Tags Posts tagged with "carriere"

carriere

Don Johnson
Isabell Werth - Don Johnson FEI European Championships Aachen 2015 © DigiShots

Met zijn 55e internationale Grand Prix overwinning nam Don Johnson FRH (v. Don Frederico) afscheid van zijn wedstrijdcarrière. De 18-jarige Hannoveraan won de kür in Frankfurt met 82,85% en liet daarmee Dorothee Schneider en Matthias Bouten achter zich.

“Je kunt je voorstellen dat een rustig afscheid niet voor Johnny is weggelegd,” vertelt Isabell Werth na afloop van haar laatste ereronde met Don Johnson FRH.

2011 – 2019

Van 2011 tot en met 2019 won de combinatie 55 internationale Grand Prix proeven, team brons en een vierde plaats op het EK in 2015, teamgoud op het EK in 2013, vijf zilveren medailles op de Duitse Kampioenschappen en een vijfde plaats in de wereldbekerfinale van 2013.

Fit en gezond

“Het was heel erg leuk vandaag. Johnny was geweldig en wat wil je nog meer dan na zo’n succesvolle carrière afscheid nemen van een fit en gezond paard? Het publiek was enthousiast, het had niet mooier kunnen zijn. Ik hoop dat Johnny nog lang mag genieten bij ons in de wei,” vertelt Werth.

 

Bron: Pferd aktuell

Foto: Digishots

0 1344
mark todd
Sir Mark Todd - McClaren FEI World Equestrian Games Tryon 2018 © DigiShots

De Nieuw Zeelandse eventingruiter Mark Todd zet een punt achter zijn carrière als eventingruiter. “Het was geen gemakkelijke beslissing,” laat hij weten. “Maar het was eerder een kwestie van wanneer ik ermee ging stoppen dan of ik ermee zou stoppen.”

De 63-jarige Todd heeft lang overwogen of hij nog een Olympische Spelen zou proberen te halen. “Maar omdat ik dat voor het einde van het seizoen moest beslissen, voelde ik de druk iedere keer toenemen.”

Renpaarden

Todd traint sinds dit jaar weer renpaarden en wil daar meer tijd voor vrijmaken. “Ik was niet voldoende op de eventing gefocussed. Ik realiseerde me dat het steeds lastiger zou worden om de eigenaren van mijn eventingpaarden tevreden te houden en kon ook steeds minder enthousiasme opbrengen voor de sport zelf.”

Het Nieuws Zeelandse eventingteam, waar Todd deel van uitmaakte, won het afgelopen weekend nog de Nations Cup-wedstrijd in Ierland. “Dat ik dat nog mocht meemaken voelt heel speciaal.”

Todd zal op een andere manier een rol blijven spelen in het nationale team. “Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met trainen.”

Bron: Mark Todd Eventing

Foto: Digishots

Well the time has finally come to call it a day on my Eventing career. This has not been an easy decision and it…

Geplaatst door Mark Todd Eventing op Zondag 28 juli 2019

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

wim koosjes mulders
Koosje Mulders - Wim Subtop 2017 © DigiShots

Ik weet al een tijdje dat ik deze blog moet schrijven, maar ik heb de grootste moeite gehad om mij er toe te zetten. Niet omdat niet open en eerlijk wil zijn of de juiste woorden niet kan vinden.

Ik stak gewoon liever nog even mijn kop in het zand. Zwart op wit confronteert. Zodra je iets op papier zet, voelt het nog meer als de werkelijkheid. En in dit geval is de werkelijkheid erg verdrietig. Daar gaat ie dan: de carrière van Wim is ten einde. Hij zal nooit meer onder het zadel lopen. Sterker nog, ik weet niet eens zeker of we hem voldoende pijnvrij kunnen krijgen voor een pensioen.

Leven redden

De mensen die het koliekverleden van Wim kennen, denken nu waarschijnlijk meteen dat er iets met zijn buik is, maar nee hoor. Mijn witte ongelukskind heeft gewoon weer een heel andere blessure op gedaan en ditmaal kunnen we misschien niet weer zijn leven redden.

Vorig jaar had hij eerst een lichte blessure aan een collateraal bandje. Na twee maanden stappen was het over en dus mocht hij weer opbouwen. Dat ging allemaal goed tot hij in het najaar ineens van de ene op de andere dag heftig kreupel was. Na heel wat onderzoeken en een MRI bleek hij een fors kraakbeen probleem te hebben in het hoefgewricht. Slechts twee maanden daarvoor was er nog een MRI gemaakt en was er niets aan de hand. Het was plotseling razendsnel gegaan, de artsen waren stomverbaasd. Hoe dat kan? Waarschijnlijk een verkeerde beweging. Dat is alles. Pech. Ik kan het woord niet meer horen.

Magnetische platen

Door de bot op bot werking was er een kneuzing ontstaan en dat doet hem pijn. We hebben allerlei behandelingen geprobeerd, van inspuiten tot magnetische platen, maar het mocht allemaal niet baten.

Ondertussen werd ook de angst voor koliek steeds groter. Hij moet bewegen voor zijn buik, maar kon dat niet genoeg door zijn kapotte voet. Een typische catch-22. Uiteindelijk was er slechts een redmiddel over, een zenuwsnede. Daar heerst een taboe op, maar ik wilde het niet doen om mijn paard weer terug in de sport te krijgen. Het ging alleen nog om een waardig pensioen. Bovendien was het alternatief in laten slapen.

Wim stond er trouwens al die maanden, zoals altijd eigenlijk, super vrolijk bij en kon nog gerust gek doen in de paddock. Ik dacht: ‘zolang hij niet opgeeft, doe ik dat zeker niet, ik wil alles hebben geprobeerd’.

Gedroomde Grand Prix

Het besef dat ik nooit meer op zijn rug zou zitten, begon langzaamaan te komen. Ongelofelijk wrang dat na alles wat we hebben meegemaakt samen (ik twee hersenbloedingen, hij twee koliekoperaties en bijna dood) het met zo’n sisser moet aflopen. Eindelijk waren we in de gedroomde Grand Prix, eindelijk konden we echt beginnen. Vijf keer hebben we Zware Tour gestart, toen was het klaar. Nog veel erger vind ik dat we nooit meer samen zullen rijden. Niet eens een bosritje.

koos & co

Had ik dat maar geweten de laatste keer. Die Grand Prix lukt misschien nog wel een keer met een ander paard, maar ik had zo gehoopt dat ik met Wim iets langer door had gekund, omdat hij echt bijzonder is. Het gaat lastig worden om ooit een ander paard te vinden met een uitgesproken karakter en hoge intelligentie zoals Wim heeft. Hij is echt een persoonlijkheid.

Onder het mes

Maar goed, mijn 16-jarige schimmel ging dus voor de derde keer in zijn leven onder het mes. Wederom op de Uithof, want tja daar was hij toch al kind aan huis haha. Bovendien waren zijn darmen het grootste risico en in Utrecht kennen ze Wim zijn buik als geen ander.

Alles verliep gelukkig heel soepel. Hij wist nog precies hoe hij op moest staan en stond er bij te kijken alsof wij ons aanstelden met onze zorgen. Ook de twee weken stalrust gingen voorspoedig. De operatie heeft hem absoluut geholpen in het lopen, maar helaas heeft hij nog steeds pijnstilling nodig. Hij staat nu hele dagen op het land en is zielsgelukkig. Uren achtereen een beetje rondlopen is ook het meest gunstig voor de artrose. Opa gaat iedere ochtend in een drafje over het erf en vervolgens bokkend de wei in.

Olympisch niveau

Wim was een goed dressuurpaard, maar zijn grasmaaien is pas echt op olympisch niveau. Maar in de winter kan hij bij mij op stal niet zoveel naar buiten en liever zoek ik plek voor hem waar dat wel kan en waar hij met andere paarden staat. Voorwaarde is echter dat hij zijn dagen ergens anders kan slijten zonder pijnstilling.

Of dat gaat lukken moet nog blijken. Hoe dan ook gun ik hem een zomer vol eten, zonnebaden en knuffelen. En ik blijf duimen draaien voor een goede afloop.

Gelukkig is er ook blij nieuws op paardengebied. Daar vertel ik jullie de volgende keer alles over!

koos & co

ian millar springruiter

Tienvoudig Olympiër Ian Millar zet een punt achter zijn springcarrière. De 72-jarige Canadese ruiter draaide bijna vijftig jaar op topniveau mee in de internationale springsport.

Millar zal zich voortaan bezighouden met coaching en de training van jonge paarden.

Nations Cup

Millar werd geboren in Halifax, in het Oosten van Canada, en begon op 10-jarige leeftijd met paardrijden. In 1971 werd hij voor het eerst geselecteerd voor het Canadese Nations Cup team. Daarna kwam hij in meer dan tweehonderd Nations Cup-wedstrijden uit.

Daarnaast kwam Millar aan de start van tien Olympische Spelen (een wereldrecord!), tien Pan American Games en zeven wereldkampioenschappen. Tijdens de spelen in Peking in 2008 won hij een zilveren medaille met het team.

“Dat ik Canada zo vaak heb mogen vertegenwoordigen is het hoogtepunt van mij carrière,” geeft Millar aan. “Iedere keer dat ik mijn rode jasje droeg was speciaal. En ik heb deze ervaring mogen delen met talloze geweldige ruiters.”

Tweemaal wereldbekerwinnaar

Millar zette meer dan 150 Grand Prix’ op zijn naam. Hij eindigde drie keer bovenaan in de Grote Prijs van de Spruce Meadows Masters in Calgary en werd twaalf keer nationaal kampioen. Millar was de eerste ruiter ooit die tweemaal achter elkaar wereldbekerwinnaar werd, in 1988 en 1989.

De grootste successen behaalde hij met de in België geboren vosruin Big Ben (v Etretat), maar hij leidde meer dan honderd paarden op tot GP-niveau. Ook als trainer is hij zeer succesvol met pupillen als Mario Deslauriers en Jill Henselwood en de Amerikaan Richard Spooner.

Voor al zijn successen werd Millar ook geridderd. “Ik kijk ernaar uit mijn ervaring en passie voor de springsport met de volgende generatie te delen.”

Zie ook: Dixson brengt Ian Millar zijn twaalfde Canadese titel

Bron: millarbrookefarm.com

Foto: Remco Veurink

0 241
Mercedes Verweij - Wiolita Hippiade 2016 © DigiShots

De 14 jaar oude Wiolita (v San Remo)  zal haar sportcarrière gaan voortzetten met de Russische jeugdamazone Maya Shemakova . De merrie werd sinds 2015 gereden door Mercedes Verweij.

‘Wiolita is officieel verkocht!’ schrijft Verweij op haar Facebookpagina. ‘Super trots op alle mooie successen die we samen behaald hebben. Ik hoop dat haar nieuwe amazone net zoveel plezier van haar heeft en mooie successen gaat behalen.’

Verweij was met de 1.78 meter grote merrie opgenomen in het A-kader bij de Junioren en kwam internationaal tot goede prestaties in Lier, Drachten en Nieuw en Sint Joosland.

De pas 13-jarige Shemakova komt komend weekend al met Wiolita aan de start bij de ‘children’ tijdens het CDI Zeeland in Nieuw en Sint Joosland.

Foto: DigiShots

0 413

De KWPN gekeurde Vittorio (Calippo x Martel XX) van Stal Hendrix heeft deze week een nieuw onderkomen gekregen bij Stal Brinkman. Hier zal hij de dekdienst in het Gelderse Twello voortzetten. De hengst beëindigde zijn sportcarrière samen met Tim van den Oetelaar tijdens de KWPN Hengstenkeuring in ’s-Hertogenbosch, waar hij vorige week een vierde plaats behaalde tijdens de VHO Troffee.

De 14-jarige Vittorio heeft begon zijn loopbaan als sportpaard onder Pieter Keunen en Tim van den Oetelaar. Zijn mooiste successen zijn twee tweede plaatsen in de Grote Prijzen van Zelhem en Asten (Pieter Keunen) en een eerste plaats met het Nederlandse team tijdens de landenwedstrijd voor junioren in Reims (Tim van den Oetelaar). Vanaf nu zal de hengst niet meer in de sport worden uitgebracht.

In de fokkerij staat Vittorio vooral bekend als vader van drie KWPN gekeurde zonen: George (mv. Caretino), de in 2013 reservekampioen Fandango HX (mv. Odermus R) en de succesvolle springhengst Don Diablo HX die vorige week nog de VHO Trofee op 1.40m-niveau won in Den Bosch.

Bron: Hoefslag/Persbericht Equine Merc

Foto: Remco Veurink

0 351

Van Olst Horses heeft besloten om de hengst Lord Leatherdale (voorlopig) terug te trekken uit de fokkerij. Van Olst: “Sinds het voltooien van de verrichtingstest heeft bij Lord Leatherdale de nadruk gelegen op de dekdienst. Door deze bedrijvigheid is de sportcarrière naar de achtergrond geschoven geweest. Dit terwijl Lord Leatherdale thuis Grand Prix is afgericht. Zaken worden nu omgedraaid, en de sport gaat nu voorrang krijgen boven de fokkerij. Lord Leatherdale heeft een mooie leeftijd om een en ander nu te bewerkstelligen. Zijn zonen, de tophengsten Chippendale, Everdale en Glamourdale lijken het super te doen in sport en fokkerij en zij moeten de fakkel van hun vader gaan overnemen. In de huidige moderne fokkerij gaan dingen snel, en de volgende generatie moet weer verder vooruitgang gaan brengen. Chippendale, Everdale en Glamourdale is de nieuwe generatie, zij krijgen nu de focus in de fokkerij. Lord Leatherdale zelf krijgt de tijd in de sport, en we gaan zien wat dat gaat brengen.”

Lord Leatherdale is tevens goedgekeurd in Oldenburg, Hannover, Westfalen en Zweden en blijft in het buitenland beschikbaar middels diepvriessperma.

Bron: KWPN

Foto: Jessica Pijlman/Made by Jessy

American Pharaoh heeft zijn rensportcarrière op passende wijze beëindigd. De eerste winnaar van de Triple Crown in 37 jaar schreef gisteravond de prestigieuze Breeders’ Cup Classic op naam in Lexington, Kentucky. Er was geen drama tijdens de wedstrijd en er vaste jockey Victor Espinoza leek zelfs amper gespannen voor de race. American Pharoah schoot als een komeet uit de startblokken en bleef van begin tot einde aan de leiding. Met zes en een halve paardlengte verschil denderde het duo als vanouds over de finishlijn. Daarmee verdiende de combinatie 2.75 miljoen dollar voor de paardeigenaren: de familie Zayat. De totale winstsom van de hengst bedraagt inmiddels 8 miljoen dollar. Slechts één keer werd de grote bruine verslagen. Dat gebeurde tijdens de Travers Stakes in Saratoga Springs, New York.

Na de wedstrijd reist American Pharaoh slechts twaalf kilometer naar de Ashford Stud, waar hij zijn loopbaan als dekhengst zal starten.

 

Een droom najagen. Dat is wat de 39-jarige Micha Knol doet. De kantoordirecteur van twee bankvestigingen droomt ervan om Grand Prix te rijden en wij volgen het avontuur van Micha via vlogs (blogs in videovorm). In de eerste aflevering kon je kennismaken met Micha en zijn dressuurdroom. Deze zevende aflevering is opgenomen bij dressuurstal Judy de Winter. Wat vindt deze gerenommeerde paardenhandelaar van Choice, waar Micha ZZ-Licht mee start, en hoe staat ze tegenover de droom van Micha?

Klik hier voor de vorige vlog van Micha.

Foto: Imadia/Diana Bloemendal

0 435

Zojuist kondigde Ludo Philippaerts tijdens een persconferentie bij zijn Stoeterij Dorperheide het grote nieuws aan dat hij zijn actieve sportcarrière officieel beëindigt.

‘Na mijn val in Fontainebleau in juni vorig jaar jaar kreeg ik een mentale tik. Ik heb er lang over nagedacht hoe het nu verder moest. Vooral het feit dat Olivier en Nicola nu tot de top behoren maakt het makkelijker om een stap opzij te zetten en volop voor hun carrière te kiezen. Het mooiste moment in mijn loopbaan was een zilveren medaille op het EK in Arnhem (2001)’, aldus Ludo op de persconferentie.

Maar de 51-jarige ruiter heeft meer wapenfeiten op zijn naam staan. Vorig jaar won hij met het Belgische team nog de Nations Cup in Rome en einigde hij op de tweede plek in de landenwedstrijd van Aken, beide met zijn meest recente topper, Challenge van de Begijnakker (foto), die nu gereden wordt door zoon Nicola. Hij reed vier keer mee op een Olympische Spelen, waarbij hij in 2000 (met Otterongo) en 2004 (met Parco) als vierde eindigde. Zijn beste prestatie op een WK was een zesde plek met de hengst Darco in 1990 in Stockholm. Maar liefst dertien keer was hij van de partij in een wereldbekerfinale. Met Otterongo eindigde hij in 2000 als vijfde en in 2001 als negende, met Parco kwam hij tot een zevende (2003) en negende (2005) positie. Ook op EK’s was de Belg succesvol, al was de genoemde zilveren medaille in 2001 met Otterongo zijn enige eremetaal. In 2003 was er een vierde stek met Parco. Met King Darco werd hij in 1995 zesde. Hij werd zes keer kampioen van België.

Equnews/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Volg ons!

102,688FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer