Tags Posts tagged with "blessures"

blessures

beenbescherming beenbeschermers
Beenbescherming © DigiShots

Tijdens het trainen van je paard, liggen blessures altijd op de loer. Over de verschillende beenbeschermers zijn de meningen echter verdeeld. Baat het niet dan schaadt het niet, gaat immers niet altijd op.

Onder de meeste soorten beenbeschermers en bandages loopt de temperatuur immers vaak snel op, en dat is nu juist niet gunstig voor de benen (en met name de pezen!) van je paard.

Aantikken

Maar soms wil je zijn benen toch beschermen, vaak tegen trauma’s door bijvoorbeeld aantikken of tegen onverwachte obstakels die je wellicht op buitenrit tegenkomt.

Voorkomen is beter dan genezen, maar hoe bescherm jij de benen van je paard?

Hoe bescherm jij de benen van je paard?

Bekijk stemmen

Laden ... Laden ...

Foto: Digishots

koelen benen paarden dochorse

Koelen als een paard een blessure heeft of dreigt te krijgen, is best een complex verhaal. De een vindt dat je altijd moet koelen, de ander zweert juist bij warm houden van een geblesseerde plek. Met Charlotte van de Pouw van ruitersportwebshop DocHorse proberen we tot een logisch verhaal te komen.

Wanneer is het noodzakelijk om te koelen? ‘Het advies is om te koelen bij een zwelling op het paardenbeen of elders op het lichaam, of  ter preventie van blessures. Als je koelt, trekt het weefsel bij de verdikking samen. Afvalstoffen worden samen met het vocht dat zich had opgehoopt afgevoerd en dat is positief voor de genezing.

‘Vermindert de zwelling, dan komt er ruimte voor gezond ‘reparatiemateriaal’, zodat  de blessure sneller herstelt.’

Minder gevoelig

Een veelgehoord en opgevolgd advies is ook dat je koelt om blessures te voorkomen, bijvoorbeeld als  de benen erg warm zijn. Zo verklein je de kans op dikke benen en dus op ontstekingen. Koelen kan niet alleen zwellingen verminderen, maar ook pijn. Wanneer zenuwen gekoeld worden, zijn ze immers minder gevoelig.’

Op welke manieren kun je  een aangetaste plek koelen? ‘Een zwelling ten gevolge van bijvoorbeeld een trap tegen de schouder kun je alleen maar koelen met koud, stromend water. Voor een verdikking op het paardenbeen – dus een pees, spronggewricht of knie – kun je naast stromend water gebruik maken van hulpmiddelen, zoals boots met coolpacks. Vermindert de zwelling, dan komt er ruimte voor gezond ‘reparatiemateriaal’, zodat  de blessure sneller herstelt.’

TIPS

  • Koel liever vaker en korter dan één keer langdurig
  • Overleg met de dierenarts
  • Lees de gebruiksaanwijzing
  • Let op als je paard gevoelig is voor mok

Minder doorbloeding

Kan koelen ook nadelige gevolgen hebben? ‘Het nadeel van koelen is dat bloedvaten vernauwen. Je krijgt dus minder doorbloeding. Het is daarom beter om vier keer twintig minuten dan één keer een uur te koelen. Aan de andere kant moet  je ook weer niet te kort koelen, want dan worden de aangetaste weefsels niet bereikt.’

‘Koelen met water is tijdrovend en paarden krijgen er een weke huid van.’

Kun je voorbeelden geven van verkoelende middelen? ‘Water is de meest bekende en gebruikte manier: goedkoop, maar  nadeel is dat water nooit zo koud wordt als ijs. Verder is koelen met water tijdrovend en krijgen paarden er een weke huid van. Veel ruiters maken gebruik van coldpacks, al dan niet in combinatie met boots. De Ice Vibe Boots van Horseware zijn de meest innovatieve boots op de markt. Deze bevatten coldpacks, maar ook een trilpaneel. Zo kan je koelen en hou je toch de door- bloeding op gang. Dan heb je  de Equifit Gel Compressie Boots,  die opgepompt kunnen worden waardoor ze tegendruk geven en zich vormen naar het paardenbeen.

koelen benen paarden dochorse ice vibes

Op die manier wordt elk hoekje en gaat-je van het – minder egale – been bereikt. Daarnaast zijn er meer standaard varianten op  de markt, zoals cold-packs in combinatie met een bandage of een boot om de coldpacks op hun plaats te houden.’

Zijn er do’s en don’ts op het gebied van koelen?  ‘Ik noemde al dat zeer langdurig koelen niet het gewenste effect heeft; liever vaker en korter (maar minimaal twintig minuten) koelen. Is de zwelling na een aantal dagen of weken niet minder geworden, overleg dan altijd met je dieren- arts over het vervolgtraject. Bij  een heftige blessure is het moment waarop niet gekoeld, maar juist de doorbloeding gestimuleerd moet worden, lastig te bepalen. Een scan of echo door de dierenarts schept duidelijkheid over de benodigde behandeling. Verder kun je niet alle koelmiddelen direct op de huid toepassen. Bij sommige methodes moet je eerst een katoenen doek  om het been wikkelen voordat  een coolpad gebruikt kan worden in verband met verbranding van  de huid. Lees dus altijd goed  de gebruiksaanwijzing. En is je paard gevoelig voor mok, kies dan voor cooling boots in plaats van koelen met water.’

Floor van Kempen dressuuramazone: ‘Koelen is een belangrijk onderdeel van mijn dagelijks stalmanagement. Vooral bij jonge paarden die intensief getraind worden en zich volop ontwikkelen, merk ik dat de belasting op pezen en gewrichten groot is. Tijdens  de training ontstaat er door belasting altijd beschadiging van het weefsel. Ook al zie en voel je dit niet, het zit er toch.’

Om de kans op een blessure te verkleinen, koelt Van Kempen de benen altijd preventief. ‘Door het koelen wordt  een zwelling verminderd; dit zorgt voor een snelle afvoer van opgehoopt vocht en afvalstoffen en zo draag je bij aan het herstel en verklein je de kans op blessures. Ik gebruik hiervoor de Ice-Vibe boots van Horseware. Die vind ik makkelijk in gebruik omdat ik de paarden hiermee na de training op stal kan zetten. De cold packs komen vloeibaar uit de vriezer, zodat ze meteen mooi om  de benen vormen. Voordeel vind ik ook dat ze trillen, zodat je toch de doorbloeding op gang houdt.’

Meer weten? Kijk op www.dochorse.nl.

Bron: Hoefslag / Overname niet toegestaan

Foto boven: Istock
Foto midden: Dochorse

0 616
anky van grunsven Madeleine Witte Vrees
Madeleine Witte Vrees - Cennin Jumping Amsterdam 2018 © DigiShots

Anky van Grunsven doet in haar nieuwste column voor Telesport een oproep aan de begeleiders van sporters: ‘Alsjeblieft, check talenten en ook routiniers minimaal een keer per jaar via een grondige check-up.’

Aanleiding is het overlijden van de 23-jarige wielrenner Michael Goolaerts, die stierf aan een hartstilstand in Parijs-Roubaix. ‘Het peloton raast met de ploeg van Goolaerts verder in de Brabantse Pijl. Dat zou hij zo gewild hebben, is wat ook zijn ouders zeiden,’ schrijft Van Grunsven.

Over je grenzen

Topsporters kunnen volgens Van Grunsven alleen functioneren als zij ‘werkelijk alles’ geven. ‘Je gaat altijd naar of over je grenzen heen. Er is geen andere keuze. En zeker als je een jonge twintiger bent, zoek je die grenzen op.’

Ook in de paardensport kunnen ze er wat van. ‘Onlangs was ik nog getuige van een amazone die een klap naar achteren kreeg van haar paard. Zij reed nog twee proeven. Bleek achteraf haar hand, essentieel om het paard te sturen, gebroken.’

Slijtage van het lijf

Anky kent niemand die de topsport ongeschonden verlaat. ‘Het einde komt vaak in zicht door de slijtage van het lijf. De meesten, ik ook, hebben daar na hun loopbaan altijd last van.’

Het enige dat overblijft is een oproep aan de begeleiders: ‘Hou ze goed in de gaten, die topsporters!’

Bron: Telesport

Foto: DigiShots

fokken veterinair gezondheid onderzoek

Krijgen paarden lichamelijke problemen door de eisen die we stellen aan dressuur- en renpaarden? Dat is de vraag die gesteld wordt in de Volkskrant, die de Australische paardenanatoom Sharon May-Davis aan het woord laat. ‘Ik ben in 2005 met de dood bedreigd als ik dit zou publiceren.’

May-Davis sloeg aan het speuren toen haar paard Tarcoola stierf. ‘Had ik net een grote dressuurprijs mee gewonnen, bleek hij een tumor van 30 kilo in de maag te hebben,’ vertelt ze.

Nekband

De amazone besloot om andere paarden te helpen door onderzoek te doen. Ze ontdekte in 1999 dat alle gedomesticeerde paarden een stukje nekband missen dat wilde paarden wel hebben. Wilde, of verwilderde paarden hebben zonder uitzondering een volledige nekband die de halswervels ondersteunt.

‘We denken dat het ontbrekende stukje nekband de oorzaak is van veel problemen, zoals artrose van de gewrichten, maar ook hyperbeweeglijkheid en coördinatieproblemen doordat het zenuwstelsel vanuit de nek is verstoord.’  Maar het zijn aannamen, geen echt bewijs, geeft ze toe.

Vanwege haar vermoeden werd ze met de dood bedreigd. ‘Het zou op een ongeluk lijken,’ werd haar verteld.

Coördinatieproblemen en slijtage

May-Davis gaf echter niet op. Ze speurde verder naar een verklaring voor coördinatieproblemen en slijtage. Zij vreest dat paarden afwijkingen hebben doordat ze verkeerd gefokt worden. ‘Onbewust hebben we de laatste vijftig jaar alleen gekeken naar uiterlijk, sierlijkheid en snelheid en is de stabiliteit er verder uit gefokt.  Misschien moeten we op termijn meer op gezondheids- en welzijnskenmerken gaan fokken.’

De 58-jarige anatoom bracht haar bezoek in Nederland onder meer door voor de snijtafel bij een Nederlandse paardenslager. Voor zestien aanwezigen vertelde ze onder meer over de vele huidkankergezwellen die ze aantrof bij de ontleding van een paard. De onderzoekster was ook aanwezig op een seminar in Utrecht, georganiseerd door educatiebureau Equinestudies.

May-Davis ontleedde in totaal meer dan vijfhonderd paarden, zowel gedomesticeerd als wild, waaronder dressuurpaarden, zebra’s, ezels en renpaarden.

Lees het volledige verhaal op de website van de Volkskrant.

Foto: DigiShots

0 5713
dressuur

Een ruiter zal het zelf niet snel toegeven, maar van omstanders hoor je het regelmatig: ‘Dat paard is gewoon kapot gereden’. Een behoorlijk zware aantijging. Kan een ruiter een paard de vernieling in rijden?

Het slechte nieuws is dat het zeker mogelijk lijkt om als ruiter een paard te schaden, waarbij op de korte of langere termijn blessures kunnen ontstaan. Het goede nieuws is gelukkig dat we op veel factoren die tot schade zouden kunnen leiden, invloed kunnen uitoefenen. Door te beseffen waar het mis kan gaan, is veel leed te voorkomen. In de nieuwe Hoefslag geeft dierenfysiotherapeut en paardenchiropractor in opleiding Eveline Menke uitleg over valkuilen en de gevolgen van een verkeerde training. Vaak begint het al bij iets ‘eenvoudigs’ als de warming up.

Voor fanatieke ruiters is het vaak moeilijk op te brengen: voldoende tijd nemen voor de warming up en cooling down. Zeker na een lange werkdag en terwijl er thuis nog een berg huishoudelijke klussen wacht. Het lijkt een open deur, maar besef dat het paardenlichaam echt de tijd nodig heeft om op gang te komen, zeker als dat paard een paar uur op stal heeft gestaan. Bij te snelle inspanning liggen blessures op de loer. Na de training zorgt een goede cooling down ervoor dat gevormde afvalstoffen effectief worden afgevoerd, waardoor een paard sneller herstelt en niet in een negatieve spiraal van spierverkorting en verkramping komt.

Afwisselen in houding

Een andere risicofactor is het ontstaan van blessures is een teveel in dezelfde houding rijden. Het is belangrijk om te zorgen voor voldoende afwisseling in de houding van een paard, om te voorkomen dat

het paard gedurende een langere periode te maken krijgt met krachten die op één punt inwerken, bijvoorbeeld op de overgang van hals­wervelkolom naar borstwervelkolom, of op de aanhechtingen van nekband en spieren op het achterhoofd. Extreme houdingen zorgen aan de kant die opgebold wordt voor extra rek en aan de kant die hol wordt voor compressie. Dit kan zowel gelden voor extreem inbuigen naar links of naar rechts, of extreem hoog of laag instellen. Door lang in een extreme houding te blijven rijden,

is er kans op irritatie van gewrichten en gewrichtskapsels, spieraanhechtingen en ligamenten. Daarnaast is het ook belangrijk om te variëren in het werk. Een fanatieke ruiter en instructeur kunnen doorschieten in de springtraining of het trainen van specifieke oefeningen in de dressuur, zoals bijvoorbeeld zijgangen, waardoor onder andere de banden en ­gewrichten in de onderbenen overbelast kunnen raken.

De rest van het artikel van Eveline Menke, met daarin twee praktijkvoorbeelden van paarden waarbij het wél en niet goedkwam, staat nu in Hoefslag.

Tekst: Eveline Menke

Foto: Remco Veurink

0 1077

Bij sportpaarden zijn peesblessures een veel voorkomend probleem. Deze blessures moeten snel worden opgespoord en goed worden behandeld, omdat zij funest kunnen zijn voor de carrière van het paard. Dit kan met behulp van Ultrasound Tissue Characterisation (UTC).

Hoe werkt UTC?

UTC is een scan gebaseerd op de techniek van echografie, ontwikkeld door Prof. Dr. Hans van Schie, waarmee een 3D beeld van de pees kan worden gecreëerd. De probe, waarmee de scan wordt gemaakt, is gekoppeld aan een tracking systeem (een soort computer bewogen arm), waardoor deze altijd op dezelfde wijze (snelheid en richting) langs de pees beweegt.

Al na één scan kan het beeld van de pees in elke gewenste richting bekeken worden, wat anders alleen tijdens een operatie zou kunnen door de pees door te snijden. Omdat de opname steeds op precies dezelfde manier wordt gemaakt kunnen de resultaten goed met elkaar worden vergeleken.

Daarnaast kan de software ook een berekening maken van de integriteit (kwalitatieve toestand) van de pees, waarmee de belastbaarheid kan worden bepaald. Zo is te bepalen in hoeverre de pees weer gebruikt kan worden na bijvoorbeeld een blessure, zware belasting of rust. Een ander groot voordeel is dat zelfs kleine veranderingen kunnen worden opgespoord en zo verscheuring van overbelast weefsel kan worden voorkomen. Is een pees eenmaal verscheurd dan komt de kwaliteit van het originele weefsel nooit meer terug.

Duidelijk beeld

De UTC software kan de verschillende types weefsel in de pees voorzien van een kleurcode (zie foto boven, UTC analyse van de opppervlakkige buigpees). Daarnaast kan aan elk van deze weefsels een percentage gegeven worden. Hierdoor geeft de scan naast een duidelijk beeld van de kwaliteit van de pees ook meetbare resultaten, die één op één vergeleken kunnen worden met eerdere scans van het paard.

Op deze manier kunnen blessures dus niet alleen objectief worden gemonitord, maar ook in een vroeg stadium opgespoord en zelfs voorkomen worden.

Dit is een samenvatting. Wil je meer weten over de werking van de UTC en een praktijkvoorbeeld lezen van een springpaard? Lees dan het hier in het volledige artikel over UTC op Paardenarts.nl.

Franklin Lashley (paardenarts & auteur bij Paardenarts.nl)
Meer over de auteur: “Ik ben in 2004 afgestudeerd aan de Universiteit van Gent, vanaf die tijd ben ik werkzaam als (erkend) paardenarts, de laatste 4 jaar op Paardenkliniek de Raaphorst. Omdat ik in mijn jeugd actief ben geweest in de dressuur (ponies, Junioren, Young Riders) is het sportaspect in de diergeneeskunde mijn passie. In 2014 heb ik mijn certificatie van ISELP behaald, een internationaal specialisme op het gebied van orthopedie (bewegingsproblemen), wat ik practiseer in het behandelen van rug- en kreupelheidsproblemen en sportpaardbegeleiding.”
De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders door paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

Foto: Paardenkliniek De Raaphorst

0 1208
Foto: Paardenkliniek De Raaphorst

Voorkomen is beter dan genezen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Hoe voorkom je blessures bij je paard? Blessurepreventie begint met het in kaart brengen van de mogelijke gezondheidsrisico’s en deze vervolgens zo klein mogelijk maken. Dit is niet voor elk risico even gemakkelijk en vaak komen ze gecombineerd voor. Er bestaan risico’s van binnenuit en risico’s van buitenaf.

Risico’s van binnenuit

•    Conformatie
De bouw van het paard is cruciaal voor de belastbaarheid op de lange termijn. Neem bijvoorbeeld een aangeboren scheve stand van de benen, holling of bolling van de wervelkolom en afwijkingen aan het gebit. Wordt dit vroeg geconstateerd, dan kan door aanpassingen aan het harnachement, oefeningen en regelmatige controles voorkomen worden dat in de toekomst problemen ontstaan.

•    Lichaamsgewicht
Zorg dat het paard een gezond gewicht heeft. Maar liefst 45% van de paarden blijkt te zwaar. Daardoor wordt, zeker tijdens trainingen, het lichaam zwaar belast. Daarnaast geeft overgewicht een verhoogd risico op bijvoorbeeld Insulineresistentie, Equine Metabool Syndroom en hoefbevangenheid.

•    Scheefheid
Asymmetrie in stand, bespiering en/of beweeglijkheid van buitenaf.

•    Compensatie
Rugproblemen en kreupelheid blijken sterk met elkaar samen te hangen en vaak is niet duidelijk wat oorzaak is en wat gevolg. Een paard compenseert; het probeert pijnlijke delen te ontzien en past het bewegingspatroon daarop aan, wat tot nieuwe problemen kan leiden. Zowel het oorspronkelijke probleem als de compensatie zullen behandeld moeten worden.

Risico’s van buitenaf

•    Ruiter
Scheefheid, onvoldoende balans en overgewicht van de ruiter leiden tot compensatiegedrag van het paard en daarmee een groter risico op blessures. Met behulp van technologieën als teugeldrukmeter en flexchair is het mogelijk de invloed van de ruiter objectief inzichtelijk te krijgen.

•    Harnachement
Slecht passend of slecht functionerend harnachement als zadel, hoofdstel en bit kunnen zowel directe schade (zoals schaafwonden), als indirecte schade veroorzaken door compensatie. Deze problemen zijn grotendeels te voorkomen door goed passend harnachement te kopen.

•    Bodem
De bodem van de rijbaan (stevigheid, ongelijkheid en gladheid) lijkt ook een rol te spelen bij het ontstaan van blessures. Wissel daarom regelmatig van ondergrond.

•    Management van training
Het management van de training is erg belangrijk bij het voorkomen van blessures. Zorg voor een goede warming up en cooling down, rustdagen voor herstel en variatie in de training om overbelasting te voorkomen. Voorkom acute blessures door te letten op signalen van vermoeidheid bij het paard.

Tijdig opsporen

Het belangrijkste bij blessurepreventie is het tijdig opsporen van kleine afwijkingen die kunnen leiden tot iets groters. Er komen steeds meer technologieën waarmee objectieve bewegingsanalyses mogelijk zijn, zodat problemen snel kunnen worden vastgesteld en erger kan worden voorkomen. Topsportpaarden worden regelmatig gecontroleerd, maar dit zou bij alle paarden met (kleine) aangeboren afwijkingen moeten gebeuren om overbelasting en blessures in de toekomst te voorkomen.

Dit is een samenvatting. Wil je meer weten over blessurepreventie bij paarden? Lees dan hier het volledige artikel Blessurepreventie bij paarden op Paardenarts.nl.
Morgan Lashley (paardenarts, chiropractor & auteur bij Paardenarts.nl)

Meer over de auteur: “In 2009 ben ik afgestudeerd als dierenarts aan de Universiteit Utrecht. Na mijn afstuderen heb ik als paardenarts gewerkt in Stockholm (2009-2012) en werk ik sinds 2012 bij Paardenkliniek de Raaphorst in Wassenaar. Ik ben vroeger actief wedstrijdruiter geweest en was in 2000 lid van het Nederlandse team bij het EK junioren. Vanwege mijn ervaring als amazone ben ik altijd erg geïnteresseerd geweest in het management en de revalidatie van sportpaarden. Ik heb osteopathie gestudeerd en ben FES-certified chiropractor. In mijn dagelijkse werk ben ik verantwoordelijk voor de revalidatie van sportpaarden bij het Paardenrevalidatiecentrum de Vrijhoeve, waar ik de paarden zowel als dierenarts en als amazone begeleidt. In maart 2015 ben ik daarnaast mijn eigen bedrijf gestart: Sport Horse Health Plan, wat zich richt op professionele begeleiding in blessurepreventie en revalidatie van het sportpaard. Tot slot ben ik sinds 2012 bestuurslid van Brooke Hospital for Animals.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.

Foto: Paardenkliniek ‘De Raaphorst’

0 510

Herzruf’s Erbe neemt afscheid van de topsport. Dit meldt Ulla Salzgeber via haar Facebook pagina. ‘Na langdurig nadenken en grondig overleg heb ik, samen met mijn team, besloten dat ‘Herzi’ zijn welverdiende pensioen krijgt. Ik had nooit verwacht dat Herzi na zijn langdurige rustperiode nog terug zou keren in de internationale sport. Dat gebeurde wel en we hebben zoveel mooie dingen beleefd. Ik ben eeuwig dankbaar dat ik dit unieke paard heb mogen rijden,’ aldus Salzgeber.

De zestienjarige vos finishte in 2014 op een tweede plaats in het Duitse kampioenschap en was in 2011 goed voor een derde prijs tijdens de wereldbekerfinale in Leipzig. Tijdens zijn loopbaan als sportpaard werd de ruin dikwijls geplaagd door blessures. In 2009 raakte de zoon van Herzruf licht geblesseerd aan een achterbeen, waarna er steeds nieuwe pijntjes ontstonden. Daarom besloot Ulla om het paard in 2012 voor minstens een jaar rust te geven. Erbe verbleef tijdens deze pauze op een groot weiland in Hongarije, waar Salzgeber’s viervoudig Olympisch medaillewinnaar Rusty eveneens van zijn pensioen genoot.

Bron: Hoefslag/Facebook

Foto: Remco Veurink

0 274

Uit een enquete van twee jaar geleden bleek al dat paardenarts één van de meest risicovolle beroepen is in Engeland. In 2013 vulden 620 paardenveterinairen een werkgerelateerde enquete in. Uit de resultaten bleek dat een paardenarts gedurende een 30-jarige loopbaan zeker zeven tot acht beroepsgerelateerde blessures kon verwachten. Deze risicoanalyse zou zelfs hoger liggen dan de gevaren van een brandweerman.

Organisatie British Equine Veterinary Association wil de gevaren beperken en is inmiddels een onderzoek gestart voor het minimaliseren van werkgerelateerde verwondingen bij paardenartsen. In samenwerking met het Royal College voor veterinaire chirurgen en een verzekeringsmaatschappij voor veterinairen organiseerden zij onlangs een rondetafel discussie, waarbij de meest risicovolle factoren en sleutelproblemen werden besproken. Volgens het team moet er een verbeterd systeem komen voor het rapporteren van serieuze en fatale ongelukken. ‘Er is duidelijk behoefte aan het bijscholen van veterinairen, maar ook paardeneigenaren en grooms, om de werkomgeving van dierenartsen veiliger te maken,’ aldus BEVA president Mark Bowen. ‘Een kordate training moet hen ervan bewust maken van risicovolle procedures en de methodes die zij zouden moeten hanteren om op een veilige manier te kunnen werken met paarden.’

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: Remco Veurink

0 1081

Niets zo vervelend als een geblesseerd paard, maar gelukkig kun je zelf veel leed voorkomen. Voor onze eerste special van dit jaar, met als thema ‘Het Fitte Paard’ ging we te rade bij dierenarts Don van de Winkel van Dierenkliniek Wolvega. Veel acute blessures aan spieren of pezen ontstaan volgens hem door een bodemconditie waar het paard niet aan gewend is. ‘Loopt een paard altijd op een perfect vlakgetrokken dressuurbaan en is de wedstrijd op ongelijk gras? Dan is de kans op blessures groot. Het is aan te raden om extra tijd te nemen voor het loswerken en de duur en intensiteit aan te passen. Of je begint al thuis, door in de training geregeld te wisselen van bodem. Ruil de dressuurbaan eens in voor gras of een mul ruiterpad. Dan raken de spieren en pezen hieraan gewend. Ook een heuveltraining werkt preventief en is goed voor balans en coördinatie. Belangrijk is wel dat de meeste trainingen op stabiele bodem worden afgewerkt.’

Maar dit is natuurlijk lang niet alles. Andere aspecten die een belangrijke rol spelen bij een blessurevrij paard – en die je zelf in de hand hebt – zijn onder andere conditie-opbouw, goede hoefverzorging en voldoende rustmomenten in de training.

Het hele artikel met handvatten om je paard blessurevrij te houden, lees je in Hoefslag Special ‘Het Fitte Paard’.

Tekst: Sabine Timman

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,417FansLike
0VolgersVolg
6,987VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer