Tags Posts tagged with "column"

column

Opzet bij een tuigpaard
Opzet bij een tuigpaard.

De KNHS heeft de kogel door de kerk geschoten. Men heeft besloten de samenwerking met de Vereniging van Rijders en Eigenaren van Tuigpaarden (VERT) met onmiddellijke ingang te beëindigen. Belangrijkste breekpunt lijkt dat het bestuur van de VERT de mogelijkheid eiste om zonder goedkeuring van de KNHS statutenwijzigingen door te voeren. Het bestuur van de KNHS heeft de bestuursleden van de VERT tot 29 april de gelegenheid gegeven alsnog de statuten in overeenstemming te brengen met de eisen die de KNHS daaraan statuten. Die gelegenheid heeft de VERT aan zich voorbij laten gaan.

Strijdpunten

Er waren voor de VERT twee belangrijke strijdpunten. In de eerste plaats willen zij het gebruik van oordoppen blijven accepteren, net als het gebruik van de opzet. Het lijkt er op dat men binnen de VERT wel akkoord kon gaan met het verbod op oordoppen, maar de opzet wil behouden. Sterker nog, men wil op opzet onderdeel laten worden van het harnachement. Eén van de consequenties daarvan zou kunnen zijn dat ook paarden die dit hulpmiddel niet nodig hebben er toch in wedstrijden mee moeten verschijnen.

Zonder resultaat

In de mail die door het bestuur aan de leden van de VERT is verzonden staat te lezen “De in oktober gemaakte schriftelijke afspraken (zelfstandige vereniging met eigen regelruimte met nieuwe statuten zonder wurgconstructie) staan haaks op deze bepaling en hier is de KNHS, helaas zonder resultaat. Op gewezen door de voorzitter van de Commissie Aangespannen Sport, de heer Bouma. Daarnaast is de voordracht voor de ledenraad niet geëffectueerd, zijn de licenties van de oude juryleden verlengd in plaats van beëindigd. Ook zijn de voorstellen voor reglementswijzigingen (voor zover bekend) niet overgenomen en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Afwisseling in disciplines

Tussen de VERT (tuigpaarden), de VHN (Hackney’s) en VFT (Friese paarden) zou binnen de Commissie Aangespannen Sport zijn afgesproken om gezamenlijk verder te gaan richting concours uitschrijvende verenigingen en heeft de Hackney club aan de VERT laten weten haar in de besluiten te volgen. Zo ver zijn de Friezen nog niet, want zij willen eerst hun leden raadplegen.

Het aardige van de Nederlandse concoursen is dat het programma vaak boeiend is dankzij de afwisseling in disciplines. Ik ben er dan ook van overtuigd dat heel veel concoursen nu voor de keuze worden gesteld: doorgaan met de KNHS of doorgaan met de organisaties voor de aangespannen rubrieken. Dus de VERT, de VHN en de VFT.

Regels aanscherpen

Het is te hopen dat er een nieuwe commissie komt die alle drie de aangespannen takken van sport in zich verenigt en dan wel met statuten komt die voor de KNHS acceptabel zijn. Daardoor zouden evenementen als Bennekom, Opmeer, Buitenpost, Rijs en vele, vele andere hun afwisselende karakter kunnen behouden. Daarnaast is het te hopen dat de KNHS de regels zo kan aanscherpen dat zij rijders die toch deelnemen aan wedstrijden die niet onder de reglementen van de KNHS gereden worden, kan uitsluiten voor minimaal één jaar van deelname aan wedstrijden die wel onder haar verantwoordelijkheid worden verreden.

Voor de liefhebbers van het Nederlandse tuigpaard houdt het nu wel in dat er ook automatisch een einde komt aan de voor hen mooiste dag van het jaar, de Nationale Tuigpaarden Dag op het Nationaal Hippisch Centrum. Het kan toch niet zo zijn dat daar, op de thuisbasis van de KNHS, wedstrijden worden verreden onder reglementen die strijdig kunnen zijn met die van de KNHS?

Faire sport in gedrang

We mogen van één ding uitgaan en dat is al vele jaren het geval. De reglementen die de KNHS hanteert garanderen principieel twee zaken: het welzijn van het paard en de eerlijkheid van de sport. Bij dat laatste dient wel de kanttekening te worden gemaakt dat sporten die door juryleden naar waarde geschat dienen te worden altijd en overal tot discussie leiden. Nu de aangespannen sport zich buiten de kaders van de KNHS plaatst, kunnen bij deze organisaties welzijn en faire sport mogelijk in het gedrang komen. Als de KNHS dat goed weet te communiceren zal het moeilijk worden voor organisatie om de nu door de VERT en de VHN ingezette lijn willen volgen. Daarnaast, wie zal een tak van sport financieel willen ondersteunen waarin de kernbegrippen Welzijn en Eerlijke Sport niet met hoofdletters worden geschreven?

Doodlopende weg

Dit alles beschouwende lijkt het dat de VERT en de VHN met hun beleid een doodlopende weg zijn ingeslagen. Het valt te hopen dat de leden van de VFT hun bestuur op de goede weg weten te houden.  Het moge voor iedereen te hopen zijn dat ook in 2021 de Tuigpaarden, Hackney’s en Friezen onder de reglementen van de KNHS op alle Nederlandse concoursvelden daveren. Dit stukje Nederlands cultuurgoed verdient het te blijven bestaan.

Door: Jacob Melissen

Foto: Archieffoto

Het is nog niet zo lang geleden dat leraren en mensen uit de zorg optrokken naar Den Haag om te pleiten voor een hoger salaris en betere werkomstandigheden.

Meer mensen voor de klas en meer handen aan het bed. Gewoon heel simpel: voor een grotere en bredere waardering uit de maatschappij. De leraren zorgen er voor dat onze kinderen goed opgeleid de toekomst aankunnen. De mensen werkzaam in de zorg hebben hun verantwoordelijkheid voor zieken en de steeds groeiende groep ouderen. Het zijn nu juist deze mensen die met ongekende inzet boven zichzelf uitgroeien om Nederland en haar inwoners door de Coronacrisis heen te helpen.

Steentje bijdragen

Maar niet alleen zij. Ook politie, brandweer, huisvuilophalers, straatvegers, krantenbezorgers en vele vele anderen dragen hun steentje bij om stad en dorp rein te houden. Er werd in de supermarkten gehamsterd en wie zorgden er voor dat de voorraden werden aangevuld en in de vakken terechtkwamen. Duizenden medewerkers van distributiecentra, vrachtwagenchauffeurs en vakkenvullers.

Ik hoop dat u iets opvalt. Allemaal mensen in beroepen waarop de afgelopen jaren bezuiniging op bezuiniging werd doorgevoerd. Soms met nul-uren contracten naar huis gestuurd dan wel verplicht hebben moeten kiezen om als ZZP’er de kost te gaan verdienen.

Niets te betekenen

Ik hoop dat u nog iets opvalt. Al die mensen die als zogenaamde managers hun medewerkers aanstuurden en er in salaris en status alleen maar op vooruitgingen lijken in deze tijden van de coronacrisis inhoudelijk niets te betekenen hebben. Zo moesten de duur betaalde managers van Brabantse ziekenhuizen het ook door enorme bezuinigen geplaagde Nederlandse leger inschakelen om de logistiek te verzorgen van het transport van patiënten naar het noorden.

Ik hoop dat u nog iets is opgevallen. Naast 16 miljoen bondscoaches van het Nederlands elftal hebben we er plotsklaps ook 16 miljoen deskundige Coronavirus-bestrijders bij.

En er is mij nog iets opgevallen. Kijkend naar onze hippische wereld hebben we altijd oog voor het winnende paard en de zegevierende ruiter in welke discipline dan ook en op ieder niveau. Wij overladen hen met jubelende klanken en strooien complimenten naar trainer, eigenaar en groom.

Letters op de juiste plek

Tegelijkertijd hebben we amper oog voor hen die de infrastructuur vormen van onze sport. Het leger naamloze vrijwilligers. De mensen die de dressuurbaan uitzetten en de daarbij behorende letters op de juiste plek zetten. De parcoursbouwers met hun assistenten die van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat met staanders, palen en planken sjouwen. Voor de juryleden die de godganse dag een streepje zetten op vier, zes of acht. Voor hen die in koude tochtige hallen dressuurproeven beoordelen en zij die dan deze protocollen op een sukkeldraf verzamelen. Hebben we oog voor al die duizenden die het jaar rond de backbone vormen van de hippische sport? Ik durf te stellen dat we dat oog niet (genoeg) hebben. Maar zonder hen zou er geen hippische sport in Nederland kunnen bestaan.

Mij is in ieder geval één ding heel duidelijk geworden. Onze maatschappij – lees ook onze hippische maatschappij – kan heel goed doordraaien zonder hen die zichzelf belangrijk vinden en die daaraan status en welzijn aan ontlenen. Onze maatschappij – dus ook onze hippische – kan echter niet doorleven zonder die duizenden onzichtbare werkers die in weer en wind, in tropische hitte en barre kou zich de kont uit de haken lopen om die maatschappij draaiende te houden.

Geen prominente rol

Ik hoop dan ook dat allen die zichzelf scharen onder de kop ‘prominent in de hippische wereld’ zich realiseren dat zij zonder al die duizenden naamloze werkers geen prominente rol kunnen vervullen.

Ik roep dan ook alle prominenten en zij die zich (in meer of mindere mate) zo voelen op: heb nog meer dan in het verleden een open oog voor allen die jullie troon schragen en dragen! Niet u en niet de ruiters, maar juist zij zijn het kapitaal van de hippische wereld, dus eer en waardeer ze op eenzelfde wijze als u en de uwen geëerd en gewaardeerd willen worden. En laten we hopen dat dit zijn weerslag Nederland breed gaat krijgen.

Als dat gebeurt dan heeft de pandemie die Nederland in zijn geheel verlamt toch iets goeds gebracht.

Tekst: Jacob Melissen

Algemeen KNHS directeur Theo Fledderus geeft in zijn maandelijkse column zijn mening over hoe we als paardensector op positieve wijze kunnen inspelen op het onderwerp paardenwelzijn richting het algemene publiek,. 

Negatieve trend

Onlangs kwam Jumping Amsterdam in opspraak vanwege het paardenwelzijn. “Wat een wedstrijd, met vier Nederlanders in de barrage en Marc Houtzager als winnaar. Prachtig allemaal. Ondertussen waren we met zijn allen ook druk bezig met het onderwerp paardenwelzijn. De boel werd op scherp gezet vooraf en tijdens het evenement. Na het EK in Rotterdam was het weer raak, en eigenlijk zie je een trend ontstaan. De volgende stap komt natuurlijk richting de Olympische Spelen”

Samenwerking

Wat Fledderus positief verrast heeft, is de samenwerking achter de schermen tussen vele betrokkenen in de paardenwereld. “Het was ontzettend goed. Mensen toonden zich alert en betrokken. Ze speelden in op journalisten en voorzagen hen van informatie. Dan werd er bijvoorbeeld gekeken of Anky iets kon doen en hop, we zagen haar terug in diverse media. Dat hebben we goed gedaan en ik denk dat onze achterban niet eens alles daarvan heeft meegekregen.”

Verdediging

“Maar wat ik minstens zo belangrijk vind, is onze achterban meer bewust ervan maken dat ze zelf ook iets kunnen doen. Het is belangrijk dat door het grote publiek wordt gezien dat de paardensport een hele mooie wereld is, met mensen die hartstikke betrokken zijn bij hun paarden, er veel voor doen en er alles voor over hebben. Dat laten zien, is beter dan alleen maar in de verdediging blijven zitten.” 

Bijzonder samenspel

“Bij de Jagersvereniging hebben ze hier goede ervaringen mee opgedaan. Jagers vertellen zelf hun verhaal. Ze nemen de buurt een keer mee en laten zien wat ze aan het doen zijn en waarom. Wij denken daar volgens mij niet zo snel aan. We maken ons druk over de discussie en hebben vervolgens zorgen of we nog wel mogen paardrijden. Maar wat kun je er zelf aan doen om dat bijzondere samenspel met een paard of pony te laten zien? Misschien kunnen bijvoorbeeld kinderen op hun school zeggen: ‘Ga eens mee naar mijn manege, stal of vereniging. Dan laat ik je wat zien.”

Nuance

“Ik denk dat onze paarden het nog nooit zo goed gehad hebben als nu, en tegelijkertijd zijn er nog steeds dingen die we beter kunnen doen. Dat staat ook buiten kijf. Daar blijven we voortdurend aan werken, zoals we al lange tijd doen als KNHS zijnde. We moeten het hebben van de mensen die er genuanceerd instaan. Hoe wij met een paard omgaan, is in deze tijd van verstedelijking iets om te koesteren.”

“Een dergelijke intensieve omgang met een dier en indirect met de natuur is bijna uniek in onze maatschappij. Je kunt een kind een konijn laten aaien in de kinderboerderij, maar dat komt nog niet in de buurt van de intensieve wisselwerking die wij met paarden hebben. Laat dat zien, ook aan degenen die onze sport helemaal niet kennen!” Aldus de algemeen KNHS directeur. 

Bron: KNHS / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Koos & Co koosje mulders
Koosje Mulders - Wim It's All Dressage 2016 © DigiShots

Yes, ik ga het doen, ik ga officieel prof worden. Wordt ook wel eens tijd hè, dat ik een beetje serieus ga doen?
De sport is natuurlijk altijd al heel belangrijk voor mij geweest, maar in principe was ik nog amateur. Ik begon mij alleen steeds meer te realiseren dat als ik echt goed wil leren paardrijden, ik simpelweg meer moet rijden.

Dus heb ik twee maanden geleden besloten de sprong in het diepe te wagen en een eigen bedrijf in verkoop, training en instructie op te richten.

Alle tijd

Ik heb gelukkig super fijne afspraken kunnen maken op mijn stal in Harmelen en ga daar nu van start. Snelle handel en veel paarden is niets voor mij. Ik hou het voorlopig klein en ik wil alle tijd nemen om de paarden verder op te leiden.

Hele idee is dat ik er zelf ook technisch beter van wordt en plezier aan beleef. Errug spannend! En voordat je je gaat verheugen op rustiger dagen op dehoefslag.nl, let me stop you there: ik blijf schrijven. Je bent mooi niet van me af.

Nooit te oud

Om meteen de meest voor de hand liggende vraag in de kiem te smoren, ja ik ben al best oud. Wie weet wel te oud… Maar ik had ineens zo’n cliché gevoel van ‘als ik het nu niet doe’ (hoort bij de hoge leeftijd). Ik zie het ook echt als een poging. Honderd redenen te bedenken waarom ik niet zal slagen, maar dan heb ik het in ieder geval geprobeerd. Anders krijg ik spijt.

Ik ben gezegend met bovengemiddeld veel mogelijkheden en als ik die niet ten volste gebruik, verklaar ik mezelf ooit later (als ik dus nog veel ouder ben) voor gek. Het grappige is dat precies die gedachte mij in dit hele besluit heel rustig heeft gehouden. Het lijkt een logische volgende stap. Lukt het niet, zet ik een andere stap. Af en toe moet je durven.

Vrolijke noot

De afgelopen tijd stond bij mij sowieso in het teken van harde besluiten maken. Helaas niet allemaal zo leuk als een nieuw bedrijf, dus het is even doorploeteren momenteel. Omdat dit nu ineens zomaar kan omslaan in een gigantische dooddoener, hou ik het, voor de vrolijke stemming, er even op dat het een cliffhangertje wordt. Kortom, over de rest vertel ik later.

Waar ik eigenlijk naar toe wil, is dat muziek in ingewikkelde tijden voor mij een extra lading kan krijgen. Die moet herkenbaar zijn, een toepasselijk liedje om heel hard in de auto mee te blèren. Soms hard huilend, soms om even blij van te worden. Zo heb ik nu dagelijks het nummer High Hopes van Panic at the Disco aan staan. De steengoede tekst gaat als volgt: Had to have high, high hopes for a living, shooting for the stars when I couldn’t make a killing. I always had a vision. Etc etc.

Geloof me, als je voor dit nieuwe jaar een mentale oppepper kan gebruiken, deze op repeat. En Dreamer van Martin Garrix, zelfde verhaal.

Voet aan de grond

Ik kan altijd nog DJ worden zoals je merkt. Maar voorlopig probeer ik het met de paarden en hou ik je van alle ontwikkelingen op de hoogte. Hoe ik voet aan de grond krijg bij de profs! Of juist helemaal niet haha. En oh ja, niet onbelangrijk, de naam. Mijn BV heet ook Koos & Co. Lekker vertrouwd zeg maar ;).

Volg alles op Koos & Co Facebook en Instagram!

0 6502
ruiterpad bos buitenrijden

Dierenarts Bernd Hietberg kreeg onlangs een opmerkelijk advies nadat hij op de Veluwe een op hol geslagen paard had gevangen. ‘Bind hem maar aan het hek,’ adviseerde de boswachter hem.

Vervolgens constateerde Hietberg dat de amazone van het paard zonder cap en rijlaarzen reed en bovendien de hekken, bedoeld om het wild tegen te houden, open had laten staan.

Door het bos

In zijn column De Boer op….  voor Dekrantvandrenthe schrijft de dierenarts dat hij tijdens een wandeling op de Veluwe opeens een paard voorbij zag rennen door het bos. Met zijn partner Willemijn ging hij op zoek  naar de ruiter.

‘Onderweg kwamen we een van de boswachters tegen die nog net de moeite nam om uit de auto te stappen. Het advies van de boswachter: ‘Knup ‘m maar aan het hek!’ We besloten dat dit niet het beste advies was voor een paard in paniek.’

Geen cap

Hietberg en zijn partner vonden de afgevallen amazone na enige tijd. Ze had een zwaar gehavend gezicht, kapotte handen en gescheurde kleren. ‘Het gevolg van een val zonder cap en zonder rijlaarzen, het was een wonder dat ze nog kon lopen.’

Toen de dierenarts het paard terug naar stal bracht, zag hij dat de amazone twee hekken open had laten staan. Waarschijnlijk zonder te beseffen dat via de openstaande hekken wilde zwijnen het gebied af kunnen, met alle gevaren van dien.

Correcte man

Amazone Wilma de Lange laat weten dat het verhaal er van haar kant iets anders uitziet. Zij reageerde op Facebook, maar Hoefslag sprak haar ook persoonlijk over de column van Hietberg. ‘De boswachter is een heel correcte man,’ laat zij weten. ‘Heel betrokken ook. Ik rijd daar drie keer per week, hij begrijpt paarden echt prima.’

De Lange kneusde bij de val haar linker heup, maar kon nog wel zelf een ambulance inschakelen. ‘Ik heb geen hekken open laten staan. Ik ben er voor het hek al afgevallen en omdat het hek openstond kon mijn paard het viaduct oversteken. Verder had ik gewoon correcte rijschoenen aan, ik rijd niet op gympies ofzo.’

Geen naïef meisje

De column maakte de amazone behoorlijk pissig. ‘Dit verhaal raakt qua moraal kant noch wal. Al jaren rijd ik buiten paard. Ik ben geen naïef meisje maar een vrouw van 44. Mijn paard kreeg reststroom via zijn ijzers toen we het spoor overstaken. Hij sprong van schrik met vier benen omhoog. Ik lag op het asfalt, kwam overeind en zocht mijn paard. Hij was weg. Zoiets heb ik gelukkig in 32 jaar nog nooit meegemaakt.’

Erg dankbaar

De verwondingen waren volgens de amazone anders dan omschreven. ‘Mijn kleding en handen waren intact, maar mijn gezicht was gezwollen. Mijn linkerheup is gekneusd, maar welke rijlaars had dit verholpen? Mijn koppie deed het gelukkig nog. Ik ben erg dankbaar.’

Dat de hekken open waren is de redding voor haar paard gewest laat ze nog weten. ‘Als ze dicht waren geweest en hij met zijn hoeven tussen de rails van het wildrooster was beland, was de schade niet te overzien geweest.’

Bron: Dekrantvandrenthe / Hoefslag

Foto: archief

0 3762
Anky van Grunsven
Anky van Grunsven © DigiShots

Na de Europese dressuurtitel in Aken in 2015 is volgens Anky van Grunsven een lijn naar beneden ingezet. ‘De dressuur lijkt in ons eigen land stil te staan,’ schrijft ze in haar column voor De Telegraaf. ‘Met grote gevolgen.’

‘Je kunt én moet als topsport wel altijd bezig zijn met hoe het beter kan,’ vindt Van Grunsven.
Volgens de amazone is het niveau internationaal nog steeds hoog en klampt alleen Edward Gal daarbij aan. ‘De periode van mindere prestaties is nu drie jaar op rij een feit. Ik zie geen veranderingen, wel hoor ik excuses.’

Goede bondscoach

Van Grunsven noemt een goede bondscoach, met kennis van zaken en autoriteit, belangrijk. ‘Kijk maar naar de springruiters. Met Rob Ehrens als keuzeheer is er de afgelopen dertien jaar een hele duidelijke structuur uitgezet. Natuurlijk haalt hij niet alleen maar medailles op, maar het geheel oogt stabiel. Alle ruiters weten waar zij aan toe zijn.’

Veel gemopper

Ondertussen valt het de amazone op dat er binnen de Nederlandse dressuur vooral veel gemopperd wordt. ‘Doodzonde, want het is en blijft een prachtige sport. Maar zelfs de tribunes raken tegenwoordig een stuk leger. Al die zaken bij elkaar moeten alle belanghebbenden echt aan het denken zetten.’

Lees de volledige column van Anky van Grunsven hier.

Archieffoto: Digishots

0 680
Anky van Grunsven

De Wereldruiterspelen gaan volgens Anky van Grunsven bijna automatisch gepaard met kritiek. ‘Steden als Kentucky (2010) en het Franse Caen (2014) bleken ook niet volledig in staat tot een vloeiende organisatie,’ schrijft ze in haar column voor De Telegraaf.

‘Eigenlijk is het maar een keer heel goed geweest en dat was in 2006 in Aken. Maar ja, daar maken ze hun reputatie als beste concours ter wereld elk jaar waar.’

Financiën niet op orde

Volgens de amazone is het best een wonder dat in Tryon een WK wordt georganiseerd. ‘In 2013 was het evenement voor 2018 toegewezen aan het Canadese Bromont, maar daar bleken de financiën niet op orde. Pas in 2016 werd duidelijk dat het echt niet zou lukken en moest de organisatie alsnog ergens anders naartoe.’

‘Nu zal iedereen het moeten doen met de huidige omstandigheden,’ vindt Van Grunsven. ‘Die zijn verre van ideaal, maar het blijft een feit dat niemand uitgezonderd daarmee te maken heeft. Als topsporter moet je daar op een gegeven moment gewoon mee dealen.’

Lees de volledige column op de website van de Telegraaf.

Foto: Digishots

0 486
buitenrijden ruiterpad ruiterpaden

Het zou KNHS-directeur (a.i.) Theo Fledderus niet verbazen als het ruiter- en menbewijs op nog meer plaatsen verplicht gaat worden. ‘Zodat je kunt aantonen dat je veilig kunt oversteken en je paard ook op onbekend terrein goed kunt berijden.’

In een steeds voller Nederland is het de kunst om ruimte te houden voor het ‘te paard blijven genieten van de natuur’ schrijft Fledderus in zijn column op KNHS.nl.

17 miljoen buitenritten

In Nederland maken ruiters met zijn allen meer dan 17 miljoen buitenritten per jaar. ‘We hebben in ons land dan ook duizenden kilometers aan ruiter- en menpaden. Dat is ruimte in de natuur die door alle niveaus van paardensporters wordt gebruikt. Als we met zijn allen willen blijven genieten van die mooie buitenritten, moeten we daar gezamenlijk ook aan werken.’

Landelijke politiek

De KNHS spant zich daar dan ook voor in, aldus de ad interim directeur. ‘De KNHS onderhoudt nauwe contacten met de landelijke politiek. Want Den Haag is een zeer essentiële schakel als het gaat om het behouden en verbeteren van de mogelijkheden om te paard te kunnen blijven genieten van de natuur. Het is belangrijk dat we als paardensportliefhebbers onze krachten blijven bundelen, dan kunnen we het maximale bereiken.’

Regioconsulten

Verspreid over het hele land zijn KNHS regioconsulten actief die goed werk verrichten in de strijd om zo veel mogelijk ruiterroutes te behouden, uit te breiden en te onderhouden. ‘Zij zijn de spreekbuis voor ruiters en menners richting gemeentes, provincie en terreineigenaren.’

De KNHS werkt aan de ontwikkeling van een online platform waarop alles te vinden is over goed, plezierig en veilig buitenrijden. ‘Op dat platform willen we alle kennis, kunde en ervaring bundelen om zo optimaal mogelijk te genieten van paard en natuur.’

Ook wordt gewerkt aan een app voor ruiters die graag buiten rijden.

Bron: KNHS

Foto: archief

0 1015
anky van grunsven

Volgens Anky van Grunsven hebben jonge atleten nauwelijks door hoe belangrijk het is om secuur met je lichaam om te gaan. Zij vergat zichzelf als twintiger ook weleens, schrijft ze in haar column voor de Telegraaf. ‘Mijn man Sjef was kritischer. Hij zorgde dat ik op mijn voeding en verzorging lette.’

Anky regelde als jonge dressuuramazone alles tot in de puntjes; de trainingen, de opbouw naar een wedstrijd, het materiaal. Ook haar paarden ontbrak het aan niets. Op haar eigen lichaam was ze minder zuinig. ‘Ik voelde me goed en dus zat het in mijn beleving ook wel goed met mijn lijf.’

Kritische blik

Nu beseft Anky pas hoe belangrijk de kritische blik van Sjef is geweest. ‘Ik kan daardoor nu nog elke dag paardrijden. Iets wat me bijzonder dierbaar is, ook al gebeurt het buiten de schijnwerpers.’

Anky zou de jonge garde graag meegeven hoe belangrijk het is om goed voor je lichaam te zorgen. ‘Helemaal in deze tijd, waarin je ziet dat de eisen voor veel opkomende sporten steeds hoger liggen. Zoals in het snowboarden en BMX’en. Als je de parcoursen in deze sporten per vier jaar vergelijkt, zie je dat er steeds technischer, dus moeilijker gesprongen moet worden. De stunts zijn gevaarlijker.’

Dikke dertigers

Volgens Anky lijken sporters als Roger Federer en Rafael Nadal bijna lijken te spotten door fantastisch te presteren als dikke dertigers. ‘Zij hebben natuurlijk ook ellende met blessures gekend. Ze kwamen iedere keer sterker terug. Dat heeft voor een deel te maken met het feit dat je als oudere topsporter met een gerichte training hetzelfde gewenste resultaat kan bereiken. Kortom: het is ook een kwestie van intelligent kiezen.’

Bron: Telegraaf

Archieffoto: Remco Veurink

 

knhs
KNHS

De KNHS wil er zijn voor alle paardensporters. ‘Dat is mooi maar ook uitermate ambitieus,’ vindt KNHS-directeur Theo Fledderus. ‘We zullen dus scherpere keuzes moeten maken,’ schrijft hij in zijn column op knhs.nl

Volgens Fledderus moet een aantal zaken anders worden ingericht. ‘We moeten meer de regierol pakken en voorwaarden scheppen waardoor mensen van buiten de werkorganisatie activiteiten over kunnen gaan nemen. We kunnen simpelweg niet alles zelf blijven doen, faciliteren en organiseren.’

Ideeën genoeg

Volgens de directeur zijn er ideeën genoeg, maar komt de organisatie in de uitvoering en opvolging slagkracht tekort. ‘We moeten ons zelf steeds de vraag stellen: ‘Moeten we dit zelf doen?’ Moeten we bijvoorbeeld mooie evenementen als de Hippiade’s, KNHS Indoorkampioenschappen en de Bixiedag echt allemaal zelf doen?’

Fledderus vraagt zich af of een groot deel van het werk kan worden uitbesteed aan de vele enthousiastelingen die de sport een warm hart toedragen. ‘Want dat die groep enorm groot, kundig en bevlogen is, dat is mij de afgelopen maanden duidelijk geworden.’

Ten koste van de kwaliteit

De directeur hoort signalen dat het ten koste gaat van de kwaliteit wanneer de KNHS iedereen wil blijven bedienen. ‘Zeker in een wereld waarin iedereen verwacht steeds sneller geholpen te worden en informatie a la minuut beschikbaar wil hebben. Op de vraag wat we dan moeten laten vallen weet echter ook bijna niemand een antwoord.’

Eerste resultaten

Fledderus werd eind 2017 bij de KNHS aangesteld. ‘Ik heb veel gezien en geleerd. Bij mijn komst was er binnen en buiten de organisatie de nodige onrust. We werken er met man en macht aan om de oorzaken hiervan aan te pakken en de eerste resultaten zijn gelukkig al zichtbaar.’

Bron: knhs.nl

Foto: archief

Volg ons!

102,944FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer