Tags Posts tagged with "cap"

cap

Voor velen is het een gewoonte om een cap op te zetten voordat ze op het paard stappen. Maar, waarom doen we dat ook alweer? En hoe vaak moet je jouw cap eigenlijk vervangen?

Vandaag, op de 10e International Helmet Awareness Day, staan we stil bij waarom het zo belangrijk is áltijd met een cap te rijden en deze goed te onderhouden.

Ontstaan

In 2010 organiseerde de Amerikaanse Brit Lyndsey White de eerste International Helmet Awareness Day. Nu, tien jaar later, helpen bijna 20 fabrikanten van paardencaps in 26 landen mee om ruiters bewust te maken van het belang van hun cap.

“We willen ruiters zo veel mogelijk herinneren aan het feit dat de materialen waar caps van gemaakt zijn een keer op raken. Ook moeten mensen hun cap écht vervangen als ze er mee zijn gevallen en hij een klap heeft gehad. De schade is soms niet zichtbaar met het blote oog”, vertelde Lyndsey aan H&H. “Hoewel fabrikanten vooral kortingen geven op deze dag, is veiligheid altijd al het belangrijkste doel van de campagne.”

Olympische ruiters

Lyndsey begon Riders 4 Helmets, de campagne achter International Helmet Awareness Day, nadat de Amerikaanse Olympische amazone Courtney King-Dye vier weken in coma lag. De amazone raakte gewond tijdens een training. Het paard wat ze reed struikelde en viel. King-Dye droeg geen cap op het moment dat ze viel. “Terwijl Courtney nog in het ziekenhuis lag vroeg ik meerdere Olympische ruiters al naar het belang van capgebruik. Ook benaderde ik fabrikanten. Samen kwamen we tot het idee om een evenement als deze op te zetten.”

Na iedere val

Danielle Santos, Director of Marketing & Sales bij fabrikant Charles Owen, steunde de campagne al vanaf het begin. Zij richtte zich vooral op het benoemen van het belang van je cap regelmatig vervangen. “Ruiters moeten hun cap na iedere val vervangen, niet alleen na een hele nare val. Vaak hebben mensen ook niet door dat ze hun hoofd hebben gestoten. Er is echter een grote kans dat het hoofd wél de grond heeft geraakt, waarschijnlijk bij een tweede klap”, zei ze. “Tenzij je er zeker van bent dat je hoofd de grond niet geraakt heeft, als je bijvoorbeeld op je voeten landde, vervang je jouw cap.”

Regelmatig vervangen

Ook als je niet gevallen bent met de cap, raadt Charles Owen’s Roy Burek aan je cap om de vijf jaar te vervangen. Riders 4 Helmets is het eens met deze richtlijn. De meeste moderne caps zijn namelijk gemaakt van polystyreen, dat na verloop van tijd degradeert. “Jouw zweet, en dat je de cap soms laat vallen, vermindert de veiligheid van je cap,” zei Burek eerder. “Ik zou zeggen dat een cap ongeveer 2.000 uren in het zadel meegaat. Een cap die veel gebruikt wordt is dus sneller versleten dan een die maar een uur per week wordt gebruikt.”

Zie ook: Amazone wijst op het belang van een cap: “Hij viel om terwijl ik er nog opzat.”

Bron: Horse & Hound

Foto: Shutterstock

0 5481
belang van cap

Paralympisch gouden medialle-winnares Sophie Wells maakt het belang van een cap duidelijk, nadat ze zelf nogal ongelukkig is gevallen tijdens een buitenrit.

Wells, die eerder zowel individueel als team goud heeft gewonnen tijdens de Paralympische spelen in Rio, was afgelopen zaterdag aan het buitenrijden op haar paard toen deze schrok en viel.

Een eend

Tegen Horse&Hound zegt de amazone: “Mijn paarden zijn gewend aan ganzen en zwanen, maar laat het nu net gebeuren dat er een eend van onder mijn paard zijn benen, tegen zijn hoofd aanvloog. Hij begon te draaien, verloor zijn balans en viel om. Terwijl ik er nog op zat!”

Nog nooit eerder gebeurd

“Geschrokken galoppeerde hij richting huis. Wat natuurlijk al eng genoeg is. Het is een van de engste dingen aan het buitenrijden, omdat je dan niet in een afgesloten ruimte rijdt. Gelukkig was dit nog nooit eerder gebeurd. Ik was alleen en kon mijn vader en groom bellen. Deze hebben mijn paard op stal weer kunnen vangen.”

Whiplash

De achtjarige ruin was oké, maar Wells hield aan het ongeluk een whiplash en wat kneuzingen over. “Hij landde op zijn zij en kwam op mijn been terecht. Ik heb wat blauwe plekken, maar verder heb ik vooral geluk gehad. Eenmaal thuis ben ik er gelijk weer opgeklommen om zeker te weten dat hij niet te erg geschrokken was van wat er gebeurde, maar hij was gelukkig oké.”

Het belang van een cap

Wells attendeert ruiters erop dat ze veiligheid niet als iets vanzelfsprekends moeten zien. “We kwamen terecht op gras, wat dus best een zachte landing was. Maar mijn cap heeft op de linkerkant een aardige klap gekregen. Iedere keer als ik val vervang ik deze dan ook. Het is het simpelweg niet waard is om het risico te nemen,” aldus Wells.

Bron: H&H

Foto: Archiefbeeld

 

Nicola Philippaerts-HM Chilli Willi
Nicola Philippaerts met H&M Chilli Willi op de zondag van de Wereldruiterspelen in Tryon. Foto: DigiShots

De Belgische springruiter Nicola Philippaerts is 22ste geworden op het WK paardensport. Met zijn paard H&M Chilli Willi haalde hij grote finale op zondag niet. Hij kreeg ‘s ochtends al 8 strafpunten. Alleen de beste 12 mochten door. ‘Over het algemeen heeft Chilli Willi niet slecht gesprongen, maar er zat denk ik wel meer in’, zei Philippaerts voor onze camera.

‘We zijn hier wel op een wereldkampioenschap. Het is echt topsport, dus ik ben blij dat ik hier de eerste finale heb kunnen rijden. Het is zijn eerste wereldkampioenschap.’

Tip: bekijk de video in de hoogste kwaliteit en zet een eventuele automatische ondertiteling uit.

België kon in de landenwedstrijd niet bij de eerste zes eindigen. Waardoor niet werd voldaan aan de kwalificatie-eis voor de Olympische Spelen van Tokio in 2020. ‘We hadden een superteam, met paarden in vorm. Dan is het toch een grote teleurstelling dat we ons niet hebben kunnen plaatsen voor de Olympische Spelen. Maar we hebben een fantastisch jaar gehad. Met zo’n lichting zijn we volgend jaar ook nog goed. Dan kunnen we vast nog op een kampioenschap een keer wat moois doen.’
Door: Robert Hüsken

Foto: DigiShots

Een Zweeds verzekeringsbedrijf heeft verschillende caps getest. Uit die testen is gebleken dat duurdere caps niet noodzakelijk een betere bescherming bieden dan goedkopere caps.

‘CE-certificaat niet voldoende’

Het bedrijf, Folksam, testte vijftien caps die in Zweden verkrijgbaar zijn. De geteste caps hadden allemaal het CE-label, wat betekent dat de energieabsorptie van de cap getest is door middel van een loodrechte impact.

Folksam zegt: ‘Dat is niet helemaal wat er gebeurt tijdens een ongeval met een paard. Als je van je paard valt, of door je paard geschopt wordt, zal de impact op het hoofd schuin zijn. Dat wilden we in onze testen simuleren, omdat bekend is dat hoekversnelling de belangrijkste oorzaak van hersenletsels is.’

Het bedrijf voerde vier testen uit: schokabsorptie met een loodrechte impact, en drie testen met een schuine impact. Er werden ook computersimulaties gemaakt, om het risico op een letsel te evalueren. Folksam stelt dat de huidige Europese certificeringstesten de cap niet testen wat betreft het vermogen om rotatie-energie te weerstaan, dus wanneer het hoofd door een impact wordt blootgesteld aan rotatie.

‘Caps kunnen veel veiliger’

‘We zien in onze testen dat caps nog veel veiliger kunnen zijn,’ zegt Helena Stigson, die meewerkte aan het onderzoek. ‘De twee bekendste caps hadden de zogenaamde rotatiebescherming, maar alle caps moeten beter kunnen beschermen tegen rotatie-energie. Op die manier wordt het risico op een hersenletsel, of op een ernstiger hersenletsel, kleiner.’

‘Duurste cap een van de minst veilige’

Volgens het bedrijf kwamen er drie helmen als besten uit de test. ‘En de prijs bepaalt niet hoe goed de cap is. In tegendeel zelfs, een van de duurste caps kwam er als een van de slechtste uit.’

Volgens Folksam waren de beste caps Back on Track EQ3 Lynx (de allerbeste, scoorde 30% boven het gemiddelde), Back on Track EQ3 and Charles Owen Ayr8. De drie minst scorende helmen waren de Equipage Priority (10% minder dan het gemiddelde), de GPA First Lady 2X (12% minder dan het gemiddelde) en de Horka Horsy (13% minder dan het gemiddelde).

Folksam stelt dat elke week vijf ruiters uit de Zweedse ruitersvereniging (die 154.000 leden telt), een hoofdletsel oplopen. Een op negen ruiters die een hersenschudding oplopen, krijgen problemen op lange termijn.

Je kan de publicatie van Folksam hier bekijken. 

Bron: Horsetalk

Foto: archief

 

0 5579
(Jurenco alt)

Vanmiddag heeft Paulien Alberts onverwacht afscheid moeten nemen van haar karakterpaard Jurenco. De opvallende combinatie kende zowel hoge pieken als diepe dalen.

Van prijzen tot missende lichaamsdelen

De combinatie werd meerdere keren Drents kampioen en hij liep, in diverse klassen tot en met de Lichte Tour, finales op de Nederlandse kampioenschappen met meerdere top tien klasseringen. In het Z1 werd hij tweede achter Marlies Van Baalen en Habibi en het jaar daarop deed hij het dunnetjes over in de klasse Z2, maar dit keer eindigde de combinatie achter Laurens van Lieren en de KWPN-hengst Rubiquil. Ook stonden ze in de finale van de Amev Hippo Cup op Jumping Amsterdam. ‘Het was top of slop. De wedstrijden gingen óf heel goed óf totaal niet, we eindigden nooit in de middenmoot. Als hij bijvoorbeeld geen zin had, ging hij passageren. Dat liet ik hem dan maar gewoon doen, want ander liep het erger af…’

De Derrick-nazaat won mooie prijzen voor de amazone, van een wedgwood servies tot een auto, maar daar stonden dankzij zijn aparte karakter ook wat dingen tegenover… Zo mist de amazone een stuk vinger en heeft haar oor ernaast gelegen door een val, haar gecompliceerd gebroken pols lijkt dan ‘bijna niets’ zou je haast zeggen. ‘Tijdens het opscheren schrok Jurenco en ben ik op de één of andere manier een stuk van mijn vinger verloren, dit kan zijn gebeurd doordat hij erop ging staan of dat ik klem heb gezeten tussen de scheermachine, maar dat durf ik niet met zekerheid te zeggen.

Caps in de Subtop

Het is niet vreemd dat wanneer je een Subtop-wedstrijd bezoekt, de meeste ruiters met een cap rijden, daar zijn onder andere Paulien Alberts en Jurenco voor te danken. ‘We reden inmiddels al Lichte Tour, dus je zou zeggen dat hij inmiddels wat braver zou zijn… nou niet dus. Hij schrok van een tegenligger en ging aan de kletter. Ik viel eraf en hij sprong op mijn hoofd. Ik had toen een hoedje op, dus mijn hoofd was totaal niet beschermd en daardoor scheurde mijn oor eraf. Vanaf dat moment wilde ik perse met een cap rijden op wedstrijd, wat toen nog niet mocht. De regel is toen gewijzigd dat je in de Subtop ook met een cap mag rijden. Ik heb toen een hoop gezeik over me heen gekregen, omdat mensen dachten dat ik wilde dat iedereen met een cap ging rijden, maar ik wilde het eigenlijk alleen voor mezelf. Nu zou je dat niet meer zeggen, gezien bijna iedereen met een cap rijdt!’ lacht Alberts.

Haat-liefde relatie

Alberts heeft Jurenco maar liefst 23 van zijn 26 jaren in eigendom gehad. ‘In de eerste drie en een half jaar van zijn leven heeft hij ongeveer vijftien eigenaren gehad die hem, vanwege zijn karakter, weer verkochten. Hij was eigenlijk verkocht naar Amerika, maar op Schiphol brak hij de tent dusdanig af dat ze besloten hebben hem niet te laten vliegen,’ laat de amazone weten aan Hoefslag.

‘Hij kwam terecht bij een paardenhandelaar kon heel goed lopen en ik zag wel wat in hem. Toen ik hem thuis had was hij amper zadelmak te maken. We hebben er heel lang over gedaan om überhaupt op hem te gaan zitten, laat staan het rijden zelf. We hadden op het begin wel een haat-liefde relatie, maar uiteindelijk hebben we een akkoordje gesloten: ‘Als ik niet te veel vroeg van hem, bleef hij zo goed als braaf’ en op de helft van zijn kunnen liep hij nog steeds mee in de prijzen.’

Ik heb hem een paar keer voor goed geld kunnen verkopen. Ze waren altijd helemaal weg van hem, totdat ze erop gingen zitten. Dat liep vaak niet goed af en daardoor besloot ik om hem niet meer te verkopen.’

Jurenco’s epilepsie

Jurenco kreeg soms vanuit het niets een vreselijke bok aanval ‘waarbij hij bijna van de benen ging’. Op latere leeftijd bleken dit waarschijnlijk lichte epileptische aanvallen te zijn geweest, die hij op latere leeftijd in heftiger vorm kreeg. ‘Ik had het vermoeden dat hij wel eens epilepsie zou kunnen hebben toen hij ongeveer vijftien jaar oud was, maar volgens de dierenartsen bestond dat niet bij paarden. Zeven of acht jaar geleden werd er een onderzoek naar gedaan door de Universiteit van Utrecht. Jurenco heeft daar toen aan meegedaan en ze hebben bij hem dezelfde test uitgevoerd als bij andere dieren/mensen, om erachter te komen of ze epilepsie hebben. Uit die testen kwam inderdaad dat hij dezelfde hersengolven vertoonde die voorkomen bij epilepsie patiënten.

‘Gelukkig kreeg hij heftige aanvallen maar ongeveer eens in de acht maanden en kwam hij er meestal met een paar schrammen vanaf, waardoor hij de volgende dag weer gewoon samen met zijn grote vriend Lalique de wei in kon.’

De aanvallen volgenden elkaar vanmiddag snel achter elkaar. ‘We konden hem er niet meer uitkrijgen en hebben toen het besluit moeten nemen hem te laten gaan.’

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming en bronvermelding is niet toegestaan

Foto: Jennifer Fotografie

0 2473
carl hester

Carl Hester kan zich niet vinden in de kritiek van springruiter Albert Voorn die stelt dat met het dragen van een cap in de dressuurring de elegantie van de dressuursport verdwijnt. ‘Het is een kwestie van tijd dat het dragen ervan verplicht is, dus wen er maar aan.’

Voorn vindt met name de combinatie van een slipjas en een helm ‘geen gezicht’.  Hester is het daar niet mee eens. Terwijl hij les staat te geven zegt hij: ‘De helmen van nu zijn juist veel eleganter geworden. Ze zijn comfortabel en stijlvol. Voor ons is het een ‘way of life’ geworden, vooral sinds de dressuursport hier sinds een jaar of acht zo in de spotlight staat. Ruiters als Charlotte en ik hebben een voorbeeldfunctie gekregen.’

No-brainer

De meervoudig olympisch medaillewinnaar vraagt zich af waarom je kritiek zou uiten op de keuzes van een ander. ‘Voor ons is het dragen van een helm een ‘no-brainer’ en het is een kwestie van tijd dat ze in alle klassen verplicht worden. Dat is nu in Engeland als zo bij de junioren en de pony’s.’

De Britse ruiter sluit niet uit dat hij nog wel eens te zien zal zijn met een dressuurhoed op. ‘Ik ben geen voorvechter, iedereen die ouder is dan achttien jaar moet vooral doen wat hij zelf wil.’

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Foto: DigiShots

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 31)

Australische onderzoekers hebben onlangs 187 ongelukken van kinderen in combinatie met paarden onderzocht. Hun dringend advies is:  jonge paardenliefhebbers zouden in de buurt van de dieren altijd een cap moeten dragen en niet alleen maar tijdens het rijden.

Gevaren op de loer

Paardrijden, een mooie sport, een grote hobby voor jong en oud, maar het heeft ook zijn gevaren. Die liggen niet alleen op de loer in het zadel. Onlangs raakte op een manege een tien jaar oud meisje door een paard en ernstig gewond. Ze was goed in de omgang met paarden. Op de dag van het ongeval leidde ze een paard door het gangpad toen deze botste met een ander paard. In het heetst van de strijd werd het meisje geraakt op haar hoofd door een hoef en moest per helikopter naar het ziekenhuis worden gevlogen.
Ongelukken als deze zijn tragisch en, helaas, niet ongewoon. Een soortgelijk ongeval gebeurde bij het uitladen van een paard uit de trailer. De 18-jarige ruin haalde onverwacht uit en raakte het driejarige zoontje van de eigenaar van het paard recht op het hoofd. Het kind moest ernstig gewond naar het ziekenhuis worden gebracht.

Kinderen kwetsbaar

Kinderen zijn bijzonder kwetsbaar voor verwondingen aan het hoofd, zo blijkt uit tal van studies, waaronder het recente werk van de Australische onderzoekers. Ze bestudeerden 187 ongelukken met kinderen in de leeftijd van vier tot en met zestien jaar, die verband hielden met paarden.

De meeste verwondingen bleken aan het hoofd, waarbij die kinderen die een cap droegen, beduidend minder ernstig letsel hadden en korter in het ziekenhuis hoefden blijven. Dit maakte Dr Jane Theodore, hoofd uitvoering van de studie, bekend.

Niet te paard

Circa 20 procent van de bestudeerde ongevallen deed zich niet voor op een paard, maar in de omgang met het paard. In deze groep droeg de meerderheid geen cap. Met ernstige gevolgen: het aandeel van de patiënten met een ernstig traumatisch hersenletsel was hier meer dan een derde. Dr. Theodore is ervan overtuigd dat een goed passende rijhelm belangrijk is en niet alleen te paard. Kinderen kunnen ernstig gewond raken ook bij het poetsen door bijvoorbeeld een trap, omver duwen of -lopen. Het dragen van een cap kan het risico op ernstig hoofdletsel beduidend verminderen in dergelijke situaties.
Van de 187 kinderen overleden er drie als gevolg van het ongeval. In meer dan zeven procent, hielden de jonge slachtoffers blijvende schade over aan de hersenen, de ogen, het gezicht of de ledematen. In gevallen als deze, kan een cap het verschil maken tussen leven en dood en kan een groot leed bespaard blijven.

Pech of geluk

Aan de Duitse Universität Göttingen werd in 2015 een onderzoek gedaan naar de vraag over het veiligheidsgedrag van de ruiters. Hierbij kwam aan het licht dat veel (vrouwelijke) ruiters liever een ‘pech of geluk’ houding aannemen dan dat ze hun veiligheid vooropstellen. De beweegredenen waren uiteenlopend, van ‘niet hip’ tot ‘niet comfortabel’.  Juist in de paardensport waar we de risicofactor ‘paard’ nooit volledig kunnen uitschakelen, moet het dragen van een helm vanzelfsprekend zijn.

Laten we hopen dat de optiek en het verbeterde comfort in de toekomst nog meer ruiters tot het dragen van een cap overtuigt. Het maakt niet uit hoeveel ervaring je hebt of hoe braaf het paard kan zijn, één enkel ongeval zonder cap kan ernstige gevolgen hebben.

Bron: pferderevue

Foto: Shutterstock

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 21)

0 522

Zoals vele ruiters kiest Katharina Offel ervoor om in het zonnige zuiden haar paarden klaar te maken voor het buitenseizoen.

De in Nederland gevestigde maar voor Duitsland rijdende amazone won gisteren de Grote Tour met Thelma la Tour Vidal en werd ze zesde in de Midden Tour met Qitana VDV. Dat is het postieve nieuws van het Offel-front.

De rest van de dag verliep helaas minder fortuinlijk. In de Kleine Tour ging Offel niet van start; tijdens het losrijden kwam ze zwaar ten val waarna ze naar het ziekenhuis gebracht werd.

‘Dankzij het medische team hier bij de Sunshine Tour én mijn helm kom ik er slechts met een lichte verwonding van af.’

Facebook Katharina Offel/Hoefslag

Foto: DigiShots

0 340

Stel je bent van je paard gevallen, je hebt hoofdpijn maar heb je nou een hersenschudding of niet?

Symptomen

Als je van je paard valt is het belangrijk om na te gaan of je een hersenschudding hebt of niet. De symptomen van een hersenschudding zijn duizeligheid of in de war zijn. Het is belangrijk dat je je de val nog herinnert na een uur. Als dit niet het geval is dan is er nog niks ergs aan de hand, maar als je het een paar uur nog niet weet of je duizeligheid wordt erger dan is het goed om naar de dokter te gaan.

Voorkomen is beter dan genezen

Tegenwoordig rijden veel mensen met een cap, maar het is niet verplicht in Nederland. Wil je toch een hersenschudding voorkomen dan kun je toch echt het beste een cap dragen. Als je al een keer op je hoofd terechtgekomen bent, is het goed om je cap te laten controleren. Het komt vaak voor dat ruiters doorrijden terwijl de cap niet de volledige bescherming (meer) biedt.

Passende cap

Het is erg belangrijk om een passende cap te nemen, want hij moet niet verschuiven of bewegen tijdens het rijden. Ook als je valt, moet de cap goed op je hoofd blijven zitten, want zo biedt je cap de volledige bescherming. Een cap is ook niet eeuwig bruikbaar, de materialen in de cap slijten door hitte, zweet en de kou. Om te zorgen dat je de volledige bescherming krijg is het verstandig om je helm om de vijf jaar te vervangen.

Bron: USEF/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Edward Gal kiest voor de klassieke dressuurhoed.

Op het hoogste niveau van de dressuursport mogen de ruiters zelf kiezen of ze een cap dragen, of voor de traditionele hoed gaan. Tot een paar jaar geleden koos de meerderheid van de ruiters in de Grand Prix voor een hoed, maar de tijden zijn duidelijk veranderd. Op de Olympische Spelen hebben we dit jaar zowel caps als hoedjes gezien en The Chronicle of the Horse vroeg aan verschillende deelnemers om hun keuze te motiveren.

Valentina Truppa uit Italië kiest voor de cap. In juni 2015 viel een van haar paarden op concours in Arezzo bovenop haar, terwijl ze een cap droeg. Drie weken ziekenhuis was het gevolg en ze moest nog drie maanden herstellen voor de weer mocht paardrijden. Eerder startte Truppa altijd in haar uniform, waarbij ze een hoedje droeg. In Rio droeg ze een cap. ‘De dokters hebben me verteld dat ik er wellicht niet meer geweest was als ik geen cap gedragen had. Iedereen mag zijn eigen beslissingen maken. Ik heb maar een hoofd en daar ben ik zuinig op.’

Ook Spencer Wilton uit Groot-Brittannië draagt een cap. ‘We hebben als team overlegd en vinden dat we opzo’n groot podium een voorbeeld moeten stellen door een cap te dragen.’ Fiona Bigwood, ook lid van het Britse team, viel in 2014 tijdens een lokale wedstrijd van haar paard en liep een zware hersenschudding op, ondanks dat ze een cap droeg. Door de val raakte een oogzenuw beschadigd, waardoor ze nog altijd dubbel ziet met dat oog; de reden dat ze een ooglapje gebruikt tijdens het rijden. ‘Ik kan me vinden in het rijden met een cap en met een hoed. We weten dat onze paarden relatief veilig zijn en er vallen dan ook weinig ruiters van een paard tijdens een wedstrijd.’ Charlotte Dujardin voegt daaraan toe:’Ik heb een schedelbreuk opgelopen toen ik viel en geen cap droeg.’ Toen Dujardin begon met het dragen van een cap in de ring was zij de enige die dat deed, maar zij dacht: ‘Ik heb maar één hoofd’.

Het Britse team besloot na overleg om allen een cap te dragen.
Het Britse team besloot na overleg om allen een cap te dragen.

Sönke Rothenberger komt uit voor Duitsland en vertelt dat hij normaal gesproken altijd een cap draagt. In Aken werd hem echter door zijn teamgenoten verteld dat als hij voor het team uitkomt, hij een hoed moet dragen. ‘Tijdens de warming up draag ik wel een helm’. Dorothee Schneider, ook lid van het Duitse team stelt: ‘Ik draag een hoed omdat ik van de klassieke look houd.’

De Amerikanen hebben niet gekozen voor uniformiteit. ‘Ik draag altijd mijn cap en ben geen voorstander voor het niet dragen van een cap’, aldus Kasey Perry-Glass uit de Verenigde Staten. ‘Het is heel belangrijk en ik wil gezond blijven. Er kan altijd wat gebeuren en Dublet is een sensibel paard, dus je weet het maar nooit. Ook thuis draag ik bij elk paard dat ik rijd een cap.’ Steffen Peters beschouwt zichzelf als ‘een van de oudere kerels’ en stelt dat het hoedje hem de afgelopen dertig jaar zoweel geluk gebracht heeft. ‘Ik draag wel een cap tijdens de warming up en ook tijdens de training. Dit is het enige beetje bijgeloof dat ik heb.’ Laura Graves vertelt dat ze er niet eens over hoeft na te denken of ze voor een cap of een hoed gaat. ‘De cap is simpelweg een deel van mijn outfit. Of ik nou wedstrijden rijd of thuis train; ik draag een cap en iedereen die bij mij rijdt moet dat ook doen.’

Steffen Peters gelooft dat zijn hoed hem al jaren geluk brengt.
Steffen Peters gelooft dat zijn hoed hem al jaren geluk brengt.

Edward Gal vindt dat een hoed mooier staat in de dressuur en kiest dan ook voor de hoed. ‘Mijn gezicht is niet gemaakt voor een cap. Als ik thuis jonge paarden rijd, draag ik wel een cap, maar ik denk niet dat ik in de ring van Voice af zal vallen.’ Hans Peter Minderhoud sluit zich hierbij aan: ‘Zolang ik met een hoed mag rijden, zal ik dat blijven doen.’

‘Ik was altijd best wel anti-cap’, vertelt Mary Hamm uit Australië. ‘Nu ben ik wat ouder en ik wil echt mijn hoofd niet beschadigen. Toen ik Boogie kreeg was hij zo ondeugend dat ik mij veiliger voelde met een cap op. Ik vind een hoed er prachtig uitzien, misschien als hij wat betrouwbaarder is kies ik wel weer voor een hoed.’

Julie Brougham uit Nieuw-Zeeland vertelt dat haar man haar een cap cadeau deed voor haar verjaardag. Hij zei: ‘Ja, het is tijd dat jij eens een veiligheidscap gaat dragen. Het kan best hip zijn.’ Ook de echtgenoot van Yvonne Lobos-Muños uit de Dominicaanse Republiek vond dat zij een cap moest dragen. Sindsdien draagt ook zij een cap en gaat niet eens meer op buitenrit zonder een cap te dragen.

De Zweed Patrik Kittel gaat voor de hoed. ‘Ik respecteer mensen die wel met een cap willen dragen. Buiten de wedstrijden om rijd ik wel altijd met een cap, maar op wedstrijden ga ik voor de traditionele look. Ik vind dat elke ruiter die ouder is dan achttien zelf de beslissing moet kunnen maken. Je mag autorijden, je mag alcohol drinken, dan kun je ook wel zelf beslissen of je een cap of een hoed draagt.’

Bron: The Chronicle of the Horse / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,417FansLike
0VolgersVolg
6,991VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer