Tags Posts tagged with "Canada"

Canada

0 140
Ian Millar en

‘Captain Canada’ Ian Millar legde dit weekend in Toronto voor de twaalfde keer in zijn lange carrière beslag op de Canadase titel bij de springruiters.

De winst was extra speciaal voor Millar, omdat Dixson (Vigo d’Arsouilles x Olisco) zijn comeback maakte nadat hij dit pechjaar 2016 grotendeels uitgeschakeld was vanwege twee operaties aan melanomen in de bijholtes. Millar miste daardoor onder andere de Olympische Spelen. ‘Als het goed is, krijgt hij er nooit weer last van’, aldus Millar, die de dertienjarige BWP-ruin eind augustus weer mee op wedstrijd kon nemen.

Het was de eerste keer dat Millar aan een indoorwedstrijd deelnam met Dixson. ‘Hij krijgt altijd vakantie meteen na Spruce Meadows. Daar deden we nu niet mee en dus kon ik het met hem eens binnen proberen. Maar het was geen probleem voor hem, hij deed het perfect.’

Het zilver was voor Mac Cone met de BWP-hengst Gasper van den Doorn (v. Calvaro). Op drie eveneens een BWP’er: Hyde Moffatt met Granturo (v. Canturo). Op de vierde positie zien we de eerste KWPN’er: Bonzay (v. Numero Uno) met Jonathan Millar. Zindiloma (v. Gem of India) met Sean Jobin werd achtste, terwijl Aldine (v. Vitesse K) de tiende plek bezette met ruiter Jordan MacPherson.

Uitslag Canadees kampioenschap Springruiters.

Foto: Remco Veurink

0 610

De Canadese Dinnie Greenway rijdt al 96 jaar paard en dat Greenway zo oud is geworden dankt ze, volgens eigen zeggen, juist aan het paardrijden. Paardrijden zit in ieder geval in de genen, haar moeder reed in 1920 tijdens de zwangerschap in een dameszadel, daarna zat de kleine Greenway al te paard voor ze kon lopen en praten.

‘Ik heb geen idee hoeveel paarden ik al heb gereden, ik blijf gewoon gaan.’, aldus de oude dame in een interview. Een interview die ook tussen de paarden plaats vindt, trouwens. Naast haar staat een grote vosruin die luistert naar de naam Randule. ‘Ik houd er gewoon van.’

Comfortabel

Greenway voelt zich duidelijk het meest comfortabel in het zadel en dat is ook haar motivatie om te blijven rijden op haar boerderij. Deze boerderij is al ongeveer in de familie sinds begin 1800. Maar na Greenway houdt het op. Het landgoed is verkocht aan een ontwikkelaar, maar er is afgesproken dat Greenway er tot haar dood mag blijven wonen. ‘Hij belt me regelmatig op, vraagt hij hoe het met me gaat. ‘Goed hoor.’ zegt ik dan. Dan hoor ik ‘m zuchten op de achtergrond.’

‘Zodra mijn spieren wat soepeler bewegen, ga ik weer wat meer rijden.’, aldus de 96-jarige die recent een heupspier verrekte. Niet door het paardrijden, maar Greenway was gevallen in huis. De vosruin naast haar heeft er geen flauw benul van dat zijn ruiter wat stijfjes is. Samen zijn ze 123 jaar oud, wat Randule dus 27 jaar oud maakt. Maar net als zijn amazone is Randule nog alert genoeg. Enthousiast en sensibel volgens Greenway. ‘Ik vertrouw hem volledig en hij weet dat ik hem geen dingen laat doen die hij niet kan. Hij houdt er net zo van als ik.’

Wedstrijden

Randule is door Greenway zelf gefokt en uit dezelfde moederlijn lopen er al negen generaties lang paarden rond op de boerderij. Met Randule gaat ze nog geregeld door een crossparcours. ‘De slimste paarden zijn het leukst, ze proberen je uit, maar als je ze eenmaal voor je aan het werk heb is het dat allemaal waard.’

Greenway was een van de eerste vrouwelijke ruiters in Canada die op wedstrijdniveau meedeed. Later jureerde ze op het internationale niveau. In 1936 was ze erbij toen de Spelen in Nazi-Duitsland werden georganiseerd. ‘Hitler’s speech was verschrikkelijk. Jesse Owens (de Afro-Amerikaanse hardloper, red.) won later die dag en we juichen, maar ik dacht:’Dit vergeet ik nooit meer.’.’

Haar liefde voor de paarden bracht haar de wereld rond, in 1949 won ze de eerste moderne springwedstrijd van de Canadese Toronto Winter Fair. En in 1999 deed ze nog mee met de National Hunter Trials. ‘Paardrijden is de enige sport waar mannen en vrouwen op gelijk niveau tegen elkaar strijden.’ zegt ze lachend. ‘Die dieren zijn zo enorm, als ze het niet willen houdt je ze echt niet onder controle, je moet echt leren geduld te hebben.’, als antwoord op de suggestie dat bij paardrijden de paarden al het zware werk doen.
In de toekomst

Gezien haar leeftijd heeft Greenway al genoeg meegemaakt. Net als elke andere ruiter is Greenway met regelmaat gevallen.  Tweemaal heeft ze haar nek gebroken, maar dit heeft geen blijvende schade veroorzaakt. ‘Maar vandaag de dag probeer ik dat toch wel te voorkomen.’

Driemaal is de amazone getrouwd geweest, driemaal overleefden ze haar man. Of ze ooit nog hertrouwd antwoordt ze: ‘Dat betwijfel ik, ik val op oudere mannen maar deze zijn steeds lastiger te vinden.’ Daarom focust ze zich tegenwoordig maar op de paarden. ‘Ik rook en drink niet, ik heb paarden. Dat is mijn verslaving.’, aldus Greenway.

Klik hier voor enkele foto’s en video’s

Bron: CBC / Hoefslag

Foto: Shutterstock

dressuur
foto: Shutterstock

De Canadese dressuuramazone Karen Pavicic was in beroep gegaan bij de Canadese Sportbond en de FEI, omdat zij het niet eens was met de beslissing van het Canadees Olympische Comité en Canadese federatie die Belinda Trussell met Anton en Megan Lane met Carvella afvaardigden richting Rio. Pavicic werd op de reservebank gezet met haar Don Daiquiri. De amazone was van mening dat zij afgevaardigd had moeten worden, omdat er tijdens een kwalificatiewedstrijd in Cedar Valley, Ontario, Canada op bevooroordeelde wijze was gejureerd.

Wereldranglijst

Haar claim om alsnog afgevaardigd te worden werd afgewezen. Hoewel de sportbond het beroep afwees heeft de FEI de zaak wel verder opgepakt. Pavicic claimde dat Lane in Ontario zodanig hoog werd gescoord dat ze in de wereldrangrijst steeg naar een 87ste plaats, terwijl Pavicic zelf op plaats 89 stond. Doordat Lane op plaats 87 stond werd zij en niet Pavicic voor Rio-deelname aangewezen. Voor Pavivic was de wedstrijd te ver van huis om mee te kunnen doen.

Een eerste onderzoek door de FEI toonde aan dat er te weinig aanleiding was gevonden om de resultaten te schrappen of aan te passen. Het FEI-dressuur comité heeft aan het hoofdkantoor verzocht om de zaak wel verder zorgvuldig te onderzoeken en daarbij eventuele andere klachten en beschuldigingen mee te nemen in dit onderzoek.

Bron: Horseandhound / Hoefslag

Foto: Shutterstock

banner-website

0 6445

Een foto van een jonge vrouw die haar paarden in veiligheid brengt tijdens de hevige bosbranden in Canada, is momenteel populair op social media. Ellie Ross plaatste de foto op haar Facebookpagina en vertelt dat de onbekende vrouw en haar drie paarden op het nippertje ontsnapten aan de vuurzee, waarna de amazone haar dieren uit het oliestadje Fort McMurray stuurt, een stad waar de lokale autoriteiten zijn overgegaan tot complete evacuatie. ‘Wat een heldin. Ze laat haar dieren niet achter en evacueert ze op de enige mogelijke manier: rijdend op de rug van haar dieren.’

Alle 88.000 inwoners van Fort McMurray zijn inmiddels op de vlucht geslagen nadat het vuur de buitenwijken van de stad bereikte. De verplichte evacuatie van de stad is de grootste die de provincie Alberta ooit heeft gekend. Ongeveer 1.600 gebouwen zijn al in de as gelegd. Alberta heeft de situatie inmiddels tot noodtoestand uitgeroepen.

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: Ellie Ross

0 135

Chris von Martels is uitgeroepen tot Paardensporter van het Jaar in Canada. Hij heeft de eretitel te danken aan zijn zilveren teammedaille en individuele bronzen medaille met de twaalfjarige KWPN-ruin Zilverstar (v. Rousseau) op de Pan America Games in Toronto (Lichte

Tour-niveau) vorig jaar. Von Martels (33) heeft zijn dressuurstal in Wellington, waar hij samenwerkt met Tim en Leida Collins-Strijk. Naast Zilverstar reed hij de van Tinne Vilhelmson-Silfvén overgenomen Divertimento voor het eerst startte in de Grand Prix dit jaar. Afgelopen weekend won hij de CDI3* Grand Prix in Tyron (Canada) met een persoonlijk record van 70,490%. Op die wedstrijd werd ook zijn eretitel uitgereikt. ‘Deze titel heb ik aan heel veel mensen te danken’, aldus de bescheiden Canadees. ‘Maar vooral aan Zilverstar!’ Met de Westfaler ruin Divertimento (v. Di Versace) probeert hij zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen. Canada heeft twee startplekken in Rio te vergeven. Ashley Holzer won de Grand Prix Kür op muziek in Tyron met de elfjarige Westfaler hengst Dressed in Black (v. Dresemann) met 71,502%. Dressage-News/Hoefslag Foto: Chris von Martels Hoefslag Academy Masterclass

0 89
Ashley Holzer
Ashley Holzer op Pop Art

Vier keer reed ze een Olympische Spelen onder de Canadese vlag, maar voortaan heeft Ashley Holzer ook de Amerikaanse nationaliteit. Ze heeft daar al sinds jaar en dag haar stal en veel van haar leerlingen wonen er. Holzer zat in het team dat brons behaalde op de Spelen in 1988 in Seoul; daarnaast nam ze deel in 2004, 2008 en 2012. Ze reed ook op vele wereldkampioenschappen en wereldbekerwedstrijden voor Canada, met paarden als Imperioso, Gambol en de KWPN’ers Pop Art (foto, v. Amsterdam) en Breaking Dawn (KWPN, v. Akribori). De elfjarige Westfaler hengst Dressed in Black (v. Dresemann) ziet ze als haar paard voor Rio, al zal ze dit jaar nog niet voor de VS mogen rijden op een Olympische Spelen. Daarvoor moet ze eerst een jaarlang de Amerikaanse nationaliteit hebben.

Holzer begeleidt onder andere ruiters als Chris von Martels en Brittany Fraser, die samen met haar deel uitmaakten van het Canadese team dat zilver in de wacht sleepte op de Pan Am Games in 2015. Deze week rijdt de 52-jarige amazone haar KWPN-merrie Tiva Nana (v. Metall) in de wereldbekerwedstrijd op het Adequan Global Dressage Festival.

De amazone is niet de enige die dit jaar overstapte op de Amerikaanse nationaliteit. Vorige maand ging Lars Petersen, tot voor kort uitkomend voor Denemarken, haar voor.

Dressage-News/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 72
Holsteiners
foto: Remco Veurink

Het voorstel om Amerikaanse slachtpaarden in Canada minstens zes maanden in Canada te huisvesten voor zij worden geslacht, gaat er niet voor zorgen dat medicatie besmet vlees in de Europese voedselketen terecht komt, aldus een woordvoerder van Humane Society International.

Dr. Johanna Swabe is van mening dat de Europese Commissie Canadese slachttransporten een halt moet toeroepen. Ieder jaar worden tienduizenden paarden van Amerika naar Canada vervoerd om in de voedselketen te eindigen. Volgens haar is er nog altijd te weinig toezicht op de officiële documentatie, waaronder de veterinaire rapporten. ‘Deze dieren zijn niet gefokt met het oog op voedselproductie, maar hebben jaren gediend als huisdier of sportpaard. Zij moeten hun laatste reis naar de slachterij afleggen zonder goede veterinaire zorg, voedsel of water. Het vlees eindigt dikwijls in Frankrijk en België, om van daaruit door heel Europa te worden verkocht. Er bestaat een lucratieve handel in paardenvlees en dat draait nog altijd om goedkope paarden. Dit betekent echter ook dat deze sector de nodige risico’s met zich mee brengt. Dankzij de slechte documentatie is er geen garantie dat deze paarden niet behandeld zijn met verboden substanties. Daarmee kan de voedselveiligheid niet worden gegarandeerd.’

‘Het voorstel voor een wet om de paarden minstens zes maanden in Canada te laten verblijven voor zij worden geslacht, treft geen doel. Dit zorgt er niet voor dat de voedselveiligheid geen gevaar loopt. Maar liefst 70% van de slachtpaarden komt namelijk uit de Verenigde Staten, waar veterinaire documentatie niet nauwlettend in de gaten word gehouden. Wij zijn tijdens ons onderzoek maar liefst 55 verboden substanties tegen gekomen in deze slachtpaarden, variërend van anabole steroïden tot antipsychotica. Het is daarom zaak om voorlopig te stoppen met het importeren van Canadees slachtvlees, tot er een waterdichte oplossing is gevonden voor dit probleem.’

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: Remco Veurink

0 6615
oog
foto: Remco Veurink

Op speciale fokkerijen worden paarden ernstig mishandeld voor hun bloed, dat wordt verkocht aan de farmaceutische industrie. Zo worden merries voortdurend drachtige gemaakt om vervolgens zo vaak en veel bloed af te tappen dat de dieren ernstig verzwakken. Daarna wordt het veulen geaborteerd. De Amerikaanse dierenwelzijnsorganisatie Animals Angels (AA) en Tierschutzbund Zürich/Animal Welfare Foundation (TSB/AWF, hun Europese partner) hebben deze schokkende kwestie aan het licht gebracht. In Nederland is Eyes on Animals een onderzoek gestart naar het gebruik van het bloed door Nederlandse producenten van deze bloedpaarden.

AA en TSB/AWF hebben dankzij undercover onderzoek beelden kunnen maken bij zogenaamde ‘bloedfokkerijen’ in de Verenigde Staten, Argentinië en Uruguay. Deze bloedfokkerijen verdienen enorm veel geld met donorpaarden die maar één doel dienen: bloed geven.

Vreselijke mishandeling

Uit de onderzoeksresultaten van AA/TSB/AWF blijkt dat de dieren op afschuwelijke manieren mishandeld worden:
*Merries worden constant drachtig gehouden zodat er zo vaak mogelijk bloed afgenomen kan worden. Als ze te ernstig verzwakken in deze periode, wordt het veulen geaborteerd. De medewerkers maken de waterblaas met hun blote handen kapot om de abortus in gang te zetten;
*Sterkere merries bevallen wel van hun veulen. Maar ook dit is slecht nieuws. Een jonge merrie wordt opgenomen in de productiekudde, jonge hengsten worden verkocht voor de slacht. Wanneer merries geen veulens meer kunnen voortbrengen, worden ook zij geslacht;
*Tussen de perioden van bloedafname door lopen de paarden vrij rond in eucalyptusbossen en enorme weides om te herstellen.
*Medewerkers voeren geen regelmatige inspecties uit van de kudde, zodat verwondingen, ziekten en miskramen vaak niet worden opgemerkt. De onderzoekers stelden vast dat paarden geregeld sterven zonder enige verzorging;
*Bij een paard kan 1 keer per 4 weken 15-20% van het bloed worden afgenomen. Maar er zijn geen regels die ervoor zorgen dat bedrijven zich hieraan houden. Ex-werknemers verklaren dat het gebruikelijk is om in 1 sessie 10-12 liter af te nemen. Door dit grote bloedvolumeverlies kan het paard in shock raken, of zelfs sterven. Undercover beeldmateriaal uit Argentinië, waarop een merrie stuiptrekkend ineenzakt na bloedafname, lijkt dit te bewijzen;
*Uit het beeldmateriaal blijkt ook dat de paarden zwaar worden mishandeld. Ze worden geslagen met houten planken en stokken, en extreem gemarteld met elektrische prikstokken.

Paarden bloedfokkerij – bloedpaarden

Tussen de perioden van bloedafname door lopen de paarden vrij rond in eucalyptusbossen en enorme weides om te herstellen. Medewerkers voeren geen regelmatige inspecties uit van de kudde, zodat verwondingen, ziekten en miskramen vaak niet worden opgemerkt. De onderzoekers stelden vast dat paarden geregeld sterven zonder enige verzorging | Foto via Eyes on Animals

Bloed voor veefarmacie

De fokkerijen leveren het paardenbloed aan bedrijven door de hele Verenigde Staten en in het buitenland. Die gebruiken het bloed voor verschillende doelen: biologisch onderzoek, fabricage van diagnostische producten en veemedicatie. Vooral het bloed van drachtige merries is zeer gewild, omdat dit een kostbaar hormoon bevat waarvan een specifiek medicijn wordt gemaakt voor de varkensindustrie. Deze stof, Pregnant Mare Serum Gonadotropin (PMSG), is het hoofdingrediënt van verschillende producten waarmee jonge zeugen kunstmatig vruchtbaar worden gemaakt, zodat ze sneller en regelmatiger jongen kunnen voortbrengen.

Geen regels, geen toezicht

AA en zijn Europese partner TSB/AWF deden onderzoek naar de bloedpaarden in de Verenigde Staten, Argentinië en Uruguay. Voor deze bedrijfstak is nauwelijks regelgeving opgesteld, en de bedrijfsvoering hoeft nauwelijks te worden vastgelegd. Overheidsinstanties voeren vrijwel geen inspecties uit. Van toezicht, handhaving of overzicht is geen sprake. Het is onbegrijpelijk dat de Verenigde Staten, Argentinië en Uruguay geen wetten of regels hebben ter bescherming van de paarden in deze bedrijfstak. Er zijn zelfs geen voorschriften over hoeveel bloed mag worden afgenomen, en hoe vaak. Er bestaan wel richtlijnen die de bloedfokkerijen moeten volgen, maar die zijn volkomen nutteloos: er worden geen maatregelen genomen wanneer ze zich er niet aan houden. “De dieren zijn onzichtbaar. De controlerende instanties moeten veel beter toezien op het welzijn en de gezondheid van de kuddes. Deze bedrijven kunnen ongehinderd doen wat ze willen met de paarden, zonder dat ze hoeven vrezen voor represailles”, legt Meadows uit.

De veelplegers

Uit openbare documenten blijkt dat Amerikaanse bedrijven zoals Intervet Inc. dba Merck Animal Health producten verkoopt met PMSG van paarden uit Uruguay. Andere bedrijven, zoals Sigma Aldrich, geven toe dat hun product PMSG bevat van paarden uit de VS. Dit product (G4527) wordt overigens in Nederland gemaakt. Wat betreft productie van het reguliere bloedextract is in het bijzonder Central Biomedia (Missouri, VS) een schokkend voorbeeld. Dit bedrijf bezit een donorkudde van circa 200 ruinen. Hoewel Central Biomedia op zijn website hoog opgeeft over de leefomstandigheden van de dieren, troffen de onderzoekers van Animals’ Angels iets heel anders aan: graatmagere trekpaarden waarvan de ribben te tellen waren, dieren die tot hun enkels in hun modderige verblijven stonden. Ook hen staat waarschijnlijk een triest einde in de slachterij te wachten zodra ze onbruikbaar zijn.

Strijd voor betere omstandigheden

AA dringt er bij het Amerikaanse congres op aan om strikte regelgeving in de Animal Welfare Act op te nemen aangaande humane behandeling en verzorging van de paarden op de Amerikaanse bloedfokkerijen, en de controle ervan. Bovendien roept AA de bedrijven zelf op om alle productie van PMSG te stoppen en het product te vervangen door de beschikbare synthetische alternatieven. Tot dit zover is blijven AA en TSB/AWF aandacht vragen van de Europese Commissie en de Amerikaanse regering om de import van PMSG uit Uruguay en Argentinië te beëindigen.

Nederland

In Nederland werkt Eyes on Animals al enige tijd aan een onderzoek naar het gebruik van ‘bloedponies’ voor de productie van de hormoonmiddelen PMSG (= Pregnant Mare Serum Gonadotropin) en eCG (equine Chorionic Gonadotropin). In Nederland zijn enkele farmaceutische bedrijven die middelen met deze hormonen verkopen aan de Nederlandse varkenshouderij en melkveehouderij. Farmaceuten promoten deze hormoonmiddelen om -jonge- zeugen eerder en gelijktijdig “berig” te maken, om een worp met zoveel mogelijk biggen te stimuleren of om melkkoeien zo snel mogelijk opnieuw drachtig te laten worden. Tot 2014 werden voor de productie van het middel PG600 van het farmaceutische bedrijf Intervet/MSD bijvoorbeeld duizenden merries gehouden op boerderijen in Brabant, waar zij doorlopen drachtig werden gemaakt en waar hun bloed werd afgetapt om dit middel te maken. Dit gebeurde jarenlang onder de noemer ‘dierproef‘. Fabrikant MSD heeft haar ‘productie’ nu verplaatst naar het buitenland.

Eyes on Animals-inspecteur Paardenwelzijn Ingrid Ramaan: “Eyes on Animals vreest dat MSD dit heeft gedaan om gebruik te maken van het feit dat in andere landen minder strenge dierenwelzijnswetgeving geldt en er niet of nauwelijks overheidstoezicht is op het welzijn van de paarden. Ook andere farmaceutische bedrijven die hun hormoonmiddelen verkopen aan Nederlandse veeartsen halen hun grondstoffen veelal uit het buitenland. We zijn momenteel de puzzelstukjes bij elkaar aan het leggen om de Nederlandse dimensie van de ‘bloedponies-productie’ beter in beeld te krijgen. We hopen binnenkort ons onderzoek naar buiten te kunnen brengen. Wat in ieder geval voor Eyes on Animals zeer duidelijk is, is dat het zeer onethisch en kwalijk is om een groot aantal merries structureel te laten lijden voor de productie van een hormoonmiddel waarvan het uiterst discutabel is of veeartsen dat zouden moeten voorschrijven. Als moederdieren niet op natuurlijke wijze vruchtbaar worden is dat een belangrijk signaal. Dan moet je de vruchtbaarheid niet kunstmatig gaan forceren.”

Bron: Dodo/Eyes on Animals/Piep Vandaag

Foto: Remco Veurink

Eric Lamaze-Zigali P S

Het Canadese springteam heeft zojuist goud behaald tijdens de Pan American Games. Voor eigen publiek kwamen Yann Candele, Tiffany Foster, Eric Lamaze en Ian Millar tot zeven strafpunten, waarbij ze na twee nagelbijtende rondes uiteindelijk Argentinië (acht strafpunten) en Amerika (twaalf strafpunten) achter zich lieten. Met trots overhandigde de Canadese Minister van Sport de gouden medailles aan de teamleden.

De grootste eer was voor Candele, die zijn vijftienjarige Showgirl (v. Gold de Becourt) twee manches goed over het hout stuurde en slechts enkele strafpunten oppikte. Hoewel teamgenoot Foster eveneens het goud omgehangen kreeg, mondde de wedstrijd voor haar uit in een teleurstelling. De amazone kreeg te maken met een weigering in de eerste ronde. In de tweede ronde stuurde ze haar Tripple X III (v. Namelus R) wel foutloos rond. Ian Millar kwam voor de tiende keer aan start op de Pan American Games. In 1987 claimde hij voor het laatst goud met het team. Dit gebeurde in het zadel van Big Ben, waarmee de 68-jarige ‘Captain America’ tevens het individuele goud opeiste. Dit weekeinde zat Millar in het zadel van Dixson, de twaalfjarige zoon van Vigo d’Arsouilles.

Met de winst heeft Canada ook het felbegeerde startbewijs voor de Olympische Spelen van 2016 op zak. Dankzij het teamzilver heeft Argentinië zich eveneens gekwalificeerd.

Bron: Hoefslag/WorldofShowjumping

Foto: Remco Veurink

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,891FansLike
0VolgersVolg
7,030VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer