Tags Posts tagged with "Ceylan Avinal"

Ceylan Avinal

0 7542
Ceylan Avinal
Ceylan Avinal en Zygrande le Coupied, hier op Indoor Brabant 2016 Foto: DigiShots

In het hoger beroep dat de Turks-Nederlandse dressuuramazone Ceylan Avinal had aangespannen tegen de voormalig vriend van haar moeder, Theo Verboort, is door het Hof beslist dat Verboort onvoldoende heeft kunnen aantonen dat Krack C-zoon Zygrande le Coupied sinds 2009 voortdurend in zijn eigendom is geweest.

Avinal

Avinal vluchtte in 2016 met het paard Zygrande hals-over-kop naar Turkije, toen haar moeders ex-vriend Theo Verboort na een persoonlijk faillissement aanspraak wilde maken op het paard. Volgens Avinal was het paard namelijk een verjaardagsgeschenk van Verboort aan haar geweest en dus haar eigendom. Maar volgens Verboort behoorde Zygrande nog steeds aan hem toe en moest Avinal Zygrande –die ze ondertussen tot Grand Prix-niveau heeft opgeleid –aan hem teruggeven.

Beslag

Begin 2015 liet Verboort om die reden al beslag leggen op Zygrande. In augustus 2016 wees de rechter het paard aan Verboort toe. Daarop verdween het paard uit de stal van de Goubergh waar het tot die tijd gestaan had.Het paard en zijn amazone Avinal waren daarop ruim een jaar spoorloos verdwenen, maar beide doken in december 2017 op in Istanbul

Hoger beroep

Avinal ging vanuit Istanbul in hoger beroep op het vonnis van de rechtbank West-Brabant. Het Hof in Den Bosch heeft nu beslist dat de rechtbank een foute beoordeling heeft gemaakt door Zygrande zomaar aan Verboort toe te wijzen. Verboort had het paard namelijk aan Avinal geleverd en het uitgangspunt in de rechtspraak is dat ‘degene die een goed houdt, vermoed wordt dit goed voor zichzelf te houden en bezitter daarvan te zijn’ en dat de bezitter daarmee vermoedelijk ook de rechthebbende is. Met andere woorden: toen Verboort het paard op de verjaardag van Avinal aan haar overhandigde zij houder én bezitter, en dus vermoedelijk rechthebbende, van Zygrande werd. Dat er geen koopovereenkomst is tussen Verboort en Avinal doet daar dus niets aan af.

Bewijzen

Omdat het Hof heeft geconstateerd dat Avinal de ‘vermoedelijk rechthebbende’ van Zygrande le Coupied is, is het niet langer noodzakelijk aan de Turks-Nederlandse amazone om te bewijzen dat zij de eigenaresse van de Krack c-zoon. Wil Verboort alsnog aanspraak maken op de nu 15-jarige ruin dan is het aan hem om het ‘gepretendeerde eigendom’ te bewijzen.

Tekst: Albertine Nannings
Foto: Digishots

Overname zonder toestemming via webredactie@mediaprimair.nl én bronvermelding niet toegestaan

Lees hier meer over de zaak ‘Zygrande’

Lichte Tour-paard Guinness SK is verhuisd naar Turkije laat amazone Ceylan Avinal weten. De ruin werd uitgebracht door Hergen van Hall.

Guiness is verkocht aan klanten van Avinal en zij zal de zoon van Bojengel ook gaan rijden. “Derin Doğan is zijn nieuwe amazone,” vertelt ze. “Zij traint bij mij en ik vond dat ze klaar was voor een eigen paard. Ze is pas 15 jaar en het doel is om in het Turkse team te komen op lange termijn. Omdat ze druk is met school rijd ik haar nieuwe paard ook.”

Goed leren rijden

Het doel van de jonge amazone is om goed te leren rijden. “Winnen is voor haar en haar familie bijzaak. Dat komt vanzelf wel als ze elkaar goed leren kennen. Dus we doen rustig aan, maar ze hebben een goede klik. Derin is speciaal voor school en de paarden naar Istanbul verhuisd vanuit Alanya”

Annemiek Vincourt bemiddelde in de verkoop van Guinness SK. Avinal is erg gecharmeerd van de knappe bruine. “Hij is nog maar acht en dan al Lichte Tour. Dat vind ik echt knap! Het is echt een beeldschoon paard, net een hele grote pony.”

SK-Stables

Guinness SK werd gefokt bij SK-Stables van de familie Van Schaijk in Nijega. Daar werd hij opgeleid door dochter José Smidts, die hem uitbracht tot en met het ZZ-Zwaar. De ruin stond sinds enige weken bij Hergen van Hall met het oog op de verkoop. Van Hall bracht hem een aantal keer uit in de Lichte Tour.

De ruin staat op stal bij Siec International Equistrian Centre, waar ook Avinal haar paarden heeft.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: archief

Ceylan Avinal
Ceylan Avinal - Zygrande le Coupied Indoor Brabant 2016 © DigiShots

Beginnen met paardrijden in Turkije is zo ongeveer hetzelfde proces als in Nederland. Meestal zien of horen kinderen, door vriendjes of vriendinnetjes of via internet, dat paardrijden erg leuk en bijzonder is.

Wanneer de kinderen eenmaal in aanraking komen met paarden is het virus verspreid en vervolgens moeten papa en mama weken aanhoren ‘ik wil zo graag op paardrijles!!’

Turkse opvoeding

Sport is een zeer belangrijk onderdeel van de opvoeding in Turkije, dus als de ouders na de nodige overwegingen, lees: de vriendenkring, internet en sociale media, hebben besloten hun kind te laten paardrijden, wordt het tijd om een aantal clubs te bezoeken. In Nederland noemen we dat manege.

‘Ik ben er geen voorstander van om in Turkije een pony te kopen.’

In alle delen van Istanbul zijn er clubs gevestigd dus er zijn genoeg mogelijkheden. Dit is belangrijk, omdat in de keuze van de club zeker rekening gehouden wordt met de reisafstand in verband met files en schooltijden. De meeste kinderen hebben in de avond ook nog een paar uur privé – bijles voor school.

Volgende stap

Eenmaal een club gevonden is het grote verschil dat na enkele maanden ponyles (groeples), gemiddeld 4 tot 8 maanden, de lesgever tegen de ouders zegt: uw kind is klaar voor de volgende stap, als het verder wil met rijden is het een goed idee om een trainer te zoeken en een paard aan te schaffen.

Pony ’s worden zelden aangeschaft. Persoonlijk ben ik er ook geen voorstander van om in Turkije een pony te kopen. Na het lezen van mijn verhaal begrijp je dat beter.

Resultaten of successen

Vervolgens wordt de zoektocht naar een goede trainer gestart, en ik moet zeggen, er zijn een behoorlijk aantal trainers in Istanbul, voornamelijk voor het springen. Dat maakt het moeilijk, want naar resultaten of successen wordt niet echt gekeken.

Vaak wordt de keuze van de trainer op advies van de vriendenkring of gevoel gemaakt. Het verhaal over het trainerssysteem in Turkije verdient een eigen blog, maar laten we beginnen bij het begin.

Membership

De trainer is gevestigd in een club, de paarden van de lesklanten staan daar gestald en eventueel zijn eigen paarden. Een club in Turkije brengt jaarlijks een membership in rekening . Dit is een behoorlijk bedrag, ook in euro’s. Hiervoor mag je op de club komen en je laten trainen door een professionele trainer.

Vervolgens wordt er een paard op advies van de trainer gekocht. Vaak kiest men ervoor om met een ouder, goedkoop leerpaard uit Turkije te beginnen. Hoewel ook een groot aantal mensen ervoor kiest om een paard afkomstig uit Europa aan te schaffen, omdat in Turkije het aanbod te beperkt is.

Dan komt daar, buiten de aankoopprijs, een behoorlijk kostenplaatje bij kijken. Onder meer het verblijf, vervoer, bijbehorende documenten, export, quarantaine etc. moeten worden betaald.

De Stalling

Het paard is gevonden en nu moet het gestald worden. Ook dit is weer één van de verschillen met de gang van zaken in Nederland. Op de club moet een box worden gekocht in dollars én daarbij betaal je nog een maandelijks bedrag voor het gebruik van de accommodatie.

‘In Turkije is paardrijden echt een elitesport.’

Tot slot betaal je ook maandelijks voor de groom /stalknecht, deze hoort bij de gekochte en gehuurde stal. Vanuit de club wordt het paard niet gevoerd of uit zijn stal gehaald.

Gebruikelijke kosten

De gebruikelijke kosten van een paard, zoals bijvoorbeeld de hoefsmid, dierenarts, zaagsel/stro, voer (waarbij hooi het duurste is), komen daar nog bij. En oh ja , de lessen…… Daarnaast heb ik het nog niet over het scenario als je het meer professioneel wil aanpakken, zoals voer uit Europa, een hoefsmid uit Europa etc.

Kortom een beginnerspaard aanschaffen en onderhouden is behoorlijk kostbaar. In Turkije is paardrijden dus echt een elitesport. En dat feit brengt ook weer allerlei grappige gevolgen met zich mee waar ik jullie uiteraard in de volgende blog meer over ga vertellen.

Sportieve groeten uit Istanbul!

0 2812
Ceylan Avinal
Ceylan Avinal en Zygrande le Coupied, hier op Indoor Brabant 2016 Foto: DigiShots

De aller, aller , aller eerste blog in mijn leven… ik vind het heel spannend om mezelf op internet bloot te geven, maar goed , velen van jullie weten vast wel dat er wat ergere dingen over mij op internet staan. Ha – ha, op Google staat dat je je blog met een blunder moet beginnen, zodat mensen zich daarin kunnen herkennen.

Onderbuikgevoel

Ik denk dat veel mensen zich hierin kunnen herkennen; leugenaars vertrouwen, je onderbuik gevoel negeren, omdat het verhaal toch net klopt, dan gebeurt er weer iets positiefs (“zie je wel, het is geen leugenaar”), en uiteindelijk escaleert de situatie. In mijn geval een explosie die me uiteindelijk naar Turkije heeft geleid. Turkije, mijn eeuwige vakantieland, mijn vaders thuisland en nu mijn thuisbasis. Voor mij is Istanbul het paradijs op aarde. Ik voel me veilig, word omringd door geweldige mensen, ik houd van de relaxte cultuur , het leeft hier, je weet nooit wat er gaat gebeuren, het eten is heerlijk (+5 kilo) en het weer is natuurlijk fantastisch.

‘In Turkije krijg je bij de boxhuur automatisch een groom die alles doet’

Welzijn

En dan nu de paardenwereld in Turkije, tja , dat is wel een beetje anders ja. Ik prijs mezelf uiterst gelukkig dat ik de mogelijkheid heb gekregen om mijn paarden op de beste club van Turkije te kunnen houden, want anders was dit avontuur op een groot drama uitgelopen, omdat het welzijn van hun het allerbelangrijkste is voor mij.

Inburgeringscursussen

Het grootste deel van de paardenwereld in Turkije loopt achter, staat in de kinderschoenen en zal niet snel veranderen.  Maar dit betekent niet dat er geen toekomst is voor de paardensport en dat sommige dingen hier veel beter geregeld zijn. Er zijn veel ruiters die serieus aan de weg proberen te timmeren en besluiten naar Europa te gaan, tijdelijk of permanent, alleen een Turkse ruiter in Europa is ook niet zo makkelijk. Die ruiter heeft wat inburgeringscursussen “paardrijden in Europa” te volgen.

Geen groom

Een gemiddelde Turkse jeugdruiter weet geen afstamming van hun paard (hij komt uit Nederland, het is een KWPN-er) wat voor en hoeveel voer ze eten (geen idee, mijn groom regelt dat) én ze kunnen hun eigen paard niet opzadelen (nog nooit gedaan, dat is mijn groom zijn taak). In Turkije krijg je bij de boxhuur automatisch een groom die alles doet, dus ook bij één paard krijg je een groom. Vandaar dat de normale dingen voor ons, zoals je paard opzadelen en wassen, hier niet normaal zijn. Ik heb er bijvoorbeeld voor gekozen om geen groom te nemen en dat is heel apart. Klassiek voorbeeld van cultuurverschil.

Vertrouwen

Gelukkig hebben veel Turkse ruiters en trainers hun weg in Europa al gevonden en daardoor heb ik vertrouwen in een succesvollere toekomst, omdat zij hun opgedane kennis zullen gaan overdragen aan de leerlingen in Turkije. En dit principe geldt in elk land; het vergaren en delen van kennis, zodat we stap voor stap beter worden in deze geweldige sport. Overigens zijn er een aantal echt succesvolle permanente Turken in Europa, met de meest prachtige stallen, denk aan ; Carpe Diem, Siec, Uzunhasan. Deze stallen dienen niet alleen hier in Turkije als voorbeeld, maar ook voor de gemiddelde Europeaan.

Paardenleven in Turkije

In de komende blogs wil ik jullie graag meer vertellen waar de Turkse ruiters vandaan komen, hoe ze hier leren rijden en met paarden leren omgaan.  Gewoon het paardenleven in Turkije. Misschien krijgen we dan wat meer begrip voor elkaar, want niet iedereen is opgegroeid in zo’n fantastisch paardenland als Nederland.

Foto: Digishots

0 8191

Na ruim een jaar spoorloos te zijn geweest is vanavond duidelijk geworden dat Ceylan Avinal en Zygrande le Coupied in Istanbul zijn. Dat maakte de Turks-Nederlandse amazone vanavond bekend aan Hoefslag. Avinal heeft in september 2016 de gerechtelijke opdracht gekregen het paard Zygrande aan haar moeders ex, Theo Verboort over te dragen.

0 7111
Ceylan Avinal
Ceylan Avinal en Zygrande le Coupied, hier op Indoor Brabant 2016 Foto: DigiShots

Vorige week besliste het Hof in Den Bosch dat Ceylan Avinal dan toch de verblijfplaats van het Grand Prix-paard Zygrande le Coupied moest prijsgeven. Dat heeft de amazone niet gedaan.

Jarenlange procedurestrijd

De procedurele strijd tussen de Nederlands-Turkse dressuuramazone Ceylan Avinal en Theo Verboort duurt al een aantal jaar. Volgens de amazone had zij het paard cadeau gekregen van Verboort, de ex-partner van haar moeder. Volgens Verboort was het paard nog steeds zijn eigendom: hij stelde dat Avinal het paard, dat ze intussen tot de Grand Prix heeft opgeleid, aan hem moest teruggeven.

Begin 2015 liet Verboort beslag leggen op de ruin en in september 2016 bepaalde de rechtbank van Breda dat Avinal Zygrande, op last van een dwangsom van maximaal 250.000 euro, aan Verboort moest teruggeven. Dat heeft Avinal echter nooit gedaan en zowel paard als amazone lijken sinds de uitspraak van de aardbol verdwenen.

Beslissing Gerechtshof niet ingewilligd

Op 24 oktober besliste het Gerechtshof dat Avinal drie dagen de tijd had om Verboort op de hoogte te brengen van de verblijfplaats van Zygrande. Ze moest hem ook het paspoort van het paard overhandigen en hem informeren over de gezondheidstoestand van het dier. Avinal mocht Zygrande ook niet verplaatsen zonder de toestemming van Verboort. Het Gerechtshof besliste ook dat Avinal in gijzeling mocht genomen worden als ze zich niet aan de voorwaarden hield.

De drie dagen die Avinal van het Gerechtshof kreeg, zijn intussen overschreden en de amazone heeft de beslissingen van het Gerechtshof niet ingewilligd. Er is nog steeds geen spoor van haar en Zygrande.

Maaike Weda, de advocate van Ceylan Avinal, zegt dat in het arrest staat dat het paard bij Avinal moet blijven, zolang het hoger beroep speelt. Verder wil ze niet inhoudelijk ingaan op de zaak.

Bron: Persbericht Eijer Jansen De Bluts Advocaten/ Hoefslag

Foto: DigiShots

0 3211
Ceylan Avinal
Ceylan Avinal en Zygrande le Coupied, hier op Indoor Brabant 2016 Foto: DigiShots

De voor Turkije uitkomende dressuuramazone Ceylan Avinal hoeft van het Hof in Den Bosch de verblijfplaats van Zygrande le Coupied niet prijs te geven noch hoeft zij hem terug te brengen naar de stal waar zij hem uit weghaalde. Ook mag eiser Theo Verboort de amazone niet in gijzeling nemen.

0 3446
Ceylan Avinal - Zygrande le Coupied Indoor Brabant 2016 © DigiShots

 

Gisteren werden Tommie Visser en zijn partner Rob van Puijenbroek onaangenaam verrast. Een deurwaarder kwam onder politiebegeleiding het vermiste paard Zygrande le Coupied ophalen. Volgens een tip zou het paard  – dat inmiddels al maanden van de radar is verdwenen – gestald staan op De Begijnhoeve. Het paard werd echter niet aangetroffen op de dressuurstal in Retie. ‘Ik had nog nooit van dat paard gehoord’ aldus Visser.

Betrouwbare tip

Advocaat Danny Nomen verduidelijkt de gebeurtenis van gisteren. ‘Wij hadden een tip dat het paard bij Visser gestald zou staan. Deze tip was voor ons voldoende aanleiding om een deurwaarder in te lichten. Uiteindelijk troffen we het paard niet aan op de locatie.’

Volgens Visser was het bezoek op zijn minst onaangenaam. ‘ Ze waren echt heel onvriendelijk, best bedreigend.’ Nomen reageert: ‘Hoe de naar binnentreding is verlopen is de verantwoordelijkheid van de deurwaarder. Die kan ervoor kiezen zich wel of niet te laten bijstaan door de politie. Het is gebruikelijk om bij toetreding tot het erf of huis van een derde vergezeld te worden door politie. Ik kan me voorstellen dat dit indrukwekkend overkomt. Het is gewoon een zorgvuldigheid van de deurwaarder.’  Op de vraag of er nog meer invallen op de planning staan antwoordt Nomen ontkennend. ‘Andere voornemens in die richting zijn er niet.’

Raadselachtige getuige

Stephan Wensing, die de belangen van Avinals moeder behartigt, reageert ook op de inval. ‘Het is een compleet raadsel welke zogenaamde getuige een verdenking in die richting heeft gehad. Ook Ceylans moeder begrijpt er werkelijk niets van en vindt het een zeer verwerpelijke actie. Ze kent die stal niet eens en vindt het vooral een hoop stemmingmakerij. Het lijkt nu net of er allerlei dubieuze handelingen worden verricht die helemaal niet aan de orde zijn. Het is verwerpelijk dat dit zomaar kan.’

Inval bij Anky

Ook de connectie tussen Avinal en De Begijnhoeve is voor de tegenpartij onduidelijk. ‘Aan de hand van het dossier is er werkelijk geen enkel aanknopingspunt met De Begijnhoeve. Je kunt moeilijk op die manier bij iedereen gaan binnenvallen. Als ze zo gaan redeneren zouden zij bij wijze van spreken ook bij Anky (van Grunsven, red.) moeten kijken, want daar trainde Ceylan. Dat is net zoveel verdenking. Dit soort acties zijn verwerpelijk. Zij geven de schijn van lasterlijke praktijken. ‘

Foto: Digishots
Bron: Anniek van Schaik voor Hoefslag. Overname zonder bronvermelding of toestemming is niet toegestaan.

0 3124
Ceylan Avinal
Ceylan Avinal en Zygrande le Coupied, hier op Indoor Brabant 2016 Foto: DigiShots

Het einde in de zaak rondom het Grand Prix-paard Zygrande le Coupied lijkt nog niet in zicht. Na de uitspraak van de rechter in augustus, die amazone Ceylan Avinal beval het paard terug te geven aan eigenaar Theo Verboort, verdwenen zowel amazone als het paard van de radar. De rechter legde een dwangsom van €10.000,- per dag op, met een maximum van 250.000 euro, welke inmiddels al is bereikt. Maar tot op heden is het duo nog steeds spoorloos.

Opsporingsverzoek bij politie

De houding van de eisende partij lijkt wat afwachtend op dit moment. ‘We weten niet waar het paard is en ook mevrouw Avinal is nog steeds spoorloos. Na hun verdwijning in september is er aangifte gedaan bij de politie.’ aldus Danny Nomen, de advocaat die de belangen van Verboort behartigt.  ‘Mevrouw Avinal trekt zich nergens iets van aan. Niet van de uitspraak, niet van de dwangsom. De mogelijkheden zijn in die zin voor meneer Verboort nu beperkt. We weten niet waar het paard is, we weten niet waar mevrouw Avinal is. De enige die op dit moment wat kan is de politie met een opsporingsverzoek. En daarvoor hebben wij al aangifte gedaan.’

Hoger Beroep

De partij aan de kant van Avinal is echter druk in de weer met de zaak. ‘Er zijn nu een paar routes die lopen. Er is op dit moment sprake van een Hoger Beroep over het vonnis waarin gesteld wordt dat het paard moet worden afgegeven aan Verboort. Daar gaat het Gerechtshof over beslissen. De moeder van Ceylan, mevrouw Adriaansen, is een zaak begonnen om de kosten van de afgelopen jaren terug te vorderen bij meneer Verboort.’ vertelt Stephan Wensing, die Adriaansen bijstaat in deze zaak.  ‘We zitten op zeker twee ton aan schade. Dan heb ik het over stalling, lessen en het startgeld voor internationale wedstrijden. Over die kosten ligt nu een dagvaarding klaar die ieder moment bij Verboort op de deurmat kan vallen.’

Gewacht tot Grand Prix

‘Voor Ceylan is dit een heel emotioneel verhaal. Ze heeft dag en nacht met dat paard doorgebracht, en hem opgeleid tot Grand Prix-niveau. Het is merkwaardig dat meneer Verboort nu pas het paard opeist. Hij heeft jaren gewacht tot het paard Grand Prix liep en begon op te vallen in de wedstrijdsport. Wettelijk gezien heb je maar drie jaar waarin je iets kunt terugeisen wanneer je van mening bent dat het van jou is. Daar gaat het Hoger Beroep met name over.’

Weg is weg

Waar de van origine Turkse amazone nu verblijft, en of de Krack C-zoon bij haar is, weet niemand. ‘We hebben alleen e-mailcontact met haar. Ze maakt zich veel zorgen dat wanneer het paard tussentijds teruggaat naar Verboort, dit onomkeerbaar is. Óók wanneer er in het Hoger Beroep beslist wordt dat het paard toch aan Ceylan toebehoort. Dit omdat het paard onderdeel is van een boedelschuld die Verboort heeft. Wanneer het paard tussentijds teruggaat bestaat er een kans dat een curator er mee aan de haal gaat. En als het dier dan eenmaal verkocht is, dan krijgt Ceylan het niet meer terug. Weg is weg. Pas wanneer je in een eindsituatie zit met een uitspraak in het Hoger Beroep, is er geen keus meer. Als Verboort dan in het gelijk gesteld wordt moet het paard wel terug. Maar in de praktijk zien we dat circa 50% van al gedane vonnissen uiteindelijk in een Hoger Beroep vernietigd worden.’

Voor dwangsom niet bang

Wat betreft de dwangsom van €250.000,- die Avinal boven het hoofd zou hangen is Wensing niet bang. ‘Dwangsommen kunnen door de rechtbank ook weer gematigd worden. Als zij het Hoger Beroep wint is de kans groot dat die dwangsom van tafel gaat of verjaart.’

Foto: Digishots
Bron: Anniek van Schaik voor Hoefslag. Overname zonder toestemming en bronvermelding is niet toegestaan.

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 18)

 

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,334FansLike
0VolgersVolg
6,982VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer