Tags Posts tagged with "dierenarts"

dierenarts

0 6495
ruiterpad bos buitenrijden

Dierenarts Bernd Hietberg kreeg onlangs een opmerkelijk advies nadat hij op de Veluwe een op hol geslagen paard had gevangen. ‘Bind hem maar aan het hek,’ adviseerde de boswachter hem.

Vervolgens constateerde Hietberg dat de amazone van het paard zonder cap en rijlaarzen reed en bovendien de hekken, bedoeld om het wild tegen te houden, open had laten staan.

Door het bos

In zijn column De Boer op….  voor Dekrantvandrenthe schrijft de dierenarts dat hij tijdens een wandeling op de Veluwe opeens een paard voorbij zag rennen door het bos. Met zijn partner Willemijn ging hij op zoek  naar de ruiter.

‘Onderweg kwamen we een van de boswachters tegen die nog net de moeite nam om uit de auto te stappen. Het advies van de boswachter: ‘Knup ‘m maar aan het hek!’ We besloten dat dit niet het beste advies was voor een paard in paniek.’

Geen cap

Hietberg en zijn partner vonden de afgevallen amazone na enige tijd. Ze had een zwaar gehavend gezicht, kapotte handen en gescheurde kleren. ‘Het gevolg van een val zonder cap en zonder rijlaarzen, het was een wonder dat ze nog kon lopen.’

Toen de dierenarts het paard terug naar stal bracht, zag hij dat de amazone twee hekken open had laten staan. Waarschijnlijk zonder te beseffen dat via de openstaande hekken wilde zwijnen het gebied af kunnen, met alle gevaren van dien.

Correcte man

Amazone Wilma de Lange laat weten dat het verhaal er van haar kant iets anders uitziet. Zij reageerde op Facebook, maar Hoefslag sprak haar ook persoonlijk over de column van Hietberg. ‘De boswachter is een heel correcte man,’ laat zij weten. ‘Heel betrokken ook. Ik rijd daar drie keer per week, hij begrijpt paarden echt prima.’

De Lange kneusde bij de val haar linker heup, maar kon nog wel zelf een ambulance inschakelen. ‘Ik heb geen hekken open laten staan. Ik ben er voor het hek al afgevallen en omdat het hek openstond kon mijn paard het viaduct oversteken. Verder had ik gewoon correcte rijschoenen aan, ik rijd niet op gympies ofzo.’

Geen naïef meisje

De column maakte de amazone behoorlijk pissig. ‘Dit verhaal raakt qua moraal kant noch wal. Al jaren rijd ik buiten paard. Ik ben geen naïef meisje maar een vrouw van 44. Mijn paard kreeg reststroom via zijn ijzers toen we het spoor overstaken. Hij sprong van schrik met vier benen omhoog. Ik lag op het asfalt, kwam overeind en zocht mijn paard. Hij was weg. Zoiets heb ik gelukkig in 32 jaar nog nooit meegemaakt.’

Erg dankbaar

De verwondingen waren volgens de amazone anders dan omschreven. ‘Mijn kleding en handen waren intact, maar mijn gezicht was gezwollen. Mijn linkerheup is gekneusd, maar welke rijlaars had dit verholpen? Mijn koppie deed het gelukkig nog. Ik ben erg dankbaar.’

Dat de hekken open waren is de redding voor haar paard gewest laat ze nog weten. ‘Als ze dicht waren geweest en hij met zijn hoeven tussen de rails van het wildrooster was beland, was de schade niet te overzien geweest.’

Bron: Dekrantvandrenthe / Hoefslag

Foto: archief

Stethoscoop

De Britse Equine Veterinary Association heeft dierenarts David Rendle onderscheiden vanwege zijn onderzoek naar de behandeling van PPID, ofwel de ziekte van Cushing.

Rendle gaf over de resultaten van het onderzoek een lezing tijdens een congres van de BEVA.

Pergolide-tabletten

David Rendle kreeg de Sam Hignett Award omdat hij nader onderzoek deed naar pergolide-tabletten, een medicijn voor de behandeling van PPID, een afkorting van ‘pituitary pars intermedia dysfunction’, bij paarden.

Rendle merkte onder meer op dat het middel niet smakelijk is en dat de tabletten moeilijk zijn te doseren  wanneer een pony  bijvoorbeeld een halve dosis voorgeschreven krijgt. ‘Er moet kritisch worden gekeken naar een alternatief voor dit medicijn,’ concludeert hij.

Pasta

Rendle behandelde negentien pony’s met cushing, die niet op de reguliere medicijnen reageerden. Hij gaf ze een smakelijke pasta met dezelfde werkzame stof erin verwerkt. Bij veertien van de negentien pony’s daalde de hoeveelheid ACTH-hormoon, dat bij cushing-patiënten verhoogd is, aanzienlijk.

Rendle is als paarden-geneeskundige verbonden aan de Rainbow Equine Hospital in Old Malton, North Yorshire.

Antibiotica bij paarden

Adam Redpath won the Voorjaarsdagen BEVA Award voor zijn proefschrift over de noodzaak van het gebruik van antibiotica bij paarden. Volgens Redpath heeft het beperken van het gebruik van antibiotica vergaande consequenties. ‘Er is behoefte aan een richtlijn voor wat betreft het verstandig gebruik van deze middelen.’

Redpath is als docent verbonden aan de University of Nottingham en is werkzaam als dierenarts. Hij doet onderzoek naar pijnstilling bij paarden en naar de toepassing van medicijnen bij paarden in het algemeen.

Hij zal zijn proefschrift over antibioticagebruik bij paarden nogmaals presenteren tijdens de European Veterinary Conference Voorjaarsdagen volgend jaar in Den Haag.

Bron: horsetalk.co.nz

Foto: archief Digishots

0 901
koliek
Koliek

Het kan best lastig zijn om een paard te hebben, en er goed voor te zorgen. Zeker wanneer je als eigenaar te maken krijgt met koliek! The University of Nottingham werkte mee aan een deskundig advies. Want wat moet je doen, wanneer je staat te wachten op de dierenarts?

Zorg voor een veilige omgeving

Wanneer je paard pijn laat zien (zoals liggen en rollen) is het aan te raden om hem naar een veilige omgeving te brengen, zodat de kans op een blessure wordt verkleind. Zet hem bijvoorbeeld in een stal met veel bodembedekking of in de bak of paddock. Haal emmers, voerbakken en andere objecten waaraan het paard zich kan verwonden uit de buurt.

Laat het paard rustig alleen in de stal tot de dierenarts arriveert met een pijnstiller. Liggen en/of rollen maakt de koliek niet erger, en veroorzaakt geen slag in de darm. Ook al kan het vreselijk zijn om het paard te zien in zulke pijn, wordt het sterk aangeraden om niet meer de stal in te gaan zonder begeleiding van de dierenarts. Dit voor de veiligheid van de eigenaar.
Wanneer het paard naar een bak of paddock wordt meegenomen, laat hem dan niet los. Het is verstandig om een helm en handschoenen te dragen. Een paard dat zoveel pijn heeft, is zich niet meer bewust van zijn omgeving, tref daarom maatregelen voor je eigen veiligheid.

Beweging

Als een paard veel pijn heeft, kan het helpen om 15 tot 20 minuten rustig te wandelen, dit doet geen schade. Het dient echter voorkomen te worden dat het paard draaft of galoppeert, en langere beweging zonder de begeleiding van een dierenarts, wordt afgeraden. Er zijn specifieke gevallen waarin je dierenarts andere beweging zal voorschrijven, maar dit zal pas gebeuren na diagnose, beweging zal een ziek paard namelijk altijd uitputten. Forceer het paard niet te lopen, wanneer het probeert te gaan liggen.

Voeding en water

Informeer bij twijfel altijd bij de dierenarts. Haal al het voer weg uit de stal. Paarden die vrij rustig staan en niet heel veel pijn hebben, kunnen nog wat water krijgen; het is echter zeldzaam dat een ziek paard gaat drinken.

Praktische zaken

Zorg ervoor dat je een plan klaar hebt liggen om het paard te transporteren, mocht het paard naar de kliniek moeten. Als het paard echt ziek is, kan iedere vertraging cruciaal zijn, laat dit dus niet liggen tot de laatste minuut. Kijk na of de trailer of vrachtwagen geen platte banden heeft en start. Moeilijkheden met transport zijn een veelvoorkomende oorzaak van vertraging, en kunnen levensbedreigend zijn.
Wanneer het paard verzekerd is, zoek dan uit of koliek onder de verzekering valt. Dit kan eventuele vertragingen wederom voorkomen en helpen om een goede keuze te maken wanneer de dierenarts een operatie adviseert.

Doorverwezen naar de kliniek, en dan?

Vraag de dierenarts om de mogelijke kosten in te schatten. De kosten zullen licht verschillen per kliniek, maar de dierenarts en kliniek zullen je voorzien van specifiekere informatie over complicaties en een schatting maken van de overlevingskansen. Wanneer je verzekerd bent, laat dan aan de verzekeringsinstantie weten dat het paard koliek heeft en is doorverwezen. Houd het telefoonnummer van de kliniek voor handen, en breng hen op de hoogte wanneer er problemen of vertragingen zijn tijdens het transport.

Bron: Horse&Hound

Foto: Shutterstock

hoefbevangen
Typische stand van een hoefbevangen pony

Het farmaceutischse bedrijf Boehringer Ingelheim stelt ook dit jaar paardeneigenaren in de gelegenheid om paarden die relevante ziekteverschijnselen vertonen deze maand gratis te laten onderzoeken op Pituitary Pars Intermedia Dysfunction. PPID, ook wel de ziekte van Cushing genoemd, is in veel gevallen de oorzaak van hoefbevangenheid.

Paarden met cd ziekte van Cushing hebben vaak een lange krullerige vacht, spierverlies, terugkerende infecties en hoefbevangenheid.

Hoefaandoening

Paarden met hormoonafwijkingen, zoals PPID, hebben een verhoogd risico om een hoefaandoening zoals hoefbevangenheid te ontwikkelen tijdens het grazen op ‘vette‘ weiden en het eten van krachtvoer.  ‘Doordat de levenskwaliteit van het paard hierdoor ernstig wordt aangetast, is het belangrijk om PPID tijdig vast te stellen en te behandelen,’ aldus Boehringer Ingelheim.

Bloedtest

Omdat hoefbevangenheid voorkomen beter is dan vergoedt het bedrijf de bloedtest waarmee PPID kan worden aangetoond.

Overleg met je eigen dierenarts welke kosten hij in rekening brengt, zaken als de voorrijkosten moeten paardeneigenaren zelf betalen.

Meer informatie vind je op ppidbijpaarden.nl

Foto: archief

 

Als je paard een wond oploopt, wanneer is het dan ernstig genoeg om die te laten hechten? Hoe snel na een opgelopen verwonding moet je er een dierenarts bij roepen?

Houd een aantal zaken in je achterhoofd op het moment dat je paard een snee of wond heeft opgelopen en je moet besluiten of die veterinaire aandacht nodig heeft.

1. Locatie: Waar zit de wond?

Is er sprake van een wond bij een gewricht, pees of oog, dan is het verstandig de dierenarts even te laten kijken, ook al ziet het er niet ernstig uit.

2. Soort wond

Een scheur is een wond die de oppervlakkige huidlaag heeft aangetast, maar niet de onderliggende lagen. Een wond kan er indrukwekkend uitzien, maar als je de wondranden uit elkaar duwt en geen onderliggende lagen ziet, dan zijn niet alle huidlagen ‘door’ en hoeft de dierenarts er niet aan te pas te komen. Heeft een wond wel alle huidlagen aangetast, dan heelt de wond het mooist – zonder littekenweefsel – wanneer je die laat hechten.

Een steekwond kan zeer gevaarlijk zijn, omdat die er niet ernstig uitziet. Echter, zo’n wond kan vaak diep zijn en essentieel weefsel aantasten. Een dergelijke wond wordt niet gehecht, maar wel gespoeld en goed onderzocht.

3. Tijdstip: hoe vers is de wond?

Hoe verser een wond is wanneer die wordt gehecht, hoe beter en ‘netter’ die zal genezen. Als een wond op een plek zit waar niet veel overtollige (of elastische) huid is, zoals de achterkant van een pees of de voorkant van een been, dan is 24 uur wachten totdat die gehect wordt, te lang. Zit een wond op een ‘gunstige’ plek, zoals rondom de borst/schouder, dan kunnen de randen van de wond netjes bijgesneden en gehecht worden. Hoe langer een wond al bestaat, hoe meer zwelling er ontstaat en hoe lastiger het hechten wordt.

Een dierenarts zal wellicht eerst vragen om foto’s te sturen, zodat snel kan worden besloten of het nodig is om langs te komen of niet.

Thehorse/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 1847

Op twee stallen in Zuid-Limburg is droes geconstateerd. De zieke paarden staan apart en alle andere paarden worden dagelijks getemperatuurd. Geen reden voor paniek dus, aldus dierenarts Florence Gorter, die een aantal van de zieke paarden verzorgt.

Droes is een besmettelijke keelontsteking die veroorzaakt wordt door een bacterie. Paarden met droes krijgen symptomen als koorts, neusuitvloeiing, hoesten en/of zwelling van de keellymfeklieren.

Symptomen

Volgens Gorter worden dieren pas besmettelijk twee dagen nadat de symptomen van droes tot uiting komen. ‘Het eerste symptoom van droes is koorts. Dus wanneer je een paard dat koorts krijgt direct apart zet, kun je besmetting vrijwel zeker voorkomen.’

De neusuitvloeiing en de inhoud van de abcessen in de keelstreek zijn besmettelijk. ‘Dus alleen bij direct contact kunnen paarden worden besmet. Of wanneer de verzorger bijvoorbeeld snot aan zijn jas krijgt en dit bij een ander paard aan de neus komt.’

Wedstrijden

Volgens de KNHS kan het organisaties niet verbieden om wedstrijden te organiseren op bedrijven waar droes heerst. ‘Juridisch en reglementair gezien is dit niet mogelijk,’ meldt knhs.nl

Hoewel Gorter het niet aan zou raden, zouden paarden van een besmet  bedrijf gewoon naar de les of naar een wedstrijd kunnen gaan. ‘In principe kunnen ze gaan en staan waar ze willen. In dat geval zou ik direct contact tussen de paarden afraden, dus laat ze niet aan elkaar ruiken.’

Overigens zijn er bij de stallen waar de droes geconstateerd is geen evenementen gepland.

Genezing

Droes geneest in ongeveer 95 procent van de gevallen vanzelf. Soms worden koorts- en ontstekingsremmers ingezet. Zieke paarden moeten gedurende het ziekteverloop in de gaten worden gehouden in verband met benauwdheid en of het dier blijft eten en drinken. ‘Ongeveer zes weken nadat de symptomen voor het laatst zichtbaar waren, is een paard niet meer besmettelijk. Het is wel zo dat hoe langer je wacht, hoe kleiner de kans op besmetting wordt.’

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Foto: Remco Veurink

0 17187

Een Shetlandpony met een zwemband en een Friese merrie met een speknek. Bijna de helft van alle paarden in Nederland is te dik. En niet zomaar een kilootje te veel, nee, ze lijden aan vetzucht. Edele viervoeters zakken door hun hoeven door obesitas.

Chantal duwt haar dikke kont tegen de staldeur, wurmt haar bolle buik door de opening en trippelt op haar korte beentjes de voergang op. ‘Die moet een tijdje op een houtje bijten,’ zegt Marco de Bruijn, paarden-internist bij dierenkliniek Wolvega, hoofdschuddend. Shetlandpony Chantal is te dik. Veel te dik. Chantal heeft obesitas.

Net als Baukje met haar logge lijf, die een box verderop staat te kauwen. Een forse Friese merrie. Ook te dik. ‘Kijk dit,’ De Bruijn schuift een weelderige bos manen opzij en knijpt in Baukjes nek. Opgehoopt vet. Een speknek.

Chantal en Baukje zijn edele viervoeters met een serieus en ernstig gewichtsprobleem. En ze zijn niet de enige. Bijna de helft van alle paarden lijdt aan vetzucht en zou op dieet moeten.

Gulzige eters

Paarden zijn planteneters. Ze vullen hun buik met gras, kuil en hooi. Ze zijn gulzig. Wat ze voorgezet krijgen, eten ze op. In de vrije natuur scharrelt een paard – in de zomer als er voldoende voer is – een stevig kostje bij elkaar. Zo bouwt hij een vetlaag op die in schrale winters van pas komt. Hij eet, maar is continu in beweging.

Maar moderne paarden lopen veel minder in de wei. Die staan lekker droog in een laag zaagsel in een luxe box. Eigenlijk zouden ze meer dan genoeg hebben aan een pluk droog hooi op zijn tijd – een mager crackertje als het ware. Maar hun bazen stoppen ze lekkere hapjes toe. Een schep biks, wat haver. Krachtvoer. Eten dat eigenlijk bedoeld is voor harde werkers.

Paarden hoeven tegenwoordig nog amper hun spierballen te laten rollen. Vroeger hadden ze een bak voer nodig om een akker te kunnen ploegen. Een gemiddeld hobbypaard komt nu alleen nog in actie om zijn baas te plezieren. Voor een uurtje hobbelen in de bak met een zadel op de rug. Of een buitenrit door het bos met een karretje er achteraan. Maar hard werken kun je dat amper noemen.

Bewegen doen moderne paarden en pony’s karig, eten daarentegen doen ze als turfgravers. Tsja, dan schieten de kilo’s eraan. Het is De Bruijn een gruwel. ‘Een paard is geen papegaai.’ Al die granen die eigenaren hun dieren voeren zijn helemaal niet nodig. Sommige paarden staan twintig uur per dag op stal. ‘Dat is hetzelfde als dat ze in bed liggen en elke dag spaghetti eten.’

Schuld van de baas

Obesitas bij paarden is dan ook vaak de schuld van de eigenaar. Die zou eens kritisch naar zijn geliefde huisdier moeten kijken. Zoals hij ’s ochtends zelf voor de spiegel staat en constateert dat er toch eindelijk eens wat aan dat lubberende zwembandje over de broekriem moet gebeuren. Zo zou hij ook naar de drilbil en speknek van zijn Friese merrie moeten kijken.

Want overgewicht bij paarden is niet zonder gevaar, stelt De Bruijn die zieke dikkerds in zijn praktijk behandelt. Elke week krijgt hij er wel een of twee onder ogen. ‘Daar zitten er tussen die zijn niet meer te redden.’ In Drenthe heeft hij er nu een onder behandeling. ‘Dat is de dikste die ik ooit heb gezien. Die is even breed als hoog als diep.’ Een vierkante pony.

Van al die kilo’s die ze moeten meetorsen krijgen ze problemen met hun gewrichten en botten. Of erger nog de gevreesde hoefbevangenheid. Een ontsteking in de hoef die door een soort paardensuikerziekte wordt veroorzaakt. In ernstige gevallen raakt het paard daardoor kreupel. Een vreselijk pijnlijke aandoening. Dan ben je ver van huis, zegt De Bruijn. Want behandelen is moeilijk. Voor het overgewicht zou het paard extra moeten bewegen, maar voor de hoefbevangenheid is juist weer rust geboden.

Bij veelvraten kan vet ophopen in de buik waardoor de darmen in de knel komen met in het ergste geval koliek tot gevolg. Een verdraaiing van de darmen wat verstopping veroorzaakt en het paard uiteindelijk de kop kost.

Aanleg voor vetzucht

Ook bij paarden gaat elk pondje door het mondje, maar overtollige kilo’s zijn niet alleen te wijten aan te veel eten. Sommige rassen hebben aanleg voor vetzucht. Met stip op één: de Shetlandpony. Dat kortbenige bolle beest heeft zo een laagje te veel. Net als de IJslanders én de Friezen.

Zoals bij mensen de Body Mass Index (BMI) een handige check is voor of je gewicht nog in verhouding is met je lichaamslengte, anders gezegd of je te dik bent. Zo is er voor paarden de Body Condition Score (BCS). Met een ruige schatting wordt het onderhuidse opgestapelde vet gemeten. De overtollige kilo’s zijn vooral zichtbaar bij het schoft, de ribben, achter het schouderblad en langs de hals.

De Bruijn schaft binnenkort een paardenweegschaal aan om tot op de gram nauwkeurig het gewicht van de patiënten te kunnen vaststellen. En hij heeft een speciale paardenmuesli ontwikkeld die de dikkerds krijgen in hun dieet. Dat overigens heel simpel is, namelijk alleen mager droogvoer. Geen lekkere tussendoortjes of snacks maar simpel droog hooi. Vaker een klein hapje voorkomt verveling en houdt de spijsvertering lekker op gang.

100 kilo eraf

Pony’s en paarden die buiten staan moeten niet ongelimiteerd hun buiken bol kunnen eten. Elke dag de draad een stukje opschuiven zodat ze een kleine strook vers gras kunnen oppeuzelen. Daarna is het bord leeg. De Bruijn ziet paarden van 600 kilo die 100 kilo te zwaar zijn. Voordat die weer op gewicht zijn, volgt een streng dieet en ben je een jaar verder.

Chantal krijgt geen paarden-snoepjes meer maar geweekt hooi. En ze moet nu dagelijks verplicht rondjes lopen in de bak. Ook Baukje moet flink sporten en eet nog slechts droge crackers in de vorm van hooi. Zo moeten ze hun hobbeldebobbelbuiken en speknek zien te lozen. De dames zijn lekker op weg. Het is dat paarden geen broeken dragen, anders hadden ze al een paar maten kleiner kunnen aantrekken.

Bron: Leeuwarder Courant

Foto: Remco Veurink

 

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 18)

0 216
veulen, veulentje

In het Vlaamse plaatsje Gerhees is een veulen ernstig toegetakeld door een scherp voorwerp. ‘De eigenaar stelde de verwondingen vast toen hij maandag terugkwam van een weekendje weg’, vertelt de veearts daar. ‘Hij heeft het dier onmiddellijk naar ons gebracht, maar ging niet meteen uit van kwade opzet. Maar we zagen hier wel dat het veulen ernstig verwond was met een scherp voorwerp, vermoedelijk een mes. Vooral de billen zijn enorm beschadigd.’

Het gewonde dier verblijft momenteel in een dierenartsenpraktijk in Noord-Limburg. Het zal nog maanden moeten herstellen, en is voorlopig ook niet buiten levensgevaar. ‘Er kunnen zich inwendig nog altijd ontstekingen voordoen. Als het veulen hier doorkomt zal het er in elk geval littekens aan overhouden.’

Omdat er zeer vermoedelijk opzet in het spel is, heeft de politie van Beringen-Ham-Tessenderlo de zaak in onderzoek. De politie heeft ter plaatse geen sporen meer aangetroffen. Burgemeester Dirk De Vis van Ham waarschuwt intussen paardeneigenaren in zijn gemeente.

Bron: HBVL.be (met foto)

Foto: Remco Veurink

0 296

Het Gerechtshof in Karlsruhe oordeelde gisteren dat net als in de humane geneeskunde ook bij diergeneeskunde de omgekeerde bewijslast van toepassing is.

Een paar dagen nadat het door een dierenarts behandeld is, breekt het paard van een eigenaresse uit het Duitse Bramsche een been en moet worden afgemaakt. Een expert oordeelt vervolgens dat de dierenarts een grote beoordelingsfout gemaakt heeft: hij zag een scheurtje in het bot over het hoofd. Wie moet nu bewijzen dat de foute diagnose van de dierenarts heeft geleid tot de breuk – of niet? De dierenarts zelf, oordeelde het Gerechtshof in Karlsruhe. Het Gerechtshof past de zogenaamde omgekeerde bewijslast toe, waarbij artsen bij een grote fout hun onschuld moeten aantonen. Dit principe bestaat al in de humane geneeskunde, en wordt hier ook toegepast in de diergeneeskunde.

‘Dezelfde juridische beginselen als bij mensen’
Mensen zijn levende organismen, dieren zijn levende organismen – en dus moeten dezelfde juridische beginselen worden toegepast, zo legt de rechter haar beslissing uit. Bovendien zal het moeilijk zijn om uit te vinden wat de echte oorzaak van een eventuele secundaire ziekte zou kunnen zijn. De zaak was eerder al voorgekomen in het Landgericht Osnabrück en het Hof van Beroep in Oldenburg. Beide rechtbanken stelden de eiser in het gelijk en eisten dat de dierenarts zijn onschuld moest bewijzen.

Schadevergoeding: meer dan 100.000 Euro?
Het Hof van Cassatie nam dus de beslissingen van de rechtbanken over. Omdat de man in dit geval zijn onschuld niet kan bewijzen, moet hij de fokker een schadevergoeding betalen. Zij eist meer dan € 100.000. Over de hoogte van het bedrag moet het Landgericht Osnabrück nu onderhandelen. Voor eigenaren van gezelschapsdieren wordt het gemakkelijker om een ​​vordering tot schadevergoeding te doen. Dit kan verstrekkende gevolgen hebben voor de verzekeringssector.

Haarscheurtje over het hoofd gezien
Oorspronkelijk was de dierenarts alleen opgeroepen vanwege een wond op het been van de hengst. Hij verzorgde de wond en gaf het advies die twee dagen te spoelen. Hij dacht geen moment aan een botbreuk. In feite bleek het paard een haarscheurtje in het bot te hebben en had dus volledige boxrust voorgeschreven moeten worden. Volgens de eigenaresse geneest zeventig procent van de haarscheurtjes dan volledig. Het paard mocht echter beweging hebben en daarom brak het het gewonde been en moest worden afgemaakt.

NDR/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 6089

Op de A12 bij Zevenaar in zaterdagochtend een paardentrailer gekanteld met daarin een paard. De brandweer heeft het dier bevrijdt.

De trailer kantelde door onbekende oorzaak. Hij zat gevestigd achter een paardentransporter. De dierenarts is ter plaatse gekomen en de brandweer heeft met de hydraulische schaar de paardentrailer opengeknipt. Daarna kon het paard eruit gehaald worden. Het paard heeft aan het avontuur nauwelijks verwondingen opgelopen.

Door het ongeval was de linkerrijstrook dicht. Dit veroorzaakte kilometers lange file op de A12 richting Arnhem.

Klik hier voor foto’s.

Bron: Hoefslag/Gelre Nieuws

Foto: Jessica Pijlman/Made by Jessy

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,329FansLike
0VolgersVolg
6,983VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer