Tags Posts tagged with "bonfire"

bonfire

0 4203

De FEI heeft een prachtige video gemaakt waarin wordt teruggeblikt op Anky van Grunsven en Olympisch kampioen Bonfire (v. Welt As).

Ontroerende beelden

Er zijn ontroerende beelden te zien van de Wereldruiterspelen in Den Haag (1994), de vijf wereldbekerfinales die ze wonnen, het Ek in Arnhem in 1999 in Arnhem en de Olympische Spelen in Sydney.

FEI ICONS | Horses of History – Bonfire

De FEI maakte een prachtige video over legende Bonfire van Anky van Grunsven. Geniet van deze ode aan kampioen Bonfire.Dancing with Bonfire. 🔥The shining star set stages alight and sparked fire in us all! From medals and glory to moments of magic, we celebrate the stellar horse of FEI Dressage history! ✨Watch on FEI.tv 👉 https://tv.fei.org/video/160905

Geplaatst door Ruiters in Oranje op Zondag 11 oktober 2020

Bron: FEI

 

 

;

0 5958
anky van grunsven salinero
Foto: Remco Veurink

Anky van Grunsven schuift vanavond aan bij Op1 om te vertellen over de uitzending van Andere Tijden Sport van aankomende zondag. De special ‘Anky: In de naam van de vader’ NOS/NTR, belicht onder meer hoe speciaal de gouden olympische medaille van 2004 met Salinero in Athene was.

Anky was vlak voor de spelen haar vader verloren en ook op andere vlakken had het in de periode voor de spelen flink tegengezeten.

Opvolger van Bonfire

Na het winnen van de eerste gouden medaille met Bonfire waren de verwachtingen rondom Anky hooggespannen. Ze had met Joker een potentiële opvolger voor Bonfire, maar het werd uiteindelijk Salinero (v Salieri). “Als het met Joker allemaal goed was gegaan, was het helemaal niet zeker geweest dat ik Salinero had gekocht”, vertelt Anky in ‘Anky: In de naam van de vader’.

“Toen ik hem zag dacht ik: Dat is geen paard voor mij; te groot en te sterk. Ik ben meer van het fijne. Hij zag er niet uit alsof hij heel gevoelig was, maar toen ik erop ging zitten dacht ik na tien meter: Dit is ‘m!”

Geld teruggestort

De koop van de donkerbruine ruin had nog wat voeten in aarde. “Ik wilde hem kopen, maar de eigenaar wilde eerst wel en toen niet verkopen. En nadat ik het geld had overgemaakt, stortte ze het weer terug. Maar uiteindelijk heb ik hem gekocht.”

Om de koop financieel mogelijk te maken, moest de amazone het een en ander laten. “Ik had geen auto nodig, want ik kon rijden met de vrachtwagen. Ik hoefde alleen maar op concours. Als ik dan het paard van mijn dromen had en ik kon daar elke dag opzitten, dan was ik helemaal gelukkig. Het was veel geld, maar ik wilde hem gewoon hebben. Ik had niks anders nodig.”

Sjef Janssen

Andere Tijden Sport gaat ook in op de verstoorde verhouding met haar ouders, nadat Anky een relatie kreeg met Sjef Janssen. Het duurde een hele tijd voordat het stel samen op de locatie in Erp mocht trainen. “Ik was met Sjef en Bonfire in de regen aan het trainen op de wei. Toen kwam mijn vader zeggen: Kom nu maar in de binnenbak.” Lachend: “Ik denk dat mijn vader het vooral zielig vond voor Bonfire.”

Op1 is vanavond te zien om 22.20

Andere Tijden Sport ‘Anky: In de naam van de vader’ is zondag te zien op NPO1 om 22.26 uur.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Remco Veurink

bejaard paard

Het gemiddelde paard wordt tussen de 20 en 25 jaar oud. Althans: een beetje Googelen levert dit toch wel ‘algemeen bekende’ stukje informatie op.

Het is dus helemaal niet zo gek dat een paard dat deze leeftijd nadert of overschrijdt, wordt gezien als een paard dat klaar is voor zijn pensioen en zeker ongeschikt voor de sport. Maar, klopt dit wel? Heeft een paard van rond de 20 wel echt zijn beste tijd gehad of kan deze nog jaren mee?

Bonfire en Salinero

Er zijn talloze bekende voorbeelden van paarden die nog op topniveau presteerden, terwijl ze in regel een ‘bejaard paard’ zouden moeten zijn.

Bekendere voorbeelden zijn Bonfire en Salinero van dressuuramazone Anky van Grunsven. Met Salinero won zij in 2012 brons op de Olympische spelen in Londen en met Bonfire nam ze in het jaar 2000 zelfs de gouden medaille nog mee naar huis.

Beide paarden waren op dat moment 18 jaar oud. Bijna bejaard dus! Volgens de algemene begrippen dan….

Levenslustige paarden

Een verdere zoektocht op het internet levert talloze voorbeelden op van fanatieke, energieke en levenslustige paarden van om en nabij de 20 jaar oud. De meeste hiervan worden nog regelmatig uitgebracht op wedstrijd en sommigen presteren zelfs nog op hoog niveau terwijl ze toch echt (ver) in de 20 zijn! Zijn al deze paarden een uitzondering op de regel of is het zo dat, anno 2019, paarden vitaler ouder worden dan voorheen?

Vandaag de dag zijn we best wel ver op het gebied van paardenwelzijn en gezondheid. We beschikken over meer middelen en kennis die nodig zijn om een paard ouder te laten worden. Zo blijkt de gemiddelde leeftijd van een paard niet meer rond de 20 á 25 jaar te liggen, maar tussen de 25 en 33 jaar.
Er zijn zelfs paarden die de prachtige leeftijd van 40 mogen bereiken, zonder last te hebben van echt, zware ouderdomsgebreken.

Meer als weidemaatje of gezelschapspaard

Of een paard van dergelijke een bejaard paard is of niet, blijkt echter van talloze factoren afhankelijk. Verzorging is er hier dus een van, maar het ras speelt ook een rol, net zoals conditie, gebitsverzorging en voeding.

Daarnaast is het ene paard het andere niet. En net zoals bij mensen zal het ene paard simpelweg ‘sneller verouderen’ dan het andere, maar dit betekent dus niet dat een 20- jarige paard waardeloos is en nog enkel kan functioneren als weidemaatje of gezelschapspaard.

Een paard van 20 is tegenwoordig dus niet zomaar een ‘bejaard paard’ te noemen.
Misschien ‘middelbaar’, maar zeker niet uitgerangeerd en vaak nog goed om jarenlang plezier (en liefde) van te hebben!

Bron: heartofphoenix.org

Foto: archief

0 681

Anky van Grunsven (48) deed zeven keer mee aan de Olympische Spelen en won negen medailles. Deze zomer gaat ze als trainer mee naar Rio de Janeiro.

Ze mag dan óók negen keer de Wereldbekerfinale hebben gewonnen, de afgelopen drie decennia draaiden voor dressuuramazone Anky van Grunsven sportief gezien om de Olympische Spelen. ‘Het is niet te vergelijken met enig ander toernooi. Als je nu “Rio” zegt, weet iedereen waar je het over hebt omdat alle sporten daar bij elkaar komen. De weg ernaartoe is uniek, alle andere kampioenschappen zijn bijzaak als je de kans hebt om naar de Olympische Spelen te gaan. Dáár moet het gebeuren. De hele wereld kijkt mee en als je een medaille wint, krijg je veel meer aandacht dan wanneer je een wereldkampioenschap wint.’

Discussies over Londen 2012

Van Grunsven deed – een record – zeven keer op rij mee aan de Spelen, voor het eerst als twintigjarige in 1988 in Seoul. In totaal won ze negen medailles, waaronder drie keer individueel goud in Sydney (2000), Athene (2004) en Peking (2008). In Londen (2012) was ze eigenlijk niet van plan mee te doen. ‘Mijn ene paard was geblesseerd en ik had mijn andere paard verkocht. Salinero was al achttien en mijn man en trainer Sjef was ernstig ziek. Ik hoefde niet zo nodig, ik had alles al bereikt waarvan ik ooit droomde.’
Het leverde de nodige discussies op met haar man, die ondanks een goedaardige hersentumor in 2012 nog optrad als bondscoach. Uiteindelijk gaf een telefoontje met zwemmer Pieter van den Hoogenband de doorslag. Die vertelde geen moment spijt te hebben gehad van zijn deelname in Peking, ook al zwom hij niet meer mee voor de medailles. Van Grunsven deed in Londen mee, haalde met het Nederlandse team de bronzen teammedaille binnen en eindigde individueel op de zesde plek. ‘Achteraf gezien was ik zo blij dat ik er was. Ik had mijn kinderen in 2008 ook meegenomen naar de Spelen, maar toen waren ze nog heel klein. Nu konden ze het veel intenser meebeleven. Ik heb ze al beloofd dat ze dit jaar mee mogen naar Rio, maar ik heb nog helemaal niet gekeken of ze dan naar school moeten. Ik hoop het niet,’ lacht ze.

Dat ze bij wedstrijden zelf niet meer meerijdt met de wereldtop, betekent niet dat ze het rustig aandoet. De begeleiding van pupillen gaat verder dan een uurtje les. Van Grunsven denkt mee in de voorbereidingen, zoekt voor hen geschikte paarden, en rijdt hun paarden op dagen dat ze er niet zijn. ‘De prestatie wordt in het zadel geleverd, maar alles eromheen moet kloppen. De paarden moeten fit zijn, goed op hun hoeven staan en lekker in hun vel zitten. Daar draait eigenlijk alles om, aldus van Grunsven, die nog altijd twee tot zes paarden per dag rijd.

Beperkt aantal uren stage

Toen ze op haar achttiende na het behalen van haar havo-diploma als amazone haar eigen paardenbedrijf begon, gaf haar vader haar een kasboek. ‘Paardensport bedrijven betekent veel meer dan alleen rijden. Je begint om zeven uur ’s ochtends met voeren, dan mest je de stallen uit, verzorg je de paarden, en train je er acht. Vervolgens sta je nog tot tien uur ’s avonds les te geven, anders red je het financieel niet.’ Wat dat betreft vindt ze het weinig realistisch dat stagiaires van Nederlandse opleidingen voor paardensport en -bedrijf maar een beperkt aantal uren stage mogen draaien. ‘In dit vak werk je meestal twaalf uur per dag. Ik zorg nu dat ik om vier uur ’s middags klaar ben zodat ik tijd met mijn kinderen kan doorbrengen. Maar het werk gaat zeven dagen per week door en in de avonduren doe ik vaak nog m’n boekhouding en beantwoord ik mails. Ik heb niet zo’n behoefte aan stilzitten. Soms lees ik over vrouwen die drie dagen in de week werken en denk ik: dat is ook wel lekker. Alleen zou ik niet weten wat ik met al die vrije tijd zou moeten doen.’

Bonfire

Terwijl ze in de kantine op een briefje noteert dat ze nieuwe theekopjes wil hebben – ‘ik schrijf de hele dag dingen op die beter moeten’ – loopt buiten een van de verzorgers met het 21-jarige toppaard Salinero naar de wei. Bonfire overleed twee jaar terug op 30-jarige leeftijd. Zijn stal op het complex in Erp is anderhalf jaar leeg gebleven. ‘Er mocht lange tijd geen enkel ander paard staan,’ vertelt Van Grunsvens assistente Judith. ‘Pas sinds kort staat Nelson in de stal van Bonfire, en die mag er ook alleen maar staan omdat het een paard is dat Anky al heel lang heeft.’

En waar Anky en Sjef vroeger zelf elk weekeinde ‘op wedstrijd gingen’, moedigen ze nu vaak hun kinderen – elf en acht – aan bij voetbal, dansuitvoeringen en wedstrijden met hun pony’s. In hun regio wordt er ook niet opgekeken als ze op een ponywedstrijd verschijnen. ‘Mensen vragen wel eens of we al talent zien bij onze kinderen, maar daar zijn we helemaal niet mee bezig. Als je jong bent, moet je je algemeen ontwikkelen door allerlei dingen te doen, zodat je zelf kan ontdekken wat je het leukst vindt. Ik vind het fijn dat ze plezier hebben in het rijden en dat ze begrijpen wat ik doe. Maar het is ook prima als ze later iets anders willen.’

Reining als hobby

De afgelopen jaren legde ze zich voor de afwisseling toe op een andere tak van paardensport: reining – de westernvorm van dressuur rijden. Hoewel ze benadrukt dat het een hobby is, deed ze met westernpaard Whizashiningwalla BB vorig jaar met het Nederlandse reining-team mee aan het Europees Kampioenschap in Aken. Ze wonnen een bronzen teammedaille. ‘Dat was geweldig! Normaal rijd je bij een dressuurwedstrijd heel beheerst en iedereen is stil, nu reed ik hard en was er een stadion dat meejoelde.’ Qua voorbereiding vond ze het niet veel verschillen van een dressuurkampioenschap. ‘Het is hetzelfde om naartoe te werken: je doet er alles aan om optimaal te presteren, óf je blijft thuis. Ik wist dat ik de trainingsuren miste om daar een ster te zijn en dat ik niet meereed voor de eerste plek. Maar ik heb er alles aan gedaan om in het team te komen en zo goed mogelijk te presteren.’

Toch zal ze het komende jaar niet als westernruiter op wedstrijden verschijnen. ‘Ik heb momenteel last van nekklachten, en reining is wel een zwaardere belasting van je lijf. In de voorbereidingen voor Rio is het ook niet haalbaar om er heel veel tijd in te steken. Ik kijk na de Olympische Spelen wel weer hoe het gaat.’

Bron: Elsevier

Foto: Remco Veurink

0 1777

Tijdens het Global Dressage Forum in Hooge Mierde worden de belangrijkste helden uit de dressuursport nog eens geëerd. Op de eerste dag viel de eer aan Salinero, Bonfire, Ahlerich en Totilas. Dirk Willem Rosie licht toe in welke tijdsgeest deze paarden gefokt zijn en in hoeverre hun lichaam meewerkte om tot prestaties te komen. Opvallende details: bijna alle paarden waren als jong paard geen schoonheden en hun karakter was niet eenvoudig. Maar allen excelleerden ze op één punt: de wil om te lopen.

Salinero: his sturdy solidness

AnkySalinero_RVAls gevraagd wordt naar Anky’s eerste reactie toen ze Salinero voor het eerst zag, reageert ze ad rem: ‘Too big, too strong and too ugly.’ De drievoudig Olympisch kampioene vervolgt: ‘Maar dressuur is het werken met een paard zodat zijn beweging verbetert en zijn lichaam mooier wordt.’ Over zijn karakter zegt Anky het volgende: ‘Salinero had overal een mening over, maar als hij het eenmaal deed was het wel van hoge kwaliteit.’

Bonfire: toonbeeld van harmonie

Anky van Grunsven, paard BonfireAnky is zichtbaar emotioneel als ze over Bonfire en het tijdperk met haar vader spreekt. ‘We kwamen samen van niets, in het begin was het niet zo makkelijk, maar op het laatst deed hij alles voor mij.’ Zowel Bonfire als Salinero liepen op hoge leeftijd hun beste proeven en dat wordt nog eens benadrukt door prinses Benedicte. ‘Als je een paard goed managet kunnen ze tot op hoge leeftijd presteren.’ Rosie vult onmiddellijk aan: ‘Werk ruïneert geen paard, het feit dat een paard werkt maakt hem sterker.’

Ahlerich: klassieke grootheid

Reiner Klimke-AhlerichAhlerich, het neefje van de later besproken Rembrandt zat vol energie. ‘He was a bit crazy’, vertelt Ruth Klimke, de vrouw van wijlen Reiner Klimke. Ahlerichs groom Claudia vertelt hoe zij ‘Ali’ van de vrachtwagen zag komen en hoe lastig het was om hem in een box te krijgen. ‘Hij wilde zijn stal niet in, ook niet met suiker, wortels of appels. Uiteindelijk hebben we het achteruit geprobeerd en dat heeft hij maanden volgehouden.’ De zoon van Angelo xx won gouden medailles tijdens de Olympische spelen van 1984. Ook Joep Bartels bewaart goede herinneringen aan de zoon van Angelo xx. ‘Ik zag hem in een prijsuitreiking meer dan honderd wissels om de pas maken, precies in het ritme van de muziek. Om mij heen zag ik mensen in het publiek geëmotioneerd raken en ik bedacht toen dat daar iets mee gedaan moest worden.’ Het resultaat is de kür op muziek, waarvan gezegd kan worden dat het de redder van de dressuur als sport is.

Totilas: the living legend

Totilas-Edward Gal‘Totilas is harmonieus gebouwd en heeft de ideale bovenlijn voor verzameling’ legt Rosie uit. ‘Zijn bewegingsvorm kenmerkt zich door extreme flexibiliteit.’ Totilas’ trainers zijn niet aanwezig om over het wonderpaard te praten; wel aanwezig is zijn fokker, Jan Schuil. ‘Toen hij tweeënhalf jaar oud was longeerde ik hem en met kerst reed ik er al mee in de rondte. Toen hij vijf was werd hij in Nederland ontdekt. De telefoon bleef rinkelen totdat hij als zesjarige naar de sponsor van Edward werd verkocht.’ Francis Verbeek vertelt dat zij in Windsor zoveel tienen op haar protocol had staan dat ze een klein beetje bang was bevooroordeeld te zijn. ‘Gelukkig was het hele jurycorps het met mij eens dat dit van uitzonderlijke klasse was.’

Matador: krachtig, maar intelligent

Matador_Kyra-Kyrklund‘Een paard met een ideaal front’, vertelt Rosie. ‘Met zijn kracht speelde hij met de oefeningen, maar om vanuit een galoppirouette in te zetten vanuit een piaffe, om vervolgens uitgestrekte stap te laten zien vraagt ook om een bepaalde mate van intelligentie.’ Kyrklund beschrijft de zoon van May Sherif als het paard van haar leven. ‘Elke dag als ik aan het rijden ben zoek ik naar het gevoel dat Matador mij gaf; als ik dat heb weet ik dat ik op de juiste weg zit. Toen ik hem als driejarige begon te rijden voelde hij aan als een Mercedes, maar op de video was het net een pony.’ De Finse amazone vertelt op aanstekelijke wijze over zijn hoeveelheid energie. ‘Vóór Matador had ik een lui paard, dus dat hij niet wilde stappen en stond te piafferen als vierjarige vond ik helemaal niet erg.’

Rembrandt: koning van de lichtheid

Uphoff Nicole-Rembrandt Olympic Games Barcelona 1992 Photo © Dirk CaremansEen bloedpaard met veel energie. Qua uiterlijk totaal tegengesteld aan neefje Ahelrich. In een tijd waar dressuurpaarden excelleerden in kracht verscheen de lichtvoetige Rembrandt ten tonele. Zijn amazone Nicole Uphoff was helaas verhinderd, maar het Franse jurylid Bernard Maurel was bereid om te vertellen over de gevoeligheid van de bruine ruin. ‘Als we ook maar kuchten schrok hij van ons als juryleden. Zijn kracht zat in de impuls, zodra Nicole zei dat hij voorwaarts mocht vertrok hij.’

Valegro: kleinste van formaat, grootse prestaties

Dujardin_ValegroHet begin van Valegro’s loopbaan was minder succesvol: hij werd naar huis gestuurd tijdens de eerste bezichtiging. ’Het had anders kunnen lopen als

we toen hadden geweten wat we nu weten over Negro-nakomelingen’, vertelt Gert-Jan van Olst. Die uitspraak relativeert hij meteen door te zeggen dat zijn loopbaan dan wellicht ook anders was verlopen. In eerste instantie stuurde Carl de ruin terug naar Van Olst omdat hij teveel paarden had. Toen de nummer één van de wereld eenmaal aan het werk was, moest de hengstenhouder hem er van overtuigen dat dit paard toch de moeite waard was. De rest van het verhaal is geschiedenis. Valegro groeide uit tot één van de beste dressuurpaarden aller tijden. Tekst: Steef Roest Foto Bonfire: Kippa Foto Ahlerich: Werner Ernst Foto Matador: Dirk Caremans Foto Rembrandt: Tamo Ernst Foto’s Totilas, Valegro, Salinero: Remco Veurink

0 1772

Voor de vijftiende editie van het Global Dressage Forum (26 en 27 oktober 2015) is de organisatie op zoek naar het “beste dressuurpaard ooit”. Een commissie selecteerde tien paarden die goud wisten te winnen op een wereldkampioenschap, wereldbekerfinale of Olympische Spelen. Middels een poll zal een shortlist van zes paarden worden gecreeërd, waarna ruiters, eigenaren en andere direct betrokkenen worden uitgenodigd om op 26 en 27 oktober hun geschiedenis te vertellen met één van de paarden.

Voor Nederland zijn Edward Gal en Totilas, Anky van Grunsven en Salinero, en Anky van Grunsven met Bonfire geselecteerd. Uiteraard maken de huidige Olympisch, Europees en wereldkampioenen: Charlotte Dujardin en Valegro, ook deel uit van de lijst. Momenteel gaan Kyra Kyrklund en Matador ruimschoots aan kop.

Klik hier voor de volledige lijst en breng je stem uit!

Foto: Remco Veurink

0 1083
Totilas met Edward Gal. Foto: Remco Veurink

Op 26 en 27 oktober vindt het Global Dressage Forum plaats op Academy Bartels. Het is voor de vijftiende keer dat het evenement plaatsvindt. Om het jubileum te vieren wil de organisatie weten welk paard ‘het beste dressuurpaard aller tijden’ genoemd mag worden. Acht ‘gouden’ Olympische en wereldkampioenen zijn alvast voorgeselecteerd:

De volgende kandidaten staan al op de lijst:
Rembrandt van Nicole Uphoff
Corlandus van Margot Otto Crepin
Granat van Christina Stückelberger
Bonfire van Anky van Grunsven
Gigolo van Isabelle Werth
Matador van Kyra Kyrklund
Valegro van Charlotte Dujardin
Totilas van Edward Gal (foto)

Maar er zijn meer grote paarden die nog niet in het lijstje zijn opgenomen. Zit je persoonlijke favoriet er niet bij? Stuur dan jouw suggestie vóór 1 juni naar info@globaldressageforum.com. De twee paarden die het vaakst genoemd worden, komen bij dit elite-rijtje te staan.

Tijdens het Global Dressage Forum kijken we terug op de prestaties van de zes paarden met de meeste stemmen. De ruiter, eigenaar, fokker en/of groom nodigen we uit om hun persoonlijke verhaal over dit specifieke paard te doen. Wat maakte hen zo speciaal en waarom waren ze beter dan hun tegenstanders?

Meer informatie over stemmen.

Global Dressage Forum/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 79

Het bronzen beeld van Salinero is bijna klaar. Anky van Grunsven uit Erp won met haar paard in 2004 en 2008 Olympisch goud. Daarom vindt Van Grunsven dat Salinero een standbeeld verdient, net als haar andere succespaard Bonfire. Maandenlang is er aan gewerkt. Het beeld van Salinero staat nu nog in de bronsgieterij van Jos Boerekamps in Nederweert. Daar legt hij samen met de Eindhovense kunstenares Jannelies Raaijmakers de laatste hand aan het beeld.

Droomklus

Voor Boerekamps is het een droomklus. “We zijn ooit begonnen met een paard van Jan Tops te gieten. Daarna mocht ik het beeld van Bonfire maken. Toen we hoorden dat er ook een beeld van Salinero zou komen, wilden wij dat heel graag doen. En nou staat ‘ie hier.” Het beeld werd ontworpen door kunstenares Jannelies Raaijmakers. Ze is voor ze aan de klus begon op de manage van Anky van Grunsven naar Salinero gaan kijken. “Elk paard heeft toch zijn eigen stijl en karakter. Dat kan je niet alleen van foto’s afhalen.”

Kritisch

Toen Raaijmakers het ontwerp af had, is Anky zelf komen kijken. En zij had nog wel wat kritische opmerkingen. Vooral over het hoofd. “De oren moesten van Anky verder naar voren komen te staan. Die heb ik er toen afgezaagd en verder naar voren gezet. Ook de breedte van de neus moest anders. Op een gegeven moment heeft Anky zelf het gereedschap ter hand genomen. Dat was heel erg leuk.”

Onthulling

Als het beeld van Salinero helemaal af is, komt ‘ie naast het beeld van Bonfire aan de Veghelsedijk in Erp te staan. Half oktober moet het beeld onthuld worden.

Klik hier voor foto’s en een filmpje.

Hoefslag/Omroep Brabant

Foto: Remco Veurink

0 86
anky van grunsven salinero

Salinero, het paard waarmee Anky van Grunsven in 2004 en 2008 Olympisch goud wist te winnen, zal met ingang van zijn verjaardag op 6 mei 2014 de taken van de inmiddels overleden Bonfire overnemen als ambassadeur voor de stichting Opvang Oude Manegepaarden- en pony’s. Bonfire, het paard waarmee Anky in 2000 voor de eerste keer Olympisch goud op naam schreef, kreeg in 2005 deze eretaak toebedeeld. De stichting zonder winstoogmerk zet zich al jaren in voor oude manegepaarden die een oude dag verdienen. Samen met haar paard vormt Anky het ‘comité van aanbeveling’. Als dank kreeg Bonfire iedere verjaardag namens de stichting een fruitmand aangeboden. Ook Hans Peter Minderhoud zet zich in voor deze stichting.

Hoefslag/Persbericht

0 231

Op de site van Olympics.com vind je alles over (de geschiedenis van) de Olympische Spelen. Natuurlijk ontbreekt ‘grootverdiener’ op de Spelen, Anky van Grunsven, niet.

Op de video vertelt ze haar Olympische verhaal, met goud voor Bonfire (2000) en Salinero (2004 en 2008).

Anky/Hoefslag

Volg ons!

103,164FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer