Tags Posts tagged with "diergeneeskunde"

diergeneeskunde

Rosalie Bos - Equestricons Bolita Nederlands Kampioenschap Young Riders 2015 © DigiShots

De voormalig internationaal succesvolle Rosalie Bos behaalde in 2012 bij de pony’s met Paso Double (v. Bodo) en in 2014 bij de Junioren met haar Bolita (v. Uptown) teamzilver en individueel brons. In december dit jaar rondt ze als het goed gaat haar master diergeneeskunde af, maar om dat te bewerkstelligen moest ze de paardensport op een wat lager pitje zetten. 

Successen

Bos begint te vertellen: “Het is voor mij nu een aantal jaar geleden dat ik echt actief was in de internationale dressuursport. Volgens mij heb ik in 2016 voor het laatst gestart. In 2012 had ik natuurlijk op het Europees Kampioenschap bij de pony’s mee gereden en toen wonnen we teamzilver en won ik ook nog eens individueel brons. In 2014 deed ik dat nog eens over bij de Junioren en toen keerden wij ook terug naar huis met ook teamzilver en individueel brons.”

Studie

De toekomst in de topsport zag er rooskleurig uit voor de amazone, maar toch koos ze ervoor een andere weg in te slaan. “In 2014 ben ik ook gestart met mijn opleiding diergeneeskunde. De eerste paar jaar wist ik het nog wel te combineren, maar mijn toppaard Bolita werd ook in die tijd verkocht. Ik heb nog wel een jong paard opgeleid, Helle Belle Norene (v. Charmeur), maar toen ik mijn Bachelor behaald had en begon aan mijn master, heb ik besloten om ook dat paard te verkopen. Ik wilde me volledig focussen op mijn studie. Dus inmiddels is het een aantal jaar geleden dat ik actief was in de dressuursport, maar ik ben nog wel stalamazone bij Stal Korenbloem in Weert. 

Specialisatie Paard

“Ik ben vanwege mijn werk en studie nog steeds met de paarden bezig, ik ben nu bezig met mijn master waarin ik de specialisatie paarden heb gekozen. Mijn interessegebied ligt ook echt bij de sportpaarden-geneeskunde en orthopedie, dus ik hoop dat ik daar over een tijdje een baan in kan vinden zodat ik mij daar in kan ontwikkelen.”

Daar kwam het samen

“In 2015 heb ik bij de Young Riders meegedaan in Wellington, maar afgelopen januari was ik daar weer. Nu niet als amazone, maar om research te doen voor mijn scriptie. Dus eigenlijk valt het daar ook samen. Ik ben er een keer geweest als dressuuramazone, maar nu dus ook vanuit de veterinaire hoek.” 

Het optimale management

De amazone wilde altijd al dierenarts worden. “Als zesjarig meisje begon ik op de manege met rijden, dus dieren vond ik altijd al wel erg leuk”, lacht ze. “Maar toen ik mijn eerste pony kreeg en in het wereldje ‘rolde’, wist ik zeker dat ik mij wilde specialiseren in paarden. Maar nu weet ik zeker dat ik verder wil in de sportpaarden, dat lijkt mij super leuk. Het is gelukkig niet zo dat ik zelf veel bij de dierenarts ben geweest met mijn paarden en dat het daarom mijn aandacht trok. Maar ik vond het altijd al interessant om te weten wat het optimale management is voor een sportpaard. Rondom het rijden zelf gebeurt natuurlijk ook een hoop.” 

Combineren

“Als ik ook echt in het werkveld aan de slag mag, hoop ik weer een beetje dat dressuursport-gevoel op te pakken. Ik hoop gewoon dat ik allebei mijn passies, de sport, maar ook de geneeskunde kan combineren. Het gevoel van ‘Ik wil internationaal mee rijden’ is een beetje weg, maar ik zou het ook wel heel leuk vinden om écht een goede dierenarts te zijn.” 

100% Goed doen

Bij Stal Korenbloem kan Bos gelukkig nog wel fanatiek paardrijden. Ze vertelt: “Je kunt wel stellen dat ik óf op school ben óf daar. Ik rijd daar paarden van alle niveau’s en help altijd lekker mee, en dat vind ik ook heel erg leuk om te doen. Als ik mijn studie heb afgerond hoop ik wel weer intensief met mijn eigen paard te kunnen trainen. Ik had er destijds voor gekozen om mijn jonge paard te verkopen, omdat ik het 100% goed wilde doen en echt een doel wilde hebben om naartoe te trainen. Ik vind het jammer als ik me niet voor de volle 100% kan geven. Dus ik hoop dat het, als ik klaar ben met mijn studie, te combineren valt”, besluit de amazone. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

 

3d geprint kunststof hoefbeslag

Op de Diergeneeskunde Universiteit Utrecht heeft een paard voor het eerst volledig op maat gemaakt 3D geprint kunststof hoefbeslag aangemeten gekregen.

Dierenartsen, onderzoekers en hoefsmeden van de faculteit werkten hiervoor samen. Het team hoopt met deze personalised hoofcare ‘het welzijn en de gezondheid van paarden en paardachtigen te kunnen verbeteren’.

Verder onderzoek

De komende weken zullen nog een aantal paarden van op maat gemaakt 3D geprint hoefbeslag voorzien worden. Het onderzoeksteam zal het effect van dit gepersonaliseerde hoefbeslag in kaart te brengen door onder andere te kijken naar slijtagekarakteristieken en de eventuele invloed op de hoefhoek, het bewegingspatroon en de drukverdeling in de hoef.

Biomechanica en bewegingsanalyse

Hiervoor maken de onderzoekers gebruik van state-of-the-art meetinstrumenten op gebied van biomechanica en bewegingsanalyse. Met behulp van op de hoef bevestigde sensoren worden parameters zoals staplengte en lengte van de zweef- en steunfase gemeten.

De vergelijking tussen de vrijgekomen krachten vóór en na aanbrengen van het 3D geprinte kunststof beslag geeft inzicht in de wijze waarop het hoefbeslag de drukverdeling in de hoef al dan niet beïnvloedt.

Zie ook: Paard krijgt hoefschoenen op maat uit 3D-printer

Bron en foto: Universiteit Utrecht

0 692

De Universiteit Utrecht zet steeds minder proefdieren in. Maar de faculteit Diergeneeskunde op het Utrecht Science Park kan voorlopig nog niet zonder, ondanks een groeiend aantal alternatieven. “Bij ieder dier overweeg je: kan dit wel of kan dit niet?”

Onderwijs en onderzoek

Tachtig duiven, veertien fretten, elf katten, veertig honden, vijftien paarden, drie pony’s en 54 koeien. Dan zijn de varkens, parkieten, papegaaien, geiten, schapen, vissen en knaagdieren nog niet benoemd. Al deze dieren worden op het Science Park in Utrecht door de Universiteit Utrecht en het UMC Utrecht gebruikt voor onderwijs en onderzoek.

Groter doel

Sommige studenten of medewerkers gaan dagelijks met de dieren om en ‘vertroetelen’ ze. De honden worden ook door hen uitgelaten, bijvoorbeeld op de fiets. Toch is het volgens dierenarts Ronald Corbee niet de bedoeling dat er echt een band met de dieren ontstaat. “Daarom hebben de honden geen namen maar nummers.” De honden worden vooral gebruikt voor het hanteren door studenten, maar soms ook voor het testen met voer en onderzoeken, zoals het het fokken met bepaalde genen. Ook hier is nog geen alternatief voor gevonden, maar probeert de universiteit wel minder dieren in te zetten. Corbee is dierenarts geworden uit liefde voor de dieren en gaat nooit met een slecht gevoel naar huis. “De onderzoeken die wij op ze doen, zijn niet zo heel vervelend. En daarnaast: ze dienen een groter doel.”

Haptic Horse

Naast het gebouw voor gezelschapsdieren is de afdeling voor de paarden gevestigd. Hier wonen vijftien onderwijspaarden en drie pony’s voor een onderzoek naar artrose. De paarden worden meestal aangekocht en anders gedoneerd door mensen die niet meer voor ze kunnen zorgen. Studenten leren allerlei basisvaardigheden op ze, zoals naar hun hart luisteren en het halster omdoen, en mogen op ze rijden, bijvoorbeeld in de bossen. De paarden staan ’s zomers vaak de hele dag buiten in de wei. Zo eens in de maand moet het paard ook een meer belastende oefening ondergaan: rectaal onderzoek. “Om zo min mogelijk van deze sessies te hoeven doen, heeft de instelling sinds kort een ‘haptic horse’. Dat is een soort robot waardoor je 3D kunt oefenen. Hierdoor hoeven de studenten nu nog maar één keer in hun studietijd echt rectaal onderzoek op een paard uit te voeren”, aldus paardeninternist Mathijs Theelen.

Tegenstrijdig

Theelen begrijpt dat zijn werk soms als tegenstrijdig wordt gezien. “Je gaat diergeneeskunde studeren omdat je van dieren houdt en staat als dierenarts voor het welzijn van een dier, maar daar hoort ook bij dat je op ze moet oefenen. Daarom kijken wij naar wat er écht essentieel is en proberen we waar nodig alternatieven te gebruiken.” Als de paarden toe zijn aan pensioen, mogen ze naar een rusthuis. Dat geldt niet voor de onderzoekspony’s. Op dit moment worden zij gebruikt voor een onderzoek naar artrose, dat voor de dieren én de mensen een doorbraak zou kunnen betekenen. Zij blijven maximaal een jaar bij de paardenkliniek en worden dan geëuthanaseerd, zodat de weefsels onderzocht kunnen worden. De organen van de dieren worden gebruikt tijdens de lessen van de dierenartsen in spe.

Ongerief

Vorig jaar werden de meeste dierproeven binnen de Universiteit Utrecht uitgevoerd door de faculteit Diergeneeskunde, blijkt uit het jaarverslag van de universiteit. In totaal deden ze 6495 proeven op dieren. Op de faculteit Bètawetenschappen, waaronder bijvoorbeeld Farmacie en Biologie vallen, werd ook op dieren getest, maar wel aanzienlijk minder. Daar deden ze 2596 dierproeven. De faculteit Sociale Wetenschappen deed vijf dierproeven. De universiteit is verplicht om bij te houden of de proefdieren ‘ongerief’ ondervinden. Dat is een wettelijke term voor alle negatieve ervaringen die proefdieren door dierproeven ervaren. Er is een indeling tussen licht, matig en terminaal. Terminaal is gedood onder narcose, zonder verder ongerief. Vorig jaar ondervond 25 procent van de dieren voor onderwijs en onderzoek van de universiteit matig ongerief. Ernstig ongerief komt bij de proefdieren voor onderwijs niet voor, maar soms wel bij onderzoek.

Bron: AD

Foto: Remco Veurink

0 10608
slacht transport slachthuis

Een Amerikaanse studente diergeneeskunde heeft zo’n vijftig paarden naar slachthuizen in Mexico gestuurd. Ze had toegezegd de oude en zieke dieren op te vangen en ze een fijne oude dag te bezorgen.

De 24-jarige vrouw zit vast op verdenking van fraude en valsheid in geschrifte.

Valse voorwendselen

De vrouw werd in april van 2018 ook al eens aangehouden toen ze twee paarden onder valse voorwendselen probeerde over te nemen. Het afgelopen weekend werd ze opnieuw gearresteerd, toen ze een rodeo-wedstrijd bijwoonde in Blount County (Tennessee).

Een van de eigenaren die haar paard aan de studente toevertrouwde, is Lindsay Rosentrate. Haar schimmel Willie zou als gezelschap van een oude renpaard gaan fungeren, maar is sinds begin 2018 spoorloos. Rosentrate zette daarop de Facebookpagina ‘Finding Willie‘ op, in een poging de nu 16-jarige ruin terug te vinden.

Advertenties

Volgens Rosentrate reageerde de verdachte studente op advertenties uit het hele land en gaf ze aan dat ze geen geld had om paarden te kopen, maar dat ze wel een liefdevol huis te bieden had. De paarden zouden als weidemaatje van haar oude paard dienen.

Veel paardeneigenaren trapten in de woorden van de studente, vaak omdat ze zelf in financiële moeilijkheden zaten. Bovendien schepte haar achtergrond als studente diergeneeskunde vertrouwen. D

at gold ook voor Rosentrate, die begin 2018 een kind verwachtte en afstand wilde doen van Willie, die niet meer bereden kon worden. Ze plaatste een advertentie, waarop de studente reageerde. Nadat het paard was opgehaald, zag de eigenaar hem niet meer terug.

Slachtpaarden

Toen Rosentrate vermoedens kreeg dat de studente banden had met mensen die paarden opkopen voor de slacht, deed ze opnieuw een oproep op Facebook. Daar kwamen talloze reacties van bezorgde paardeneigenaren op. Sommigen van hen hadden ook vergeefs geprobeerd contact op te nemen met de studente, anderen hadden te horen gekregen dat hun paard was overleden bij een blikseminslag, of ziek was geworden en ingeslapen.

De studente is na het betalen van een borgsom op vrije voeten gesteld,  maar zal later voor de rechter moeten verschijnen.  De verwachting is dat ze in mei afstudeert.

Bron: Daily Mail

Foto: archief

0 750
sloot
Foto ter illustratie.

In twee polders in Nederland hebben paarden een chronische ijzervergiftiging opgelopen. Deze dieren hebben meerdere jaren slootwater gedronken met sterk verhoogde ijzergehaltes. Dit zorgt voor stapeling van ijzer in verschillende organen (hemochromatose) en leidt uiteindelijk tot leverfalen. Vier paarden zijn inmiddels overleden aan deze chronische ijzervergiftiging. Dat paarden een ijzervergiftiging konden krijgen, was tot op heden nog niet bekend.

De zieke paarden werden aangetroffen in stallen in de Horstermeerpolder (gemeente Wijdemeren) en de Oostelijke Binnenpolder (gemeente Stichtse Vecht). Het water uit de sloten bevatte 9 tot 149 keer de toegestane hoeveelheid ijzer voor drinkwater voor vee.

Laat slootwater testen!

“Er is helaas geen betaalbare behandeling om paarden te genezen van chronische ijzervergiftiging”, zegt Mathijs Theelen, specialist Inwendige Ziekten bij de Universiteitskliniek voor Paarden van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht. “Om meer gevallen van vergiftiging te voorkomen, zou je het slootwater eerst moeten laten testen voordat je paarden daaruit laat drinken. Bij verhoogde ijzerwaardes moet de sloot worden afgezet. Inwoners van de betreffende polders moeten op de hoogte zijn en maatregelen kunnen treffen. Mogelijk speelt dit probleem ook in andere polders in Nederland. Het is dus belangrijk om mensen te waarschuwen.”

Bloedonderzoek nodig

Als eigenaren vermoeden dat hun paard risico loopt of heeft gelopen, kunnen zij het beste contact opnemen met hun eigen dierenarts. Deze kan bloed afnemen om een eventueel verhoogd ijzergehalte en afwijkende leverwaarden vast te stellen. Daarna kan met behulp van een leverecho en een leverbiopt de diagnose bevestigd worden door een specialist.

Natuurlijke oorsprong

Het verhoogde ijzergehalte in het water heeft waarschijnlijk een natuurlijke oorsprong. In de laaggelegen polders neemt kwelwater ijzer mee uit de diepere bodemlagen naar de oppervlakte. Op den duur ontstaan zo sterk verhoogde ijzergehaltes in het oppervlaktewater. De klassieke oranje-bruine verkleuring van water door ijzer is niet altijd zichtbaar. Het is dus niet altijd mogelijk om met het blote oog te zien of een sloot (te)veel ijzer bevat.

Mysterieuze ziektegevallen

Als paarden dagelijks water drinken met een te hoog ijzergehalte, treedt stapeling op van ijzer in het lichaam, omdat paarden het ijzeroverschot niet actief kunnen uitscheiden. Als deze ijzerstapeling te groot wordt, gaan de cellen in de organen kapot en vermindert het functioneren van deze organen. De lever valt als eerste uit en dat kan zelfs zorgen dat het paard overlijdt. Bij de overleden paarden werd ijzerstapeling aangetroffen in de lever, milt, longen, hersenen en zelfs gewrichten.

Theelen ontdekte de vergiftigde paarden. “Ze waren ernstig ziek en het was een mysterie wat hen mankeerde. Na uitgebreid onderzoek en mede dankzij de betrokkenheid van de eigenaren kwamen we erachter dat ze last hadden van ijzervergiftiging, een aandoening waarvan tot nu gedacht werd dat deze bij paarden niet voorkwam. Een uitgebreide zoektocht naar de bron van het ijzer volgde. Uiteindelijk kwamen we bij het slootwater uit.”

Bron: Diergeneeskunde.nl

Foto: Remco Veurink

0 132
export

Voor zijn televisieprogramma ‘Van Rossem vertelt’ bezocht Maarten van Rossem de Universiteitskliniek voor Paarden. Hij was benieuwd naar de ontwikkelingen in twee eeuwen diergeneeskunde. Wat is er allemaal veranderd sinds het aderlaten in de 19de eeuw? In de serie Van Rossem vertelt bezoekt de Utrechtse historicus en oud-hoogleraar diverse plekken in de provincie Utrecht en vertelt hij over verschillende perioden en onderwerpen uit de regionale geschiedenis.

Bron: Hoefslag/Utrecht Nieuws

0 112
export

Sinds maart gebruikt de afdeling Diagnostische Beeldvorming van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht de ‘state-of-the-art’ Siemens 64-slice sliding gantry CT-scanner. Paarden en gezelschapsdieren kunnen nu veel sneller onderzocht worden.
Het nieuwe apparaat, een Siemens 64-Slice Sliding gantry CT-scanner is uniek binnen de diergeneeskunde omdat het dier stil blijft liggen of staan, terwijl het apparaat heen beweegt. ‘De overstap van een single-slice CT naar de geavanceerde 64-slice CT scanner zorgt voor een aanzienlijke verbetering in beeldkwaliteit, maar ook van de scansnelheid, waardoor de dieren minder lang onder narcose hoeven’, vertelt een trotse Stefanie Veraa, radioloog bij de afdeling Diagnostische Beeldvorming.

Betere diagnose

De verbeterde beeldkwaliteit in combinatie met de nieuwste software stelt de afdeling Diagnostische Beeldvorming in staat steeds kleinere objecten beter in beeld te brengen, wat in de patiëntenzorg tot een nog betere diagnosestelling en chirurgieplanning bijdraagt. ‘Hierbij kun je bijvoorbeeld denken aan kleine tumoren en uitzaaiingen, kiesveranderingen bij knaagdieren en paarden of botscheurtjes’, aldus Stefanie. ‘De hoge scansnelheid maakt het mogelijk om stabiele dieren onder lichte narcose te scannen en in uitzonderingssituaties kan een onderzoek plaatsvinden bij een wakkere patiënt, zoals bij spoedpatiënten of heel benauwde dieren. Ook wordt het mogelijk door de enorme vooruitgang in scansnelheid om contrast dat via een infuus wordt ingespoten in de vaten te volgen wanneer dit achtereenvolgens in de vaten en weefsels zichtbaar is. Er hoeft daarom maar één keer contrast gegeven te worden, waarna op verschillende achtereenvolgende momenten wordt gescand.’

Sliding gantry

Een sliding gantry wil zeggen dat de scanner over rails heen en weer glijdt, terwijl de patiënt stil blijft staan of liggen. Dit maakt het onder meer mogelijk bij het staande paard het hoofd en voorste deel van de hals te scannen zonder dat deze onder volledige narcose gebracht hoeft te worden. De paarden worden op de juiste hoogte gebracht met behulp van een speciale lift en vervolgens gescand onder continue begeleiding van een anesthesist en kliniekmedewerkers.
‘Dit levert vanzelfsprekend enorme voordelen op het gebied van narcoserisico’s, logistiek en kosten, doordat de voorbereidingstijd, scantijd en recovery korter zijn. Het maken van röntgenopnamen van het hoofd lijkt hiermee grotendeels verleden tijd.’
Met de nieuwe CT scan blijft het ook nog mogelijk om onder volledige narcose bij het liggende paard beelden te vervaardigen van benen en hoofd/halsgebied.

UU.nl/Hoefslag

0 74

Smartphones kun je overal en nergens voor gebruiken: het checken van je e-mail, je facebook-account bijhouden, foto’s maken, het weerbericht checken en ja, bellen. Duizenden apps zijn er om het leven een stuk simpeler te maken. Op de Universiteit van Liverpool wordt de smartphone ingezet als opleidingstool voor studenten diergeneeskunde. De tool is ontwikkeld om de interne anatomie de analyseren. Na testcollege’s op open dagen werd de zogenaamde augmented reality (AR) opgenomen in het lesmateriaal voor de studenten.

AR biedt de mogelijkheid om binnen in een dier te kijken door de smartphone of tablet tegen een plaatje aan te houden. Er verschijnt dan een serie visuele presentaties, zoals een video, op het scherm. De technologie maakt het mogelijk om het binnenste van een paard in 3D te laten zien. Daardoor kunnen de toekomstige dierenartsen gemakkelijker een verband leggen tussen de afbeelding en wat ze aantreffen bij een patiënt in de kliniek.

De oudere generaties dierenartsen zijn enthousiast over de tool: ‘Ik wou dat wij zoiets hadden kunnen gebruiken toen we de opleiding deden. Alles wat inspireert om anatomie in je hoofd te krijgen, is nuttig.’

Horseandhound/Hoefslag

0 855
operatie, CPR

Jaarlijks kiest nog altijd een flink aantal geslaagden de opleiding Diergeneeskunde, terwijl bij de zesjarige studie aan Universiteit Utrecht krap 225 leerlingen mogen instromen. Welk lot wacht hen als zij zich na een heftige studie en geïntegreerde coschappen aansluiten bij een beroepsgroep die vijfduizend leden telt?

Op de Universiteit Utrecht is de opleiding Diergeneeskunde sinds de invoering van de bachelor-masterstructuur anders ingedeeld dan voorheen. De studie Diergeneeskunde is voor alle studenten de eerste drie jaar hetzelfde. Pas na deze periode volgt er een master die drie masterprogramma’s kent: gezelschapsdieren, landbouwhuisdieren / veterinaire volksgezondheid en paard. Elke afstudeerrichting heeft vervolgens twee onderdelen: de major en de profileringsruimte. De onderdelen van de major zijn verplicht en identiek voor alle studenten. De profileringsruimte bestaat uit drie onderdelen: onderzoekstage, keuzeruimte en minor.

Economische crisis

De masterrichting paard vertegenwoordigt binnen de opleiding Diergeneeskunde de kleinste studierichting. Zo’n dertig studenten kiezen jaarlijks voor deze master, waarvan het diploma nog altijd tot een algemene bevoegdheid leidt. Afgestudeerde dierenartsen met de master paard mogen ook gezelschapsdieren of landbouwhuisdieren behandelen, maar hebben de meeste kennis over en ervaring met paarden.
‘Ik ken nog geen mensen die voortijdig zijn afgehaakt’, vertelt universitair docent en specialist inwendige ziekten Robin van den Boom. ‘Natuurlijk doet de één er wat langer over dan de ander. Maar intrinsiek studeren ze allemaal af.’
Het traject na de studie is voor een deel van de studenten minder geplaveid dan voorheen. Het banenperspectief gaf voor aanvang van de economische crisis een normaal beeld weer. Maar ook in de diergeneeskunde is er momenteel krapte op de arbeidsmarkt. ‘De perspectieven zijn redelijk’, blikt van den Boom vooruit. ‘Al kunnen we niet ontkennen dat het effect van de economische crisis binnen de diergeneeskunde voelbaar is. Het is een wisselend beeld wat we door de jaren heen altijd hebben gezien. Van de master paard-studenten schat ik dat ongeveer een kwart gelijk een baan aangeboden krijgt. Daarna volgt een groep die na een relatief korte periode een baan vindt. En dan blijft er een aantal over waarbij het meer tijd kost. Vaak zie je dat die studenten wat anders gaan doen, bijvoorbeeld in de gezelschapsdieren of bij de VWA (Voedsel- en Warenautoriteit, red.). Ze gebruiken die ervaring om uiteindelijk toch te proberen als paardenarts ergens aan de slag te gaan.’ (auteur: Chris de Heer)

Het hele artikel inclusief de ervaringen van pas afgestudeerde paardenartsen lees je in de nieuwste Hoefslag.

Foto: Veurink/Sanoma

0 41

Deze week is een nieuw keuzevak voor studenten Diergeneeskunde van start gegaan; forensische diergeneeskunde. Maar al te vaak is er in de krant te lezen dat mishandelde of verwaarloosde dieren bij de dierenarts terecht komen. Om ook consequenties te kunnen verbinden aan bepaald ongewenst menselijk handelen ten opzichte van dieren is het zaak om kennis te hebben van onder andere de juiste wijze van melden en het verzamelen van bewijsmateriaal.

“In een theoretisch keuzevak dat twee weken duurt, leren wij de studenten de grondbeginselen van diergeneeskundig forensisch onderzoek bij levende en overleden dieren”, zegt initiatiefneemster Nienke Endenburg. Zij is verbonden als GZ-psycholoog aan de faculteit Diergeneeskunde. “Wij richten ons voornamelijk op gezelschapsdieren en paarden. Samen met de deskundigheid van prof.dr. Andrea Gröne, patholoog aan onze faculteit, en met collega’s van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) bieden wij onze studenten een breed palet aan basisvaardigheden.”

Cirkel van Geweld
Dierenmishandeling is vaak de voorbode van huiselijk geweld. Het is dus voor een (toekomstig) dierenarts belangrijk om dierenmishandeling in de praktijk te herkennen en het op een juiste manier te adresseren. “Dit is gevoelige materie”, aldus Nienke Endenburg. “Ten eerste trainen wij de studenten om het gesprek met de eigenaar aan te gaan. Daarnaast moet er bij een verdenking van mishandeling of verwaarlozing van een dier bewijsmateriaal op een juiste wijze verzameld worden. Denk hierbij aan bemonstering van sporen en lichaamsmaterialen. Het is ook belangrijk om de verdenking op de juiste wijze te melden aan de desbetreffende instanties. Indien er een rechtszaak van komt zal de dierenarts ook als getuigendeskundige moeten optreden. Dat is nogal wat.“

CSI voor dieren
Er wordt in de media al wel gesproken over CSI bij dieren. Het klinkt sensationeel, maar de noodzaak is er wel degelijk. Veel gevallen blijven ongemeld of daders komen er mee weg door gebrek aan bewijslast. “Wij verwachten dat het keuzevak forensische diergeneeskunde populair zal zijn onder de studenten. Wie weet kan op termijn dit onderwijs voor het verplichte curriculum aangeboden worden, mits er financiële middelen beschikbaar zijn. Er bestaat zelfs een mogelijkheid dat we het aanbieden aan dierenartsen en hun assistenten. Dan kan er ook echt wat aan dierenmishandeling worden gedaan.”

Hoefslag/UU

Volg ons!

102,866FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer