Tags Posts tagged with "Blog"

Blog

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de laatste aflevering, waarin hij zijn gloednieuwe kür reed en terugblikt op het gehele WK.

“Balen, balen, balen. Zo zonde om het WK af te moeten sluiten met een Kür met allerlei fouten. En dat terwijl Glock’s Johnson TN de Grand Prix en de Special heel fijn liep. Bij de eners ging het al de mist in. Vervolgens wilde ik die overdoen op de laatste lijn, die normaal gesproken al moeilijk genoeg is. Het leek wel of  ‘Johnny’ overdonderd was door die wissels om de pas en toen raakten we helemaal de draad kwijt. Hij was sowieso een tikje aan het eind van zijn Latijn. Is ook niet gek gezien het feit dat hij nog nooit op zo’n groot kampioenschap drie dagen wedstrijd had gelopen. Ik ben hartstikke tevreden en Glock’s Johnson TN heeft bewezen bij de top te horen. Daarnaast weet ik dat er in de toekomst met opbouwen van kracht en ervaring nog veel meer in zit.

“Ondertussen zijn we alweer onderweg naar huis. Met gierende banden. Haha, nee hoor, we hebben super leuke en gezellige dagen gehad. ‘Johnny’ krijgt nu lange tijd vrij en wij gaan zelf misschien ook nog paar dagen op vakantie. Eerst verheug ik me op de volgende wedstrijd over een aantal weken met Glock’s Flirt. Die is namelijk  middenin Central Park in New York. Lang niet gek om daar een proefje te moeten rijden.”

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de zesde aflevering, waarin de dressuurruiters een rustdag op het programma hebben ter voorbereiding op het koningsnummer: de Kür op muziek.

“Vanochtend heb ik licht getraind met Glock’s Johnson TN. Rustig aan, maar wel nog een aantal lijntjes van mijn nieuwe Kür doorgereden. Na de daaropvolgende soundcheck hadden we wat tijd vrij. We zijn naar Deauville gereden en hebben daar een heerlijk relaxte middag aan het strand doorgebracht. In de andere disciplines zijn inmiddels ook medailles voor Oranje binnen gehaald, super goed! Op het WK in Kentucky vier jaar geleden vond de para-dressuur en het dressuuronderdeel van eventing op hetzelfde terrein plaats. Je kon op je fiets springen en verderop even gaan kijken. Hier ligt alles verder van elkaar vandaan, dus helaas kunnen we elkaar alleen volgen op tv en via internet. Morgen start ik al vroeg in het veld, namelijk als tweede. In de Kür is dat minder gunstig, maar niets aan te doen, gewoon goed rijden.”

Foto: Remco Veurink

 

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de vijfde aflevering, waarin hij brons haalde met het team en in de Grand Prix Special de individuele strijd aanging.

“Zo dat was nog even spannend gisteren. Het was natuurlijk jammer dat het zilver aan onze neus voorbij ging, maar Charlotte Dujardin was ook wel weer in topvorm. Met alle tegenslagen in acht genomen, hebben we het als team gewoon super gedaan, vind ik. We hebben zo’n leuke groep. Iemand zei gisteren tegen me ‘op het podium waren jullie net een hecht Zuid-Veluws kringetje’. Toen realiseerde ik me pas dat we inderdaad allemaal binnen een straal van 20 kilometer van elkaar wonen. Ook in de individuele strijd leven we met elkaar mee. Toch kan ik bijvoorbeeld tijdens de proef van Edward redelijk rustig blijven. Al moet ik zeggen dat die spanning wel erger was geweest als hij met Glock’s Undercover had gereden en voor de medailles had meegedaan. Voor de rest hebben we trouwens enorme steun aan alle familie en vrienden, die hier naar toe zijn gekomen. Zo heeft de familie Nijhof (mede-eigenaren van Glock’s Johnson TN red.) hun hengst voor het eerst live in de Grand Prix zien lopen. Zij zijn hartstikke trots. En de grote hoeveelheid Nederlandse fans zorgt voor de nodige Oranje support. Die miste ik alleen een beetje bij het Nederlandse jurylid Francis Verbeek, die mij beide proeven beduidend lager plaatste en mij vandaag zelfs met een achttiende plaats de kür uit puntte. Blij dat ik hem wel mag rijden, want inmiddels heb ik besloten mijn nieuwe Kür te doen. Toch niet op safe met mijn oude choreografie, maar de dood of de gladiolen, ik ga ervoor vrijdag!”

Foto: Remco Veurink

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de vierde aflevering, waarin hij als tweede Nederlandse ruiter aan de start verscheen van de Grand Prix landenwedstrijd.

“Ik kan tevreden zijn met vandaag. Na de goede optredens van Glock’s Johnson TN op het NK en het CHIO Rotterdam hoopte ik opnieuw zo’n hoge score neer te kunnen zetten. Dat viel iets tegen, maar ik moet ook weer niet te kritisch zijn. Hij deed super zijn best en een voorlopig tweede plek is toch lang niet slecht en dat in die stromende regen. Er is al veel over gesproken en geschreven, maar het is ook wel heel nat! Als je op de tribune even stil zit, kan je gewoon je winterjas aan en als je naar de lucht kijkt, lijkt het of het helemaal nooit meer opklaart. Maar ach, niets aan te doen. Hopen op een beetje zonneschijn, want morgen wordt het pas echt spannend. We liggen goed op koers voor zilver. Toch voelen we de adem van de Britten in onze nek. Charlotte Dujardin en Valegro kunnen ons natuurlijk zomaar naar de derde plek verwijzen, dus alles op scherp.”

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de derde aflevering, waarin de vetcheck plaats vond en de eerste stappen in het hoofdstadion worden gezet.

“Gelukkig, alle Nederlandse paarden zijn goed door de vetcheck gekomen. Nu staat de blik volledig op het eerste onderdeel morgen, de Grand Prix. Vanmiddag mochten alle dressuuruiters de ring in het stadion verkennen. Het ziet er super mooi uit. En zo groot dat het behoorlijk imponerend is. Niet in de laatste plaats omdat je eerst door een lange tunnel moet rijden en dan ineens in die immense arena aankomt, een prachtig gezicht. Daar krijg je wel de kriebels van hoor. We konden met het team eerst een kwartier rond de baan rijden en daarna nog een kwartier erin. Glock’s Johnson TN was hartstikke braaf zowel buiten als tussen de hekjes. Het scheelt een hoop dat de tribunes vrij ver van de ring af zijn. Mijn starttijd van 14:16 uur is vrij gunstig, maar de wedstrijd kan wat mij betreft niet vroeg genoeg beginnen. ‘Johnny’ en ik hebben er zin in!”

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

 

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de tweede aflevering, waarin het hele dressuurteam voor het eerst de paarden heeft getraind.

“We zijn de dag begonnen met trainen. Nog voor elf uur ’s ochtends was ik klaar en heel eerlijk gezegd is er verder op de dag nu nog niet zoveel te beleven, behalve weer een beetje stappen en grazen. Glock’s Johnson TN voelde hartstikke fijn en ook de andere paarden zagen er goed uit. Edward (Gal red.) en ik worden zo als altijd geholpen door Nicole Werner, maar de bondscoach (Wim Ernes red.) kijkt natuurlijk mee. Achteraf evalueren we dan met Wim nog even, zo zullen we dat alle dagen doen. Het is super dat hij ons wat dat betreft vrij laat om te trainen op de manier die voor ons het beste werkt. Bovendien hebben we het gezellig met elkaar. Gisteravond zijn we bijvoorbeeld lekker met zijn allen gaan eten. We maken kortom een goed begin. Vanavond is de officiële opening en dat gaat, net als met de Olympische Spelen, met een hele optocht van alle landen in het hoofdstadion. En toch wel een beetje vanzelfsprekend draagt Edward de vlag. Wie anders dan de nog altijd regerend wereldkampioen?”

Bron: Hoefslag

 

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de eerste aflevering, waarin hij en Glock’s Johnson TN aankomen in het Franse Caen.

“Glock’s Johnson TN en Glock’s Voice zijn vannacht samen met de grooms door de nacht heen gereisd, omdat het dan lekker rustig is op de weg, en zijn vanochtend vroeg aangekomen. Het is natuurlijk enorm balen dat Edward niet over Glock’s Undercover kan beschikken, zeker ook omdat hij echt heel fijn ging tijdens het trainingskamp deze week. Gelukkig heeft Edward een goede reserve in Glock’s Voice en staat hij niet aan de kant. De paarden waren heel rustig onderweg en hebben de trip goed doorstaan. Wij zijn vanmiddag rond drieën aangekomen in Caen. Zo’n eerste dag gebeurt er eigenlijk nog niet zoveel. Ik heb de hele middag een beetje gestapt met ‘Johnny’ en voor de rest is het tutten, poetsen en grazen wat er op het programma staat. Hij mag even bijkomen van de reis en wennen aan zijn nieuwe omgeving. De stallen zijn overigens prima, het zijn dezelfde boxen als op de Olympische Spelen in London. Ze zijn wel in tenten geplaatst, dus het is maar goed dat het niet heel warm is, anders krijgen de paarden het veel te heet. Morgen ga ik beginnen met trainen. Ik heb er zin in. Glock’s Johnson TN is al vanaf zijn derde jaar bij mij en we hebben echt een speciale band. Extra leuk dus om met hem hier te zijn. Deze wereldruiterspelen zijn het absolute hoogtepunt uit zijn carrière tot nu toe.”

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

 

0 50

Hoefslagredactrice Lotty van Hulst nam begin dit jaar de avontuurlijke keuze om voor langere tijd naar Zuid-Afrika te gaan. Ze vertrok eind maart en ging er werken bij een zogenaamde game lodge. Hier vandaan worden onder meer safari’s te paard georganiseerd, waar Lotty vorig jaar nog een uitgebreid artikel over schreef in de Hoefslag. Maar oude liefde roest niet, daarom houdt ze maandelijks voor ons een blog bij van haar avonturen.

‘Soms moet je een keuze maken. Ga je voor zekerheid, of voor avontuur? Begin dit jaar lagen deze opties voor mij of tafel. Hoefslag versus Zuid-Afrika. Of mijn uiteindelijke keuze de slimste was voor de lange termijn moet nog blijken, maar na anderhalve maand in de bush kan ik zeggen dat ik er tot dusver geen spijt van heb.
Voorheen hadden mijn blogs voor de Hoefslagsite het onderschrift ‘Lotty van Hulst, Redactie Hoefslag’. Dat gaat nu niet meer op, maar als gast-blogger wil ik jullie als lezers een blik op werken bij een game lodge niet onthouden. Hoefslag is tenslotte toch wel een béétje verantwoordelijk voor het feit dat ik hier nu zit…’

Lotty in Zuid-Afrika: African Horse Sickness

Vaalwater Zuid-Afrika, 02:00 in de vroege, koude winternacht. Ik ben letterlijk in mijn pyjama onderweg naar de stallen. Een zaklamp heb ik vannacht dankzij de volle maan niet nodig. Een record van zes paarden is ziek, de ene is er nog beroerder aan toe dan de ander. Sommige kijken op, als ze me aan horen komen. Anderen staan kwijlend en met dikke ogen depressief voor zich uit te staren. Het zou door de kou nu snel minder moeten worden, maar tot nu toe is er sinds ik hier ben nog geen dag zonder nachtbraken voorbij gekomen voor ons team.

Geluk vs. gedoe

Wie paarden houdt, kan rekenen op een hoop liefde en een overdosis aan plezier. Natuurlijk, maar ik hoef ondertussen zonder bitter te klinken niemand meer uit te leggen dat paarden houden ook een karrevracht aan gedoe en bijkomende misère met zich meebrengt. Een enkel paard bezorgt menig mens rimpels en grijze haren, maar denk je eens in dat je vijftig van deze zielen hebt om jezelf druk over te maken. In de Zuid-Afrikaanse bush nog wel, waar een dierenarts simpelweg niet binnen 10 minuten voor de deur staat. Een week, dan heb je mazzel.
Wij krijgen er als staff in ieder geval indrukwekkende wallen van, zoveel is zeker. Met liefde, dat wel. De paarden zijn onze metgezellen tijdens de safari’s. Als we stijl bergaf gaan, bijna overhoop worden gelopen door een neushoorn of keihard door het water galopperen, weten wij dat we op ze kunnen vertrouwen. Altijd.

Andersom geldt hetzelfde. Als zij ziek zijn, kunnen ze ook op ons vertrouwen. Die zojuist aangekaarte karrevracht aan gedoe en bijkomende misère heeft hier in de meeste gevallen namelijk één naam: African Horse Sickness. Een virus dat in het Nederlands ook wel bekend is onder de naam ‘Afrikaanse Paardenpest’.

Paardenpestparadijs

Deze hardnekkige plaaggeest wordt overgedragen van paard op paard door een mug. De Waterberg, waar onze lodge gevestigd is, staat zo ongeveer bekend als de African Horse Sickness-capital van het land. Het water tussen de heuvels in het gebied trekt de muggen in grote getale aan. Tel daar de ruime aanwezigheid van virusgevoelig game als zebra bij op en je hebt een paardenpestparadijs. In de praktijk betekent dit dat we er in de stallen een strikt controlesysteem op nahouden. Deze ziekte openbaart zich namelijk in eerste instantie in de vorm van een flinke koortspiek. Daarom worden alle paarden hier steevast tweemaal per dag getemperatuurd. Alles wordt opgeschreven in tabellen, zodat we per paard kunnen zien wanneer ze van het normale patroon afwijken. Van veulen tot pensionado, rit of geen rit. Zodra een van hen boven de 38.5 á 39 graden schiet, is er geen tijd te verliezen en beginnen we met de (orale) behandeling. Elk uur, dag en nacht. Het is de enige manier om ze door deze ziekte heen te slepen. Soms zelfs letterlijk, als ze midden in de nacht niet meer overeind willen komen voor de behandeling.  Het aantal keer dat mijn wekker om bijvoorbeeld 02:00 of 04:00 afging en ik in het pikkedonker de bush in kon onderweg naar de stallen is niet meer te tellen. Graveyardshifts, noemen we dat hier. Het klinkt net zo gezellig als het is. Niet, dus.

Voorzorgsmaatregelen

Elke paardenhouder in Zuid-Afrika is verplicht om zijn paard te vaccineren tegen het virus, maar het is niet genoeg om totale bescherming te bieden. Tot op heden is het enige middel dat werkt een homeopathisch goedje, gemaakt door ene Dr. Nevin. Die beste man heeft zijn pensioen ondertussen meer dan geregeld, alleen al dankzij de kostbare liters die wij er ondertussen doorheen gejaagd hebben. Naast de vaccinatie passen we nog meer voorzorgsmaatregelen toe. Denk bijvoorbeeld aan het verbranden van oud hooi naast de stallen, om de paarden in de buurt van de stal in ieder geval tegen de muggen te beschermen. Feit blijft echter dat menig edel ros hier zijn vrije tijd in de bush spendeert. Voor hen hebben we anti-vliegenspray dat we zelf maken. Regelmatig zoeken we in het reservaat naar khaki-bos en wilde munt, dat we koken en met citronella vermengen. Elk wit paard wordt er compleet geel van, maar het doel heiligt de middelen zullen we maar zeggen.

Bizar gezicht

African Horse Sickness is er in diverse vormen, maar hier maken we onderscheid tussen twee van hen. De Dikkop-vorm en de Dunkop-vorm. Deze laatste staat in de wetenschap ook wel bekend als de hart/long-vorm. Zowel Dikkop als Dunkop is dodelijk, binnen een paar dagen als we niets zouden doen. Dikkop openbaart zich in alle letterlijkheid, de arme ziel van een patiënt krijgt een ontzettend dikke kop. Echt, dat heeft op een zeker moment niets meer met een paardenhoofd te maken. Ongeveer twee dagen na de eerste koortspiek beginnen de holtes boven de ogen op te zwellen. Zo erg dat de ogen op een gegeven moment letterlijk uit het hoofd puilen van ellende en het gehele hoofd verder opzwelt. Later beginnen de weefsels in de ogen en mond te bloeden, een bizar gezicht. Kauwen en slikken wordt moeilijker, sommigen kunnen op een gegeven moment alleen nog maar kwijlen. Zolang ze toch wat eten binnenkrijgen en blijven vechten, kunnen ze het alsnog overleven. Ik heb het Charisa zien doen, een van de Engelse Volbloeden hier. Wat zag dat arme paard eruit, even dachten we dat hij het niet ging halen. Hetzelfde ging op voor Chaiwa, een Fries gekruist met Afrikaans Boereperd dat als jong paard het virus nooit heeft opgelopen. Dat immuunsysteem schrok zich een ongeluk, maar hij kan het gelukkig navertellen. Blijvende gevolgen houdt een paard er overigens niet aan over, voor zover hier bekend.
In totaal hadden we bijna dertig gevallen van African Horse Sickness in de afgelopen drie maanden. Het beste paard van stal heeft het niet overleefd, daar is iedereen nog altijd ziek van. De rest heeft zichzelf er echter doorheen gevochten. Wat kunnen ons die nachtdiensten dan nog schelen. Als ze ons nodig hebben, dan zijn we er voor hen. Want zonder paarden, bestaat er geen African Horseback Safari.

P.S.

Is dat dan niet eng, door de bush naar de stallen lopen? Soms ja, natuurlijk wel! Het is me al eens overkomen dat ik van een heel raar geluid dat net wat te dichtbij kwam, een wereldsprint naar huis trok. Een dag later zag ik welk dier dat geluid maakte. Een doodnormale impala in bronstijd. God wat voelde ik me op dat moment een toerist. Wist ik veel dat die beesten in deze periode van het jaar klinken als een bloeddorstig zwijn-beest. Niet grappig, niet grappig.

Foto’s:

1. De symptomen van de Afrikaanse Paardenpest
2. Het rooster voor de orale behandeling
3. Khaki-bos en wilde munt
4. Het temperaturen van de paarden
5. Een paard onder behandeling

 

 

 

 

 

 

 

merel blom Rumour Has It

Het tweede gedeelte van de blog van Merel Blom staat op haar website. De amazone is druk bezig met de voorbereidingen voor de internationale eventingwedstrijd van Badminton.

Lees hieronder het eerste stukje van deze week:

‘The past week was really intense because it is our final full week of intensive training. And next to that, I have to prepare our trip, go to a lot of classes at the university because I will miss classes for over a week and of course have to train all my other horses as my competition schedule will intensify after Badminton. So all in all a busy but very rewarding week!’

Lees hier verder.

Foto: Remco Veurink

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,949FansLike
0VolgersVolg
6,964VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer