Tags Posts tagged with "Dier&Recht"

Dier&Recht

paarden weide contact

Bijna één op de vijf particuliere paarden in de wei leidt een eenzaam bestaan en ontbeert fysiek contact met soortgenoten. Dat is een van de conclusies uit het rapport ‘Eenzame paarden in de wei’ van de dierenrechtorganisatie Dier&Recht.

Dier&Recht roept minister Schouten (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) op om door middel van wetgeving de meest essentiële voorwaarden voor het welzijn van paarden te waarborgen. Daarvoor is ook een petitie gestart.

“Dergelijke wetgeving stelt de NVWA en de dierenpolitie in staat te handhaven op de primaire, natuurlijke behoeften van paarden,” denkt Dier & Recht.

Alleen in de wei

In juni 2019 deed Dier&Recht veldonderzoek in de provincies Friesland, Gelderland, Noord-Brabant, Noord-Holland, Overijssel en Utrecht. Van de bijna 600 geobserveerde paarden in de steekproef bleek 19 procent alleen te staan in de wei. Ruim 8 procent van de geobserveerde paarden had zelfs geen zichtcontact met andere paarden. “Dit is de meest ernstige vorm van eenzaamheid,” vindt Dier & Recht.

De organisatie wil dat er wetgeving komt voor het houden van paarden, zodat ieder paard op z’n minst dagelijks losloopt en daarbij tenminste één soortgenoot kan aanraken. Vooral handhaving van deze regels vindt Dier&Recht essentieel.

Uit het rapport:

“Fysiek contact met soortgenoten is een minimale vereiste voor hun welzijn. Paarden van particuliere eigenaren staan echter meestal individueel gestald in boxen en vaak ook nog alleen in een wei of paddock. Hierdoor lijden veel paarden aan chronische stress. Het gebrek aan fysiek contact is een van de grootste welzijnsproblemen in de paardenhouderij.”

Kijk hier voor het rapport ‘Eenzame paarden in de wei’

Bron: Dier&Recht

Foto: archief Remco Veurink

0 605
schimmel paard oog

In navolging van farmaceuten MSD Animal Health en IDT Biologika stopt nu ook CEVA Santé Animale met de import van PMSG uit Zuid-Amerika, zo meldt Dier & Recht op haar website.  Dit hormoon wordt verkregen door het aftappen van bloed van drachtige merries.

Bloedboerderijen

In Zuid-Amerika worden tienduizenden drachtige merries stelselmatig mishandeld op boerderijen waar het bloed van de paarden wordt afgetapt. Het bloed van de merries bevat het hormoon PMSG. Dit hormoon wordt door Europese veehouders gebruikt om de vruchtbaarheid te verhogen van zeugen en melkkoeien Samen met andere dierenwelzijnsorganisaties voert Dier & Recht actie tegen de misstanden op deze Zuid-Amerikaanse ‘bloedboerderijen’.  De protestactie tegen het gebruik van PMSG werd al meer dan 46.000 keer ondertekend.

Behandeling

Op nieuwe undercoverbeelden van de Animal Welfare Foundation en Tierschutzbund Zürich, de organisaties die al sinds 2015 strijden tegen deze misstanden, is te zien dat de behandeling van de merries van ruw tot aan geweldadig toe is.

Schokkende beelden

Naar aanleiding van een publicatie in Trouw – op basis van ons persbericht – liet farmaceut CEVA op 1 augustus 2018 weten de nieuwe beelden te onderzoeken. In een statement laat CEVA nu weten dat de organisatie in navolging van de schokkende beelden heeft besloten te stoppen met de import uit Zuid-Amerika. Het bedrijf geeft aan alternatieven voor PMSG te onderzoeken.

Hipra en Zoetis

Er zijn nu  drie grote farmaceuten gestopt met de import van PMSG uit Zuid-Amerika. Farmaceuten Hipra en Zoetis blijven het hormoon echter importeren.

Bron: Dier & Recht

Foto: Stock

dik, zwaar, obesitas

De Nederlandse stichting Dier&Recht deed onderzoek bij maneges in Vlaanderen en in Nederland. Hieruit blijkt dat enorm veel paarden, ondanks hun luxe imago, een miserabel leven leiden. Negen procent van de paarden vertoont ernstig gestoord gedrag door chronische stress. Twee Vlaamse maneges zijn naar aanleiding van het onderzoek gemeld bij het departement Omgeving, luik leefmilieu, natuur en energie (LNE), Dierenwelzijn.

Maneges: dieren exploiteren zonder oog voor dierenwelzijn

Paarden zijn sociale kuddedieren. Toch worden ze op maneges vrijwel altijd alleen opgesloten in een kleine stal zonder contact met andere dieren. De helft van alle manegepaarden mag minder dan vier uur per week los lopen en heeft veel te weinig sociaal contact. Sommige paarden komen zelfs nooit buiten. De paarden krijgen vaak te weinig ruwvoer (hooi) en hebben grote delen van de dag honger. Structureel gebrek aan vrij loslopen, sociaal contact en ruwvoer is voor paarden een ernstige aantasting van het welzijn.

Vlaanderen beter dan Nederland

Opvallend is dat in Vlaanderen een schuilstal op de weide verplicht is. De betere maneges hebben op bijna ieder stuk land wel een schuilhok staan. Dit is veel beter georganiseerd dan in Nederland, waar veel gemeentes het gebruik van een schuilhok niet toestaan. Het feit dat Vlaanderen een minister van Dierenwelzijn heeft, verklaart wellicht het verschil met de Nederlandse situatie.

Zelfregulering paardensector faalt

Dat het welzijn van paarden veel te wensen overlaat, is al langer bekend. Onderzoeken in Nederland van de Raad voor Dierenaangelegenheden en Universiteit Wageningen toonden dat eerder aan in 2003 en 2007. Deze onderzoeken lijken ook representatief voor de situatie in Vlaanderen.

‘Neem paardenwelzijn op in de wet’

Dier&Recht is een petitie gestart die de Nederlandse politiek oproept om paarden te beschermen door het invoeren van wettelijke normen voor hun welzijn. Ook stuurt de stichting een brief aan minister Weyts van Dierenwelzijn om hem te informeren over de misstanden en hem te wijzen op de noodzaak voor meer wettelijke normen voor paardenwelzijn.

Paardenliefhebbers kunnen door middel van een checklist van Dier&Recht controleren hoe hun eigen manege scoort op het gebied van dierenwelzijn: Check je eigen manege hier.

Persbericht Dier & Recht

Foto: Remco Veurink

0 4630
kwpn centrum ermelo
Paarden in de stallen van het KWPN-centrum te Ermelo.

‘Het is enkele dagen na het verschijnen van het item van RTL nieuws over de misstanden in maneges. Al eerder heb ik mij geuit op Facebook over het feit dat de paardenmedia dit bericht zonder enige kritische noot hebben doorgezet. Het onderzoek van Dier&Recht is een onbetrouwbaar en slecht uitgevoerd onderzoek en het bezorgd niet alleen maneges maar de hele paardensector een slecht imago. Waarom laten we dit zomaar gebeuren?’

Waarom is het een slecht onderzoek?

‘Ten eerste ontbreekt de onderbouwing hoe zij zijn gekomen tot een selectie van maneges zie zij hebben bezocht in hun onderzoek. Van belang is namelijk dat je een representatieve steekproef doet, als je uitspraken wilt doen over een groep of geheel, in dit geval maneges. Deze moeten namelijk voldoende vergelijkbaar zijn om conclusies te kunnen trekken over een gehele sector. Daar die onderbouwing ontbreekt, kan het net zo goed zijn dat Dier&Recht maneges heeft bezocht waarvan al vermoedens waren dat de omstandigheden minder goed zijn en daarmee de uitkomsten dus negatief beïnvloed heeft.’

Slechts 3,8% van de maneges in Nederland onderzocht

‘Dier&Recht heeft 46 Nederlandse maneges bezocht (van de 1200, dus dat is 3,8%) en doen uitspraken over 1432 Nederlandse manegepaarden van de in totaal 66.000 manegepaarden in Nederland (dat is dus 3,2%). Volgens hun eigen cijfers staan er gemiddeld 55 lespaarden op een manege. Dus als hun selectie een representatieve steekproef zou zijn van ‘de gemiddelde Nederlandse manege’, dan zouden ze zo’n 2530 manegepaarden gezien moeten hebben na het bezoeken van 46 maneges.

Ik ben geen echte statisticus, maar ik weet wel dat hoe kleiner je steekproef is hoe homogener je selectie moet zijn om een representatief onderzoek te doen naar een groep of populatie. Hier is de steekproef dus 3,8%, wat erg weinig is. Ik heb zelf klanttevredenheidsonderzoek in de thuiszorg uitgevoerd en daar werd bijvoorbeeld minimaal 20% respons gehanteerd om uiteindelijk representatieve conclusies te kunnen trekken. En daarbij werden dan nog allerlei in- en exclusiecriteria gehanteerd.’

Niet ter zake en niet relevant

‘Ten tweede: Er worden 97 wetenschappelijke onderzoeken aangehaald in de bronvermelding. Daarmee lijkt het onderzoek goed onderbouwd, maar veel van de in de bronvermelding aangehaalde wetenschappelijke onderzoeken zijn in het onderzoek van Dier&Recht helemaal niet relevant in de relatie tot de uitkomsten. Met het aanhalen van ander wetenschappelijk onderzoek, trachten zij de slechte opzet van het eigen onderzoek te verdoezelen.

Zo halen ze een onderzoek aan uit 2010 over verwondingen in de monden van IJslandse paarden. Ten eerste betreft het hier een IJslands onderzoek. Ander land, andere gebruiken, andere discipline van rijden. 43% van de IJslandse paarden had verwondingen in de mond. Vervolgens geven zij zelf aan dat zij de monden tijdens hun bezoeken NIET hebben geïnspecteerd. Dus de relatie met het aangehaalde onderzoek ontbreekt volledig. Hetzelfde wordt gedaan met maagzweren. Ook daarover worden wetenschappelijke onderzoeken aangehaald. Maar geen van de beoordeelde paarden is onderzocht op een maagzweer, welke alleen vast te stellen is met een scopie. Sterker nog; in het rapport worden WEL verschillende uitspraken gedaan over vermoedens van maagzweren.’

Conclusies zelfregulering sector

‘Dier&Recht spreekt in haar rapport van onvoldoende zelfregulering in de sector. Maar je kunt geen uitspraak doen over al dan geen verbetering van welzijnsfactoren als je die niet op een vergelijkbare (en gevalideerde!) wijze onderzoekt of uitkomsten vergelijkt.’

Gedramatiseerde conclusies

‘In bijlage VII is een beoordeling opgenomen van een manege. Hier kregen de paarden vier keer per dag kwalitatief goed ruwvoer en drie keer krachtvoer. De paarden staan dik in het stro. De conditie van de paarden was goed en de vacht was glanzend. Het gedrag van de paarden was, op enkele na, normaal/attent. Toch scoort deze manege slecht. De redenatie: s’nachts hadden ze een paar uur geen hooi (maar dus wel stro om op te knabbelen) en ze oordeelden op basis daarvan dat er een groot risico was op maagzweren bij deze paarden. Zonder dat de paarden hierop onderzocht zijn.

Een andere ‘algemene conclusie’ van het rapport is dat de hygiëne van de waterbakken onvoldoende is. Het betrof hier automatische drinkbakken (met dus constant vers stromend water) waar een stro’tje in lag, wat vies was aan de randen, maar waarbij het er wel naar uit zag dat ze regelmatig werden nagekeken. Ook deze conclusie is ver gezocht. De paarden beschikten hier dus continu over vers stromend water. Als je dit zo leest dan zou je als manegehouder dagelijks je waterbakken uit moeten soppen om voldoende te kunnen scoren. De vraag rijst: in hoeverre kun je de rest van de conclusies nog serieus nemen of als representatief beschouwen? Een situatie in de OVP zou volgens hun beoordelingssystematiek wel hoog scoren, want daar lopen de paarden meer dan 4 uur per dag los en hebben ze sociaal contact. Andere welzijnsfactoren zijn in hun eigen onderzoek namelijk van ondergeschikt belang…’

Reactie vanuit de paardensector

‘Wat mij opvalt is de lauwe reactie vanuit de sector op deze openlijke aanval op de paardensport. De FNRS laat in haar reactie weten ‘de uitkomsten van het rapport te betreuren’. Hoezo betreuren? In hoeverre kun je dit serieus nemen? De FNRS had harder terug moeten slaan in een reactie met meer feiten en cijfers wat zij en haar leden hebben gedaan om het welzijn van paarden WEL te verbeteren, meer opstaan voor haar leden. Zelf de media opzoeken met wat zij doet en niet alleen maar afwachten tot hen om een reactie wordt gevraagd.

Wat mij nog het meeste opvalt is dat de paardenmedia de conclusies zomaar klakkeloos doorzetten. Hebben die geen journalisten die kritisch kunnen denken, lezen en schrijven? Zij bevestigen Dier&Recht alleen maar in hun voorbarige en onbetrouwbare conclusies, en dragen daardoor bij aan een slecht imago van de hele paardensector. De sector waarin zij zelf ook hun brood moeten verdienen. En natuurlijk moeten misstanden aan de kaak worden gesteld. Maar dan wel op basis van feiten en gedegen onderzoek.’

Kom in actie! #wecare4horses

‘Maneges (en overige paardenbedrijven) moeten niet gaan wachten tot organisaties als de FNRS of de KNHS in beweging gaan komen. Tot er weer het zoveelste onderzoek komt. Dat duurt echt allemaal veel te lang. Alle paardenbedrijven die zich NIET herkennen in het beeld wat Dier&Recht schetst in de media moeten NU zelf in actie komen, om aan de buitenwereld te laten zien hoe zij voor hun paarden zorgen. Maak gebruik van de kracht van social media en zet een statement over het welzijn van je paarden op je website en op social media met #wecare4horses. Laat in dat statement weten welke maatregelen je al hebt genomen in het belang van het welzijn van je paarden te, welke plannen je nog hebt, hoe je je met hart en ziel inzet voor het welzijn van je paarden. Zet er foto’s en filmpjes bij. En blijf dit regelmatig doen. Foto’s van je paarden lekker buiten, foto’s van gelukkige paarden. Foto’s van medewerkers die greppels aan het graven zijn om ondergelopen paddocks weer droog te maken zodat de paarden naar buiten kunnen. Laat de buitenwereld zien wat je doet. Al die inspanningen die er voor de meeste paardenbedrijven en eigenaren gewoon bij horen, zijn dat voor de buitenwereld blijkbaar niet.’

Negatief imago paardensector treft ons allemaal

‘Bedenk dat we er allemaal last van krijgen als de door Dier&Recht voorgestelde wetgeving er komt. Ook de particulier, en uiteindelijk zelfs de hard-core natural paardenhouder. De voorgestelde wetgeving houdt namelijk geen rekening met individuele behoeften van paarden en met de verschillende doeleinden waarvoor paarden worden ingezet. Het kan dus best zijn dat jij vindt dat paarden 24/7 buiten moeten lopen. Maar als dát de norm wordt en jij mag geen schuilstal bouwen van de gemeente, dan kun jij ook geen paard meer houden. En jij krijgt dan ook problemen wanneer de buurt gaat bellen dat je paard in de blubber en in de regen staat. Want een paard in de regen is zielig, dat is óók de publieke opinie.

Ook zal het veel bedrijven op kosten gaan jagen om aan die regelgeving te voldoen, waarbij het echt nog maar de vraag is of het zal bijdragen aan het welzijn van paarden. Die investering moet uit de lengte of breedte, dus heeft dat consequenties voor onder andere stalgeld, voor de paardrijlessen van je kind, voor de aanschafprijs van je nieuwe paard. Hiermee wil ik niet zeggen dat we concessies moeten doen op het welzijn van paarden om onze hobby betaalbaar te houden of het bedrijf overeind. Ik denk dat het op heel veel plaatsen juist al heel erg goed gaat. En natuurlijk kan het altijd beter en moeten we elkaar scherp houden. Maar dan wel op een positieve manier. Door elkaar te inspireren in plaats van elkaar onderling te veroordelen.

Laat dus ook als particulier met #wecare4horses zien hoe je begaan bent met het welzijn van je paard. Veel particulieren hebben hun paard in pension bij een manege. Die hebben die plek gekozen omdat zij dat een goede plek voor hun paard vinden. Nergens wordt er zoveel gediscussieerd over welzijn van paarden als onder paardenmensen zelf. Laten we ook onderling accepteren dat er verschillen zijn in de manier van huisvesten van paarden en er van uit gaan dat we allemaal het beste met onze paarden voor hebben. Die onderlinge verdeeldheid is namelijk dé voedingsbodem voor de buitenwereld om te gaan bepalen wat goed is voor onze paarden.

Laat dus ook aan elkaar zien en inspireer elkaar met goede voorbeelden in plaats van elkaar te veroordelen. Ik voorzie dat organisaties als Dier&Recht, de PvdD en consorten niet ophouden hun pijlen op de paardensport te richten. Kijk alleen al naar de veehouderij. Als zij het echt voor het zeggen krijgen kunnen we straks alleen nog maar met een verrekijker van een paard genieten. Deze partijen danken hun bestaansrecht aan dierenleed en zij zullen op een dag niet zeggen; nou, het gaat nu wel goed met de dieren, wij heffen onszelf op. Het houdt niet op…. Niet vanzelf.’

 

 

0 2138
kwpn centrum ermelo
Paarden in de stallen van het KWPN-centrum te Ermelo.

De Federatie van Nederlandse Ruitersportcentra wil zo snel mogelijk om de tafel met zowel Dier&Recht en de Dierenbescherming om te praten over het rapport ‘Misstanden op de manege’ dat Dier&Recht dinsdag presenteerde. ‘Wij willen uiteraard graag weten om welke bedrijven het in het rapport gaat, zodat wij hen hier op aan kunnen spreken’, aldus woordvoerder Haike Blaauw van de FNRS.

Dier&Recht bezocht 53 maneges in Nederland en België en concludeert dat het welzijn van de paarden ernstig te wensen overlaat. ‘Sommige paarden en pony’s in het filmpje van Dier&Recht zien er niet gezond of gelukkig uit, terwijl dat wel het streven van iedere manegehouder, en van iedere paardenhouder, zou moeten zijn. Echter; niet alles wat je ziet is wat het lijkt, weet ik nu ik een aantal manegehouders die het betreft gesproken heb. Zo is er een paard te zien dat net uit een situatie van mishandeling gehaald was, dat er nu al veel beter aan toe is dan op de beelden te zien is.’

Welzijn onvoldoende

Dier&Recht bezocht 46 bedrijven in Nederland en 7 in België. ‘In bijna 85 procent van de onderzochte maneges (44 van de 53) blijkt het welzijn van de paarden onvoldoende of slecht’, schrijft de organisatie. ‘Maar dat gaat ook over zaken als een waterbak die op dat moment niet schoon is,’ legt Blaauw uit. ‘Dat is niet goed, maar of het een misstand is? Ik denk dat het belangrijk is om te realiseren dat sommige zaken echt momentopnamen kunnen zijn.’

Bij 87 manegepaarden waren er drukplekken te zien op rug, neus of onderbenen. ‘Drukplekken zijn niet plezierig, dat wil je niet. Witte haren komen wel vaker voor, dat hoeft geen probleem te zijn en kan ook het gevolg zijn van een drukplek uit het verre verleden. Ik zag in de beelden ook paarden met heel beperkte bespiering. Ook dat willen we niet zien. De FNRS is daar niet blij mee zou graag met de betreffende ondernemers in gesprek gaan. Daar moeten we iets aan doen.’

Gids voor Goede Praktijken

Volgens Blaauw is het overgrote deel van de 1200 maneges in Nederland ‘heel serieus met het vak bezig’. ‘Je wilt op deze manier natuurlijk niet in het nieuws komen. Een manege kan alleen succesvol zijn wanneer je beschikt over gelukkige, gezonde paarden. Zonder ben je nergens. Dat betekent dat je er goed voor moet zorgen, dat ze goed eten en goed gehuisvest zijn. Alles wat beschreven staat in de ‘Gids voor Goede Praktijken’ van de Sectorraad Paarden. Daar zijn alle partijen het wel over eens.’

Eigen welzijnscheck

De FNRS hanteert onder de 400 aangesloten paardenbedrijven een eigen welzijnscheck, die deel uitmaakt van het sterrensysteem. ‘De bedrijven worden door externe inspecteurs gekeurd, met onder meer de Gids voor Goede Parktijken als handleiding. In 2017 werden 149 bedrijven geïnspecteerd. Met de resultaten van die onderzoeken worden de eigenaren geconfronteerd, zodat ze zaken eventueel kunnen verbeteren. We zijn momenteel aan het uitzoeken welke bedrijven door Dier&Recht bezocht zijn, zodat we met de ondernemers in gesprek kunnen gaan.’

Blaauw stimuleert instanties als Dier&Recht om bij de maneges te gaan kijken, maar het liefst niet anoniem. ‘We hebben immers niets te verbergen. We hopen dat de ondernemers juist het gesprek aangaan. Als er iets niet klopt, dan moet daar iets aan gebeuren. Dat is geen punt van discussie.’

Stands verboden

Binnen de FNRS is welzijn een van de belangrijkste speerpunten. ‘Toen ik 2,5 jaar geleden bij de FNRS begon waren er nog zestig bedrijven aangesloten met stands. Sinds 2017 zijn die bij onze leden verboden. Er zijn nu nog maar een paar bedrijven waar ze nog aanwezig zijn, maar alleen worden gebruikt om de paarden te zadelen. Bij de laatste bedrijven waar nog stands worden gebruikt, is het een kwestie van regelgeving en financiering. Dan kunnen er stallen worden gebouwd.’

Volgens Blaauw hebben zich via social media al diverse manegeruiters gemeld die zich niet herkennen in het rapport van Dier&Recht. ‘Mensen willen echt niet rijden op een bedrijf waar de zaken niet voor elkaar zijn. We bedrijven een fantastische sport, waar honderdduizend paardenliefhebbers van genieten. Van een slecht imago heb je als onderneming alleen maar last. Dat moet je dus niet willen.’

Bron: Hoefslag

Archieffoto: Remco Veurink

Stichting Dier&Recht deed afgelopen winter onderzoek naar de leefsituatie van manegepaarden. RTL Nieuws meldt nu dat de inspecteurs van Dier&Recht zich grote zorgen maken: ze oordeelden dat in 85% van de maneges het welzijn van de paarden ‘onvoldoende’ tot ‘slecht’ was.

‘Ontbreken sociaal contact zeer stressvol’

De inspecteurs bezochten in totaal 53 maneges: 46 in Nederland en 7 in Vlaanderen. In het rapport ‘Misstanden op de manege’ staat: ‘Een groot deel van de paarden heeft ernstige psychische en fysieke problemen, als gevolg van de leefomstandigheden in een manege.’

Wat de dierenrechtenorganisatie vooral opviel was dat de stallen veel te klein waren. Ook waren die soms helemaal afgesloten waardoor de paarden nauwelijks ‘langdurige relaties’ met elkaar konden aangaan. Het compleet ontbreken van sociaal contact met soortgenoten is voor paarden zeer stressvol, schrijft de organisatie in het rapport. Paarden zijn immers kuddedieren. ‘Fysiek contact is noodzakelijk voor hen om zich goed te voelen.’

‘Veel te weinig vrije beweging’

Manegepaarden zouden volgens Dier&Recht minimaal vier uur per dag moeten kunnen loslopen in kuddeverband. Dit was bij slechts een paar maneges het geval. Sterker nog: bij de meeste maneges (28) liepen de paarden in de wintermaanden niet eens vier uur per week los.

‘Dit betekent dat ruim 50 procent van de paarden zich veel te weinig vrij kan bewegen. Dit is een ernstige aantasting van het welzijn’, staat in het rapport.

‘Slecht voer en slechte hygiëne’

Er is volgens Dier&Welzijn nog meer mis. Veel paarden kregen te weinig of zelfs slecht voer, zagen de onderzoekers. Daardoor hebben ze grotere kans op maagzweren. Een ander belangrijk punt van kritiek was dat de hygiëne in de stal vaak onder de maat was.

Voor het onderzoek is ook gekeken naar de gezondheid van de paarden. Bij 5,6 procent van de manegepaarden (87 paarden) waren er drukplekken te zien op rug, neus of onderbenen. 3,8 procent van de manegepaarden (58 paarden) had andere lichamelijke mankementen, zoals een te magere rug, hoesten of kreupelheid. Maneges namen singelnijd regelmatig niet serieus.

‘Zorgwekkend’

De conclusies in het rapport liegen er niet om. ‘De manier van omgaan met de welzijnsproblemen in maneges is zorgwekkend’, stelt Stichting Dier&Recht. Manegebedrijven schieten ‘op grove wijze tekort in diervriendelijk beheer van hun onderneming’.

‘Wetgeving is nodig’

In zowel Nederland als België bestaat geen specifieke wetgeving voor paarden en gaat men uit van ‘zelfregulering door de sector’. ‘Dat werkt niet’, concludeert een woordvoerster van Dier&Recht nu. ‘De overheid moet paarden in bescherming nemen. En daarvoor is wetgeving nodig.’

Dier&Recht constateert in het onderzoeksrapport dat het zelfregulerend vermogen van de sector tekortschiet en dat er ‘op korte termijn’ specifieke wetgeving voor paarden moet worden ingevoerd. De stichting ziet het liefst dat controleurs bij de dierenpolitie en de NVWA richtlijnen krijgen zodat ze daarop kunnen handhaven. Die handhavers zouden ook moeten worden opgeleid ‘zodat ze de welzijnsproblemen leren herkennen’.

Volgens Dier&Recht zou het door de Dierenbescherming opgestelde Paardenbesluit , uit 2011, ‘een goed begin’ kunnen zijn om te komen tot wetgeving.

Lees hier het volledige rapport van Dier&Recht.

Hier kun je de petitie van Dier&Recht tekenen.

Bron: RTL Nieuws / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,931FansLike
0VolgersVolg
7,029VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer