BOG Auctions
BOG Auctions
BOG Auctions
Tags Posts tagged with "Blog"

Blog

Vorige week heb ik een beetje over mijzelf verteld. Nu is het de hoogste tijd voor een kleine kennismaking met mijn paarden, simpelweg omdat zij eigenlijk veel leuker zijn dan ik. Mijn paarden heten Las Vegas (v. Lucky Champ) en Wim (v. Rubels) en hebben slechts drie dingen met elkaar gemeen. Ze zijn allebei elf jaar, lopen dressuur op Lichte Tour-niveau en zijn ongelofelijk lief en vrolijk. Voor de rest verschillen ze in alles.

Las Vegas is een chique, donkerbruin popje en zo gedraagt hij zich ook. Stel je een oudere, bekakte meneer voor, met choker sjaaltje en al, die zijn neus optrekt voor viezigheid en last heeft van hypochondrie. Voilà, Las Vegas. Zodra hij gemest heeft in zijn stal, ruimt hij dat op alsof het iets is wat het daglicht niet kan verdragen. Door deze onder-het-tapijt-veeg-methode is binnen vijf minuten de mest zo verspreid dat deze niet meer terug te vinden is. En als hij maar het kleinste beetje pijn ervaart, piept en kreunt meneer zo hard mogelijk. Maar, zoals het een echte heer betaamt, zegt hij mij bij ieder weerzien telkens weer gedag en zal hij altijd zijn best voor me doen.

Haagse Harry

En dan is er Wim. Tja, de naam doet misschien al vermoeden dat hij wat minder elegant is. Grote, sterke, inmiddels helemaal witte schimmel, die doorgaans met een hanglip in zijn box staat. Type Haagse Harry, maar dan wel met een tattoo ‘I love my mommy’ op zijn arm. Tikje lomp, maar vriend voor iedereen, met een gouden, ieniemienie hartje. Op wedstrijden staat hij in de wagen nog stoer te kijken, maar eenmaal onder het zadel kruipt hij in zijn schulp. Gelukkig kan ik hem er meestal van overtuigen dat de wereld niet zo groot en boos is als hij denkt. Daarnaast is Wimpie gewoon grappig. Zo speelt hij in de paddock met een bal zoals een hond dat doet: oppakken, weggooien en er achter aan rennen. Alleen niet stuiterend als een klein keffertje, maar bokkend en steigerend in slow motion door zijn grootte.

Juist door hun uitgesproken karakter en gekke trekjes heb ik elke dag plezier met ze en voel ik me een gezegend paardenmens met mijn knappe mannen (foto: Remco Veurink)

Koosje Mulders

Sportjournaliste Koosje Mulders schrijft voor de Hoefslag en is daarnaast fanatiek dressuuramazone op Lichte Tour niveau. Voor onze website houdt ze een blog bij over alles wat ze meemaakt als ze op pad is om te schrijven en over haar paardenleven als ambitieuze amateur tussen de grote jongens.    

Lees hier de vorige aflevering van Koos & Co.

Goed, eerst even voorstellen. Boven alles ben ik een uit de kluiten gewassen pennymeisje dat wel serieus traint om hogerop te komen in de wedstrijden, maar wiens hart nog steeds iedere dag een sprongetje maakt als ze door haar twee paarden met zacht gehinnik wordt begroet. Daarnaast ben ik journalist, wat mij het  grote voorrecht geeft dagelijks te mogen schrijven over mijn grote passie voor paarden. En wat is er nou fijner dan een legitiem excuus te hebben om nóg meer over paarden te praten en te lezen? Tot grote irritatie van het thuisfront natuurlijk…

Brengt me op het volgende punt. Ik woon in hartje Amsterdam met mijn vriend, die overigens voetbalt en paarden eng vindt. Ik hoor je denken: ‘waar staan die paarden dan?’. Die wonen inderdaad niet op het dakterras, nee die staan drie kwartier in de auto verderop. Ach ja, je moet er wat voor over hebben en als inmiddels Mokumse in hart en nieren is het het ritje waard.

Chaotische student

Tot slot ben ik vorige week 30 jaar geworden. Ik werd wakker op een koude druilerige ochtend en ineens was ik 30. What happened?! Als de dag van gisteren kan ik me herinneren dat ik 30 heel oud vond en er van overtuigd was dat ik dan allang mijn leven op orde zou hebben, inclusief gezin en succesvolle sportcarrière in de Grand Prix. In plaats daarvan voel ik me een soort chaotische student, die niet kan koken en een sloddervos is in huis, laat staan een kind zou kunnen opvoeden. Bovendien heb ik na twaalf jaar wedstrijd rijden wel geleerd dat de Grand Prix heel erg moeilijk te behalen is. Pas als je enigszins dichtbij komt, realiseer je je hoe ver de top nog van je vandaan is. Alle reden om de wilde haren te kammen en nog beter mijn best te doen. Dus wat heb ik op mijn 30e verjaardag maar gedaan? Wedstrijden ingeschreven!

Koosje Mulders (op de foto met haar schimmel Wim)

Sportjournaliste Koosje Mulders schrijft voor de Hoefslag en is daarnaast fanatiek dressuuramazone op Lichte Tour niveau. Voor onze website houdt ze een blog bij over alles wat ze meemaakt als ze op pad is om te schrijven en over haar paardenleven als ambitieuze amateur tussen de grote jongens. (foto: Remco Veurink)

Springruiter Maikel van der Vleuten houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de zevende en laatste aflevering, waarin hij vertelt over zijn afsluiting van het WK en zijn verwachtingen voor Jeroen Dubbeldam in de Final Four.

‘Verdi sprong vandaag eigenlijk prima. Hij was nog altijd fit en fris, hij sprong zeker niet minder dan in de landenwedstrijd maar het resultaat was uiteindelijk gewoon niet goed genoeg. We kregen wat problemen vlak voor de start. In de eerste manche moest hij mesten en in de tweede manche staken zijn hengstenmanieren even de kop op. Toen draaide ik even een volte en was het meteen goed. Het zat verder niet echt mee. Ik had echt gehoopt op twee nulronden. Het is wat dat betreft een rare sport. London sprong alle dagen fantastisch, maar vandaag zag je maar weer dat het geen machines zijn.’

Tegenstrijdige wedstrijd

‘Wat rest is een fantastisch kampioenschap voor mij en het team. Aan het eind van de rit zijn er toch maar vijf ruiters die een gouden medaille winnen, en wie weet blijft het wel bij vier. Ik vind het ook echt zo knap wat Jeroen doet. Hij laat opnieuw zien dat hij er staat op een kampioenschap. Hij heeft net als de rest hier knap naartoe gewerkt en maakt het dan ook nog zo af.
Ik verwacht dat hij goed zal zijn in de paardenwissel, al praten we hier over vier absolute topruiters. Ik ben benieuwd hoe de paarden gaan reageren. Dat is mooi om te zien. Toch blijft het een loterij, wat jammer is voor de finale van een WK. Het is voor een ruiter een tegenstrijdige wedstrijd. Je moet zelf goed rijden en tegelijkertijd hopen dat jouw paard met een ander fouten maakt.

Laten we hopen dat ze gaan winnen. Ik zal er zelf niet meer bij zijn. We zijn al onderweg naar huis. Ik heb Jeroen gebeld om hem nog persoonlijk succes te wensen. We hebben wel even getwijfeld om te blijven en dit ook overlegd met Rob. Maar het wordt morgen weer een hele lange zit en echt veel bijdragen kan ik toch niet meer. Ik ga het mooi thuis vanaf de tv bekijken en duimen voor Jeroen.’

Springruiter Maikel van der Vleuten houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de zesde aflevering, waarin hij vertelt hoe hij de avond en dag heeft beleefd na het behalen van die prachtige gouden medaille in de landenwedstrijd.

‘Het is gisteren nog aardig laat geworden. We zijn eerst naar het barretje gegaan bij het stadion. Dat was echt gezellig. Dan zie je eigenlijk pas hoeveel mensen er die dag met ons hebben meegeleefd in het stadion. Rond half elf zijn we gegaan en hebben nog wat gegeten in het restaurantje vlakbij het hotel waar we de hele week al gezeten hebben. Het was al laat, maar Ad Wagemakers van de KNHS had voor ons gereserveerd. De mensen van dat restaurant hadden het ook onze prestatie meegekregen en vonden het maar wat leuk dat we nog kwamen. Ook daar hadden we nog eens champagne gekregen. Ik heb alleen meer champagne over me heen gehad gedurende de hele avond dan opgedronken. Ik heb mijn rijjas maar even aan een kapstok gehangen op stal om wat te laten drogen.

Fijn gereden met de paarden

Ik lag uiteindelijk tegen half twee op bed en heb heerlijk geslapen. Het was een vermoeiende dag, er kwam veel op ons af en je merkt ook een soort van ontlading bij jezelf. We hebben lang naar deze wedstrijd toegewerkt en dan is het lekker dat het erop zit en helemaal met dit resultaat.
Vanmorgen hebben we tegen tien uur ontbeten met zijn allen en vervolgens zijn we meteen naar de paarden gegaan. Toch even kijken hoe ze ervoor stonden. We hebben er nog even fijn mee gewerkt, een beetje gereden en zijn in de middag weer teruggegaan. Rob en Ad en een paar jongens zijn naar de oorlogsstranden gegaan bij ons in de buurt en ik ben met mijn ouders en met Gerco en zijn broers naar het dorpje gegaan.

Ik kijk alweer vooruit

Ik heb enorm veel reacties gehad op onze prestatie. Dat merk je al meteen als de rubriek is afgelopen. De berichten stromen echt binnen van de mensen die thuis hebben meegeleefd. En natuurlijk heb je mensen met wie je standaard altijd even belt; mijn opa en oma, mijn vriendin en mijn beste kameraad.
Het is mooi dat we dit allemaal hebben kunnen vieren, maar het WK gaat ook nog verder. Ik kijk alweer vooruit, wetende dat we drie paarden hebben die er nog bij zitten en die goed in vorm zijn. Het was jammer voor onze individuele stand dat Gerco, Jeroen en ik gisteren allen een fout hadden. Maar er is nog zeker niks verloren. We zitten nog zo dicht op de huidige nummer drie en er komen nog twee zware omlopen. Ik hoop bij die beste vier te kunnen komen voor de uiteindelijke finale.’

 

Springruiter Maikel van der Vleuten houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de tweede aflevering waarin hij verklaart waarom er niet gesprongen werd tijdens de training en wat de bronzen plak van de eventers met hem deed.

‘Vandaag hadden we de inloopronde in het stadion. We hebben er alle vier voor gekozen om niet te springen. Daar zagen we voor nu het nut niet in. We hopen er namelijk op dat we op dit kampioenschap nog een aantal ronden moeten springen. We hebben verschillende ervaren paarden bij, waaronder ook Verdi, en we willen vooral dat ze fit blijven en nog niet teveel springen. Het nut van zo’n inloopronde is er wel. Het is nooit verkeerd dat ze de omgeving een keer gezien hebben waar het allemaal gebeurt en ook dat ze een keertje door die tunnel hebben gelopen, waar we binnenkomen. Voor de rest zal de entourage morgen niet te vergelijken zijn. Ik heb de aankleding bij de eventing gezien en dat is toch weer anders voor de paarden.’

Positieve uitstraling

‘Ik vond het gisteren bijzonder mooi wat de eventingruiters presteerden. Normaal zien we nooit iets van deze sport en nu werd het ook nog spannend toen bleek dat ze opeens kans hadden op een medaille. Ook de andere teams van Nederland hebben het goed gedaan. Dat zijn toch resultaten die een positieve uitstraling op iedereen hebben. Het is zeker geen garantie voor ons, maar wel een belangrijke factor vind ik.

Morgen ga ik als tweede ruiter voor Nederland van start. We hebben de volgorde aangehouden zoals we eigenlijk het hele buitenseizoen al doen. Jeroen begint graag en Gerco is een ruiter die we graag als laatste willen hebben. Jur en mij maakt het niet zoveel uit of we nu als tweede of als derde rijden. Ik verwacht een serieus parcours, met de nodige opties. De parcoursbouwer kan natuurlijk nog niet voluit bouwen. Er zijn ook landen bij die het morgen iets moeilijker zullen hebben, want het blijft hoe dan ook een WK.’

Foto: Remco Veurink

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de laatste aflevering, waarin hij zijn gloednieuwe kür reed en terugblikt op het gehele WK.

“Balen, balen, balen. Zo zonde om het WK af te moeten sluiten met een Kür met allerlei fouten. En dat terwijl Glock’s Johnson TN de Grand Prix en de Special heel fijn liep. Bij de eners ging het al de mist in. Vervolgens wilde ik die overdoen op de laatste lijn, die normaal gesproken al moeilijk genoeg is. Het leek wel of  ‘Johnny’ overdonderd was door die wissels om de pas en toen raakten we helemaal de draad kwijt. Hij was sowieso een tikje aan het eind van zijn Latijn. Is ook niet gek gezien het feit dat hij nog nooit op zo’n groot kampioenschap drie dagen wedstrijd had gelopen. Ik ben hartstikke tevreden en Glock’s Johnson TN heeft bewezen bij de top te horen. Daarnaast weet ik dat er in de toekomst met opbouwen van kracht en ervaring nog veel meer in zit.

“Ondertussen zijn we alweer onderweg naar huis. Met gierende banden. Haha, nee hoor, we hebben super leuke en gezellige dagen gehad. ‘Johnny’ krijgt nu lange tijd vrij en wij gaan zelf misschien ook nog paar dagen op vakantie. Eerst verheug ik me op de volgende wedstrijd over een aantal weken met Glock’s Flirt. Die is namelijk  middenin Central Park in New York. Lang niet gek om daar een proefje te moeten rijden.”

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de zesde aflevering, waarin de dressuurruiters een rustdag op het programma hebben ter voorbereiding op het koningsnummer: de Kür op muziek.

“Vanochtend heb ik licht getraind met Glock’s Johnson TN. Rustig aan, maar wel nog een aantal lijntjes van mijn nieuwe Kür doorgereden. Na de daaropvolgende soundcheck hadden we wat tijd vrij. We zijn naar Deauville gereden en hebben daar een heerlijk relaxte middag aan het strand doorgebracht. In de andere disciplines zijn inmiddels ook medailles voor Oranje binnen gehaald, super goed! Op het WK in Kentucky vier jaar geleden vond de para-dressuur en het dressuuronderdeel van eventing op hetzelfde terrein plaats. Je kon op je fiets springen en verderop even gaan kijken. Hier ligt alles verder van elkaar vandaan, dus helaas kunnen we elkaar alleen volgen op tv en via internet. Morgen start ik al vroeg in het veld, namelijk als tweede. In de Kür is dat minder gunstig, maar niets aan te doen, gewoon goed rijden.”

Foto: Remco Veurink

 

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de vijfde aflevering, waarin hij brons haalde met het team en in de Grand Prix Special de individuele strijd aanging.

“Zo dat was nog even spannend gisteren. Het was natuurlijk jammer dat het zilver aan onze neus voorbij ging, maar Charlotte Dujardin was ook wel weer in topvorm. Met alle tegenslagen in acht genomen, hebben we het als team gewoon super gedaan, vind ik. We hebben zo’n leuke groep. Iemand zei gisteren tegen me ‘op het podium waren jullie net een hecht Zuid-Veluws kringetje’. Toen realiseerde ik me pas dat we inderdaad allemaal binnen een straal van 20 kilometer van elkaar wonen. Ook in de individuele strijd leven we met elkaar mee. Toch kan ik bijvoorbeeld tijdens de proef van Edward redelijk rustig blijven. Al moet ik zeggen dat die spanning wel erger was geweest als hij met Glock’s Undercover had gereden en voor de medailles had meegedaan. Voor de rest hebben we trouwens enorme steun aan alle familie en vrienden, die hier naar toe zijn gekomen. Zo heeft de familie Nijhof (mede-eigenaren van Glock’s Johnson TN red.) hun hengst voor het eerst live in de Grand Prix zien lopen. Zij zijn hartstikke trots. En de grote hoeveelheid Nederlandse fans zorgt voor de nodige Oranje support. Die miste ik alleen een beetje bij het Nederlandse jurylid Francis Verbeek, die mij beide proeven beduidend lager plaatste en mij vandaag zelfs met een achttiende plaats de kür uit puntte. Blij dat ik hem wel mag rijden, want inmiddels heb ik besloten mijn nieuwe Kür te doen. Toch niet op safe met mijn oude choreografie, maar de dood of de gladiolen, ik ga ervoor vrijdag!”

Foto: Remco Veurink

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de vierde aflevering, waarin hij als tweede Nederlandse ruiter aan de start verscheen van de Grand Prix landenwedstrijd.

“Ik kan tevreden zijn met vandaag. Na de goede optredens van Glock’s Johnson TN op het NK en het CHIO Rotterdam hoopte ik opnieuw zo’n hoge score neer te kunnen zetten. Dat viel iets tegen, maar ik moet ook weer niet te kritisch zijn. Hij deed super zijn best en een voorlopig tweede plek is toch lang niet slecht en dat in die stromende regen. Er is al veel over gesproken en geschreven, maar het is ook wel heel nat! Als je op de tribune even stil zit, kan je gewoon je winterjas aan en als je naar de lucht kijkt, lijkt het of het helemaal nooit meer opklaart. Maar ach, niets aan te doen. Hopen op een beetje zonneschijn, want morgen wordt het pas echt spannend. We liggen goed op koers voor zilver. Toch voelen we de adem van de Britten in onze nek. Charlotte Dujardin en Valegro kunnen ons natuurlijk zomaar naar de derde plek verwijzen, dus alles op scherp.”

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Dressuurruiter Hans Peter Minderhoud houdt de lezers van dehoefslag.nl dagelijks op de hoogte van zijn belevenissen op de Wereldruiterspelen in Normandië. Vandaag de derde aflevering, waarin de vetcheck plaats vond en de eerste stappen in het hoofdstadion worden gezet.

“Gelukkig, alle Nederlandse paarden zijn goed door de vetcheck gekomen. Nu staat de blik volledig op het eerste onderdeel morgen, de Grand Prix. Vanmiddag mochten alle dressuuruiters de ring in het stadion verkennen. Het ziet er super mooi uit. En zo groot dat het behoorlijk imponerend is. Niet in de laatste plaats omdat je eerst door een lange tunnel moet rijden en dan ineens in die immense arena aankomt, een prachtig gezicht. Daar krijg je wel de kriebels van hoor. We konden met het team eerst een kwartier rond de baan rijden en daarna nog een kwartier erin. Glock’s Johnson TN was hartstikke braaf zowel buiten als tussen de hekjes. Het scheelt een hoop dat de tribunes vrij ver van de ring af zijn. Mijn starttijd van 14:16 uur is vrij gunstig, maar de wedstrijd kan wat mij betreft niet vroeg genoeg beginnen. ‘Johnny’ en ik hebben er zin in!”

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

 

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,729FansLike
0VolgersVolg
7,008VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer