 3.4% had problemen met de lagen. Hoe meer uren een paard gereden wordt, des te meer kans op problemen in de mondhoeken. Opmerkelijk feit was echter dat de manegepaarden in het onderzoek drastisch minder problemen hadden met de mond, terwijl zij over het algemeen de meeste uren lopen. ‘Om de oorzaak te achterhalen zou je moeten kijken naar de trainingsmethode of het gebruik van het bit. Je zou het verband tussen verwondingen aan de lagen en tong en de druk in de mond kunnen meten met een teugeldrukmeter,’ aldus Visser.

Te dik

Uit de Body Condition Score bleek 18.8% van de paarden te dik en 6.4% te mager. De kans op overgewicht lag hoger bij recreatiepaarden. ‘Pony’s en koudbloeden hebben een grotere kans op overgewicht. Ook paarden die gebruikt worden voor recreatie hebben een hogere kans op overgewicht dan paarden op fokkerijen of maneges. Wedstrijdpaarden blijven over het algemeen goed op gewicht, maar zijn wel weer sneller te dik dan fokmerries.’

Rugproblemen

Het meest opvallende resultaat in dit onderzoek zat echter in de rugproblemen. Maar liefst 22.6% van alle paarden had last van lichte rugpijn, 8.4% had zelfs sterke tot ernstige rugpijn. Manegepaarden lopen bijna twee keer zoveel kans op ontwikkeling van matige tot ernstige rugpijn, net als dat zij -samen met fok- en recreatiepaarden- ook een veel hoger risico lopen op onregelmatigheid of kreupelheid. ‘Rugproblemen worden flink onderschat. Er zijn trainings- en gdragsproblemen waarbij niet altijd de link naar rugproblemen wordt gelegd. Je ziet het als het paard ineenkrimpt bij het poetsen, boos is op het zadel, verzet toont in het rijden, op één kant niet wil aangalopperen, in grote mate scheef loopt, etcetera. Tussen rugproblemen en kreupelheid zit soms ook een verband. Denk hierbij aan ruitergewicht, hetgeen rugproblemen kan veroorzakenm, waardoor kreupelheid kan ontstaan.’ Ook moet hierbij een slecht passend zadel niet uitgesloten worden, een probleem waar vooral manegepaarden nog weleens mee te maken hebben.

Welzijnsmonitor

Dit is het eerste grootschalig onderzoek in Nederland waarbij het welzijn van paarden objectief in kaart is gebracht. Voor dit onderzoek werd gebruik gemaakt van het ‘Welfare Quality’ systeem, dat het welzijn van landbouwhuisdieren beoordeelt op de peilers: voeding, huisvesting, goede gezondheid en gepast bedrag. Er werd daarnaast ook gekeken naar de gezondheid en het gedrag van het paard, de omgeving (stal) en management. De uitkomsten van het onderzoek zijn in de vorm van een wetenschappelijk artikel gepubliceerd. Deze welzijnsmonitor is ontwikkeld in opdracht van het Ministerie van Economische Zaken, de KNHS, FNHO, LTO en de dierenbescherming. Het onderzoek werd uitgevoerd door de WUR, Universiteit Utrecht en de Gezondheidsdienst voor Dieren.

Hoefslag/Paardvisie

0 157
NWPCS

Veel Britse paarden en pony’s zijn te dik, zo wijst onderzoek door Animal Health Trust uit. Bijna een derde (31%) van de 785 dieren die aan het onderzoek deelnamen hebben een te hoog gewicht. Zwaarlijvigheid is dus niet alleen bij de mens aan de orde. Ook bij paarden is dit een steeds groter probleem dat nogal onderschat wordt.

Waarom te dik?

Het onderzoek, gesponsord door World Horse Welfare, vond plaats van 2009 tot 2011. Het ging er om de vinger te leggen op de factoren die van invloed zijn op de kans om te dik te worden. Ponyrassen, met name de soorten die hun oorsprong vinden in Groot-Brittannië (Welsh, Dartmoor, New Forest, Exmoor, Fell, enz.), zijn vatbaarder voor zwaarlijvigheid dan bijvoorbeeld volbloeds. Dat kan komen doordat deze rassen zich hebben aangepast aan de vaak sobere omstandigheden. ‘Ze zijn genetisch meer geschikt om te overleven in gebieden waar weinig te eten valt. Als ze dan in ‘luxere’ situaties opgroeien, met beter voer dat bijna altijd voorhanden is, bestaat de kans op dik worden’, aldus Charlotte Robin, onderzoeksassistent bij de Animal Health Trust.

Gevolgen van obesitas

Bij mensen wordt obesitas geassocieerd met een slechte gezondheid, chronische ziekten zoals diabetes, hoge bloeddruk, ademhalingsproblemen en artritis. Dezelfde problemen komen voor bij te dikke paarden en pony’s. De kans op obesitas is bij recreatiepaarden twee keer zo groot en bij paarden die niet worden bereden zelfs drie keer zo groot dan bij paarden die genoeg beweging krijgen. Sportpaarden zijn fitter, waardoor de kans op zwaarlijvigheid wordt gereduceerd.
Volgens World Horse Welfare kan obesitas het grootste probleem worden voor paardeneigenaren. Vandaar dat deze organisatie het onderzoek ondersteunt. ‘Overgewicht brengt net zoveel risico met zich mee als ondergewicht, misschien zelfs wel meer. Het kan drie keer zo lang duren om een te zwaar paard op gewicht te krijgen dan dat het kost om een te mager paard weer in optimale conditie te krijgen’, aldus vertegenwoordiger van WHW Sam Chubbock. ‘Bovendien moet een paard dat te dik is geweest altijd in de gaten gehouden worden, omdat de kans groot is dat hij blijvend last ondervindt van de gevolgen van zijn obesitas.’
Het grootste gezondheidsprobleem van obesitas bij paarden is laminitis, hoefbevangenheid. Naar deze ziekte zal verder onderzoek gedaan worden in opdracht van WHW.

Een kwestie van perceptie

Robin: ‘Mensen denken vaak dat hun paard of pony helemaal niet te dik is, net als dat ze vaak zichzelf niet als te dik beschouwen. Vandaar dat obesitas onderschat wordt door eigenaren. Een te dikke cob is de norm en dat wordt dan als normaal ervaren, terwijl zo’n paard gewoon altijd te zwaar is. Het is belangrijk dat eigenaren zich ervan bewust worden dat hun paard te dik is.’

De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in Equine Veterinary Journal.

Horsetalk/Hoefslag

0 37

Twee paarden die veel te dik en met veel te lange hoeven werden aangetroffen bij een boerderij in Somerset zijn nu weer ‘gewone’ paarden, dankzij een dieet en een goeie hoefsmid. JoJo en Jerry werden drie jaar geleden weggehaald bij de eigenaar, die hen bij de koeien had staan en hen net zo voerde als de koeien. Ze hadden te kampen met enorm overgewicht en hadden al twee jaar geen smid gezien. ‘Jerry’s hoeven waren meer dan 30 centimeter lang en krulden omhoog zoals de sloffen van Alladin’, vertelde HorseWorld’s Joanna Vaughn aan Daily Mail. Het lukte smid van deze liefdadigheidsorganisatie om de hoef terug te brengen tot de normale lengte, maar het duurde vele maanden voordat ze weer in goede conditie waren. Omdat de spieren en pezen ook waren aangetast kregen de paarden pijnstillers en gingen ze op dieet. Samen verloren ze bijna 400 kilo!

Meestal denk je bij verwaarlozing aan te weinig voer, maar net als bij kinderen is teveel en verkeerd voeren net zo slecht. De paarden hadden ontzettend veel pijn en dat had gemakkelijk kunnen worden voorkomen. Drie jaar later zijn ze allebei weer gezond. Je herkent ze nauwelijks terug.

Jerry wordt nu ingezet om jongeren met leer- en gedragsproblemen te helpen, terwijl JoJo straks naar een nieuwe eigenaar gaat, die weet welk voer er vereist is voor een paard met een dergelijk type en karakter.

Video van JoJo en Jerry, drie jaar geleden.
Foto’s van drie jaar geleden en nu.

Horseandcountry.tv/Hoefslag

0 2509

De zogenaamde ‘grasbuik’ wordt door veel ruiters niet graag gezien bij hun paard. Het anders zo afgetrainde uiterlijk ziet er meteen een heel stuk minder uit nadat een sportpaard een dag op de wei heeft gestaan of zijn halve stal heeft leeg gegeten. Een grasbuik kan ook ‘chronisch’ zijn, bijvoorbeeld bij paarden die in de wei lopen en niet worden gereden. Hoe ontstaat een grasbuik en wat kun je eraan doen?

1. Dik is anders!

Verwar een grasbuik niet met een te dikke buik. Een grasbuik heeft voornamelijk te maken met darmvulling en weerstand van de spieren, niet met vet. De ribben zijn dus nog gewoon voelbaar. Tenzij het een dik paard met een grasbuik betreft, natuurlijk…

2. Buikspieren

Net als bij de mens houden de buikspieren van een paard de inhoud van de buik bij elkaar. Zwakke buikspieren bieden minder weerstand tegen de zware darmen, waardoor een ongetrainde buik gaat ‘hangen’. Vandaar dat je dit vaak ziet bij paarden die veel op de wei staan en/of niet of recreatief bereden worden. Training helpt een grasbuik te verminderen.

3. Darmvulling

De darmen van een paard beslaan in totaal ongeveer 60% van het totale verteringsstelsel. Wanneer een paard veel ruwvoer eet, komen de vezels uit dat ruwvoer in de blinde en dikke darm terecht. Deze vezels trekken een grote hoeveelheid water aan, waardoor het volume van de darminhoud enorm toeneemt. Paarden die veel ruwvoer eten, hebben daardoor, afhankelijk van de training, soms een grasbuik.

Het voeren van minder ruwvoer is nooit aan te raden, tenzij een paard echt te dik is en krachtvoer verminderen en meer beweging niet helpen. Wanneer een paard correct gereden wordt, worden de buikspieren getraind en heeft een paard ondanks veel ruwvoer geen (chronische) grasbuik.

Ir. Marike Jacobs (Voerconsultant & Columniste VoerVergelijk.nl) 

Meer over de auteur: Marike Jacobs is afgestudeerd aan Wageningen Universiteit voor de masteropleiding Animal Nutrition en gespecialiseerd in paardenvoeding. Tijdens haar studie schreef Marike o.a. artikelen voor PaardenSport en verder werkt ze als stalmedewerker op een pensionstal. Mennen is haar favoriete tak van de paardensport, maar voeding en verzorging, en het waarborgen van de ‘happy athlete’ vanuit dat oogpunt, hebben de meeste aandacht.

 

VoerVergelijk.nl brengt iedere week op de site van de Hoefslag een voedingsverhaal met nuttige tips. VoerVergelijk is een onafhankelijke vergelijkingswebsite die is uitgegroeid tot een platform voor paardenvoer. Op VoerVergelijk kan een bezoeker paardenvoer zoeken, vergelijken en beoordelen. De database bevat alle paardenvoeders en supplementen die in Nederland en België verkrijgbaar zijn.

 

 

0 490

De laatste jaren is het aantal paarden en pony’s met overgewicht flink toegenomen. Door teveel krachtvoer, te rijk gras en het verkeerd inschatten van de intensiteit van eventuele arbeid, krijgen veel dieren simpelweg meer energie binnen dan zij verbranden, waardoor ze te dik worden. Overgewicht is een extra belasting voor de gewrichten en organen en kan tot stofwisselingsproblemen leiden die moeilijk te genezen zijn. Reden dus om te zorgen dat je te dikke paard of pony terug te brengen op zijn ideale gewicht.

1. Minder of geen krachtvoer
Krachtvoer is een geconcentreerde energiebron, wat wil zeggen dat een paard zelfs bij een beperkte hoeveelheid aardig wat energie binnenkrijgt. Die energie heeft een te dik paard niet nodig. Afhankelijk van de ernst van het overgewicht, kun je het krachtvoer dus uit het rantsoen schrappen of de krachtvoergift verlagen.

2. Grove kwaliteit ruwvoer
Hooi of kuil wat veel blad bevat, is rijker aan energie dan ruwvoer gemaakt van ouder gras met meer stengel. Zo’n soort ruwvoer is wat grover van structuur en voelt wat harder aan. Vanwege de lagere voederwaarde en het hoge ruwe celstof-gehalte is grof ruwvoer een betere keuze voor te dikke paarden, in vergelijking tot een fijnere kwaliteit. Houd er wel rekening mee dat alleen een ruwvoeranalyse uitsluitsel kan geven over de voederwaarde van ruwvoer.

3. Let op vitamines en mineralen
Wanneer er geen of weinig krachtvoer wordt gevoerd, is de kans op ‘gaten’ in de vitamine- en mineralenvoorziening groot. Het is daarom raadzaam om altijd een compleet vitamine- en mineralensupplement bij de te voeren, of bijvoorbeeld een vitaminekoek. Zo wordt toch voldaan aan de behoefte aan vitamines en mineralen, zonder dat een paard daar ook teveel energie mee binnenkrijgt.

Paarden worden van gras vaak gemakkelijk dik. Vooral voor paarden die al te dik zijn, kan weidegang vanwege de grasopname soms ongewenst zijn. Om een te dik paard toch de voordelen van weidegang te kunnen bieden, is een graasmasker een uitkomst. Met zo’n masker kan een paard minder gras eten.

Lees meer over overgewicht.

Ir. Marike Jacobs (Voerconsultant & Columniste VoerVergelijk.nl)

Meer over de auteur: Marike Jacobs is afgestudeerd aan Wageningen Universiteit voor de masteropleiding Animal Nutrition en gespecialiseerd in paardenvoeding. Tijdens haar studie schreef Marike o.a. artikelen voor PaardenSport en verder werkt ze als stalmedewerker op een pensionstal. Mennen is haar favoriete tak van de paardensport, maar voeding en verzorging, en het waarborgen van de ‘happy athlete’ vanuit dat oogpunt, hebben de meeste aandacht.

VoerVergelijk.nl brengt iedere week op de site van de Hoefslag een voedingsverhaal met nuttige tips. VoerVergelijk is een onafhankelijke vergelijkingswebsite die is uitgegroeid tot een platform voor paardenvoer. Op VoerVergelijk kan een bezoeker paardenvoer zoeken, vergelijken en beoordelen. De database bevat alle paardenvoeders en supplementen die in Nederland en België verkrijgbaar zijn.

 

 

Volg ons!

103,154FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer