Tags Posts tagged with "column"

column

dressuur algemeen subtop

Het jaar 2020 zal zich hechten aan het collectieve geheugen, zoals de Spaanse griep die in 1918 voor een totale ontwrichting van de Nederlandse samenleving zorgde, ook nog steeds wordt herinnerd. “De griep is een windvlaag des doods”, was de kreet waarmee een fabrikant van Abdijsiroop zijn ‘medicijn’ (bij analyse niet meer dan een mengsel van suikerwater en kaneel) aanprees in advertenties in de social media van die tijd. Deze Spaanse griep, die nu amper meer is dan een voetnoot in de geschiedenisboeken is, eiste in Nederland 38.000 slachtoffers, En zo zal de uitbraak van het COVID-19 virus van nu uiteindelijk ook niet meer dan een voetnoot blijken te zijn wanneer we 2120 als jaartal op de kalender zien staan.

Coronavirus

Het coronavirus vond zijn oorsprong in China, net als de pestepidemie, die in het midden van de 14de eeuw in Europa woedde en wereldwijd tussen de 75 en 200 miljoen slachtoffers eiste. Ongeveer een derde van de Europese bevolking verloor door deze uitbraak het leven. Wetenschappers van nu denken dat de oorsprong van deze pandemie lag bij marmotten, de vleermuis van toen, en zich via vlooien en ratten verspreidde en vervolgens oversprong op de mens.

Vaccin

We hebben als mensheid deze pest overleefd, evenals de Spaanse griep en we zullen als mensheid ook deze uitbraak van een uiterst besmettelijke ziekte weer te boven komen. Toch zal het jaar 2020 beklijven, omdat we met elkaar zoveel hebben verloren. We hebben langs de weg gestaan om te applaudisseren voor het stoffelijk overschot dat op weg was naar de laatste rustplaats. We hebben met mondkapjes op ruim anderhalve meter afstand familieleden gecondoleerd met het verlies van een dierbare. We hebben verjaardagen en Kerst in stilte gevierd. We hebben een minister in moeilijkheden zien komen omdat hij op zijn huwelijksdag even zijn schoonmoeder knuffelde. We hebben de medewerkers in de zorg, de verpleegsters en artsen in de ziekenhuizen alle mogelijke lof toegezwaaid en een diep respect betuigd aan al die mensen die zich wereldwijd in laboratoria hebben ingezet om als de wiedeweerga een vaccin te vinden.

Complotdenkers

Het jaar 2020 zal ook blijven hangen als een jaar waarin waarheden werden ontkend. Een jaar waarin de wetenschap door complotdenkers werd geridiculiseerd. Het was een jaar waarin mensen die zich een paar uur op internet hadden verdiept in deze pandemie soms meer volgers kregen dan zij die jarenlang hebben gestudeerd en met kennis van zaken spraken. Deze ‘wappies’, grote bekken zonder inhoud, niet in staat om twee pandeksels vast te houden, eisten hun plek op in het debat middels het roepen van verwensingen richting politici. Eensgezindheid leek plaats te maken voor een verregaande polarisatie, waarbij het opvallend was dat zij die een overduidelijke minderheid vertegenwoordigen onevenredig veel aandacht kregen.

Lockdown

In de marge van de maatschappij leven wij als hippische wereld ons eigen leven en we zijn daar voor het overgrote deel ook gewoon (met inachtneming van de regels) mee doorgegaan. Dat kan ook niet anders, want dat wat ons bindt – het paard – heeft onze zorg en aandacht 24 uur per dag, zeven dagen in de week en 365 dagen per jaar nodig. Onze wereld speelt zich voor een belangrijk deel af in de buitengewesten van ons land. Daar is de ruimte, waardoor de pijn van een lockdown lang niet zo hard werd gevoeld als in een driekamerflat in de Amsterdamse Bijlmer op tien hoog. Voor velen van ons is thuiswerken de normaalste zaak van de wereld en was het alleen al vanuit het oogpunt van dierenwelzijn een keiharde noodzaak om onze sport te blijven beoefenen. Laten we daarom vooral onze zegeningen blijven tellen.

Waar we in 2021 respect voor moeten hebben zijn al die mensen die weer hun sterke schouders onder het organiseren van wedstrijden gaan zetten. Zij zullen bergen werk moeten verzetten om alle vrijwilligers weer gemotiveerd te krijgen om zich in te gaan spannen om onze sport weer uit de lockdown te krijgen.

Wedstrijden

En niet alleen dat zal een inspanning zijn. Heel veel bedrijven hebben een uiterst moeilijk jaar achter de rug. Zullen deze bedrijven weer interesse, maar zeker ook de mogelijkheid hebben om onze sport financieel te (blijven) ondersteunen? Vinden de directies van deze bedrijven het wel verantwoord om door te gaan met sportsponsoring, terwijl ze als gevolg van de coronapandemie mensen hebben moeten ontslaan? Of gaan we het met elkaar accepteren dat het hebben van wedstrijden belangrijker is dan de hoogte van de prijzengelden? Vinden we het prima dat de wedstrijd doorgaat zonder de kostenverhogende factoren die verfraaiingen nu eenmaal met zich meebrengen? Accepteren we met elkaar dat de organisatoren gaan versoberen, of krijgen dan direct weer de grootste schreeuwers, die dit helemaal onacceptabel vinden, de onverdiende aandacht?

Genieten

Ondanks het gemis van vuurwerk met oud en nieuw mogen we hopen dat in 2021 de lontjes langer gaan worden. We mogen hopen dat we weer sociaal kunnen gaan doen, en dat niet alleen op social media. Dat we elkaar weer de hand kunnen schudden in plaats van elkaar elleboogstoten te verkopen. We mogen hopen dat we weer van elkaar en met elkaar kunnen genieten: rond de wedstrijdring, in de wedstrijdring of langs de keuringsbaan. We mogen hopen dat we gauw afscheid kunnen nemen van het computerscherm, waarop de livestream van wedstrijden of keuringen de enige mogelijkheid was op sport en fokkerij nog een beetje te kunnen volgen. We kunnen hopen dat de wereld, dus ook de onze, dankzij het vaccin weer gaat draaien zoals we dat het liefste willen: samen genieten van de paardensport- en fokkerij.

Niets is normaal

Het jaar 2020 zal beklijven omdat het ons allen iets fundamenteels heeft geleerd: niets is normaal, niets is vanzelfsprekend. Alles wat we ons tot 1 maart 2020 konden permitteren was bijzonder en hopelijk zal het ons milder stemmen wanneer we weer kunnen en mogen wat we tot die datum konden. Hopelijk maakt het realiseren daarvan ons ook gelukkiger.

Een heel gelukkig, gezond, blij en hoopvol 2021 gewenst!

Door: Jacob Melissen

Foto: Archief

0 5728
totilas edward gal
Edward Gal - Moorlands Totilas Alltech FEI World Equestrian Games Lexington - Kentucky 2010 © DigiShots

Er zijn vele soorten mensen. De ene soort denkt dat ze groots zijn in hun daden en lopen op schoenen die te klein geworden zijn. Van een andere soort passen de schoenen altijd, omdat ze zich niet op hun grootse daden voorstaan. Bij het uit de tijd komen van humane vertegenwoordigers van beide soorten is er voor hen veel aandacht in de media middels uitvoerige necrologieën.

Echter, dat een dier bij zijn heengaan alle media weet te halen zegt iets over de emotionele snaar die dit dier bij heel veel mensen heeft weten te raken. Het mooie van Totilas is dat de hoefijzers hem altijd bleven passen. Ondanks zijn zelfbewuste uitstraling in de box, in de voorring en in de wedstrijdpiste stond hij zich er op geen enkele wijze op voor dat hij vele malen grootser was dan al zijn soortgenoten.

Medaillemachine

Zelfs het NOS journaal ruimde zendtijd in toen bekend werd dat Totilas aan koliek is bezweken. Alle topprestaties die deze Eusebio onder de paarden in Nederlandse dienst had verricht werden aangehaald. Ook aan zijn falen toen hij in vreemde krijgsdienst trad werd aandacht besteed. Dat falen was niet zijn schuld, maar lijkt wellicht gelegen te hebben aan het onderschatten van de nieuwe bezitters van de medaillemachine die hij in hun ogen was. Een paard dat onder de ene ruiter top weet te presteren, zal onder een andere ruiter vast en zeker ook tot topprestaties in staat zijn, leken ze te denken. De onderschatting van de psyche van het paard?

Spontane tranen

Ik was er bij in Hengelo toen Totilas voor het eerst uitkwam in een wedstrijd. Ik zag hem onder een ruiter gekleed in een grijze stofjas Nederlands kampioen worden in De Steeg. Ik zag hem boven zichzelf uitstijgen op het EK in Windsor en onoverwinnelijk zijn op de WEG in Kentucky. Mensen die nooit naar paardensport op de tv keken vertelden mij nadien dat ze tijdens de ritten van Gal en Totilas spontaan tranen in de ogen kregen.

Ik was er bij toen Totilas door zijn nieuwe eigenaren onder zijn nieuwe ruiter op megalomane wijze aan de Duitse media en Duitsland werd gepresenteerd. Totilas zou Duitsland niet één, niet twee, maar zeker drie gouden medailles bezorgen op de Olympische Spelen in Londen en nog veel meer eremetaal op de daarna komende internationale kampioenschappen. Met Totilas leek de Duitse zilvervloot binnengehaald.

Magisch

Het was voor Nederland magisch om Edward Gal en Totilas samen door de piste te zien gaan. De lichtvoetige galop, de swingende changementen, de kracht en macht uitstralende piaffe. Zowel in de Grand Prix als in de Special als in de Kür werkte de magie van Edward Gal en Totilas betoverend. We zagen in Windsor, nog meer als in Kentucky, iets wat we nog nooit hadden gezien en waarvan velen als paardenmensen voelden dat ze dat misschien zelfs nooit meer zouden zien.

Van bijzonder naar gewoon

Ik was er ook bij in München-Riem, waar duizenden zich langs de losrijpiste hadden verzameld om de aanstaande gouden medaille winnaars van Londen in actie te zien en zij stroomden als een horde forensen in de spits achter de Rath en Totilas aan om hen in de wedstrijdarena te zien schitteren. Ik zag ze daarna in Aken en in Rotterdam, maar het was alsof bij iedere pas de lichtvoetigheid afnam, het swingende lijf verstijfde en het altijd goedig stralende oog de sprankeling verloor. Van een mirakel zakte Totilas af via bijzonder naar gewoon.

Het was triest om te zien dat Totilas begon te lijken op een topsporter die in weerwil van een steeds strammer lijf niet meer in staat was om de top te halen. Totilas werd de schaatser die ooit in staat was om de 10 kilometer af te leggen in 12 minuten en nu 20 minuten onderweg was. Hij werd de marathonloper die de 42 kilometer binnen de twee uur liep, maar daar nu 24 uur voor nodig had. Het deed me pijn aan de ogen en het deed me pijn tot in het diepst van mijn ziel om deze aftakeling te moeten aanschouwen.

Uniek fenomeen?

We hadden iets mogen meemaken waarvan velen dachten dat we het nooit meer zouden meemaken. Zij dachten dat Totilas tot in lengte van jaren een eenmalig en volstrekt uniek fenomeen zou zijn en dat ook zou blijven. Ik behoorde daar niet toe, want ik ging er van uit dat we dat tien, twaalf, twintig jaar later opnieuw te zien zouden krijgen. Waarom? Omdat fokkerij altijd progressie toont, want wat in 1960 uitzonderlijk goed was kan in 1990 al niet meer meekomen.

Zou de in 1972 onder Henk Nooren Nederlands kampioen springen geworden Gondelier nu nog mee kunnen? Zou Olympic Vincent, die in 1989 onder Annemarie Sanders-Keijzer Nederlands kampioen werd dat nu nog kunnen herhalen? Ik weet zeker van niet, omdat fokkerij niet te stuiten is.

Voortleven

Ja, Totilas zou vandaag de dag, mits onder Edward Gal, nog zeker een rol kunnen spelen in de sport, maar hij zou voorbijgestreefd worden door zijn nakomelingen. Van de doden niets dan goeds, maar in zijn zoon Glock’s Toto Jr. nu al niet beter dan zijn vader?

Je bent pas dood als de laatste die je gekend heeft is overleden. Voor Totilas zal zeker gelden dat dit nog heel lang zal duren. Niet vanwege zijn – op dat moment – ongekende prestaties in de wedstrijdring, maar misschien nog wel meer dankzij zijn nakomelingen, die in de eerste generatie al tot uiterst aansprekende resultaten komen. Daarom zal Totilas vast en zeker blijven voortleven, zoals Gambo en Oregon nog steeds voortleven in het collectieve geheugen van paarden fokkend en paarden minnend Nederland.

Jacob Melissen

Foto: Digishots

 

0 643

Heel Nederland is op slot. De teugels zijn weer aangetrokken. Heel vervelend voor iedereen, maar ik begrijp het wel. Er zijn steeds meer positieve testen, als strenge maatregelen helpen zodat wij sneller weer terug naar normaal kunnen, dan moet het maar. Maar niet ten koste van het welzijn en veiligheid van alle paarden. En dat is inmiddels doorgedrongen bij de beleidsmakers. Want hoewel de maatregelen strenger zijn, mogen we in de paardensport wel meer dan tijdens de intelligente lockdown in maart. Op één puntje na, paardensport mag niet in de binnenrijbaan. Nòg niet.

Puntjes op de i

Tijdens het schrijven van deze column worden de laatste puntjes op de ‘i’ gezet en zijn we, samen met de FNRS volop in overleg met NOC*NSF, VWS, LNV en POS. Dit om ervoor te zorgen dat paardensport wel mag in de binnenrijbaan. Uiteraard onder bepaalde voorwaarden. Wij denken dat het lukt en waarschijnlijk kunnen we vandaag of morgen hier meer over zeggen. Immers hebben paarden de beweging nodig voor hun welzijn en in de winter kan dat niet altijd veilig buiten gebeuren.

Welzijn

De winter kan zorgen voor natte velden, bevroren bodems in de buitenrijbaan of ijzige vlaktes in de bossen. Daar loert gevaar. Een verkeerde stap kan zorgen voor een peesblessure of erger. Paardenmensen weten dat. Daarom is het in het belang van de veiligheid en voor het welzijn van de paarden dat de binnenrijbaan gebruikt kan worden. Daarnaast hebben we het niet over een kleine judozaal of indoor volleybalveld zonder ventilatie. Binnenrijhallen zijn groot en geventileerd met een andere luchtvochtigheid. Daar krijgt het virus veel minder kans.

Geen meetmomenten

Er zijn grote verschillen tussen de intelligente lockdown in maart en de huidige situatie. In maart mocht er niet eens buiten gesport worden. Golfbanen gingen dicht en alleen om de paarden te verzorgen mochten we naar de paarden toe. Dat is nu anders. Gelukkig maar. Een tegenslag is dat er geen activiteiten zoals oefenspringen, oefendressuur en meetmomenten mogen plaatsvinden. Er wordt gelukkig al wel nagedacht over het weer opstarten van internationale wedstrijden. Dat vind ik een goed teken. Veel Nederlanders kijken daarnaar uit.

Sport

De NOS kopte vandaag: ‘Toespraak Rutte historisch, alleen sportwedstrijden beter bekeken.‘ Daaruit blijkt hoe belangrijk sportwedstrijden zijn voor Nederland. Laten we blijven sporten, binnen de geldende maatregelen van de overheid,  zowel buiten als in de binnenrijbaan met het oog op veiligheid zodra het mag. Mijn oproep aan alle paardenliefhebbers: zorg goed voor jezelf, je paard en let op elkaar. Dan rest mij alleen nog om jullie ondanks alles een goede kerst te wensen. Op naar een beter en bovenal gezond nieuw jaar.

Bron: KNHS

Foto: Jennifer-Fotografie

0 639
Foto: Remco Veurink

‘Strengere coronamaatregelen waren zo langzamerhand onvermijdelijk en wij in de paardensport ontkomen daar ook niet aan’, schrijft KNHS directeur Theo Fledderus in zijn column. Om het aantal besmettingen terug te dringen tijdens deze tweede coronagolf worden onder andere alle amateurcompetities stilgelegd. Dat is zuur nu de wedstrijden net weer op gang waren gekomen. Toch kunnen we blij zijn met wat er nog wel kan in de paardensport.

Uitlaatklep

Nieuwe maatregelen door oplopende besmettingen begrijp ik. Het is niet leuk, maar wel nodig. Wat mij opvalt in vergelijking met maart, is dat het kabinet nu inziet dat sporten juist in deze tijd belangrijk is voor iedereen. Wij mensen hebben het nodig om zowel fysiek als mentaal fit te blijven. Zeker in ingewikkelde tijden als deze coronatijd. Sporten is een uitlaatklep, het zorgt voor beweging, ontmoeten en ontspanning. Dat geldt zeker ook voor paardensport. Gelukkig kunnen we net als tijdens de eerste coronagolf doorgaan met paardrijden, het verzorgen van de paarden, trainen en buitenrijden. Dat is goed voor de mens en elementair voor het paard. En het broodnodige menselijke contact onderling? Daar kan de techniek bij helpen.

Digitaal

Techniek helpt de paardensport enorm in deze periode. Kijk maar naar Paardrijden.nl, Horseriding.Academy, de Collegetours en andere digitale lesvormen. En ook verenigingen kunnen online hun vergaderingen houden. En dat brengt meer voordelen met zich mee. Ben jij bijvoorbeeld ooit bij een algemene ledenvergadering van je vereniging of je regio aanwezig geweest? Dat kan hartstikke leuk zijn. Zo blijf je betrokken bij jouw vereniging en bij jouw regio. Bij verenigingen is men steeds op zoek naar nieuwe bestuursleden en binnenkort komen er ook in regiobesturen een aantal vacatures vrij. Misschien is het wel wat voor jou? Mijn oproep is om in elk geval een keer digitaal aanwezig te zijn bij een ledenvergadering. Zo houden we toch nog contact onderling. Laten we samen het virus er onder krijgen en intussen blijven genieten van onze mooie paardensport. De KNHS zet zijn schouders eronder. Jij ook?

Bron: KNHS

Foto: Remco Veurink

NK Springen 2020 hitte ventilator
NK Springen 2020 © DigiShots

Ons land zucht onder een zinderende hitte. De groene weiden zijn van geel tot bruin verkleurd. Het melkvee dat buiten loopt ligt op die plekjes waar bomen voor schaduw zorgen.

Het aardappelloof hangt slap, net als dat van de bieten. De natuur schreeuwt om water. Het is grappig om te merken dat een strofe uit het ‘gedicht van de eeuw’, geschreven in 1936 door Hendrik Marsman, nu bijna diametraal van toepassing is. Ik heb het dan over het gedicht “Herinnering aan Holland”, dat begint met de regels

Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan.

Het gedicht eindigt met:

En in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.

Marsman doelt in dit gedicht op de overstromingen die ons land sinds mensenheugenis hebben geteisterd. Maar vandaag de dag, met meer dan een week temperaturen rond de 35 graden of soms zelf nog hoger, gaat het om een gevecht om het water juist niet buiten te houden, maar vast te houden.

NK Springen ging door

Ik constateer binnen de hippische wereld een bijna vergelijkbare tegenstelling. Op De Peelbergen gingen onlangs de Nederlandse kampioenschappen springen en een internationale eventingwedstrijd met een temperatuur rond de 35 graden C bijna normaal door, maar werd een dressuurwedstrijd voor kadervorming gecanceld.

Tot een paar jaar terug maakte niemand zich zorgen over wedstrijden die in een zinderende hitte werden verreden. De terecht toegenomen aandacht voor het welzijn van het paard is er voor verantwoordelijk dat we nu hitte protocollen hebben. Maar net zoals de overheidsregels inzake het Corona-virus voor velen niet helder zijn, kunnen ook deze protocollen door iedereen op een eigen wijze en smaak worden geïnterpreteerd. Aanbevelingen zijn het, niet meer en niets minder.

Beleidsregel

Er is alleen sinds 2 juli 2020 een beleidsregel van kracht waarin het commercieel vervoer van vee verboden is bij een temperatuur van 35 graden of hoger.

Ik zou er voor willen pleiten dat de FEI met een duidelijk statement komt. Hippische evenementen kunnen geen doorgang, of wel ze moeten worden stilgelegd op het moment dat de temperatuur in de wedstrijdring of de route waarover de deelnemers zich in het kader van de wedstrijd moeten begeven een bepaalde waarde overstijgt.

Luchtvochtigheid

Daarnaast dient een maximale waarde toegekend te worden aan de luchtvochtigheid. De temperatuurmeting alsmede de waardebepaling van de luchtvochtigheid dienen op basis van door meteorologen vastgestelde regels te worden gedaan.

Dan zijn er duidelijke objectieve bovengrenzen aan de temperatuur en luchtvochtigheid en speelt de subjectieve gevoelstempratuur van de mens geen enkele rol meer. Laten we eerlijk zijn, dan zou het zo maar kunnen dat op grond van deze bepalingen op bepaalde momenten in enige landen geen hippische sport bedreven kan worden. Op zich niet erg, want in Nederland kan tussen april en november immers ook nooit op natuurijs worden geschaatst.

Olympische Spelen

Je mag dit ook breder trekken. Is het verantwoord om bijvoorbeeld de Olympische Spelen op het geplande moment in Tokio te doen laten plaatsvinden? Feitelijk heeft het I.O.C. al gezegd dat dit niet kan, door de marathon niet in Tokio maar in Sapporo te laten plaatsvinden. Daar is het zeker tien graden koeler dan in Tokio. In 1964 werden de Olympische Spelen ook in Tokio gehouden, maar wel in oktober, wanneer het klimaat aanzienlijk milder is dan in augustus.

In ieder geval werden tijdens het weekeinde dat in De Peelbergen het NK werd verreden een paar zaken duidelijk. Niet alle paarden zijn geschikt om onder de krachten slopende omstandigheden op topniveau te blijven presteren. Zij die dat wel kunnen kwamen nadrukkelijk bovendrijven en zij die dat niet kunnen zakten op zondagmiddag in de tweede manche door het ontbrekende ijs. Ook werd duidelijk voor de dressuurruiters Tokio niet ‘the place to be’ is als zij de weersomstandigheden nu al te zwaar vonden, want dan zijn de temperaturen in Tokyo wellicht een nog grotere uitdaging.

Vaste waarden

Ik hoop dat de FEI met vaste waarden komt en daarop gaat handhaven, dan heeft de BV Nederland Paardenland internationaal vastgelegde grondslagen, waarop zij door kan werken. Als we lang op de FEI moeten wachten staat toch niets de BV Nederland Paardenland in de weg om zelf met bepalingen te komen waarop gehandhaafd kan en moet worden?

Jacob Melissen

Foto: Digishots

0 261

In zijn nieuwe column schrijft Algemeen Directeur van de KNHS Theo Fledderus over de rol van de KNHS in de wedstrijdsport. Dat is volgens hem het ondersteunen van ruiters en organisaties. “Niet iedereen ervaart dat nog zo, maar daar willen we wel naartoe”, aldus Fledderus. “Mede daarom bekijken we hoe we de paardensport kunnen vernieuwen en dat is een complex verhaal.”

Aanpassingen

De Algemeen Directeur stelt dat de KNHS via het online paardrijden een hele nieuwe doelgroep bereikte. Bij de lancering van hun online platform waren alle evenementen binnen een paar uur vol. Hij schrijft: “Online paardrijden brachten wij tot stand om invulling te geven aan de startpas die door de maatregelen van de overheid niet meer gebruikt kon worden, omdat we niet meer op wedstrijd mochten. Zo kon elke paardensporter zich verder ontwikkelen terwijl de wereld op slot zat door corona. Als het online beoordelen van proeven blijft, dan zullen er wat aanpassingen in de spelregels volgen zodat het aansluit in de tijd na corona.”

Geen vervanging

De dressuurruiters die hun proeven insturen via het online paardrijden zien dit volgens Fledderus niet als vervanging van de wedstrijden. “En dat kan het ook niet zijn. Online paardrijden is ideaal voor de groep die geen vervoer heeft. Of voor ieder die (nog) niet op wedstrijd durft met een nieuw paard. En voor hen die niet een hele dag op concours kunnen. Online paardrijden is een mooie aanvulling op de wedstrijdsport die we al hebben. Hier zie je al een stuk vernieuwing.”

Beginnende ruiters

Ook wil de KNHS zich ze komende tijd bezighouden met het verbeteren van de opleiding van beginnende ruiters. “Voor hen is de route naar verbetering vrij ingewikkeld”, vindt Fledderus. “Met de juiste instructeurs en begeleiding is het te volgen. Maar het kan logischer en makkelijker. Denk hierbij aan de doorlopende leerlijnen die al verweven zitten in onze opleidingen. Welke vaardigheden heeft een beginnende paardensporter bijvoorbeeld nodig om een lange buitenrit te maken, of om de eerste wedstrijd te kunnen rijden?”

Digitaal toegankelijk

Het bovenstaande wordt transparanter gemaakt. “Dat willen we vastleggen in systemen zodat iedereen op zijn telefoon precies kan zien welke onderdelen hij al met welk paard heeft bereikt. We hebben nog wel een uitdaging voordat we leerlijnen in elke discipline en voor elke combinatie digitaal toegankelijk hebben. Er is al veel geautomatiseerd, maar nog net niet ver genoeg. Er zitten nog hick-ups in systemen, soms moet er nog een keer extra worden ingelogd. Dat willen we gladstrijken en daar zit nog wel wat werk in.”

De komende tijd gaat de KNHS aan de slag met deze en andere vernieuwingen. Fledderus sluit zijn blog af: “Zoals ik al begon, het is tamelijk complex en misschien heeft het daarom zo lang geduurd maar nu zijn we er keihard mee aan de slag!”

Bron: KNHS

Foto:  © Isa Wessels

Opzet bij een tuigpaard
Opzet bij een tuigpaard.

De KNHS heeft de kogel door de kerk geschoten. Men heeft besloten de samenwerking met de Vereniging van Rijders en Eigenaren van Tuigpaarden (VERT) met onmiddellijke ingang te beëindigen. Belangrijkste breekpunt lijkt dat het bestuur van de VERT de mogelijkheid eiste om zonder goedkeuring van de KNHS statutenwijzigingen door te voeren. Het bestuur van de KNHS heeft de bestuursleden van de VERT tot 29 april de gelegenheid gegeven alsnog de statuten in overeenstemming te brengen met de eisen die de KNHS daaraan statuten. Die gelegenheid heeft de VERT aan zich voorbij laten gaan.

Strijdpunten

Er waren voor de VERT twee belangrijke strijdpunten. In de eerste plaats willen zij het gebruik van oordoppen blijven accepteren, net als het gebruik van de opzet. Het lijkt er op dat men binnen de VERT wel akkoord kon gaan met het verbod op oordoppen, maar de opzet wil behouden. Sterker nog, men wil op opzet onderdeel laten worden van het harnachement. Eén van de consequenties daarvan zou kunnen zijn dat ook paarden die dit hulpmiddel niet nodig hebben er toch in wedstrijden mee moeten verschijnen.

Zonder resultaat

In de mail die door het bestuur aan de leden van de VERT is verzonden staat te lezen “De in oktober gemaakte schriftelijke afspraken (zelfstandige vereniging met eigen regelruimte met nieuwe statuten zonder wurgconstructie) staan haaks op deze bepaling en hier is de KNHS, helaas zonder resultaat. Op gewezen door de voorzitter van de Commissie Aangespannen Sport, de heer Bouma. Daarnaast is de voordracht voor de ledenraad niet geëffectueerd, zijn de licenties van de oude juryleden verlengd in plaats van beëindigd. Ook zijn de voorstellen voor reglementswijzigingen (voor zover bekend) niet overgenomen en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Afwisseling in disciplines

Tussen de VERT (tuigpaarden), de VHN (Hackney’s) en VFT (Friese paarden) zou binnen de Commissie Aangespannen Sport zijn afgesproken om gezamenlijk verder te gaan richting concours uitschrijvende verenigingen en heeft de Hackney club aan de VERT laten weten haar in de besluiten te volgen. Zo ver zijn de Friezen nog niet, want zij willen eerst hun leden raadplegen.

Het aardige van de Nederlandse concoursen is dat het programma vaak boeiend is dankzij de afwisseling in disciplines. Ik ben er dan ook van overtuigd dat heel veel concoursen nu voor de keuze worden gesteld: doorgaan met de KNHS of doorgaan met de organisaties voor de aangespannen rubrieken. Dus de VERT, de VHN en de VFT.

Regels aanscherpen

Het is te hopen dat er een nieuwe commissie komt die alle drie de aangespannen takken van sport in zich verenigt en dan wel met statuten komt die voor de KNHS acceptabel zijn. Daardoor zouden evenementen als Bennekom, Opmeer, Buitenpost, Rijs en vele, vele andere hun afwisselende karakter kunnen behouden. Daarnaast is het te hopen dat de KNHS de regels zo kan aanscherpen dat zij rijders die toch deelnemen aan wedstrijden die niet onder de reglementen van de KNHS gereden worden, kan uitsluiten voor minimaal één jaar van deelname aan wedstrijden die wel onder haar verantwoordelijkheid worden verreden.

Voor de liefhebbers van het Nederlandse tuigpaard houdt het nu wel in dat er ook automatisch een einde komt aan de voor hen mooiste dag van het jaar, de Nationale Tuigpaarden Dag op het Nationaal Hippisch Centrum. Het kan toch niet zo zijn dat daar, op de thuisbasis van de KNHS, wedstrijden worden verreden onder reglementen die strijdig kunnen zijn met die van de KNHS?

Faire sport in gedrang

We mogen van één ding uitgaan en dat is al vele jaren het geval. De reglementen die de KNHS hanteert garanderen principieel twee zaken: het welzijn van het paard en de eerlijkheid van de sport. Bij dat laatste dient wel de kanttekening te worden gemaakt dat sporten die door juryleden naar waarde geschat dienen te worden altijd en overal tot discussie leiden. Nu de aangespannen sport zich buiten de kaders van de KNHS plaatst, kunnen bij deze organisaties welzijn en faire sport mogelijk in het gedrang komen. Als de KNHS dat goed weet te communiceren zal het moeilijk worden voor organisatie om de nu door de VERT en de VHN ingezette lijn willen volgen. Daarnaast, wie zal een tak van sport financieel willen ondersteunen waarin de kernbegrippen Welzijn en Eerlijke Sport niet met hoofdletters worden geschreven?

Doodlopende weg

Dit alles beschouwende lijkt het dat de VERT en de VHN met hun beleid een doodlopende weg zijn ingeslagen. Het valt te hopen dat de leden van de VFT hun bestuur op de goede weg weten te houden.  Het moge voor iedereen te hopen zijn dat ook in 2021 de Tuigpaarden, Hackney’s en Friezen onder de reglementen van de KNHS op alle Nederlandse concoursvelden daveren. Dit stukje Nederlands cultuurgoed verdient het te blijven bestaan.

Door: Jacob Melissen

Foto: Archieffoto

Het is nog niet zo lang geleden dat leraren en mensen uit de zorg optrokken naar Den Haag om te pleiten voor een hoger salaris en betere werkomstandigheden.

Meer mensen voor de klas en meer handen aan het bed. Gewoon heel simpel: voor een grotere en bredere waardering uit de maatschappij. De leraren zorgen er voor dat onze kinderen goed opgeleid de toekomst aankunnen. De mensen werkzaam in de zorg hebben hun verantwoordelijkheid voor zieken en de steeds groeiende groep ouderen. Het zijn nu juist deze mensen die met ongekende inzet boven zichzelf uitgroeien om Nederland en haar inwoners door de Coronacrisis heen te helpen.

Steentje bijdragen

Maar niet alleen zij. Ook politie, brandweer, huisvuilophalers, straatvegers, krantenbezorgers en vele vele anderen dragen hun steentje bij om stad en dorp rein te houden. Er werd in de supermarkten gehamsterd en wie zorgden er voor dat de voorraden werden aangevuld en in de vakken terechtkwamen. Duizenden medewerkers van distributiecentra, vrachtwagenchauffeurs en vakkenvullers.

Ik hoop dat u iets opvalt. Allemaal mensen in beroepen waarop de afgelopen jaren bezuiniging op bezuiniging werd doorgevoerd. Soms met nul-uren contracten naar huis gestuurd dan wel verplicht hebben moeten kiezen om als ZZP’er de kost te gaan verdienen.

Niets te betekenen

Ik hoop dat u nog iets opvalt. Al die mensen die als zogenaamde managers hun medewerkers aanstuurden en er in salaris en status alleen maar op vooruitgingen lijken in deze tijden van de coronacrisis inhoudelijk niets te betekenen hebben. Zo moesten de duur betaalde managers van Brabantse ziekenhuizen het ook door enorme bezuinigen geplaagde Nederlandse leger inschakelen om de logistiek te verzorgen van het transport van patiënten naar het noorden.

Ik hoop dat u nog iets is opgevallen. Naast 16 miljoen bondscoaches van het Nederlands elftal hebben we er plotsklaps ook 16 miljoen deskundige Coronavirus-bestrijders bij.

En er is mij nog iets opgevallen. Kijkend naar onze hippische wereld hebben we altijd oog voor het winnende paard en de zegevierende ruiter in welke discipline dan ook en op ieder niveau. Wij overladen hen met jubelende klanken en strooien complimenten naar trainer, eigenaar en groom.

Letters op de juiste plek

Tegelijkertijd hebben we amper oog voor hen die de infrastructuur vormen van onze sport. Het leger naamloze vrijwilligers. De mensen die de dressuurbaan uitzetten en de daarbij behorende letters op de juiste plek zetten. De parcoursbouwers met hun assistenten die van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat met staanders, palen en planken sjouwen. Voor de juryleden die de godganse dag een streepje zetten op vier, zes of acht. Voor hen die in koude tochtige hallen dressuurproeven beoordelen en zij die dan deze protocollen op een sukkeldraf verzamelen. Hebben we oog voor al die duizenden die het jaar rond de backbone vormen van de hippische sport? Ik durf te stellen dat we dat oog niet (genoeg) hebben. Maar zonder hen zou er geen hippische sport in Nederland kunnen bestaan.

Mij is in ieder geval één ding heel duidelijk geworden. Onze maatschappij – lees ook onze hippische maatschappij – kan heel goed doordraaien zonder hen die zichzelf belangrijk vinden en die daaraan status en welzijn aan ontlenen. Onze maatschappij – dus ook onze hippische – kan echter niet doorleven zonder die duizenden onzichtbare werkers die in weer en wind, in tropische hitte en barre kou zich de kont uit de haken lopen om die maatschappij draaiende te houden.

Geen prominente rol

Ik hoop dan ook dat allen die zichzelf scharen onder de kop ‘prominent in de hippische wereld’ zich realiseren dat zij zonder al die duizenden naamloze werkers geen prominente rol kunnen vervullen.

Ik roep dan ook alle prominenten en zij die zich (in meer of mindere mate) zo voelen op: heb nog meer dan in het verleden een open oog voor allen die jullie troon schragen en dragen! Niet u en niet de ruiters, maar juist zij zijn het kapitaal van de hippische wereld, dus eer en waardeer ze op eenzelfde wijze als u en de uwen geëerd en gewaardeerd willen worden. En laten we hopen dat dit zijn weerslag Nederland breed gaat krijgen.

Als dat gebeurt dan heeft de pandemie die Nederland in zijn geheel verlamt toch iets goeds gebracht.

Tekst: Jacob Melissen

ibop kee h alt

Algemeen KNHS directeur Theo Fledderus geeft in zijn maandelijkse column zijn mening over hoe we als paardensector op positieve wijze kunnen inspelen op het onderwerp paardenwelzijn richting het algemene publiek,. 

Negatieve trend

Onlangs kwam Jumping Amsterdam in opspraak vanwege het paardenwelzijn. “Wat een wedstrijd, met vier Nederlanders in de barrage en Marc Houtzager als winnaar. Prachtig allemaal. Ondertussen waren we met zijn allen ook druk bezig met het onderwerp paardenwelzijn. De boel werd op scherp gezet vooraf en tijdens het evenement. Na het EK in Rotterdam was het weer raak, en eigenlijk zie je een trend ontstaan. De volgende stap komt natuurlijk richting de Olympische Spelen”

Samenwerking

Wat Fledderus positief verrast heeft, is de samenwerking achter de schermen tussen vele betrokkenen in de paardenwereld. “Het was ontzettend goed. Mensen toonden zich alert en betrokken. Ze speelden in op journalisten en voorzagen hen van informatie. Dan werd er bijvoorbeeld gekeken of Anky iets kon doen en hop, we zagen haar terug in diverse media. Dat hebben we goed gedaan en ik denk dat onze achterban niet eens alles daarvan heeft meegekregen.”

Verdediging

“Maar wat ik minstens zo belangrijk vind, is onze achterban meer bewust ervan maken dat ze zelf ook iets kunnen doen. Het is belangrijk dat door het grote publiek wordt gezien dat de paardensport een hele mooie wereld is, met mensen die hartstikke betrokken zijn bij hun paarden, er veel voor doen en er alles voor over hebben. Dat laten zien, is beter dan alleen maar in de verdediging blijven zitten.” 

Bijzonder samenspel

“Bij de Jagersvereniging hebben ze hier goede ervaringen mee opgedaan. Jagers vertellen zelf hun verhaal. Ze nemen de buurt een keer mee en laten zien wat ze aan het doen zijn en waarom. Wij denken daar volgens mij niet zo snel aan. We maken ons druk over de discussie en hebben vervolgens zorgen of we nog wel mogen paardrijden. Maar wat kun je er zelf aan doen om dat bijzondere samenspel met een paard of pony te laten zien? Misschien kunnen bijvoorbeeld kinderen op hun school zeggen: ‘Ga eens mee naar mijn manege, stal of vereniging. Dan laat ik je wat zien.”

Nuance

“Ik denk dat onze paarden het nog nooit zo goed gehad hebben als nu, en tegelijkertijd zijn er nog steeds dingen die we beter kunnen doen. Dat staat ook buiten kijf. Daar blijven we voortdurend aan werken, zoals we al lange tijd doen als KNHS zijnde. We moeten het hebben van de mensen die er genuanceerd instaan. Hoe wij met een paard omgaan, is in deze tijd van verstedelijking iets om te koesteren.”

“Een dergelijke intensieve omgang met een dier en indirect met de natuur is bijna uniek in onze maatschappij. Je kunt een kind een konijn laten aaien in de kinderboerderij, maar dat komt nog niet in de buurt van de intensieve wisselwerking die wij met paarden hebben. Laat dat zien, ook aan degenen die onze sport helemaal niet kennen!” Aldus de algemeen KNHS directeur. 

Bron: KNHS / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Koos & Co koosje mulders
Koosje Mulders - Wim It's All Dressage 2016 © DigiShots

Yes, ik ga het doen, ik ga officieel prof worden. Wordt ook wel eens tijd hè, dat ik een beetje serieus ga doen?
De sport is natuurlijk altijd al heel belangrijk voor mij geweest, maar in principe was ik nog amateur. Ik begon mij alleen steeds meer te realiseren dat als ik echt goed wil leren paardrijden, ik simpelweg meer moet rijden.

Dus heb ik twee maanden geleden besloten de sprong in het diepe te wagen en een eigen bedrijf in verkoop, training en instructie op te richten.

Alle tijd

Ik heb gelukkig super fijne afspraken kunnen maken op mijn stal in Harmelen en ga daar nu van start. Snelle handel en veel paarden is niets voor mij. Ik hou het voorlopig klein en ik wil alle tijd nemen om de paarden verder op te leiden.

Hele idee is dat ik er zelf ook technisch beter van wordt en plezier aan beleef. Errug spannend! En voordat je je gaat verheugen op rustiger dagen op dehoefslag.nl, let me stop you there: ik blijf schrijven. Je bent mooi niet van me af.

Nooit te oud

Om meteen de meest voor de hand liggende vraag in de kiem te smoren, ja ik ben al best oud. Wie weet wel te oud… Maar ik had ineens zo’n cliché gevoel van ‘als ik het nu niet doe’ (hoort bij de hoge leeftijd). Ik zie het ook echt als een poging. Honderd redenen te bedenken waarom ik niet zal slagen, maar dan heb ik het in ieder geval geprobeerd. Anders krijg ik spijt.

Ik ben gezegend met bovengemiddeld veel mogelijkheden en als ik die niet ten volste gebruik, verklaar ik mezelf ooit later (als ik dus nog veel ouder ben) voor gek. Het grappige is dat precies die gedachte mij in dit hele besluit heel rustig heeft gehouden. Het lijkt een logische volgende stap. Lukt het niet, zet ik een andere stap. Af en toe moet je durven.

Vrolijke noot

De afgelopen tijd stond bij mij sowieso in het teken van harde besluiten maken. Helaas niet allemaal zo leuk als een nieuw bedrijf, dus het is even doorploeteren momenteel. Omdat dit nu ineens zomaar kan omslaan in een gigantische dooddoener, hou ik het, voor de vrolijke stemming, er even op dat het een cliffhangertje wordt. Kortom, over de rest vertel ik later.

Waar ik eigenlijk naar toe wil, is dat muziek in ingewikkelde tijden voor mij een extra lading kan krijgen. Die moet herkenbaar zijn, een toepasselijk liedje om heel hard in de auto mee te blèren. Soms hard huilend, soms om even blij van te worden. Zo heb ik nu dagelijks het nummer High Hopes van Panic at the Disco aan staan. De steengoede tekst gaat als volgt: Had to have high, high hopes for a living, shooting for the stars when I couldn’t make a killing. I always had a vision. Etc etc.

Geloof me, als je voor dit nieuwe jaar een mentale oppepper kan gebruiken, deze op repeat. En Dreamer van Martin Garrix, zelfde verhaal.

Voet aan de grond

Ik kan altijd nog DJ worden zoals je merkt. Maar voorlopig probeer ik het met de paarden en hou ik je van alle ontwikkelingen op de hoogte. Hoe ik voet aan de grond krijg bij de profs! Of juist helemaal niet haha. En oh ja, niet onbelangrijk, de naam. Mijn BV heet ook Koos & Co. Lekker vertrouwd zeg maar ;).

Volg alles op Koos & Co Facebook en Instagram!

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer