Tags Posts tagged with "cap"

cap

Namibië blog noor gierveld
Foto: Okapuka Horse Safaris, Eric Marlherbe

Vroeger haalde ik de gekste capriolen uit. Ik was jong, zag geen angst, en reed zonder cap. Ik stuurde altijd alle foto’s trots door naar mijn ouders.

Mijn ouders waren bezorgd en elke keer ‘zeurden’ ze weer over mijn cap. Ik vond dat ze zich niet zo aan moest stellen. Mijn inzicht veranderde na een reis in Afrika.

Geen standaard

In 2017 ben ik naar Namibië gereisd om een paar maanden te werken op een private game reserve. In Namibië was een cap ook geen standaard, en ik wilde (domste argument ooit) lekker bruin worden.

Ondanks dat ik altijd zonder cap reed, voelde ik mij verantwoordelijk over gasten en nam nooit onnodig risico’s met wilde dieren. Ik was alert en had geleerd om op de lichaamstaal en sporen/uitwerpselen te letten.

Zo moest je opletten voor de gevaren van giraffen, luipaarden en of jagers die je aanzagen voor vee. (Die verhalen komen een andere keer) Ik stuurde dagelijks foto’s naar het thuisfront, ze vonden het schitterend maar ook gevaarlijk zo zonder cap.

Namibië blog noor gierveld
Foto: Noor Gierveld

Slangen en krokodillen

De opmerkingen over de cap negeerde ik. Ik had vooral over elke diersoort wel leuke weetjes, feitjes en mooie verhalen. Maar hoe meer ik te weten kwam, hoe meer angst ik kreeg voor voor slangen (black mamba’s) en krokodillen.

Nijlkrokodillen (6 meter lang, 700 kilo) zijn de grootste en gevaarlijkste krokdillensoort. Als ze een prooi zien, vallen ze onder het water aan. Binnen een seconde zetten ze af met hun staart en hebben de prooi bij de keel. De kans dat het overleeft is nihil. Dan trekken ze het dier het dier het water in, en i.p.v. dood bijten verdrinken ze het en laten ze het een paar dagen liggen zodat het sappig wordt voordat ze het opeten.

Veilig boven

Op een dag besloot ik te gaan zwemmen met een vriendin in de bergen. Eerst telden we beneden of de krokdillen (4) compleet waren, zodat wij veilig boven waren in het stuwmeer.

De hele middag hebben wij gezwommen met de paarden. Na afloop spraken we tijdens het diner de eigenaar van het reserve in het restaurant. Wij vertelden dat we een heerlijke dag hadden gehad boven. Geschrokken zei hij: “Grapje zeker, zijn jullie gek?” Wij knikte enthousiast en lieten de foto’s zien. Hij vertelde dat afgelopen nacht door de regen de dam was gebroken, en dat de 25 krokodillen van de buurman nu ook in zijn meer zaten.

Conclusie? De krokodillen hadden geen trek, of ze sliepen.

Namibië blog noor gierveld
Foto: @Okapuka

Foto van die middag

Ik heb die avond een foto naar mijn moeder gestuurd van die middag. Als reactie kreeg ik dat ze zonder cap rijden nu niet gevaarlijk vond, want het was in het water.

Mijn maag draaide om en kreeg te doen met haar, ze moest eens weten van de 25 krokodillen. Ik heb haar niks verteld, en wilde haar niet ongerust maken. Uit schuldgevoel heb ik die dagen erna een cap opgedaan. Twee dagen later ben ik met paard en al gevallen. Ik was blij dat ik een cap op had. Het had anders kunnen aflopen.

Gewoon dom

Dat is voor mij ook het keerpunt geweest, en sindsdien rij ik altijd met cap en geef ik ook geen les meer zonder cap. Terugkijkend op de foto’s vind ik mijzelf ook gewoon dom, ik maak nu ook geen uitzonderingen meer, dat is het risico gewoon niet waard. En mama? Die is blij dat ik sindsdien een cap draag.

Namibië blog noor gierveld
Foto: Noor Gierveld

Foto van de desbetreffende middag in Namibië, in het meer met de 25 krokodillen.

Noor Gierveld is ondanks haar klassieke opvoeding altijd wel een beetje ondeugend geweest. Naast dat ze haar studie bedrijfskunde/ICT heeft afgerond, ORUN gediplomeerd en KNHS jurylid is. Is ze op haar 18e gaan vliegen als flying horse groom, inmiddels heeft ze al 85 landen bezocht.

Twee keer per maand schrijft Noor over bijzondere verhalen over het reizen met paarden, het werken in het buitenland en over grappige jureer en lesgeef momenten.

0 4640
Linda Leeflang
Linda Leeflang en Fresco (Foto4U)

9 weken geleden kwam amazone Linda Leeflang onder haar paard terecht. Ze brak door die val haar heup, maar het had veel erger kunnen zijn. Ze wil daarom elke ruiter waarschuwen: ‘Draag alsjeblieft altijd een cap!’

‘Paard bovenop me’

Linda vertelt: ‘Ik was met een 3-jarige merrie aan het rijden, die de week nadien IBOP zou moeten lopen. In de binnenbak stond een stelling en ze was erg kijkerig. We gingen dus in de buitenbak rijden. Ze had nog een beetje spanning in haar lijf, maar dat was goed op te lossen. Linksom ging wat moeilijker, rechtsom ging goed. Om af te sluiten wilde ik nog een rondje linksom gaan. Ik nam mijn zweepje dus aan de andere kant en de merrie ging in de achteruit. Ik gaf een klein tikje met de zweep en ze ging kaarsrecht omhoog. We klapten meteen de grond op, de merrie viel bovenop me. Ik bleef liggen, eventjes voelen wat er aan de hand was. Het paard was intussen naar de stal gelopen en de meiden kwamen naar me toe. Ik wilde wel graag van de koude grond af dus ze hielpen me overeind. Toen merkte ik dat ik niet op mijn rechterbeen kon staan. Ik belde de dokter en de ambulance kwam ter plaatse.’

‘Geluk met de pech’

‘Na een scan bleek dat de heupkop was gebroken, en ook echt in het gewricht. Dat is niet echt gunstig, maar gelukkig was het een hele stabiele breuk. Omdat alles nog heel mooi op elkaar zat, hoefde ik niet geopereerd te worden. Dat heb ik ook wel altijd: als ik pech heb, heb ik daar ook altijd geluk mee. In de eerste week na het ongeluk heb ik vanalles geregeld: iemand om de stallen te doen, iemand om te rijden, een paar jonge paarden weer naar huis,… Daarna kwam de klap wel. We hebben natuurlijk een bedrijf te runnen en ik viel weg.’

‘Heel dankbaar’

‘Maar die dip was ook snel weer over. Twee dagen voor het ongeluk heb ik mijn nieuwbouwhuis opgeleverd gekregen. Daarvoor moest ik ook heel wat regelen en dat zorgde wel voor afleiding. Ik heb ook gewoon paarden verkocht. De meiden op stal hebben filmpjes gemaakt, en ik verkocht de paarden gewoon vanuit mijn bed en vanaf de bank. Ik ben iedereen die zo hard geholpen heeft heel dankbaar!’

‘Spieren aan de gang’

‘Ik moest zes weken stilzitten, omdat ik het echt niet mocht belasten. Ik had mezelf voorgehouden dat ik na 6 weken weer zou kunnen lopen, maar dat was natuurlijk niet zo. De controlefoto na 6 weken zag er goed uit en ik mocht het been langzaam aan gaan belasten. Maar ik moest wel nog steeds met krukken lopen, dat had ik niet ingecalculeerd. Een vriendin van me is fysio en die gaf me na 3 weken al wat oefeningen. Ik dacht dat als ik mijn spieren aan de gang kon houden, het allemaal wel vlotter zou gaan.’

‘Rustig stappen? Gewoon gaan!’

‘Jordy Andeweg heeft mijn oude rijpaard aan de gang gehouden, maar hij raakte door de sneeuw deze week niet op stal. Ik ben er gisteren dan maar zelf gaan opzitten. Lisa, mijn trouwe werkneemster die trouwens een dikke pluim verdient voor de afgelopen periode, hield hem vast en zei: ‘Ga maar eventjes rustig stappen.’. Ik dacht, niets rustig stappen, gewoon gaan. Het eerste rondje was best spannend, maar ik heb echt gereden en heb zelfs een serie geprobeerd. En vandaag heb ik geen spierpijn, dus dat zit wel goed! Ik mag niet elke dag rijden, dus ik heb vandaag expres een spijkerbroek aangetrokken. Dan ga ik er ook niet stiekem opzitten.’

‘Ongeluk in een klein hoekje’

‘Ik heb bewust niet veel over het ongeluk gesproken. De grootste reden waarom ik er iets over op social media heb gezet, is omdat ik nog steeds heel veel mensen zonder cap zie rijden. Die cap heeft mijn leven gered. Ik ben met mijn cap op het stoeprandje langs de bak gevallen, met het paard bovenop me. Als ik geen cap had gedragen, was ik er nu waarschijnlijk niet meer. Dus bij deze een oproep: het ongeluk zit in zo’n klein hoekje, dus draag alsjeblieft altijd een cap!’

Bron: Hoefslag (Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.)

Foto: Foto4U

 

Adelinde Cornelissen - Fleau de Baian NK Dressuur 2020 © DigiShots

Het dragen van een veiligheidshelm is voor veel ruiters tegenwoordig een vanzelfsprekendheid. Binnenkort wordt dit op alle KNHS evenementen voor alle niveaus een verplichting.

Verplicht

Met name in de hogere dressuurklasses en in het mennen zagen we ook nog wel eens een hoed of pet als hoofddeksel voorbij komen. Vanaf 1 januari wordt de veiligheidshelm echter verplicht tijdens alle paardensportactiviteiten die onder KNHS reglementen verreden worden. Alleen voor de discipline voltige geldt de verplichting niet.

Door de recent aangekondigde coronamaatregelen zijn er zeker tot in januari geen evenementen mogelijk , maar de datum van 1 januari hoort bij het formele bestuursbesluit.

Internationaal

De FEI heeft besloten dat het dragen van een veiligheidshelm in de Grand Prix vanaf 1 januari 2021 definitief verplicht is.

Bron: KNHS

Foto: Digishots

Dressuurhoedjes
Isabell Werth (foto: Remco Veurink)

Isabell Werth is nog niet klaar met de hoedjesdiscussie. Vanaf 1 januari 2021 wordt het voor alle FEI dressuurdisciplines verplicht om een cap te dragen. De traditionele dressuurhoedjes zijn dan niet meer toegestaan.

Eind oktober ontwikkelde een groep dressuurruiters een petitie met 151 handtekeningen. Vervolgens werd deze te laat ingediend, waardoor het verbod op dressuurhoedjes alsnog ingevoerd gaat worden.

Verbaasd

Isabell Werth wil de dressuurhoedjes graag behouden. “Ik ben verbaasd over wat de discussie over de petitie teweeg heeft bracht. We zijn niet tegen het dragen van een helm of cap. We zijn ook niet ouderwets, dom of idioot. Het gaat me om de keuze vrijheid voor volwassen, ervaren dressuurruiters.”

Daarnaast haakt Werth in op het feit dat er nog nooit een ongeval is geweest bij een internationale Grand Prix. “Men suggereert ineens alsof de dressuursport een van de gevaarlijkste sporten ter wereld is. We vergeten even dat bij reining en voltige niemand een cap draagt.”

Voorbeeldfunctie

“Natuurlijk zijn de senioren nu een rolmodel, maar waarom kunnen we de jeugd daar niet bij betrekken? Voor ruiters onder de 18 blijft de helmplicht namelijk bestaan.

 

Bron: Dressursport Deutschland

Foto: Remco Veurink

0 2062

Vorige week lanceerden meer dan honderd internationale top-dressuurruiters een petitie om de klassieke dressuurhoed te behouden. De FEI maakt nu bekend dat de petitie te laat is aangeleverd volgens het officiële FEI-protocol. Een regelwijziging is niet meer mogelijk op de Algemene Vergadering 2020.

Keuze

Op de FEI Algemene Vergadering in Moskou (Rusland) in november 2019 is de beslissing om dressuurhoeden in de proef niet meer te gebruiken genomen door een meerderheid van de stemmen. Zodoende zijn helmen de verplichte hoofddeksels voor dressuur vanaf 1 januari 2021.

Vorige week maakte een groep dressuurruiters een petitie met 151 handtekeningen openbaar, verschillende wereldranglijstruiters tekenden tegen dit besluit. De petitie is een formeel verzoek aan de FEI met de bedoeling om de optie voor het rijden met een hoed te behouden voor senioren deelnemers op CDI4*/5*, Spelen en kampioenschapppen op GP-niveau. Ze hoopten dat er uiteindelijk opnieuw naar het besluit gekeken zou worden op de Algemene Vergadering van 23 november 2020.

Deadline

1 maart is de jaarlijkse deadline voor voorgestelde herzieningen van regels. Hierna is het niet meer mogelijk om nieuwe dingen toe te voegen. NF’s en belanghebbenden hebben de mogelijkheid om commentaar te geven op het eerste ontwerp van voorgestelde wijzigingen in de regels. Maar niet om iets nieuws voor te stellen.

Een FEI-woordvoerder verklaard aan verslaggever Pippa Cuckson dat er niks gedaan kan worden met het verzoek om regelwijziging: “Het is nu te laat om iets nieuws in te dienen voor de Algemene Vergadering van 2020 vanwege de wettelijke deadlines waaraan we ons moeten houden”.

Niet geïnformeerd

Eurodressage vroeg aan Patrik Kittel waarom ze zo lang hebben gewacht met het aanleveren van de petitie. Zijn reactie hierop luidde: “De meeste ruiters zijn niet geïnformeerd over deze (oorspronkelijke helmregel) wijziging, ik denk dat het voor iedereen een grote verrassing was”.

Bron: Eurodressage

Foto: Remco Veurink

0 2690
Edward Gal, hoed
Edward Gal - Glock's Voice Alltech FEI World Equestrian Games™ 2014 - Normandy, France. © DigiShots

Onlangs maakte de FEI bekend dat de traditionele dressuurhoed vanaf 1 januari verplicht vervangen moet worden door een cap. 150 grote dressuurruiters van over de hele wereld dienen nu een petitie in om dit besluit terug te laten draaien.

De petitie is naar de FEI gestuurd en zal volgende maand tijdens de online vergadering aan bod komen.

Formele eis

“De internationale top dressuurruiters willen een formele eis aan de FEI doen om de mogelijkheid te behouden om de hoge hoed te gebruiken in internationale wedstrijden voor senioren”, luidt de petitie. “Er is nog nooit een ernstig ongeval geweest bij een internationale dressuurwedstrijd. En de ruiters denken dat er geen reden is om dat te veranderen voor senioren op CDI4 * / 5 *, Spelen evenals kampioenschappen op Grand Prix-niveau”.

“Daarnaast is een hoge hoed een essentieel onderdeel van de identiteit van dressuur. De dresscode maakt ons uniek en we zijn er heel sterk van overtuigd dat het geen kwaad kan om de hoed te blijven dragen aan de top van de sport. Daarnaast kan bij prijsuitreikingen het dragen van een beschermend hoofddeksel verplicht blijven”.

Niet gerechtvaardigd

Volgens de petitie moet er opgemerkt worden dat er andere disciplines zijn waar het dragen van een hoofddeksel niet verplicht is. “Wij vinden dat deze ongelijkheid niet gerechtvaardigd is. We verzoeken de FEI dringend om deze kwestie toe te voegen aan de agenda voor de volgende Algemene Vergadering. En de regel dienovereenkomstig te wijzigen. Wij geloven dat het het recht is van elke individuele rijder om te kiezen tussen het gebruik van een hoge hoed of een beschermend hoofddeksel. Dit recht kan niet worden herroepen”.

Bekijk hier een lijst met wie de petitie allemaal al getekend hebben.

Bron: Dressage-news

Foto: Remco Veurink

© Rebecca Schoute

Een ongeluk zit in een klein hoekje en het dragen van een cap is ontzettend belangrijk. Daar werd dressuuramazone Mariëlle Vervoort vorige maand nogmaals aan herinnerd. De amazone ging over de kop met haar paard; haar cap scheurde, maar ze had zelf nagenoeg niets.

Leermeester

Vervoort maakte recent haar comeback in de wedstrijdsport met haar paard Real Count. “Hij is al 22 jaar oud, maar nog topfit”, vertelt ze. “Hij heeft ZZ-Zwaar gelopen maar kan ook alles van de Grand Prix, voor mij is hij echt een leermeester. Het is een geweldig paard, hij is nog superlenig en gezond; hij heeft niet eens ergens artrose. Ik was lang niet op wedstrijd geweest, maar ben met hem weer twee keer gestart in het M1. Hartstikke leuk om te doen, maar toen kwam de coronacrisis.”

Over de kop

Nu alle wedstrijden zijn afgelast, nam de amazone deel aan een proefgerichte clinic. “Bij ons op stal was een clinic, die wilde ik graag meerijden om daarna ook aan de online wedstrijden mee te doen. Maar dat ging dus mis. Real Count liep superfijn, maar net voordat we begonnen aan de proef, wilde ik de uitgestrekte galop nog een keer oefenen. Ik herhaalde dat een paar keer en toen ik in uitgestrekte galop dichtbij het dressuurhekje reed, struikelde hij. Hij kon zich niet meer opvangen en we gingen samen voorover. We zijn allebei over de kop gegaan.”

Alleen een bultje

Een grote klap, die heel goed is afgelopen. “Ik had zelf meteen door dat het met mij wel meeviel. Het ging zo snel, maar ik stond gelijk op en was niet duizelig of misselijk. Dus het enige wat ik dacht was ‘oh nee, dat paard’. Hij schudde even met zijn hoofd maar dat was vrij snel weg. De volgende dag was hij een beetje stijf, dus we hebben hem nog na laten kijken maar hij heeft helemaal niks. Zelf had ik eigenlijk helemaal niks aan mijn hoofd, later kreeg ik wel een bultje op de plek waar mijn cap als het ware gebroken is. KEP Italia heeft een extra beveiliging, waardoor hij alleen aan de binnenkant was gescheurd.”

Voorbeeld

Voor controle ging Vervoort naar het ziekenhuis. “Ook daar zeiden ze dat het leed zonder cap niet te overzien was geweest. Mijn cap heeft nu zo veel schade opgevangen, ik had niet willen weten hoe dat zonder cap met mijn hoofd was afgelopen. Ik heb mijn cap naar de fabriek in Italië opgestuurd, zij vergoeden een percentage van een nieuwe cap omdat ze deze cap willen houden. Ze zijn er blij mee en willen hem als voorbeeld voor het belang van een cap gaan gebruiken; ik heb er toch niets meer aan. Gelukkig hebben mijn paard en ik niks aan de val overgehouden en kan ik weer lekker verder met rijden.”

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Foto: Rebecca Schoute

Voor velen is het een gewoonte om een cap op te zetten voordat ze op het paard stappen. Maar, waarom doen we dat ook alweer? En hoe vaak moet je jouw cap eigenlijk vervangen?

Vandaag, op de 10e International Helmet Awareness Day, staan we stil bij waarom het zo belangrijk is áltijd met een cap te rijden en deze goed te onderhouden.

Ontstaan

In 2010 organiseerde de Amerikaanse Brit Lyndsey White de eerste International Helmet Awareness Day. Nu, tien jaar later, helpen bijna 20 fabrikanten van paardencaps in 26 landen mee om ruiters bewust te maken van het belang van hun cap.

“We willen ruiters zo veel mogelijk herinneren aan het feit dat de materialen waar caps van gemaakt zijn een keer op raken. Ook moeten mensen hun cap écht vervangen als ze er mee zijn gevallen en hij een klap heeft gehad. De schade is soms niet zichtbaar met het blote oog”, vertelde Lyndsey aan H&H. “Hoewel fabrikanten vooral kortingen geven op deze dag, is veiligheid altijd al het belangrijkste doel van de campagne.”

Olympische ruiters

Lyndsey begon Riders 4 Helmets, de campagne achter International Helmet Awareness Day, nadat de Amerikaanse Olympische amazone Courtney King-Dye vier weken in coma lag. De amazone raakte gewond tijdens een training. Het paard wat ze reed struikelde en viel. King-Dye droeg geen cap op het moment dat ze viel. “Terwijl Courtney nog in het ziekenhuis lag vroeg ik meerdere Olympische ruiters al naar het belang van capgebruik. Ook benaderde ik fabrikanten. Samen kwamen we tot het idee om een evenement als deze op te zetten.”

Na iedere val

Danielle Santos, Director of Marketing & Sales bij fabrikant Charles Owen, steunde de campagne al vanaf het begin. Zij richtte zich vooral op het benoemen van het belang van je cap regelmatig vervangen. “Ruiters moeten hun cap na iedere val vervangen, niet alleen na een hele nare val. Vaak hebben mensen ook niet door dat ze hun hoofd hebben gestoten. Er is echter een grote kans dat het hoofd wél de grond heeft geraakt, waarschijnlijk bij een tweede klap”, zei ze. “Tenzij je er zeker van bent dat je hoofd de grond niet geraakt heeft, als je bijvoorbeeld op je voeten landde, vervang je jouw cap.”

Regelmatig vervangen

Ook als je niet gevallen bent met de cap, raadt Charles Owen’s Roy Burek aan je cap om de vijf jaar te vervangen. Riders 4 Helmets is het eens met deze richtlijn. De meeste moderne caps zijn namelijk gemaakt van polystyreen, dat na verloop van tijd degradeert. “Jouw zweet, en dat je de cap soms laat vallen, vermindert de veiligheid van je cap,” zei Burek eerder. “Ik zou zeggen dat een cap ongeveer 2.000 uren in het zadel meegaat. Een cap die veel gebruikt wordt is dus sneller versleten dan een die maar een uur per week wordt gebruikt.”

Zie ook: Amazone wijst op het belang van een cap: “Hij viel om terwijl ik er nog opzat.”

Bron: Horse & Hound

Foto: Shutterstock

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

0 5536
belang van cap

Paralympisch gouden medialle-winnares Sophie Wells maakt het belang van een cap duidelijk, nadat ze zelf nogal ongelukkig is gevallen tijdens een buitenrit.

Wells, die eerder zowel individueel als team goud heeft gewonnen tijdens de Paralympische spelen in Rio, was afgelopen zaterdag aan het buitenrijden op haar paard toen deze schrok en viel.

Een eend

Tegen Horse&Hound zegt de amazone: “Mijn paarden zijn gewend aan ganzen en zwanen, maar laat het nu net gebeuren dat er een eend van onder mijn paard zijn benen, tegen zijn hoofd aanvloog. Hij begon te draaien, verloor zijn balans en viel om. Terwijl ik er nog op zat!”

Nog nooit eerder gebeurd

“Geschrokken galoppeerde hij richting huis. Wat natuurlijk al eng genoeg is. Het is een van de engste dingen aan het buitenrijden, omdat je dan niet in een afgesloten ruimte rijdt. Gelukkig was dit nog nooit eerder gebeurd. Ik was alleen en kon mijn vader en groom bellen. Deze hebben mijn paard op stal weer kunnen vangen.”

Whiplash

De achtjarige ruin was oké, maar Wells hield aan het ongeluk een whiplash en wat kneuzingen over. “Hij landde op zijn zij en kwam op mijn been terecht. Ik heb wat blauwe plekken, maar verder heb ik vooral geluk gehad. Eenmaal thuis ben ik er gelijk weer opgeklommen om zeker te weten dat hij niet te erg geschrokken was van wat er gebeurde, maar hij was gelukkig oké.”

Het belang van een cap

Wells attendeert ruiters erop dat ze veiligheid niet als iets vanzelfsprekends moeten zien. “We kwamen terecht op gras, wat dus best een zachte landing was. Maar mijn cap heeft op de linkerkant een aardige klap gekregen. Iedere keer als ik val vervang ik deze dan ook. Het is het simpelweg niet waard is om het risico te nemen,” aldus Wells.

Bron: H&H

Foto: Archiefbeeld

 

Nicola Philippaerts-HM Chilli Willi
Nicola Philippaerts met H&M Chilli Willi op de zondag van de Wereldruiterspelen in Tryon. Foto: DigiShots

De Belgische springruiter Nicola Philippaerts is 22ste geworden op het WK paardensport. Met zijn paard H&M Chilli Willi haalde hij grote finale op zondag niet. Hij kreeg ‘s ochtends al 8 strafpunten. Alleen de beste 12 mochten door. ‘Over het algemeen heeft Chilli Willi niet slecht gesprongen, maar er zat denk ik wel meer in’, zei Philippaerts voor onze camera.

‘We zijn hier wel op een wereldkampioenschap. Het is echt topsport, dus ik ben blij dat ik hier de eerste finale heb kunnen rijden. Het is zijn eerste wereldkampioenschap.’

Tip: bekijk de video in de hoogste kwaliteit en zet een eventuele automatische ondertiteling uit.

België kon in de landenwedstrijd niet bij de eerste zes eindigen. Waardoor niet werd voldaan aan de kwalificatie-eis voor de Olympische Spelen van Tokio in 2020. ‘We hadden een superteam, met paarden in vorm. Dan is het toch een grote teleurstelling dat we ons niet hebben kunnen plaatsen voor de Olympische Spelen. Maar we hebben een fantastisch jaar gehad. Met zo’n lichting zijn we volgend jaar ook nog goed. Dan kunnen we vast nog op een kampioenschap een keer wat moois doen.’
Door: Robert Hüsken

Foto: DigiShots

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer